11075239_10152570641511330_5453334857370789233_o

«Ο καλόγερος», του Matthew Lewis, εκδ. Gutenberg

Καταπληκτικό βιβλίο. Πολυδιάστατο, πυκνό, ανατρεπτικότατο, γεμάτο υπαινιγμούς και συγκαλυμμένη επικρισία για την Εκκλησία και τον σκοταδισμό που επιβαλλόταν τον Μεσαίωνα στους αγνούς και θεοφοβούμενους πιστούς. Το βιβλίο γράφτηκε τον 16ο αιώνα και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα σημερινά κείμενα. Χάρη στον οίκο Gutenberg το έχουμε σε μια πολύ όμορφη, φροντισμένη έκδοση που αντέχει […]

16504_10153102197263413_6841557622255694473_n

«Τα θεριά της Μεσογείου», της Νεκταρίας Ζαγοριανάκου, εκδ. Ωκεανίδα

Μεσόγειος, 17ος αιώνας. Βενετία και Τουρκία κονταροχτυπιούνται ποιος θα κυριαρχήσει στα σημαντικά λιμάνια. Η Γαληνοτάτη και η Ημισέληνος. Μίσος, ναυμαχίες, αίμα. Και ο Χάνδακας τελευταίο λιμάνι εκτός Οθωμανών. Η πολιορκία του ξεκίνησε το 1648 και έληξε 21 χρόνια αργότερα παρακαλώ, το μεγαλύτερο διάστημα πολιορκίας που υπήρξε ποτέ στη στρατιωτική Ιστορία. Το λυρικό μυθιστόρημα “Τα θεριά […]

1079019_624045480947021_523966547_o

«Η εξομολόγηση», του Σπύρου Πετρουλάκη, εκδ. Μίνωας

Ο Σπύρος Πετρουλάκης, μετά το “Παράθυρο της Νεφέλης”, επέστρεψε με την Εξομολόγηση, το πιο σκληρό κοινωνικό μυθιστόρημα που έχω διαβάσει ως τώρα. Η Ελένη, ως άλλη οσία, τραβά του λιναριού τα πάθη από μια σκληρή, μητριαρχική θετή οικογένεια, που εν συνόλω ίσως φανούν υπερβολικά και πολλά μαζεμένα για έναν άνθρωπο, όμως αυτή ακριβώς η περιπέτεια, […]

681bbe64-adeb-4da6-8b28-30d4da747d62

«Ο χάλκινος οφθαλμός», του Παναγιώτη Αγαπητού, εκδ. Άγρα (Πρωτοσπαθάριος Λέων #2)

Ιανουάριος του 833: Με εντολή του βασιλέα, ο πρωτοσπαθάριος Λέων συνοδεύει στη Θεσσαλονίκη τον στρατηγό που πρόκειται να αναλάβει διοικητής της ευρύτερης περιφέρειας, αλλά ο πραγματικός σκοπός της επίσκεψής του είναι να ενημερωθεί από κοντά για τις δραστηριότητες του εικονόφιλου αρχιεπισκόπου της πόλης. Άθελά του ο Λέων γίνεται μάρτυρας μιας δυσάρεστης σκηνής ανάμεσα στον προσωρινό […]

69616_10200435110263237_1775824104_n

«Το πορτρέτο της σιωπής», της Τέσυς Μπάιλα, εκδ. Έναστρον

Όταν αντικρίζεις μια βυζαντινή εικόνα σε μια εκκλησία νιώθεις δέος και γονατίζεις μπροστά της. Σε παρασύρουν η μυσταγωγία του χώρου, το γλυκό βλέμμα του απεικονιζόμενου προσώπου, η αύρα και η άλως ενός υπερφυσικού επέκεινα. Γονατίζεις και προσεύχεσαι, γλυκαίνει η ψυχή σου, κάποτε δακρύζεις κιόλας. Δεν είναι τόσο η τέχνη του αγιογράφου ούτε το πρόσωπο που […]

1 2 3