Ταξίδια – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Wed, 05 Nov 2025 15:51:44 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.4 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Ταξίδια – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Η οικογένεια Γκρίφιν ταξιδεύει με υποβρύχιο», της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου, εκδ. Ελληνοεκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%86%ce%b9%ce%bd-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b2%cf%81%cf%8d%cf%87%ce%b9%ce%bf/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25bf%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25b3%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2586%25ce%25b9%25ce%25bd-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25cf%2585%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25b2%25cf%2581%25cf%258d%25cf%2587%25ce%25b9%25ce%25bf https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%86%ce%b9%ce%bd-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b2%cf%81%cf%8d%cf%87%ce%b9%ce%bf/#respond Wed, 05 Nov 2025 15:51:26 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=16180 Τα μέλη της οικογένειας Γκρίφιν ζουν στο βουνό κι αποφασίζουν φέτος το καλοκαίρι να κάνουν διακοπές με υποβρύχιο, ώστε να γνωρίσουν θάλασσες και ωκεανούς. Ποια πλάσματα ζουν στους άγνωστους βυθούς; Τι κινδύνους μπορεί να συναντήσει κανείς σε αχαρτογράφητα νερά; Η οικογένεια Γκρίφιν θα βοηθήσει και πάλι τα παιδιά να γνωρίσουν και ν’ αγαπήσουν τον πλανήτη μας.

Βιβλία Η οικογένεια Γκρίφιν ταξιδεύει με υποβρύχιο
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφοι Λίλα Καλογερή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Τζένη Κουτσοδημητροπούλου με την παραστατική γραφή της δημιουργεί υπέροχες σκηνές και αξέχαστα περιστατικά που θα εντυπωσιάσουν τους μικρούς αναγνώστες και θα τους γεμίσουν συναρπαστικές πληροφορίες για τον κόσμο του βυθού. Μπαρμπούνια, χελιδονόψαρα, αστερίες, καλαμάρια, φεγγαρόψαρα, αγγελόψαρα, ιππόκαμποι, ξιφίες και πολλά άλλα γνωστά και άγνωστα πλάσματα μας καλωσορίζουν στη ζωή τους. Ξεκινάμε από τα βαθιά και ήρεμα νερά της Μεσογείου, συνεχίζουμε στα πράσινα λιβάδια της Ποσειδωνίας, όπου βρίσκουν καταφύγιο κάποια ψάρια για να γεννήσουν τα αυγά τους, στη θάλασσα των κοραλλιών με τα χιλιάδες χρώματα, στα βαθιά και αχαρτογράφητα νερά του Ειρηνικού ωκεανού, στον τάφο των Μαριανών, το βαθύτερο σημείο των ωκεανών, στον Αρκτικό ωκεανό, στη Μαύρη Θάλασσα με τα ναυάγιά της και αλλού. Ο Όλιβερ έχει πάρει μαζί το αγαπημένο του κοχύλι για να το αφήσει στο πιο ωραίο μέρος που θα βρει. Σε κάθε σημείο που φτάνει η οικογένεια Γκρίφιν, κάνει μια μικρή έρευνα αλλά πάντα κάτι δεν του αρέσει. Στο τέλος όμως…

Η εικονογράφηση της Λίλας Καλογερή είναι καταπληκτική και ζωντανεύει παραστατικά και ρεαλιστικά τον κόσμο των ωκεανών. Χρησιμοποιεί άφθονα και ποικίλα χρώματα, χαρακτηριστικά για το κάθε σημείο των ωκεανών όπου φτάνει η οικογένεια Γκρίφιν, δημιουργώντας έτσι ένα εντυπωσιακό φόντο που θα λατρέψουν τα παιδιά. Το ταλέντο της φαίνεται από την αρχή, με τις λεπτομέρειες στο δωμάτιο του Όλιβερ και με το σημείο της θάλασσας όπου βυθίζεται το υποβρύχιο για να ξεκινήσει το ταξίδι του και απογειώνονται με τις υπέροχες απεικονίσεις των ψαριών και των άλλων πλασμάτων του βυθού. Έχει βρει έναν μοναδικό τρόπο να ρίχνει φως στο εκάστοτε περιβάλλον και λάτρεψα το μπλε του Ινδικού Ωκεανού. Ακόμη και το φράγμα της Διώρυγας του Παναμά είναι λες και βγήκε από επαγγελματική μακέτα.

«Η οικογένεια Γκρίφιν ταξιδεύει με υποβρύχιο» και οδηγεί τους μικρούς αναγνώστες στους ωκεανούς της γης, συστήνοντάς τους τα διάφορα είδη ζωής που μπορεί να συναντήσει κανείς και την ποικιλομορφία στον εκάστοτε τόπο. Ελάτε να βυθιστούμε στα σκοτεινά, ήρεμα ή επικίνδυνα νερά των θαλασσών του πλανήτη μας.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%86%ce%b9%ce%bd-%ce%bc%ce%b5-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b2%cf%81%cf%8d%cf%87%ce%b9%ce%bf/feed/ 0 «Η οικογένεια Γκρίφιν ταξιδεύει με αερόστατο» & «Η μυστική πόρτα», της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου, εκδ. Ελληνοεκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%86%ce%b9%ce%bd-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%ce%b1/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25b3%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2586%25ce%25b9%25ce%25bd-%25ce%25bc%25cf%2585%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25cf%2580%25cf%258c%25cf%2581%25cf%2584%25ce%25b1 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%86%ce%b9%ce%bd-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%ce%b1/#respond Mon, 17 Jan 2022 13:56:53 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=12618 Η Τζένη Κουτσοδημητροπούλου έγραψε δύο ξεχωριστά παραμύθια που θα ταξιδέψουν με ποικίλους τρόπους τα παιδιά από 4 ετών και πάνω. Από τον κόσμο των ονείρων στον κόσμο που μας περιβάλλει, από την αστείρευτη φαντασία στις διαφορετικές άκρες της γης, η συγγραφέας ενισχύει σημαντικά τις γνώσεις των μικρών αναγνωστών και εμπλουτίζει τη σκέψη τους.

