Με την αύρα της Θεσσαλονίκης να υπερχειλίζει ή να υπονοείται, δεκατέσσερις ανθρώπινες – και όχι μόνο – ιστορίες παίρνουν τη θέση τους στις γωνιές της πόλης, αρχές Σεπτέμβρη, με το καλοκαίρι να ανασαίνει ακόμη. Μια αλλιώτικη συναυλία στο Θέατρο Δάσους, ένας φοιτητής που νυστάζει, μια σχέση ενός αιώνα, βιβλία που θα σταματήσουν να δανείζονται, μια […]
Ένας άνεργος που πιστεύει στα άστρα. Ένας λιμενικός που κρύβει μια λαθρομετανάστρια. Ένας γέρος που κόβει βόλτες στην κεντρική πλατεία της υγρής πόλης. Ένας υπάλληλος που επισκέπτεται τους παλιούς του φίλους στην επαρχία. Ένας παλιός αριστερός που ερωτεύεται ένα νέο κορίτσι. Κάποιος που στα γενέθλιά του απαρνείται τον απαγορευμένο καρπό. Η σκληρή και άδικη μοίρα […]
Εννιά διηγήματα στην Εθνική Οδό. Γυναίκες που συναντούν τους άντρες μέσα στα σκοτάδια, άντρες που δεν μπορούν να καταλάβουν το χάσιμο των γυναικών, νταλικέρηδες που τρακάρουν παρασυρμένοι από ξετρελαμένα θηλυκά, ο δρόμος και η νύχτα, τα ξενοδοχεία και οι πόλεις. Μικρές ιστορίες ανθρώπων της απώλειας και της φθοράς, που ταξιδεύουν και ερωτεύονται άγνωστους, που αγκαλιάζουν […]
Ο Γεώργιος Βιζυηνός ή Σύρμας γεννήθηκε το 1849 στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης και πέθανε στην Αθήνα το 1896. Ήταν μέλος μιας πολύ φτωχής οικογένειας, με τον πατέρα του να δουλεύει στα καμίνια του ασβέστη και να πεθαίνει από τύφο το 1854, αφήνοντας τη μάνα να μεγαλώσει πέντε παιδιά: τον συγγραφέα, τον Μιχαήλο, τον Χρηστάκη […]
Ναι, συμβαίνει κάποτε μια έξοχη στιγμή δύναμης, είπε η κυρία των τριαντάφυλλων…. Λέγομαι Ρανού Νηρίτη ή Νηρού. Κανονικά θα έπρεπε να με λένε Ουρανία, όπως τη γιαγιά μου τη Ράνω. Τώρα γιατί το κάνανε Ρανού (πράγμα που με αναγκάζει να διορθώνω κάθε λίγο κάποιον: “Όχι, όχι Ραλλού! Ρανού σας είπα”) δεν έχω ιδέα. Οι καλλιτέχνες […]
Σαράντα δύο κείμενα για μακρινά ταξίδια. Νυχτερινές πτήσεις για άλλες πόλεις, βραδινές διαδρομές στην Αθήνα. Άυπνες πόλεις. Ταξίδια στον πλανήτη της παιδικής ηλικίας, ταξίδια στο χρόνο. Ταξίδια στην προσωπική μυθολογία, στις γειτονιές του κόσμου. Αυτοκίνητα στην εθνική οδό, έλεγχοι διαβατηρίων, σημειώσεις σε αποδείξεις διοδίων, σε κάρτες επιβίβασης. Κείμενα χωρίς χρονολογική σειρά, διαδρομές στο ίδιο μεγάλο ταξίδι. […]
Δέκα αφηγήσεις με φόντο το σύγχρονο αστικό τοπίο. Οι ήρωες, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που ζουν και πορεύονται μέσα σε απρόσωπες μεγαλουπόλεις προσπαθώντας να επιβιώσουν και να σταθούν στα πόδια τους σε πείσμα του σαρωτικού και πολλές φορές αδυσώπητου παρόντος. Η απώλεια, ο πόνος, η μοναξιά, η υποκρισία, ο έρωτας και η φιλία, αλήθειες αιώνιες […]
Η λήξη του καταμερισμού των καθηκόντων συνέπεσε με την έναρξη της εχθρικής προέλασης. Η σάλπιγγα παιάνισε τα περίτεχνα ψυχοτονωτικά φάλτσα της και η στεντόρεια φωνή του Αγαμέμνονα Περισφίκτη επικάλυψε τις πρώτες ομοβροντίες. “Εμπρός της Πατρίδος παληκάρια, πυρ κατά βούλησιν!” Πολυβόλα, Μ1, μηχανοκίνητα οχήματα με σκουριασμένους πυργίσκους από τους οποίους ξεπρόβαλαν τα ένθετα πυροβόλα, πεζοί που […]
Τρελαίνομαι να ανακαλύπτω διαμαντάκια σε εκδοτικούς οίκους που εγώ τουλάχιστον δεν τους έχω συνδυάσει με την πεζογραφία. Ο Φιλιππότης, σοβαρός και έγκριτος εκδοτικός οίκος, με ένα σωρό μελέτες γύρω από ποικίλα θέματα, με χαρά διαπίστωσα ότι βγάζει και λογοτεχνικά κείμενα (ξύπνα, η Μάρω Βαμβουνάκη από κει κυκλοφορούσε!). Τέλος πάντων, το συγκεκριμένο βιβλίο το έχω διαβάσει […]
Στις «9 ώρες στα Εξάρχεια» περιλαμβάνονται εννιά διηγήματα αφιερωμένα σε αυτήν την ιστορική περιοχή. Εννιά συγγραφείς ενώνουν τις δυνάμεις τους και εμπνέονται για τις εκδόσεις Λέμβος κείμενα μικρά και μεγάλα, συγκινητικά και ερωτικά, απελπισμένα και μεστά. Άνθρωποι περπατάνε στη Διδότου, στην Καλλιδρομίου, στην Τοσίτσα, σκαρφαλώνουν στον λόφο του Στρέφη, κρύβονται από την εξαθλίωση στους κάδους […]