Τα κοίταζα τα μάτια εκείνα κι αδυνατούσα να αποκρυπτογραφήσω έστω και το ελάχιστο. Ήξερα να διαβάζω τα καστανά, τα μαύρα, ακόμη και τα τόσο δύσκολα γαλανά. Μπορούσα ν’ αναταράξω το καστανό χρώμα, να βυθιστώ στο μαύρο, να κολυμπήσω στο γαλανό, μέχρι να βρω μιαν άκρη ν’ ακουμπήσω. Όμως αυτά τα παράξενα χάσκι μάτια του Άγγελου, έμενα απλά να τα κοιτάζω. Πίναμε αμίλητοι τον καφέ μας, λες και γνωριζόμαστε χρόνια. «Είναι παράξενο», είπε στο τέλος, «δυο άνθρωποι που δεν γνωρίζονται καν, να έχουν το ίδιο ενδιαφέρον για ένα τόσο. . . μακάβριο ζήτημα». Άνοιξε ένα συρτάρι κι έβγαλε από μέσα ένα ντοσιέ. «Εδώ έχω τις σημειώσεις», είπε. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Βιβλίο Στις τελευταίες νότες του βαλς
Συγγραφέας Μάγδα Πίκη
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ενάλιος (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής
Εκείνη διάσημη συγγραφέας, εκείνος διευθυντής βιβλιοθήκης. Εκείνη χωρισμένη πρόσφατα, εκείνος διψασμένος για μια ζωή που δεν έχει ζήσει. Αυτή είναι μόνο η αρχή. Μέσα από αυτήν την αγάπη ξαναζούμε το παρελθόν της Κατοχής και του Εμφυλίου. Πρόσωπα οικεία, καθημερινά, γνωστά, τραγικά. Με τις δικές τους ιστορίες και πόνο. Μετά «Το δάσος με τις κομμένες πλεξούδες» άλλο ένα βιβλίο της Πίκη που με συγκλόνισε. Το τέλος με έκανε να δακρύσω. Γιατί στις τελευταίες νότες του βαλς γίνονται και θαύματα…Απίστευτο.