Βιβλίο Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους 
Τίτλος πρωτοτύπου Women who run with the wolves
Συγγραφέας Clarissa Pinkola Estés
Μεταφραστής Δέσποινα Παπαγιαννοπούλου
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Κέλευθος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο προέκυψε από τη μελέτη της Clarissa Pinkola Estés πάνω στη βιολογία της άγριας ζωής και ειδικότερα των λύκων. Είναι εντυπωσιακές οι αναλογίες που βρίσκει μεταξύ των δυναμικών και βασανισμένων λύκων και των γυναικών: «Οι υγιείς λύκοι και οι υγιείς γυναίκες έχουν κάποια κοινά ψυχικά χαρακτηριστικά: οξυμένη διαίσθηση,  παιχνιδιάρικο πνεύμα και μεγάλη ικανότητα αφοσίωσης Από τη φύση τους, οι λύκαινες και οι γυναίκες θέλουν να σχετίζονται, είναι φιλοπερίεργες, πολύ ανθεκτικές και δυνατές» (σελ. 12). Κι όμως και τα δύο πλάσματα κυνηγήθηκαν, βασανίστηκαν και κατηγορήθηκαν άδικα ότι προξενούν μεγάλο κακό κι έγιναν στόχος όσων θέλησαν να εξαφανίσουν κάθε τι «άγριο» (δηλαδή κάποιο πλάσμα που ζει τη φυσική του ζωή, εγγενώς πλήρες και με υγιή όρια). Η κατανόηση της φύσης της Άγριας Γυναίκας είναι η ψυχολογία στην πιο αληθινή της μορφή: ψυχή και λόγος.

Η συγγραφέας, με μεστό, τεκμηριωμένο και επιστημονικό τρόπο καταγράφει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των αντικειμένων της έρευνάς της και επιπλέον τα συνδέει με ψυχανάλυση και ενδιαφέρουσες κοινωνιολογικές και ψυχολογικές παρατηρήσεις. Μελετάει τα συμπτώματα της διαρρηγμένης σχέσης με την αδάμαστη δύναμη της Ψυχής. Η ίδια είναι γυναίκα και σε γυναίκες απευθύνεται, δεν αποκλείω όμως το γεγονός πως ίσως καταφέρει να κρατήσει το ενδιαφέρον και αντρών αναγνωστών, όχι μόνο μελετητών αλλά και όσων ενδιαφέρονται γενικά για την ταυτότητα και τον χαρακτήρα της γυναίκας, για την άγρια φύση στη σημερινή εποχή κλπ. Πώς μας επηρεάζει η Άγρια Γυναίκα όμως; Από το βιβλίο ξεπηδάει αβίαστα το συμπέρασμα πως, αν την έχουμε σύμμαχο, οδηγό και πρότυπο, βλέπουμε μέσα από τα πολλά μάτια της διαίσθησης. Από την άλλη, το να συνδεθούμε με την ενστικτώδη φύση μας δε σημαίνει ότι πρέπει να χάσουμε τον έλεγχο και να φερθούμε αλόγιστα, δεν παύουμε δηλαδή να έχουμε κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Ακόμη πιο ενδιαφέροντα είναι τα δεκαέξι παραμύθια που περιέχονται στο βιβλίο μαζί με ανέκδοτες πληροφορίες, διευκρινίσεις και σημειώσεις. Πρόκειται για ιστορίες που περιέχουν οδηγίες για όποτε αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, μας βοηθάνε να καταλάβουμε σε τι χρειάζεται το αρχέτυπο που αναδύεται από τη διήγηση και πώς να το επαναφέρουμε στην επιφάνεια, καθώς και ερωτήματα για να προσεγγιστεί σωστά και συνειδητά το πολύτιμο άγριο «Ταυτό». Υπάρχουν επίσης κατασκευές (βιωματικά και ευφυή παιχνίδια) που βοηθάνε να αναδυθεί ξανά ο αδάμαστος εαυτός. Η συγγραφέας φιλοδοξεί κατ’ αυτόν τον τρόπο να γίνει το οχυρό για όσες γυναίκες παλεύουν με τους προσωπικούς τους δαίμονες: «Η Άγρια Γυναίκα είναι δική μας. Είναι όλων των γυναικών» (σελ. 35).

Το «Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους» είναι ένα αξιοπρόσεκτο κράμα επιστημονικής προσέγγισης και θεραπευτικών παραδόσεων που προσπαθεί να συντρέξει κάθε συνειδητή πορεία προς την εξατομίκευση με μικρά αυτόνομα κεφάλαια, μελετημένα παραδείγματα και μεθόδους που θα αφυπνίσουν το ένστικτο και το χάρισμα που σίγουρα κρύβουμε όλοι μέσα μας. Πρόκειται για ένα έργο ζωής της Clarissa Pinkola Estés, μιας και έχει συγκεντρώσει εκατό παραμύθια εσωτερικής ζωής σε πάνω από 2.200 σελίδες σε διάστημα είκοσι χρόνων. Η μελέτη αυτή βοηθάει πολύ στην ατομική βελτίωση και χαρίζει απλόχερα και με φροντίδα μια βαθύτερη ματιά στον εσωτερικό κόσμο της γυναίκας μέσα από την προσέγγιση της άγριας ζωής.

Βιβλίο Η ερωμένη του Φρόυντ
Τίτλος πρωτοτύπου Freud’s mistress
Συγγραφείς Karen Mack, Jennifer Kaufman
Μεταφραστής Κρίστυ Κουνινιώτη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Σίγκμουντ Φρόυντ (1856-1939) ήταν Αυστριακός ψυχίατρος και υπήρξε ο θεμελιωτής της ψυχαναλυτικής σχολής στον τομέα της ψυχολογίας. Οι επιστημονικές θεωρίες του Φρόυντ και οι τεχνικές θεραπείας που ανέπτυξε θεωρήθηκαν ιδιαίτερα καινοτόμες και αποτέλεσαν αντικείμενα έντονης αμφισβήτησης όταν παρουσιάστηκαν στη Βιέννη του 19ου αιώνα. Εβραϊκής καταγωγής, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας από τη Γερμανία στο χείλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Λονδίνο. Παντρεύτηκε τη Μάρθα Μπέρναϋς, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά κι αφοσιώθηκε στη θεραπεία των άρρωστων ψυχικά ανθρώπων μέσω της ψυχανάλυσης («Αν μου μιλήσει θα νιώσει καλύτερα!»).

Το βιβλίο λοιπόν πραγματεύεται την περίοδο της ζωής του Φρόυντ από το 1895 έως το 1898, οπότε και η αδερφή της συζύγου του, Μίνα Μπέρναϋς, διωγμένη από την τελευταία της δουλειά ως συνοδός κυριών, έρχεται στο σπίτι τους για να βοηθήσει στο μεγάλωμα των παιδιών. Η Μίνα είναι μορφωμένη, φιλέρευνη, σκεπτικίστρια, έχει διαμορφώσει τις απόψεις της και τον χαρακτήρα της και δε συγκρίνεται με τις ταπεινές, υπάκουες συζύγους και νοικοκυρές της εποχής. Είναι η εποχή που ο Φρόυντ εργάζεται πάνω στη θεωρία του και περιτριγυρίζεται από κόλακες και πολέμιους. Με τη Μίνα ξεκινάει μια σχέση φιλική που σύντομα γίνεται ερωτική. Η Μίνα έρχεται σε δύσκολη θέση, συγκρούεται με τον εσωτερικό της κόσμο, αγωνίζεται να αγνοήσει αυτό το πάθος νιώθοντας ντροπή γι’ αυτό που κάνει στην αδερφή της, σκέφτεται, ξανασκέφτεται. Όταν τα παρατάει και ταξιδεύει στη Φρανκφούρτη για να βρει δουλειά, ο Φρόυντ δεν την αφήνει σε ησυχία. Μήπως όμως όλα αυτά είναι κάτι εφήμερο και ο Φρόυντ γοητεύεται από όποια του δίνει λίγη παραπάνω σημασία; Και η δυστυχισμένη Μάρθα που παλεύει να αναθρέψει έξι παιδιά που της αρρωσταίνουν συνέχεια, που τσακώνονται μεταξύ τους, που δεν είναι ούτε στιγμή ήσυχα, πότε και πώς να βρει χρόνο και σκέψη για να συζητήσει με τον άντρα της για τις θεωρίες του;

Το κείμενο είναι καλογραμμένο, βατό, στηρίζεται σε επιστολές που βρέθηκαν και αποδεικνύουν την ερωτική σχέση αυτών των δύο ανθρώπων και περιέχει δείγματα της νοοτροπίας του μεγάλου αυτού ψυχολόγου γραμμένα απλά και χωρίς φιοριτούρες. Η ερωτική ιστορία θα σας συναρπάσει με τις αναπάντεχες εξελίξεις της, το ιστορικό υπόβαθρο δίνει εξαιρετική αληθοφάνεια (μέχρι και η υπόθεση Ντρέυφους αναφέρεται κάπου) και η δουλειά των συγγραφέων πάνω στο κείμενό τους είναι υποδειγματική. Μου άρεσε ιδιαίτερα η σχέση της Μίνα και της Μάρθα: η Μίνα είναι ο θύτης και η Μάρθα το θύμα ή το αντίστροφο; Πώς μπορεί η Μάρθα να αγνοεί πράγματα που γίνονται κάτω από τη μύτη της και να καταφεύγει στο ναρκωτικό λάβδανο; Πόσο βαθιά πάει ο συνεκτικός δεσμός των δύο αδελφών και τι θα νικήσει στο τέλος, η αγάπη ή η υποχρέωση; Εξίσου καλογραμμένη βρήκα και τη μεταμόρφωση της Μίνα από απλή συντροφιά του Φρόυντ σε ερωμένη του και μετά από ό,τι συνέβη μεταξύ τους μετατρέπεται σε διεκδικητική σύντροφο! Ο επίλογος στο Λονδίνο του 1941 λύνει πολλές απορίες! Ένα βιβλίο που το συνιστώ ανεπιφύλακτα!