Τρίκαλα – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Thu, 10 Nov 2022 15:19:22 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.8 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Τρίκαλα – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Μην περάσεις το ποτάμι», της Βέρας Πέτσα-Βασιλείου, εκδ. ΚΨΜ https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%bc%ce%b9-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%83%ce%b1/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b7%25ce%25bd-%25cf%2580%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25ac%25cf%2583%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2584%25ce%25ac%25ce%25bc%25ce%25b9-%25cf%2580%25ce%25ad%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b1 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%bc%ce%b9-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%83%ce%b1/#respond Tue, 26 Jan 2021 20:10:34 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10986 Με φόντο τα Τρίκαλα του ’60, κάπου στις γραφικές όχθες του Ληθαίου, γεννιέται ένας μεγάλος έρωτας, που θα δοκιμάσει τις αντοχές του στα σκληρά παιχνίδια της τύχης, του μοιραίου χρόνου και της πολιτικής αναταραχής, προσδοκώντας στην ιδανική ολοκλήρωσή του. Ένας ιδεολόγος άντρας και μια ευαίσθητη γυναίκα που ανταμώνουν άκαιρα στη ζωή, θα παλέψουν ο καθένας από το μετερίζι του για το δικαίωμά τους στην ελευθερία και την αγάπη. Ενώ η μετεμφυλιακή Ελλάδα κλυδωνίζεται από αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις για την ομαλοποίηση της πολιτικής κατάστασης, ετούτη η απαγορευμένη αγάπη προσπαθεί να δραπετεύσει από τον κλοιό μιας ηθικής αναγκαιότητας και της δέσμευσης σε μια πολιτική ιδέα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Μην περάσεις το ποτάμι
Συγγραφέας Βέρα Πέτσα-Βασιλείου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης ΚΨΜ
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια τρυφερή ιστορία αγάπης που δυστυχώς δεν προφταίνεις να την απολαύσεις. Ένα μεγάλο διήγημα ή νουβέλα με ωραίες λογοτεχνικές εκφράσεις, ωραίες παρομοιώσεις και ωραία συναισθήματα. Τρίκαλα, δεκαετία 1960. Μια γυναίκα αναγκάζεται να παντρευτεί έναν άντρα που της προξενεύουν. Γνωρίζει έναν κομουνιστή και ξελογιάζεται. Και τη μέρα που αποφασίζει να τα παρατήσει όλα για χάρη του έρχεται η Χούντα και τους χωρίζει. Κι η Βάγια κλείνεται στον σκοτεινό κόσμο της παραφροσύνης. Απλή ιστορία, καλοδουλεμένη (αν και κουράζει η συνεχής εναλλαγή ενεστώτα και αόριστου στην ίδια παράγραφο) με ωραίους διαλόγους. Σου μένει μια πίκρα για το τέλος. Η γραφή όμως κρατάει τον αναγνώστη και συγκινεί. Ψάξτε το, αξίζει.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%bc%ce%b9-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%83%ce%b1/feed/ 0 «Μια ζωή πολλές φορές», της Έλενας Μακρή, εκδ. Λυμπέρη https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%ad%cf%82-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b6%25cf%2589%25ce%25ae-%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25ad%25cf%2582-%25cf%2586%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25ad%25cf%2582-%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%ad%cf%82-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%ae/#respond Fri, 22 Jan 2021 21:09:23 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10834 Η Αμαλία Σίμου, εκ Βοριάδων Θεσσαλίας καταγόμενη, παντρεύεται το 1958 τον πάμπλουτο μεγαλοτσιφλικά Ανδρέα Νούση. Η αυστηρή μητέρα του, οι μεγαλομανείς αδερφές του, ο απών πατέρας του και οι άσχημες καιρικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής σχηματίζουν μια θηλειά γύρω από τον λαιμό του Νούση που σκηνοθετεί το θάνατό του αφήνοντας παρακαταθήκη στη γυναίκα του και την κόρη του ένα σεβαστό ποσό για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Η Αμαλία μετακομίζει στο Κολωνάκι της Αθήνας, γίνεται μούσα διάσημου σχεδιαστή ρούχων, οι γειτόνισσές της την εισάγουν στην καλή κοινωνία και τελικά παντρεύεται τον υπουργό Χριστόφορο Ζαΐρη. Τα πλούτη, η χλιδή και η άνεση είναι μέρος της καθημερινότητάς της, τα καλοκαίρια παραθερίζει στον Σκορπιό καλεσμένη του Ωνάση, η κόρη της σπουδάζει στη Σχολή Χιλλ της Πλάκας και αργότερα εσώκλειστη στην Ελβετία. Ο γάμος της την ανανεώνει, αρχίζει να διαβάζει και να μελετά και καταλήγει να κάνει κρυφά το όνειρό της πραγματικότητα: γίνεται ηθοποιός, με το ψευδώνυμο Αμέλια Βοριά! Έτσι γίνεται αδίστακτη και ανελέητη, σκληρή με τον εαυτό της και με τη δουλειά της. Το όνομά της γίνεται ταυτόσημο με τη δεκαετία του 1970 και η εταιρεία Fox πίνει νερό στο όνομά της.

Βιβλίο Μια ζωή πολλές φορές
Συγγραφέας Έλενα Μακρή
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Λυμπέρης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Θέλετε έρωτα; Έχει! Θέλετε ανατροπές; Έχει! Θέλετε γκαγκστερικά σκηνικά; Έχει! Θέλετε γούνες, σελέμπριτις, αστική τάξη, κοινωνική ευταξία, θεατρικά κουτσομπολιά, χλιδή, ακριβά και σικ διαμερίσματα, Κολωνάκι και λίμνη Κόμο; Έχει! Θέλετε φτωχή επαρχιωτοπούλα που καταφέρνει να σκαρφαλώσει την κλίμακα της ζωής, να φλερτάρει με μεγιστάνες, να ζήσει από κοντά το ανφάν γκατέ της κοινωνικής Αθήνας και να ζήσει μέχρι και μέσα στην κινηματογραφική βιομηχανία του Χόλυγουντ, αναζητώντας πάντα ένα ρομάντσο; Έχει! Αλλά μη ζητήσετε τίποτε άλλο!

Ομολογώ ότι την κυρία Έλενα Μακρή τη γνωρίζω τόσο όσο μου επέτρεψε η ίδια να τη γνωρίσω μέσα από τα editorials του περιοδικού Life and Style που διευθύνει και το οποίο μαζεύω από το πρώτο τεύχος! Ειλικρινά, αν έχετε διαβάσει έστω και ένα τεύχος του περιοδικού, θα καταλάβετε και το περιεχόμενο του βιβλίου. Από τα ελάχιστα που ξέρω για την κυρία Μακρή (την οποία ευχαριστώ επί τη ευκαιρία που μου έστειλε αντίτυπο του βιβλίου της και μάλιστα με αφιέρωση) δεν περίμενα να γράψει κάτι άλλο από την ιστορία μιας γυναίκας φτωχής που με πείσμα, τύχη και αυτοθυσίες καταφέρνει να σκαρφαλώσει στην υψηλή κοινωνία. Έχω νιώσει ότι είναι δυναμική, αυστηρός κριτής του εαυτού της, ευαίσθητη, ισορροπεί επικίνδυνα ανάμεσα στις απαιτήσεις της καριέρας της και τις ανάγκες της οικογένειας που δημιούργησε (έχει τρία παιδιά), έχει μεγαλώσει σε έναν κύκλο κι ένα περιβάλλον που αντικατοπτρίζεται στο βιβλίο.

