Ήταν ένοχος ο ξένος; Μόνο ένας ξένος θα μπορούσε να έχει διαπράξει αυτό το έγκλημα. Αυτή ήταν η άποψη των κατοίκων του μικρού χωριού, που ήταν 37 όλοι κι όλοι. Και ο ξένος αυτός βρέθηκε. Όμως, το ερώτημα παρέμενε για εκείνους που ενδιαφέρονταν. Αυτός ο ξένος, ο Πολωνός Κοβάλσκυ ήταν πραγματικά ο ένοχος; Αυτός είχε […]
H ιστορία μας, με δυο λόγια, πάει κάπως έτσι: O πατέρας πέθανε· ο Hλίας έγραψε στα αγγλικά μια νουβέλα με θέμα την οικογένειά μας· μου ζήτησε να τη μεταφράσω· δέχτηκα· συνάντησα μερικούς εκδότες· απέρριψαν όλοι το βιβλίο επειδή ήταν ολιγοσέλιδο· για να αυξηθούν οι σελίδες, αποφάσισα να γράψω και τη δική μου εκδοχή. Eίχαν μεσολαβήσει […]
«Είναι βατράχια τενόροι, βατράχια μπάσοι, βατράχια σοπράνο, βατράχια όλων των φωνητικών αποχρώσεων. Μπορεί να σπουδάσανε σε βιεννέζικο κονσερβατουάρ. Σίγουρα τραγουδάνε εμένα. «Έλληνα, Έλληνα κουτέ, Έλληνα, Έλληνα φτωχέ, Έλληνα, Έλληνα, που κάνεις τον έξυπνο και βγαίνει πάντα εις βάρος σου… Έλληνα, Έλληνα, τι ήθελες και κουβαλήθηκες εδώ στη χώρα των γιγάντων, των γιγάντων;»…»(από το οπισθόφυλλο του […]
Αχ, η Toni Morrison… Κάθε λέξη της κι ένα ταξίδι, κάθε ιστορία της κι ένας πόνος (χωρίς λύτρωση). Κάποτε διάβασα την «Αγάπη» κι έτσι πρωτόρθα σε επαφή με αυτήν τη συγγραφέα. Επιτέλους έπεσαν στα χέρια μου κι άλλα βιβλία της. Με το βιβλίο αυτό έπαθα απανωτά σοκ, ένιωσα χαρές και λύπες. Κλασική, ξεκινάει χωρίς έλεος: […]
Ο Υγκ ντε Λυκ επιστρέφει από τις Σταυροφορίες για να ανακαλύψει ότι ο χειρότερος εφιάλτης του μόλις τώρα αρχίζει. Ανελέητοι φονιάδες κατέστρεψαν το χωριό του, έσφαξαν το μικρό του γιο και απήγαγαν τη γυναίκα του, Σοφί, αναζητώντας ένα ανεκτίμητο ιερό κειμήλιο. Τώρα πια μόνο ένας δρόμος ανοίγεται μπροστά του: η εκδίκηση… Ένα εκπληκτικό μεσαιωνικό θρίλερ, […]
Λίγο μετά το τέλος του πολέμου και ενώ ο έλεγχος της εξουσίας ήταν το πάθος των ισχυρών, οι απλοί άνθρωποι, αν και γιόρταζαν την απελευθέρωση, κρατούνταν υποταγμένοι σε αποφάσεις αλλοεθνών, που ύφαιναν τη μελλοντική τους ανελευθερία… Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, όπου οι φωνές για ειρήνη και δικαιοσύνη χαμήλωναν τα σύννεφα, η Μέλπω με τον […]
Ποίηση, πολιτική, έρωτας κι ένα εσωτερικό ταξίδι ανάμεσα σε μνήμες, φόβους και δισταγμούς, θα οδηγήσουν τη Μαίρη στα κατάβαθα του είναι της-στην ταυτότητά της-και, ίσως, στην ευτυχία. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Έχω επισκεφθεί ήδη μια φορά την Κωνσταντινούπολη και ανυπομονώ για μια δεύτερη επίσκεψη. Προσπάθησα να μείνω αμέτοχος σε εθνικιστικές κορόνες και να αποστασιοποιηθώ από εύκολα δάκρυα αλλοτινών καιρών και ένδοξων εποχών και να δω τη φυσική ομορφιά του τόπου, την ιστορικότητα του ελληνισμού, τα ίχνη που άφησε από την αρχή του μέχρι το άδοξο τέλος. […]
Στο 2ο μέρος της τριλογίας που μας ξεναγεί σ συγγραφέας (μετά τις «Γειτονιές της Κωνσταντινούπολης») γνωρίζουμε την ευρωπαϊκή πλευρά της Πόλης. Περπατάμε σε 12 βοσπορινά χωριά που σήμερα θεωρούνται αναπόσπαστο προαστιακό κομμάτι της Πόλης: Μπεσίκτας, Ορττάκιοϊ, Κουρούτσεσμε, Μέγα Ρεύμα, Ρούμελι Χισάρ, Μπεμπέκ, Μπογιατζίκιοϊ, Στένη, Νιχώρι, Θεραπειά, Μπουγιούκντερε, Γενί Μαχαλέ.
Στο 3ο μέρος της τριλογίας που μας ξεναγεί ο συγγραφέας (μετά τις «Γειτονιές της Κωνσταντινούπολης» και τις «Γειτονιές του Βοσπόρου») γνωρίζουμε την ασιατική πλευρά της Πόλης. Περπατάμε σε γειτονιές που αντικρύζουν τον Βόσπορο από τη μακρινή ασιατική ακτή, σε ένα μέρος που ακόμη κι εδώ υπήρχε ελληνικό, εβραϊκό, αρμένικο στοιχείο: Χαϊντάρπασα, Ουζούν Τσαΐρ, Φαναράκι (Φενέρμπαχτσε), […]