Βιβλία Η οικογένεια Γκρίφιν ταξιδεύει με αερόστατο & Η μυστική πόρτα
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφοι Λίλα Καλογερή, Ράνια Ηλιάδου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα μέλη της οικογένειας Γκρίφιν ζουν στο βουνό κι αποφασίζουν φέτος το καλοκαίρι να κάνουν διακοπές με αερόστατο, μόνο που ο μπαμπάς δεν τα υπολογίζει σωστά κι έτσι πότε φτάνουν στον Βόρειο Πόλο, πότε στην Αμερική, πότε στην Ινδία, πότε αλλού. Έτσι καταστρώνεται ένα άκρως διασκεδαστικό ταξίδι με το οποίο οι μικροί αναγνώστες θα γνωρίσουν λιτά και περιεκτικά τα βασικά χαρακτηριστικά όλων των ηπείρων της γης. Καγκουρό και λάμα, σέρφερς και βιαστικοί διαβάτες, ποτάμια και πάγοι καλωσορίζουν τα παιδιά και τους συστήνουν τα βασικά χαρακτηριστικά της κάθε χώρας που επισκέπτονται οι Γκρίφιν. Η εικονογράφηση της Λίλας Καλογερή είναι πολύχρωμη, ζωηρή και παραστατική. Η θέα από το αερόστατο με συνεπήρε, μιας και οι λεπτομέρειες από κάθε χώρα, είτε τα χαρακτηριστικά των κατοίκων είτε τα τοπία, είναι καλοδουλεμένες και προσεκτικά σχεδιασμένες. Η Times Square, ο ωκεανός, οι πάγοι, η θάλασσα, η ζούγκλα, τα ζώα, είναι όλα δοσμένα με τέτοιο τρόπο που θα συναρπάσει τα παιδιά και θα τους γνωρίσει τον κόσμο, παρακινώντας τα να ψάξουν για περισσότερες πληροφορίες.

Κάθε βράδυ η Ρωξάνη, ένα ξεχωριστό κορίτσι, ξετρυπώνει από μια μυστική πόρτα και ζει ξεχωριστές περιπέτειες. Ένας ξυλοπόδαρος με ανεμόπτερο, ένας βάτραχος με καρό γιλέκο, μια παράσταση μπαλέτου είναι μερικά μόνο από αυτά που βλέπει το κορίτσι. Τι μας βοηθάει να βλέπουμε καλά όνειρα; Πώς μπορούμε να γλυτώσουμε από τους εφιάλτες; Πόσο καλό κάνει ένα παραμύθι πριν τον ύπνο; Η συγγραφέας δείχνει τον τρόπο με έξυπνη και εύληπτη πλοκή. Η εικονογράφηση της Ράνιας Ηλιάδου, αν και χρησιμοποιεί γκρι και πράσινο φόντο και χρωματισμούς που κινούνται στους ίδιους τόνους, είναι χαριτωμένη και λεπτομερής, χωρίς να κουράζει τα παιδικά μάτια. Ο ρεαλισμός της καθημερινότητας της Ρωξάνης αποδίδεται εξίσου όμορφα με τον αφαιρετικό των ονείρων της κι έτσι έχουμε ένα καλοδουλεμένο σύμπαν, με εικόνες και καταστάσεις οικείες στα παιδιά.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%86%ce%b9%ce%bd-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%ce%b1/feed/ 0 «Retroland», του Valentin Groebner, εκδ. Λέμβος https://www.vivliokritikes.com/retroland-valentin-groebner/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=retroland-valentin-groebner https://www.vivliokritikes.com/retroland-valentin-groebner/#respond Sun, 23 May 2021 06:06:04 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11909 Τι είναι ο ιστορικός τουρισμός και πώς προέκυψε; Πώς είναι όταν εμπορευματοποιούνται μνημεία και εκδηλώσεις του παρελθόντος ως μάρτυρες της τοπικής «ταυτότητας» και της αυθεντικότητας; Τι νέο προκύπτει όταν το παρελθόν το επισκέπτεται κανείς για αναψυχή; Γιατί υπάρχει επίμονη προσφυγή στις ιστορίες προέλευσης ως ρίζες και πηγές της ταυτότητάς μας; Αν αυτή η ταυτότητα ορίζεται ως ιστορική και προέρχεται από το παρελθόν πώς μπορεί να βιώνεται ξανά και ξανά; Σε αυτά και σε άλλα ερωτήματα απαντάει ο Valentin Groebner, όχι μόνο καταφεύγοντας σε μαρτυρίες, ημερολόγια ταξιδίου, άρθρα, απόψεις περιηγητών, λογοτεχνών και απλών ανθρώπων αλλά και σε επιτόπιες επισκέψεις σε σημεία ιστορικού ενδιαφέροντος (Παρίσι, Λουκέρνη, Βαρσοβία, Σρι Λάνκα, Τιρόλο, ακόμη και Παρθενώνα) που εκείνος βρίσκει σημαντικά για τεκμηρίωση ή εμπλουτισμό των απόψεών του.

Βιβλίο Retroland: Ιστορικός τουρισμός και η αναζήτηση για το αυθεντικό
Τίτλος πρωτοτύπου Retroland: Geschichtstourismus und die Sehnsucht nach dem Authentischen 
Συγγραφέας Valentin Groebner
Μεταφραστής Αρετή Βάνα
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον δοκίμιο σχετικό με τον τουρισμό, με τις φιλοδοξίες που γεννιούνται από ένα ταξίδι, με τις συνθήκες που δημιουργούν είτε τεχνηέντως είτε με αυθεντικότητα οι ιστορικοί προορισμοί μα πάνω απ’ όλα αφορά την ψυχολογία του τουρίστα και το πώς ο ίδιος οφείλει να προετοιμαστεί για κάθε ταξίδι από ψυχοκοινωνικής άποψης. Το βιβλίο είναι διαχωρισμένο σε ενότητες, που οδηγούν σταδιακά τον αναγνώστη στην καρδιά του προβληματισμού που απασχολεί τον συγγραφέα. Ξεκινάμε με τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στον επιστημονικό και τον εμπορικό χειρισμό των υπολειμμάτων του παρελθόντος, ταξιδεύουμε στον Μεσαίωνα όπου για πρώτη φορά αναδημιουργήθηκαν ιστορικά σκηνικά για να τα επισκεφθούν προσκυνητές (Sacri Monti), επιστρέφουμε στον 19ο αιώνα όπου στενάχωρα, άσχημα και θλιβερά κτίρια και δρόμοι μετατράπηκαν σε γραφικές πόλεις και μοναδικά αξιοθέατα και όλα αυτά εξετάζονται υπό το πρίσμα της μετα-παραγωγής της ιστορίας, δηλαδή πώς δημιουργούνται «αυθεντικά» σκηνικά και κεφαλαιώδεις έννοιες που ενεργοποιούνται πολιτικά ενώ κλείνει με το ατομικό ταξίδι ως αναζήτηση της αυθεντικότητας άλλων εποχών.

Ο συγγραφέας ταξίδεψε σε σημαντικά ιστορικά σημεία της Ευρώπης και καταγράφει με ωραίο τρόπο τη γοητεία του ταξιδιού στο παρελθόν μέσα από μια σειρά επισκέψεων και προορισμών, με την Ελβετία να παίζει ήδη από τον 19ο αιώνα έναν ιδιαίτερο ρόλο στην εμφάνιση της τουριστικής βιομηχανίας. Επισημαίνει ότι η  πρώτη ύλη της βιομηχανίας του τουρισμού δεν είναι τα παρθένα τοπία ή ο χώρος, είναι ο χρόνος. Οι διακοπές είναι υπόσχεση για έντονα συναισθήματα αλλά και για αναπαράσταση εποχής! Άλλωστε, είναι ξεκάθαρος: «Όλο αυτό το σύμφυρμα παροχής υπηρεσιών που λέγεται τουρισμός…» (σελ. 13). Κάποιες δυσνόητες αλλά γεμάτες ιδέες και σωστά συμπεράσματα προτάσεις, όπως: «Η δραματική πολιτισμικά πεσιμιστική οπτική της καταστροφής του ωραίου και η οπτική της κοινοτοπίας και ομοιομορφίας έχει συνοδέψει τον τουρισμό από την αρχή» (σελ. 78) εναλλάσσονται με εντυπωσιακές στατιστικές («Ο αριθμός των παγκοσμίως καταγεγραμμένων ετήσιων τουριστικών αφίξεων αυξήθηκε από 25,3 εκατομμύρια το 1950 σε 1,235 δισεκατομμύρια το 2016. Έχει σχεδόν πενταπλασιαστεί μέσα σε δυο γενιές», σελ. 17) και συναρπαστικές πληροφορίες για τις αλλαγές που υφίστανται οι ιστορικοί τόποι, για τη μεταμόρφωση της βιομηχανίας του τουρισμού ανά τους αιώνες και για αρχιτεκτονικά, σημασιολογικά, πολεοδομικά, χωροχρονικά μυστικά των τόπων που επισκέφθηκε ως παραδείγματα του τρόπου χειρισμού της ζητούμενης «αυθεντικότητας».

Το συμπέρασμα είναι επίσης αξιοσημείωτο: «Όλα όσα επιτρέπουν σ’ ένα μέρος να λειτουργεί ως αρχή και ιστορική προέλευση προστέθηκαν αργότερα. Διαφορετικά δεν θα λειτουργούσε στους επισκέπτες του στο παρόν. Επειδή συνήθως δεν υπάρχει τίποτα στον τόπο ιστορικών καταβολών -η αρχή έχει περάσει, είναι μακριά, έφυγε… Για να γίνει ένας τόπος ιστορικός «χώρος» που επισκέπτεται κάποιος για να επαναφορτιστεί και να αναζωογονηθεί με ό,τι είναι φρέσκο από το παρελθόν, τα απομεινάρια, το ίχνος, το μνημείο πρέπει να αποκατασταθεί, να εγκατασταθεί και να συντηρηθεί.. Επομένως το πρωτότυπο δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο παρά αόρατο. Το άθικτο αυθεντικό παρελθόν είναι ένα τυφλό σημείο, στην κυριολεκτική έννοια της λέξης, έξω από όλες αυτές τις επιζήμιες ιστορίες με τις οποίες ο τουρισμός έχει τόσο έντονη σχέση» (σελ. 189-190). Ο Valentin Groebner  προτείνει: «Θα ήταν πιο σοφό να αποδεχτούμε το πεπερασμένο του παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένων των απωλειών, και να γυρεύουμε τις ελευθερίες που προκύπτουν από αυτό» (σελ. 206). Και τονίζει: «Αυτό που οι τουρίστες επισκέπτονται πιο έντονα είναι τα δικά τους συναισθήματα. Αυτοί οι ίδιοι είναι στην πραγματικότητα ο ουσιαστικός προορισμός στο ταξίδι τους» (σελ. 191).

Το «Retroland» είναι ένα συμπυκνωμένο ταξίδι στη σημειολογία του τουρισμού, επεξηγεί βασικές έννοιες γύρω από τη σημασία, την οντότητα και την αξία του παρελθόντος και πώς αυτό αντιμετωπίστηκε από περιοχές και χώρες που προσβλέπουν στον τουρίστα, ακόμη και εις βάρος της αυθεντικότητας και αγκαλιάζει με αγάπη την ψυχολογία του ίδιου του ταξιδευτή, στον οποίο τονίζει επανειλημμένα πως κάθε ταξίδι είναι ξεχωριστό ακριβώς γιατί ο καθένας είναι ξεχωριστός, όσο κι αν επιμένει το μάρκετινγκ σε φράσεις-κλειδιά ή τοποθεσίες-must see.

]]> https://www.vivliokritikes.com/retroland-valentin-groebner/feed/ 0 «Το μεγάλο σιδηροδρομικό παζάρι», του Paul Theroux, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%ce%b1%ce%b6%ce%ac%cf%81%ce%b9-theroux/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b5%25ce%25b3%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25bf-%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25b4%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b6%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25b9-theroux https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%ce%b1%ce%b6%ce%ac%cf%81%ce%b9-theroux/#respond Fri, 22 Jan 2021 22:03:24 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10854 Και ναι, είναι αλήθεια! Μετά από πέντε (5) χρόνια η στοίβα μου κατέβηκε και βρήκα αυτό το βιβλίο!!!!!! Το οποίο σε γενικές γραμμές μου άρεσε. Δεν έχω ξαναδιαβάσει ταξιδιωτική λογοτεχνία ή ταξιδιωτικές εντυπώσεις, έχοντας στο μυαλό μου ή περιπέτειες περασμένων εποχών και πιο χαζών ή πιο τυχερών ανθρώπων από μένα (ως προς το τι αντιμετωπίζουν στα ταξίδια και τι τους τυχαίνει αντίστοιχα) ή ανούσια παράθεση χρονολογιών, γεωγραφικών συντεταγμένων τόπων που δεν ξανάκουσα ποτέ και ούτε και θα πάω και δεν μπορώ να πω ότι θα κυνηγούσα να διαβάσω τέτοια βιβλία. Το συγκεκριμένο όμως με τράβηξε και με κράτησε! Είτε γιατί οι παρατηρήσεις του συγγραφέα είναι αντικειμενικές, ανθρωπολογικές, γενικές και πουθενά δε γίνεται γκρινιάρης ή ρατσιστής (αντιθέτως, υπάρχουν σημεία που, παρά την κόπωση που νιώθει από ταλαιπωρία, έλλειψη ανέσεων, πείνα κλπ. τα αντιμετωπίζει όλα με σαρδόνιο, διακριτικό χιούμορ, ακόμη και αυτοσαρκασμό) είτε γιατί γράφει ωραία, καλά, στρωτά (πάντως θα πω την κακία μου εδώ, σε παρένθεση, για να αγνοηθεί: υπάρχουν αρκετά μεταφραστικά λαθάκια στο κείμενο, ασήμαντα σε έκταση ή συχνότητα). Επίσης να ξεκαθαρίσω ότι η Ασία (η μέσα, η ουσιαστική Ασία, όχι τα μικρασιατικά παράλια) είναι ένας από τους τελευταίους προορισμούς που θέλω να πάω (μόνο Κίνα και Ιαπωνία επιθυμώ). Τι έχουμε επομένως μέχρι τώρα; Δύο αρνητικές προδιαθέσεις: ταξιδιωτικό βιβλίο και μάλιστα για την Ασία. Κι όμως και με κράτησε και μου άρεσε.

