Opera – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Tue, 02 Feb 2021 12:02:49 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.2 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Opera – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Αγαπητέ Θεέ», του Eric-Emmanuel Schmitt, εκδ. Opera https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%ce%ad-%ce%b8%ce%b5%ce%ad-eric-emmanuel-schmitt/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b7%25cf%2584%25ce%25ad-%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25ad-eric-emmanuel-schmitt https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%ce%ad-%ce%b8%ce%b5%ce%ad-eric-emmanuel-schmitt/#respond Mon, 02 Nov 2020 20:02:48 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7871 Το κείμενο το γνώρισα χάρη στη θεατρική παράσταση «Όσκαρ» που ανέβηκε στο θέατρο Ελυζέ την περίοδο 2014-2015 και πραγματικά κλονίστηκα. Ένα δεκάχρονο παιδί που πάσχει από λευχαιμία γράφει κάθε μέρα κι ένα γράμμα στο Θεό, περιγράφοντάς του τη μέρα του στο νοσοκομείο, τον μικρόκοσμο στο διάστημα της ανάρρωσης, τους φίλους που έκανε, την κοπέλα που ερωτεύτηκε, τη γιαγιά Ρόουζ που στεκόταν δίπλα του από την αρχή, τη φοβισμένη και γι’ αυτό απομακρυσμένη συμπεριφορά των γονιών του κλπ.

Βιβλίο Αγαπητέ Θεέ
Τίτλος πρωτοτύπου Oscar et la dame rose
Συγγραφέας Eric-Emmanuel Schmitt
Μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Opera
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα υπέροχο κείμενο, ωμό, άμεσο, αληθινό και ευρηματικό. Οι χαρακτήρες αληθινοί, η μοίρα τους τραγική, η εξέλιξη του χαρακτήρα του παιδιού ανεπανάληπτη. Όταν είδα την παράσταση δάκρυσα από τη συγκίνηση, από την τραγικότητα και ταυτόχρονα την αισιοδοξία του Όσκαρ κυρίως αλλά και της Πέγκι Μπλου, από τις σκηνές που περιέγραψε ο συγγραφέας μέσα σε ένα νοσοκομείο κι ήταν λες και όλα όσα έβλεπα συνέβαιναν στο διπλανό διαμέρισμα. Σε δύο σημεία θα σταθώ: όταν η γιαγιά Ρόουζ καταφέρνει να πάρει άδεια για να βλέπει τον Όσκαρ κάθε μέρα για 12 μέρες, αντίθετα με τους κανονισμούς, ο Όσκαρ, αντί να χαρεί, τη ρωτάει: -Τόσο άσχημα είναι τα πράγματα; Και στον συγκλονιστικό μονόλογο της σελίδας 90, όπου ένα άρρωστο παιδί περιγράφει άλλο ένα πρωινό και καταλαβαίνει το μέγεθος και τη δύναμη του «ακατάβλητου» Θεού. Επίσης δε θα ξεχάσω τη συμπεριφορά του Όσκαρ απέναντι στους γονείς του όταν καταλαβαίνει ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι και φοβούνται, η αμηχανία τους οφείλεται στην τραγικότητα της στιγμής και δε θα πάψουν να τον αγαπούν. Αυτό ακριβώς είναι το μεγαλείο του Όσκαρ: ξέρει την κατάστασή του αλλά δε δειλιάζει!

