αρχείο λήψης

Η Ιωάννα ζει στη Νέα Υόρκη, όπου σπουδάζει Ιστορία της Τέχνης, παντρεμένη με τον Στηβ, καθηγητή της στο ίδιο πανεπιστήμιο. Ένα μυστηριώδες χειρόγραφο εμφανίζεται στα χέρια ενός Ρώσου κι ο Στηβ αρχίζει να σκαλίζει το παρελθόν του ευρήματος. Ο αδερφός της Ιωάννας, Νικηφόρος, πολιτικός μηχανικός, αναλαμβάνει τις επισκευές σε ένα μοναστήρι της βορείου Ελλάδος, όπου ανακαλύπτει μια κρύπτη και μια μυστική βιβλιοθήκη. Μοναχοί κινούνται ύποπτα στον γύρω χώρο και ξαφνικά διαπιστώνεται η κλοπή ενός σημαντικού χειρογράφου. Τα δυο αδέρφια ακολουθούν τις άκρες δύο επιφανειακά διαφορετικών νημάτων για να καταλήξουν να κρατάνε την ίδια άκρη.

Βιβλίο Ο κήπος με τα μυστικά
Συγγραφέας Ελένη Μαρκάκη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η περίληψη αυτή είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να ξεδιπλωθεί ένα κατασκοπευτικό-αστυνομικό μυθιστόρημα με ανατροπές, βιβλιοφιλικές παρατηρήσεις, φόνους, αγωνία κλπ. Δυστυχώς όμως το κείμενο είναι πολύ αδύναμο, οι ήρωες ακολουθούν πιστά την πλοκή αλλά οι καθημερινοί τους διάλογοι είναι ανούσιοι. Παρατηρήσεις του στυλ «το φαγητό εκεί ήταν πάντα θαυμάσιο» ή «ευτυχώς έγινε…» αυτό ή το άλλο, αποδυναμώνουν τη ροή και δείχνουν έντονα τις προθέσεις της συγγραφέως να κατευθύνει την εξέλιξη. Ελάχιστα καλολογικά στοιχεία από δω κι από κει δε συμπληρώνουν το βιβλίο, αντιθέτως δείχνουν έντονα την έλλειψή τους. Πολύ επιφανειακό, ρηχό και ειλικρινά δεν κατάλαβα από ποιο παρελθόν θέλει να ξεφύγει η Ιωάννα και τι σχέση έχει αυτό με την πλοκή. Για παράδειγμα, όλη αυτή η αναφορά στη γιαγιά Ασημώ, με τις περιπέτειες που έζησε κατά τη μικρασιατική καταστροφή και πώς ρίζωσε στην Ελλάδα, χωρίς κάποιο μυστικό ή κάτι που να απασχολεί την Ιωάννα, ειλικρινά δεν έχει καθόλου θέση, γιατί η ιστορία αφορά κάτι άλλο, μιας και στα μυθιστορήματα ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν του ήρωα ή της οικογένειάς του κάποιον αντίκτυπο έχει στο σήμερα και στο παρόν, αλλιώς θεωρείται περιττό!

Επίσης διαπίστωσα κάποια νοηματικά λάθη, για παράδειγμα: «-Με συγχωρείς, Νάνσυ, αλλά πρέπει σε λίγο να φύγω για να τον συναντήσω. -Εντάξει. Μην ξεχνάς ότι σας περιμένουμε το Σαββατοκύριακο με τον Στηβ στο σπίτι. -Δεν το ξεχνώ, Νάνσυ, έννοια σου, είπε η Ιωάννα. Τη φίλησε στα πεταχτά κι έφυγε βιαστικά» (σελ. 15). Δεν γίνεται να λες ότι θα φύγεις «σε λίγο» και να φεύγεις βιαστικά, ή βιάζεσαι να φύγεις ή έχεις κάποιο χρόνο στη διάθεσή σου.

Ή ακόμη και λάθη: «Άλλοι ξαπλωμένοι στο γρασίδι απολάμβαναν τον ήλιο, άλλοι περπατούσαν κι άλλοι έκαναν τζόκινγκ, ποδήλατο ή σκέιτμπορ» (σελ. 26). Ναι, καλά διαβάσατε.

Λυπάμαι αλλά αν το κείμενο ήταν καλύτερο, κάποια λάθη ίσως να τα αγνοούσα ή και να διασκέδαζα μαζί τους. Αλλά το σύνολο και οι εντυπώσεις που αποκόμισα δεν ήταν καλά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *