Βιβλίο Τικιτόκο, φωτιά στο δάσος!
Συγγραφέας Ιωάννα Κυρίτση-Τζιώτη 
Εικονογράφος Francesca Rossi
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Τικιτόκο είναι ένας μικρός τρυποκάρυδος που όλο ανοίγει «τοκ-τοκ» τρύπες στους κορμούς των δέντρων. Γεννήθηκε από δυο γονείς που δεν επέστρεψαν στη φωλιά τους γιατί χάθηκαν είτε στα τσιμεντένια κτήρια που απειλούν το δάσος είτε στον κοντινό λόφο με τα σκουπίδια. Μόνη του παρηγοριά η βελανιδιά που τον μεγάλωσε, την οποία αποκαλεί «μητέρα» κι ας μην τον γέννησε. Μέρα με τη μέρα πετάει όλο και μακρύτερα ώσπου φτάνει κοντά στο ποτάμι κι εκεί ανακαλύπτει τους ανθρώπους. Η βελανιδιά τον έχει συμβουλεύσει να μην τους εμπιστεύεται ποτέ γιατί δε νοιάζονται για το δάσος και πράγματι, διαπιστώνει με τρόμο πως έφυγαν τόσο βιαστικά που άφησαν τα σκουπίδια τους πίσω κι αυτά πήραν φωτιά. Θα καταφέρει ο Τικιτόκο να σώσει το δάσος; Πώς θα τραβήξει την προσοχή των ανθρώπων;

Μια υπέροχη και συναρπαστική ιστορία για παιδιά από 4 ετών και πάνω γραμμένη με αγάπη για το περιβάλλον και τη φύση, τη μητέρα όλων μας. Από την αρχή η συγγραφέας μας βάζει στο κλίμα κινδύνου που ζει το δάσος, με την κοντινή πόλη να το πλησιάζει επικίνδυνα με τις τσιμεντένιες πολυκατοικίες της. Η αγάπη ανάμεσα στη βελανιδιά και τον Τικιτόκο είναι τρυφερή και συγκινητική και γεμίζει τον τρυποκάρυδο με το απαραίτητο θάρρος για να ζητήσει βοήθεια όταν έρχεται η ώρα της πυρκαγιάς. Ένα μικρό πουλί που ακόμη δεν έμαθε να πετά καλείται να καταφύγει στη βοήθεια κάποιων αλλά ποιους να εμπιστευτεί; Μετά το πανέξυπνο σχέδιό του, οι μικροί αναγνώστες του παραμυθιού διαπιστώνουν πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι επικίνδυνοι και κακοί, μιας και ανάμεσά τους υπάρχουν κι αυτοί που νοιάζονται και σέβονται το περιβάλλον. Στο τελευταίο δισέλιδο του βιβλίου υπάρχουν πολλές πληροφορίες για το πώς να συμπεριφερόμαστε στο δάσος, τι να κάνουμε αν δούμε καπνό και κυρίως πόσο μεγάλη είναι η καταστροφή από ένα καμένο δάσος.

Η εικονογράφηση της Francesca Rossi είναι υπέροχη και απολαυστική, γεμάτη χορταστικές και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που εγείρουν ποικίλα συναισθήματα: δέος από α σιμεντένια θηρία που απειλούν το δάσος, συγκίνηση με την αγκαλιά της βελανιδιάς και του Τικιτόκο, αγωνία με τις σκηνές της πυρκαγιάς. Μου άρεσε πολύ το δισέλιδο με όλα τα πετούμενα που απομακρύνονταν από το δάσος και η τελευταία απεικόνιση της βελανιδιάς με όλα σχεδόν τα πουλιά του δάσους που γιορτάζουν τη σωτηρία τους. Υπέροχες σκηνές με αδρές γραμμές, ζωηρά χρώματα και μεγάλα μεγέθη συντροφεύουν με τον καλύτερο τρόπο το κείμενο και βοηθάνε τα παιδιά να αυξήσουν την παρατηρητικότητά τους.

Βιβλίο Κοίτα τη φύση ξανά
Τίτλος πρωτοτύπου Volver a mirar
Συγγραφέας-Εικονογράφος Azul López
Μετάφραση Βαγγέλης Ηλιόπουλος
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένας άνθρωπος κάποτε είχε μεγάλη περιέργεια για τον ουρανό, αναρωτιόταν τι να υπήρχε εκεί πάνω και περνούσε την ημέρα του κοιτώντας συνεχώς ψηλά. Προσπάθησε να τραβήξει το ενδιαφέρον των συνανθρώπων του προς τον ουρανό αλλά κανείς δεν του έδινε σημασία κι έτσι ο άνθρωπος σύντομα αφομοιώθηκε στη δική τους ρουτίνα. Κάποια μέρα όμως βρέθηκε μπροστά σε μια τεράστια τρύπα και τότε τα πάντα άλλαξαν.

Το συναρπαστικό αυτό παραμύθι τονίζει με αλληγορικό τρόπο τη σημασία και την αξία που έχει η φύση στη ζωή μας και τον σεβασμό που της οφείλουμε. Με απλές προτάσεις και λέξεις γεμάτες εικόνες και αφηγηματική δύναμη γνωρίζουμε έναν άνθρωπο που προσπαθούσε να ξεχωρίσει και τελικά κατέληξε ένα ακόμη γρανάζι μιας αδιάφορης μηχανής. Με αφορμή το μυστηριώδες βάραθρο των πουλιών σε μια περιοχή του Μεξικού, ξεδιπλώνεται μια τρυφερή και συγκινητική ιστορία γύρω από την αξία και τη σημασία του περιβάλλοντος στη ζωή μας, κάτι που τονίζεται από το απρόσμενο τέλος και τον θαυματουργό θα έλεγε κανείς τρόπο που οι άνθρωποι τελικά θα κοιτάξουν ψηλά.

Η εικονογράφηση είναι της συγγραφέως και δημιουργεί με μεικτή τεχνική όχι μόνο τη ρεαλιστική απεικόνιση της καθημερινότητας του παρατηρητή αλλά και διάφορα σουρεαλιστικά μοτίβα (λαβύρινθους, κρατήρες κ. ά.) που μας δείχνουν τη μονοτονία και την ανία της κάθε μέρας όταν αυτή παίρνει τη θέση της συναρπαστικής παρατήρησης του ουρανού. Εξαίσιες οπτικές γωνίες, όπως αυτή που βλέπουμε τους ανθρώπους από πάνω, ενδιαφέρουσες απεικονίσεις μιας σκαλωσιάς γεμάτης εργάτες που δε βλέπουν τίποτα γύρω τους την ώρα της δουλειάς, τα χιλιάδες πουλιά που γεμίζουν τις σελίδες ξαφνικά και πολλά άλλα γνωρίσματα με ταξίδεψαν στη ζωή του παρατηρητή και μου έδειξαν τις διαφορετικές πτυχές της ζωής: σκοτεινή και μονότονη από τη μια, φωτεινή και απρόσμενη από την άλλη. Μια διαφορετική και πρωτότυπη ιστορία για το περιβάλλον και τη φύση.

Βιβλίο Λούσι: ένα διαφορετικό καλωσόρισμα
Τίτλος πρωτοτύπου Lucy: una bienvenida diferente
Συγγραφέας-Εικονογράφος Pato Mena
Μετάφραση Δέσποινα Δρακάκη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Λούσι είναι η καινούργια μαθήτρια στην τάξη και η δασκάλα ζητά από τα λαγουδάκια της να της φερθούν καλά και να παίζουν όλοι μαζί. Αμέσως εκείνα αρχίζουν να ψάχνουν τρόπους για να προσεγγίσουν τη Λούσι και συζητάνε για τα χόμπι και την καθημερινότητά τους, για την οικογένειά τους, για τα αγαπημένα τους φαγητά, ώστε μέσα από τις διαφορετικές αυτές απόψεις τους να βρουν κοινά στοιχεία με τη νεοφερμένη και να την καλωσορίσουν στην τάξη χωρίς να τη φέρουν σε δύσκολη θέση. Ο Pato Mena έγραψε μια έξυπνη ιστορία για παιδιά από 4 ετών και πάνω που τονίζει πως ουσιαστικά κανείς δε διαφέρει από τον άλλον και μάλιστα ίσως υπάρχουν και περισσότερα κοινά στοιχεία απ’ ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Βρήκα ευρηματικό το γεγονός πως τα λαγουδάκια «κάνουν πηγαδάκι» χωρίς να έχουμε δει τη Λούσι και μαθαίνουμε τι τρώνε, πώς έρχονται στο σχολείο, ποια είναι τα χόμπι τους, πόσα άτομα έχει η οικογένειά τους (λαγουδάκια γαρ), μόνο και μόνο για να φτάσουμε στην τελευταία σελίδα και να δούμε μια Λούσι ολόιδια με τους συμμαθητές της και να διαβάσουμε έναν απλό χαιρετισμό! Η εικονογράφηση του ιδίου είναι εξίσου απλή με βασικές γραμμές και μεγάλα σχήματα για να βοηθήσει ακόμη περισσότερο τους μικρούς αναγνώστες να αποτυπώσουν την ιστορία που ακούνε ή προσπαθούν να διαβάσουν οι ίδιοι. Η «Λούσι: ένα διαφορετικό καλωσόρισμα» είναι μια γλυκιά και πρωτότυπη ιστορία για τη διαφορετικότητα.

