Βιβλία Μια μέρα με τον Αναξίμανδρο και τον Αναξιμένη
Συγγραφέας Ιώ Τσοκώνα
Εικονογράφος Ιάσων Ανδριανός
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ρώσση
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ιώ Τσοκώνα καταφέρνει να αποτυπώσει αυτές τις ενδιαφέρουσες προσωπικότητες σε ένα κείμενο γεμάτο εκπλήξεις και ρεαλισμό, κατάλληλο για παιδιά από 8 ετών και πάνω. Οι αντιλήψεις, η προσωπικότητα, οι απόψεις και ο τρόπος σκέψης των δύο φιλοσόφων είναι τόσο πλούσιες που το εύληπτο κατά τα άλλα κείμενο πρέπει να διαβαστεί με προσοχή. Βρισκόμαστε μία εβδομάδα μετά το μάθημα για τον Θαλή που έλαβε χώρα στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς και ο Ιάσονας, με τη βοήθεια της δασκάλας του πρώτα και του αδελφού του, Αίαντα και της μητέρας του στη συνέχεια, μαθαίνει μέσα από συζητήσεις και ερωτήσεις για την εποχή των δύο φιλοσόφων, για την καθημερινότητά τους, για τα θεωρήματά τους, για τις αλλαγές που έφεραν στη φιλοσοφία και στις επιστήμες και για πολλά άλλα. Βρήκα μάλιστα πολύ έξυπνο τον σχεδιασμό της πλοκής: αντί να παραθέτουμε μέσα από την τάξη και με τα λόγια της δασκάλας τις αντιλήψεις και τη ζωή και των δύο φιλοσόφων, η μεν δασκάλα θα μιλήσει για τον Αναξίμανδρο, για τον δε Αναξιμένη θα μάθουμε όταν ταξιδέψουμε και πάλι στην αρχαία Μίλητο με τους ήρωες της ιστορίας. Ανάμεσα σε αυτές τις βιογραφίες υπάρχει μια ανάπαυλα, μιας και τα δυο αδέλφια παίζουν με στρατιωτάκια, αν και η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον Κροίσο, τον Κύρο, τον Πακτωλό ποταμό και άλλα θέματα της εποχής της περσικής κυριαρχίας. «Αν είστε γεροί, αν έχετε γύρω σας ανθρώπους που σας αγαπούν και τους αγαπάτε, κι αν ζείτε μακριά από πολέμους, θα είστε οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι του κόσμου», λέει η μητέρα τους. Όταν μάλιστα οι Σάρδεις κυριεύτηκαν από τους Πέρσες, στη γειτονική Μίλητο ζούσε ο Αναξιμένης την πιο παραγωγική του περίοδο!

Πάντως, τα παιδιά δεν έχουν ξεχάσει την περίεργη εμπειρία που έζησαν στο πρώτο βιβλίο της σειράς, όπου και μεταφέρθηκαν στην αρχαία Μίλητο και μίλησαν με τον ίδιο τον Θαλή. Αποφασίζουν να ξαναδοκιμάσουν και το κόλπο πετυχαίνει: συναντούν αρχικά τον Αναξιμένη, που υποστηρίζει πως το άπειρο, η αρχή των πάντων, πρέπει να είναι κάτι πιο συγκεκριμένο, πιο χειροπιαστό, κάτι που είναι άπειρο στη φύση αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με τις συνθήκες, ο αήρ λοιπόν! Όλα έχουν σχέση με την κίνηση, η κίνηση είναι αιώνια, είναι η αιτία που μεταβάλλονται τα πάντα, η κίνηση είναι ζωή. Στη συνέχεια, ο περαστικός Αναξίμανδρος παίρνει τα παιδιά για ένα μάθημα φωνητικής που παρακολουθεί και τότε… Σημαντικό ρόλο στην κατανόηση των εννοιών αυτού του σπουδαίου βιβλίου παίζει και η εικονογράφηση του Ιάσονα Ανδριανού. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει σωστά και κατάλληλα την εποχή του Αναξίμανδρου και του Αναξιμένη, όπως και τα θεωρήματα που αναπτύσσουν και επεξηγούν οι φιλόσοφοι στους συνομιλητές τους ενώ οι εικόνες από τη σημερινή εποχή έχουν εξίσου ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες και λεπτομέρειες. Ολοσέλιδα ή μικρά καρέ, έξοχες κοντινές λήψεις σε αντικείμενα, σωστές φωτοσκιάσεις και προσοχή στη λεπτομέρεια κάνουν την εικονογράφηση ιδανικό συμπλήρωμα του κειμένου.

Σύντομοι διάλογοι, παραστατικές σκηνές, προσεγμένο λεξιλόγιο, εξισορρόπηση γνώσης και χιούμορ είναι γνωρίσματα που θα κρατήσουν τα παιδιά ως το τέλος του βιβλίου και θα τα βοηθήσουν να κατανοήσουν βασικές έννοιες της αστρονομίας και της εξέλιξης. Στο κείμενο τονίζεται πως αυτό που κάνει σημαντικούς τους φιλοσόφους είναι ότι, με την παρατήρηση και το καθαρό μυαλό τους, προσπάθησαν να εξηγήσουν τον κόσμο με συμπεράσματα που θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι οι πρώτοι φυσικοί νόμοι. Ο Θαλής μίλησε για τη δύναμη της έλξης, ο Αναξίμανδρος προχώρησε παραπέρα προσθέτοντας την ιδέα του απείρου και τη σημασία της κίνησης, ο Αναξιμένης μίλησε για την πύκνωση και την αραίωση του αέρα. Πάνω σε αυτές τις σκέψεις αναπτύχθηκε η σημερινή επιστημονική μελέτη και η συγγραφέας βοηθάει τους μικρούς αναγνώστες να το κατανοήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

«Μια μέρα με τον Αναξίμανδρο και τον Αναξιμένη» λοιπόν, γεμάτη ανακαλύψεις, θεωρίες, απόψεις, αποφθέγματα που αποτυπώνουν τις αντιλήψεις της εποχής των δύο αντρών για την εξέλιξη, τη γη και τη θέση της στο σύμπαν και πολλά άλλα. Χάρη στο νέο βιβλίο της Ιούς Τσοκώνα γνωρίζουμε άλλους δύο σημαντικούς ανθρώπους και φιλοσόφους, χάρη στους οποίους μπήκε ο σπόρος στην ανθρώπινη σκέψη. Μικρά και εύληπτα παραδείγματα, αποφθέγματα, παραστατικές εικόνες, προσεγμένο και απλό λεξιλόγιο, ανατροπές και εκπλήξεις δημιουργούν ένα άκρως ενδιαφέρον κείμενο που βοηθάει τους μικρούς αναγνώστες να γνωρίσουν και να κατανοήσουν ένα σημαντικό μέρος της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.

The post «Μια μέρα με τον Αναξίμανδρο και τον Αναξιμένη», της Ιούς Τσοκώνα, εκδ. Ρώσση appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Το ρώσικο κειμήλιο και η ψεύτικη πριγκίπισσα
Συγγραφέας Ευδοκία Ποιμενίδου
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ευδοκία Ποιμενίδου έγραψε μια συναρπαστική περιπέτεια που μας ταξιδεύει στην Κομοτηνή και τη Μαρώνεια και μας συστήνει τα σημαντικότερα σημεία ενδιαφέροντος αυτών των πόλεων. Ο βράχος του Κύκλωπα και η αρχαία Ισμαρίδα με τους ληνούς από τη μια κι απ’ την άλλη η Κομοτηνή με το Σπαθί της, την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, το πάρκο, τους μιναρέδες, τον καφέ του Νεντίμ, το Γενί Τζαμί, το Μουσείο Καραθεοδωρή και τη δημοτική βιβλιοθήκη και πολλά άλλα θα αποτελέσουν σημεία δράσης της ιστορίας, για τα οποία μαθαίνουμε μικρές, εύληπτες και συναρπαστικές ιστορικές πληροφορίες. Στο βιβλίο μάλιστα εμφανίζεται και η Σουλτάνα Πολιτσάκη-Παπαδημητρίου, μια σημαντική παρουσία στον χώρο της τοπικής ιστορίας που αφιερώθηκε στη δημιουργία και στη λειτουργία του Λαογραφικού Μουσείου Ξυλαγανής.

