1398665_10202444501498706_935611785_o

Ο Χρήστος Κάσιος, δημοσιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας και λάτρης των παλαιών βιβλίων, αναλαμβάνει να βρει στοιχεία για τα μέλη και την ιστορία μιας ξεχασμένης λογοτεχνικής παρέας που έδρασε στην Αθήνα του ’50. Η αναζήτηση μοιάζει γι’ αυτόν αρχικά ακίνδυνη και λυτρωτική, μια και τον αποσπά από την καθημερινότητά του. Βήμα βήμα, όμως, βυθίζεται σ’ ένα θολό και σκοτεινό τοπίο, σ’ έναν χάρτινο λαβύρινθο γεμάτο μυστικά περάσματα. Μια περίεργη σφραγίδα στην τελευταία πάντα σελίδα παλαιών βιβλίων γίνεται αφορμή για μια μυστηριώδη περιπλάνηση: για μια απρόβλεπτη περιπέτεια στον κόσμο των παλαιοβιβλιοπωλείων, σε έναν κόσμο όπου το βιβλίο πρωταγωνιστεί όχι ως συλλεκτικό αντικείμενο ή εμπόρευμα, αλλά ως η τελευταία κιβωτός της ανθρώπινης ευαισθησίας και επινοητικότητας. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το μυστικό της τελευταίας σελίδας
Συγγραφέας Νίκος Χρυσός
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα

Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Κρίμα που ένα τόσο λεπτομερές και ευφυές βιβλιολογικό βιβλίο να είναι γραμμένο κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αργό, μπερδεμένο, αργεί να μπει στην ουσία της ιστορίας, αναδρομές στο παρελθόν που κάνουν τα πράγματα χειρότερα, ένα μπλέξιμο! Κρίμα, γιατί λάτρεψα τις επιμέρους πληροφορίες που ρουφούσα κι ήταν αυτές που με κράτησαν: οι περιγραφές των χαρακτήρων (συλλέκτης, βιβλιοπώλης, παλαιοβιβλιοπώλης, έμπορος), οι ιστορίες από το Δημοπρατήριο (Γιουσουρούμ), τα βιβλιογραφικά στοιχεία σπάνιων εκδόσεων (Γκοβόστης, Δίφρος, Ελευθερουδάκης, Αετός, Μάισνερ και Καργαδούρης) που τα συναντώ συνέχεια στη δουλειά μου και τώρα τα είδα πιο τρισδιάστατα, τα τοποθέτησα στο χώρο και το χρόνο τους. Μεγάλη έμφαση στην ποίηση (και μιλάμε για Σινόπουλο και Σαραντάρη, όχι μόνο Παλαμά, Ελύτη κλπ.), πολύ καλή η ψυχολόγηση του συγγραφέα και του ποιητή (ποιος γράφει και γιατί, ποιον ενδιαφέρει και γιατί, σε πόσα αντίτυπα και τι αποφέρουν), πολύ όμορφα και άφθονα στοιχεία τέτοιου είδους. Ομολογώ ότι σταμάτησα λίγες σελίδες πριν το τέλος, ειλικρινά δεν άντεξα άλλο! Μάλλον έδωσα αλλού την έμφαση και έχασα το νόημα της ιστορίας αλλά δε νομίζω να έχασα και κάτι αξιόλογο, ούτε κατάλαβα ποιος σχημάτισε την ομάδα Λοστ Λο, ούτε γιατί, ούτε τι προσέφεραν στη γραμματεία μας ούτε τίποτα. Κρίμα, γιατί το περιεχόμενο θα ήταν πολύτιμο αν ήταν γραμμένο αλλιώς!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *