Ένα ζευγάρι φεύγει για τον μήνα του μέλιτος και στον δρόμο τρακάρει. Ο άντρας παλεύει για τη ζωή του, η γυναίκα εξαφανίζεται και σύντομα εντοπίζεται άγρια δολοφονημένη. Τι συνέβη εκείνη τη νύχτα; Γιατί κρίθηκε προφυλακιστέος ο σύζυγος για τον φόνο της; Είναι όντως εκείνος ο ένοχος ή κάποιος τον παγίδεψε; Και γιατί;
Βιβλίο Θεός και δικαστής
Συγγραφέας Χάρης Θεοδωράτος
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής
Ο Χάρης Θεοδωράτος έγραψε ένα συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο κινηματογραφικές σκηνές, δυνατές αποκαλύψεις και μια εσάνς μεταφυσικού στοιχείου. Η ιστορία κλιμακώνεται από σελίδα σε σελίδα, παρακολουθούμε τις έρευνες και τις εξελίξεις μαζί με τον αστυνόμο που αναλαμβάνει την υπόθεση, ο σύζυγος σύντομα κατηγορείται για φόνο, κάποια πρόσωπα βγαίνουν στο προσκήνιο για να αρπάξουν τη δόξα και κάποια άλλα θα κάνουν τα πάντα για να μείνουν τα μυστικά τους κρυφά. Η ένταση κορυφώνεται, κάποιες εξελίξεις είναι μη αναμενόμενες και μια φασματική παρουσία δένεται σωστά με την όλη υπόθεση. Μπορεί να κατάλαβα ποιος είναι ο πραγματικός δολοφόνος όταν σε κάποια κεφάλαια αφηγείται τη σκηνή με δικά του λόγια, δεν μπόρεσα όμως να εντοπίσω την ταυτότητά του ούτε και να τον συνδέσω με τις εξελίξεις, οπότε, όταν όλα άρχισαν να μπαίνουν στην τελική ευθεία και το παζλ συμπληρώθηκε, έμεινα άφωνος για την κεντρική ιδέα του μυθιστορήματος και για τον τρόπο που θέλησε ο συγγραφέας να εμπλουτίσει το μυστήριο χωρίς να επιβαρύνει την πλοκή ή να φλυαρήσει.
Η Αγάθη Γερογιάννη υπήρξε έντιμη με τους ανθρώπους γύρω της, σοβαρή στην εκτέλεση των καθηκόντων της, αξιοπρεπής στις 
λύπες, μετρημένη στις χαρές, με σχετικά υψηλό δείκτη νοημοσύνης και στωική απέναντι και στα πιο δύσκολα προβλήματα. Εργαζόταν στο Τμήμα Έρευνας και Ανάπτυξης μιας εταιρείας ασφαλείας, με τα τελειότερα συστήματα να χτυπάνε κόκκινο στη ζήτηση εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Η Αγάθη είχε πολλά προσόντα, η καριέρα της πήγαινε σφαίρα, όλοι τη θαύμαζαν και τη ζήλευαν. Σε προσωπικό επίπεδο δεν υπέκυψε σε θέλγητρα ανωτέρων της ή συναδέλφων της στη δουλειά, κι έτσι, ό,τι κατάφερε, το πέτυχε μόνη. Από την άλλη, ο Αντρέας Αγγέλου είναι προγραμματιστής στην ίδια εταιρεία και, μιας και το μυθιστόρημα ξεκινάει περίπου δύο χρόνια πριν τη δολοφονία της Αγάθης, μαθαίνουμε πώς γνωρίστηκαν, πώς πλησίασε ο ένας τον άλλον, ποιος έκανε το πρώτο βήμα κλπ. Ο Αντρέας τρέφει βαθιά και άνευ όρων αγάπη για την Αγάθη, λατρεύει το διάβασμα και του αρέσει να επιδιορθώνει ηλεκτρονικούς υπολογιστές, «ένα παράξενο κράμα αντιθέσεων». Ο γάμος τους ορίστηκε για τις 19 Σεπτεμβρίου 2004, λίγες μέρες μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων.