Βιβλίο Θα σε φροντίσω
Τίτλος πρωτοτύπου Avrò cura di te
Συγγραφέας Maria Loretta Giraldo
Εικονογράφος Nicoletta Bertelle
Μετάφραση Μάρω Ταυρή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένας μικροσκοπικός σπόρος κάποτε ένιωθε χαμένος μέσα στον απέραντο κόσμο. Η Γη τον φρόντισε τυλίγοντάς τον με το μαλακό της χώμα, το Νερό τον πότισε με σταγόνες, ο Ουρανός τον ζέστανε με τον ήλιο κι έτσι ο σπόρος ένιωσε ασφαλής, μεγάλωσε κι έγινε δέντρο. Με τη σειρά του λοιπόν ανταπέδωσε την καλοσύνη που βίωσε φροντίζοντας ανάμεσα στα κλαριά του ένα πουλάκι που έφτιαξε φωλίτσα. Κι ο κύκλος της καλοσύνης συνεχίζεται με τους ήρωες του παραμυθιού να βοηθάνε ο ένας τον άλλον με τρυφερό και συγκινητικό τρόπο. Είναι μια υπέροχη ιστορία για την καλοσύνη και τη δοτικότητα με ήρωες διάφορα φυσικά και έμβια στοιχεία του περιβάλλοντος, κάτι που βοηθάει τα μικρά παιδιά να κατανοήσουν επίσης το πώς μεγαλώνουν και αναπτύσσονται τα φυτά και σε τι βοηθάνε τα φυσικά στοιχεία ώστε ο σπόρος να γίνει δέντρο και καρπός. Η καλοσύνη και η φροντίδα είναι απαραίτητα για τη ζωή μας και για την ψυχική μας υγεία κι ο συγγραφέας φροντίζει να το τονίσει μέσα από απλά, καθημερινά παραδείγματα που θα συναρπάσουν τα μικρά παιδιά. Η εικονογράφηση της Nicoletta Bertelle  είναι λιτή, με μεγάλες λεπτομέρειες και με πλούσια χρώματα. Αποτυπώνει το δέντρο, το πουλί, τους καρπούς, την ίδια τη φύση με τέτοιο τρόπο που πυροδοτεί τη φαντασία των μικρών παιδιών και τα βοηθάει να δουν με τα ίδια τους τα μάτια πώς ο σπόρος γίνεται δέντρο. Μια γλυκιά και τρυφερή ιστορία που μυρίζει αγκαλιά και δοτικότητα.

Βιβλίο Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους 
Τίτλος πρωτοτύπου Women who run with the wolves
Συγγραφέας Clarissa Pinkola Estés
Μεταφραστής Δέσποινα Παπαγιαννοπούλου
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Κέλευθος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο προέκυψε από τη μελέτη της Clarissa Pinkola Estés πάνω στη βιολογία της άγριας ζωής και ειδικότερα των λύκων. Είναι εντυπωσιακές οι αναλογίες που βρίσκει μεταξύ των δυναμικών και βασανισμένων λύκων και των γυναικών: «Οι υγιείς λύκοι και οι υγιείς γυναίκες έχουν κάποια κοινά ψυχικά χαρακτηριστικά: οξυμένη διαίσθηση,  παιχνιδιάρικο πνεύμα και μεγάλη ικανότητα αφοσίωσης Από τη φύση τους, οι λύκαινες και οι γυναίκες θέλουν να σχετίζονται, είναι φιλοπερίεργες, πολύ ανθεκτικές και δυνατές» (σελ. 12). Κι όμως και τα δύο πλάσματα κυνηγήθηκαν, βασανίστηκαν και κατηγορήθηκαν άδικα ότι προξενούν μεγάλο κακό κι έγιναν στόχος όσων θέλησαν να εξαφανίσουν κάθε τι «άγριο» (δηλαδή κάποιο πλάσμα που ζει τη φυσική του ζωή, εγγενώς πλήρες και με υγιή όρια). Η κατανόηση της φύσης της Άγριας Γυναίκας είναι η ψυχολογία στην πιο αληθινή της μορφή: ψυχή και λόγος.