Ένα πλούσιο σε περιεχόμενο βιβλίο, όπου η αθωότητα και η ωμότητα κονταροχτυπιούνται, όπου ένα μικρό παιδί έχει να παλέψει για τη ζωή του αλλά δεν παύει να είναι γεμάτο απορίες, φόβο, προκαταλήψεις. Και παρά το απαισιόδοξο της κεντρικής ιδέας, το χιούμορ και η αισιοδοξία σου κλείνουν το μάτι σε κάθε σελίδα. Ένα από τα ελάχιστα βιβλία που θα κρατήσω στη βιβλιοθήκη μου!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%ce%ad-%ce%b8%ce%b5%ce%ad-eric-emmanuel-schmitt/feed/ 0 «Όλα τα μανιτάρια τρώγονται», του Hervé Le Tellier, εκδ. Opera https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%81%cf%8e%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-herve-le-tellier/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%258c%25ce%25bb%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b9%25cf%2584%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25cf%2581%25cf%258e%25ce%25b3%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25b9-herve-le-tellier https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%81%cf%8e%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-herve-le-tellier/#respond Wed, 28 Oct 2020 15:07:44 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7689 Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως είναι πολύ δύσκολο να συγκρατήσεις τα γέλια σου όταν κάποιος υπεύθυνος του σούπερ μάρκετ σού συστηθεί ως προϊστάμενος των λαχανικών ή των κατεψυγμένων. Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως, αν ήμουν καθηγητής σχεδίου, θα ζητούσα από τους μαθητές μου να σχεδιάσουν τα πόδια της Τζοκόντας. Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως ευτυχώς που κουφός ήταν ο Μπετόβεν και όχι ο Μότσαρτ. Χίλιες καθημερινές, τρυφερές, σκληρές, ορθόδοξες, ανορθόδοξες, βίαιες, λογικές, παράλογες, αυθόρμητες, επεξεργασμένες ή μη, αλλά αναμφίβολα έξυπνες απαντήσεις σε μια πολύ απλή ερώτηση. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Όλα τα μανιτάρια τρώγονται
Τίτλος πρωτοτύπου Les amnésiques n’ont rien vécu d’inoubliable
Συγγραφέας Hervé Le Tellier
Μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης
Κατηγορία Non fiction / Χιούμορ
Εκδότης Opera
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σκέφτομαι τι να πάρω για την υψοφοβία μου στο αεροπλάνο: xanax των 5 ή βαλεριάνα (φυσική λύση);
Πανέξυπνο βιβλίο, με καίρια υποχθόνια και between the lines σκέψεις και ατάκες. (σύντομη κριτική μου που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2012).
]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%81%cf%8e%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-herve-le-tellier/feed/ 0 «Το κόκκινο στο φτερό του παπαγάλου», του Daniel Chavarría, εκδ. Opera https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%cf%8c-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%85-chavarria/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ba%25cf%258c%25ce%25ba%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25bf-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2586%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2581%25cf%258c-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585-chavarria https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%cf%8c-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%85-chavarria/#respond Sun, 23 Aug 2020 14:12:06 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6401 Η Μπίνι, ακόμα κι αν δεν χρειαζόταν χρήματα, κάθε φορά που περνούσε από ένα αυτόματο τραπεζικό μηχάνημα σταματούσε κι έκανε αναλήψεις. Ύστερα έδινε τα χαρτονομίσματα στον Άλντο για να τα ξαναβάλει στο λογαριασμό της. Δεν μπορούσε να συγκρατηθεί. Ήταν κάτι απίθανο. Έβαζες την καρτούλα, πατούσες μερικά κουμπιά κι έβγαιναν τα χαρτονομίσματα. Τι μαγεία, τι χαρά! Και η Μπίνι ένιωθε άλλος άνθρωπος. Δεν ήταν πια το άτυχο κοριτσάκι, με τον μπαμπά της που είχε φύγει στον πόλεμο, με την άσπλαχνη μάνα, με τα μπαλωμένα φορεματάκια, τις κακές δασκάλες, το αναμορφωτήριο, τη φυλακή…
Τα πλήκτρα στα μαγικά μηχανήματα την έκαναν να νιώθει αποζημιωμένη. Τώρα πια η Μπίνι ζούσε στη δημοκρατία, είχε ανθρώπινα δικαιώματα… (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το κόκκινο στο φτερό του παπαγάλου
Τίτλος πρωτοτύπου El rojo en la pluma del loro
Συγγραφέας Daniel Chavarría
