Πόμμερ-Αντιγόνη-Ξενώνας-κακοποιημένων-βρικολάκων-Εξώφυλλο-επιλογή

Ο ευαίσθητος και βίγκαν πλέον βρικόλακας Ερνέστο που διαπρέπει στο Λονδίνο ως ηθοποιός αναγκάζεται να επιστρέψει στα Καρπάθια και να συναντήσει πρώτη φορά τον ετοιμοθάνατο παππού του. Συνειδητοποιώντας πως η αθανασία των βρικολάκων είναι εύθραυστη, αποφασίζει να φτιάξει έναν ξενώνα για κακοποιημένα βαμπίρ, μόνο που εμπόδιο στα σχέδιά του θα σταθεί η χειριστική μητέρα του, Βανέσα. Επιπλέον, ανακαλύπτει πως όσα ξέρει για τον πατέρα του είναι ψέματα κι έτσι πρέπει να ξεπεράσει πολλά εμπόδια για να βρει την αληθινή του καταγωγή. Γιατί ο παππούς του αποκλήρωσε τη Βανέσα και ποιος είναι ο Ντιέγκο Αλεχάνδρο Φερναντέζ στον οποίο αφήνει το κάστρο του; Τι μυστικά κρύβει η μητέρα του και γιατί δε θέλησε ποτέ να του τα αποκαλύψει; Πώς κατάφερε ο Ερνέστο να γίνει ηθοποιός; Θα ευοδωθούν τα σχέδια της καλύτερής του φίλης, Έμα, για ένα night club με βρικόλακες στα Καρπάθια;

Βιβλίο Ξενώνας κακοποιημένων βρικολάκων 
Συγγραφέας Αντιγόνη Πόμμερ
Κατηγορία Χιούμορ / Κοινωνικό μυθιστόρημα

Εκδότης 24 Γράμματα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Αντιγόνη Πόμμερ έγραψε μια νέα ξεκαρδιστική ιστορία γύρω από τον κόσμο των βαμπίρ, τα οποία μας τα παρουσιάζει στις ανθρώπινές τους διαστάσεις. Δεν υπάρχει ίχνος φρικιαστικών περιγραφών παρά την κλειστοφοβική, σκοτεινή ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος κι έτσι γνωρίζουμε τον Ερνέστο και τον κόσμο του μ’ έναν άκρως διασκεδαστικό και χιουμοριστικό τρόπο. Ο ήρωας του βιβλίου λοιπόν είναι ένας υπέρβαρος νεαρός βρικόλακας που μας αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο τις περιπέτειές του. Κοιμάται σε κάσα αλλά έχει και τάμπλετ για να βλέπει μεξικάνικες σαπουνόπερες. Στο προηγούμενο βιβλίο είδαμε τον έρωτά του με τη Σταυρρρούλα (ναι, με τρία ρ) και διαπιστώσαμε πόσο χειριστική είναι και πως δεν τον αγαπάει. Ο χαρακτήρας της και η συμπεριφορά της απέναντί του αντικατοπτρίζει ακριβώς τη στάση της μητέρας του, Βανέσας, κάτι που επιβεβαιώνει και ο ψυχίατρος δόκτωρ Κοψοκοίλης: οι άντρες που δεν έχουν καλή σχέση με τις μητέρες τους υποσυνείδητα αναζητούν ίδιου τύπου γυναίκες ως ερωτικούς συντρόφους κι αυτό δεν τους κάνει καλό. Ο νεαρός, μόλις εκατό χρόνων, αφηγητής αγωνίζεται να ανακαλύψει και πάλι το παρελθόν του, μιας και η μητέρα του προσπαθεί να τον κρατήσει στο σκοτάδι. Να όμως που ο Ερνέστο δεν παύει να την αγαπά και να την εκτιμά, πέφτοντας συνέχεια στις συναισθηματικές παγίδες που του στήνει. Έχει φύγει πλέον από κοντά της, διαπρέπει ως ηθοποιός στα θέατρα του Λονδίνου, δεν παύει όμως να αποζητά την επιβράβευσή της παρ’ όλο που εκείνη συνεχίζει να τον καταρρακώνει, απαξιώνοντας όλες του τις επιτυχίες ή και τα μικρά βήματα που καταφέρνει να κάνει για τον εαυτό του. Στην προσπάθειά του να χάσει κιλά, έκοψε το ανθρώπινο αίμα και πίνει μόνο συνθετικό, κάτι που τον βοήθησε και στην κοινωνικοποίησή του, αφού πλέον δεν επιτίθεται σε ανθρώπους.