Φυσικά δεν είμαι σε θέση να στηλιτεύσω το βιβλίο επειδή ασχολείται με παπούτσια Salon Sclia, γούνες ρενάρ, κοσμήματα Bulgari, κι είναι γεμάτο απ’ άκρη σ’ άκρη με χρυσόσκονη. Ο καθένας έχει δικαίωμα να γράψει για ό,τι θέλει και ό,τι τον εμπνέει. Θα μείνω στο γράψιμο, στο στυλ και στο ύφος. Δείγματα γραφής της κυρίας Μακρή διέκρινα όπως προείπα στα editorials, καλογραμμένα, ρέοντα, σαφέστατα. Το ίδιο και εδώ και χαίρομαι που σε ένα μυθιστόρημα υπάρχει μεγαλύτερη ευκαιρία να ξεδιπλώσεις τις σκέψεις σου, τα αισθήματά σου, να εξασκηθείς σε νέες νόρμες γραφής, να πειραματιστείς με τη δική σου οπτική. Η κυρία Μακρή γράφει πολύ καλά και σε γενικές γραμμές έχει καταφέρει να φτιάξει μια γερή πλοκή, μια σωστή εξέλιξη (έστω και ακραιφνή, περιγράφονται πράγματα και καταστάσεις που δεν τα ζει όποιος μένει στην Κυψέλη π. χ. αλλά κανείς δεν μπορεί να εντοπίσει λάθη, ανακρίβειες και τραβηγμένα από τα μαλλιά στοιχεία). Ο Αριστοτέλης Ωνάσης τη φλερτάρει, η Έλλη Λαμπέτη τη στηρίζει στον αγώνα της για τον καρκίνο του τελευταίου της συζύγου, ο Κωνσταντίνος και η Άννα-Μαρία την καλούν στο γάμο τους και διαβάζουμε τα πάντα για αυτόν τον γάμο από τις ετοιμασίες ως την τελετή, ο Ντίμης Κρίτσας την ανακαλύπτει και εμπνέεται κλπ. κλπ.

Ειδικά στο πρώτο μέρος όπου περιγράφονται οι αρχές και οι καταβολές της Αμαλίας και του Αντρέα, οι ιστορίες των οικογενειών τους, η καθημερινότητά τους στο γάμο τους, ζωντανεύουν τα Τρίκαλα και η γύρω περιοχή της εποχής: ιδιόλεκτοι, περιγραφές καθημερινότητας, σκηνές ακριβώς με ό,τι υπήρχε εκείνη την εποχή σε εκείνο το σημείο, απίθανες σελίδες. Μετά όμως, παρ’ όλο που το ταλέντο της συγγραφέως είναι εκεί, τα ονόματα, η διακόσμηση, τα κοσμήματα, ο τρόπος ζωής, οι αλλαγές στη ζωή της, η αριστοκρατία δεν με αφήνουν να απολαύσω όσο θα ήθελα το υπόλοιπο κείμενο. Μπαίνουμε στον κόσμο της Barbara Cartland και της Maeve Binchy αλλά οι διάλογοι δεν είναι κούφιοι ούτε παρατραβηγμένοι, οι περιγραφές έχουν κάποιο νόημα και κάποια αλληλουχία και φυσικά θα προτιμήσω τα αποσπάσματα από το ημερολόγιο της πρωταγωνίστριας και όχι τα υπόλοιπα αφηγηματικά μέρη που γεφυρώνουν τις χρονικές περιόδους της ζωής της. Εκεί ξεδιπλώνεται το πραγματικό ταλέντο της συγγραφέως, εκεί βλέπουμε την πραγματική Αμαλία, όπου παραδόξως δεν γράφει ούτε μια φορά για το τι θα φορέσει ή πώς θα εμφανιστεί, περιγράφει γεγονότα, πρόσωπα και αισθήματα, εκεί ξεδιπλώνει τα μύχια της σκέψης της και της ψυχής της, με σωστό, λυρικό και καθόλου επιφανειακό τρόπο.