Η Χρύσα και ο Κωστής μένουν με τη μητέρα τους μετά το διαζύγιο των γονιών τους και φοβούνται πως φέτος οι διακοπές με τον μπαμπά για ένα μήνα θα είναι όπως πέρσυ, που τους άφησε μόνους και σκυλοβαρέθηκαν. Η Χρύσα όμως ανακαλύπτει πως η Κομοτηνή, που είναι πολύ κοντά στη Μαρώνεια όπου θα παραθερίσουν, έχει πολλά ενδιαφέροντα και αποκαλύπτει στον αδελφό της πως θα είναι μαζί τους και η Λίνα, η συμμαθήτρια που του αρέσει κι ας μην του δίνει σημασία! Η Λίνα με τη σειρά της θα έρθει με τον πατέρα της που θέλει να μελετήσει τον μαρωνίτη οίνο και τη μητέρα της που δε φέρνει αντιρρήσεις στον άντρα της. Το κοριτσάκι ήδη βαριέται, αν και τα δυο αδέλφια είναι μια καλή λύση για να περάσει την ώρα της. Στην παρέα προστίθενται η Λαμπρινή, μαθήτρια λυκείου, με τον αδελφό της, Χρήστο και ο Παναγιώτης, παιδιά υπαλλήλων του ξενοδοχείου όπου μένουν οι ήρωες της ιστορίας, καθώς και ο Ομάρ από την Κομοτηνή και ο Τιμάτς από την Κωνσταντινούπολη που γνωρίσαμε στα «Τρία κλειδιά και το μυστικό του Ευριπίδη». Το ξενοδοχείο όπου μένουν τα παιδιά φιλοξενεί την έκθεση των κειμηλίων από το Λαογραφικό Μουσείο, ανάμεσα στα οποία το πολύτιμο σαμοβάρι των Ρομανώφ κι έτσι, μόλις διαπράττεται η ληστεία, αναλαμβάνουν δράση.

Ψίθυροι και σιγανές φωνές, μυστηριώδεις και ύποπτες κινήσεις, άγνωστοι άνθρωποι που δε θα διστάσουν να βγάλουν απ’ τη μέση όποιον τους εμποδίσει δημιουργούν ένα συναρπαστικό σκηνικό δράσης και αγωνίας. Τα παιδιά σε γενικές γραμμές περνάνε όμορφα μαζί, κάνουν καλή και δημιουργική παρέα, αν και υπάρχουν κάποιες αντιπάθειες αλλά και κάποιοι έρωτες. Όλα τους έχουν τον δικό τους ρόλο στην υπόθεση, αλληλοσυμπληρώνονται και ριψοκινδυνεύουν όλοι μαζί, σα μια γροθιά, για το καλό της παρέας και της φιλίας τους. Ψάχνουν, ρωτάνε, παρατηρούν, παρακολουθούν και τελικά βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο όσο πλησιάζουν στη λύση του μυστηρίου. Η συγγραφέας, μέσα από σύντομα αλλά γεμάτα ρεαλιστικές σκηνές κεφάλαια, ξετυλίγει μια ιστορία που κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος, μας οδηγεί στα στενά της Κομοτηνής και της Μαρώνειας, δείχνει με τον δικό της τρόπο το κακό που προκαλεί η αρχαιοκαπηλία και πολλά άλλα. Ένα συναρπαστικό, γεμάτο πραγματολογικά στοιχεία, ταξίδι στη Θράκη που με γέμισε ποικίλα συναισθήματα.

The post «Το ρώσικο κειμήλιο και η ψεύτικη πριγκίπισσα», της Ευδοκίας Ποιμενίδου, εκδ. Κύφαντα (Τόποι Μυστηρίου #3) appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Στο Πεδίον του Άρεως 
Συγγραφέας Μαρία Ανδρικοπούλου
Εικονογράφος Ναταλία Μαυρωτά
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Υδροπλάνο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ιστορίες που σε περιμένουν να τις ανακαλύψεις, πρόσωπα και γεγονότα που συνδέονται με το πάρκο, δέντρα και φυτά, όλα βρίσκονται σε αυτό το βιβλίο που ενθαρρύνει την εξερεύνηση και τη φαντασία μικρών και μεγάλων. Γνώση, παιχνίδι και μια όμορφη βόλτα στη φύση είναι όσα προσφέρει αυτό το πρωτότυπο και μοναδικό βιβλίο σε αναγνώστες από 6 ετών και πάνω. Τα μεγαλύτερα παιδιά θα εμβαθύνουν σε όσες πληροφορίες γνωρίζουν από το σχολείο όσο παίζουν, ανακαλύπτουν, παρατηρούν και τα μικρότερα θα έρθουν σε επαφή με τον καλύτερο τρόπο με το Πεδίον του Άρεως, μια ατέλειωτη πηγή παιχνιδιού και εκπλήξεων. Άλλωστε, η συγγραφέας από την αρχή παρακινεί: «Βρες τον δικό σου τρόπο να απολαμβάνεις το Πεδίον του Άρεως και να παίζεις μαζί του». Ένα πάρκο για όλους, μαθητές και φοιτητές, αθλητές και φιλόζωους, ηλικιωμένους και γονείς με μωρά σε καρότσι, περιστασιακούς επισκέπτες, τουρίστες, μετανάστες. Μπορούν να τρέξουν ή να καθίσουν στα παγκάκια του, να δουν παράσταση ή ν’ ακούσουν συναυλίες στο θέατρο, να επισκεφθούν τη βιβλιοφιλική έκθεση. Όλοι βρίσκουν μια ανοιχτωσιά στον αστικό ιστό, μια όαση δροσιάς και ηρεμίας, έναν χώρο αναψυχής, αθλητισμού και πολιτισμού.

Το βιβλίο καταγράφει μια συναρπαστική βόλτα στον ροδώνα, στην οδό Ηρώων, στις πλατείες, στο πλάτωμα Οικονομίδη, στην πλατεία Πρωτομαγιάς, στα δύο σιντριβάνια, παντού μέσα στο πάρκο, όπου θα βρει κανείς παιδική χαρά, παλαιά και σύγχρονα παγκάκια, κολόνες φωτισμού και ξύλινος κάδους απορριμμάτων, μάρτυρες του παρελθόντος. Δέντρα, ζώα, πουλιά, ερπετά αναμένουν τους θαυμαστές και τους εξερευνητές τους. Μικρές ταμπέλες ενημερώνουν τον κόσμο για την κοινή και για την επιστημονική ονομασία του φυτού και του δέντρου ενώ μικροί επισκέπτες μπορεί να πεταχτούν ξαφνικά όσο περπατάμε στα μονοπάτια του πάρκου. Άλλωστε, περίπου εβδομήντα είδη πτηνών από σπουργίτια και δεκοχτούρες μέχρι τσίχλες και τσαλαπετεινοί αλλά και αρπακτικά από τα γειτονικά Τουρκοβούνια, όπως ξεφτέρια και βραχοκιρκίνεζα, συχνάζουν στο Πεδίον του Άρεως. Το Πεδίον του Άρεως είναι ένα πάρκο για τις τέσσερις εποχές και τις πέντε αισθήσεις: ακούς τα γέλια των παιδιών και τις καμπάνες των εκκλησιών, ψηλαφίζεις τα μνημεία και τα πέταλα ενός ανθισμένου λουλουδιού, παρατηρείς τα διαφορετικά είδη πουλιών και διαβάζεις τις επιγραφές, απολαμβάνεις τη γεύση ενός ροφήματος στη βόλτα που κάνεις ή τρως το κολατσιό σου καθισμένος στο χορτάρι, μυρίζεις το χώμα και το χορτάρι μετά τη βροχή.

Εκτός από τις φυσιολατρικές διαδρομές, υπάρχουν και μικροί σταθμοί ιστορίας διάσπαρτοι στο Πεδίον του Άρεως: οι ναοί των Ταξιαρχών (το παλαιότερο κτίσμα του πάρκου από τον 16^ο αιώνα) και του Αγίου Χαραλάμπους με τις τοιχογραφίες του Φώτη Κόντογλου, το Green Park και τα θέατρα Άλσος και Αλίκη, η λεωφόρος Ηρώων με τις 21 προτομές των αγωνιστών του 1821 (οι πρώτες 16 φιλοτεχνημένες μεταξύ 1935-1937), το ταφικό μνημείο του Αλέξανδρου Υψηλάντη (ενδιαφέρουσα η ιστορία του) και το ηρώο των Ιερολοχιτών συντρόφων του, προτομές και άλλα ηρώα πεσόντων, η τεχνητή Σπηλιά του Πανός που λέγεται πως φτιάχτηκε από τις πέτρες του αναθέματος κατά του Βενιζέλου το 1916, ο ανδριάντας του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ και άλλα. Στο πάρκο έλαβαν χώρα τα Σκιαδικά του 1859, οι εορτασμοί για την έξωση του Όθωνα το 1862, τα Δεκεμβριανά του 1944 (τότε κάηκε και η Ιππευτική Σχολή μέσα στο πάρκο) και πολλά άλλα. Η συγγραφέας τα παραθέτει όλα αυτά συνοπτικά, με απλό λεξιλόγιο και ζωντανεύει με προσοχή και τεκμηριωμένα τις εκάστοτε περιόδους της ελληνικής Ιστορίας.

Η εικονογράφηση της Ναταλίας Μαυρωτά είναι εκπληκτική και αναπόσπαστο κομμάτι του κειμένου. Από την αρχή ως το τέλος ντύνει τις σελίδες με πολύχρωμες λεπτομέρειες και αποτυπώνει με ενάργεια και ρεαλισμό ό,τι περιέχεται στο κείμενο, από τα μνημεία και τα ζώα ως τα φυτά και τις γωνίες του πάρκου. Απλές γραμμές γεμάτες δύναμη, αφαιρετικές αλλά και ρεαλιστικές αποτυπώσεις, χιλιάδες χρώματα, ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες δημιουργούν το ιδανικό συμπλήρωμα ενός κειμένου γεμάτου μικρά μυστικά, ιστορικά στοιχεία και πολλές εκπλήξεις.

Τα παιδιά μπορούν να χαράξουν δικές τους διαδρομές στο πάρκο γεμάτες πληροφορίες, γνώση και κρυμμένα μυστικά, να ζωγραφίσουν στις ειδικές σελίδες που εναλλάσσονται με το κυρίως κείμενο, να κολλήσουν φυτά δημιουργώντας το δικό τους φυτολόγιο. Προτείνονται επίσης συναρπαστικοί θεματικοί περίπατοι για το 1821, για το 1922 και για τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, με πολλές και έξυπνες παρατηρήσεις και βιβλιογραφία που θα εμπλουτίσουν την εμπειρία των παιδιών. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει ο απαραίτητος χάρτης με ενδείξεις για τα σημεία ενδιαφέροντος, πολύτιμη βοήθεια για όσους θέλουν να ανακαλύψουν το πάρκο και τους κρυμμένους θησαυρούς του.

The post «Στο Πεδίον του Άρεως», της Μαρίας Ανδρικοπούλου, εκδ. Υδροπλάνο appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Η ιστορία των γυναικών 
Τίτλος πρωτοτύπου Historia kobiet
Συγγραφέας Katarzyna Radziwill
Εικονογράφος Joanna Czaplewska
Μεταφραστής Αναστασία Χατζηγιαννίδη
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τι έκαναν οι γυναίκες σε κάθε εποχή; Σε τι διαφέρει η ιστορία τους από αυτήν των αντρών; Η Katarzyna Radziwill έγραψε μια συναρπαστική αναδρομή στην ανθρώπινη ιστορία από τα προϊστορικά χρόνια ως σήμερα μέσα από τα μάτια των γυναικών. Ένα πλούσιο σε πληροφορίες και εύληπτο βιβλίο γεμάτο γνώσεις, ιστορίες, μυστικά και αποκαλύψεις που θα βοηθήσει τα παιδιά από 8 ετών και πάνω να κατανοήσουν την πορεία της γυναίκας και των ασχολιών της μέσα στον χρόνο.

Ξεκινάμε με τις πρώτες «ομάδες» ανθρώπων που κατέφευγαν σε σπηλιές ή έφτιαχναν σκηνές για να μείνουν, σε μια εποχή που οι γυναίκες μαγείρευαν ή έφτιαχναν κοσμήματα από πρωτόλεια και απλά υλικά. Σπηλαιογραφίες, αγαλματάκια, τα πρώτα ημερολόγια, τα πρώτα κατοικίδια ζώα, οι πρώτες κατοικίες και η αρχιτεκτονική τους μας φέρνουν σιγά σιγά στην αρχαία εποχή: στην Αίγυπτο, με τις ελεύθερες και ανεξάρτητες γυναίκες, στην Ελλάδα με την υποταγμένη κόρη και σύζυγο και στην αρχαία Ρώμη με τις πρώτες διαμαρτυρίες γυναικών. Στον Μεσαίωνα του χριστιανισμού έχουμε την άνθηση των γραμμάτων και οι γυναίκες ασχολούνται με περισσότερα επαγγέλματα, τον 16^ο και τον 17^ο αιώνα έχουμε εργάτριες, νοικοκυρές αλλά και κυνήγι μαγισσών ενώ τον 19^ο αιώνα εμφανίζονται οι γυναίκες συγγραφείς και ξεκινάνε οι αγώνες για τα δικαιώματα των γυναικών. Στον 20ό αιώνα έχουμε νέα επαγγέλματα, δικαίωμα ψήφου, ευκολότερο νοικοκυριό, εξελιγμένη μόδα και τελικά σήμερα έχουμε δράσεις για την καταπολέμηση ανισοτήτων και πολλά άλλα. Το βιβλίο τελειώνει με επιλεγμένες ιστορίες και μαρτυρίες για τη ζωή σε όλες τις ηπείρους από την Κίνα και την Ινδία, τον μουσουλμανικό κόσμο και την Αφρική ως τους Ίνκας και το Μεξικό. Μόδα, εκπαίδευση, αρχιτεκτονική, γεωργία, κοσμήματα, ενδυμασίες, τέχνη, ιστορία, κοινωνία, φεμινισμός, θρησκεία, ήθη και έθιμα, εφευρέσεις και ανακαλύψεις, όλα ξεδιπλώνονται σε μικρά και προσεκτικά σχεδιασμένα κεφάλαια με έναν πλούτο πληροφοριών.

Η εικονογράφηση της Joanna Czaplewska  είναι γεμάτη χρώματα και με μεγάλη προσοχή στην αποτύπωση των εκάστοτε εποχών είτε στα ρούχα είτε στην αρχιτεκτονική είτε στα πρόσωπα. Μικρές εικόνες που συνοδεύουν τα αντίστοιχη έκτασης μέρη των κεφαλαίων στήνουν με απλές γραμμές τον εκάστοτε μικρόκοσμο με αξιέπαινο ρεαλισμό και ιδιαίτερη τέχνη. Το μεγάλο μέγεθος του βιβλίου το κάνει απολαυστικό και χορταστικό, με τα κείμενα και τις εικόνες να αναπνέουν και να εξαπλώνονται σωστά σε κάθε σελίδα για καλύτερη μελέτη και κατανόηση.

Βιβλίο Ώρα να χτίσουμε
Τίτλος πρωτοτύπου ¡Manos a la obrat!
Συγγραφέας-Εικονογράφος Luisa Vera
Μεταφραστής Ιωάννα Καπετάνου
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Ντιέγκο και η Αΐντα κατασκευάζουν ένα μηχάνημα που θα τους ταξιδέψει στον χρόνο και χάρη σ’ αυτό θα γνωρίσουν όλα τα αρχιτεκτονικά ρεύματα της ιστορίας. Τι είναι ο αρχιτέκτονας, πώς κατασκευάζεται ένα κτήριο, τι πρέπει να προσέξει κανείς κατά το χτίσιμο, ποιες συνθήκες του περιβάλλοντος χώρου πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν, ποια νέα υλικά και ποιες τεχνικές έχουν αλλάξει την αρχιτεκτονική; Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα απαντώνται σε αυτήν τη συναρπαστική ιστορία που απευθύνεται σε παιδιά από 6 ετών και πάνω.

Ξεκινάμε από την προϊστορία, όπου υπάρχουν σπηλιές, κρόμλεχ και ντολμέν, συνεχίζουμε με τις πυραμίδες της Αιγύπτου και το Σινικό Τείχος της Κίνας, τον Παρθενώνα και το Κολοσσαίο. Προχωράμε στην ισλαμική, ρομανική και γοτθική αρχιτεκτονική του Μεσαίωνα, στην Αναγέννηση και στο μπαρόκ και καταλήγουμε στην αρχιτεκτονική του σιδήρου και τη μοντέρνα αλλά και φουτουριστική αρχιτεκτονική. Μικρές παράγραφοι με ευκολοδιάβαστα κείμενα χωριστά από τις εικονογραφημένες σελίδες βοηθάνε τα παιδιά να κατανοήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε εποχής και ρεύματος και να γνωρίσουν τα σημαντικότερα μνημεία που τα εκπροσωπούν. Το βιβλίο είναι μια υπέροχη σκληρόδετη έκδοση με αναδιπλούμενες σελίδες γεμάτες λεπτομέρειες και αστεία σχέδια. Τα παιδιά απολαμβάνουν τις ιστορίες μέσα στην ιστορία αλλά παίζουν κιόλας, μιας και υπάρχουν ασκήσεις παρατηρητικότητας, κουίζ και παιχνίδια σε κάθε ενότητα, κάνοντας τη μάθηση κυριολεκτικά παιχνίδι!

Η εικονογράφηση είναι της ίδιας της συγγραφέως και είναι ένα πραγματικό πανόραμα λεπτομερειών, αποτύπωσης και χρωμάτων. Παρά τις χιλιάδες αυτές λεπτομέρειες και τις μεγάλου μεγέθους σελίδες όπου χωράνε πολλές σκηνές-έκπληξη, τα παιδιά δύσκολα θα βαρεθούν ή θα αποπροσανατολιστούν από το κείμενο, μιας και η σκληρή δουλειά που έχει γίνει τα συνδέει απερίσπαστα. Εξαίσιες αποτυπώσεις, ενδιαφέροντα φόντα, κόμικ αισθητική, πολλά χρώματα, ρεαλιστική απεικόνιση εποχών και τόπων δημιουργούν ένα αξέχαστο ταξίδι στην ιστορία της αρχιτεκτονικής που το λάτρεψα.

The post «Η ιστορία των γυναικών», της Katarzyna Radziwill & «Ώρα να χτίσουμε», της Luisa Vera, εκδ. Μεταίχμιο appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Ταξίδι στον κόσμο με μια μπάλα 
Συγγραφέας El Sombrero
Εικονογράφος Θέντα Μιμηλάκη
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Διόπτρα

To El Sombrero γεννήθηκε το καλοκαίρι του 2009 ως ένα blog που θα προσέγγιζε το ποδόσφαιρο με διαφορετικό τρόπο. Αρκετά χρόνια και χιλιάδες κείμενα μετά, έχει πλέον εξελιχθεί σε μια δημοφιλή σελίδα κι έφτασε η ώρα να βγάλει ένα βιβλίο με μερικές από τις ωραιότερες ιστορίες γύρω από την μπάλα. Κεντρικός αφηγητής και συνδετικός κρίκος μεταξύ των ιστοριών φυσικά ο Ελ Σομπρέρο, μια μπάλα ποδοσφαίρου που φοράει το γνωστό μεξικάνικο καπέλο. Παίρνει λοιπόν το λεωφορείο του και συγκεντρώνει ιστορίες παιδιών από όλα τα μέρη του κόσμου, χαρούμενες μα και δυσάρεστες, συγκινητικές μα και γεμάτες δύναμη και αισιοδοξία. Έτσι δημιουργήθηκε αυτό το συναρπαστικό βιβλίο που δείχνει την πορεία του πιο δημοφιλούς αθλήματος στον χρόνο εκ των έσω. Αποκαλύψεις, εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες, ανθρώπινες ιστορίες και εκπλήξεις από σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου, με πολλούς πρωταγωνιστές και πληθώρα πληροφοριών δείχνουν το μεγαλείο της άμιλλας, τις δυσκολίες, τη γλύκα της νίκης, πώς ενώνονται διαφορετικοί άνθρωποι με αφορμή μια μπάλα κ. π. ά. Μέσα από αυτά τα συναρπαστικά κείμενα δε γνωρίζουμε μόνο διαφορετικούς ανθρώπους, συμπεριφορές, ομάδες αλλά ταξιδεύουμε και σε γνωστά ή λιγότερο διάσημα τοπόσημα του κόσμου που ζωντανεύουν με ενάργεια και ρεαλισμό, φέρνοντάς μας κοντά με τους ανθρώπους, τη γειτονιά, την πόλη, το γήπεδο που παρουσιάζεται κάθε φορά.

Η Ελλάδα και το θαύμα του Euro, όπου όλος ο κόσμος έγινε ένα, η ευγενική αντιπαλότητα της Ίντερ με τη Μίλαν, όπως και της Μπαρτσελόνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, το πέναλτι Πανένκα, πώς λειτουργούν οι οπαδοί στη Γερμανία απέναντι στις ομάδες τους, σε μια χώρα όπου το να είσαι οπαδός δεν είναι μόδα αλλά συναίσθημα, η Ράγιο της Μαδρίτης που είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, την οποία βοηθάει έμπρακτα με φιλανθρωπίες και άλλα ενώ ο κόσμος την υποστηρίζει και την εμψυχώνει με κάθε ευκαιρία, ο Κριστιάνο Ρονάλντο από τη μικρή Μαδέρα κοντά στην Αφρική, ο Παουλίνιο που έγινε γνωστός χωρίς να έχει παίξει ούτε ένα παιχνίδι, χωρίς να έχει βάλει ούτε ένα γκολ, χωρίς να έχει προπονήσει καμία ομάδα, ο διαιτητής Κεν Άστον, τα νησιά Σίλι της Μεγάλης Βρετανίας με το δικό τους τοπικό πρωτάθλημα, το πιο μικρό μα και το πιο χαρούμενο του κόσμου, ο Tartan Army της Σκοτίας, ο Ουίλιαμ ΜακΚραμ και πώς μετέτρεψε το ποδόσφαιρο σε πιο δίκαιο παιχνίδι, η Γροιλανδία και το ιδιαίτερο πρωτάθλημά της, ο Σαλάχ από την Αίγυπτο, η Μπάλα της Φιλανθρωπίας και πώς άρχισαν να παίζουν ποδόσφαιρο οι γυναίκες στη Μοζαμβίκη σε αντίθεση με το Αφγανιστάν όπου αυτό δεν επιτρέπεται, το Κο Πανί της Ταϊλάνδης με το μοναδικό γήπεδο πάνω στη θάλασσα και πολλά άλλα δημιουργούν ένα συναρπαστικό βιβλίο γνώσεων.

Η εικονογράφηση της Θέντας Μιμηλάκη είναι υπέροχη και πολύ δυνατή. Καταφέρνει ν’ αποτυπώσει πολλά παιδικά πρόσωπα (τους αφηγητές των ιστοριών) χωρίς να επαναλαμβάνεται ούτε μία φορά, ζωντανεύει με ρεαλισμό τα μνημεία και τα τοπόσημα της εκάστοτε περιοχής, πόλης ή χώρας και ως προς τους σταρ της μπάλας δεν έχουμε ρεαλιστική απεικόνιση-πορτρέτο τους αλλά μια γλυκιά αποτύπωση των βασικών τους χαρακτηριστικών. Γήπεδα, μνημεία, φυσικά τοπία μας εισάγουν στην εκάστοτε ιστορία και μας τοποθετούν για τα καλά στην καρδιά του τόπου που τη γέννησε. Σωστές προοπτικές, διακριτική αποτύπωση που αφήνει το κείμενο να αναπνεύσει και να ξεδιπλωθεί χάρη στα μικρά μεγέθη των εικόνων, λίγες αλλά χαρακτηριστικές λεπτομέρειες είναι μερικά μόνο από τα θετικά γνωρίσματα της όμορφης δουλειάς της εικονογράφου.

Το «Ταξίδι στον κόσμο με μια μπάλα» είναι ένα συναρπαστικό αθλητικό μα και ταυτόχρονα γεωγραφικό ταξίδι που μας συστήνει σημεία που δεν είναι γνωστά αλλά δεν παύουν να έχουν σφυγμό και παλμό, ανθρώπους, παιδιά με όνειρα και σχέδια. Επίσης, σε κάθε ιστορία υπάρχει κι ένα ηθικό δίδαγμα που εμψυχώνει τους μικρούς αναγνώστες, μια διαχρονική αλήθεια, μια ώθηση για κάτι καλύτερο, κάτι πιο δυνατό! «Αν έχεις πίστη, αν δουλεύεις σκληρά κι αν δεν τα παρατάς ποτέ, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να νικήσεις ακόμα και τους γίγαντες». «Η μεγαλύτερη νίκη είναι να τα δίνεις όλα και να παίζεις τίμια για να σε σέβονται και να σε χειροκροτούν ακόμα και οι αντίπαλοι». «Κάποιες φορές, το να τολμάς να είσαι διαφορετικός είναι αυτό που σε κάνει αξέχαστο». «Μερικές φορές δεν χρειάζεται να είσαι ο πιο γρήγορος, ο πιο δυνατός ή ο πιο ταλαντούχος για να κάνεις τη διαφορά. Αρκεί να αγαπάς αυτό που κάνεις, να σκέφτεσαι δημιουργικά και να αναζητάς λύσεις εκεί που οι άλλοι βλέπου μόνο προβλήματα». Τι να πρωτοδιαλέξει κανείς! Ένα καταπληκτικό και πρωτότυπο βιβλίο που θα λατρέψουν μικροί και μεγάλοι οπαδοί.

The post «Ταξίδι στον κόσμο με μια μπάλα», του El Sombrero, εκδ. Διόπτρα appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Το αγόρι που ήθελε να περπατήσει ένα ολόκληρο νησί γύρω γύρω 
Συγγραφείς Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Αντρέας Κώστα
Εικονογράφος Έφη Κοκκινάκη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα αγόρι λατρεύει να κολυμπάει στη θάλασσα και να περπατάει στην αμμουδιά όλη μέρα. Κάποια στιγμή, το πλησίασε ένα κορίτσι που «σκέφτηκε ότι θα ήθελε παρέα» κι αυτό θα αποτελέσει την αρχή μιας ιδιαίτερης φιλίας. Το αγόρι εκμυστηρεύεται τους φόβους και τις απορίες του στο κορίτσι κι εκείνο το καθησυχάζει με διάφορες σκέψεις και απόψεις: «-Λες κανείς να μη θυμάται ότι περάσαμε από εδώ; -Από το μυαλό σου ποιος θα μπορούσε να το σβήσει; Η μνήμη είναι η δύναμή σου». Αποφασίζουν λοιπόν να περπατήσουν γύρω γύρω όλο το νησί κι ας ξέρουν ότι θα βρουν εμπόδια, θάλασσες, βράχια: «Φοβάμαι… -Μη φοβάσαι… – Κι αν πονέσω; -θα κάνεις υπομονή».  Η πιο έντονη ανάμνηση του κοριτσιού με συγκίνησε: ζούσε σ’ ένα σπίτι με μεγάλο κήπο με την οικογένειά της, όταν κάποια μέρα ήρθαν κάποιοι και τους είπαν ότι αυτά είναι δικά τους. Το κορίτσι έφυγε με το κλειδί του σπιτιού τους στα χέρια και με το κουταλάκι που το τάιζε εκείνη την ώρα η μαμά του. Ο πατέρας έφυγε να πολεμήσει, η οικογένεια ζούσε σε αντίσκηνα ενώ κάποιοι δε γύρισαν από αυτόν τον πόλεμο. Το κορίτσι δεν έχει μίσος, αντίθετα, τη διακατέχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία: «Με το άδικο, ο χρόνος δεν κυλά. Σταμάτησε όταν φύγαμε και θα αρχίσει να μετράει πάλι όταν θα γυρίσουμε». Συγκλονιστική είναι η τελευταία σκηνή με την Αμμόχωστο, μπροστά στην οποία τα δυο παιδιά αποφασίζουν να μοιραστούν το όνειρό τους ότι κάποτε θα μπορούν να περπατήσουν ολόκληρο το νησί τους: «Το δίκιο είναι μαζί μας. Κάθε φορά που θα ξεκινάμε, θα είμαστε και περισσότεροι».

Το κείμενο το έγραψε ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος μαζί με τον Αντρέα Κώστα, δάσκαλο από τη Λάρνακα, που έζησε ως παιδί την τουρκική εισβολή. Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά από 8 ετών και πάνω λόγω του ιστορικού του θέματος, αν και, με αφορμή το 1974 και τη διχοτόμηση, κατανοούμε τα προβλήματα και τις δυσκολίες του προσφυγικού ζητήματος που εξακολουθεί να ταλανίζει πολλές χώρες. Το παραμύθι λοιπόν δίνει την ευκαιρία και σε μικρότερα παιδιά να μάθουν τι συνέβη τότε και πόσο δύσκολο είναι να φεύγει κανείς από την πατρίδα του λόγω ανωτέρας βίας. Απαραίτητες οι μικρές νότες αισιοδοξίας: «…χαρά μπορεί να νιώσεις ακόμη και σε ένα αντίσκηνο, πρόσφυγας, αρκεί να έχεις όλους τους δικούς σου. Οι άνθρωποί μας δεν είναι το σπίτι μας;». Το τέλος του βιβλίου είναι μια ελπίδα ότι τα παιδιά, οι επόμενες γενιές δηλαδή, θα φτιάξουν έναν κόσμο χωρίς πόνο: «-Μα… αν μας καταστρέψουν το κάστρο; -Θα το ξαναφτιάξουμε. Και πάλι και πάλι. Κάποτε δε θα κουραστούν να μας το καταστρέφουν;».

Η εικονογράφηση της Έφης Κοκκινάκη είναι ονειρική, γεμάτη χρώματα, με έμφαση στο κίτρινο και στους τόνους του γαλάζιου και του μπλε. Σωστές και πρωτότυπες οπτικές γωνίες, κοντινά και γενικά πλάνα, αδρά χαρακτηριστικά των παιδιών και φευγαλέες αποτυπώσεις των υπολοίπων, λιτότητα στις γραμμές είναι μερικά μόνο από τα θετικά της γνωρίσματα. Στην ίδια εικόνα μπορεί να έχουμε διάφορα και διαφορετικά επίπεδα στα οποία διαδραματίζονται μικρές σκηνές ή να απολαμβάνουμε ξεχωριστά φόντα, κάτι που δημιουργεί μια πανδαισία που προκαλεί το μάτι των μικρών αναγνωστών να κοιτάξουν παντού. Το κείμενο και οι εικόνες μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο και αγκαλιάζονται ενώ πολλές φορές κάποιες προτάσεις δίνονται σε καμπύλη μορφή, σα να παρακολουθούμε έναν κυματισμό της θάλασσας. Οι ευτυχισμένες αναμνήσεις αποκτούν περισσότερα χρώματα ώστε να έρθουν σε αντιδιαστολή με την τραγική αλλαγή που θα ακολουθήσει (αξιέπαινες οι σκιές μέσα από τις οποίες ζωντανεύει η ιστορία). Φυσικά το δάκρυ κυλάει αβίαστα όταν αποτυπώνεται η Αμμόχωστος και η ζωή που είχε, μέσα από τα συρματοπλέγματα που έχουν πλέον στηθεί, ένας άψογος συγκερασμός του χτες και του σήμερα, πάλι με παραπάνω χρώματα να προσπαθούν να δώσουν μια νότα ανεμελιάς και αισιοδοξίας πριν την καταστροφή.

«-Το νησί σου, η Κύπρος, είναι νησί όλων μας. -Κι αν, όπως έλεγες, ξεχάσεις; -Πώς μπορώ να ξεχάσω; Μπορεί κανείς να ξεχάσει;». Ένα γλυκόπικρο παραμύθι για τη διχοτομημένη Κύπρο και για κάθε πρόσφυγα που προσπαθεί να βρει μια νέα πατρίδα, μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

The post «Το αγόρι που ήθελε να περπατήσει ένα ολόκληρο νησί γύρω γύρω», των Βαγγέλη Ηλιόπουλου και Αντρέα Κώστα, εκδ. Πατάκη appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Απόδραση από τη Χώρα του Δεν 
Συγγραφέας-Εικονογράφος Μαρίνα Γιώτη
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα / Αλληγορία
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Μαρίνα Γιώτη έγραψε μια δυνατή και συναρπαστική περιπέτεια για παιδιά από 8 ετών και πάνω που θα τα εμπνεύσει να πετύχουν αυτά που θέλουν στη ζωή τους, αποφεύγοντας τα ΔΕΝ και βρίσκοντας τη μαγική λέξη-κλειδί που θα τα βοηθήσει να ξεφύγουν απ’ όσα τα κρατάνε πίσω. Κάθε κεφάλαιο και μια καινούργια δοκιμασία, κάθε σελίδα κι ένα βήμα προς την επίτευξη του στόχου: να αποδράσουν από τη Χώρα του Δεν! Με απλά λόγια και μέσα από το παιχνίδι, οι μικροί αναγνώστες θα κατανοήσουν τι είναι η αποθάρρυνση και η ατολμία, η επιμονή και η εξάσκηση και πολλές άλλες έννοιες που θα βελτιώσουν την ψυχολογία τους και θα τα γεμίσουν δύναμη και θέληση να κάνουν αυτό που θέλουν, χωρίς να νοιάζονται για το τι θα πουν οι άλλοι ή αν θα αποτύχουν.

Πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι το Αγόρι, που δεν μπορεί με τίποτα να ξεφορτωθεί μια τεράστια επίμονη φούσκα μέσα στην οποία ζει και κάνουν μαζί κάθε βήμα. Ό,τι θέλει στη ζωή του δεν μπορεί να το αγγίξει εξαιτίας της. Θέλει να κάνει φίλους, να παίξει ποδόσφαιρο, να φωνάξει «είμαι εδώ», μα πάνω απ’ όλα θέλει να τον προσέξει το κορίτσι από την τάξη του που αγνοεί την ύπαρξή του. Η ζωή του πλημμύρισε από όλα αυτά τα θέλω κι όσο δεν κατάφερνε να τα πραγματοποιήσει, τόσο αυτά τον έκαναν να φουσκώνει μέσα του. Έτσι όλα τα θέλω του του φαίνονταν βουνό, ένας σωρός από δυσκολίες που δεν μπορούσε να ξεπεράσει. Πώς θα δραπετεύσει λοιπόν από αυτά τα ΔΕΝ; Οι σκέψεις του αρνητικές: δεν έχει νόημα να προσπαθήσει να ξεφύγει, δε γίνεται, δε θα τα καταφέρει, τι θα γίνει αν φάει τα μούτρα του και οι άλλοι γελάσουν μαζί του, δε θέλει να τον πουν αποτυχημένο… («βαριά λέξη, δεν ήθελε να την κουβαλάει σε έναν τόσο τέλειο κόσμο»), Μέσα στη φούσκα του λοιπόν νιώθει ασφαλής, δεν τον βλέπει και δεν τον ενοχλεί κανείς. Τι είναι όμως αυτή η φούσκα; Από τι είναι φτιαγμένη; Τη βλέπουν οι άλλοι ή μόνο εμείς; Είναι πάντα ίδια ή αλλάζει;

Να όμως που το Κορίτσι που τον ενδιαφέρει κάνει το πρώτο βήμα για να τον πλησιάσει και δημιουργείται μια γλυκιά και τρυφερή φιλία ανάμεσά τους. Το Κορίτσι κατανοεί τη θέση του, σέβεται τους προβληματισμούς του και τον βοηθά: «-Τι σημασία έχει τι λένε οι άλλοι για εσένα; Εσύ τι λες για τον εαυτό σου; -Φοβάμαι ότι θα αποτύχω…-Αν θες μπορώ να σε βοηθήσω. -Και αν αποτύχουμε; -Θα αποτύχουμε διαφορετικά». Το Κορίτσι και το Αγόρι ψάχνουν απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα που τους ταλανίζουν, μέσα από μια συναρπαστική και έξυπνη σειρά ενεργειών και βημάτων αυτοβοήθειας, αυτοπεποίθησης και αυτοβελτίωσης. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, πως μπορεί κάποιος να δείχνει τέλειος και με τακτοποιημένη ζωή, από την άλλη πλευρά του εαυτού του όμως κρύβονται οι αποτυχημένες εκδοχές και προσπάθειες που έκανε για να φτάσει ως αυτό το σημείο.

Κουίζ, λαβύρινθοι, μυστικοί κώδικες, κρυπτογραφήματα και άλλα παιχνίδια κάνουν τη διαδικασία πιο εύκολη και πιο κατανοητή. Ο καθρέφτης της αμφιβολίας, το δωμάτιο της αποτυχίας, ο δρόμος του τέλειου (ένας τέλειος κόσμος όπου κάνουμε συνεχώς τα ίδια και δεν κάνουμε ποτέ λάθος) και ο δρόμος του εαυτού μας (μια διαρκής περιπέτεια που δεν ξέρεις πού θα σε βγάλει, θα σε ξεβολέψει αλλά θα έχει πολλά να σου χαρίσει) είναι μερικά μόνο από τα δύσκολα σημεία όπου φτάνουν τα παιδιά και πρέπει να πάρουν τη σωστή, ή μάλλον την πιο κατάλληλη, απόφαση. «Όλα όσα θέλεις βρίσκονται από την άλλη μεριά του φόβου σου», αυτό είναι το μότο που συντροφεύει τις επιλογές τους όσο ψάχνουν το μυστηριώδες κλειδί για την απόδραση από τη Χώρα του Δεν.

Ένα βιβλίο γεμάτο υπέροχα και σημαντικά νοήματα αυτοβελτίωσης και αυτοβοήθειας που φέρνει τα παιδιά σε επαφή με έννοιες όπως επιμονή (μας βοηθάει να προσπαθούμε διαφορετικά για να τα καταφέρουμε), εξάσκηση (μας κάνει πιο δυνατούς) και αποδοχή (ακόμη κι αν κάνουμε λάθη, μαθαίνουμε από αυτά). Με την υπέροχη εικονογράφηση του κειμένου, πυροδοτείται η φαντασία των μικρών αναγνωστών, μεταφερόμαστε νοερά στον κόσμο των δύο παιδιών και περπατάμε από το ένα στάδιο αυτογνωσίας στο επόμενο. Η Μαρίνα Γιώτη έγραψε ένα καταπληκτικό κείμενο που θα φέρει κοντά γονείς και παιδιά και θα δημιουργήσει πολύτιμες ώρες επικοινωνίας και συζήτησης ανάμεσά τους.

The post «Απόδραση από τη Χώρα του Δεν», της Μαρίνας Γιώτη, εκδ. Διόπτρα appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Οδός Ήβης Αθανασιάδου 
Συγγραφέας Κώστας Στοφόρος
Κατηγορία Περιπέτεια / Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κύφαντα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Ιωάννης και ο Σίμος, που γνωρίσαμε στο «Άγαλμα του Πραξιτέλη», αποφασίζουν μια μέρα να κάνουν κοπάνα από το σχολείο και παρακολουθούν μια ξενάγηση στο Παλαιό Φάληρο όπου μένουν. Εκεί γνωρίζουν τη Μαρία Ιωάννα και τον Ελληνοδανό Μάρκο και μαθαίνουν για την τραγική ιστορία της Ήβης Αθανασιάδου. Έτσι, αρχίζουν να ψάχνουν περισσότερες πληροφορίες και ο Ιωάννης βάζει σκοπό να ανακαλύψει τι απέγινε ο δολοφόνος της κοπέλας, ο Αυστριακός Gohfried Keller. Αυτή θα είναι η αρχή μιας σειράς αποκαλύψεων που θα τους οδηγήσει σε έναν αρχαίο θησαυρό για τον οποίο κανείς δεν ήξερε τίποτα! Κοντά τους έρχεται, εν όψει των χριστουγεννιάτικων διακοπών, η φίλη των παιδιών, Τσάρλι, με την αρχαιολόγο μητέρα της, Αντρέα Ρίτερ, της οποίας ζητάνε τη βοήθεια για τον εντοπισμό του Keller. Ο δόλιος ο Ερμής αναγκάστηκε ν’ ακολουθήσει τους γονείς του στην Κομοτηνή κι έτσι χάνει όλη την περιπέτεια!

Ο Κώστας Στοφόρος έγραψε άλλη μια υπέροχη, συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη ανατροπές και σημαντικές εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες που αναβιώνει το κατοχικό Φάληρο, τις συνθήκες δολοφονίας της Ήβης Αθανασιάδου και τη ζωή του Gohfried Keller τότε. Μαθαίνουμε για τον Βασίλη Λάσκο, για την επίταξη και για την καθημερινότητα επί Κατοχής, για το θωρηκτό Αβέρωφ, για τα υδροπλάνα και τον τρελο-Καμπέρο, για τον Αριστοτέλη Κουτσουμάρη και το αρχείο του που φυλάσσεται στο ΕΛΙΑ του ΜΙΕΤ αλλά και για σημαντικά κτερίσματα από το αρχαίο φαληρικό νεκροταφείο και πολλά άλλα. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί με έξυπνο τρόπο το περιεχόμενο σημαντικών μονογραφιών για την εποχή και τον τόπο και δείχνει πόσο σημαντική είναι η αναγραφή των πηγών σε ένα κείμενο ενώ τονίζει πως σε μια έρευνα ποτέ δεν ξέρεις τι θα προκύψει, αφού άλλοτε αποτυγχάνεις κι άλλοτε βρίσκεις ανέλπιστα στοιχεία. Μου άρεσαν πολύ η επίσκεψη των παιδιών στα αρχεία του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, μιας και οι πρωτογενείς πηγές είναι πολύτιμες και σημαντικές και ο ευφάνταστος τρόπος με τον οποίο συνυπάρχουν πραγματικά πρόσωπα, όπως ο δήμαρχος του Φαλήρου, με τους φανταστικούς χαρακτήρες του βιβλίου.

Μέσα από πρωθύστερα, επιστρέφουμε στις μέρες της Κατοχής και παρακολουθούμε τη ζωή του Gohfried Keller, πού έμενε, πώς ζούσε, με ποιους συναναστρεφόταν, ποια ήταν η σχέση του με τον Αντώνη Μαρίνη, με τον οποίο επιδίδονταν σε παράνομες ανασκαφές και μ’ ένα τρίτο, υπεράνω υποψίας πρόσωπο, πώς διέφυγαν χωρίς να τους ενοχλήσει κανείς και ατιμώρητοι. Χρόνια αργότερα, η λύση του μυστηρίου θα γεμίσει οργή τον εγγονό του και θα τον φέρει αντιμέτωπο μ’ ένα ηθικό δίλημμα, κάτι που θα δώσει στον συγγραφέα την αφορμή να τονίσει πόσο σημαντική είναι η αγάπη προς την πολιτιστική κληρονομιά του εκάστοτε τόπου και πόσο άδικη είναι η υφαρπαγή πολύτιμων αρχαιοτήτων.

Η παρέα των παιδιών που γνωρίσαμε στο «Άγαλμα του Πραξιτέλη», μαζί με νέους φίλους κι έναν πανέξυπνο σκύλο Αγίου Βερνάρδου, τον Λεωνίδα, θα λύσουν ένα καινούργιο μυστήριο, με το χιούμορ να εμφανίζεται αναπάντεχα σε σκηνές όπως αυτή στο βιβλιοπωλείο «Λογοπαίγνια» και να ελαφραίνει την ατμόσφαιρα: «-Κοίτα, έχει μια σειρά «Τόποι Μυστηρίου», καλή φαίνεται…-Σιγά, φαντασίες. Εμείς λύνουμε πραγματικά μυστήρια» (σελ. 80). Για άλλη μια φορά μαθαίνουμε σημαντικά και κάπως αφανή γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας μέσα από μια έξυπνη πλοκή ενώ οι ανατροπές, οι εκπλήξεις και οι αλληλοεπιδράσεις μεταξύ των χαρακτήρων με κράτησαν με κομμένη ανάσα ως το τέλος.

The post «Οδός Ήβης Αθανασιάδου», του Κώστα Στοφόρου, εκδ. Κύφαντα (Τόποι Μυστηρίου #7) appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Τίτλος πρωτοτύπου La Belle et la Bête
Συγγραφέας Cécile Roumiguière
Εικονογράφος Benjamin Lacombe
Μεταφραστής Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα τέρας παγιδεύει μια όμορφη κοπέλα στον κόσμο του ως αντάλλαγμα για κάτι που του στέρησε ο πατέρας της. Σύντομα αυτοί οι δύο διαφορετικοί χαρακτήρες θα έρθουν απρόσμενα κοντά. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό παραμύθι που το έγραψε η Gabrielle-Suzanne de Villeneuve (1685-1755), παίρνοντας έμπνευση από μια παραπλήσια ιστορία που άκουσε από μια υπηρέτρια. Τη συντομευμένη εκδοχή της έγραψε η Jeanne-Marie Leprince de Beaumont (1711-1780) και σε αυτήν στηρίχτηκαν πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων κι ενηλίκων.

Η Cécile Roumiguière, εμπνευσμένη από αυτές τις γυναίκες, γράφει τη δική της διασκευή, αναδεικνύοντας με άφθαστο τρόπο τα κρυφά νοήματα αλλά και τους πραγματικούς ρόλους της Πεντάμορφης και του Τέρατος: η Πεντάμορφη φοβάται το Τέρας όπως φοβάται μια νεαρή γυναίκα το αρσενικό και το ξύπνημα της σεξουαλικότητας, το Τέρας υποφέρει αφού δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί τη διαφορετικότητά του, εξ ου και συμπεριφέρεται σα ζώο. Εκείνη πρέπει να υπερβεί τον εαυτό της κι εκείνος πρέπει να ελέγχει τα ένστικτά του. Ο ένας προσαρμόζεται στον κόσμο του άλλου και αφουγκράζεται τις επιθυμίες του, σέβονται και αποδέχονται ο ένας τον άλλον. Διαχείριση των παρορμήσεων σεβασμός στην επιθυμία του άλλου, αγάπη και συναίνεση και πολλά άλλα τρυφερά και διαχρονικά μηνύματα ξεπηδούν μέσα από τις γραμμές του κειμένου. Έννοιες και ιδέες δηλαδή που είναι πιο απαραίτητες και σημαντικές στη σημερινή μας εποχή παρά ποτέ άλλοτε.

Στο παραμύθι μαθαίνουμε πώς βρέθηκε ο πατέρας της Πεντάμορφης στον πύργο του Τέρατος, τι λάθος έκανε και το Τέρας απαίτησε την κόρη του για όμηρο, πώς γεννήθηκε και πώς μεγάλωσε το Τέρας, πώς ήταν η συγκατοίκηση των δύο εκ διαμέτρου αντίθετων πλασμάτων, πώς ήρθαν πιο κοντά και πώς κατέληξε όλη αυτή η ιστορία. Διαρκείς ανατροπές, λυρικότητα και σασπένς, ρεαλιστικές και αξέχαστες σκηνές ανασυγκροτούν το γνωστό παραμύθι με μοναδικό τρόπο. Η εικονογράφηση του Benjamin Lacombe, που είναι και ο επιμελητής της σειράς αυτών των εκδόσεων, είναι αριστουργηματική. Μας χαρίζει πολύχρωμους, μαγικούς ολοσέλιδους πίνακες ζωγραφικής που χάζευα με τις ώρες και ακροβατεί ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι με μεγάλη δεξιοτεχνία και επιδεξιότητα. Το εσωτερικό και το εξωτερικό του παλατιού ζωντανεύουν μέσα από μια εξαίρετη παλέτα χρωμάτων και μια πολυπρισματική τοποθέτηση. Τα μεγέθη, οι προοπτικές, οι οπτικές γωνίες είναι αξιέπαινα, το κάστρο δημιουργεί φόβο, η Πεντάμορφη γαλήνη και ηρεμία.

Το κείμενο συμπληρώνεται από τις τρυφερές επιστολές αγάπης που έγραφε η Πεντάμορφη και στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν πληροφορίες για την οικογένεια Γκονσάλβους, ανθρώπους που ζούσαν στην Ισπανία του 16^ου αιώνα και έπασχαν από υπερτρίχωση, κάτι άγνωστο τότε κι έτσι δέχονταν άσχημες συμπεριφορές από τον κόσμο που τους αντιμετώπιζε ως κτήνη και αλλόκοτα πλάσματα.

Βιβλίο Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
Τίτλος πρωτοτύπου La petite fille aux allumettes
Συγγραφέας Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
Μετάφραση από τα δανικά Jean-Baptiste Coursaud
Εικονογράφος Benjamin Lacombe
Μεταφραστής Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα φτωχό κοριτσάκι που πουλάει σπίρτα παραμονή Πρωτοχρονιάς τουρτουρίζει από το κρύο και καταφεύγει στα σπίρτα του για να ζεσταθεί. Όμορφες εικόνες χαράς και ευδαιμονίας που δε θα ζήσει στην πραγματικότητα αρχίζουν να του κρατούν συντροφιά. Το πασίγνωστο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1845, αποτυπώνει μια τρομακτική αλήθεια της δικής μας εποχής: την αδιαφορία. Ένα φτωχό, μοναχικό, ορφανό κοριτσάκι πουλάει σπίρτα και μοιάζει με τον πόνο και τον θάνατο που συναντάμε καθημερινά στις οθόνες μας αλλά προσπερνάμε με αδιαφορία. Η αφθονία των αγαθών γύρω μας ή στα χέρια μας μας οπλίζει με αδιαφορία και μας ναρκώνει. Είναι σοκαριστικό το γεγονός πως η απανθρωπιά όχι μόνο δεν έχει εξαλειφθεί αλλά έχει πλέον κυριαρχήσει, υποδαυλισμένη από τα μέσα δικτύωσης και ενημέρωσης. Μια κλασική συγκινητική ιστορία που με το τέλος της φέρνε δάκρυα στα μάτια ακόμη και του πιο σκληρού αναγνώστη.

Το παραμύθι υπήρξε μια προσωπική εμμονή για τον Benjamin Lacombe, μιας και το διάβαζε ξανά και ξανά όταν ήταν παιδί. Η θλίψη του μικρού κοριτσιού τον έκανε να πονάει και ταυτόχρονα τον παρηγορούσε, τον βοήθησε να αποδέχεται τη δική του θλίψη και του θύμιζε πως πάντα υπήρχε μια μοναξιά μεγαλύτερη από τη δική του. Τελικά έφτασε η στιγμή που εικονογράφησε το παραμύθι και μάλιστα ακολούθησε μια πρωτότυπη τεχνική, αυτήν του κάρβουνου ώστε η τραχύτητα, η σκοτεινιά και οι έντονες αντιθέσεις του να μπορούν να μεταφέρουν τη σκληρότητα της πραγματικότητας και την παγωνιά του πεζοδρομίου ενώ το κάρβουνο, αν το δούμε μεταφορικά, είναι η ύλη που παραμένει όταν το σπίρτο έχει πια καεί. Χιλιάδες άφθαστες λεπτομέρειες δημιουργούν ένα εικονογραφικό αριστούργημα, με προεξάρχον το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα χιλιάδες στολίδια του και τα κεριά του.

Οι εικόνες των οραμάτων αποτυπώνονται με ζωηρό και ντελικάτο γκουάς, με έμφαση στο κίτρινο φλούο, «σαν φωτεινή πληγή που κόβει τη νύχτα στα δύο». Οι οπτικές γωνίες είναι πρωτότυπες και μας ταξιδεύουν από μια πανοραμική θέα της πόλης, που είναι γεμάτη κόσμο καλοντυμένο και με γιορτινή διάθεση, στα ξυπόλητα πόδια του κοριτσιού που κρατάει το κουτί της με τα σπίρτα και με την ίδια λήψη τελειώνει η ιστορία, δημιουργώντας έναν εικαστικό ολοκληρωμένο κύκλο. Να σημειωθεί εδώ πως δεν είναι τυχαίο που βλέπουμε πράσινο, το χρώμα της ελπίδας, στη συσκευασία, κάτι που αντιτίθεται στο σκούρο και στο γκρι της υπόλοιπης εικόνας, για να μην αναφερθώ στο γεγονός πως το εξώφυλλο είναι αυτό το σπιρτόκουτο με το κοριτσάκι στο κέντρο του.. Το βλέμμα του κοριτσιού είναι τόσο διαπεραστικό που πολλές φορές έπαιρνα τα μάτια μου από πάνω της, αφού δεν μπορούσα να το βλέπω χωρίς να δακρύζω. Στο τέλος του βιβλίου καταγράφεται το χρονικό συγγραφής, επεξεργασίας και δημοσίευσης του παραμυθιού που είδε για πρώτη φορά το φως το 1845.

The post «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», της Cécile Roumiguière & «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, εκδ. Κόκκινη Κλωστή Δεμένη appeared first on Πανος Τουρλης.

Βιβλίο Με τα δικά σου φτερά 
Συγγραφέας Χριστίνα Γαβρίλη
Εικονογράφος Κατερίνα Πάικου
Κατηγορία Παραμύθι / Αλληγορία
Εκδότης Memento
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Χριστίνα Γαβρίλη έγραψε ένα γλυκό παραμύθι αφιερωμένο στον αποχαιρετισμό μαμάς και παιδιού όταν το δεύτερο ανοίγει τα φτερά του για να γνωρίσει μόνο του τον κόσμο. Είτε λοιπόν ήρθε η στιγμή του πρώτου αποχωρισμού στο σχολείο είτε του μεγαλύτερου, αυτού της ενήλικης ζωής, στο βιβλίο καταγράφεται η άρρηκτη σχέση μάνας και κόρης που θα παραμείνουν για πάντα μαζί ψυχικά, ό,τι κι αν συμβεί.

Με τρυφερότητα και ειλικρίνεια, η συγγραφέας καταγράφει κάθε της συναίσθημα, φόβο, απορία, άγνοια, λάθος, αντικατοπτρίζοντας έτσι κάθε μητέρα που βλέπει το παιδί της να ανοίγει τα δικά του φτερά. Το κείμενο είναι γραμμένο σε ποιητική μορφή με ομοιοκαταληξίες και έχει τη δύναμη σε τέσσερις μόλις στίχους κάθε φορά να ζωντανεύει συναρπαστικές και ρεαλιστικές καταστάσεις που βιώνουν όσες διαβάσουν το παραμύθι αυτό. Στην αριστερή σελίδα μιλάει η μητέρα, στη δεξιά το κορίτσι της, με την πρώτη να προσπαθεί ν αφουγκραστεί τον εαυτό της, το παιδί της και τη σχέση τους, να παλεύει με το άγχος του αποχωρισμού, να χαίρεται αλλά και να φοβάται. Από σελίδα σε σελίδα η σχέση μάνας και κόρης γίνεται πιο έντονη, πιο άμεση, πιο ζεστή, με το παιδί να υποστηρίζει τη γυναίκα που την έφερε στον κόσμο, να την πειράζει με τρυφερότητα, να τη βοηθάει. -«Ποτέ δεν ήσουνα δικό μου, ήσουν αστέρι δανεικό μου». -«Το ξέρω, μου το λες συχνά! Μα άσε μου σιγά-σιγά το χέρι… Δεν είμαι πια και τόσο δα!» και «Άλλωστε, ξέρω πως θα είσαι εκεί κοντά. Αν χρειαστεί, θα σε φωνάξω δυνατά». Στο τέλος υπάρχουν σημειώματα προς τους γονείς που θα τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν καλύτερα το «αντίο» και προς τους εκπαιδευτικούς.

Η εικονογράφηση της Κατερίνας Πάικου είναι «ονειρική»! Σ’ ένα υπέροχο γαλάζιο κυρίως φόντο ξεδιπλώνονται οι εικόνες του κειμένου που αποτυπώνουν με άφθαστο ρεαλισμό τα μικρά περιστατικά μεταξύ μάνας και κόρης. Φαντασία και ρεαλισμός μπλέκονται υποδειγματικά και μας ταξιδεύουν στον ψυχικό κόσμο της μητέρας και στη σχολική πραγματικότητα του παιδιού. Τα συναισθήματα της μαμάς αποτυπώνονται με υπέροχο φαντασιακό τρόπο στο πρόσωπό της (μα τι όμορφες γωνίες!) και ταυτόχρονα η ζωή της κόρης είναι γεμάτη παιχνίδια, βιβλία, αγκαλιές. Πολλές φορές μάλιστα μικρότερες εικόνες ενσωματώνονται σε μια μεγαλύτερη, δημιουργώντας ακόμη πιο ονειρικές καταστάσεις.

Βιβλίο Γελωτοασπίδες
Συγγραφέας Φιλιώ Κ. Λαζανά
Εικονογράφος Δήμητρα Παπαδημητρίου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Memento
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σ’ ένα πολύ όμορφο χωριό, οι κάτοικοι δε γελούσαν ποτέ. Ένα πέπλο μιζέριας και δυστυχίας το σκεπάζει, με την γκρίνια και το παράπονο να έχουν τον πρώτο λόγο στα χείλη των ανθρώπων. Ακόμη και τα παιδιά δε γελούσαν, γιατί δεν άκουσαν ποτέ αυτό τον ήχο, μάλιστα στο σχολείο μάθαιναν, εκτός από γραφή, ανάγνωση και αριθμητική, «τρόπους να γκρινιάζουν και δικαιολογίες για να κλαίγονται»! Επιπλέον, όσες φορές κάποιος γέλασε τυχαία ή αυθόρμητα, μεγάλες συμφορές βρήκαν το χωριό κι έτσι το γέλιο απαγορεύτηκε αυστηρά.

Μια μέρα τα τρία παιδιά του Σαράντου του γανωτή ακούνε από κάτι περαστικούς για το γέλιο κι αρχίζουν να ψάχνουν τι είναι, τι σημαίνει, γιατί δεν υπάρχει στις ζωές τους. Μαζί μ’ έναν ανέλπιστο σύμμαχο αναλαμβάνουν μια σημαντική αποστολή: να πάνε στη Σπηλιά του Γέλωτα και να φέρουν τις γελωτοασπίδες, αρκεί να μην κιοτέψουν, να μη μαλώσουν, να μη χωριστούν. Εμπόδια, αναποδιές, προκλήσεις, κίνδυνοι θα δυσκολέψουν αυτό το μαγικό ταξίδι και τα παιδιά πρέπει να παλέψουν με τον εαυτό τους και με τους πειρασμούς, θα καταφέρουν λοιπόν να φτάσουν ως το τέλος και να παραμείνουν ενωμένα; Ο δυνατός και αδείλιαστος Πυγμαλίωνας, η μικροσκοπική και εύθραυστη Συνετή και ο κλαψιάρης Ευτύχης, με άλλα λόγια η καρδιά, η γροθιά και η ζυγαριά, είναι γραφτό να λύσουν την κατάρα που έχει πέσει στο χωριό. Η λογική, ο δυναμισμός και ο συναισθηματισμός που εκπροσωπούν τα παιδιά της ιστορίας συναποτελούν την προσωπικότητα ενός ηγέτη, σύμφωνα με τη θεωρία του καθηγητή εφαρμοσμένης ψυχολογίας Ντικ Γουόλεν. Φυσικά δεν έχουμε όλοι αυτές τις ιδιότητες στον ίδιο βαθμό και αυτό το αποδεικνύει η ιστορία με τις ανατροπές της, τονίζοντας πως πρέπει να προσπαθήσουμε να δουλέψουμε με τον εαυτό μας ώστε να φτιάξουμε μια ισορροπημένη προσωπικότητα. Μια πολύ ενδιαφέρουσα αλληγορία για όσα μπορεί να πετύχει μια ηγετική φυσιογνωμία.

Σε γενικές γραμμές, η Φιλιώ Λαζανά έγραψε μια εκπληκτική ιστορία, γραμμένη σαν παραμύθι αλλά για μεγάλα παιδιά, γεμάτη με όλα τα συναρπαστικά γνωρίσματα του είδους: κυνήγι θησαυρού, φυλακτά, κατάρες, φανταστικοί τόποι με μαγικά ονόματα και διαχρονικές πανανθρώπινες αλήθειες. Το κείμενο είναι μια έξυπνη παραβολή για το γέλιο και πώς αυτό μικραίνει όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, αφού οι έγνοιες τον βαραίνουν και τον κάνουν να βουλιάζει. Το γέλιο «έχει την όψη της ευτυχίας, τα χρώματα του ουράνιου τόξου, τη ζεστασιά της αγκαλιάς και τη γλύκα του μελιού. Κι όσο για τον ήχο του, κελαρύζει με τρόπους αμέτρητους, όσες και οι ψυχές των ανθρώπων» (σελ. 31).  Πολύ όμορφες περιγραφές, απολαυστικές επεξηγήσεις και διευκρινίσεις για μερικά από τα περιστατικά της αφήγησης (πώς εδραιώθηκε η κατάρα, γιατί δεν αποκαλύπτεται το όνομα του χωριού, ποιος έφερε τώρα στο φως την ιστορία και με ποιον τρόπο, πώς ζούσε η οικογένεια των τριών παιδιών, πώς συμπεριφερόταν ο δάσκαλος κ. π. ά.), πλούσιο λεξιλόγιο, ενδιαφέρουσες παρομοιώσεις, τρυφερά καλολογικά στοιχεία, άφθονα μικρά περιστατικά που πλαισιώνουν ταιριαστά την κεντρική ιδέα, όλα αυτά δημιουργούν ένα κράμα φανταστικής ιστορίας και αυθεντικών λαογραφικών παραδόσεων.

Η εικονογράφηση της Δήμητρας Παπαδημητρίου είναι ταιριαστή με το περιεχόμενο του κειμένου και ζωντανεύει με ενάργεια, αδρές γραμμές, υπέροχα χρώματα και καλοδουλεμένη μίξη ρεαλισμού με φαντασία ένα συναρπαστικό και γεμάτο νοήματα κείμενο. Χρησιμοποιεί ποικίλα χρώματα ταιριαστά με το σημείο που κειμένου που αναπαριστά, δημιουργεί εικόνες-πίνακες γεμάτους ομορφιά και στήνει ένα παραμυθένιο και ταυτόχρονα ρεαλιστικό τοπίο.

The post «Με τα δικά σου φτερά», της Χριστίνας Γαβρίλη & «Γελωτοασπίδες», της Φιλιώς Κ. Λαζανά, εκδ. Memento appeared first on Πανος Τουρλης.