Βιβλίο Το μεγάλο σιδηροδρομικό παζάρι
Τίτλος πρωτοτύπου The great railway bazaar
Συγγραφέας Paul Theroux
Μεταφραστής Αθανάσιος Ζάβαλος
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

«Τα τρένα είναι ακαταμάχητα παζάρια που ταξιδεύουν φιδογυρίζοντας από τόπο σε τόπο…Το τρένο σε κάνει να νιώθεις ήρεμος όπου κι αν βρίσκεσαι, σε αντίθεση με τον ανήσυχο ιδρώτα που σε λούζει στο αεροπλάνο στη σκέψη ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά (σε νιώθω, συγγραφέα!!!!), με τη ναυτία και τη ζάλη από το καυσαέριο αν ταξιδεύεις με πούλμαν και τη σωματική αγκύλωση που παθαίνεις αν ταξιδεύεις με το δικό σου αυτοκίνητο» (σελ. 9).Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα γιατί ο συγγραφέας προτίμησε να κάνει αυτόν τον γύρο του κόσμου με αυτόν τον τρόπο. Προσοχή, το βιβλίο γράφτηκε το 1975 και κυκλοφόρησε η ελληνική μετάφρασή του το 2005, επομένως σε καμία περίπτωση δε μιλάμε για ένα σύγχρονο βιβλίο. Δε θα βρείτε ούτε ταξιδιωτικές οδηγίες, ούτε περιττά ιστορικά, γεωγραφικά, δεν ξέρω τι άλλο, στοιχεία. Θα βρείτε περιπέτειες, απρόοπτα, καθυστερήσεις, ταλαιπωρίες, τύφο και χολέρα, αγωνία, ξενύχτια, κακούς και καλούς ανθρώπους, απόρους, ζητιάνους, αγνώμονες, βλαχαδερά, κυρίους περιωπής, μια μεγάλη περιπέτεια δηλαδή, ένα μεγάλο σιδηροδρομικό παζάρι. Οι σταθμοί του ταξιδιού: Λονδίνο-Κωνσταντινούπολη με το Όριεν Εξπρές (το οποίο καταθάβει, σβήνοντας οριστικά τον μύθο της αίγλης και της άνεσης, άλλωστε νομίζω ότι πια έχει καταργηθεί ως γραμμή στις μέρες μας) κι από κει η Ασία τον καλωσορίζει: Τουρκία, Ιράν (Τεχεράνη), Μεσέντ, Κιμπέρ, Ινδία, Βιρμανία, Βιετνάμ, Μαλαισία (Κουάλα Λουμπούρ), Ιαπωνία, Ρωσία με τον Υπερσιβηρικό και από Πετρούπολη πίσω στην πατρίδα.

Εθνολογικές παρατηρήσεις, κουλτούρα διαφορετικών λαών, ακόμη και διαφορετικών ανθρώπων στην ίδια χώρα, διατροφικές συνήθειες, ασυνεννοησίες, παρεξηγήσεις, το άγνωστο, το μυστηριώδες, από τους αφημένους στη μοίρα και στο Θεό Ινδούς στους βουδιστές, από κει στους Ιάπωνες που είναι λες και τους προγραμμάτισαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές (πολύ γέλιο στο σημείο που ο συγγραφέας ανακαλύπτει ότι η στάση στους σταθμούς της Ιαπωνίας διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα κι όποιος κατέβηκε, κατέβηκε!!!), και στους Ρώσους (που πίνουν για να ξεχνάνε). Εξαιρετικά αποσπάσματα, κάθε σελίδα και μια έκπληξη, μια ανατροπή, ένα εμπόδιο. Κι όμως ο συγγραφέας δεν τα παρατά, ολοκληρώνει το ταξίδι του, αν και στην πορεία της γραφής του καταλαβαίνεις ότι «το αστείο παρατράβηξε», ο άνθρωπος έζησε τέσσερις μήνες μέσα στα τρένα, στην άλλη άκρη της γης κι όσο κι αν του άρεσε κάπου κουράστηκε, η σωματική κόπωση και η ταλαιπωρία νίκησαν. Ποτέ δεν το μετάνιωσε, ποτέ δεν άλλαξε τη γραφή του, πουθενά δεν πλατειάζει, ούτε βαριέται να παρατηρήσει, να σχολιάσει και να γράψει αλλά κάπου φθίνει η σπιρτάδα του, ως ένδειξη της κόπωσης που έγραψα πιο πριν. Στη σελ. 505 γράφει: «Στο τέλος του τετράμηνου εκείνου ταξιδιού ένιωθα ένα πτώμα, σαν να είχα επιβάλει στον εαυτό μου να αρρωστήσει με σκοπό να ξεπεράσω εκείνη την αρρώστια. Τώρα όμως ένιωθα σαν να είχα θεραπευτεί και το μόνο που ήθελα ήταν να γυρίσω σπίτι…Τελικά όλες οι μεγάλες περιοδείες είναι ένας τρόπος για να γυρίσει κανείς ξανά στο σπίτι του».

Από αυτό το βιβλίο, μεταξύ άλλων, θα μου μείνει η λέξη «νταφιλιάζομαι» (εδώ συγχαίρω το μεταφραστή) που σημαίνει ότι χάνω το τρένο και μένω καρφωμένος σε ξένη πόλη, εκ του Ντάφιλ, συνεπιβάτη του συγγραφέα, που την πάτησε στα σύνορα της Ιταλίας!!!! Επίσης ακόμη γελάω όταν θυμάμαι το εξής σημείο: «μια νεαρή Ινδή χωρική, φορτωμένη νερό σε κανάτι στους τρυφερούς της ώμους μετέφερε τη δυσεντερία στο χωριό της» (απόδοση δική μου), δηλαδή το νερό ήταν μολυσμένο, το ήξερε και το ξέρουν κι όλοι οι Ινδοί αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να πιουν!!!! Μη σας τρομάξει το μέγεθος του βιβλίου, είναι ένας πολύ καλός σύντροφος σε μεγάλα ταξίδια που πιθανόν να κάνετε. «…η διαφορά ανάμεσα στο ταξιδιωτικό βιβλίο και στο μυθιστόρημα είναι η διαφορά ανάμεσα στο να καταγράφεις αυτό που βλέπει το μάτι και στο να ανακαλύπτεις αυτό που γνωρίζει η φαντασία. Το μυθιστόρημα είναι σκέτη χαρά, τι κρίμα που δεν μπορούσα να αφηγηθώ όλο το ταξίδι σαν να ήταν ένα μυθιστόρημα» (σελ. 505).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%ce%b1%ce%b6%ce%ac%cf%81%ce%b9-theroux/feed/ 0 «Το ταξίδι που πληγώνει», του Νίκου Μπακόλα, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b4%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bb%ce%b1%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25be%25ce%25af%25ce%25b4%25ce%25b9-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2580%25ce%25bb%25ce%25b7%25ce%25b3%25cf%258e%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25b9-%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25ba%25cf%258c%25ce%25bb%25ce%25b1%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b4%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bb%ce%b1%cf%82/#respond Sat, 09 Jan 2021 16:07:02 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10295 Ο μυθιστοριογράφος Νίκος Μπακόλας έγραψε κατά καιρούς και διηγήματα και άλλα μικρά πεζογραφήματα. Εδώ συγκεντρώνονται τα «μικρά» πεζά της τελευταίας περιόδου της ζωής του (1986-1999), καταταγμένα σύμφωνα με την επιθυμία του. Το πρώτο μέρος του βιβλίου, «Το ταξίδι που πληγώνει», είναι μια ενότητα πεζογραφημάτων που καταγράφουν κάποια προσωπικά ταξίδια, με λίγο ή πολύ τραυματικές εμπειρίες μα με μια φιλοπαίγμονα διάθεση που ποικίλλει από ταξίδι σε ταξίδι. Τα υπόλοιπα διηγήματα είναι, και αυτά, με κάποια έννοια, ταξίδια, (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το ταξίδι που πληγώνει
Συγγραφέας Νίκος Μπακόλας
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια υπέροχη και αξιοσημείωτη συλλογή διηγημάτων, με υπέροχες εκφράσεις και ωραίες σκέψεις (σύντομη κριτική μου που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2012).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b4%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bb%ce%b1%cf%82/feed/ 0 «Σπίτια της καρδιάς…», της Αγγελικής Κίτσου-Μαγαράκη, εκδ. Στεφανίδη https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%80%ce%af%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%af%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25cf%2580%25ce%25af%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25ac%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25af%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%80%ce%af%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%af%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7/#respond Mon, 04 Jan 2021 17:38:20 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9817 Υπάρχουν βιβλία και βιβλία. Βιβλία λογοτεχνικά, ιστορικά, οικονομικά, ιατρικά, βιβλία παιδικά, για γυναίκες και για άντρες, αστυνομικά. Βιβλία καρδιάς είναι ελάχιστα όμως. Με μεγάλη μου χαρά λοιπόν ανακάλυψα το λεύκωμα «Σπίτια της καρδιάς» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Στεφανίδη και το συνιστώ ανεπιφύλακτα! Πρόκειται για προσωπική και επίμοχθη εργασία-κατάθεση ψυχής της Αγγελικής Κίτσου-Μαγαράκη, η οποία δεν εφείσθη χρόνου, χρημάτων και προσωπικής κόπωσης προκειμένου να βγάλει αυτό το άρτιο αποτέλεσμα. Το βιβλίο είναι καταπληκτικό από κάθε άποψη: εξώφυλλο, lay out, περιεχόμενο, φωτογραφία, κείμενα, βιβλιογραφία. Ξεφυλλίζοντάς το βλέπεις να σου ανοίγουν τα σπίτια τους οι ψυχές των προγόνων μας, οι ψυχές του μακρινού παρελθόντος. Ξεριζωμένες μνήμες νεκρών, αναμνήσεις ζώντων, τριγμοί στα καφασωτά των ματιών και χαραγματιές από δάκρυα αναπόλησης.

Βιβλίο Σπίτια της καρδιάς…
Συγγραφέας Αγγελική Κίτσου-Μαγαράκη
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Στεφανίδης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο έπεσε τυχαία στα χέρια μου και με κέρδισε από την πρώτη ματιά. Ειδικά όταν έμαθα ότι η συγγραφέας του κάνει προσπάθειες να το προβάλλει όπου δει με προσωπική πρωτοβουλία συμμερίστηκα το όραμά της και βρίσκω αυτόν τον φιλόξενο χώρο να το προβάλλω κι εγώ. Το βιβλίο μάς ταξιδεύει από την Κωνσταντινούπολη ως την Άγκυρα κι από την Προποντίδα ως την Καππαδοκία. Η συγγραφέας φωτογραφίζει σπίτια, αυλές, πόρτες και παράθυρα και σαν άλλη μάνα ντύνει αυτά τα παιδιά της με όμορφα αποσπάσματα από λογοτεχνικά κείμενα, δοκίμια και άρθρα περιοδικών. Οι φωτογραφίες είναι ασπρόμαυρες και έγχρωμες, εξαιρετικής ποιότητας και ολοζώντανες. Συγκινήθηκα, δάκρυσα, απογοητεύτηκα, νοστάλγησα. Σπίτια εγκατελειμμένα, σπίτια ξανά κατοικημένα, σπίτια παραμελημένα και σπίτια περιποιημένα. Ναοί ψυχών, βωμοί ελπίδων, ρόπτρα σε πόρτες ερμητικά σφραγισμένα για τη μνήμη. Κωνσταντινούπολη, Ανατολική Θράκη, Προποντίδα, Βιθυνία, Πόντος, Καππαδοκία, Άγκυρα, Εσκί-Σεχίρ, Ιουτάχεια, Μάκρη, Αττάλεια, Ταρσός, Αϊβαλί και Μοσχονήσι, Αξάρι και Πέργαμος, Μαγνησία, Φιλαδέλφεια, Κουσάντασι, Αλικαρνασσός, Ερυθραία (ναι, Βουρλά και Τσεσμές κ. ά.) και φυσικά Σμύρνη, μας κερνούν τα τραταμέντα της αναπόλησης και της αδικίας, μας γλυκαίνουν με το σερμπέτι της επανόρθωσης και μας φωτίζουν με το φλας της συγγραφέως.

Μια υπέροχη δουλειά-κόσμημα για κάθε απόγονο εκ των περιοχών εκείνων, για κάθε ερασιτέχνη και επαγγελματία φωτογράφο, για κάθε μελετητή που αποζητά οπτική τεκμηρίωση της εργασίας του, για κάθε αναγνώστη με απαιτήσεις. Οι εκδόσεις Στεφανίδη μόλις απέκτησαν ένα όμορφο λεύκωμα και δε μένει παρά να το ανακαλύψετε και να το κάνετε δικό σας.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%80%ce%af%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%af%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7/feed/ 0 «Ακολουθώντας τον ήχο του νέι», της Έλενας Δαρμή, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ae%cf%87%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25b8%25cf%258e%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bd-%25ce%25ae%25cf%2587%25ce%25bf-%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ae%cf%87%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/#respond Mon, 09 Nov 2020 19:53:55 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8097 «Ωραία που είναι η Πόλη την άνοιξη, όταν ώρα δύσης κάθεσαι στην ευρωπαϊκή όχθη κι ατενίζεις τα φλεγόμενα παράθυρα της Χρυσούπολης στις τελευταίες αχτίδες του ήλιου, θαμμένα μεσ’ στο πράσινο, ένα τρελό πράσινο σ’ όλες τις αποχρώσεις. Στη γκρίζα πλέον θάλασσα ξεχωρίζεις τον πύργο του Λέανδρου, σα μια αλλοτινή μελωδία στη σύγχρονη μουσική των κυμάτων… Όταν πάλι βρίσκεσαι στην ανατολική όχθη είτε αντικρύζεις την Πόλη από τη θάλασσα, με τους γλάρους να θρυμματίζουν τον ορίζοντα είτε τα θαλάσσια τείχη να πλαισιώνουν τις γκρίζες σιλουέτες της Αγιά Σοφιάς και του Τοπ Καπί, σα μια μεσαιωνική γκραβούρα στον ρόδινο ουρανό της δύσης, δεν υπάρχει ωραιότερη πολιτεία. Και την ερωτεύεσαι και την αγαπάς αυτήν την Πόλη που απλώνεται νωχελικά στις δυο όχθες, αδιάφορη για τα όσα έχουν διαδραματιστεί γι’ αυτή μέσα στο χρόνο. Αν είσαι περαστικός, μένει χαραγμένη στη μνήμη σου. Μα αν έζησες εδώ σου είναι αδύνατον να ξεπεράσεις τη γοητεία της, μένεις δέσμιος και όπου κι αν πας ξαναγυρνάς πάλι πίσω» (σελ. 11, ακολουθώ τη μορφή του κειμένου).

Βιβλίο Ακολουθώντας τον ήχο του νέι
Συγγραφέας Έλενα Δαρμή
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μα τι ωραία αρχή για ένα μυθιστόρημα! Τι λυρισμός, τι συναίσθημα, τι αλήθειες πηγάζουν μέσα από αυτές τις προτάσεις! Ναι, μ’ αρέσει η Κωνσταντινούπολη, είναι από τους αγαπημένους μου προορισμούς και μου αρέσει πολύ αυτή η περιγραφή. Η συγγραφέας γράφει σε πρώτο πρόσωπο και μάλλον το κείμενο είναι αυτοβιογραφικό, μιας και η κεντρική ηρωίδα που αφηγείται την ιστορία λέγεται Έλενα.

Η Έλενα λοιπόν, που ανήκει στη μειονότητα της Πόλης, υπάλληλος σε προξενείο, με πολλές δυσκολίες στο επάγγελμά της («Ένας μουσουλμάνος γεννιέται με προνόμια και δικαιώματα, ένας χριστιανός με υποχρεώσεις», σελ. 14) γνωρίζει τη Ναλάν, μια καινούργια υπάλληλο. Η Ναλάν ερωτεύεται τον βιεννέζο Σίγφριδ που κρατείται σε φυλακή λόγω διακίνησης ναρκωτικών και πιστεύει στην αθωότητά του. Έτσι οι δυο γυναίκες δένονται με φιλία κι όταν αποκαλύπτεται ότι ο Σίγφριδ όντως είναι αθώος η Ναλάν τον ακολουθεί στη Βιέννη, όπου παντρεύονται και αποκτούν παιδί («…δυο παιδιά που πήγαιναν αναπόταμα στην καταναλωτική μας εποχή», σελ. 73). Μετά τον ξαφνικό θάνατο της κόρης τους και την απομάκρυνσή τους ο ένας από τον άλλον η Έλενα τους καλεί για ένα ταξίδι στα βάθη της Τουρκίας. Αυτό το ταξίδι θα φέρει αντιμέτωπους τον καθένα με τον εαυτό του, τον φίλο του και τον σύντροφό του, με τα όρια αντοχής και τις δυνάμεις του καθενός, θα γνωρίσουν καλύτερα την προσωπικότητά τους και το χαρακτήρα τους. Ακόμη και η Έλενα έχει στιγμές μέσα στο κείμενο που ξεχνιέται και μιλά απευθείας σε έναν άντρα που έχασε νωρίς από απερισκεψία, κι έτσι κουβαλάει έναν ανολοκλήρωτο έρωτα, μαζί και τα τραύματα και τα κενά που κάτι τέτοιο αφήνει στον καθένα. Είναι αυτό το ταξίδι η λύση τους; Θα γυρίσουν καλύτεροι άνθρωποι; Θα ξεπεράσουν τα προβλήματά τους και τα εμπόδια από αδόκητους θανάτους και ημιτελείς έρωτες;

Μπορεί να ακούγεται βαρύγδουπο και φιλοσοφικό το περιεχόμενο του βιβλίου αλλά δεν είναι, χωρίς να καταντά και αστείο βέβαια. Απλά οι εμπειρίες αυτών των τριών ανθρώπων σταλάζουν μέρα με τη μέρα μέσα από αυτό το ανακουφιστικό ταξίδι. Αυτά που ζουν, οι εικόνες που βλέπουν, οι εντυπώσεις που αποκομίζουν, ο χρόνος που περνά ανέμελα και ανέφελα, σύντομα γλυκαίνει τις αιχμές, μαλακώνει το κενό, χαράζει κάποια δειλά χαμόγελα στα πρόσωπα.

