Η Μύριελ μεγάλωσε με παραμύθια και βιβλία και κάποια στιγμή άρχισε να γράφει τα δικά της κείμενα, με αποτέλεσμα τώρα να περιμένει αν θα εγκριθεί το βιβλίο που έστειλε στον μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο της χώρας, την «Οδό Ονείρων». Θα της απαντήσουν άραγε; Πόσο σημαντικό είναι να επιβραβεύονται οι κόποι μας και να πραγματοποιούνται τα όνειρά μας; Μήπως όμως η χαρά και η ευτυχία βρίσκονται κάπου αλλού;
Βιβλίο Γράμμα στην Οδό Ονείρων
Συγγραφέας Θεοδώρα Χριστοφόρου
Εικονογράφος Μύριελ
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κώστας Επιφανίου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής
Η Θεοδώρα Χριστοφόρου έγραψε ένα γλυκό και τρυφερό παραμύθι αφιερωμένο στη μεγάλη αγάπη μας, τα βιβλία και το γράψιμο. Με απλό λεξιλόγιο και όμορφες προτάσεις δημιούργησε μια ιστορία για όσα παιδιά θέλουν να ασχοληθούν με τον γραπτό λόγο και τους αρέσει το διάβασμα. Ξεδιπλώνει κλιμακωτά την ιστορία της ηρωίδας της που μεγαλώνει ακούγοντας παραμύθια από τη μαμά της και στη συνέχεια διαβάζοντας μόνη της διάφορα βιβλία. Φτάνουμε έτσι στα πρώτα της κείμενα και η συγγραφέας ντύνει το ταξίδι με όμορφες συμβουλές (κυρίως από τη μητέρα της Μύριελ) και διαχρονικές καίριες παρατηρήσεις: «Ας σεβαστούμε τα όνειρά μας… και ας μη βιαζόμαστε να τα φέρουμε στον κόσμο, χωρίς αυτά να είναι ακόμη έτοιμα να δουν το φως του». Αυτή είναι η μία κεντρική ιδέα, με αφορμή το γεγονός ότι έστειλα τα γραπτά της στην Οδό Ονείρων και περιμένει με ανυπομονησία απάντηση: «Τα όνειρα δε θα ήταν όνειρα αν γίνονταν πραγματικότητα απ’ τη μια στιγμή στην άλλη. Αν γίνει, άστο να σε εκπλήξει. Έτσι θα σου αρέσει πιο πολύ. Αν δεν γίνει, θα το έχεις ήδη ξεχάσει».
Έχουμε όμως και τρυφερές συμβουλές για το προσωπικό ταξίδι του καθενός μας στις λέξεις και στα κείμενα: «Πρέπει να προσέχεις πολύ όταν γράφεις -να διαλέγεις τις κατάλληλες λέξεις για να πεις αυτό που θέλεις…Να θυμάσαι ακόμη πως οι λέξεις κρύβουν μεγάλη δύναμη και επηρεάζουν τον αναγνώστη». Πόσο υπέροχα και παραστατικά δίνεται η μαγεία των λέξεων: «Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς μια αράδα λέξεων που τακτοποιήθηκαν προσεκτικά, σχηματίζοντας προτάσεις που συνθέτουν ένα κείμενο, μπορεί να σε ταξιδέψει στα πιο ονειρικά μέρη και να σε κάνει να ζήσεις κάποιες από τις πιο έντονες και αξέχαστες στιγμές της ζωής σου χωρίς να κάνεις ούτε ένα βήμα». Η συγγραφέας δε φείδεται καλολογικών στοιχείων και δημιουργεί αξέχαστες μεταφορές και παρομοιώσεις: «…περνούσε ώρες ολόκληρες συντροφιά με τα βιβλία της και ταξίδευε νοερά σε άλλους τόπους και σε άλλες ζωές. Το καθένα από αυτά ήταν κι ένας μυστικός κήπος που ξεκλείδωνε με τη φαντασία της». Η Μύριελ είναι ένας από μας που διαβάζουμε, γράφουμε και σκεφτόμαστε ακατάπαυστα: «Μια σκέψη ήταν αφορμή για ένα ποίημα, ένα συναίσθημα για ένα γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ, σαν ένας σπόρος που φύτρωνε σε ένα κείμενο».
«Γράμμα στην Οδό Ονείρων» στέλνει μια νέα κοπέλα που γαλουχήθηκε με φαντασιακά ταξίδια, λέξεις, κείμενα και περιμένει με ανυπομονησία μια θετική απάντηση. Σταδιακά όμως και μέσα από ένα διαρκές ταξίδι στη γραφή διαπιστώνει πως τελικά: «…το γράψιμο δεν το έκανε για να την εγκρίνουν ούτε για να καταξιωθεί αλλά το έκανε για να ανασαίνει». Έτσι, όταν πλέον έρχεται ο πολυπόθητος φάκελος, ούτε την ηρωίδα ούτε τον αναγνώστη ενδιαφέρει το περιεχόμενό του, μιας και έχουμε ζήσει μαζί ως τότε πολύ πιο ενδιαφέρουσες καταστάσεις κι έχουμε δει πόσο σημαντική είναι η διαρκής ενασχόληση με τον γραπτό λόγο, χάρη στην οποία βελτιωνόμαστε και «δραπετεύουμε». Η εικονογράφηση είναι της πραγματικής Μύριελ και χαρίζει μια αυθεντική αθωότητα στο περιεχόμενο του κειμένου, κάνοντας τον αναγνώστη να θέλει να βυθιστεί κι αυτός σ’ ένα κομμάτι χαρτί που θα το γεμίσει με τις δικές του σκέψεις.