Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφόρησαν δύο νέα παραμύθια για παιδιά από 4 ετών και πάνω που θα τα βοηθήσουν να φτιάξουν έναν καλύτερο και πιο χαρούμενο κόσμο ενώ θα κατανοήσουν βασικές έννοιες όπως η δοτικότητα και η προσφορά. Ας τα δούμε αναλυτικά.
Βιβλίο Το δώρο των λέξεων
Τίτλος πρωτοτύπου The gift of words
Συγγραφέας-Εικονογράφος Peter H. Reynolds
Μετάφραση Μάρω Ταυρή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής
Ο Τζερόμ βγαίνει μια βόλτα στους χιονισμένους δρόμους μαζί με τον σκύλο του, Έκο. Θέλει να συλλέξει λέξεις ελπίδας και χαράς για να τις μοιράσει σε φίλους και συγγενείς που αγαπάει. Αρχίζει λοιπόν να ψάχνει σε όλη την πόλη, μόνο που ό,τι βλέπει και ό,τι ακούει δεν τον ικανοποιεί. Είναι μέρες γιορτών αλλά παντού συναντά φράσεις που δε ζεσταίνουν την καρδιά του («Εκπτώσεις», «Αγοράστε», «Φτηνά» κλπ.), οπότε στρέφεται στο περίπτερο, όπου τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων μιλάνε για φτώχεια, λειψυδρία κλπ. Το παιδί κοιτά τον κόσμο γύρω του και ακούει λέξεις λύπης, απογοήτευσης και εκνευρισμού. Όλα αυτά όμως αντί να τον αποθαρρύνουν του δίνουν μια ιδέα: «Γιατί να μη βρει τρόπο να δώσει στους ανθρώπους τις λέξεις που χρειάζονταν»; Γιορτινές λέξεις, λέξεις καλοσύνης, χαρούμενες και θετικές, από την πλούσια συλλογή του! Πώς θα το κάνει λοιπόν; Πώς θα καταφέρει να ενώσει ανθρώπους και ζώα κάτω από τις λέξεις και να φωτίσει τη ζωή τους;
Ένα υπέροχο, απολαυστικό και τρυφερό παραμύθι που, με αφορμή τη φωτεινή κατά τα άλλα περίοδο των γιορτών, δείχνει στους μικρούς αναγνώστες πόσο ψυχρή, τυπική και εκνευριστική έχει καταντήσει η καθημερινότητα όλων και πόσο πολύ έχει κυριεύσει τον κόσμο η ανασφάλεια και ο φόβος. Μέσα από την ιστορία του Τζερόμ ο συγγραφέας ρίχνει φως και ζεσταίνει τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Ξεκινάει την ιστορία του με γκρίζα, ψυχρά χρώματα και μ’ ένα παιδί που περπατάει μόνο του, παρατηρώντας τον κόσμο γύρω του, σύντομα όμως η καταθλιπτική αυτή κατάσταση θα γεννήσει μια ιδέα στον Τζερόμ κι από εκείνο το σημείο η δράση απογειώνεται. Με ένα αξιέπαινο σεναριακό εύρημα οι άνθρωποι αλλάζουν, έρχονται πιο κοντά και ενώνουν τις φωνές τους για ειρήνη, αγάπη, ελπίδα, χαρά, ευτυχία, ενότητα κ. π. ά.
Εξίσου γλυκά και όμορφα εικονογραφεί ο συγγραφέας το κείμενό του, διαλέγοντας ζωηρά χρώματα και άφθαστη ομορφιά στα σχέδιά του. Ποικιλία χαρακτηριστικών και χρωμάτων, άνθρωποι αρτιμελείς και σε αμαξίδιο, όλων των φυλών και θρησκειών γεμίζουν τις σελίδες, δείχνοντας στα παιδιά την οικουμενικότητα του κειμένου και τονίζοντας την αποδοχή της διαφορετικότητας. Οι χιλιάδες λέξεις θα χαρίσουν ατέλειωτες ώρες ανάγνωσης και εκμάθησης στα παιδιά και πολλά στιγμιότυπα θα φέρουν αβίαστο γέλιο (όπως οι άνθρωποι μπροστά στη βιτρίνα των παιχνιδιών, τα οποία επίσης είναι για κλάματα όπως αποτυπώνονται).