Η αναπάντεχη φιλία του με την γκοθ Έμα έχει γίνει ένας ισχυρός δεσμός, έχουν αναπτύξει άψογη χημεία μεταξύ τους, δέθηκαν για τα καλά χάρη σε όσα έγιναν στο πρώτο βιβλίο της σειράς κι ας μην ξεχνάμε πως η Έμα, λόγω του μηδέν ρέζους αρνητικό αίματός της, δεν κινδυνεύει από τον Ερνέστο που έχει δυσανεξία σε αυτήν την ομάδα! Η Έμα παθαίνει την πλάκα της όταν ταξιδεύει στα Καρπάθια και ζει στην πιο ταιριαστή ατμόσφαιρα που θα μπορούσε να φανταστεί! Οι διάλογοι με τον κολλητό της είναι καλοδουλεμένοι και στακάτοι, το μυαλό της παίρνει χίλιες στροφές και ανοίγει ένα night club με θεματικές βραδιές, με αποτέλεσμα να γίνει σύντομα μεγάλη ατραξιόν! Ταυτόχρονα, ο ευαίσθητος Ερνέστο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει ΕΣΥΒ (Εθνικό Σύστημα Υγείας Βρικολάκων) και πως οι βρικόλακες δε θα μπορέσουν ποτέ να ζήσουν ανάμεσα στους ανθρώπους ούτε να γίνουν αποδεκτοί από την κοινωνία τους. Πάντα θα πεθαίνουν αβοήθητοι, με ένα παλούκι στην καρδιά ή με εγκαύματα από τις ακτίνες του ήλιου ή με μια πλεξούδα σκόρδα γύρω στον λαιμό τους ή βρεγμένοι με θαλασσινό νερό. Έτσι η Έμα, αφού τον ξεκουνάει όποτε πέφτει σε τέτοιες συναισθηματικές λούμπες, καταφέρνει να συνδυάσει το μαγαζί της με τα σχέδια του φίλου της με ευρηματικό και φυσικά ξεκαρδιστικό τρόπο!

Στο νέο μυθιστόρημα με ήρωα τον Ερνέστο, υπάρχουν και πάλι άφθονες κωμικοτραγικές καταστάσεις με τη μητέρα του, που είναι μια άψογα σχεδιασμένη καρικατούρα Ελληνίδας και βαμπίρ μάνας (βάλτε τα μαζί αυτά και κάντε σούμα), εμπνευσμένες συνεδρίες με τον ανωτέρω ψυχολόγο, με την άκρως παραστατική και ρεαλιστική περιγραφή του πύργου του παππού, των Καρπαθίων, της πόλης, του κύκλου της οικογένειας των πρωταγωνιστών και πολλά άλλα. Το γέλιο ρέει άφθονο από τον σουρεαλισμό του κειμένου και την αστείρευτη φαντασία της συγγραφέως, αυτήν τη φορά όμως διαπίστωσα πως υπάρχουν και δεύτερες, αρκετά σοβαρότερες, αναγνώσεις. Αν διευρύνουμε το θέμα, βλέπουμε τον αγώνα ενός πλάσματος, που δεν έχει πατέρα κι επιπλέον ζει σ’ ένα ψέμα που δημιούργησε η χειριστική μητέρα του, που αποζητάει την επιβεβαίωση για να βρει νόημα στη ζωή του. Παρά τα κωμικά περιστατικά, το ρεσιτάλ βλακείας που φέρνει στα όριά τους τους γύρω του, την περιορισμένη νοημοσύνη και αντίληψη (αυτά όμως λόγω αθωότητας και όχι κάποιας δυσλειτουργίας) του Ερνέστο δε γίνεται να μη συγκινηθώ με την περίπτωσή του και να μη διαπιστώσω πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας κολοβωμένοι ψυχολογικά που αποζητούν λάθος ερείσματα για να προχωρήσουν στη ζωή τους. Αν δεν ξέρεις το παρελθόν σου, πώς θα προχωρήσεις; Αν δε γνωρίζεις καλά ποιος είσαι, πώς θα καταλάβεις τι θέλεις, τι ζητάς και τι προσμένεις από σένα και από τους άλλους γύρω σου;

