Βιβλίο Μαφάλντα
Τίτλος πρωτοτύπου Toda Mafalda
Συγγραφέας-Εικονογράφος Quino
Μεταφραστής Κατερίνα Χριστοδούλου, Νίκη Τζούδα
Κατηγορία Χιούμορ
Εκδότης Μέδουσα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Καταπληκτικό, αστείο, ευφυέστατο, σαρωτικό, σαρκαστικό, μοναδικό. Δηλαδή, τελείωσε; Δεν έχει άλλη Μαφάλντα; Δεν το πιστεύω, δεν το δέχομαι. Θέλω κι άλλο!!!

Βιβλίο Μην περάσεις το ποτάμι
Συγγραφέας Βέρα Πέτσα-Βασιλείου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης ΚΨΜ
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια τρυφερή ιστορία αγάπης που δυστυχώς δεν προφταίνεις να την απολαύσεις. Ένα μεγάλο διήγημα ή νουβέλα με ωραίες λογοτεχνικές εκφράσεις, ωραίες παρομοιώσεις και ωραία συναισθήματα. Τρίκαλα, δεκαετία 1960. Μια γυναίκα αναγκάζεται να παντρευτεί έναν άντρα που της προξενεύουν. Γνωρίζει έναν κομουνιστή και ξελογιάζεται. Και τη μέρα που αποφασίζει να τα παρατήσει όλα για χάρη του έρχεται η Χούντα και τους χωρίζει. Κι η Βάγια κλείνεται στον σκοτεινό κόσμο της παραφροσύνης. Απλή ιστορία, καλοδουλεμένη (αν και κουράζει η συνεχής εναλλαγή ενεστώτα και αόριστου στην ίδια παράγραφο) με ωραίους διαλόγους. Σου μένει μια πίκρα για το τέλος. Η γραφή όμως κρατάει τον αναγνώστη και συγκινεί. Ψάξτε το, αξίζει.

Βιβλίο Ο Μαύρος Πύργος
Τίτλος πρωτοτύπου The Dark Tower
Συγγραφέας Stehen King
Μεταφραστής Μιχάλης Μακρόπουλος
Κατηγορία Περιπέτεια / Τρόμου
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Προσοχή, spoilers

Ουφ… Προβληματίζομαι!!!Δεν ξέρω ειλικρινά τι να γράψω για να μην απογοητεύσω. Θα αρχίσω με τα θετικά λοιπόν. Ναι, κι εμένα μου άρεσε που ο Ρόλαντ αρχίζει πάλι από την αρχή. Είναι ένας αντι-ήρωας, ένα γρουσούζικο πλάσμα που καταστρέφει τους γύρω του για να φτάσει στον ΔΙΚΟ του σκοπό. Μήπως ότι γυρνάμε πάλι από την αρχή είναι μια λύτρωση ή μήπως μια σισύφειος τιμωρία; Ας μην ξεχνάμε ότι σκότωσε τη μάνα του κι εξαιτίας του διαλύθηκε και το κα-τετ. Ναι, αυτό το τέλος θα ήθελα κι εγώ. Ανεβαίνει, περνάει τα στάδια της ζωής του, φτάνει στο τέλος και…πάμε πάλι από την αρχή. Από την άλλη χαίρομαι που Έντι Σουζάνα και Τζέικ ξανασυναντιούνται σε μιαν άλλη ζωή και ζουν ευτυχισμένοι. Έπρεπε να φύγουν μακριά από τον Ρόλαντ και καλά κάνανε. Ελπίζω τώρα που η ιστορία ξεκινάει από την αρχή να μην τους ξανακαλέσει. Καλά είναι εκεί!!!

Όλα τα άλλα δε μου αρέσανε. Οι αναλυτικές περιγραφές (γευμάτων, βυρσοδεψίας, ταξιδιού μέρα με τη μέρα, σπιτιών και Παγωμένων τόπων) (δηλαδή, τελείωνε να πούμε). Πήδαγα σελίδες, πήδαγα κεφάλαια, στο τσακ ήμουν να τα παρατήσω τελείως. Αυτό ακριβώς είναι που δε μου άρεσε και τόσο πολύ. ΟΚ, μεγάλε, έγραψες ένα έπος, κράτησες την αγωνία στο κόκκινο, συνδύασες αριστοτεχνικά τη μυθολογία των βιβλίων σου με την πλοκή του βιβλίου (πιστεύω ότι μια δεύτερη ανάγνωση αξίζει, μόνο για να εντοπίζεις το between the lines αλλά προσωπικά δε θα υποβληθώ σε αυτό το μαρτύριο), ναι, διασκέδασα με τα inside jokes του Stephen King (αφού εκμεταλλεύτηκε μέχρι και το τροχαίο ατύχημα που τον καθήλωσε στην πραγματική του ζωή με έξυπνο τρόπο) αλλά ως εκεί. ΤΕΛΕΙΩΝΕ!!!!Φλύαρο, κουραστικό, τραβάει την αγωνία επιτηδευμένα πολύ. Κι όταν κάνεις ένα γιο που περιμένει πώς και πώς να σε φάει δεν το τελειώνεις έτσι απότομα. Τους επιτίθεται νύχτα και το σκοτώνει. Ε και λοιπόν; Δεν αντάλλαξαν λόγια; Δεν ήρθε ο Ρόλαντ αντιμέτωπος με τύψεις, ενοχές για το παρελθόν του μέσα από το μέλλον του, κάτι; Με ξενέρωσαν απίστευτα τα ρομπότ και οι λυκάνθρωποι. Ξεκινάει ευρηματικά για να καταλήξει σαπουνόφουσκα. Παραμένω αυστηρά στην πλοκή και στον κύκλο που κάνει. Ναι, αυτό μου άρεσε. Ναι, δε μετανιώνω που διάβασα όλο το έργο αυτό.

Βιβλίο Το τραγούδι της γης
Τίτλος πρωτοτύπου Daughter of the sun
Συγγραφέας Barbara Wood
Μεταφραστής Γωγώ Αρβανίτη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Περιπέτεια
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Εξαίρετο μυθιστόρημα-ποταμός, με τα κεφάλαια 59-60 να είναι όλα τα λεφτά και οι τρομερές αποκαλύψεις που δεν ήξερες ότι θα συναντήσεις να σε πετάνε στην άλλη άκρη του δωματίου από την αγωνία. Αξιόλογο. Το συστήνω.

Βιβλίο Η τελευταία διαδρομή
Τίτλος πρωτοτύπου Kill the messenger
Συγγραφέας Tami Hoag
Μεταφραστής Παλμύρα Ισμυρίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δε μου άρεσε πολύ. Για κάποιον καινούργιο ανάγνωστη ίσως να είναι καλό. Για μένα όμως που Μπελίζω εδώ και χρόνια κι ειδικά της Hoag έχω διαβάσει «Το μαύρο άλογο» που ήταν ό,τι καλύτερο δικό της και γενικά εδώ έχω απαιτήσεις. Ένας αγγελιαφόρος παίρνει ένα δέμα, κάποιος αποπειράται να τον δολοφονήσει, τι έχει το δέμα, ποιος εκβιάζει ποιον και γιατί; Και ο δολοφόνος να σκοτώνει τους πάντες στο πέρασμά του για να ανακαλύψει τον κούριερ. Πολύ καλή ανατροπή η αποκάλυψη του ιθύνοντος νου που συνεργάζεται με τον δολοφόνο και φέρνει τα πάνω κάτω στην ιστορία. Καλό σε κάποια σημεία αλλά η συγγραφέας έχει γράψει και καλύτερα.

Βιβλίο Τρομοκρατικό χτύπημα
Τίτλος πρωτοτύπου L’ attentat
Συγγραφέας Yasmina Khadra
Μεταφραστής Γιάννης Στρίγκος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Αμίν χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Αρνείται να το πιστέψει. Μόνο όταν λαμβάνει ένα γράμμα από τη νεκρή σύζυγό του που το παραδέχεται κλονίζεται συθέμελα. Ενώ αρχίζει να δέχεται ρατσιστικές επιθέσεις και σχόλια, ακόμη και από το νοσοκομείο τον διώχνουν, με τη βοήθεια της καλύτερής του φίλης, μεταβαίνει στη Βηθλεέμ και ακολουθεί τα χνάρια της φατρίας που έκανε πλύση εγκεφάλου στη γυναίκα του. Δε θέλει να σκοτώσει ή να εκδικηθεί, θέλει να καταλάβει τι δεν της προσέφερε που το εκμεταλλεύτηκαν κάποιοι άγνωστοι και της άλλαξαν τα μυαλά.