Η Αγάθη εξαφανίζεται το βράδυ που ταξιδεύουν για Πάτρα με προορισμό την Ιταλία μετά από ένα τρακάρισμα που αφήνει αναίσθητο τον Αντρέα. Λόγω της δουλειάς τους, η υπόθεση παίρνει διαστάσεις και ο Αστυνομικός Υποδιευθυντής Πάνος Γενναδίου τη φορτώνεται δυσαρεστημένος, οπότε με τη σειρά του την αναθέτει στον αστυνόμο Στέφανο Επιτροπάκη, υπομονετικό και τετραπέρατο αξιωματικό, επαινέσιμο από φίλους κι εχθρούς. Ο Επιτροπάκης είναι απλός και αποτελεσματικός στη δουλειά του, προσπαθεί πάντα να κάνει το σωστό με πάθος και αφοσίωση. Κατά τη διάρκεια των εξελίξεων, αναπολεί τα φοιτητικά του χρόνια στη Σχολή, το μάθημα στο νεκροτομείο, το πρώτο πτώμα που αντίκρισε κ. ά. με αποτέλεσμα να συγκροτείται μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του χαρακτήρα του. Στο πλάι του, βρίσκεται ο υπαστυνόμος και βοηθός του Ηλίας Φουράκος, επικίνδυνα ευφυής, αφελώς τίμιος και ατρόμητος, απαραίτητο συμπλήρωμα του Επιτροπάκη. Οι δυο τους έχουν ταιριάξει καλά παρά τις μικρές τους κατά καιρούς κόντρες και τη διαφορά χαρακτήρων. Ο Επιτροπάκης είναι παντρεμένος με δυο παιδιά, με ήρεμη μικροαστική ζωή, ο Φουράκος έχει σχέση με μια μεταλλού κοπέλα και του αρέσει να ξενυχτάει. Η τάξη και το χάος που εκπροσωπούν συνεργάζονται αρμονικά και παράγουν αποτέλεσμα.
Μια πλειάδα χαρακτήρων πλαισιώνουν την ιστορία, μεταξύ αυτών η Έρικα Γιαννάτου, τηλεπαρουσιάστρια με δική της εκπομπή αστυνομικής έρευνας. Η υπόθεση πυκνώνει και τραβάει το ενδιαφέρον της, νιώθει ότι πρέπει να την ερευνήσει αυτή, η αδιαφιλονίκητη, σοβαρή δημοσιογράφος ενώ ταυτόχρονα αυτές οι εξελίξεις είναι η σωτηρία της για να ανακάμψουν τα νούμερα της εκπομπής της. Γιατί ο Επιτροπάκης δέχτηκε να μιλήσει στην εκπομπή της και γιατί αυτό πυροδότησε μια σειρά απρόσμενα γεγονότα, με αποτέλεσμα κύκλοι του Μαξίμου να απαιτούν εξηγήσεις από τον Γεννάδιο για κάτι απονενοημένο; Τι είπε ο Επιτροπάκης που δεν πρόσεξε κανείς, ούτε καν ο ίδιος και ενόχλησε ανώτερους κύκλους;
Σύντομα τα στοιχεία υποδεικνύουν τον Αντρέα για δολοφόνο της γυναίκας του, είναι όμως έτσι ή κάποιος προσπαθεί να τον παγιδέψει; Ο Επιτροπάκης βασίζεται στα γεγονότα και τον συλλαμβάνει, κάτι μέσα του όμως του λέει πως παραήταν εύκολο. Ποιο είναι το κίνητρο αν τη σκότωσε; Η δίκη του φερόμενου ως ενόχου μετατρέπεται σε τσίρκο, ο ίδιος σε αποδιοπομπαίο τράγο και αρχίζει να βλέπει όνειρα, μια φρικαλέα σειρά επισκέψεων που θα του αλλάξουν τη ζωή. «Δεν