Μεταξύ γέλιου και συγκίνησης, διαπίστωνα πως η κάθε είδους εγκατάλειψη επηρεάζει έντονα τον ψυχισμό κι εξαρτάται από αυτήν η επιβίωσή του, αφού ισχυροποιείται η πεποίθηση του ατόμου πως, αφού το εγκατέλειψαν οι γονείς του, θα τον εγκαταλείπουν κι όλοι οι άλλοι γύρω του! Εξίσου διαφωτιστικές είναι και οι πληροφορίες για τις κρίσεις πανικού, πώς ξεσπάνε, υπό ποιες συνθήκες και πώς αντιμετωπίζονται. Η συγγραφέας καταφέρνει να ντύσει με λεπτό χιούμορ τα γεγονότα και τις εξελίξεις ώστε να ελαφρύνει όσο γίνεται την κεντρική ιδέα, με απόλυτο σεβασμό όμως και χωρίς ίχνος γελοιοποίησης, ειδικά όταν αγγίζει και το θέμα της ευθανασίας και της θνητότητας, φωτίζοντας όλες τις πλευρές: το δικαίωμα του ανθρώπου να γίνει σεβαστή η επιθυμία του, ο φόβος να δεχτεί κάποιος να βοηθήσει αγαπημένο του πρόσωπο να πεθάνει και πολλά άλλα! Τέλος, ομολογώ ότι δάκρυσα από τον φόβο του Ερνέστο να μη χάσει τη θνητή φίλη του, Έμα καθώς και τη διαπίστωση της τελευταίας ότι επέλεξε να κάνει παρέα με βαμπίρ για τους δικούς της λόγους μόνο και μόνο για να διαπιστώσει πως και αυτά πεθαίνουν!

Ο «Ξενώνας κακοποιημένων βρικολάκων» είναι ένα ευφάνταστο μυθιστόρημα για τη μοναξιά και τους φόβους που φέρνει μαζί της, για το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης και για τον πανικό που δημιουργεί η σκέψη ότι θα χάσουμε τον άνθρωπο που αγαπάμε. Όλα αυτά όμως είναι δοσμένα με λεπτό και διακριτικό χιούμορ, με ξεκαρδιστικές σκηνές και αστεία περιστατικά, με απανωτές εκπλήξεις και ανατροπές, οπότε σημαντικά και διαχρονικά μηνύματα περνάνε υποδόρια ανάμεσα στις γραμμές και αφήνουν το στίγμα τους χωρίς να το καταλάβουμε και χωρίς να βαρύνουν πολύ τη ροή της αφήγησης. Τελικά ποιος είναι ο πραγματικός πατέρας του Ερνέστο και γιατί του το απέκρυψε η μητέρα του; Πώς θα καταφέρει ο Ερνέστο να γυρίσει εναντίον της όλον αυτόν τον χειρισμό ώστε να βγει ωφελημένος και να μάθει αυτά που θέλει και χρειάζεται; Ποιο νέο πρόσωπο θα φέρει μεγάλη αναστάτωση στις ζωές των ηρώων του βιβλίου και πόσες συνεδρίες θα χρειαστεί ο Ερνέστο για να τον αντιμετωπίσει; Γέλιο και σκέψεις, κωμικές παρεξηγήσεις, αισιοδοξία και ελπίδα κι ένα λυτρωτικό τέλος που με κέρδισε απόλυτα είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά του βιβλίου.

Leave a Reply

Your email address will not be published.