Σε γενικές γραμμές έχουμε ένα ρομάντσο, μια χιλιοειπωμένη ιστορία Σταχτοπούτας αλλά με φρέσκια ματιά, ωραίο γράψιμο, υφασμένη στην τοιχογραφία της σύγχρονης Ελλάδας και του υπόλοιπου κόσμου. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι η κυρία Μακρή θα επιστρέψει στο χώρο της λογοτεχνίας, προσεγγίζοντας αυτήν τη φορά περισσότερο την Ισμήνη Καπάνταη παρά τη Λένα Μαντά. Έχει δύναμη, ενάργεια, ύφος και πολλές εμπειρίες που θα τη βοηθήσουν να κερδίσει κι άλλους αναγνώστες.

Δείτε πώς περιγράφει την ηρωίδα της η συγγραφέας στις σελίδες 132-133:

«Τα συχνά τηλεφωνήματα της μητέρας της, με φωνή που έσπαζε από αγωνία, την εκνεύριζαν και της θύμιζαν πως κάποτε υπήρξε μια ρομαντική άνευρη κοπελίτσα από ένα χωριό, που κόντεψε να καταστρέψει μια για πάντα τη ζωή της, μόνο που ο άγνωστος Θεός της την τράβηξε από τα μακριά μαλλιά της και την έσωσε. Ένιωθε διαλεχτή, ξεχωριστή για τη νέα της ζωή και αυτό ήταν ένα συναίσθημα που την απογείωσε τους επόμενους μήνες στην Αθήνα, αφού άρχισε να συνεργάζεται σε μόνιμη βάση πλέον ως mannequin de la maison, με τον οίκο Γαλανού αναλαμβάνοντας χρέη υποδοχής για μια μερίδα πελατισσών της κλάσεως της κυρίας Παλαιολόγου που έψαχναν πάντα για μια ευγενική ατυχήσασα να εξωτερικεύσουν τη σικ μητρική τους στοργή με τις παραινέσεις τους».

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%ad%cf%82-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%ae/feed/ 0 «Στον γκρεμό», της Ντόρας Γιαννακοπούλου, εκδ. Διόπτρα https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%ce%bf%ce%bd-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b5%ce%bc%cf%8c-%ce%bd%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25ce%25bf%25ce%25bd-%25ce%25b3%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25b5%25ce%25bc%25cf%258c-%25ce%25bd%25cf%2584%25cf%258c%25cf%2581%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25bd%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%ce%bf%ce%bd-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b5%ce%bc%cf%8c-%ce%bd%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%85/#respond Mon, 04 Jan 2021 16:28:53 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9814 Ένα άγγιγμα και ένα βλέμμα ήταν αρκετά για να ερωτευτούν παράφορα ο Παύλος και η Ελπίδα. Ένα τραγικό γεγονός όμως το επόμενο καλοκαίρι θα βυθίσει στο πένθος τους αγαπημένους τους και θα αφήσει πολλά αναπάντητα ερωτηματικά.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, στον καιρό της φτώχειας και των μνημονίων, ο κόσμος του θεάτρου προσπαθεί να επιβιώσει περιοδεύοντας στην επαρχία. Ο θίασος της Στέλλας στα Τρίκαλα θα αναστατωθεί από την εξαφάνιση ενός νέου ηθοποιού, του Βασίλη Πετρόπουλου. Η Βίκη, το κορίτσι του, βρίσκεται σε απόγνωση. Τότε αναλαμβάνουν δράση οι γνωστοί μας ντετέκτιβ, ο Στρατής και ο Βλάσης, για να ανακαλύψουν πού βρίσκεται ο Βασίλης και γιατί έφυγε ξαφνικά μέσα στη νύχτα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Στον γκρεμό
Συγγραφέας Ντόρα Γιαννακοπούλου
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δυστυχώς, δε θα της ξαναδώσω άλλη ευκαιρία της συγγραφέως. Μετά το αποτυχημένο «Το μενταγιόν», έχοντας ακόμη την επήρεια του σοκ από μια συγγραφέα που έγραψε την «Πρόβα νυφικού» και τον «Μεγάλο θυμό», έλεγα μήπως ήταν μια κακιά στιγμή. Πιστέψτε με, δεν ήταν. Αυτό το βιβλίο το τελείωσα σε ένα απόγευμα και απογοητεύτηκα κι άλλο. Προχειρογραμμένο, επιφανειακό, βιαστικό, εκβεβιασμένο σχεδόν. Είναι μια όμορφη κεντρική ιδέα, που σίγουρα μπορεί να δώσει υλικό για περαιτέρω και διεξοδική ανάπτυξη πλοκής και χαρακτήρων αλλά η συγγραφέας βαριέται μέχρι θανάτου. Μεγάλη (τεράστια) γραμματοσειρά για τυφλούς, κεφάλαια που θυμίζουν επικεφαλίδες σεναρίου, βεβιασμένες κινήσεις, ρηχά λόγια, πάμε παρακάτω γιατί η στοίβα των αδιάβαστων μεγαλώνει!
]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%ce%bf%ce%bd-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b5%ce%bc%cf%8c-%ce%bd%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Ο άντρας με τη γερμανική στολή», της Μαρούλας Κλιάφα, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b1/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25ce%25b3%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25ae-%25ce%25ba%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ac%25cf%2586%25ce%25b1 https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b1/#respond Sun, 08 Nov 2020 11:21:24 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7971 Το βιβλίο δεν είναι μυθιστόρημα ακριβώς. Είναι ιστορικά στοιχεία που αφορούν τη δράση των δοσίλογων και των φιλογερμανών κατοίκων της Θεσσαλίας γενικότερα και των Τρικάλων ειδικότερα δοσμένα με λογοτεχνικές πινελιές. Η ίδια η συγγραφέας παραδέχεται ότι ενέπλεξε τη μυθιστορία με την πραγματικότητα, οπότε έχουμε την πρωτοπρόσωπη αφήγηση μιας γυναίκας που ανακαλύπτει το ημερολόγιο της νεκρής μητέρας της, στο οποίο αχνοφαίνεται ότι ο παππούς της πρωταγωνίστριας συνεργαζόταν με τους Γερμανούς. Έτσι ταξιδεύει στα Τρίκαλα, συναντάει διάφορους ανθρώπους και μέσα από τις μαρτυρίες τους ξεδιπλώνεται ένα θέμα που εξακολουθεί να είναι ταμπού ακόμη και στην εποχή μας (κακουχίες των αντιφρονούντων, φρούδες ελπίδες των κομμουνιστών, εξολοθρεύσεις Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης σταλμένοι από δικούς τους, χωριανούς και πόσα άλλα!). Άραγε, όντως ήταν ο παππούς της συνεργάτης των Γερμανών; Ποια η δράση του; Τι κακό προξένησε; Ποιοι τον υποστήριξαν και ποιοι τον λοιδορούν ακόμη; Η πρωταγωνίστρια θα φτάσει μέχρι το τέλος ή θα προτιμήσει να κλείσει καλά αυτό το σκοτεινό ντουλάπι;