Αυτό το ταξίδι δυστυχώς θα είναι μια μεγάλη αποκάλυψη και για τον ίδιο, όχι μόνο για τη γυναίκα που αγαπούσε και ονειρευόταν τόσο πολύ που δεν τη ζούσε, όσο και για το πουπουλένιο στρώμα που του χαρίζει η κοινωνική αναγνώριση, αν και Παλαιστίνιος. Μπορεί να ζει σε μια τσιχλόφουσκα, δίπλα του όμως υπάρχουν άνθρωποι που δεν ανέχονται την ταπείνωση και την προσβολή και θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι και αξιοπρεπείς. Ένα ένα γκρεμίζονται τα τείχη της άνετης και απυρόβλητης ζωής του χειρούργου, ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματική διάσταση των γεγονότων στη χώρα που τον φιλοξενεί, άλλωστε το Τείχος των Δακρύων χωρίζει την κάπως άνετη πρωτεύουσα του Τελ-Αβίβ από την κατεστραμμένη και βομβαρδισμένη Τζαμίν.

Ένα ταξίδι αυτογνωσίας, η ανατροπή μιας δεδομένης αλλά όχι και αληθινής κατάστασης, το τέλος του χτες και η αρχή ενός νέου αύριο. Κι όταν ο Αμίν συμφιλιώνεται με τα ιδανικά που ενέπνευσαν τον αγώνα της γυναίκας του για ελευθερία, ένα αντίστοιχο τρομοκρατικό χτύπημα, αυτήν τη φορά από έναν ξάδερφό του, του γκρεμίζει και τον τελευταίο θεμέλιο λίθο για την πραγματικότητα που ζει, όσο κι αν επιμένει ότι μεγαλύτερη αξία έχει το δικαίωμα να ζεις και να σώζεις ζωές παρά να αυτοκτονείς και να δολοφονείς, όσο αγνές κι αν είναι οι προθέσεις σου.

Ένα κείμενο-κόλαφος για τις σχέσεις Εβραίων και Παλαιστινίων, που σηκώνει κάθε εκατοστό της κουβέρτας του μεσανατολικού ζητήματος και δε σε αφήνει να ανασάνεις είτε από την αποφορά αυτών που εκμεταλλεύονται επιθυμίες απλών ανθρώπων για πανανθρώπινα ιδανικά (δεδομένα για πολλές χώρες της Δύσης) είτε από τα χημικά και τη σκόνη των εμπόλεμων περιοχών. Μηνύματα και ηθική παντού, καλογραμμένο κείμενο, απίστευτη ψυχολογική επεξεργασία.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Το παιδί είναι δώδεκα χρόνων κι έχει καρδιά από πορσελάνη. Σ’ αυτήν την ηλικία, όπου ερωτεύεται κανείς τα πάντα κεραυνοβόλα, μόνο και μόνο επειδή η εμπιστοσύνη που νιώθει για τα πράγματα είναι τόσο μεγάλη όσο και η χαρά του, το αγοράκι θα ήθελε να χαρεί τους καρπούς της ζωής, πεπεισμένο πως το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να σηκώσει το χέρι για να δρέψει την ευτυχία του κόσμου όλου…» (σελ. 11).

Διαβάστε για τη νοοτροπία των ανθρώπων-καμικάζι όπως την καταγράφει ο μεγάλος αυτός συγγραφέας:

«Αρκεί ένας απλός μηχανισμός να μπει σε λειτουργία στο ασυνείδητο κι αυτό είναι όλο. Τα κίνητρα δεν έχουν όλα την ίδια βαρύτητα αλλά γενικά πρόκειται για πράγματα που μεταδίδονται απ’ τον έναν στον άλλον μέσα σε μια στιγμή…Ή σου πέφτουν ξαφνικά στο κεφάλι σαν πυραμίδα ή αγκιστρώνονται μέσα σου σαν σκουλήκι που σου τρώει τα σωθικά. Έπειτα παύεις να βλέπεις πια τον κόσμο με το ίδιο μάτι. Δεν έχεις παρά μονάχα μια σκέψη στο μυαλό: να ανασηκώσεις αυτό το πράγμα που κατοικεί στην ψυχή και στο σώμα σου για να δεις τι κρύβεται από κάτω. Απ’ αυτό το σημείο και μετά είναι αδύνατον πια να κάνεις πίσω. Άλλωστε, δεν είσαι εσύ πια που έχεις το τιμόνι στα χέρια. Νομίζεις πως κάνεις αυτό που θέλεις αλλά δεν είναι αλήθεια. Δεν είσαι πια παρά το όργανο των ίδιων σου των απωθημένων. Για σένα, η ζωή και ο θάνατος είναι το ένα και το αυτό. Κατά κάποιο τρόπο έχεις πια οριστικά απαρνηθεί οτιδήποτε θα μπορούσε να σου δώσει μια ευκαιρία να επιστρέψεις στη γη. Αεροβατείς. Είσαι ένας εξωγήινος. Ζεις στα όρια ενός άλλου κόσμου, κυνηγώντας τα ουρί του Παραδείσου και τους μονόκερους. Δεν θέλεις πια να ακούς λέξη για τούτον εδώ τον κόσμο. Περιμένεις μονάχα τη στιγμή που θα κάνεις το διάβημα. Ο μόνος τρόπος για να ξανακερδίσεις όσα έχασες ή να επανορθώσεις αυτά που δεν κατάφερες, με δυο λόγια, ο μόνος τρόπος για να χαρίσεις στον εαυτό σου μια θέση στο μύθο είναι να έχεις ένα ωραίο τέλος: να μεταμορφωθείς σε πυροτέχνημα μέσα σ’ ένα κατάμεστο σχολικό λεωφορείο ή σε τορπίλη που εξαπολύεται με θανατηφόρα ταχύτητα ενάντια στο άρμα του εχθρού. Μπουμ! Και ιδού το μεγάλο άνοιγμα, με ανταμοιβή την υπόσταση του μάρτυρα. Η μέρα που θα περιμαζέψουν τη σορό σου γίνεται τότε στα μάτια σου και η μοναδική στιγμή κατά την οποία θα αποκτήσεις αξία στα μάτια των άλλων. Τα υπόλοιπα, η προηγούμενη μέρα και η επόμενη, παύουν να σ’ απασχολούν πια, για σένα δεν υπήρξαν ποτέ» (σελ. 98-99).

«Ο Εβραίος γεννήθηκε ελεύθερος σαν τον άνεμο, απόρθητος σαν την έρημο της Ιουδαίας. Παρέλειψε να οριοθετήσει την πατρίδα του σε σημείο που παραλίγο να του την πάρουν από τα χέρια, επειδή για πολύ καιρό πίστευε πως η γη της επαγγελίας ήταν πάνω απ’ όλα εκείνη όπου δε θα υπήρχε κανένας τοίχος που να εμποδίζει το βλέμμα του να φτάνει πιο μακριά από τις κραυγές του» (σελ. 246).

Βιβλίο Τα τζοβαΐρια της αγάπης
Συγγραφέας Παναγιώτα Σμυρλή-Στρατοπούλου
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Εμπειρία Εκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Γραφή λογοτεχνικότατη, σε ταξιδεύει σε κάθε περίσταση που περιγράφει, μεταφορές και παρομοιώσεις, καλολογικά στοιχεία, κάθε ιστορία και μια εξομολόγηση της εύστροφης ψυχής της συγγραφέως προς τον αναγνώστη. Αν και ξεκίνησε καλά το περιεχόμενο των διηγημάτων και η κεντρική ιδέα (αφορμή με ένα διαφορετικό κόσμημα κάθε φορά να ξετυλίγονται οι ιστορίες), σύντομα το κεντρικό θέμα ήταν ένα και μόνο ένα, η Μικρασιατική καταστροφή. Τα πρώτα διηγήματα αφορούν: την περιπέτεια μιας Αφγανής συζύγου και μητέρας αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου που το χωριό της βομβαρδίζεται και παίρνει τον δρόμο της προσφυγιάς, ο χωρισμός μιας Ελληνίδας κι ενός Τούρκου σε χωριό έξω από τη Σμύρνη με το ξέσπασμα της μικρασιατικής καταστροφής, οι αναμνήσεις μιας εβραίας από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και μετά σωρεία διηγημάτων με αφορμή τον μαύρο Σεπτέμβρη του 1922. Δεν λέω, καλογραμμένα και σίγουρα ξεχωριστά το ένα από το άλλο και ως προς την πλοκή και ως προς το γράψιμο και ως προς την εξέλιξη, όμως πολλά και με επαναλαμβανόμενο μοτίβο.

Μετά κάνα-δυο ιστορίες τρυφερές και αγαπησιάρικες έτσι γενικά και το βιβλίο κλείνει με μια πολύ ωραία ιστορία για τις δυσκολίες των μεταναστών στην απρόσωπη Αθήνα. Μικρές μικρές ιστορίες μέσα σε μια μεγαλύτερη και με αφορμή αυτήν τη «συνάντηση» των ετερόκλητων προσώπων εμφανίζεται αυτοπροσώπως η συγγραφέας, αποχαιρετώντας τους ήρωές της και ταυτόχρονα ευχαριστώντας τους ανθρώπους που γνώρισε και την ενέπνευσαν να γράψει αυτά τα κείμενα. Αυτό το κλείσιμο ήταν πολύ πρωτότυπο και έσωσε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα που αποκόμισα από τη συλλογή αυτή των διηγημάτων.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Ο θάνατος ήταν κάτι τόσο απόλυτο και αληθινό, που κανείς θρήνος, κανένα μοιρολόι δεν μπορούσε να τον αποτρέψει. Ήρθε τόσο αιφνίδια, σαν τους γύπες που εφορμούν, αφού πρώτα ζυγιάσουν ακίνητοι τα φτερά τους στον ήλιο σαν να ξεχάστηκαν, και μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα βλέφαρα, έχουν αρπάξει το θύμα τους και έχουν χαθεί μακριά. Το Αφγανιστάν ήταν πλούσιο σε πέτρες και ερείπια. Οι άνθρωποι παλιά ήταν γεωργοί και βοσκοί, τώρα ήταν απλώς στόχοι. Τα χωράφια δεν ήταν εύκολο να καλλιεργηθούν, αφού νάρκες ξηράς με χρυσά χρώματα που θύμιζαν παιχνίδι αναπαύονταν στα ισχνά χορτάρια ή λίγες πιθαμές κάτω από το έδαφος. Άπλωνες το χέρι και σφύριζε ο θάνατος, περπάταγες αμέριμνος και βρόνταγε ο τόπος από χαλασμό, κουρνιαχτό και αντάρα» (σελ. 51).

«Όταν αγαπάς, νιώθεις τη μεγαλύτερη χαρά και τη μεγαλύτερη λύπη. Έτσι είναι η αγάπη. Να την εμπιστευτείς. Αν χρειαστείς να πεις αντίο, κόρη μου, θα νιώσεις μέσα σου σαν να φυσάει μουσώνας. Πάρε βαθιές ανάσες και περίμενε. Θα κοπάσει»(σελ. 258).

«Να και η Σάρα.. Κι ο Σαμουήλ…Και τα αντικείμενα που εξουσιάζουν τις ζωές τους. Το μενταγιόν, το κολιέ, τα σκουλαρίκια…Σε μια συνάντηση νυχτερινή στο σταθμό της πόλης μου. Και της καρδιάς μου» (σελ. 314).

«Ιστορίες αληθινές. Του έρωτα ιστορίες. Και της φωτιάς. Ήρθαν σ\’ εμένα, αφού οι δρόμοι μας περιμένουν να τους περπατήσουμε, οι συναντήσεις, λες κι είναι από αλλού καθορισμένες, μας καρτερούν. Σε ένα παγκάκι μιας πλατείας, στις ταπεινές καμαρούλες των προσφυγικών, στην παραλία ψάχνοντας για βότσαλα… Ευχαριστώ όλους αυτούς τους ανθρώπους που μίλησαν για κείνο το μεγάλο κύμα που ρίχτηκε πάνω τους. Που ο έρωτας, παρών στις τραγικότερες στιγμές τους. άρπαξε, έδωσε, πήρε. Κομμάτια ζωής» (σελ. 315).

Βιβλίο Η σκιά του καταραμένου Ιησουίτη
Τίτλος πρωτοτύπου Nerofumo: La doppia ombra del gesuita maledetto
Συγγραφείς Clara Miccinelli, Carlo Animato
Μεταφραστής Ιφιγένεια Σταροπούλου
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ενάλιος (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ενώ έχει ένα ωραίο θέμα (τον τρόπο με τον οποίο διέλυσαν οι Ισπανοί κονκισταδόρες Πιθάρο και άλλοι τους λαούς των Ίνκας στο Περού, τις άσκοπες αιματοχυσίες και τους βιασμούς, φόνους, λεηλασίες στο όνομα του Θεού) κι ενώ έχει ωραία γραφή κάπου χάθηκα. Δεν σε τοποθετεί στο χρόνο και στο χώρο, από δω πάει από κει, τα λέει όλα συγκεχυμένα, από τρίτο σε πρώτο πρόσωπο, δεν καταλαβαίνεις αν αφηγείται ο παρών πρωταγωνιστής παλαιότερες ιστορίες, ένα χάος. Κρίμα, αλλιώς θα μπορούσε να είναι πραγματικά αξιόλογο. Κι η ανατροπή του βιβλίου ως προς την πραγματική ταυτότητα του συμπρωταγωνιστή δε σου προκαλεί καμία έκπληξη, απλώς γιατί έχεις βαρεθεί και λες, άντε να το τελειώσω, να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία. Πραγματικά κρίμα.

Βιβλίο Ο σταυρός και η ημισέληνος
Τίτλος πρωτοτύπου La croce e la mezzaluna
Συγγραφέας Arrigo Petacco
Μεταφραστές Ηλιοφώτιστη Παπαστεφάνου, Στέλλα Πεκιαρίδη
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Ωκεανίδα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Εξαιρετικό, καλογραμένο και τεκμηριωμένο. Συναρπαστικό (σύντομη κριτική μου που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2012).

Βιβλίο Σουέλ
Συγγραφέας Ιωάννα Καρυστιάνη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο βιβλίο αυτό λοιπόν έχουμε την ιστορία του καπετάνιου Μήτσου Αυγουστή, που τριγυρνάει στα καράβια για πάνω από πενήντα χρόνια και στα τελευταία του, που βλέπει τη σύνταξη να πλησιάζει ανελέητη, κάνει τα πάντα για να μην ξεμπαρκάρει. Κόντρα στις διαταγές της εταιρίας που τον μισθοδοτεί, κόντρα στη λαχτάρα τη γυναίκας του και του παιδιού του να τον ξαναδούν μετά από είκοσι και παραπάνω χρόνια. Κι ο Μήτσος ο Αυγουστής κρύβει ένα μυστικό: έχει τυφλωθεί εδώ και καιρό. Κι ένας από τους λόγους που δεν τελειώνει την καριέρα του, είναι κι ο φόβος να βγει σε άγνωστη στεριά χωρίς τα μάτια του, μιας και το καράβι το έχει μάθει απέξω. Συντροφιά του ο γάτος Μαρίτσα και ο πιστός μάγειρας του καραβιού (κοίτα να δεις πώς νιώθουν οι μάγειρες στα καράβια, πόσο δένονται με την κουζίνα τους και τις ανάγκες του πληρώματος). Ο γιος του, αιωνίως επαναστάτης, μπαρκάρει με ψεύτικο όνομα στο καράβι για να γνωρίσει τον πατέρα του επιτέλους και να τον πείσει να έρθει πίσω, μιας και η ξαφνική επίσκεψη της μητέρας του στο ίδιο καράβι δεν τον μετέπεισε.

Πώς μπορείς να επανορθώσεις τη σχέση πατέρα και γιου σε έναν τέτοιο κλειστό χώρο; Πώς μπορείς να τους φέρεις αντιμέτωπους και να μην πληγωθεί κανείς; Τους ακολουθούν κι οι άλλοι του πληρώματος, για να γευτούμε με μοναδική μαεστρία τον κόμπο που νιώθουν όσοι μένουν να υποδεχτούν τον νέο παγερό καπετάνιο και τους φθηνότερους μισθολογικά νέους πακιστανούς εργάτες. Η Καρυστιάνη μας δίνει με το μοναδικό της ταξιδιωτικό ύφος ένα σωρό έννοιες, ένα σωρό επιθυμίες και λαχτάρες, ένα σωρό λεπτομέρειες μπάρκων και ναυτικών όρων αλλά το ταξίδι στα κείμενά της είναι τόσο μα τόσο ωραίο που δε σου κάνει καρδιά να αφήσεις το βιβλίο ή να πεις ότι κουράστηκες. Ποιος κερδίζει και τι από αυτήν την ήσυχη ζωή του καπετάνιου, ήσυχη και απαλή σαν τον κυματισμό του σουέλ;