Η συγγραφέας, με μεστό, τεκμηριωμένο και επιστημονικό τρόπο καταγράφει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των αντικειμένων της έρευνάς της και επιπλέον τα συνδέει με ψυχανάλυση και ενδιαφέρουσες κοινωνιολογικές και ψυχολογικές παρατηρήσεις. Μελετάει τα συμπτώματα της διαρρηγμένης σχέσης με την αδάμαστη δύναμη της Ψυχής. Η ίδια είναι γυναίκα και σε γυναίκες απευθύνεται, δεν αποκλείω όμως το γεγονός πως ίσως καταφέρει να κρατήσει το ενδιαφέρον και αντρών αναγνωστών, όχι μόνο μελετητών αλλά και όσων ενδιαφέρονται γενικά για την ταυτότητα και τον χαρακτήρα της γυναίκας, για την άγρια φύση στη σημερινή εποχή κλπ. Πώς μας επηρεάζει η Άγρια Γυναίκα όμως; Από το βιβλίο ξεπηδάει αβίαστα το συμπέρασμα πως, αν την έχουμε σύμμαχο, οδηγό και πρότυπο, βλέπουμε μέσα από τα πολλά μάτια της διαίσθησης. Από την άλλη, το να συνδεθούμε με την ενστικτώδη φύση μας δε σημαίνει ότι πρέπει να χάσουμε τον έλεγχο και να φερθούμε αλόγιστα, δεν παύουμε δηλαδή να έχουμε κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Ακόμη πιο ενδιαφέροντα είναι τα δεκαέξι παραμύθια που περιέχονται στο βιβλίο μαζί με ανέκδοτες πληροφορίες, διευκρινίσεις και σημειώσεις. Πρόκειται για ιστορίες που περιέχουν οδηγίες για όποτε αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, μας βοηθάνε να καταλάβουμε σε τι χρειάζεται το αρχέτυπο που αναδύεται από τη διήγηση και πώς να το επαναφέρουμε στην επιφάνεια, καθώς και ερωτήματα για να προσεγγιστεί σωστά και συνειδητά το πολύτιμο άγριο «Ταυτό». Υπάρχουν επίσης κατασκευές (βιωματικά και ευφυή παιχνίδια) που βοηθάνε να αναδυθεί ξανά ο αδάμαστος εαυτός. Η συγγραφέας φιλοδοξεί κατ’ αυτόν τον τρόπο να γίνει το οχυρό για όσες γυναίκες παλεύουν με τους προσωπικούς τους δαίμονες: «Η Άγρια Γυναίκα είναι δική μας. Είναι όλων των γυναικών» (σελ. 35).

Το «Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους» είναι ένα αξιοπρόσεκτο κράμα επιστημονικής προσέγγισης και θεραπευτικών παραδόσεων που προσπαθεί να συντρέξει κάθε συνειδητή πορεία προς την εξατομίκευση με μικρά αυτόνομα κεφάλαια, μελετημένα παραδείγματα και μεθόδους που θα αφυπνίσουν το ένστικτο και το χάρισμα που σίγουρα κρύβουμε όλοι μέσα μας. Πρόκειται για ένα έργο ζωής της Clarissa Pinkola Estés, μιας και έχει συγκεντρώσει εκατό παραμύθια εσωτερικής ζωής σε πάνω από 2.200 σελίδες σε διάστημα είκοσι χρόνων. Η μελέτη αυτή βοηθάει πολύ στην ατομική βελτίωση και χαρίζει απλόχερα και με φροντίδα μια βαθύτερη ματιά στον εσωτερικό κόσμο της γυναίκας μέσα από την προσέγγιση της άγριας ζωής.

Βιβλίο Το μυστικό του Βασίλη & Κανείς να μην αφήσει τη φύση
Συγγραφέας Νάνσυ Χατζή
Εικονογράφος Βασίλης Γρίβας
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο πρώτο βιβλίο της σειράς, η Έλενα βιώνει τις πρώτες δύσκολες μέρες στο σχολείο στο Καρπενήσι, όπου μετακόμισε με τη μητέρα της μετά τον θάνατο του πατέρα της. Ο Οδυσσέας κερδίζει την εμπιστοσύνη της και την καλωσορίζει στην παρέα του, που αποτελείται από τον ομιλητικό Γρηγόρη, τον σοβαρό και λογικό Βαγγέλη, την αδερφή του, Βιολέττα, τη φίλη της, τη Δάφνη και τον ντροπαλό Γιάννη. Η παρέα θέλει να διορθώνει τα στραβά και να δίνει χαρά στους άλλους, κάτι που ξεκίνησε ο Οδυσσέας χάρη στις συμβουλές του πατέρα του που υποστήριζε πως, αν δώσεις τη χαρά, την παίρνεις πίσω πολλαπλάσια. Η παρέα αμέσως εντοπίζει πως ο συμμαθητής τους, ο Βασίλης, δέχεται σωματική κακοποίηση και εκφοβισμό από τους νταήδες του σχολείου και αναλαμβάνει δράση. Στο μυθιστόρημα, μέσα από μια σειρά περιστατικών, τονίζεται η σημασία και η αξία της αγάπης και της φιλίας και ταυτόχρονα οι μικροί αναγνώστες καταλαβαίνουν πως ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξουμε τον εαυτό μας, αρκεί να μιλήσουμε σε όποιον εμπιστευόμαστε και να μοιραστούμε τις σκέψεις μας. Είναι πολύτιμο να έχεις φίλους και σημαντικό να μην τους κρύβεις πράγματα, τα μυστικά άλλωστε αποδεικνύεται πως δε βοηθάνε. Το κείμενο δίνει σωστές συμβουλές και εφαρμόσιμες ιδέες για βελτίωση της καθημερινότητας στο σχολικό και οικογενειακό περιβάλλον.

Στο δεύτερο βιβλίο, η Έλενα δέχεται την επίσκεψη της θείας Μερόπης, που ζει και εργάζεται στις Βρυξέλλες. Αντικείμενό της είναι η βιοποικιλότητα και πώς αυτή βοηθάει την καθημερινότητά μας, πόσο σημαντική είναι για όλους μας. Γιατί όμως χάνεται αργά και σταθερά; Πώς συνδέεται άρρηκτα με την κοινωνία και το μέλλον του ανθρώπου; Πώς καταστρέφουμε τη φύση και πώς μπορούμε να αλλάξουμε τις ισορροπίες προς πιο θετική κατεύθυνση; Με αφορμή ένα συνέδριο που θα γίνει στην πόλη, η Παρέα με τα Ποδήλατα μαθαίνει τον σεβασμό στο περιβάλλον, την αγάπη για τη φύση και… ζουν μια αξέχαστη περιπέτεια γεμάτη κινδύνους και ανατροπές, όταν ανακαλύπτουν το μυστικό του εργοστασίου γάλακτος κοντά στην πόλη. Ο Έριχ φον Ρέτσνερ είναι επίσης γνωστός επιστήμονας με πολλά επιστημονικά άρθρα και συνεντεύξεις, η κόρη του, Ήλια, προστίθεται στην παρέα, κάτι σκοτεινό όμως υπάρχει πίσω από αυτήν τη λαμπρή προσωπικότητα.

Η εικονογράφηση των βιβλίων είναι αρκετά ιδιαίτερη και ξεχωριστή, με παλ αποχρώσεις και ταυτόχρονα άφθαστη δυναμική και υπέροχες αναπαραστάσεις. Ολοσέλιδη ή τμηματική αναβιώνει τις περιπέτειες των παιδιών με εκπληκτικές λεπτομέρειες και πρωτότυπες οπτικές γωνίες (δείτε τις σελίδες 59 και 79 του πρώτου βιβλίου). Εξίσου όμορφο είναι και το γεγονός πως κάθε κεφάλαιο ξεκινάει με τη ρήση ενός σημαντικού Έλληνα ή ξένου λογοτέχνη, με τη μορφή του ακριβώς από κάτω δοσμένη ρεαλιστικά και αρκετά πιστά.

Η Παρέα με τα Ποδήλατα είναι μια καλογραμμένη συναρπαστική σειρά βιβλίων με ανατροπές και εκπλήξεις που καταφέρνει να εμφυσήσει διαχρονικά μηνύματα και σημαντικές ιδέες για τη βελτίωση της προσωπικότητας των μικρών παιδιών. Ανυπομονώ και για επόμενους τίτλους!

Βιβλίο Ζωγράφισέ μου ένα νερό!
Συγγραφέας Μαριέττα Κόντου 
Εικονογράφος Ελίζα Βαβούρη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη 
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Μαριέττα Κόντου έγραψε ένα πανέξυπνο και ευρηματικό παραμύθι για το νερό και τις διάφορες μορφές του. Εξάντλησε κάθε πιθανή και απίθανη πλευρά της παιδικής φαντασίας και δημιούργησε μια ιστορία που σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται σουρεαλιστική, βασικά όμως δείχνει πόσο απλά μπορούν να γίνουν τα πράγματα, αρκεί να θέλουμε να διατηρήσουμε στη ζωή μας τον υδάτινο απαραίτητο φίλο μας. Τι θα γίνει αν δεν ξανακατέβει το νερό που θα ανεβάσουμε στα βουνά; Αν το σύννεφο πεισμώσει και δε ρίξει βροχή; Πώς θα λιώσουμε το χιόνι; Πώς θα εξατμιστεί η σταγόνα για ν’ ανέβει ψηλά στον ουρανό; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται με ευφάνταστο τρόπο σε αυτό το βιβλίο που θα πυροδοτήσει τη φαντασία των παιδιών και θα τους δείξει έναν διαφορετικό τρόπο για να κατανοήσουν τον κύκλο του νερού και πόσο σημαντικό είναι στην καθημερινότητά μας, στη φύση, στον κόσμο όλο.

Η εικονογράφηση της Ελίζας Βαβούρη ζωντανεύει παραστατικότατα το σύμπαν που έπλασε η συγγραφέας και γέμισε τις σελίδες με χρώματα, ζώα, παιδιά, ήλιους, βροχή, βουνά και πολλά άλλα. Γέλασα πολύ με το πεισματάρικο σύννεφο έτσι όπως αποτυπώθηκε μουτρωμένο και με τις ομπρέλες παραλίας στο βουνό, απόλαυσα τη μεταμόρφωση των βουνών σε παγωτά, έπαιξα κι εγώ με τη θάλασσα και τον ποτηροουρανοξύστη και κράτησα στην καρδιά μου την τελευταία σελίδα με το νερό του κόσμου σε κορνίζα!

«Ζωγράφισέ μου ένα νερό» ζητάει το κοριτσάκι από τον πατέρα του κι έτσι ξεκινάει μια έξυπνη και διαφορετική ιστορία για τον κύκλο του νερού, πώς πέφτει με τη μορφή βροχής, πώς εξατμίζεται, πώς μετατρέπεται σε χιόνι κλπ. Μια όμορφη ιστορία για να αγαπήσουν τα παιδιά από 4 ετών και πάνω τη φύση και το νερό.

Βιβλίο Εβόρα 
Συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Αριάδνη Νάστου είναι ειδικός ευζωίας, βοηθάει δηλαδή όσους αναζητούν προορισμό στη ζωή τους χρησιμοποιώντας μαζί τους τη δύναμη της φύσης και της αγάπης, και μένει κοντά στην Έδεσσα, όπου δημιούργησε την Εβόρα, έναν υπέροχο παράδεισο, για να δείξει στους ανθρώπους πώς να συνδεθούν ξανά με τη φύση. Είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος και μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες που έχει δημιουργήσει ο συγγραφέας μέχρι τώρα. Η κοσμοθεωρία της και οι αντιλήψεις της είναι φτιαγμένες από γνήσια και αληθινή αγάπη για το περιβάλλον και φτάνει η στιγμή που γνωρίζει τον έρωτα μ’ έναν άνθρωπο που θα την εμπλουτίσει, θα τη βοηθήσει να γεμίσει περισσότερη αγάπη και μαζί θα ζήσουν υπέροχες στιγμές. Σύντομα όμως τα πάντα θ’ αλλάξουν…

Το νέο μυθιστόρημα του Κώστα Κρομμύδα είναι από τα πιο καλογραμμένα του και ένα από τα αγαπημένα μου για πολλούς λόγους: εντάσσει αρμονικά τη φύση στις ζωές των ηρώων του, δεν καταφεύγει σε υπερβολές, ακρότητες ή διδακτισμούς ως προς τη συμπεριφορά που οφείλουμε να υιοθετούμε απέναντι στο περιβάλλον, παραθέτει ακριβοδίκαια τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της αλόγιστης χρήσης των αγαθών της σημερινής μας εποχής μα πάνω απ’ όλα συγκροτεί μια απρόβλεπτη πλοκή, γεμάτη πραγματικές εκπλήξεις, αποφεύγοντας κάθε στερεότυπο, για να τονίσει την καταδεκτικότητα, τη μεγαλοψυχία και την ανθρωπιά. Όλα αυτά δίνονται μέσα από μια σειρά γεγονότων που με κράτησαν ως το λυτρωτικό, συγκινητικό τέλος, χαρίζοντάς μου συγκίνηση και αισιοδοξία ταυτόχρονα. Οι ανατροπές είναι σα ν’ ακολουθούν ένα δικό τους μονοπάτι και δεν έρχονται βεβιασμένα να οδηγήσουν το κείμενο όπως θέλει ο συγγραφέας. Σέβονται ακόμη κι αυτές τη φύση και τη θέση των καταστάσεων, υπακούνε στους άγραφους νόμους της θείας δίκης και δίνουν με τον καλύτερο τρόπο μια από τις ωραιότερες ιστορίες για τον ρόλο του ανθρώπου μέσα στο περιβάλλον σε μια εποχή που αυτό καταστρέφεται. Προσέξτε πόσο ευρηματικά δένεται με την πλοκή μια αγέλη λύκων!

Εβόρα (γιατί όχι και «ευώρα») είναι ο δροσερός καιρός και τόπος, το σκιερό μέρος, όπου ευχαριστιούνται οι αισθήσεις, ευχαριστιέται και η ψυχή, συνεκδοχικά λοιπόν ο καθένας μας ζει για να ανακαλύψει τον δικό του παράδεισο, την Εβόρα του. Το μυθιστόρημα είναι αφιερωμένο στην ευεξία της ψυχής και στην αρμονία της φύσης, την οποία στις μέρες μας αντιμετωπίζουμε λανθασμένα, γιατί δεν κατανοούμε τον τρόπο λειτουργίας της. Η κλιματική αλλαγή αρχίζει δυστυχώς να γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της εποχής μας. Η επαφή με τη φύση βοηθάει στην καλύτερη ποιότητα ζωής και σε δυνατότερο ανοσοποιητικό του ανθρώπου, αφού μειώνει το στρες, που αποτελεί τη βασική αιτία πολλών διαταραχών. Οι πυρκαγιές σε Αμαζόνιο, Αυστραλία και Σιβηρία, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας κατά επτά εκατοστά μέσα σε είκοσι τέσσερα χρόνια και άλλες αλλαγές είναι απλώς «το κερασάκι στην τούρτα». Το νερό λιγοστεύει ή μολύνεται και ενώ εμείς το έχουμε σε αφθονία, για πολύ κόσμο είναι πολυτέλεια. Ο συγγραφέας κρατά σωστά τις ισορροπίες, δε λοιδωρεί, δεν είναι μονοδιάστατος, εκεί που υιοθετεί κάτι, αμέσως βάζει δίπλα του το αντίθετο ώστε να έχουμε σφαιρική άποψη για το περιβάλλον και για τους τρόπους που μπορούμε να βοηθήσουμε: «Πρέπει να καταλάβουμε πως άλλο πράγμα είναι η κλιματική διακύμανση και άλλο η κλιματική αλλαγή, που οφείλεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα… Οφείλουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, κυρίως για τις επόμενες γενιές» (σελ. 162).  Και τι όμορφος παραλληλισμός: «Ο χειμώνας σού δίνει την ευκαιρία να αναλογιστείς ποιος είσαι και πού πας ώστε την άνοιξη να ντυθείς με τα καλύτερα φύλλα και τα ομορφότερα λουλούδια που υπάρχουν. Κι ύστερα πάλι από την αρχή» (σελ. 89).

Η Αριάδνη και ο Αντώνης έχουν πολλά κοινά και η ιστορία τους μου έδειξε πόσα λάθη κάνει ο καθένας μας στην καθημερινότητά του που αποδεικνύονται σε βάθος χρόνου ολέθρια για τον πλανήτη. Η αφήγηση εναλλάσσεται από τριτοπρόσωπη σε πρωτοπρόσωπη, κάτι που χαρίζει ποικιλία και διαφορετικές οπτικές γωνίες ενώ η κατεξοχήν τοποθέτηση των ηρώων στην ύπαιθρο δίνουν αφορμή για παραστατικές περιγραφές κοιλάδων, δασών, βουνών, ρυακιών και ποταμών, γεμάτων χρώματα, αρώματα, φως και αξέχαστη ομορφιά. Φυσικά ο γλυκύτατος, κάτασπρος Βόρας, που συμπορεύεται με τους χαρακτήρες, είναι υπαρκτός και μας περιμένει στο μέρος που ενέπνευσε τον συγγραφέα καθώς και … στην τελευταία σελίδα του βιβλίου!

Μέσα από τα σύντομα και γεμάτα εικόνες κεφάλαια ξεπηδάνε ενδιαφέρουσες ιδέες και για τον άνθρωπο, για το ψυχικό δέσιμο που ενώνει δύο αγνώστους που ίσως τυχαία ( ; ) συναντιούνται, για την ευτυχία, για τη δουλειά που χρειάζεται να κάνουμε ώστε να καταφέρουμε να ισορροπήσουμε όλα τα πρέπει που μας επιβάλλουν άθελά μας κ. π. ά. Τα παρακάτω είναι μια μικρή μόνο επιλογή από τη δουλειά που έχει ρίξει ο Κώστας Κρομμύδας για να παρουσιάσει εν συντομία και εύληπτα, όχι εις βάρος των εξελίξεων και της καθαυτής δράσεως, πόσα θετικά γνωρίσματα κρύβουμε μέσα μας και πόσο πολύπλοκα όντα είμαστε: Η ύπαρξή μας είναι δώρο της φύσης αλλά επιμένουμε να το αγνοούμε. Όλοι μας μπορούμε να βγούμε από δυσβάσταχτες καταστάσεις αρκεί να φανούμε γενναίοι και να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις. Μαθαίνουμε να αγαπάμε κυρίως από τη δουλειά που κάνουμε μέσα μας, αρκεί να ξέρουμε προς τα πού να πάμε. Η ζωή μας δεν έχει άλλο νόημα εκτός από αυτό που της δίνει ο καθένας από μας. Η μοναξιά είναι λυτρωτική όταν είναι επιλογή. Αναφέρονται ακόμη και οι δύσκολες διαπροσωπικές επαφές: «Μια σχέση χρειάζεται συνεχές ενδιαφέρον για να κρατηθεί ζωντανή. Η αγάπη και η φροντίδα πάνε μαζί. Αγαπά κανείς αυτό για το οποίο κοπιάζει. Για εκείνα που μοχθεί να αποκτήσει.» (σελ. 94). Και παρακάτω: «Ο χρόνος αλλάζει το έξω μας. Το μέσα μας το αλλάζουν οι άνθρωποι που συναντάμε» (σελ. 127).

Η «Εβόρα» είναι ένα τρυφερό μυθιστόρημα που, με αφορμή τον έρωτα δύο νέων ανθρώπων, δίνει με τον καλύτερο τρόπο στον αναγνώστη να κατανοήσει και να σεβαστεί το περιβάλλον γύρω του, να μάθει πράγματα για να βελτιώσει την οικολογική του συμπεριφορά, να αγαπήσει οτιδήποτε συγκροτεί ένα οικοσύστημα και να ελαττώσει την εξάρτησή του από προϊόντα του πολιτισμού, χωρίς αρκετά από τα οποία μπορεί άνετα να ζήσει. Η καθαυτή ιστορία δεν είναι καθόλου προβλέψιμη και δείχνει πώς μπορεί να χειριστεί κάποιος όσο γίνεται καλύτερα τα δύσκολα και σκληρά εμπόδια που θα του φέρει η μοίρα στον δρόμο, αρκεί να έχει έναν βαθμό αυτογνωσίας και αρκετή δύναμη που θα τον στηρίξει για να τα ξεπεράσει. Ανατροπές και εκπλήξεις, το φυσικό περιβάλλον στις καλύτερές του περιγραφές κι ένα κείμενο χωρίς κλισέ είναι μερικά μόνο από τα θετικά γνωρίσματα του μυθιστορήματος.

Βιβλίο Γειτονιές
Συγγραφέας Έρικα-Αγγέλικα Γαρμπή
Εικονογράφος Βασίλης Γρίβας
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μου άρεσε πολύ σαν ιστορία, γιατί ήταν πολυεπίπεδη. Η συγγραφέας δείχνει με πινελιές νοσταλγιάς την καθημερινότητα σε μια ήσυχη, πανέμορφη γειτονιά, γεμάτη λουλούδια, κήπους και πάρκα, όπου οι άνθρωποι αγαπούν και βοηθούν ο ένας τον άλλον. Παράλληλα με πινελιές μαγείας χτίζει έναν αθέατο μικρόκοσμο, όπου όλα είναι μικροσκοπικά, σαν παιχνίδια από κουκλόσπιτο. Πολύ ωραία αφήγηση, ιδανική για παιδιά από 8 ετών και πάνω, γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές (ας μου επιτραπεί εδώ να πω ότι η εικονογράφηση δε μου άρεσε καθόλου, τα πλασματάκια δεν είχαν κάτι χαριτωμένο πάνω τους κι ας ήταν έγχρωμες οι εικόνες).  Θα μπορούσα ακόμη να πω ότι στο βάθος αφήνει η κυρία Γαρμπή να εννοηθεί πόσο δύσκολο και σκληρό είναι για κάποιον να φεύγει βίαια από το σπιτικό του και την πατρίδα του και να προσπαθεί να εγκλιματιστεί σε έναν ξένο τόπο, όπου τίποτα δεν τον περιμένει ούτε του χαρίζεται.

Η ιστορία δίνει με εύληπτο τρόπο την αγάπη και τον σεβασμό που πρέπει να έχουμε στο φυσικό μας περιβάλλον και πως με ενότητα και αλληλοϋποστήριξη μπορούν να γίνουν θαύματα και να βελτιωθεί σημαντικά η καθημερινότητα και η ψυχολογία των ανθρώπων. Υπέροχο, τρυφερό και αληθινό.

Βιβλίο Η εκπαίδευση του Μικρού Δέντρου
Τίτλος πρωτοτύπου The education of little tree
Συγγραφέας Forrest Carter (Asa Earl Carter)
Μεταφραστής Δημήτρης Μιχαήλ
Κατηγορία Αλληγορία
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα πανέμορφο βιβλίο που σε κάνει να δεις με άλλο μάτι την πραγματικότητα. Ένα παιδί μεγαλώνει μέσα στη φύση, πάνω στη μητέρα Γη. Αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του, μαθαίνει γράμματα και αριθμούς, τα μυστικά της φύσης και η περιγραφή τους με το παιδικό του μάτι δίνει αφορμές κάπου κάπου για γέλιο. Προς Θεού, δεν είναι χαζό αλλά δίνοντάς μας την πραγματική όψη των πολιτισμένων πραγμάτων μάς δείχνει με τον τρόπο του ότι ναι, έτσι είναι. Αξέχαστη η σκηνή με τη φωτογραφία των ελαφιών, που πηδούν πάνω από το νερό. Η δασκάλα επιμένει ότι φεύγουν μακριά από ό,τι τα κυνηγάει ενώ το Μικρό Δέντρο επιμένει ότι είναι εποχή ζευγαρώματος γιατί βλέπει ότι τα δέντρα έχουν βγάλει καρπούς. Πόσο πολύ έχουμε απομακρυνθεί από την αλήθεια, από τη φύση, από τη Μητέρα Γη! Πόσο την έχουμε προδώσει και πληγώσει. Πόσο ασφαλείς είμαστε στα πολιτιστικά μας εφήμερα κι ό,τι ζούμε, ό,τι δημιουργούμε είναι τόσο εύθραυστο και επίπλαστο. Φορές φορές μου θύμισε η περιγραφή άλλα εφηβικά αναγνώσματα αφήγησης σε πρώτο πρόσωπο αλλά έχει δική του ταυτότητα. Ποιητικό, αυθόρμητο, πηγαίο, ένα μικρό διαμάντι. ΠΡΕΠΕΙ να διαβαστεί από όλους. Το τελευταίο κεφάλαιο, παρότι περιγράφει ό,τι πιο άσχημο βιώνει ο άνθρωπος, το περιγράφει τόσο μα τόσο όμορφα και απλά που λες, ναι, έτσι τελεύουμε!

Πρόκειται για αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Φόρεστ Κάρτερ, λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Έιζα Ερλ Κάρτερ, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1977 και έγινε ένα από τα κλασικά έργα της αμερικανικής λογοτεχνίας με παγκόσμια απήχηση. Βιβλίο αναφοράς για γενιές αναγνωστών που συγκινήθηκαν από το διαχρονικό, πανανθρώπινο μήνυμά του και ανακάλυψαν σ’ αυτό μια εναλλακτική οπτική σ\’ έναν μηχανιστικό και υλιστικό κόσμο.