Βιβλίο Ο άντρας με τη γερμανική στολή
Συγγραφέας Μαρούλα Κλιάφα
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα καλογραμμένο βιβλίο, μια προσεκτικά μελετημένη έρευνα για ένα τραύμα από το οποίο ακόμη στάζει το αίμα της αδελφικής προδοσίας. Διαβάζεται απνευστί ως μυθιστόρημα και με παύσεις ως ντοκουμέντο, εξαρτάται πώς το αντιμετωπίζει ο κάθε αναγνώστης. Οι αυτούσιες παραθέσεις των καταθέσεων-εξομολογήσεων των αυτοπτών μαρτύρων της εποχής και της προσωπικότητας του Χρίστου Μαντούρα (υπαρκτό πρόσωπο;), επικεφαλής της τοπικής Εθνικής Οργανώσεως που συνεργαζόταν στενά με τους Γερμανούς κατακτητές ηρώων δίνουν μια απίστευτη ζωντάνια στο κείμενο και μια αυθεντική καταγραφή άγνωστων περιστατικών και σκοτεινών προσωπικοτήτων. Παράλληλα η ιστορία που ξεδιπλώνει η συγγραφέας είναι ντυμένη με τα καλύτερα λογοτεχνικά ενδύματα και η γραφή τρέχει ξέφρενη προς την αλήθεια μαζί με την ηρωίδα του βιβλίου. Άραγε θα συναντηθούν οι δυο τους ή η κάθε μία θα μείνει ήσυχη στη γωνία της, αμίλητη και τρομαγμένη από το βάρος των αποκαλύψεων;

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Οι νεαροί μουσικοί τα έδιναν όλα ανεβασμένοι σε μια πρόχειρη εξέδρα που είχαν στήσει μεταξύ του μνημείου των πέντε απαγχονισμένων ΕΠΟΝιτών και του σημείου όπου άλλοτε υψώνονταν οι φανοστάτες πάνω στους οποίους, τον Ιούνιο του 1945, είχαν κρεμάσει με συρματόσκοινο τα κεφάλια του Άρη Βελουχιώτη και του συντρόφου του Τζαβέλα. Μέσα στο κλίμα αυτής της γενικευμένης ευφορίας αναρωτήθηκα αν η αναδίφηση του ιστορικού παρελθόντος που εγώ επιχειρούσα είχε κάποιο νόημα» (σελ. 80).

«Τελικά καταλήξαμε σε μια από τα ίδια: οι Νεοέλληνες φοβόμαστε την πρόσφατη ιστορία μας. -Δεν είμαστε έτοιμοι να δούμε κατάματα την αλήθεια. Μας θρέφουν οι μύθοι, είπε ο Λουκάς. Κι όμως, το μέλλον ανήκει σ’ εκείνους που θυμούνται το παρελθόν χωρίς να το εξωραΐζουν, συμπλήρωσε. Συμφώνησα. -Είμαστε θύματα τη δόξας των προγόνων μας. Η αρχαιότητα τελικά μας έχει χαντακώσει, είπα. -Γι’ αυτό και συνεχώς την πατάμε» (σελ. 210).