Μεταφραστής Κρίτων Ηλιόπουλος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Opera
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πράγματι, από τα πολύ καλά βιβλία που έχω διαβάσει. Μου άρεσε απίστευτα το θέμα-στόρι του βιβλίου (βασανιστής και σαδιστής νομίζει ότι γλίτωσε από τα θύματά του αλλά ένα δευτερόλεπτο αρκεί για να βρεθεί κάποιος στα ίχνη του και να στήσει ολόκληρη πλεκτάνη για να τον κλείσει φυλακή ώστε να έρθει αντιμέτωπος με τα αισθήματά του και να μετανιώσει (λέμε τώρα). Μου άρεσε απίστευτα ο τρόπος που εκτυλίχθηκε η πλοκή. Διαρκή πρωθύστερα, που θέλει να είσαι λίγο συγκεντρωμένος για να καταλάβεις αλλά σε κερδίζει αμέσως. Θα μπορούσε να γίνει δαιδαλώδες και χαώδες με τόσα ονόματα που ακόμη και δευτεραγωνιστές έρχεται η σειρά τους να παίξουν καταλυτικό ρόλο στην υπόθεση όμως η γλώσσα και ο χειρισμός του συγγραφέα είναι άπαιχτος. Προσπαθώ να έρθω στη θέση του καημένου του θύματος που από καθαρή τύχη βρέθηκε στα ίχνη του βασανιστή του και για να εκδικηθεί το θάνατο της συντρόφου του και τα δικά του βασανιστήρια παγιδεύει τον αντίπαλό του, τον φέρνει αντιμέτωπο με τις ευθύνες του. Οι σκηνές των βασανιστηρίων είναι εμετικές αλλά απαραίτητες κι όσο σκέφτομαι ότι υπάρχει αυτό το πράγμα ως μέσον εκφοβισμού και σαδιστικής κυριαρχίας ανθρώπου σε άνθρωπο με θλίβει. Κούβα, Λατινική Αμερική, θρησκεία και ταγκό, σε ένα απίστευτο αγκάλιασμα με σασπένς και βαθιά ανθρωπιστικά μηνύματα. Θα ψάξω και τα άλλα του βιβλία.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%cf%8c-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%85-chavarria/feed/ 0 «Ιστορίες να σκεφτείς», του Jorge Bucay, εκδ. Opera https://www.vivliokritikes.com/%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%af%cf%82-jorge-bucay/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25bd%25ce%25b1-%25cf%2583%25ce%25ba%25ce%25b5%25cf%2586%25cf%2584%25ce%25b5%25ce%25af%25cf%2582-jorge-bucay https://www.vivliokritikes.com/%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%af%cf%82-jorge-bucay/#respond Thu, 21 May 2020 20:00:09 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=4901 Ήταν μια φορά… “μια φορά” που από το πολύ που τη διηγήθηκαν ακούστηκε τόσες φορές… που έγινε πραγματικότητα.
“Πάντα υποστήριζα ότι τα βιβλία μου αποτελούν, απλώς, ένα υλικό για το νου, ότι βοηθούν τον αναγνώστη να στοχαστεί για τον κόσμο και τον εαυτό του· να σκεφτεί τι δρόμο έχει χαράξει στη ζωή με όσα έκανε και όσα δεν μπόρεσε να κάνει· να αναλογιστεί όλα όσα συνέβησαν και, πάνω απ\’ όλα, πού οδηγείται ο ίδιος και πού θα ήθελε να οδηγηθεί. Τo μόνο πράγμα που θέλω απ’ τα βιβλία μου, είναι να χρησιμεύσουν στους άλλους όπως χρησίμευσαν σ’ εμένα άλλα βιβλία· να μπορέσουν να γίνουν δρόμος για κάποιους, επιβεβαίωση για κάποιους άλλους, αφορμή για όσους θέλουν να βρουν μια σύντομη διέξοδο, να ξεφορτωθούν ένα βάρος, να δουν με νέα μάτια κάποιο παλιό τους πρόβλημα. Το εργαλείο που χρησιμοποιεί αυτό εδώ το βιβλίο, είναι η μαγική τέχνη της αφήγησης μιας ιστορίας που σου ανοίγει πόρτες αγνοημένες, δυνατότητες που δεν τις είχες φανταστεί, δρόμους που δε βάδισες ακόμα.”

Βιβλίο Ιστορίες να σκεφτείς
Τίτλος πρωτοτύπου Cuentos para pensar
Συγγραφέας Jorge Bucay
Μεταφραστής Μαρία Μπεζαντάκοη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Opera
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα βιβλίο με σύντομες αφηγήσεις;, μύθους;, φιλοσοφικά αποφθέγματα; Δεν ξέρω τι ακριβώς αλλά πραγματικά σε κάθε σελίδα σταμάταγα για να σκεφτώ πάνω σε αυτό που μόλις διάβασα. Δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω.

“Σε συναντώ, σε ακούω, σου μιλάω, σε αγκαλιάζω, σε φιλάω, σε έχω, σε σφίγγω, σε αιχμαλωτίζω, σε απορροφώ, σε πνίγω, σ’ αγαπώ;”
“Στην περίπτωση που αφαιρέσεις το σίγμα από τις λέξεις παύει να υπάρχει το εσύ, το σεις, το δικό σου κλπ. και γίνεσαι εγωιστής”.
“Τον μύθο που ο βασιλιάς ήθελε το κακό του μάγου και τον προκάλεσε μπροστά στο λαό να του προβλέψει πότε θα πεθάνει (έχοντας σκοπό να τον δολοφονήσει εκείνη τη στιγμή). Ο μάγος του είπε ότι θα πεθάνει την προηγούμενη που θα πεθάνει ο βασιλιάς. Κι ο βασιλιάς έγινε φίλος του”.
Ούτε ακριβώς Αλχημιστής, ούτε ακριβώς Μπουσκάλια. Αλλά αξιαγάπητο, θα το ξαναδιαβάσω.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%af%cf%82-jorge-bucay/feed/ 0