unnamed

Τις μεγάλες ανακατατάξεις στο χάρτη ύστερα από πολέμους τις ακολουθούν περίοδοι καταπιεσμένης ηρεμίας και ελάσσονες συγκρούσεις, που έχουν ωστόσο σαν επακόλουθο να χάνεται εντελώς όποιο αίσθημα ασφάλειας υπήρχε στην κοινωνία. Έρχεται τότε η ώρα των αρπακτικών, των τσακαλόλυκων, η ώρα όπου το μόνο που μετράει είναι το “έχω”. Δέκατος έκτος αιώνας. Βαλκάνια. Ήπειρος. Η Αγνή, στα δεκαπέντε της, παντρεύεται έναν Φράγκο ευγενή από τα Επτάνησα και ξεκινά την πορεία της στη ζωή με τις καλύτερες προθέσεις αποφασισμένη να πετύχει. Κινείται με θαυμαστή μαεστρία μέσα σε μια κοινωνία πολύ πιο σύνθετη απ’ ό,τι είχε ως τότε γνωρίσει, διαφεντεύει επάξια το φέουδο του άντρα της σαν άντρας, ταξιδεύει στην Ιταλία αψηφώντας κουρσάρους και φουρτουνιασμένες θάλασσες, συναλλάσσεται με τραπεζίτες προκειμένου να σώσει την οικογενειακή περιουσία, γυρεύει να εξασφαλιστεί και είναι σίγουρη, κάθε φορά, πως οι αποφάσεις που παίρνει είναι οι σωστές.
Είναι σίγουρη… (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Εμείς έχουμε εμάς
Συγγραφέας Ισμήνη Καπάνταη
Κατηγορία
Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πολύ καλύτερο από το Με θέα τη ζωή. Η Αγνή, κόρη τσιγγάνας και του τοπικού άρχοντα, με μεγάλο και σεβαστό όνομα, η μάνα της μια από τις αμορόσες του, παντρεύεται με πλούσια προίκα έναν άρχοντα των Επτανήσων. Και φεύγει από το σπίτι. Με νουθεσίες της μητριάς της, Ισαβέλλας, που την έστερξε σαν δικό της παιδί όταν η μάνα της δεν άντεξε κι επέστρεψε στην ελεύθερη ζωή του καταυλισμού κρυφά, με ατσάλινο και αλύγιστο χαρακτήρα, ξεκινάει να διαφεντεύει τη ζωή του άντρα της και την περιουσία του. Στην αρχή οι απαραίτητες αψιμαχίες (λεκτικές και σωματικές) για να γνωρίσει ο ένας τα όρια και την αντοχή του άλλου και στη συνέχεια, η Αγνή, κυρά κι αφέντρα, έρχεται αντιμέτωπη με τις καθημερινές έννοιες του νοικοκυριού και του φέουδου. Δεν έχει ξεχάσει όμως τον έρωτα που νιώθει για τον “ελεύθερο σκλάβο”, τον Νικόλα, που τη συνοδεύει με εντολή του πατέρα της για να τη βοηθήσει σε ό,τι χρειαστεί στη νέα της ζωή. Χωρίς να έχουμε πολλά κλάματα και ενοχές και πισωγυρίσματα, διαβάζουμε για έναν έρωτα που φούντωσε και ξεφούσκωσε, για βαθιά και αληθινά ανθρώπινα αισθήματα. Η Αγνή έρχεται αντιμέτωπη με τον ίδιο της τον εαυτό, ακόμη κι όταν φέρνει στον κόσμο δύο θυγατέρες με έναν άντρα που ουσιαστικά δεν αγάπησε, όπως παραδέχεται. Κι όλα αυτά μας τα αφηγείται με αφορμή την επίσκεψη ενός ζωγράφου από το πατρικό της παλάτι, μέντορά της και εξομολογητή της.

Ατμοσφαιρικότατο, πολύ ωραίες περιγραφές, αξέχαστες θα μείνουν οι σκηνές που η Αγνή έχει να αντιμετωπίσει τη Σοφία, αδερφή του άντρα της και αφέντρα στο σπιτικό του πριν τη νύφη, πώς την αντιμετωπίζει και πώς αντιπαρέρχεται τις κακίες και τις σκευωρίες της (μη φανταστείτε τραγικά, φωσκόλεια πράγματα, απλά καθημερινά περιστατικά, με έντονες λογομαχίες και κάποιες κακιούλες….). Το ταξίδι στην Τεργέστη για να σώσει την περιουσία του άντρα της από την πτώχευση ρεαλιστικότατο, ήθη, έθιμα, συμπεριφορές, λόγια, σκέψεις και νουθεσίες όλα αντίστοιχα της εποχής και του χώρου. Πολύ καλοδουλεμένο, με ωραία λόγια και γραφή, καθαρή γυναικεία ψυχολογία και δυστυχώς πολύ σύντομο (από την άλλη ίσως αυτό ακριβώς να βοηθά στη μαγεία του και στο άρωμά του, η περιεκτικότητά του). Ξεκινήστε να γνωρίσετε τη συγγραφέα με αυτό το βιβλίο.

ΥΓ. Προηγείται το βιβλίο “Η Φλώρια των νερών“, αν και τα δύο βιβλία διαβάζονται ανεξάρτητα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *