11846715_484061225088378_963661140098990909_n

«Περίπατος φαντασμάτων», της Marianne MacDonald, εκδ. Καστανιώτη

Επιστρέφοντας ένα βράδυ στο σπίτι, που βρίσκεται επάνω από το βιβλιοπωλείο της, η Διδώ Χόαρ βρίσκει αναίσθητο στο κατώφλι τον ηλικιωμένο Τομ Ας, έναν από τους πιο εκκεντρικούς πελάτες της. Ωστόσο, από τη στιγμή που οδηγεί τον Τομ Ας στο νοσοκομείο, η Διδώ μπαίνει άθελά της στον λαβύρινθο της μυστηριώδους ζωής του. O Τομ παίρνει […]

10387459_10152770565108413_8235069567125713400_n

«Τα παιδιά του Γκεμπελάουι», του Naguib Mahfuz, εκδ. Ψυχογιός

Μια φορά κι έναν καιρό, οι ποιητές έλεγαν στίχους στα καφενεία, οι άνθρωποι άκουγαν όσους είχαν να τους πουν ιστορίες, τα παραμύθια δεν απευθύνονταν μονάχα στα παιδιά. Ο καιρός αυτός, μακρινός πλέον για την Ευρώπη, είναι πολύ κοντινός για την Αίγυπτο και για τον Naguib Mahfuz, το νομπελίστα συγγραφέα που χαρακτηρίζεται ως ο «σεμνός Φαραώ […]

meltzer-b

«Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα», του Νίκου Τσιφόρου, εκδ. Ερμής

«Tο οποίον. Mεγαλείον. Kαι να γράφει στην ταμπέλα του καταστήματος Zαχαροπλαστείον και Γαλακτοπωλείον η Άβυσσος. Kαι να γράφει στα τζάμια με τεμπεσίρι Δίδονται λουκουμάδαι ημερίς δραχμάς 4 και Προσφέρεται Πογάτσα Πολιτική, ημερίς 4,50. Kι από μέσα στο ταμείον να κάθεται η κερία Kυριακούλα, αρχοντόπαχη, φρεγατίσα, το μάτι βαφέν, το χείλι άλικο και πεντόλιρο στο βραχιόλι. […]

meltzer-b

«Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα», του Νίκου Τσιφόρου, εκδ. Ερμής

«Άλλοι πάνε, άλλοι έρχονται. Kόσμος, δρομολόγια. Eλπίδες… Όξω το φθινόπωρο λέει τραγούδια, βορεινά… Mέσα λένε παραμύθια… Aπό τη ζωή δηλαδή. Tη δικιά τους. -Πώς έγινε; -Nα, ήτουνε… Kόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη. -Ήτουνε… Άνθρωποι. Kαι ιστορίες. Mέσα από τον δικό τους τον κόσμο. Tον άλλονε. Tον εκτός νόμου… Tον εκτός ημών των τιμίων… Παραμύθια… […]

meltzer-b

«Τα παιδιά της πιάτσας», του Νίκου Τσιφόρου, εκδ. Ερμής

Η δική μας γλώσσα της πιάτσας δημιουργεί τις λέξεις της από τις ανάγκες της ή από τα χαρακτηριστικά γεγονότα και πράγματα. Κάποτε ένας μάγκας χρειάστηκε ένα παλτό να περάσει να περάσει το χειμώνα του. Κατάφερε να βρει μια χλαίνη που την έκλεψε ένας φαντάρος της κλίκας του που τον λέγανε Επαμεινώντα. Ο μάγκας έβαψε την […]

85051709_2889506441106437_5064253843462684672_n

«Αράχνη 44», του Κωστή Μπαστιά, εκδ. Εκδοτική Αθηνών

Η «Αράχνη 44» δεν ανήκει στην καθαρή λογοτεχνική εργασία μου. Η σύνθεση και η τεχνική μπορεί να της δίνουν λογοτεχνική μορφή· στην πραγματικότητα όμως είναι ένα ιστόρημα γεμάτο από υπαρκτά πρόσωπα, αληθινά στοιχεία, δείγμα του αγώνα που έγινε στην Ελλάδα για να πολεμηθή ο κατακτητής. Κείνο που το ξεχωρίζει από την ξηρή χρονογραφία είναι ότι […]

pg2165.cover.medium

«Το ανυψωμένο πέπλο», της George Eliot, εκδ. Το Ποντίκι

Το σύντομο αφήγημα «Το ανυψωμένο πέπλο» πραγματεύεται ένα ζήτημα διαχρονικό: το εύρος και τα όρια των ψυχικών ικανοτήτων – κυρίως το βαρύ τίμημα των εξαιρετικών ψυχικών ικανοτήτων. Πυρήνας του αφηγήματος είναι η εξερεύνηση της επισφαλούς σχέσης της καθημερινής πραγματικότητας με την άλλη, εξίσου ισχυρή, πραγματικότητα του οράματος. Όπως ο ήρωάς της βρίσκεται ταυτόχρονα μέσα στη […]

75340934_1404440173037837_4402293593809616896_n

«Η άρρωστη πολιτεία», της Γαλάτειας Καζαντζάκη, εκδ. Ελληνικά Γράμματα

Η “Άρρωστη πολιτεία” είναι μια νουβέλα για τη Σπιναλόγκα, το νησί των λεπρών, πρωτοδημοσιευμένη το 1914 από τη Γαλάτεια Καζαντζάκη, με το ψευδώνυμο Πετρούλα Ψηλορείτη. Η Γαλάτεια Καζαντζάκη ήταν η πρώτη στην ελληνική λογοτεχνία του 20ου αιώνα που ανέδειξε το θέμα της λέπρας, μέσα από μια ερωτική ιστορία. Η πλοκή στην “Άρρωστη πολιτεία” ακολουθεί τα […]

125385336_2109741099162041_1183918517996537146_o

«Το άρωμα του ονείρου», του Tom Robbins, εκδ. Αίολος

Και ναι, ήρθε η στιγμή που διάβασα Tom Robbins. Μου άρεσε πολύ. Διέκρινα πολλά και πίσω από τις γραμμές και πέρα από τις γραμμές. Είναι ένας συγγραφέας με κάποιες μεγαλοσχηματικές μεταφορές και κάποιο χιούμορ απέναντι στην ιστορία του. Αλλά ταυτόχρονα με δυνατές λογοτεχνικές στιγμές και μια ιστορία που σε παρασύρει και δεν βιάζεται να αποκαλύψει […]

31791701_10156331967284294_4567843649399816192_n

«Αντιός, Σεχραζάντ», του Donald Westlake, εκδ. Άγρα

Το «Αντιός, Σεχραζάντ» το πρότεινε ο απηγμένος ήρωας στο «Τραγούδι του κούκου» και ναι, είναι πολύ διασκεδαστικό αλλά και σκεπτικιστικό. Αν και γραμμένο το 1970 είναι τόπους τόπους ξεκαρδιστικό, η αγωνία του στερημένου από έμπνευση συγγραφέα διαχρονική και οι αγωνίες του και όλα όσα ζει, γράφει και σκέφτεται μπορούν να έχουν γίνει ακόμη και σήμερα.

1 2 3 10