βλέπεις όνειρο, δεν βλέπεις όραμα, βλέπεις αυτό που πρέπει… Όμως πρέπει να με βοηθήσεις… Υποφέρω εδώ, το ξέρεις… Μονάχα εσύ μπορείς να με λευτερώσεις… βρες αυτόν που με σκότωσε» (σελ. 135). Είναι η Αγάθη αυτή που τον επισκέπτεται; Πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στον ύπνο και στην πραγματικότητα; Ο Αντρέας παρακολουθεί τον εαυτό του να περπατά σε απόκοσμα, δύσοσμα τοπία που εναλλάσσονται δημιουργώντας εικόνες η μία χειρότερη από την άλλη. Η Αγάθη είναι εκεί, της μιλά αλλά εκείνη δεν του γυρίζει τον λόγο: «Δεν μπορώ, δεν μ’ αφήνουν… Εκείνοι που κάνουν κουμάντο εδώ». Σταδιακά «Η αίσθησή της γύρω του, μέσα του, έμοιαζε να γιγαντώνεται και να τον τυλίγει κι αυτό τον γέμιζε σιωπηρή ικανοποίηση». Εφιάλτες με παράδοξη λογική, με την αίσθηση πως κάτι τον ακολουθεί κατά πόδας, κάτι που θέλει το κακό το δικό του και της Αγάθης. Ποια είναι η ακαθόριστη, ασταθής λιγνή φιγούρα που ετοιμάζεται να τον κλείσει μέσα της;
Το μυθιστόρημα «Θεός και δικαστής» είναι μια δυνατή και ανατρεπτική ιστορία που κρύβει στην καρδιά της ένα σκοτεινό μυστικό και για να φτάσουμε ως εκεί παρουσιάζονται χαρακτήρες που άλλοτε θολώνουν τα νερά και άλλοτε βοηθούν ουσιαστικά. Από τη μια έχουμε έναν αγώνα δρόμου του αστυνόμου που αναλαμβάνει την υπόθεση για να βρει στοιχεία που αθωώνουν τον φερόμενο ως δράστη κι από την άλλη ο ίδιος ο κατηγορούμενος αρχίζει να αποκτά δύναμη μέσα από τα όνειρα που βλέπει κι αρχίζει να κάνει πράγματα που ίσως τον οδηγήσουν στη λύση του μυστηρίου. Πολλές και απανωτές σκηνές που θυμίζουν κινηματογραφική ταινία, προσεγμένες περιγραφές των ονείρων, σταδιακός φωτισμός ενός χαρακτήρα που κρατάει το κλειδί της υπόθεσης, λιτοί διάλογοι, αναπάντεχες εξελίξεις και υποδειγματικός συγκερασμός φαντασιακού και πραγματικού είναι γνωρίσματα που δίνουν κάτι παραπάνω στο μυθιστόρημα. Ίσως ο τρόπος που ολοκληρώθηκε η προσωπική ιστορία κάποιων ηρώων του βιβλίου να μη με ικανοποίησε και να με άφησε με την απορία «γιατί συνέβη αυτό αφού δεν επηρέασε άμεσα ή κατά πολύ τις επερχόμενες εξελίξεις», η κεντρική ιδέα του βιβλίου όμως, ο χορός των μυστικών που στήθηκαν γύρω της και ο τρόπος που κάποιοι θέλησαν να τα προστατεύσουν πάση θυσία για να μη διαλυθούν οι ζωές τους («Η μεγάλη αρετή του ανθρώπου δεν είναι να ξεχνάει τα άσχημα πράγματα. Είναι να βεβαιώνεται ότι οι άλλοι δεν θα τα μάθουν ποτέ», σελ. 277) με βοήθησαν να φτάσω σ’ ένα λυτρωτικό και δυνατό τέλος.