9789604960088_hd

Στη διάρκεια του 19ου αιώνα, ανάµεσα στο Τορίνο, το Παλέρµο και το Παρίσι, συναντάµε µια υστερική σατανίστρια, έναν αβά που πεθαίνει δύο φορές, µερικά πτώµατα µέσα σ’ έναν υπόνοµο του Παρισιού, έναν Γαριβαλδίνο που ονοµάζεται Ιππόλυτος Νιέβο και χάθηκε στη θάλασσα κοντά στο Στρόµπολι, το ψεύτικο bordereau του Ντρέιφους για τη γερµανική πρεσβεία, τη σταδιακή µεγέθυνση του πλαστογραφήµατος που έγινε γνωστό ως Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, το οποίο θα εµπνεύσει στον Χίτλερ τα στρατόπεδα εξόντωσης, Ιησουίτες που δολοπλοκούν εναντίον των Μασόνων, Μασόνους, Καρµπονάρους και Ματσινιανούς που στραγγαλίζουν τους παπάδες µε τα έντερά τους, έναν Γαριβάλδη αρθριτικό και στραβοκάνη, τα σχέδια των Μυστικών Υπηρεσιών του Πιεµόντε, της Γαλλίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας, τις σφαγές στο Παρίσι της Κοµούνας, όπου ο κόσµος τρώει τα ποντίκια, αηδιαστικά και ρυπαρά στέκια εγκληµατιών οι οποίοι, ανάµεσα στους ατµούς απ’ το αψέντι, καταστρώνουν εκρήξεις κι εξεγέρσεις στις πλατείες, ψεύτικες γενειάδες, ψεύτικους συµβολαιογράφους, ψεύτικες διαθήκες, διαβολικές αδελφότητες και µαύρες λειτουργίες. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το Κοιμητήριο της Πράγας
Τίτλος πρωτοτύπου Il cimitero di Praga
Συγγραφέας Umberto Eco

Μεταφραστής Έφη Καλλιφατίδη
Κατηγορία
 Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δύσκολο αλλά μην το αγνοήσετε. «Κεντρικός ήρωας είναι ο πλαστογράφος και μυστικός πράκτορας Σιμόνε Σιμονίνι που, ηλικιωμένος πια, ζει στο διαμέρισμά του πάνω από το παλαιοπωλείο που χρησιμοποιεί ως προκάλυψη στο Παρίσι το 1897. Είναι τότε που αρχίζει να κρατάει σημειώσεις για τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του. Ελπίζει πως έτσι θα μπορέσει να θυμηθεί κάποια από αυτά που η αμνησία έχει σβήσει από το νου του. Ένας δεύτερος ήρωας, ο αβάς Ντάλα Πίκολα, που ο Σιμονίνι φαίνεται πως δεν γνωρίζει, ασχέτως αν ζει σ ένα διαμέρισμα πλάι στο δικό του, παρεμβαίνει μυστηριωδώς στις σημειώσεις του, αφού φαίνεται πως γνωρίζει καλά τα της ζωής του».

Την περίληψη τη δανείστηκα από φίλο μου, γιατί είναι τόσο πολυεπίπεδο το κείμενο, τόσο έντονες οι παρεκβάσεις για την ιστορία της Γαλλίας και της Ιταλίας, την ύπνωση, τους μασόνους, τους Εβραίους, τα Πρωτόκολλα της Σιών κλπ. που ο αναγνώστης χάνει την μπάλα. Αν και δεν πήδηξα πολλές σελίδες, όπως έκανα στο «Όνομα του ρόδου», που από το ξεφύλλισμα το βιβλίο κατήντησε ανεμιστήρας (αν και μπορώ να υποστηρίξω πιο έντονα από το Κοιμητήριο ότι μου άρεσε), όσο μπορούσα έμεινα συγκεντρωμένος στην ιστορία. Σε γενικές γραμμές η ιστορία είναι αυτή που ανέφερα ανωτέρω και στο μεταξύ διαβάζουμε (πάρα) πολλά για την Ιταλία και τη Γαλλία, νιώθουμε το δεισιδαιμονικό κλίμα της εποχής του 19ου αιώνα, συναντάμε τον Ναπολέοντα, τον Γαριβάλδι, τον Δουμά και τον Φρόιντ, αργότερα τον Ζολά και την περιβόητη περιπέτεια του Εβραίου Ντρέιφους. Δεν μπορώ να ξεκαθαρίσω ότι μου άρεσε ή δεν μου άρεσε, θα πω το εξής μόνο: είναι Umberto Eco, είναι δύσκολο, έχει πλούτο πληροφοριών, δεν θα το έγραφε ο καθένας, το συνιστώ μόνο σε όσους έχουν διαβάσει Umberto Eco. Όλο και κάτι θα βρείτε να σας κρατήσει, εμένα με κράτησε η «κατασκοπία»., που ο ήρωας είναι διπλός κατάσκοπος και όταν αποκαλύπτεται μεταβαίνει στη Γαλλία όπου συνεχίζει τη δράση του. Σιγά σιγά άρχισε να ξετυλίγεται και η ιστορία της δεύτερης προσωπικότητας και με τη βοήθεια του Αφηγητή (χάρη στον οποίο διαβάζουμε σε πολλά σημεία την ιστορία σαν αφήγηση συμβάντων και όχι σαν καταγραφή τους) τα πράγματα μπαίνουν σε μια σειρά. Για όσους λάτρεψαν την ιστορία (story) αλλά μπερδεύτηκαν με την πλοκή (plot) στο τέλος έχουμε χρονολογικό πίνακα των γεγονότων που εξιστορούνται παράλληλα με τις σελίδες του βιβλίου στις οποίες αναφέρεται αυτό το γεγονός. Καλή επιτυχία!

Για τα Πρωτόκολλα της Σιών βλέπε εισαγωγικά εδώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *