Βιβλίο Η Λέσχη των Άλλοθι 
Τίτλος πρωτοτύπου The Alibi Man
Συγγραφέας Tami Hoag
Μεταφραστής Παλμύρα Ισμυρίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η τριαντάχρονη Έλενα Έστες, κάποτε ντετέκτιβ της Δίωξης Ναρκωτικών με δώδεκα χρόνια καριέρα, παραλίγο να χάσει τη ζωή της όταν κατέστρεψε την ενέδρα που είχε στήσει το Τμήμα της σε μεγαλέμπορους ναρκωτικών. Το πρόσωπό της, πλέον ελαφρά στραβωμένο και παράξενα ανέκφραστο, και οι ανήσυχες βραδιές της με στέρηση ύπνου της θυμίζουν κάθε μέρα το συμβάν που παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή. Άνεργη, άστεγη, ανεπιθύμητη και εγκαταλειμμένη κατέφυγε σε μια φάρμα στη νότια Φλόριντα που ανήκει στον Σον Άβαντον, φίλο της από την εφηβεία. Η ίδια, παιδί δικηγόρου των πλουσιότερων απατεώνων της Πολιτείας, μεγάλωσε με περιφρόνηση προς τους γονείς της και η αγάπη προς τα άλογα ήταν ο τρόπος της για να αποβάλει το άγχος και να ξεφεύγει από τον οικογενειακό κλοιό. «Σ’ όλη μου τη ζωή προτιμούσα τη συντροφιά των αλόγων παρά των ανθρώπων. Τα άλογα είναι ειλικρινή, ντόμπρα πλάσματα, άδολα και ανυστερόβουλα. Με ένα άλογο ξέρεις πάντα πού βρίσκεσαι. Από την εμπειρία μου, δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους ανθρώπους» (σελ. 13). Η ευαισθησία της απέναντι στα ζώα αυτά είναι χαρακτηριστική: «Αμοιβαιότητα χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς απώτερα κίνητρα… Η εμπειρία της γνήσιας αθωότητας και της εμπιστοσύνης στο τέλος εκείνης της μέρας είχε καθαρτήρια επίδραση πάνω μου. Αυτό το γλυκό ζώο δεν είχε υποστεί ποτέ κακομεταχείριση, σ’ όλη του τη ζωή είχε υπάρξει αντικείμενο λατρείας. Δεν είχε γνωρίσει τη βία, το μίσος, τη διαστροφή που δηλητηριάζει το μυαλό των ανθρώπων» (σελ. 66).