«Αν και είμαι στον εκδοτικό χώρο, ομολογώ ότι δε γνώριζα όσο θα έπρεπε την κατάσταση. Ποτέ δε μου είχε περάσει από το μυαλό πως η επιτυχία ενός βιβλίου στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην προβολή του. Το ταλέντο του συγγραφέα και η λογοτεχνική αξία του βιβλίου έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Εκείνο που κυρίως μετράει είναι οι συνεντεύξεις, οι προδημοσιεύσεις, τα δελτία Τύπου και γενικά το νταβαντούρι. -Βαρύνοντα ρόλο έχουν οι γνωριμίες με τους ανθρώπους των λογοτεχνικών σελίδων. Αν είσαι άγνωστος, την έβαψες. Κανένας από τους φιρμάτους κριτικούς δε θα χάσει χρόνο για να ξεφυλλίσει το βιβλίο κάποιας κυρίας τάδε. Το παν είναι να φαίνεσαι και κάπου κάπου να λες και καμιά παραδοξολογία. Αυτό που προέχει είναι η αναγνωρισιμότητα. Το επικοινωνιακό κομμάτι είναι από τα βασικά, μου τόνισε ένας φίλος του Λουκά που είναι σύμβουλος επικοινωνίας» (σελ. 211).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b1/feed/ 0 «Ο κόσμος βαριέται να διαβάζει θλιβερές ιστορίες», της Μαρούλας Κλιάφα, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b2%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%ad%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b1-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b1/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf-%25ce%25ba%25cf%258c%25cf%2583%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b2%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25ad%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25b9-%25ce%25bc%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ac%25cf%2586%25ce%25b1 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b2%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%ad%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b1-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b1/#respond Fri, 14 Aug 2020 16:30:35 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6139 Εμείς και οι Άλλοι. Μια ιστορία με δύο αφηγητές για έναν κόσμο που χρόνια τώρα ζει στο περιθώριο.
Μια μικρή τσιγγάνα, η Ελπίδα, εξιστορεί με τρόπο αφοπλιστικό τη ζωή της στον καταυλισμό. Μια ζωή μίζερη, γεμάτη ταπεινώσεις, που την πληγώνουν. Έπειτα από ένα συνταρακτικό γεγονός, το νήμα της αφήγησης το παίρνει η συγγραφέας. Τη μυθοπλασία αντικαθιστά πλέον το ρεπορτάζ. Εξιστορούνται γεγονότα αληθινά, που φέρνουν στο προσκήνιο ένα σύγχρονο κοινωνικό φαινόμενο: το φόβο μας για τον Άλλον, τον διαφορετικό. Το μυθιστόρημα, από το 1986 που πρωτοκυκλοφόρησε, αποτέλεσε βιβλίο αναφοράς όχι μόνο για το τολμηρό του θέμα, αλλά και για τον τρόπο γραφής. Σήμερα, το βιβλίο, ξαναγραμμένο και εμπλουτισμένο, διατηρεί την πρώτη του φρεσκάδα και καλεί μια νέα γενιά αναγνωστών να προβληματιστεί πάνω στο θέμα του ρατσισμού. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Ο κόσμος βαριέται να διαβάζει θλιβερές ιστορίες
Συγγραφέας Μαρούλα Κλιάφα
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα πολύ καλό αμάλγαμα μυθοπλαστικής αφήγησης και ρεαλιστικής καταγραφής προσώπων, πραγμάτων και εθίμων. Το βιβλίο διακρίνεται σε δύο μέρη: στο πρώτο, αφηγηματικά η μικρή Ελπίδα μας περιγράφει την καθημερινότητά της σε τσιγγάνικο καταυλισμό κοντά στα Τρίκαλα ενώ στο δεύτερο τη σκυτάλη παίρνει η ίδια η συγγραφέας και μας συμπληρώνει τις εικόνες και τις εντυπώσεις του παιδιού με τη δική της ωμή και αυθεντική ματιά, συμπληρώνοντάς την με φωτογραφίες-ντοκουμέντα.

Ο μικρόκοσμος των τσιγγάνων, οι καθημερινές τους ασχολίες, η έλλειψη σωστών συνθηκών υγιεινής και εκπαίδευσης, η αποξένωση από την ντόπια κοινωνία (γι’ αυτό και δε ζουν μέσα στις πόλεις αλλά γύρω από αυτές), η στάση του κράτους, η στάση των απλών ανθρώπων, όλα ακρίτως και αδιακρίτως οδηγούν στην αποπομπή των τσιγγάνων, παρ’ όλο που και πλούσια γλώσσα έχουν και ωραία έθιμα και συνεκτικότητα μεταξύ τους. Ένα βιβλίο-μαρτυρία, που ξεκίνησε ως ιδέα από τον καταυλισμό στη γενέτειρα της συγγραφέως, τα Τρίκαλα, για να βρει εφαρμογή και επαφή με την πραγματικότητα των τσιγγάνικων καταυλισμών σε όλη τη χώρα. Για μένα το βιβλίο έχει το συγκλονιστικότερο εξώφυλλο που έχω δει ποτέ. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις! Ψάξτε να βρείτε το βιβλίο (άλλωστε είναι εμπλουτισμένη επανέκδοση παλαιότερης έκδοσης) και αποκτήστε μια πρώτη επαφή με τον κόσμο αυτών των άγνωστων νομάδων.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b2%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%ad%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b1-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b1/feed/ 0