Μαζί με τις περιπέτειες των τριών ανθρώπων μαθαίνουμε και κάποια στοιχεία για κάθε πόλη και περιοχή που περνάνε, χωρίς πολλές φιοριτούρες, απλά και συνοπτικά, ακριβώς για να μην κουραστεί ο αναγνώστης. Μεταφορές και παρομοιώσεις, πλήθος καλολογικά στοιχεία, δυστυχώς όμως και αρκετά τυπογραφικά λαθάκια, συνθέτουν ένα κείμενο ανθρώπινο και ανθρωπιστικό, χαράζουν ανελέητα και ανεξίτηλα τις πορείες των ηρώων και σε καμία περίπτωση δεν σε προετοιμάζουν για το άσχημο τέλος, που κι αυτό με τη σειρά του, παρά την τραγικότητά του, είναι μια λύτρωση, μια απάντηση στις απορίες της ζωής. Η συγγραφέας καταφέρνει να δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο και νόημα σε ένα οδοιπορικό που κάποιος άλλος θα μπορούσε να περιγράψει μονοδιάστατα και ανούσια. Ίσως σε κάποιους αυτό το ταξίδι, που είναι και το κυρίως μέρος του βιβλίου, να φανεί περιττό και να σχηματιστεί η γνώμη ότι εδώ η πλοκή κάνει κοιλιά κι ίσως και να συμφωνήσω, αν και όχι τόσο έντονα, πάντως η έλλειψη ανατροπών και πολυεπίπεδης δράσης αντιπαρέρχεται με ωραίο γράψιμο και ψυχολογική, ανθρώπινη υπόσταση και βάθος στους χαρακτήρες.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Κάθε αίσθημα είναι πολύ ιδιόμορφο και προσωπικό. Προσαρμόζεται στα πρόσωπα που το προκαλούν και έχει τις δικές του ιδιορρυθμίες. Δεν μπορείς να το εκλάβεις σαν τα σκέλη μιας εξίσωσης που περιμένει λύση και να κινηθείς εν ψυχρώ. Είναι και η στιγμή ένας πολύ δυνατός παράγοντας. Μπορεί κάτι που θα ‘ταν εφικτό σε μια άλλη τομή του χρόνου, σήμερα να παραμένει αδύνατο« (σελ. 75).

«Ένας έρωτας είναι μια ανυπέρβλητη έλξη για μια επιλογή μας που τοποθετήσαμε στο βάθρο του τέλειου και που νομίζουμε απρόσιτη« (σελ. 89).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ae%cf%87%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/feed/ 0 «Όταν μιλούν οι άνεμοι», της Αίγλης Ζωγράφου-Σιμαλαρίδου, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%bf%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%af%ce%b3%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%b3/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%258c%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd-%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25bd-%25ce%25bf%25ce%25b9-%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25af%25ce%25b3%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b6%25cf%2589%25ce%25b3 https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%bf%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%af%ce%b3%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%b3/#respond Mon, 26 Oct 2020 20:11:21 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7647 Ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό στις αλησμόνητες πατρίδες, αποτυπωμένο από την πένα της πεζογράφου Αίγλης Ζωγράφου-Σιμαλαρίδου. Η συγγραφέας η οποία ανήκει στην χορεία των λογίων της Πόλης, με το νέο της αυτό βιβλίο εκφράζει με τρόπο αισθητικά καταξιωμένο την πορεία της προς το γενέθλιο χώρο, υπηρετώντας ευσυνείδητα και επάξια την πολίτικη λογοτεχνία. Οι εικόνες καταλυτικές, αντικαθιστούν γρήγορα η μια την άλλη, εμπλουτισμένες με ιστορική γνώση, φαντασία και προσωπικά βιώματα, που μετατρέπονται σε σημεία αναφοράς, εστίες αναδρομής και προσωπικές συγκινήσεις. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Όταν μιλούν οι άνεμοι
Συγγραφέας Αίγλη Ζωγράφου-Σιμαλαρίδου
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ομολογώ ότι πρώτη φορά διαβάζω ταξιδιωτικές εντυπώσεις και μάλλον θα γίνω φανατικός αναγνώστης τους, ειδικά αν βρω κανένα τόσο καλογραμμένο και γλαφυρό βιβλίο. Η συγγραφέας περιγράφει στο βιβλίο αυτό τρία ταξίδια που έκανε από την Κωνσταντινούπολη: Προύσα-Δαρδανέλια-Τροία, Πόντος, Μικρά Ασία. Όπως υποστηρίζει η ίδια: «28 χρόνια έχουν περάσει από τότε που οι εντυπώσεις αυτές γράφτηκαν σε πιο περιορισμένη κλίμακα στην ελληνόφωνη εφημερίδα της Πόλης «Απογευματινή». Σήμερα ξαναπαίρνουν θέση σαν συμπλήρωμα μαζί με άλλες διαδρομές που είχα την ευκαιρία να κάνω κατά περιόδους, όταν τα πόδια ήταν φτερά, με τη σκέψη πως ίσως μπορέσω να μεταδώσω στον φίλο αναγνώστη τη συγκίνηση που δέχεται κάποιος όταν γύρω του μιλούν οι άνεμοι καθώς το πέλμα του βαδίζει πάνω στα χώματα εκείνα που τα είπανε αλησμόνητες πατρίδες» (σελ. 88).

Η συγγραφέας γράφει με πάρα πολύ ωραίο, λυρικότατο τρόπο. Θαυμάζω τη μνήμη της γιατί σίγουρα δεν μπορείς να γράψεις «λογοτεχνικά» την ίδια στιγμή που ταξιδεύεις. Αλλά ακόμη και σημειώσεις να κρατούσες πρέπει να θυμάσαι πολλά πράγματα για να γράφεις έτσι. Με ταξίδεψε, το ομολογώ και ζήλεψα όταν διάβαζα αυτά τα κείμενα, όταν έβλεπα τις φωτογραφίες, ακόμη και τα σκίτσα της συγγραφέως (πολύ καλό χέρι!). Καππαδοκία θέλω να πάω και το ταξίδι της συγγραφέως με έσπρωξε λίίίγο παραπάνω στην επιθυμία μου αυτήν.

Αν θέλετε να διαβάσετε κάποια πράγματα εισαγωγικά για τα ανωτέρω σημεία της Τουρκίας και δεν θέλετε ανούσιες και βαρετές πληροφορίες και παράθεση ονομάτων και χρονολογιών για ξεκινήστε από αυτό το βιβλίο! Μαζί με κάποια ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία θα βρείτε τις λέξεις να παίζουν σε αέναο παιχνίδι γέλιου και χαράς, θα διαβάσετε κείμενα λυρικότατα, περιγραφικότατα, άκρως λογοτεχνικά! Μπράβο στη συγγραφέα και στην πένα της!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%bf%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%af%ce%b3%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%b3/feed/ 0 «Θάλασσα από παπαρούνες», του Amitav Ghosh, εκδ. Καστανιώτη (Η τριλογία του «Ίβις» #1) https://www.vivliokritikes.com/%ce%b8%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bd%ce%b5%cf%82-amitav-ghosh/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b8%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2583%25ce%25b1-%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25bd%25ce%25b5%25cf%2582-amitav-ghosh https://www.vivliokritikes.com/%ce%b8%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bd%ce%b5%cf%82-amitav-ghosh/#respond Tue, 02 Jun 2020 19:47:15 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=5034 Σε μια σκούνα, την Ίβιδα, πρώην δουλεμπορικό σκάφος που τώρα μεταφέρει κούληδες και όπιο, βρίσκονται να συνταξιδεύουν άνθρωποι κάθε φυλής και τάξης, από έναν έκπτωτο Ινδό πρίγκιπα και την κόρη ενός Γάλλου βοτανολόγου μέχρι έναν γιγαντόσωμο παρία, κρυφά παντρεμένο με μια Ινδή διωγμένη από την κάστα της. Στο γεμάτο περιπέτειες ταξίδι της από την πολύβουη Καλκούτα προς τα νησιά του Αγίου Μαυρικίου, τα πανιά της σκούνας φουσκώνει ένας άνεμος που έχει «κάτι από Δουμά, από Τολστόι και από Ντίκενς», όπως έγραψε η Observer, με «θαλασσινές περιγραφές αντάξιες ενός Μέλβιλ ή ενός Κόνραντ» όπως έγραψε το The Literary Review. Μέσα από ολοζώντανους χαρακτήρες, αλλά και μέσα από μια γλώσσα πλούσια και λεπτοδουλεμένη, η Θάλασσα από παπαρούνες ξαναζωντανεύει με τρόπο αριστοτεχνικό μια ολόκληρη εποχή αλλά και ένα λογοτεχνικό είδος, μια σάγκα, που εξακολουθεί να μαγεύει τον σύγχρονο αναγνώστη. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Θάλασσα από παπαρούνες
Τίτλος πρωτοτύπου Sea of poppies
Συγγραφέας Amitav Ghosh
Μεταφραστής Μιχάλης Μακρόπουλος
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το πρώτο βιβλίο της τριλογίας με κεντρικό πρωταγωνιστή το πλοίο «Ίβις» είναι ένα κολοσσιαίο μνημείο 637 σελίδων (με επιπλέον περίπου 50 σελίδες λεξιλόγιο) γεμάτο από ιστορικά στοιχεία, ντοπιολαλιά, καταπληκτική καταγραφή της ινδικής κάστας, διερευνητικό μάτι που αποκαλύπτει τις σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων με αντικειμενικότητα και αγάπη. Ένας άθλος που πολύ φοβάμαι ότι στο επόμενο βιβλίο, όταν με το καλό εκδοθεί και στα ελληνικά, θα είναι εξίσου πολυσέλιδος και περιπετειώδης, κάτι που θα μου στοιχίσει αρκετό χρονικό διάστημα ανάγνωσης αλλά μ’ άρεσε πολύ για να μην το υποστηρίξω.

Χιλιάδες ιστορίες, χιλιάδες χαρακτήρες, άψογη διαχείριση της πλοκής, όπιο και παπαρούνες, φτώχεια και θαλασσοταραχές, η θέση της γυναίκας στην ινδική κοινωνία (μιλάμε για το 1830 και την εποχή των πολέμων του όπιου μεταξύ Κίνας και Αγγλίας), ναυτική ορολογία και δυσκολίες κατά τον πλουν του «Ίβις» και τόσα άλλα που δε θα μου φτάνανε σελίδες επί σελίδων για να επισημάνω. Στην αρχή ίσως ο αναγνώστης δυσκολευτεί (οι εξελίξεις στο καράβι πάνε πιο αργά απ’ ό,τι στην ινδική γη, όπου θα διαβάσετε σκηνές που έχετε δει στις αγαπημένες και προσεγμένες ταινίες του Bollywood της δεκαετίας του 1950) με τους ιδιωματισμούς και θα συμπαθήσει τον δόλιο μεταφραστή, που στη σελίδα 69 παραδέχεται ότι έπλευσε «μεταξύ μεταφραστικών συμπληγάδων», μιας και στο κείμενο υπάρχουν κατά 40% αγγλικά και κατά 60% παραφρασμένα ινδικά, οπότε αναγκάστηκε σε κάποιες απλουστεύσεις του λεξιλογίου. Συστήνω λίγη υπομονή και κουράγιο, αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο!

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το προφίλ της Άννας Φλωροπούλου στο facebook.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b8%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bd%ce%b5%cf%82-amitav-ghosh/feed/ 0 «Νυχτερινές πτήσεις», του Φώτη Γεωργελέ, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%ad%cf%82-%cf%80%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%86%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%ad%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bd%25cf%2585%25cf%2587%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25ad%25cf%2582-%25cf%2580%25cf%2584%25ce%25ae%25cf%2583%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2582-%25cf%2586%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b5%25cf%2589%25cf%2581%25ce%25b3%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25ad%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%ad%cf%82-%cf%80%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%86%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%ad%cf%82/#respond Fri, 24 Apr 2020 08:35:58 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=4207 Σαράντα δύο κείμενα για μακρινά ταξίδια. Νυχτερινές πτήσεις για άλλες πόλεις, βραδινές διαδρομές στην Αθήνα. Άυπνες πόλεις. Ταξίδια στον πλανήτη της παιδικής ηλικίας, ταξίδια στο χρόνο. Ταξίδια στην προσωπική μυθολογία, στις γειτονιές του κόσμου. Αυτοκίνητα στην εθνική οδό, έλεγχοι διαβατηρίων, σημειώσεις σε αποδείξεις διοδίων, σε κάρτες επιβίβασης. Κείμενα χωρίς χρονολογική σειρά, διαδρομές στο ίδιο μεγάλο ταξίδι. Κείμενα γραμμένα νύχτα, πρέπει να παραδοθούν πάντα κάποιο επόμενο πρωί. Για να δημοσιευθούν ίδια ή διαφορετικά, ολόκληρα ή αποσπάσματα, σε εφημερίδες και περιοδικά. Ταξίδια στο δύσκολο και σκληρό κόσμο της επικοινωνίας. Πτήσεις της νύχτας με προορισμό έναν άγνωστο συνταξιδιώτη που θα τις διαβάσει.

Βιβλίο Νυχτερινές πτήσεις
Συγγραφέας Φώτης Γεωργελές
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σαράντα δύο κείμενα για μακρινά ταξίδια. αλλά και για την Αθήνα. Συγκινήθηκα, κράτησα σημειώσεις, βρήκα τον επόμενο ταξιδιωτικό προορισμό (σύντομη κριτική μου που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2012).

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από την επίσημη σελίδα της Athens Voice στο facebook.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%ad%cf%82-%cf%80%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%86%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%ad%cf%82/feed/ 0