Η Έλενα είναι μια γυναίκα «…απελπιστική, απαιτητική, ανυπότακτη, εκνευριστική» (σελ. 39), την οποία η υπόθεση της Έριν Σίμπραϊτ επανέφερε σταδιακά στο προσκήνιο και τη βοήθησε να αποκτήσει μέρος της αυτοπεποίθησής της και της πυγμής της, καθώς και να μειώσει τον κυνισμό και την εριστικότητα που τη διακατείχαν. Το μυθιστόρημα είναι η συνέχεια του «Μαύρου αλόγου» και η υπόθεση διαδραματίζεται σχεδόν έναν χρόνο μετά την εξαφάνιση της Έριν Σίμπραϊτ και τη δολοφονία της Τζιλ Μορόουν. Υπάρχουν πολλές αναφορές στις εξελίξεις της αρχικής ιστορίας και το περιβάλλον ερευνών είναι ξανά το συναρπαστικό, λαμπερό πεδίο των ιπποδρομιών και των παιχνιδιών πόλο. Βραβεία, διακρίσεις, σεξ, ναρκωτικά και υψηλές διασυνδέσεις που δυσχεραίνουν μια έρευνα φόνου είναι τα συστατικά που μισεί η πρώην ντετέκτιβ και τώρα αναγκάζεται να έρθει ξανά αντιμέτωπη μαζί τους. Η Έλενα Έστες πεισμώνει γιατί η νεκρή είναι η Ιρίνα Μάρκοβα, φίλη της και συνάδελφος για πάνω από ένα χρόνο δίπλα της στα άλογα. Οι έρευνες οδηγούν την Έλενα και πάλι στο παρελθόν της που γνωρίσαμε τόσο καλά στο πρώτο βιβλίο, μόνο που τώρα έχει να αντιμετωπίσει τον Μπένετ Γουόκερ, γόνο μιας οικογένειας που κατέχει τη μισή νότια Φλόριντα και ετοιμαζόταν να τον παντρευτεί, πολύ καιρό πριν γίνει αστυνομικός.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Έλενα αποκαλύπτει τα πάντα για την προσωπικότητά της: τα λάθη της και τα θετικά της χαρακτηριστικά, τα ψυχολογικά της προβλήματα. Κρυμμένη στη φάρμα του Σον, ουσιαστικά χωμένη στο ιδιωτικό της κολαστήριο, ήταν η μοναδική λύση μέχρι ν’ αποφασίσει τι θα κάνει με τη ζωή της, να καταλάβει ποια είναι, να νιώσει ποιο είναι το επόμενο σωστό βήμα. Ο Μπένετ Γουόκερ εκπροσωπείται φυσικά από τον μεγαλύτερο απατεώνα δικηγόρο, τον πατέρα της, κι αυτό δίνει λαβές για νέα αποδόμηση της οικογενειακής ζωής της. Οι γονείς της την υιοθέτησαν από άσυλο, εφόσον ο πατέρας της ήταν στείρος ενώ η μητέρα της: «Η Έλεν, ένα ρηχό, επιπόλαιο, κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο, είχε διαπιστώσει ότι της έλειπε το εξάρτημα της μόδας που είχαν όλες οι φίλες της, ένα μωρό» (σελ. 59). Να όμως που αυτή η επιλογή δεν ήταν και η καλύτερη, μιας και η μητέρα της ήταν τυπική έως ανύπαρκτη και ο πατέρας της δεν έχανε ευκαιρία να τη λοιδωρεί για την αμφίβολη καταγωγή της! Γι’ αυτό η επαναστατικότητά της, γι’ αυτό και η επιλογή της να γίνει αστυνομικός, με αποτέλεσμα ο πατέρας της να την αποκληρώσει. Όλες αυτές οι ψυχοσυναισθηματικές διακυμάνσεις που κορυφώθηκαν στο προηγούμενο μυθιστόρημα επανέρχονται, με αποτέλεσμα η Έλενα να έρθει αντιμέτωπη με ό,τι άφησε οριστικά πίσω της στα είκοσί της χρόνια. Σε αυτό το βιβλίο δείχνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, μιας και έχει να χειριστεί τον θυμό της για τον πρώην αρραβωνιαστικό της, τον οποίο είχε αρνηθεί να καλύψει σε μια επίθεση βιασμού και σχεδόν θανάσιμου ξυλοδαρμού (η εμμονή της δεν την αφήνει να δει, σκεφτεί ή κινηθεί καθαρά, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην έρευνα) ενώ ταυτόχρονα η κατάσταση δυσκολεύει εφόσον μόλις έχει χωρίσει ερωτικά με τον ντετέκτιβ Λάντρις. Η μεταξύ τους αλληλεπίδραση είναι προσεκτικά σχεδιασμένη και αποφεύγει την παγίδα των κλισέ και του ρομάντσου. Δύσκολα εξομολογούνται ο ένας στον άλλον τα πραγματικά τους αισθήματα και επιθυμίες, εκείνος γιατί ζηλεύει που τη βλέπει να ανακατεύεται με τους γοητευτικούς αθλητές του πόλο, εκείνη γιατί δεν παραδέχεται πως τον ερωτεύτηκε κι επιμένει να κρύβεται πίσω από βολικές δικαιολογίες.

«Η Λέσχη των Άλλοθι» είναι η ανατρεπτική και συναρπαστική συνέχεια του «Μαύρου Αλόγου» και μας ξεναγεί για άλλη μια φορά στην ελίτ της Φλόριντα, δείχνοντάς μας πως το χρήμα, η δύναμη και οι κατάλληλες γνωριμίες μπορούν να κάνουν πολλά. Έχει το δικαίωμα ένα αθώο και πρωτόβγαλτο κορίτσι να μπει σε αυτόν τον κόσμο; Με τι τίμημα; Είναι πρόθυμη να κάνει τα πάντα; Η συγγραφέας στρέφει τις εξελίξεις προς συγκεκριμένη κατεύθυνση, δημιουργεί ολοκληρωμένους χαρακτήρες, χαρίζει άφθονο σασπένς και ανατρέπει τα πάντα με ευφάνταστο και ρεαλιστικό τρόπο όσο πλησιάζουμε προς το τέλος, βάζοντας την ιστορία στις πραγματικές της διαστάσεις και δημιουργώντας συγκίνηση και λύτρωση. Κρίμα που δεν υπήρξε συνέχεια των περιπετειών της Έλενα Έστες, είχε πολύ υλικό ακόμη να δώσει μέχρι να κουράσει (αν κούραζε και ποτέ, αφού η Tami Hoag ξέρει να κρατά τον αναγνώστη καθηλωμένο ως το τέλος).

Βιβλίο Αττικόν άλας 
Συγγραφέας Αγγελική Ζαχαριά
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Βασιλείου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η φράση «Αττικόν άλας» χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα και κυρίως στην Αττική για να δηλώσει τον λόγο που συνδυάζει ευστροφία πνεύματος, ευφράδεια και χιούμορ, προσδίδοντάς του ανάλαφρη χάρη. Γιατί όμως «αλας;» Η συγγραφέας εξηγεί: όπως το αλάτι νοστιμίζει και συντηρεί τα τρόφιμα, έτσι και το ευφυολόγημα νοστιμίζει τα θέματα με τα οποία ασχολείται και τα συντηρεί ευχάριστα στη μνήμη του λαού. Τα ευφυολογήματα του βιβλίου είναι σύντομα και καυστικά, χαριτωμένα και ταυτόχρονα τερπνά, έχουν λεπτή ειρωνεία, έξυπνο και κομψό λόγο. Λόγια αφανών και επιφανών, μύθοι, διάλογοι σε κάθε στιγμή της καθημερινής ζωής αποτελούν τις πηγές από τις οποίες συγκροτήθηκε το υλικό της μελέτης. Η σκληρή δουλειά που για άλλη μια φορά έριξε η Αγγελική Ζαχαριά, εκτός από απόλαυση κατά την ανάγνωση, προσφέρει και ένα μονοπάτι για να ακολουθήσουμε τη σκέψη των αρχαίων ώστε να ακονίσουμε τη δική μας και να οξύνουμε το μυαλό μας. Σε περίπου 270 σελίδες παρατίθενται αστεία και διδακτισμοί με θέματα όπως Γάμος, Κρασί, Δίκαιο, Ελευθερία, Παιδεία, Αλαζονεία, Σιωπή, Τέχνη, Χρόνος κ. ά., κάνοντας το βιβλίο ένα μικρό λιμάνι στο οποίο όλοι οφείλουμε να καταφεύγουμε για λίγες στιγμές κάθε μέρα.

Βιβλίο Σταλαγμοί αρχαίας σοφίας
Συγγραφέας Αγγελική Ζαχαριά
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Βασιλείου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Αγγελική Ζαχαριά, ακατάβλητη ερευνήτρια της αρχαίας και νεότερης ελληνικής γλώσσας και φιλοσοφίας, ανέλαβε να ερευνήσει και να ενισχύσει τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας με χρήσιμα και καλογραμμένα βιβλία, συγκεντρώνοντας «σταλαγμούς» της, για να τονίσει τη μεσότητα και τη γοητεία του μέτρου και της λιτής χάρης. «Με τα κληροδοτήματα της σοφίας του προσανατόλισε, παρακίνησε και ενέπνευσε την πανανθρώπινη διανόηση και διαμόρφωσε την οικουμενική κουλτούρα», γράφει η κυρία Ζαχαριά για τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Ο αρχαιοελληνικός λόγος αποτέλεσε αδιάλειπτα αντικείμενο ενδιαφέροντος και μελέτης πολλών φιλολόγων, Ελλήνων και ξένων, κι όλα αυτά ήταν το στήριγμα για τον εντοπισμό του αρχαίου κειμένου και της ερμηνείας του. Επομένως, έχουμε άλλο ένα βιβλίο για την αρχαία ελληνική (φιλο) σοφία; Όχι, γιατί αυτήν τη φορά το υλικό διακρίνεται σε θεματικές ενότητες γεμάτες από μύθους, γνώμες, αστεία, παροιμίες και αναφορές σε εκκλησιαστικά κείμενα, μεταγενέστερα λογοτεχνικά αποσπάσματα και άλλα, κάτι που δείχνει την ταύτιση του αρχαίου πνεύματος με τη χριστιανική διδασκαλία και με τη μεταγενέστερη σκέψη. Η ποικιλία των θεμάτων και των εκφραστικών μέσων τονίζουν την ευρύτητα και τη διαχρονικότητα του πνεύματος των προγόνων μας. Αλαζονεία, Σοφία, Δυστυχία, Ειρήνη, Θάνατος, Επιτυχία, Γηρατειά κ. ά. έννοιες φωτίζονται από τη λάμψη της αρχαιοελληνικής σκέψης και βάζουν γερά θεμέλια στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης κάθε αναγνώστη.

