Το «Greek psycho» είναι ένα χιουμοριστικό κι ανατρεπτικό μυθιστόρημα που σατιρίζει τη νεοελληνική πραγματικότητα, την Ελλάδα του εκσυγχρονισμού, της ΟΝΕ και των ολυμπιακών αγώνων και έργων. Ήρωάς του, ένας διεφθαρμένος εργολάβος, που χτίζει φθηνά σπίτια λαδώνοντας την πολεοδομία και τα πουλάει πανάκριβα σε μετανάστες, ένας αδίστακτος απατεώνας που προσπαθεί να πιάσει την καλή με οποιοδήποτε τίμημα. Παρόλο που θα βρεθεί στο στόχαστρο της δημοσιότητας μετά από έναν δολοφονικό σεισμό στον οποίο θα καταρρεύσουν δώδεκα κτίριά του, θα καταφέρει να γλιτώσει από τη δικαιοσύνη και τους δημοσιογράφους και να γίνει γνωστός ως ο πιο αδιάφθορος μηχανικός της χώρας. Τότε, θα του ανατεθεί πανηγυρικά να χτίσει το Ολυμπιακό Χωριό, και θα ανοίξει μπροστά του η πόρτα προς την υψηλή κοινωνία, τη δημοσιότητα, το Μέγαρο Μουσικής, και τα κυριλέ σκυλάδικα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Βιβλίο Greek psycho
Συγγραφέας Νίκος Βλαντής
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Χιούμορ
Εκδότης Οξύ
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής (εξαντλημένο στον εκδότη)
Το απόλυτο γέλιο μιλάμε (δε θα σας πω ότι έκλαψα με τα χάλια μας). Είναι απίστευτο το πόσο βαθιά έχει μεταμορφωθεί ο ανθρώπινος ψυχισμός στην εποχή μας από άνθρωπο σε παρτάκια. Ένα ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη και όχι μόνο, που κυνηγά τα πάντα, φτάνοντας στο τέλος να μην έχει άλλες φιλοδοξίες, αφού τα έζησε όλα: γκόμενες, λεφτά, ποτά, αμάξια, διακοπές….Ένα τίποτα που όμως είναι κομμάτι του ψυχισμού του καθενός. ΟΚ, εξεζητημένος χαρακτήρας και παρατραβηγμένος αλλά βασίζεται σε αληθινές πτυχές της ζωής μας. Μας δείχνει λοιπόν ο συγγραφέας τα κυκλώματα της νύχτας, της μίζας και της κομπίνας, από πολιτικούς μέχρι εργολάβους, μέχρι δημοσιογράφους. Ο Τριανταφυλλόξιδος είναι σούπερ ουάου εύρημα. Και το τέλος είναι η καλύτερη λύση. Γέλασα πολύ με την παρωδία του Χάνιμπαλ Λέκτερ που παρατράβηξε λίγο ως προς τη διάρκεια αλλά ήταν απίστευτο: οι ήρωες είναι όμηροι στα χέρια παρανοϊκού δολοφόνου, που του επιτίθενται οι φίλοι τους για να τους σώσουν, που τους χτυπούν οι εχθροί τους για να τους πιάσουν, που τους σκοτώνουν οι εχθροί των εχθρών των ηρώων που τα τακιμιάζουν τελικά. Έλεος!!!Η Άννα Βίζα καταπληκτική τραγουδίστρια που μου θύμισε πολλά κοινά με τις τραγουιδάρες της νεοελληνικής κοινωνίας. Όλα τα λεφτά. Άμεσο, θεατρικό και θεατρινιίστικο αλλά πραγματικό έστω κι αν φαίνεται υπερβολικό.
Αναγνώστης
Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτό το βιβλιαράκι, που θάφτηκε στην εποχή του με εξαίρεση τον Νίκο Αλιάγα που έπλεκε για πολύ καιρό το εγκώμιό του και ένα χλυαρό άρθρο στο Βήμα της Κυριακής, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο.
Ίσως επειδή εξακολουθεί να δείχνει την κατάντια μας: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τουλάχιστον στην προ-κοροναϊού εποχή, λογάριαζε να γιορτάσει τα 200 χρόνια από την ” Επανάσταση ” διά χειρός Γιάννας Αγγελοπούλου Δασκαλάκη.
Δηλαδή, παρά την κρίση, την καταστροφή της χώρας, το διεθνή εξευτελισμό, δεν μάθαμε τίποτε από το φιάσκο του 2004!