Τον Αύγουστο Κορτώ έχω αρχίσει να τον συμπαθώ σαν συγγραφέα. Έχω καταλάβει ότι γράφει με ωραίο, ξεκαρδιστικό τρόπο, βιβλία για να περάσεις ευχάριστα αλλά και για να προβληματιστείς. Εξαιρέσεις σε αυτόν τον πρόχειρο κανόνα που σκέφτηκα είναι η «Βιογραφία μιας σκύλας», με την οποία δε γέλασα πολύ, και «Το βιβλίο της Κατερίνας» το συγκλονιστικότερο κείμενο […]
Επιτέλους, ένα βιβλίο που δε διαφημίζεται ως αστείο ή χιουμοριστικό ή ξεκαρδιστικό κι όμως δε σταματάς να γελάς από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα του. Επιτέλους ένα βιβλίο που βγάζει άφθονο γέλιο σατιρίζοντας σχετικά καθημερινές καταστάσεις, διακωμωδώντας τα πάντα! Πάνω που άρχισα να αμφιβάλλω για το τι απέγινε το χιούμορ μου και αν κατάντησα […]
Πέντε άντρες και μια γυναίκα. Πώς συνδέονται μεταξύ τους; Πώς τα φέρνει η ζωή; Τι θα κερδίσουν και τι θα χάσουν; Με ποιανού την κηδεία ανοίγει το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου και πώς πέθανε; Πώς μπορεί η κυρία Αναστασία Κορινθίου να γράψει ένα κωμικό μυθιστόρημα; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι άκρως διασκεδαστική.
Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως είναι πολύ δύσκολο να συγκρατήσεις τα γέλια σου όταν κάποιος υπεύθυνος του σούπερ μάρκετ σού συστηθεί ως προϊστάμενος των λαχανικών ή των κατεψυγμένων. Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως, αν ήμουν καθηγητής σχεδίου, θα ζητούσα από τους μαθητές μου να σχεδιάσουν τα πόδια της Τζοκόντας. Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως ευτυχώς που κουφός ήταν […]
«- Και τώρα που είμαστε δω; Πού είναι η πλατεία; Του Βαρδάρη που είναι; Εδώ είναι μεγαλούπολη, δεν είναι η Θεσσαλονίκη αυτή. Πού πήγανε τα παλιά και τα μαγαζιά τ’ ανατολίτικα, κ’ οι λάσπες κ’ οι στενοί δρόμοι; Τα τράμια που πήγανε; Εδώ πέσαμε σε σωστή πρωτεύουσα, για δες πολυκατοικίες, για δες κακό, για δες […]
Έξυπνο και διασκεδαστικό. Ανατρεπτικό ακόμη και από παράγραφο σε παράγραφο. Υπάρχουν σημεία που ξεκαρδίζεσαι και θες να διαβάσεις κι άλλο. Αυτοσαρκασμός στο μέγιστο! Σατιρίζει τη λογοτεχνική πραγματικότητα, την οικονομική πραγματικότητα, την εφηβική πραγματικότητα, ακόμη και τον εαυτό του. Αυτό μου αρέσει στους ανθρώπους, να έχουν αυτοεκτίμηση και αυτογνωσία και να μη διστάζουν να τσαλακώσουν με […]
«Όταν βλέπω αεροπλάνο / να περνάει από πάνω / λέω να ξενιτευτώ / να φορτώσω τη βαλίτσα / και να μη με λένε Λίτσα / αν δε φύγω να σωθώ». Αυτό το τραγούδι μου κόλλησε όσο διάβαζα τη «Γριά βαλίτσα» του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, ένα έξυπνο, διασκεδαστικό και ανθρώπινο ταυτόχρονα μυθιστόρημα, το οποίο δεν είναι τίποτε […]
Το «Greek psycho» είναι ένα χιουμοριστικό κι ανατρεπτικό μυθιστόρημα που σατιρίζει τη νεοελληνική πραγματικότητα, την Ελλάδα του εκσυγχρονισμού, της ΟΝΕ και των ολυμπιακών αγώνων και έργων. Ήρωάς του, ένας διεφθαρμένος εργολάβος, που χτίζει φθηνά σπίτια λαδώνοντας την πολεοδομία και τα πουλάει πανάκριβα σε μετανάστες, ένας αδίστακτος απατεώνας που προσπαθεί να πιάσει την καλή με οποιοδήποτε […]
«Oυσιαστικά, εδώ τελειώνει η ιστορία της Mαγδαληνής ντε Mεντίτσις. Που αν την διηγηθήκαμε είναι γιατί μέσα σ’ αυτήν βρίσκεται και η ιστορία της Mεσογείου του 16ου αιώνα… Kαι που σαν ιστορία “προσώπου διακριθέντος”, είναι γεμάτη… μεγαλείο… αυταπάρνηση… παλικαριά και… εντιμότητα… Mένα μου λες…»
«Είναι βατράχια τενόροι, βατράχια μπάσοι, βατράχια σοπράνο, βατράχια όλων των φωνητικών αποχρώσεων. Μπορεί να σπουδάσανε σε βιεννέζικο κονσερβατουάρ. Σίγουρα τραγουδάνε εμένα. «Έλληνα, Έλληνα κουτέ, Έλληνα, Έλληνα φτωχέ, Έλληνα, Έλληνα, που κάνεις τον έξυπνο και βγαίνει πάντα εις βάρος σου… Έλληνα, Έλληνα, τι ήθελες και κουβαλήθηκες εδώ στη χώρα των γιγάντων, των γιγάντων;»…»(από το οπισθόφυλλο του […]