Βιβλίο Μαύρος κύκνος
Τίτλος πρωτοτύπου Black Swan Green
Συγγραφέας David Mitchell
Μεταφραστής Μαργαρίτα Ζαχαριάδου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ελληνικά Γράμματα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα τρυφερό μυθιστόρημα. Δυστυχώς δε βρίσκομαι ούτε στην εποχή ούτε στη χώρα που περιγράφει ο συγγραφέας για να ζήοω μέσα στο βιβλίο και να μυρίσω την αναπαράσταση της χαμένης εικόνας. Σκηνικά και λεπτομέρειες, ήχοι και γεύσεις μιας παιδικής εποχής που συμπληρώνουν την ψυχολογία ενός έφηβου παιδιού που παλεύει με τη βραδυγλωσσία του βρίσκοντας διέξοδο στη λογοτεχνία. Πολλές λεπτομέρειες αλλά και ανθρώπινη ψυχολογία, οι νταήδες του σχολείου και τα κόμπλεξ που δημιουργούν σε άλλα «επιφανεικά» «κατώτερά» τους παιδιά τα έχω ζήσει κι εγώ και συμπορευόμουν με τον πρωταγωνιστή στην κρίσιμη εφηβική ηλικία του. Όμορφη η λύση και το τέλος.

Βιβλίο Μόνολογκ
Συγγραφέας Λένος Χρηστίδης
Κατηγορία Χιούμορ
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Νιώθω άσχημα όταν ξυπνάει ο Γεωργουσόπουλος μέσα μου αλλά τι να κάνω. Ο Λένος Χρηστίδης έχει ένα απίστευτο ευρηματικό χιούμορ. Κολλάει έτσι τις λέξεις και τα πράγματα που σου δίνουν μια εικόνα όχι ακριβώς γελοία, όχι ακριβώς αστεία. Σου κλείνει το μάτι και βλέπεις την πραγματική διάσταση κάποιων πραγμάτων τόσο καθημερνών και τόσο αμελητέων από σένα που σ’ έχει αρπάξει η ρουτίνα. Οι λέξεις και η γραφή του Χρηστίδη μοναδικά. Το βιβλίο όμως τίποταλογκ. Κάτι για ταξίδια έλεγε, κάτι κοινωνικά σχόλια που πραγματικά ήταν απολαυστικά αλλά χωρίς συνοχή, χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Με κούρασε και με απογοήτευσε, κρίμα. Τώρα θέλω να διαβάσω ένα ολοκληρωμένο του μυθιστόρημα, να τον απολαύσω βρε παιδί μου στις πραγματικές διαστάσεις.

Βιβλίο Μετά τα μεσάνυχτα
Τίτλος πρωτοτύπου Not after midnight
Συγγραφέας Daphne du Maurier
Μεταφραστής Γωγώ Αρβανίτη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα συγκλονιστικό εκτεταμένο διήγημα με αναπάντεχο τέλος. Τα λόγια είναι πραγματικά περιττά. Το ζευγάρι, οι γριές, ο άντρας που βλέπει τον θάνατό του αλλά αναστατώνει την αστυνομία και τα ξενοδοχεία της Βενετίας από ένα λάθος, τέλειο, από τα καλύτερα.

Βιβλίο Ο μικρός Κθούλου Ι
Συγγραφέας-Εικονογράφος  Γιώργος Τσούκης
Κατηγορία Χιούμορ
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Είναι κάτι ανάμεσα σε Γκάρφιλντ και Μαφάλντα. Έξυπνα αστεία, σταθεροί χαρακτήρες (τη μισώ την Κικίτσα που παίζει με τον ευαίσθητο Κθούλου), ένα περιβάλλον που επιτίθεται κατά του διαφορετικού κι όμως τόσο συγκινητικό. Προσπερνώ τα αστεία γύρω από το death-metal που δεν είμαι ακουστής, κατά τα άλλα πέρασα πολύ καλά. Με τρόμαξε η κατά βάθος σκληρή στάση των γονιών (ειδικά ο μπαμπάς που το γύρναγε συνέχεια στην μπίρα και στο γκαζόν, όλα τα λεφτά). Ένα παιδάκι που θα ήθελα να γλυτώσω από την κακούργα κοινωνία. Ευφυές, εξαίρετο και ελληνικότατο.

Βιβλίο Η Μαρία των Μογγόλων
Συγγραφέας Μαριάννα Κορομηλά
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Λοιπόν, ως προς τη Μαρία των Μογγόλων, το μέγα μπέρδεμα. Η συγγραφέας είναι ένας χαώδης άνθρωπος, με σημειώσεις και υποσημειώσεις. Τώρα γιατί ασχολήθηκε με τη συγκεκριμένη φιγούρα δεν το κατάλαβα ακριβώς, θα σας γελάσω. Ξέρει την ιστορία της γυναίκας αλλά δε μας τη λέει σωστά, πισωγυρίσματα κι άσκοπες φλυαρίες για τον εαυτό της ώστε να παραλληλιστούν (επίσης δεν ξέρω πώς και γιατί). Κατανοώ ότι το κατέχει αλλά δε μας κάνει κοινωνούς. Πιο πολύ απόλαυσα τις εκμυστηρεύσεις της για την Αθήνα της εποχής της, για τις σπουδές της και για τα ταξίδια της (εξαιτίας της Μαρίας ήθελε να ζήσει τα τοπία) παρά τα ιστορικά στοιχεία που μας παρέχει. Κι εγώ ταξίδεψα ως τη Βιθυνία, ως τη Μονή της Χώρας και την Πόλη αλλά τη μαγεία που έζησε εκείνη δεν την έζησα εγώ. Κι ούτε γέμισα τον τόπο χαρτάκια ώστε να γράψω ένα ιστορικό δοκίμιο (;) χωρίς νόημα. Τέσπα. Κατά το ήμισυ καλό.

Βιβλίο Η μαμά
Συγγραφέας Παύλος Μεθενίτης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Με αυτήν την ιστορία ο αναγνώστης σκέφτεται τις επιπτώσεις που έχουν οι ξαφνικές αποφάσεις, οι αλλαγές στην ανθρώπινη συμπεριφορά και νοοτροπία. Δεν είναι τόσο βαρύ το βιβλίο όσο ίσως αφήνω να εννοηθεί γιατί ο συγγραφέας πότε σαρκάζει, πότε σοβαρεύει. Χρησιμοποιεί λέξεις που ελαφραίνουν κάπου κάπου την ατμόσφαιρα αλλά και δίνουν κατακέφαλα κάπου αλλού. Πείστηκα ότι υπάρχει μια Μαρίνα που ίσως τα παρατήσει όλα πίσω της, πιεσμένη και διαλυμένη ψυχολογικά από την οικογένειά της, για να προλάβει να ζήσει ό,τι στερήθηκε, πείστηκα ότι υπάρχει ένας ζωγράφος νεαρός σχετικά που ίσως αγαπήσει μια τέτοια γυναίκα και δε θα διστάσει μπροστά στη διαφορά ηλικίας (ευτυχώς στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Παναγιώτης αγάπησε πραγματικά τη Μαρίνα, δεν την κορόιδεψε, ούτε την αντιμετώπισε ως περιπέτεια), πείστηκα ότι μια κοπέλα νεαρή, αν και παραιτημένη, ίσως τρελαθεί από ζήλια που συνομήλικός της άντρας προτίμησε τη μάνα της κι όχι αυτήν, αναγκάζοντας την να φτάσει στα άκρα της τρέλας και της παραφροσύνης, κάνοντας κακό κυρίως στον εαυτό της. Την ιστορία τη μαθαίνουμε από τον εγγονό, που ψάχνοντας στοιχεία για τον άγνωστο ζωγράφο που ζωγράφισε τον εκπληκτικό πίνακα «Γυναίκα με σεντόνι» και κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Πιανίστας καταφέρνει να γνωρίσει τον ίδιο τον ζωγράφο και να σοκαριστεί, μαθαίνοντας ότι στον πίνακα είναι η γιαγιά του! Όμορφη και πρωτότυπη ιστορία, καλογραμμένη, ψυχογραφημένη και ψυχολογημένη σωστά.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«-Κι ο καφές ο δικός μου; ακούστηκε η φωνή του πάτερ φαμίλια, ενός εξηντάχρονου αθεράπευτου γκρινιάρη, που πίστευε ακράδαντα σ’ ολόκληρη την ενήλικη ζωή του πως ο Θεός, ο Διάβολος, η Μοίρα, το Κράτος, ο Καιρός και η Διεθνής Οικονομική Κατάσταση είχαν συνωμοτήσει εναντίον του προσωπικώς, για να πλήξουν την υγεία, τη δουλειά και τα δικαιώματά του» (σελ. 14-15).

