Άλλο ένα διαμαντάκι στο κολιέ των εκδόσεων Τσουκάτου. Δεν μπορώ να το πω αποκλειστικά νουβέλες ή διηγήματα. Πιο πολύ σε αποσπάσματα ημερολογίου μου κάνει, μιας και η συγγραφέας μας ξετυλίγει αποσπάσματα από τη ζωή της (κατά πάσαν πιθανότητα), μας δείχνει ανθρώπους που τη σημάδεψαν, τα αισθήματα που την ταλάνισαν ώσπου να μεγαλώσει (κι εξακολουθούν να […]
Διηγήματα που αφηγούνται στιγμιότυπα από τη ζωή ενός παιδιού, του Στέφανου, ηλικίας οκτώ έως δώδεκα χρονών. Διηγήματα που καταγράφουν πώς βλέπει ένα παιδί στην ηλικία αυτή, εμάς τους μεγάλους, πώς κρίνει τις πράξεις μας αλλά και τα γεγονότα που συμβαίνουν στον περίγυρό του. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Πολλές φορές έχω θελήσει ο ίδιος (ή ακούσει κι από άλλους αναγνώστες) να μη διαβάσω βιβλία που αντικατοπτρίζουν τη σύγχρονη κοινωνική, οικονομική και δύσκολη λόγω κρίσης εποχή μας. Θέλω να διαβάσω κάτι που θα με ταξιδέψει μακριά, πάντα γιατί υπάρχει το «πρόσχημα»: «Το ζω, δε χρειάζεται να διαβάζω γι’ αυτό». Ίσως γιατί αυτή η απόδραση […]
Οι εκδόσεις Λέμβος κυκλοφόρησαν μια συλλογή 15 διηγημάτων του Βαγγέλη Σωτήρη με ποικίλη θεματολογία και διάφορα υφολογικά στοιχεία. Κείμενα χιουμοριστικά, κοινωνικά, ερωτικά, επιστημονικής φαντασίας, με διαφορετικά φινάλε (απότομα, ανατρεπτικά, αναμενόμενα), με απολαυστικούς διαλόγους και ωραία νοήματα.
Η πρώτη αγάπη είναι πάντα η τελευταία. Κι η τελευταία είναι πάντα αυτή που ονειρευόμαστε. Απ’ αυτή δεν ξέρω παρά μόνο τη φωνή της. Ένα άκουσμα τυραννισμένο, ταραγμένο, ζεστό. Η φωνή που έρχεται σε μένα μέσα σ’ ένα γέλιο, ένα στεναγμό ή ένα μουρμουρητό μού επιτρέπει να μαντέψω τους γοφούς και τα στήθη. Έχω μάθει […]
«Tο οποίον. Mεγαλείον. Kαι να γράφει στην ταμπέλα του καταστήματος Zαχαροπλαστείον και Γαλακτοπωλείον η Άβυσσος. Kαι να γράφει στα τζάμια με τεμπεσίρι Δίδονται λουκουμάδαι ημερίς δραχμάς 4 και Προσφέρεται Πογάτσα Πολιτική, ημερίς 4,50. Kι από μέσα στο ταμείον να κάθεται η κερία Kυριακούλα, αρχοντόπαχη, φρεγατίσα, το μάτι βαφέν, το χείλι άλικο και πεντόλιρο στο βραχιόλι. […]
«Άλλοι πάνε, άλλοι έρχονται. Kόσμος, δρομολόγια. Eλπίδες… Όξω το φθινόπωρο λέει τραγούδια, βορεινά… Mέσα λένε παραμύθια… Aπό τη ζωή δηλαδή. Tη δικιά τους. -Πώς έγινε; -Nα, ήτουνε… Kόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη. -Ήτουνε… Άνθρωποι. Kαι ιστορίες. Mέσα από τον δικό τους τον κόσμο. Tον άλλονε. Tον εκτός νόμου… Tον εκτός ημών των τιμίων… Παραμύθια… […]
Η δική μας γλώσσα της πιάτσας δημιουργεί τις λέξεις της από τις ανάγκες της ή από τα χαρακτηριστικά γεγονότα και πράγματα. Κάποτε ένας μάγκας χρειάστηκε ένα παλτό να περάσει να περάσει το χειμώνα του. Κατάφερε να βρει μια χλαίνη που την έκλεψε ένας φαντάρος της κλίκας του που τον λέγανε Επαμεινώντα. Ο μάγκας έβαψε την […]
«Το άλλο ρούχο του φόβου» είναι μια συλλογή από «μικρές αφηγήσεις, νανο-διηγήματα, βραχυγραφίες, αφηγηματικές μινιατούρες / βινιέτες (οι ειδήμονες ακόμα προβληματίζονται με τον όρο)», όπως γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας στο προλογικό του σημείωμα. Πρόκειται λοιπόν για ένα σύνολο από «συγγραφικές μονοκοντυλιές» που παρατίθενται βάσει μεγέθους από το μικρότερο στο μεγαλύτερο και περιγράφουν πρόσωπα και […]
Το βιβλίο με τράβηξε λόγω της υπέροχης φωτογραφίας στο εξώφυλλο και φυσικά λόγω του τίτλου. Ως βιβλιοθηκάριος που είμαι κι εγώ δε γινόταν να μην το ξεψαχνίσω κομματάκι! Έχουμε λοιπόν μια συλλογή τεσσάρων μεταφυσικών και μυστηριωδών ιστοριών, αρκετά καλογραμμένων που με ξενύχτησαν και τις αγάπησα.