«Το δώρο των λέξεων» είναι μια πραγματική έκπληξη για μικρούς και μεγάλους. Τα πάντα θα γίνουν καλύτερα μετά από αυτό αλλά πού και πώς θα μοιραστούν αυτές οι λέξεις στον κόσμο; Μια γλυκιά και τρυφερή ιστορία γεμάτη θετικά και χαρούμενα μηνύματα.
Βιβλίο Περπατώντας στο δάσος
Συγγραφέας Κατερίνα Ζωντανού
Εικονογράφος Μαίρη Καλαμπαλίκα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής
Μια λιακάδα μέσα στο καταχείμωνο γεννάει τη λαχτάρα
στο σκιουράκι να παίξει όλη μέρα, μόνο που η μητέρα του το αναγκάζει να πάει ξύλα στον γερο-λαγό στην άλλη άκρη του δάσους. Το σκιουράκι ξεκινάει γκρινιάζοντας και βλέπει όλα τα ζώα να έχουν ξεχυθεί για να απολαύσουν τον ήλιο. Μια σειρά από γεγονότα θα του αλλάξουν τη διάθεση όμως και θα του δείξουν πόσο σημαντική είναι η προσφορά. Το παραμύθι της Κατερίνας Ζωντανού περιγράφει μια μέρα από τη ζωή ενός μικρού σκίουρου που, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του, θα γκρινιάξει για το θέλημα της μαμάς. Το ελάφι, ο ασβός και ο κάστορας όμως θα βοηθήσουν το σκιουράκι σε δύσκολες στιγμές της πορείας του μέσα στο δάσος και τελικά θα του δείξουν με τον τρόπο τους πόσο όμορφο είναι να βοηθάς όποιον έχει ανάγκη. Φυσικά, αυτό πρέπει να γίνεται αφιλοκερδώς για να έχει μεγαλύτερη αξία, αν όμως ο άλλος σου προσφέρει από μόνος του κάτι με όλη του την αγάπη, τότε το δέχεσαι με χαρά. Κι αν δεν το θες, δεν πειράζει: «όλο και κάποιος θα βρισκόταν που να το λαχταρά»!
Η εικονογράφηση της Μαίρης Καλαμπαλίκα είναι υπέροχη και καλοδουλεμένη. Οι γραμμές της θυμίζουν bandes dessinées και εκτός από ολοσέλιδες εικόνες έχουμε και διαδοχικά καρέ που θυμίζουν κόμικ. Φως, χρώματα, σκιές, ρεαλισμός, εκφραστικότητα ζωντανεύουν με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία. Προσέξτε τη μικρή ακαταστασία με τους πεταμένους βόλους κάτω από το κρεβάτι του σκίουρου στην αρχή του βιβλίου, τη σκηνή της γκρίνιας και του μητρικού φιλιού, τα κρυμμένα ζώα στο δάσος, τις χιλιάδες λεπτομέρειες στο τραπέζι του κάστορα και πώς σκάει από το φαΐ ο μικρός μας ήρωας, τις γαλότσες που φοράνε όλοι (ή τις αφήνουν λερωμένες δίπλα στην πόρτα τους) ένεκα το λασπωμένο δάσος κλπ. Επίσης, δε γίνεται να μη γελάσεις με τη σοβαρότητα και την «παππουδίστικη» απεικόνιση του ανέκφραστου γερο-λαγού!
«Περπατώντας στο δάσος» μπορεί να βρεις λοιπόν ανέλπιστους φίλους και να μάθεις με τον καλύτερο τρόπο για την προσφορά και την ανιδιοτέλεια.