«Πράγματι, τι θα γινόταν όταν αυτό το ώριμο, μελωμένο κορμί που στεκόταν εμπρός του θ’ άρχιζε να κρεμάει, να καταρρέει, να φθίνει, να υποκύπτει σ’ αυτόν τον γαμ… τον πανδαμάτορα χρόνο, που δημιουργήθηκε για να καταστρέφει; Που δίνει με το ένα χέρι, ο απατεώνας, ο τοκογλύφος, τα δώρα της νιότης, ενώ με το άλλο περιμένει να εισπράξει εν καιρώ την υπεραξία τους σε ρυτίδες, ασχήμια κι ανημπόρια..» (σελ. 205).

«Η προεξόφληση του Αύριο είναι για τους πολιτικούς, η εξόρυξη του Χτες για τους ιστορικούς αλλά η διακονία του Τώρα είναι το υψηλό λειτούργημα των εραστών, που ζουν, αθάνατοι, στη στιγμιαία του απειροσύνη» (σελ. 209).

«Ακόμα κι αν ο ήλιος έψηνε την πέτρα δέκα μέτρα παρακεί, το ποτάμι ζούσε τη δική του δροσερή, βαθυπράσινη ζωή, κυλώντας τα φωτεινά, τραγουδιστά νερά του κάτω από τα ημικύκλια των γεφυριών, που φαίνονταν τόσο άψογα, τόσο τέλεια, σα να \’ταν πέτρινα, θεόρατα, μισοθαμμένα δαχτυλίδια αρραβώνων κι ο ποταμός το δάχτυλο» (σελ. 214).

Βιβλίο Με την πυξίδα του χρόνου και της καρδιάς
Συγγραφέας Ζωή Τατάκη-Ιωσηφίδου
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δεν έχω ξαναδεί πιο χορταστική συλλογή διηγημάτων! Η συγγραφέας μάς μεταφέρει εικόνες και φωτογραφίες της δικής της οικογένειας αλλά και ιστορίες άλλων ανθρώπων ή και δικές της, φανταστικές ιστορίες, όλα σε ένα αρμονικό σύνολο, άλλα πιο εκτενή άλλα πιο συνοπτικά. Ένα μαγικό ταξίδι στην Πόλη και στην Ελλάδα των απελαθέντων με τη δυνατή, ονειρική, τρυφερή πένα της συγγραφέως. Καθημερινές στιγμές στην Πόλη, πώς μεγάλωσε η συγγραφέας, ποια τα βιώματά της, ποιες οι αναμνήσεις της, ποια η οικογένειά της αλλά και το περιβάλλον στο οποίο ανατράφηκε, όλα αναπαριστούν μια τοιχογραφία χαμένη πια από το 1964 και δώθε. Ένα σημαντικό ντοκουμέντο για την καθημερινή ζωή των Ρωμιών της Πόλης (θέατρο, σχολείο, ρούχα, περίπατοι, ταξίδια, εκπαίδευση) και ένα στιβαρό, γερό ύφος που θες να διαβάσεις κι άλλο κείμενο, να μην αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου. Συναισθήματα ανάκατα, από χαρά μέχρι λύπη, από ελπίδα μέχρι απογοήτευση, από όνειρο μέχρι εφιάλτη. Γλώσσα με ντοπιολαλιά αλλά και σύγχρονη, με ιδιωματισμούς και καθημερινό λεξιλόγιο, όλα στην ίδια συλλογή. Τα κείμενα συμπληρώνουν φωτογραφίες από το προσωπικό ημερολόγιο της συγγραφέως, οπότε έχουμε και μπροστά στα μάτια μας την ευτυχισμένη ζωή σε μια πρωτεύουσα ξένη πια, περιδιάβαση σε έναν κόσμο που ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Μία από τις ωραιότερες συλλογές διηγημάτων που έχω διαβάσει. Ελπίζω η συγγραφέας σύντομα να δοκιμαστεί στο χώρο του μυθιστορήματος.

Βιβλίο Οι μέλισσες του Κάλβου τριγυρίζουν στα λιβάδια του Λινκολνσάιρ
Συγγραφέας Πόλυ Χατζημανωλάκη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ταξιδευτής
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Χμμμ…Με παραξένεψε που δεν έχει τέλος!!!!Με την έννοια «πράξεως σπουδαίας και τελείας». Ένα παιδί πάει στην Αγγλία για σπουδές και συγκεκριμένα στο Λάουθ κι αναγκάζεται να επιστρέψει άρον άρον πίσω γιατί αρρώστησε ο πατέρας του σοβαρά. Και στο μεταξύ έχουν ανοιχτεί δεκαπέντε χιλιάδες θέματα-περιπέτειες: η ζωή στο κολέγιο, η προσαρμογή του παιδιού στις νέες συνθήκες, η νέα κωμόπολη και οι φυσικές της χαρές και ομορφιές, η διακριτική παρουσία του Κάλβου που διάλεξε αυτό το μέρος για να κλείσει τη ζωή του διδάσκοντας στο τοπικό σχολείο ως φόρο τιμής στον Τένυσον, η μελισσοκομία και οι κίνδυνοι αλλά και η ομορφιά της, η απίστευτη αρχιτεκτονική και επικοινωνιακή ικανότητα της μέλισσας -ενός πλάσματος με ελάχιστο κατά τα άλλα εγκέφαλο κι όμως ο καλύτερος αρχιτέκτονας ως προς τις κυψέλες και ο καλύτερος επικοινωνιολόγος ως προς την αναζήτηση τροφής, χώρια η άριστα οργανωμένη κοινωνία-, η ακολουθία Φιμπονάτσι στον αριθμό των μελισσιών και των κηρήθρων, η εφαρμογή της ζωής της μέλισσας στα μαθηματικά, κάποιοι κλέβουν μέλι για να το οικειοποιηθούν αλλά δεν τους ανακαλύπτουμε, μια σχολική παράσταση ανεβαίνει -άλλος ένας φόρος τιμής στον εξερευνητή και εραστή της διάσημης Ποκαχόντας που καταγόταν από κει- και παράλληλα με αυτά οι ιδιόχειρες σημειώσεις μιας κοπέλας για τα ίχνη του Κάλβου στον τόπο της εκεί και για τη σχέση του με τις μέλισσες (παρόλο που δεν ήταν μελισσοκόμος, ήταν μέλος στοάς με σύμβολο τη μέλισσα).

Πάρα πολλά θέματα που αναπτύσσονται πολύ όμορφα, χωρίς να μπερδεύουν ή να δυσκολεύουν τον αναγνώστη να τα παρακολουθήσει. Γέλασα πολύ που κατέρριψε η συγγραφέας έναν από τους μύθους-ψέματα του Dan Brown στον «Κώδικα Ντα Βίντσι» σχετικά με το χωρίο του για τις μέλισσες, έπρεπε να γίνει κι αυτό!!! Κι ενώ αποκτάς και μια αγωνία για το ποιος είναι ο κλέφτης κι ενώ αναρωτιέσαι γιατί ο νεαρός τριγυρίζει στα λιβάδια του Λινκολνσάιρ συγκριτικά με τη ζωή του Κάλβου, το παιδί επιστρέφει σπίτι του, με μια συγχαρητήρια επιστολή από το πανεπιστήμιο για την ως τότε απόδοσή του και that’s all folks. Μετά η συγγραφέας μας εξηγεί γιατί διάλεξε αυτό, γιατί είπε εκείνο, μας δείχνει πού αρχίζει ο μύθος και πού τελειώνει η αλήθεια στο έργο της, ότι το έργο της δεν είναι λογοτεχνική βιογραφία του Κάλβου (παρντόν; διάσπαρτα σημαντικά και πρωτότυπα στοιχεία σε όλο το βιβλίο ναι, δείγματα των στίχων του ναι, αναφορά στον εντοπισμό των λειψάνων του Κάλβου και τιμητική εκδήλωση, παρουσία του πρέσβη τότε στο Λονδίνο Σεφέρη ναι, αλλά όχι και βιογραφία του!!!). Δεν απογοητεύτηκα, απλώς παραξενεύτηκα. Τελειώνει απότομα και με απογοήτευσε. Πολύ καλό γράψιμο και λεξιλόγιο, πληθώρα πληροφοριών αλλά η συνέχεια;