Πώς διασκέδαζε η παλιά Αθήνα; Πώς διαµορφωνόταν η καθηµερινή ζωή του Αθηναίου και της Αθηναίας; Ποια ήταν η γαστρονοµία της εποχής; Μέσα από αυθεντικές µαρτυρίες, φωτογραφίες, χρονογραφήµατα, διαφηµίσεις, µικρές πικάντικες ειδησούλες, σχόλια, ανέκδοτα και γελοιογραφίες, ο συγγραφέας µάς παρουσιάζει ένα ογκώδες υλικό µε τρόπο γλαφυρό κι ευχάριστο, κρατώντας αµείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη σε κάθε σελίδα. […]
Αθήνα, 1929. Ο μαθηματικός Στέφανος Κανταρτζής βρίσκεται νεκρός στο δωμάτιο του. Ο επιστήθιος φίλος του, επίσης μαθηματικός, Μιχαήλ Ιγερινός, καλείται για να αναγνωρίσει το πτώμα. Όρθιος μπροστά στον νεκρό φίλο του, ο Ιγερινός αναπολεί τα κάπου τριάντα χρόνια της γνωριμίας τους· την πρώτη τους συνάντηση, σ’ ένα μαθηματικό συνέδριο το 1900, τις παρέες τους με […]
…Στην Κυψέλη της δεκαετίας του ’50, λίγο πριν σηκωθεί το καταλυτικό κύμα της «αντιπαροχής» για να εξαφανίσει τα σπίτια των μεσοαστών. Εκεί, τα δίδυμα αγόρια με τη μεγαλύτερη αδερφή τους Ραλλού μεγαλώνουν σε ένα πένθιμο όσο και στοργικό περιβάλλον με τη νέα χήρα μητέρα τους, τις αγαπημένες θείες και τα φαντάσματα μιας καλής αξιομνημόνευτης ζωής. […]
Με ταξίδεψε, με συγκίνησε, με εξόργισε, με άγγιξε. Η Πλουσία, αγκαλιά με τα κεράσια, φεύγει από την πατρίδα της, αναζητώντας σαν τις κερασιές που φυτεύει, να ριζώσει κι αυτή κάπου. Κάνει οικογένεια, γνωρίζει ανθρώπους, χάνει ανθρώπους, και τα κεράσια πάντα εκεί, να της χτυπάνε την πόρτα, κυρίως για κακό. Ένα απίστευτο μεταφυσικό εύρημα που ταιριάζει […]
Πέντε γυναίκες, πέντε πρόγονοι της συγγραφέως, πέντε περίοδοι της Ιστορίας μας. Ένα καλογραμμένο βιβλίο, ένα σοβαρό βιβλίο, ένα βιβλίο βασισμένο σε διασταυρωμένες πηγές. Πρόκειται για την ιστορία της οικογένειας της συγγραφέως, η οποία, έχοντας ως αφετηρία τις αναμνήσεις της μητέρας και της γιαγιάς της, που κι εκείνες με τη σειρά τους θυμούνταν τις δικές τους […]
«Άλλοι πάνε, άλλοι έρχονται. Kόσμος, δρομολόγια. Eλπίδες… Όξω το φθινόπωρο λέει τραγούδια, βορεινά… Mέσα λένε παραμύθια… Aπό τη ζωή δηλαδή. Tη δικιά τους. -Πώς έγινε; -Nα, ήτουνε… Kόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη. -Ήτουνε… Άνθρωποι. Kαι ιστορίες. Mέσα από τον δικό τους τον κόσμο. Tον άλλονε. Tον εκτός νόμου… Tον εκτός ημών των τιμίων… Παραμύθια… […]
Η δική μας γλώσσα της πιάτσας δημιουργεί τις λέξεις της από τις ανάγκες της ή από τα χαρακτηριστικά γεγονότα και πράγματα. Κάποτε ένας μάγκας χρειάστηκε ένα παλτό να περάσει να περάσει το χειμώνα του. Κατάφερε να βρει μια χλαίνη που την έκλεψε ένας φαντάρος της κλίκας του που τον λέγανε Επαμεινώντα. Ο μάγκας έβαψε την […]
-Μάνα, φεύγω. -Καλά θα κάμεις, παιδί μου. Αυτή είναι η πιο έντονη εικόνα που αποκόμισα από αυτό το βιβλίο. Η Βασιλεία, κόρη φτωχής αγρότισσας στην άνυδρη και χέρσα Ικαρία τη δεκαετία του 1920, διψασμένη για γράμματα αλλά κορίτσι, οπότε δε χρειάζεται να συνεχίσει το δημοτικό, δεν βλέπει πουθενά διέξοδο και αποφασίζει να αφήσει το νησί. […]
Τρεις γυναίκες, τρεις μητέρες, τρεις ιστορίες. Άνθρωποι, πόνος, αίμα, Εμφύλιος. Τρεις άγνωστοι άνθρωποι που η Μοίρα τους φέρνει κοντά. Κοινό τους χαρακτηριστικό: η άδεια αγκαλιά. Ένα αριστούργημα λογοτεχνίας, ένας ύμνος στο παράλογο του Εμφυλίου, από έναν άντρα συγγραφέα που δεν παύει όμως να νιώθει τον ίδιο πόνο με μια γυναίκα που της παίρνουν το παιδί, […]
Τρεις γυναίκες, τρεις μητέρες, τρεις ιστορίες. Άνθρωποι, πόνος, αίμα, Εμφύλιος. Τρεις άγνωστοι άνθρωποι που η Μοίρα τους φέρνει κοντά. Κοινό τους χαρακτηριστικό: η άδεια αγκαλιά. Ένα αριστούργημα λογοτεχνίας, ένας ύμνος στο παράλογο του Εμφυλίου, από έναν άντρα συγγραφέα που δεν παύει όμως να νιώθει τον ίδιο πόνο με μια γυναίκα που της παίρνουν το παιδί, […]