120039804_3023908874381052_2685229424107423065_o

Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ, δυο αδέρφια χωρίζουν αμέσως μετά τη γέννησή τους. Ο Νατ Καρτράιτ θα φύγει με τους γονείς του, μια δασκάλα κι έναν ασφαλιστή. Ο δίδυμος αδερφός του, όμως, θα ξεκινήσει τη ζωή του ως Φλέτσερ Άντριου Ντάβενπορτ, μοναχογιός ενός πολυεκατομμυριούχου και της κοσμικής συζύγου του. Τα δυο αδέρφια μεγαλώνουν χωρίς να γνωρίζει ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Ο Νατ υπηρετεί στο Βιετνάμ, επιστρέφει ως ήρωας πολέμου, τελειώνει τις σπουδές του και γίνεται επιτυχημένος χρηματιστής. Ο Φλέτσερ αποφοιτά από το Γέιλ, διαπρέπει ως δικηγόρος και εκλέγεται γερουσιαστής. Μέσα από διαφορετικές επιλογές, ανεβαίνουν και οι δύο όλο και πιο ψηλά, χωρίς οι δρόμοι τους να διασταυρωθούν ποτέ -ακόμα κι όταν ερωτευτούν την ίδια γυναίκα. Ώσπου, μοιραία, θα συναντηθούν στην κορυφή. Και η φιλοδοξία θα τους φέρει αντιμέτωπους σε μια σκληρή αναμέτρηση που βάζει σε δοκιμασία ό,τι πίστεψαν κι ό,τι αγάπησαν στη ζωή τους… (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Οι γιοι του πεπρωμένου
Τίτλος πρωτοτύπου Sons of fortune
Συγγραφέας Jeffrey Archer
Μεταφραστής Πητ Κωνσταντέας
Κατηγορία
Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Να ξεκινήσω αρνητικά και να επηρεάσω; Δεν μπορώ, ίσως σε κάποιους να αρέσει η γρήγορη πλοκή και οι κινηματογραφικοί διάλογοι, ίσως σε άλλους να αρέσουν οι «οδηγίες» πώς να γίνετε αρχηγός της σχολικής ομάδας, μετά δικηγόρος, μετά γερουσιαστής και μετά κυβερνήτης Πολιτείας. Ίσως κάποιοι να λατρέψουν τις πραγματικά αγωνιώδεις στιγμές των δικαστικών ακροάσεων για έναν φόνο που προέκυψε προς το τέλος (ένιωθα λες και διάβαζα πρακτικά δίκης αλλά ήταν τόσο συναρπαστικά). Σε γενικές γραμμές, έχοντας διαβάσει το ανατρεπτικότατο, συναρπαστικότατο και ψαγμένο όσο δεν πάει «Αίνιγμα του Βαν Γκογκ» περίμενα κάτι καλύτερο. Αν μη τι άλλο κάτι με υπόθεση, αρχή, μέση και τέλος. Εδώ έχουμε ένα κινηματογραφικό σενάριο με ελάχιστες ανατροπές (κι αυτές συνταρακτικές, δηλαδή πόσο κάτω μπορεί κάποιος να πάει για να μηδενίσει τον πολιτικό του αντίπαλο εν όψει των εκλογών;) αλλά δεν υπάρχει κορύφωση, δεν υπάρχει «έλεος» (κατά τον Αριστοτέλη). Παρακολουθούμε τα δυο αδέρφια (διζυγωτικοί δίδυμοι) που τα χωρίζει μια νοσοκόμα από αγάπη προς την αφεντικίνα της που μόλις έχασε το παιδί της μετά από απανωτές αποβολές. Μετά τους βλέπουμε να ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους, διαφορετικά πανεπιστήμια, διαφορετικές σύζυγοι, διαφορετικές καριέρες και κάποια στιγμή φτάνουν να συναντηθούν ως συνυποψήφιοι για το χρίσμα του κυβερνήτη. Θα μου πεις, Bell διαβάζεις, ναι, αλλά έχω διαβάσει και βιβλία Bell που δε σε αφήνουν να τα αφήσεις. Τέλος πάντων, σε κάποια σημεία ικανοποιητικό αλλά χωρίς αρκετά καλό συνεκτικό ιστό.

Καλές προσωπογραφίες, πολύ καλή η τελευταία σκηνή του δικαστηρίου όπου αποκαλύπτεται ο πραγματικός δολοφόνος που παγίδεψε τον Νατ, τον έναν από τα αδέρφια, καλές οι περιγραφές του Βιετνάμ (να και κάτι άλλο που με δυσαρέστησε, ότι οι ήρωες κινούνται μέσα στο χρόνο χωρίς να επηρεάζονται, είναι τόσο ρηχή η σχέση τους με το χρόνο που δεν καταλαβαίνεις ούτε πού βρίσκεσαι ούτε πώς έφτασες ως εκεί, κάπου πετάει ονόματα Προέδρων για να σε βάλει στο κλίμα αλλά μπα….), ωραία η ατμόσφαιρα στα κολέγια και πώς μεγαλώνουν οι επιθυμίες και οι φιλοδοξίες των δυο αντρών μέσα σε αυτό το περιβάλλον, άψογη γνώση του νομικού και πολιτειακού συστήματος και επαναλαμβάνω κατά τόπους συναρπαστικό. Δε θα με εμποδίσει όμως αυτό το βιβλίο να διαβάσω και τα άλλα του συγγραφέα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *