Βιβλίο Τα καλοκαίρια μας: σαράντα τρεις καλοκαιρινές ιστορίες 
Συγγραφέας Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης (επιμ.)
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σαράντα τρεις καλοκαιρινές ιστορίες, που αποτελούνται από τέσσερις με πέντε σελίδες η κάθε μία, μας ταξιδεύουν σε όλη την Ελλάδα, κυρίως στις παραλίες της αλλά και στα βουνά της. Μια ανθολογία κειμένων για τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια από γενιές συγγραφέων με διαφορετικές ενθυμήσεις, που «γι’ αυτό το επικαλούμαστε το καλοκαίρι, όλες οι γενιές σε όλες τις εποχές», για τις απέραντες και μοναδικές ομορφιές του. Ξεγνοιασιά, ανέμελο παιχνίδι και ξεκαρδιστικά γέλια, ελευθερία, μυρωδιές, γεύσεις, το καλοκαίρι είναι η διέξοδος από τη σκοτεινιά και τη ρουτίνα της πολύβουης πόλης, η επαναλαμβανόμενη ως κάποιο σημείο ενηλικίωσης εποχή της τρυφερότητας και της αθωότητας. Γλυκόπικρες αναμνήσεις, ευτυχισμένες και ανέμελες κυρίως στιγμές με θεματικό άξονα τις παρέες και τις φιλίες των καλοκαιριών που διαλύονται τον Σεπτέμβρη αλλά συνεχίζουν τον επόμενο Ιούνιο από κει που σταμάτησαν, δυστυχώς ως το οριστικό τέλος που έρχεται με το πέρας της εφηβείας. Αναμνήσεις και αναπολήσεις πυροδοτούν τη φαντασία των συγγραφέων, τους εμπνέουν και μας χαρίζουν υπέροχα και διαφορετικά κείμενα. Επιπλέον, σε κάποια διηγήματα παρεισφρέουν με διακριτικό τρόπο η σύγχρονη αλλά και η αρχαία ιστορία ενώ σε άλλα συναντάμε σουρεαλιστικές στιγμές, ακόμη και γοργόνες. Οι περισσότερες αφηγήσεις είναι πρωτοπρόσωπες, υπάρχουν όμως και κάποια κείμενα που αφορούν σε πρόσωπα τρίτα και μας τα μεταφέρει ο αφηγητής ή οι πρωταγωνιστές των ιστοριών σε δεύτερο ενικό, σα να μιλάνε δηλαδή σε κάποιον, με αποτέλεσμα να ποικίλουν οι οπτικές γωνίες των κειμένων.

Η θάλασσα στην κατασκήνωση του Αγίου Ανδρέα εμπνέει για βουτιές και πατητές την Έρικα Αθανασίου ως τη μοιραία τελευταία βραδιά της ενηλικίωσης που θα χαθούν οι παρέες οριστικά ενώ η συγγραφέας σχολιάζει πάνω στον έρωτα και στον πόλεμο που βίωναν τα παιδιά σ’ εκείνες τις διακοπές. Το κύμα μελαγχολεί στη Λέσβο της Αθηνάς Αραπάκη για τον Κωστή που θα φύγει φαντάρος, παρατηρεί το δρομάκι της Νατάσας Βαφειάδου στο ενοικιαζόμενο εξοχικό της Ροδόπης και το αναπάντεχο συμβάν του Βασίλη Γκουγιάννη ανάμεσα σε Σύβοτα και Πάργα και αναπολεί τα αγνά καλοκαίρια στην Περαία της Κατερίνας Καριζώνη, που δοκίμασε γεύσεις που δεν ξαναβρήκε ποτέ («Για έναν περίεργο λόγο τα φαγητά ήταν πιο νόστιμα εκείνη την εποχή»). Αγκαλιάζει τη Σάμο του Μάρκου Κρητικού που καταφέρνει μέσα σε λίγες σελίδες να καταγράψει τις αλλαγές των ηλικιών μας μέσα από ποικίλες αναμνήσεις που δίνονται σα στοπ-καρέ, μέσα από λιτές περιγραφές, λυρικότητα και διαχρονικές αλήθειες («Και τα καλοκαίρια περνούν, γιατί ό,τι δεν περνάει δεν μπορεί να είναι ευτυχία», σελ. 89, «Τα καλοκαίρια της νιότης σου δεν θα γεράσουν ποτέ», σελ. 90), της Έρης Ρίτσου που έχει αναμνήσεις γεμάτες ζαβολιές και ντοπιολαλιά και του Γιώργου Βοϊκλή που κατασκήνωσε με τους κολλητούς του σ’ ένα ερημικό ακρογιάλι αλλά υπήρξε μια κωμική ανατροπή. Η θάλασσα θυμάται ακόμη τα καλοκαίρια του Δημήτρη Κωστόπουλου στον Σκαραμαγκά της δεκαετίας του 1960 πριν χτιστούν τα διυλιστήρια, το μυστηριώδες περιστατικό που βίωσε ο Θανάσης Λιακόπουλος στο Καλόνερο κοντά στην Κυπαρισσία, μας εξηγεί πώς συνδέθηκε ο Κώστας Λογαράς με το θερινό σινεμά της Τερψιθέας και ο Στέφανος Μίλεσης με τον Ορέστη Μακρή στη Σκύρο. Πασπαλίζει με γλύκα τα καλοκαίρια-«ζάχαρη» της Πολύνας Μπανά στις παραλίες της Καβάλας και στο εξοχικό της γιαγιάς πριν την αντιπαροχή και πριν την επιστράτευση του 1974, μας συστήνει έναν επίδοξο γητευτή φιδιών στην Καλαμάτα του Κωνσταντίνου Μπούρα, μας αποκαλύπτει τον κόσμο της σιωπής στο Μπανιεράκι της Χαλκίδας που εντυπωσίασε την Παυλίνα Παμπούδη, καταγράφει σαν παρουσιολόγιο φίλους και καταστήματα από το Λουτράκι του Γιάννη Πανούση της δεκαετίας του 1960, κάτι που κάνει και η Λευκή Σαραντηνού για το Ρέθυμνο του 1980 αλλά με πιο λογοτεχνικό και προσωπικό τρόπο.

Η Τήνος της Μάγδας Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη και του Ντίνου Σιώτη που «γκρινιάζει» λογοτεχνικά για την κατάντια των σημερινών καλοκαιρινών διακοπών παρατηρώντας τις αλλαγές στο νησί του, ο ήχος του γκιώνη και πώς αυτός επηρέασε τα παιδικά βιώματα της Χριστίνας Ανδρέου από τη Βοϊδοκοιλιά, τα ποικίλα παιχνίδια στο νερό που καταγράφει ο Τάκης Πατσώνης μέσα από τα μάτια της Άννας με το σπασμένο χέρι που ταξιδεύει μακριά με τις ζωγραφιές της, το σουρεαλιστικό-φαντασιακό κείμενο της Λιάνας Σακελλίου, η Κέρκυρα της Ντίνας Σαρακηνού με τη σαγηνευτική νύχτα με τις Περσείδες και το ιδιαίτερα γραμμένο κείμενό της για το δόσιμο στον έρωτα, η καλοκαιρινή Εύβοια του Νίκου Σκιαθά που καταφέρνει με το συγκινητικό του κείμενο να μου φέρει δάκρυα στα μάτια όσο κοιτάμε μαζί τη φωτογραφία του Κωστή Παλαμά, το ατύχημα του Παναγιώτη Σκορδά στη Μυτιλήνη μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις, το καλοκαίρι του Κώστα Στοφόρου στο αποκαλούμενο «Νησί» με τους ήχους της Έλλης Κοκκίνου και το φιλί της Dafne αλλά και αυτό της Λίτσας Τότσκα με τις σκανταλιές, την ξυπολησιά, τους επιπόλαιους τραυματισμούς και την γκρίνια της γιαγιάς («θα νοικιάσουν στάβλο, τόσο γιαούρτι που θέλει η πλάτη του»), τα θερινά σινεμά στην Πρώτη των Πριγκιπόννησων και οι αναμνήσεις από τις ταινίες της Βουγιουκλάκη που χαράχτηκαν στον νου της Ιούς Τσοκώνα, ο υποδειγματικός συγκερασμός σουρεαλισμού-πραγματικότητας, ακόμη και μαγικού ρεαλισμού, στο κείμενο του Μανόλη Φάμελου για την Πιερία του ήρωά του, η λιμνοθάλασσα του Χαλικόπουλου στην Κέρκυρα όπου πέρναγε τις διακοπές του ο Φίλιππος Φιλίππου ώσπου ο έρωτάς του αναγκάστηκε να φύγει στην Αθήνα για ένα καλύτερο αύριο, η ερωτική απογοήτευση του Άγγελου Χαριάτη στις παραλίες της Μάνης, τα βιβλία που διάβαζε ο Χρίστος Χατζήπαπας και του έδωσαν το θάρρος για μια περίεργη ερωτική εξομολόγηση στην κοπέλα που αγαπούσε, όλα αυτά συναποτελούν εύοσμα λουλούδια ενός γλυκόπικρου μπουκέτου.

Το καλοκαίρι όμως επηρεάζει και ορεινούς προορισμούς, με την Πόπη Αρωνιάδα να φροντίζει τρία αβγά χελώνας με τις φίλες της στις ώρες ανάπαυλας από το λίχνισμα (ωραίες περιγραφές και παραστατικό λεξιλόγιο), τον Ταΰγετο του Μιλτιάδη Ζέρβα να φιλοξενεί την πρώτη ερωτική βραδιά δυο εφήβων, τη Φωκίδα του 1950 του Γιώργου Χ. Θεοχάρη να αφήνει τα παιδιά να παίζουν στη σκιά του εμφυλίου και του θανάτου από ξεχασμένες χειροβομβίδες, άνανδρες δολοφονίες και αθέλητους γάμους, τη Λεσινίτσα του Νίκου Κατσαλίδα να ζυμώνεται με τις δοξασίες και τους θρύλους του τόπου για τις νεράιδες, τη Θεσσαλία του Απόστολου Σπυράκη να γεμίζει τις αναμνήσεις του με τα καπνά και τα προσκυνήματα σε κοντινά μοναστήρια.  Υπάρχουν όμως και εξίσου σημαντικά κείμενα που στήνουν έναν προσωπικό χωροχρόνο ή αναμιγνύουν πολιτικά και ιστορικά γεγονότα που επηρέασαν βαθιά τους γράφοντες. Για παράδειγμα, η βραδιά του 1963 που οι ανέμελες διακοπές του Δημήτρη Βαρβαρήγου στο Καπανδρίτι σημαδεύτηκαν από τη σύλληψη του κομμουνιστή θείου Απόστολου («Τα καλοκαίρια περνούσαν σαν γύρισμα σελίδας», σελ. 31, πόσο συγκινητικό το τέλος του κειμένου) ή το περιστατικό στην Κινέτα του 1968 του Γεράσιμου Δενδρινού με τον φοιτητή και τις προκηρύξεις (ενδιαφέρον κείμενο, με κάποιες εξελίξεις να συμπεραίνονται από περιγραφές μεταγενέστερων γεγονότων).

Από την άλλη, απόλαυσα το ιδιαίτερο «Αρχομένου του Αυγούστου» του Φίλιππου Δρακονταειδή, με το διακριτικό χιούμορ και την έξυπνη αφήγηση («Παρέμεινα διά βίου… εραστής πολυελαίων», τι γέλιο!) και αγάπησα τον «Ανθώνα» της Κατερίνας Ζαχαριάδου και τον έρωτα που γεννήθηκε αλλά έπρεπε να ποδοπατηθεί από το «τι θα πει ο κόσμος» του πατέρα εκείνης («η σκιά του έκρυψε τον ήλιο των καλοκαιριών»), όλα δοσμένα με υπέροχη λυρικότητα και ποιητική μορφή πεζογραφήματος, με λέξεις που χτίζουν σταδιακά την τραγική ιστορία («Θυμάμαι, ξυπόλητοι πάνω στη ζέστη…άφταιγοι ακόμα αλλά και άφτεροι… φτιάχναμε χρώματα από γεράνια και ρόδα», σελ. 59 και «…άφηνα μες στου αχνόγελού σου το φιλί να ξεχαστεί ο άλαλος μέσα μου πόνος», σελ. 61). Τέλος, έχουμε την «τεχνητή λίμνη» του παρατημένου μπαρουτάδικου στο Αιγάλεω όπου ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης κολυμπούσε με τους φίλους του μέχρι να έρθει ο «πολιτισμός» και να γκρεμιστεί το κτήριο αλλά και τον αταύτιστο χωροχρονικά ύμνο του Σταύρου Σταυρόπουλου σε όλα τα καλοκαίρια όλων των ανθρώπων («θυμίζουν την εφηβεία μας, το μόνο που θέλουν είναι να κάνουν έρωτα», σελ. 179, «Αισθανόμαστε πολύ μετέωροι για να αναχωρήσουμε και μένουμε καρφωμένοι στον χρόνο, παγώνοντας τις σημαντικότερές μας στιγμές, λες και έτσι θα μπορέσουμε να τις κάνουμε να διαρκέσουν», σελ. 180, «Τα καλοκαίρια, όταν τελειώνουν, κλείνουν πονηρά το μάτι στην αιώνια μοναξιά της γης. Το τέλος τους δεν είναι παρά η αρχή μιας έκρυθμης και εκκωφαντικής νοσταλγίας», σελ. 183).

«Τα καλοκαίρια μας» λοιπόν, σαράντα τρεις ιστορίες από αντίστοιχους συγγραφείς με μια ποικιλία περιστατικών και τρόπων γραφής που θα αφυπνίσει αναμνήσεις, θα φέρει χαμόγελα, θα προκαλέσει συγκίνηση και θα συντροφέψει γλυκά τον καθένα από μας στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια την ώρα που δημιουργεί νέες αναμνήσεις την ώρα της ανάγνωσης, ελπίζω κάτω από μια καινούργια σκιά με νέους φίλους ή με μια δική του οικογένεια.

Βιβλίο  Έγκλημα στον Γαλατά και άλλες μαύρες ιστορίες
Συγγραφέας Χρύσα Σπυροπούλου
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Από τη συλλογή διηγημάτων της Χρύσας Σπυροπούλου ξεχωρίζω τη «Θανάσιμη παγίδα στη Λέρο», όπου ένας συγγραφέας και η γυναίκα του κάνουν διακοπές στη Λέρο, ένα νησί στο οποίο ο γνωστός του πρωταγωνιστή από τα φοιτητικά τους χρόνια Κάρλο και η γυναίκα του, Τζουλιάνα, έχουν οινοποιείο, αμπέλια και έναν πύργο κτισμένο με τέτοιο τρόπο που θυμίζει την πατρίδα τους, την Τοσκάνη, την οποία άφησαν πίσω τους για να επιδοθούν στην αμπελοκαλλιέργεια. Τα σχέδια του ζευγαριού να προχωρήσουν το μυθιστόρημά του αυτός, την εργασία της, εκείνη δεν ευοδώνονται αφού ο Κάρλο δολοφονείται. Την υπόθεση αναλαμβάνει η αστυνόμος Γεωργίου, που γνωρίσαμε στο μυθιστόρημα «Ταραγμένα νερά» κι έτσι ταξιδεύουμε στον βασανισμένο τόπο της Λέρου, που αποτελεί το ιδανικό σκηνικό δράσης ενός εγκλήματος. Η ιστορία έχει υπόπτους και ποικίλα κίνητρα αλλά μου φάνηκε ρηχή και βιαστική, χωρίς ψυχογραφήματα, χωρίς ιδιαίτερη δράση. Ίσως φταίει και το γεγονός πως είχε δημοσιευτεί σε συνέχειες και τώρα δεν υπήρξε φροντίδα για τη συνοχή του κειμένου, όπως για παράδειγμα στη σελίδα 25 όπου ο Αναγνώστου ετοιμάζεται να γράψει τα ονόματα των συμμετεχόντων σ’ ένα δείπνο σ’ ένα μπλοκάκι κι αμέσως μετά υπάρχει η φράση «Λοιπόν, αυτοί ήταν εδώ εκείνο το βράδυ» χωρίς να έχουν προηγηθεί τα ονόματα. Από τη μια σκηνή περνάμε στην άλλη, η δράση είναι καταιγιστική αλλά η τελική αποκάλυψη έρχεται γρήγορα κι απότομα. Τα υπόλοιπα διηγήματα έχουν κι αυτά μερικά θετικά γνωρίσματα, ο τρόπος γραφής όμως σύντομα κουράζει ή αποθαρρύνει. Στα «Παιχνίδια ταυτότητας» η λύση έρχεται ακριβώς στη μέση του κειμένου σαν από μηχανής θεός, αποδυναμώνοντας την ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί, στο «Με δόλο από το Κολωνάκι» επίσης δεν υπάρχει καμία έκπληξη, όπως και στο «Θύμα», όπου ο Αναγνώστου που εμφανίζεται στο πρώτο και στο ομότιτλο της συλλογής διήγημα απλώς μαθαίνει για ένα λυπηρό συμβάν με αρχή, μέση και τέλος χωρίς καμία έκπληξη. Ακόμα και το «Υπάρχουν και χειρότεροι θάνατοι» μου άρεσε πολύ ως ιδέα και είχε μια ενδιαφέρουσα ανατροπή, υπάρχουν λέξεις όμως όπως «πόρτα», «πορτοφόλι», «χόμπι» και άλλες που εμφανίζονται είτε στην πορεία της αφήγησης είτε από τη Φανώ, την ηρωίδα του κειμένου, που όμως δεν υπήρχαν στην εποχή που περιγράφεται κι έτσι αποδυναμώνεται η ιστορία.

Βιβλίο Μικρές παράξενες ιστορίες
Συγγραφέας Θάνος Ζαράγκαλης
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα κείμενα του Θάνου Ζαράγκαλη από την άλλη αναμιγνύουν με ευφάνταστο τρόπο σουρεαλισμό και πραγματικότητα και καταφέρνουν στον πολύ περιορισμένο χώρο των ολιγοσέλιδων κειμένων να δημιουργήσουν σκοτεινή και ανατρεπτική ατμόσφαιρα, με θέματα «μαύρα», gothic, ανατριχιαστικά και απροσδόκητα. Γελωτοποιοί, πολεμιστές, μαγικά χαλιά δημιουργούν ένα σύμπαν εντελώς διαφορετικό απ’ όσα έχω διαβάσει ως τώρα. Πολλές φορές έμεινα με ανοιχτό στόμα λόγω των απροσδόκητων τροπών των ιστοριών και πάντα ήθελα να έχει η κάθε μια τους και λίγο κείμενο ακόμη, να μη διακοπεί η μαγεία της ανάγνωσης τόσο νωρίς! Η θεία δίκη στο «Φαράγγι», το μαγικό χαλί στον «Ηθοποιό», ο γελωτοποιός στο «Μουσείο», το ανατριχιαστικό περιστατικό στον «Ζωγράφο», ο εμπνευσμένος «Αντικαθεστωτικός» που περιγράφει με ανατριχιαστικό τρόπο τον Σατανά είναι μερικές μόνο από τις έξυπνες ιστορίες της συλλογής που με παρέσυραν σ’ ένα σκοτεινό, «παράξενο» σύμπαν που έστησε ο ευφάνταστος συγγραφέας. Πολλά και διαφορετικά περιστατικά, διαφορετικά αφηγηματικά μοτίβα, ποικίλες κεντρικές ιδέες που, ακόμη κι αν στρέφονται γύρω από τον ίδιο περίπου θεματικό άξονα, δημιουργούν μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη συλλογή μικρών κειμένων, την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Βιβλίο Μια ματιά στον κόσμο…
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα Μικρά βιογραφικά φιλοδοξούν να φέρουν τον αναγνώστη σε μια πρώτη επαφή όχι μόνο με το έργο σπουδαίων συγγραφέων, αλλά και με την εποχή στην οποία μεγαλούργησαν, καθώς και να φωτίσουν τα γεγονότα εκείνα της ζωής τους που διαμόρφωσαν την ιδιοσυγκρασία τους και κατ’ επέκταση το προσωπικό τους ύφος. Μέσα από τις σελίδες της σειράς ξεδιπλώνονται ιδιαίτερες πτυχές, επεισόδια και παραλειπόμενα της ζωής και του έργου των μεγάλων κλασικών με τρόπο απλό. Κάθε μικρό βιογραφικό έχει βασιστεί σε έγκυρες πηγές της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας και στην πολύχρονη προσωπική μελέτη του εκάστοτε γράφοντος, πράγμα που διασφαλίζει την αρτιότητά του.

Πόσο μεγάλη και βαθιά ήταν η επιρροή που άσκησε στον Έντγκαρ Άλαν Πόε η μητέρα του, Ελίζαμπεθ; Ποια ήταν τα μαγικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Γρανάδα που ενέπνευσαν τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα; Τι ρόλο έπαιξαν οι ερωτικές επιθυμίες στην ποίηση της Μαρίνα Τσβετάγεβα; Πώς επηρεάζει ο κομμουνισμός την ποίηση του Ναζίμ Χικμέτ; Σε τι οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Έντγκαρ Άλαν Πόε και πότε άλλαξε δραματικά η ζωή του; Πώς γνωρίστηκαν ο Σαλβατόρ Νταλί και ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα; Τι αποκόμισε από τα ταξίδια της σε Βερολίνο, Πράγα και Παρίσι η Μαρίνα Τσβετάγεβα; Πόσες καταδίκες και για ποιους λόγους είχε ο Ναζίμ Χικμέτ;

Γιατί ο Έντγκαρ Άλαν Πόε έφτασε στο σημείο να πιστεύει πως οι νεκροί λαμβανουν μια ξεχωριστή υπόσταση και πόσο τον άλλαξε μια σειρά από θανάτους αγαπημένων του προσώπων; Πώς και γιατί δολοφονήθηκε ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα; Πόσο δύσκολη είναι η ζωή στη σοβιετική Ρωσία της Μαρίνα Τσβετάγεβα; Πώς ήταν η ζωή του Ναζίμ Χικμέτ στις φυλακές; Τι συνέβη με την πρώτη ποιητική συλλογή του Έντγκαρ Άλαν Πόε «Ταμερλάνος»; Πώς μπήκε το θέατρο στη ζωή του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα; Τι ήταν το Λευκό Κίνημα και τι σχέση έχει με τη ζωή της Μαρίνα Τσβετάγεβα; Πώς γνώρισε ο Ναζίμ Χικμέτ τον Νίκο Μπελογιάννη;

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα βρίσκουν περιεκτική απάντηση σε αυτά τα καλοδουλεμένα και φροντισμένα Μικρά Βιογραφικά των εκδόσεων Λέμβος. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί αυτή η σειρά θα εξακολουθήσει να εμπλουτίζεται με νέους τίτλους, δημιουργώντας μια πρωτότυπη, ξεχωριστή και εμπεριστατωμένη μικρή βιβλιοθήκη για κάθε αναγνώστη!

Βιβλίο Αντι-Μακιαβέλι 
Τίτλος πρωτοτύπου Examen du Prince de Machiavel
Συγγραφείς Φρειδερίκος ο Μέγας, Βολταίρος
Μεταφραστές Νικόλας Βερνίκος, Σοφία Δασκαλοπούλου
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το 1512 οι Μέδικοι κατέλυσαν τη δημοκρατία και φυλάκισαν και βασάνισαν τον Μακιαβέλι ως ύποπτο για συνωμοσία

εναντίον τους. Αποσύρθηκε στο πατρικό του κτήμα, έγραψε τον «Ηγεμόνα» και άλλα κείμενα κι όταν κέρδισε την εύνοια των Μεδίκων, επέστρεψε η δημοκρατία κι έχασε τη θέση του. Στο εμβληματικό του έργο σημειώνει ωμά και ρεαλιστικά με ποιον τρόπο πρέπει ένας μονάρχης να δράσει για να κρατήσει την εξουσία του, πολλές φορές χωρίς ηθικούς φραγμούς και όρια. Το έργο έχει τραβήξει το ενδιαφέρον πολλών μελετητών και έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για αυταρχικούς πολιτικούς και δικτάτορες. Εξ αυτού προέκυψε και ο όρος μακιαβελισμός, δηλαδή η πολιτική θεωρία σύμφωνα με την οποία μια κυβέρνηση ή ένας ηγεμόνας μεταχειρίζεται οποιοδήποτε μέσο, ακόμη και μη ηθικά ορθό, για να προστατεύσει το κράτος του. Ευρύτερα, μακιαβελισμός θεωρείται η άρση κάθε ηθικού φραγμού και οι δολοπλοκίες για την επίτευξη προσωπικών στόχων, ακόμη και άνομων,

Δύο αιώνες μετά, ο Φρειδερίκος Ντερ Γκρόσε (1712-1786), γνωστός ως Φρειδερίκος ο Μέγας, μετέπειτα βασιλιάς της Πρωσίας, έγραψε το έργο «Αντι-μακιαβέλι», το οποίο ζήτησε από τον Βολταίρο να το σχολιάσει και να το ελέγξει. Το κείμενο εκδόθηκε το 1740 και στις σελίδες του η σκέψη και η γραφή του Φρειδερίκου αντανακλούν τις αρχές του Διαφωτισμού. Ο Φρειδερίκος καταρρίπτει τις απόψεις του Μακιαβέλι και υποστηρίζει έντονα και τεκμηριωμένα πως δε χρειάζεται να κυβερνά κανείς με τόση ωμότητα και δολοπλοκίες. Και τα δύο έργα θεωρείται ότι συνετέλεσαν στη διαμόρφωση της σύγχρονης ευρωπαϊκής πολιτικής επιστήμης κι η καλαίσθητη, εύληπτη, εμπλουτισμένη έκδοση που κυκλοφόρησε πρόσφατα βοηθάει ακόμη και τον μέσο αναγνώστη να κατανοήσει βασικές αρχές της πολιτικής ιδεολογίας που έχουν εφαρμογή ακόμη και σήμερα.

Ο Νικόλας Βερνίκος και η Σοφία Δασκαλοπούλου μετέφρασαν και επιμελήθηκαν την έκδοση και των δύο έργων, τα οποία παρατίθενται μαζί ανά κεφάλαιο, ώστε η σύγκριση να είναι ευκολότερη, η μελέτη στοχευμένη και τα σχόλια και οι παραπομπές να ολοκληρώνουν το σκεπτικό που αναλύεται σε κάθε περίπτωση. Ας σημειωθεί εδώ πως ο «Αντι-Μακιαβέλι» κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα (πρόκειται για απόδοση της μεταγενέστερης του πρωτοτύπου γαλλικής έκδοσης του 1753), συμπληρώνοντας έτσι κατά σημαντικό βαθμό τη βιβλιογραφία περί της πολιτικής φιλοσοφίας και ιδεολογίας γενικότερα, του Μακιαβέλι και της εποχής του ειδικότερα.

Ο συγγραφέας αναφέρει και δέχεται κριτική για τις κληρονομικές ηγεμονίες, για το πώς πρέπει να κυβερνώνται οι πόλεις που είχαν δικούς τους νόμους πριν κατακτηθούν, για τις νέες ηγεμονίες που αποκτώνται με την αξία και τα όπλα, με τις δυνάμεις άλλου ή από ευτυχή συγκυρία ή ακόμη και μετά από εγκλήματα, για τους μισθοφόρους και τα εθνικά στρατεύματα, για τους δίκαιους λόγους που υπάρχουν για να γίνει πόλεμος κ. π. ά. Περιέχονται επίσης ο βίος και τα έργα του Μακιαβέλι, πρόλογος του Βολταίρου, σημειώσεις των επιμελητών, συμπερασματικός επίλογος και βιβλιογραφικές αναφορές, υλικό δηλαδή που καθιστά το βιβλίο πολύτιμο και σημαντικό.

Βιβλίο Διηγήματα 
Συγγραφείς Άντον Τσέχοφ, Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ
Μεταφραστής Ελένη Κατσιώλη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Από τις εκδόσεις Τσουκάτου κυκλοφορεί μια συλλογή έξι διηγημάτων του σε μετάφραση Ελένης Κατσιώλη. Στο πρώτο, ένας τοπογράφος, θέλοντας να πάει σ’ ένα μακρινό αγρόκτημα για χωροθέτηση, ταξιδεύει μ’ έναν αμαξά που του εμπνέει φόβο, στο δεύτερο ένας τορναδόρος μεταφέρει την άρρωστη γυναίκα του στο νοσοκομείο αλλά τα πράγματα δεν πάνε όπως τα περιμένει, στο τρίτο ένας νοσοκόμος αναλαμβάνει την εξαγωγή ενός δοντιού στη θέση του γιατρού που απουσιάζει! Τα επόμενα κείμενα όμως είναι εντελώς διαφορετικά, με έναν αμαξά να αγωνίζεται να βρει κάποιον να μιλήσει για τον θάνατο του γιου του, έναν ζητιάνο να ταΐζει ένα άλογο κι έναν σκύλο από το υστέρημά του ως το απρόσμενο τέλος κι έναν άστεγο να αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο λέγοντας ψέματα, με απρόβλεπτες συνέπειες. Εικόνες γεμάτες φτώχεια και αντίξοες καιρικές συνθήκες, ζωντανεύουν με το γνωστό ιδιαίτερο ύφος του συγγραφέα. Ζητιάνοι, μεθύστακες που ξυλοφορτώνουν τις γυναίκες τους, κομπογιαννίτες, αμαξάδες, μικροαπατεώνες κινούνται σε απέραντες χιονισμένες εκτάσεις ή κακόφημους δρόμους και πότε προκαλούν γέλιο και πότε περίσκεψη με τις ιστορίες τους.

Ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ (15 Μαΐου 1891-10 Μαρτίου 1940) ήταν επίσης Ρώσος συγγραφέας κι ένας από τους πιο σημαντικούς σατιρικούς της ρωσικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στο Κίεβο της σημερινής Ουκρανίας και πέθανε στη Μόσχα. Το 1916 παίρνει κι εκείνος δίπλωμα ιατρικής και η πορεία της ζωής του χαράκτηκε μέσα από τον εμφύλιο ρωσικό πόλεμο (1917-1922) και τη μεταγενέστερη λογοκρισία που έκοψε εντελώς τα έργα του, θεωρώντας τον αντισοβιετικό. Από τις εκδόσεις Τσουκάτου κυκλοφορεί μια συλλογή εννιά διηγημάτων του σε μετάφραση Ελένης Κατσιώλη, στα οποία αποτυπώνονται δύσκολες εικόνες από την καθημερινή ζωή των κατοίκων της Ρωσίας (Μόσχα, Λένινγκραντ κ. α.). Οδυνηρές αναμνήσεις από τον πόλεμο, τα φαιδρά παρελκόμενα της πρώτης υποχρεωτικής συγκατοίκησης (κομουνάλκα) στην οδό Μπαλσάγια Σαντόβαγια της Μόσχας, προλετάριοι, σοβιετικό καθεστώς, όλα δίνονται είτε με ωμό ρεαλισμό είτε μ’ ένα υποδόριο χιούμορ που διαφέρει εντελώς από του Τσέχοφ. Είναι έντονες οι πολιτικές επιρροές στο έργο του, που έχει ως κύριο μέσο έκφρασης τις κοφτές προτάσεις και τους σχεδόν θεατρικούς διαλόγους.

Και οι δύο συλλογές διηγημάτων είναι καλαίσθητες, φροντισμένες κι επιμελημένες, έχουν υπέροχες και κομψές συνθέσεις εξωφύλλων και αποτελούν την καλύτερη αρχή για μια γνωριμία με τους σημαντικούς αυτούς Ρώσους λογοτέχνες.

Βιβλίο Retroland: Ιστορικός τουρισμός και η αναζήτηση για το αυθεντικό
Τίτλος πρωτοτύπου Retroland: Geschichtstourismus und die Sehnsucht nach dem Authentischen 
Συγγραφέας Valentin Groebner
Μεταφραστής Αρετή Βάνα
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον δοκίμιο σχετικό με τον τουρισμό, με τις φιλοδοξίες που γεννιούνται από ένα ταξίδι, με τις συνθήκες που δημιουργούν είτε τεχνηέντως είτε με αυθεντικότητα οι ιστορικοί προορισμοί μα πάνω απ’ όλα αφορά την ψυχολογία του τουρίστα και το πώς ο ίδιος οφείλει να προετοιμαστεί για κάθε ταξίδι από ψυχοκοινωνικής άποψης. Το βιβλίο είναι διαχωρισμένο σε ενότητες, που οδηγούν σταδιακά τον αναγνώστη στην καρδιά του προβληματισμού που απασχολεί τον συγγραφέα. Ξεκινάμε με τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στον επιστημονικό και τον εμπορικό χειρισμό των υπολειμμάτων του παρελθόντος, ταξιδεύουμε στον Μεσαίωνα όπου για πρώτη φορά αναδημιουργήθηκαν ιστορικά σκηνικά για να τα επισκεφθούν προσκυνητές (Sacri Monti), επιστρέφουμε στον 19^ο αιώνα όπου στενάχωρα, άσχημα και θλιβερά κτίρια και δρόμοι μετατράπηκαν σε γραφικές πόλεις και μοναδικά αξιοθέατα και όλα αυτά εξετάζονται υπό το πρίσμα της μετα-παραγωγής της ιστορίας, δηλαδή πώς δημιουργούνται «αυθεντικά» σκηνικά και κεφαλαιώδεις έννοιες που ενεργοποιούνται πολιτικά ενώ κλείνει με το ατομικό ταξίδι ως αναζήτηση της αυθεντικότητας άλλων εποχών.

Ο συγγραφέας ταξίδεψε σε σημαντικά ιστορικά σημεία της Ευρώπης και καταγράφει με ωραίο τρόπο τη γοητεία του ταξιδιού στο παρελθόν μέσα από μια σειρά επισκέψεων και προορισμών, με την Ελβετία να παίζει ήδη από τον 19^ο αιώνα έναν ιδιαίτερο ρόλο στην εμφάνιση της τουριστικής βιομηχανίας. Επισημαίνει ότι η  πρώτη ύλη της βιομηχανίας του τουρισμού δεν είναι τα παρθένα τοπία ή ο χώρος, είναι ο χρόνος. Οι διακοπές είναι υπόσχεση για έντονα συναισθήματα αλλά και για αναπαράσταση εποχής! Άλλωστε, είναι ξεκάθαρος: «Όλο αυτό το σύμφυρμα παροχής υπηρεσιών που λέγεται τουρισμός…» (σελ. 13). Κάποιες δυσνόητες αλλά γεμάτες ιδέες και σωστά συμπεράσματα προτάσεις, όπως: «Η δραματική πολιτισμικά πεσιμιστική οπτική της καταστροφής του ωραίου και η οπτική της κοινοτοπίας και ομοιομορφίας έχει συνοδέψει τον τουρισμό από την αρχή» (σελ. 78) εναλλάσσονται με εντυπωσιακές στατιστικές («Ο αριθμός των παγκοσμίως καταγεγραμμένων ετήσιων τουριστικών αφίξεων αυξήθηκε από 25,3 εκατομμύρια το 1950 σε 1,235 δισεκατομμύρια το 2016. Έχει σχεδόν πενταπλασιαστεί μέσα σε δυο γενιές», σελ. 17) και συναρπαστικές πληροφορίες για τις αλλαγές που υφίστανται οι ιστορικοί τόποι, για τη μεταμόρφωση της βιομηχανίας του τουρισμού ανά τους αιώνες και για αρχιτεκτονικά, σημασιολογικά, πολεοδομικά, χωροχρονικά μυστικά των τόπων που επισκέφθηκε ως παραδείγματα του τρόπου χειρισμού της ζητούμενης «αυθεντικότητας».

Το συμπέρασμα είναι επίσης αξιοσημείωτο: «Όλα όσα επιτρέπουν σ’ ένα μέρος να λειτουργεί ως αρχή και ιστορική προέλευση προστέθηκαν αργότερα. Διαφορετικά δεν θα λειτουργούσε στους επισκέπτες του στο παρόν. Επειδή συνήθως δεν υπάρχει τίποτα στον τόπο ιστορικών καταβολών -η αρχή έχει περάσει, είναι μακριά, έφυγε… Για να γίνει ένας τόπος ιστορικός «χώρος» που επισκέπτεται κάποιος για να επαναφορτιστεί και να αναζωογονηθεί με ό,τι είναι φρέσκο από το παρελθόν, τα απομεινάρια, το ίχνος, το μνημείο πρέπει να αποκατασταθεί, να εγκατασταθεί και να συντηρηθεί.. Επομένως το πρωτότυπο δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο παρά αόρατο. Το άθικτο αυθεντικό παρελθόν είναι ένα τυφλό σημείο, στην κυριολεκτική έννοια της λέξης, έξω από όλες αυτές τις επιζήμιες ιστορίες με τις οποίες ο τουρισμός έχει τόσο έντονη σχέση» (σελ. 189-190). Ο Valentin Groebner  προτείνει: «Θα ήταν πιο σοφό να αποδεχτούμε το πεπερασμένο του παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένων των απωλειών, και να γυρεύουμε τις ελευθερίες που προκύπτουν από αυτό» (σελ. 206). Και τονίζει: «Αυτό που οι τουρίστες επισκέπτονται πιο έντονα είναι τα δικά τους συναισθήματα. Αυτοί οι ίδιοι είναι στην πραγματικότητα ο ουσιαστικός προορισμός στο ταξίδι τους» (σελ. 191).

Το «Retroland» είναι ένα συμπυκνωμένο ταξίδι στη σημειολογία του τουρισμού, επεξηγεί βασικές έννοιες γύρω από τη σημασία, την οντότητα και την αξία του παρελθόντος και πώς αυτό αντιμετωπίστηκε από περιοχές και χώρες που προσβλέπουν στον τουρίστα, ακόμη και εις βάρος της αυθεντικότητας και αγκαλιάζει με αγάπη την ψυχολογία του ίδιου του ταξιδευτή, στον οποίο τονίζει επανειλημμένα πως κάθε ταξίδι είναι ξεχωριστό ακριβώς γιατί ο καθένας είναι ξεχωριστός, όσο κι αν επιμένει το μάρκετινγκ σε φράσεις-κλειδιά ή τοποθεσίες-must see.

Βιβλίο Μια ματιά στον κόσμο της Άννα Αχμάτοβα
Συγγραφέας Ελένη Κατσιώλη
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα Μικρά βιογραφικά φιλοδοξούν να φέρουν τον αναγνώστη σε μια πρώτη επαφή όχι μόνο με το έργο σπουδαίων συγγραφέων, αλλά και με την εποχή στην οποία μεγαλούργησαν, καθώς και να φωτίσουν τα γεγονότα εκείνα της ζωής τους που διαμόρφωσαν την ιδιοσυγκρασία τους και κατ’ επέκταση το προσωπικό τους ύφος. Μέσα από τις σελίδες της σειράς ξεδιπλώνονται ιδιαίτερες πτυχές, επεισόδια και παραλειπόμενα της ζωής και του έργου των μεγάλων κλασικών με τρόπο απλό. Κάθε μικρό βιογραφικό έχει βασιστεί σε έγκυρες πηγές της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας και στην πολύχρονη προσωπική μελέτη του εκάστοτε γράφοντος, πράγμα που διασφαλίζει την αρτιότητά του.

Γιατί η Άννα Αχμάτοβα επέλεξε αυτό το επίθετο για να εμφανιστεί στα ρωσικά γράμματα και όχι το πατρικό της, Γκορένκο; Πώς συνδέεται το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου με τον κίνδυνο αποβολής του Μπέρτολτ Μπρεχτ από το σχολείο του; Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε πολύμηνη αιτία φιλονικίας ανάμεσα στον Αλμπέρ Καμύ και τον ακαδημαϊκό Φρανσουά Μοριάκ; Πώς επηρέασε ο «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες το έργο του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι; Τι ήταν η συντεχνία των ακμεϊστών και πώς έγινε μέλος της η Άννα Αχμάτοβα; Ποια ήταν η άποψη του Μπέρτολτ Μπρεχτ για τα πνευματικά δικαιώματα; Τι ήταν αυτό που ώθησε τον Αλμπέρ Καμύ να γίνει μέλος της Εθνικής Αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον ρωσικό φουτουρισμό;

Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή της Άννα Αχμάτοβα ο ζωγράφος Αμεντέο Μοντιλιάνι; Σε ποια σκηνή έργου του Μπέρτολτ Μπρεχτ οι θεατές, στο πρώτο του ανέβασμα, λιποθυμούσαν ή έφευγαν αηδιασμένοι; Ποιοι υποδέχθηκαν τον Αλμπέρ Καμύ στην Ελλάδα και τι περιεχόμενο είχε η ομιλία που έδωσε; Πώς ήταν οι πολιτιστικές και πνευματικές συνθήκες στη Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και τι ρόλο έπαιξε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι στις νέες συνθήκες; Πώς αλλάζει, πώς μεταμορφώνεται και πώς επηρεάζεται το έργο και η ζωή της Άννα Αχμάτοβα σε μια χώρα που άλλαζε και μεταμορφωνόταν εξίσου, αν όχι με γρηγορότερους ρυθμούς; Πώς κατάφερε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ να επιστρέψει στο διχοτομημένο Βερολίνο το 1948; Τι αντιδράσεις προκάλεσε στον στενό και τον ευρύτερο κύκλο του Αλμπέρ Καμύ το Νόμπελ Λογοτεχνίας που του απονεμήθηκε το 1957; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον κινηματογράφο;

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα βρίσκουν περιεκτική απάντηση σε αυτά τα καλοδουλεμένα και φροντισμένα Μικρά Βιογραφικά των εκδόσεων Λέμβος. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί αυτή η σειρά θα εξακολουθήσει να εμπλουτίζεται με νέους τίτλους, δημιουργώντας μια πρωτότυπη, ξεχωριστή και εμπεριστατωμένη μικρή βιβλιοθήκη για κάθε αναγνώστη!

Βιβλίο Μια ματιά στον κόσμο του Μπέρτολτ Μπρεχτ 
Συγγραφέας Κώστας Γιαννόπουλος
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα Μικρά βιογραφικά φιλοδοξούν να φέρουν τον αναγνώστη σε μια πρώτη επαφή όχι μόνο με το έργο σπουδαίων συγγραφέων, αλλά και με την εποχή στην οποία μεγαλούργησαν, καθώς και να φωτίσουν τα γεγονότα εκείνα της ζωής τους που διαμόρφωσαν την ιδιοσυγκρασία τους και κατ’ επέκταση το προσωπικό τους ύφος. Μέσα από τις σελίδες της σειράς ξεδιπλώνονται ιδιαίτερες πτυχές, επεισόδια και παραλειπόμενα της ζωής και του έργου των μεγάλων κλασικών με τρόπο απλό. Κάθε μικρό βιογραφικό έχει βασιστεί σε έγκυρες πηγές της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας και στην πολύχρονη προσωπική μελέτη του εκάστοτε γράφοντος, πράγμα που διασφαλίζει την αρτιότητά του.

Γιατί η Άννα Αχμάτοβα επέλεξε αυτό το επίθετο για να εμφανιστεί στα ρωσικά γράμματα και όχι το πατρικό της, Γκορένκο; Πώς συνδέεται το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου με τον κίνδυνο αποβολής του Μπέρτολτ Μπρεχτ από το σχολείο του; Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε πολύμηνη αιτία φιλονικίας ανάμεσα στον Αλμπέρ Καμύ και τον ακαδημαϊκό Φρανσουά Μοριάκ; Πώς επηρέασε ο «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες το έργο του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι; Τι ήταν η συντεχνία των ακμεϊστών και πώς έγινε μέλος της η Άννα Αχμάτοβα; Ποια ήταν η άποψη του Μπέρτολτ Μπρεχτ για τα πνευματικά δικαιώματα; Τι ήταν αυτό που ώθησε τον Αλμπέρ Καμύ να γίνει μέλος της Εθνικής Αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον ρωσικό φουτουρισμό;

Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή της Άννα Αχμάτοβα ο ζωγράφος Αμεντέο Μοντιλιάνι; Σε ποια σκηνή έργου του Μπέρτολτ Μπρεχτ οι θεατές, στο πρώτο του ανέβασμα, λιποθυμούσαν ή έφευγαν αηδιασμένοι; Ποιοι υποδέχθηκαν τον Αλμπέρ Καμύ στην Ελλάδα και τι περιεχόμενο είχε η ομιλία που έδωσε; Πώς ήταν οι πολιτιστικές και πνευματικές συνθήκες στη Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και τι ρόλο έπαιξε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι στις νέες συνθήκες; Πώς αλλάζει, πώς μεταμορφώνεται και πώς επηρεάζεται το έργο και η ζωή της Άννα Αχμάτοβα σε μια χώρα που άλλαζε και μεταμορφωνόταν εξίσου, αν όχι με γρηγορότερους ρυθμούς; Πώς κατάφερε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ να επιστρέψει στο διχοτομημένο Βερολίνο το 1948; Τι αντιδράσεις προκάλεσε στον στενό και τον ευρύτερο κύκλο του Αλμπέρ Καμύ το Νόμπελ Λογοτεχνίας που του απονεμήθηκε το 1957; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον κινηματογράφο;

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα βρίσκουν περιεκτική απάντηση σε αυτά τα καλοδουλεμένα και φροντισμένα Μικρά Βιογραφικά των εκδόσεων Λέμβος. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί αυτή η σειρά θα εξακολουθήσει να εμπλουτίζεται με νέους τίτλους, δημιουργώντας μια πρωτότυπη, ξεχωριστή και εμπεριστατωμένη μικρή βιβλιοθήκη για κάθε αναγνώστη!

Βιβλίο Μια ματιά στον κόσμο του Αλμπέρ Καμύ 
Συγγραφέας Κώστας Γιαννόπουλος
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα Μικρά βιογραφικά φιλοδοξούν να φέρουν τον αναγνώστη σε μια πρώτη επαφή όχι μόνο με το έργο σπουδαίων συγγραφέων, αλλά και με την εποχή στην οποία μεγαλούργησαν, καθώς και να φωτίσουν τα γεγονότα εκείνα της ζωής τους που διαμόρφωσαν την ιδιοσυγκρασία τους και κατ’ επέκταση το προσωπικό τους ύφος. Μέσα από τις σελίδες της σειράς ξεδιπλώνονται ιδιαίτερες πτυχές, επεισόδια και παραλειπόμενα της ζωής και του έργου των μεγάλων κλασικών με τρόπο απλό. Κάθε μικρό βιογραφικό έχει βασιστεί σε έγκυρες πηγές της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας και στην πολύχρονη προσωπική μελέτη του εκάστοτε γράφοντος, πράγμα που διασφαλίζει την αρτιότητά του.

Γιατί η Άννα Αχμάτοβα επέλεξε αυτό το επίθετο για να εμφανιστεί στα ρωσικά γράμματα και όχι το πατρικό της, Γκορένκο; Πώς συνδέεται το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου με τον κίνδυνο αποβολής του Μπέρτολτ Μπρεχτ από το σχολείο του; Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε πολύμηνη αιτία φιλονικίας ανάμεσα στον Αλμπέρ Καμύ και τον ακαδημαϊκό Φρανσουά Μοριάκ; Πώς επηρέασε ο «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες το έργο του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι; Τι ήταν η συντεχνία των ακμεϊστών και πώς έγινε μέλος της η Άννα Αχμάτοβα; Ποια ήταν η άποψη του Μπέρτολτ Μπρεχτ για τα πνευματικά δικαιώματα; Τι ήταν αυτό που ώθησε τον Αλμπέρ Καμύ να γίνει μέλος της Εθνικής Αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον ρωσικό φουτουρισμό;

Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή της Άννα Αχμάτοβα ο ζωγράφος Αμεντέο Μοντιλιάνι; Σε ποια σκηνή έργου του Μπέρτολτ Μπρεχτ οι θεατές, στο πρώτο του ανέβασμα, λιποθυμούσαν ή έφευγαν αηδιασμένοι; Ποιοι υποδέχθηκαν τον Αλμπέρ Καμύ στην Ελλάδα και τι περιεχόμενο είχε η ομιλία που έδωσε; Πώς ήταν οι πολιτιστικές και πνευματικές συνθήκες στη Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και τι ρόλο έπαιξε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι στις νέες συνθήκες; Πώς αλλάζει, πώς μεταμορφώνεται και πώς επηρεάζεται το έργο και η ζωή της Άννα Αχμάτοβα σε μια χώρα που άλλαζε και μεταμορφωνόταν εξίσου, αν όχι με γρηγορότερους ρυθμούς; Πώς κατάφερε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ να επιστρέψει στο διχοτομημένο Βερολίνο το 1948; Τι αντιδράσεις προκάλεσε στον στενό και τον ευρύτερο κύκλο του Αλμπέρ Καμύ το Νόμπελ Λογοτεχνίας που του απονεμήθηκε το 1957; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον κινηματογράφο;

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα βρίσκουν περιεκτική απάντηση σε αυτά τα καλοδουλεμένα και φροντισμένα Μικρά Βιογραφικά των εκδόσεων Λέμβος. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί αυτή η σειρά θα εξακολουθήσει να εμπλουτίζεται με νέους τίτλους, δημιουργώντας μια πρωτότυπη, ξεχωριστή και εμπεριστατωμένη μικρή βιβλιοθήκη για κάθε αναγνώστη!

Βιβλίο Μια ματιά στον κόσμο του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι 
Συγγραφέας Ξούλα Χαλκούση
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Λέμβος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα Μικρά βιογραφικά φιλοδοξούν να φέρουν τον αναγνώστη σε μια πρώτη επαφή όχι μόνο με το έργο σπουδαίων συγγραφέων, αλλά και με την εποχή στην οποία μεγαλούργησαν, καθώς και να φωτίσουν τα γεγονότα εκείνα της ζωής τους που διαμόρφωσαν την ιδιοσυγκρασία τους και κατ’ επέκταση το προσωπικό τους ύφος. Μέσα από τις σελίδες της σειράς ξεδιπλώνονται ιδιαίτερες πτυχές, επεισόδια και παραλειπόμενα της ζωής και του έργου των μεγάλων κλασικών με τρόπο απλό. Κάθε μικρό βιογραφικό έχει βασιστεί σε έγκυρες πηγές της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας και στην πολύχρονη προσωπική μελέτη του εκάστοτε γράφοντος, πράγμα που διασφαλίζει την αρτιότητά του.

Γιατί η Άννα Αχμάτοβα επέλεξε αυτό το επίθετο για να εμφανιστεί στα ρωσικά γράμματα και όχι το πατρικό της, Γκορένκο; Πώς συνδέεται το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου με τον κίνδυνο αποβολής του Μπέρτολτ Μπρεχτ από το σχολείο του; Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε πολύμηνη αιτία φιλονικίας ανάμεσα στον Αλμπέρ Καμύ και τον ακαδημαϊκό Φρανσουά Μοριάκ; Πώς επηρέασε ο «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες το έργο του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι; Τι ήταν η συντεχνία των ακμεϊστών και πώς έγινε μέλος της η Άννα Αχμάτοβα; Ποια ήταν η άποψη του Μπέρτολτ Μπρεχτ για τα πνευματικά δικαιώματα; Τι ήταν αυτό που ώθησε τον Αλμπέρ Καμύ να γίνει μέλος της Εθνικής Αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον ρωσικό φουτουρισμό;

Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή της Άννα Αχμάτοβα ο ζωγράφος Αμεντέο Μοντιλιάνι; Σε ποια σκηνή έργου του Μπέρτολτ Μπρεχτ οι θεατές, στο πρώτο του ανέβασμα, λιποθυμούσαν ή έφευγαν αηδιασμένοι; Ποιοι υποδέχθηκαν τον Αλμπέρ Καμύ στην Ελλάδα και τι περιεχόμενο είχε η ομιλία που έδωσε; Πώς ήταν οι πολιτιστικές και πνευματικές συνθήκες στη Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και τι ρόλο έπαιξε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι στις νέες συνθήκες; Πώς αλλάζει, πώς μεταμορφώνεται και πώς επηρεάζεται το έργο και η ζωή της Άννα Αχμάτοβα σε μια χώρα που άλλαζε και μεταμορφωνόταν εξίσου, αν όχι με γρηγορότερους ρυθμούς; Πώς κατάφερε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ να επιστρέψει στο διχοτομημένο Βερολίνο το 1948; Τι αντιδράσεις προκάλεσε στον στενό και τον ευρύτερο κύκλο του Αλμπέρ Καμύ το Νόμπελ Λογοτεχνίας που του απονεμήθηκε το 1957; Πώς συνδέθηκε ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι με τον κινηματογράφο;

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα βρίσκουν περιεκτική απάντηση σε αυτά τα καλοδουλεμένα και φροντισμένα Μικρά Βιογραφικά των εκδόσεων Λέμβος. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί αυτή η σειρά θα εξακολουθήσει να εμπλουτίζεται με νέους τίτλους, δημιουργώντας μια πρωτότυπη, ξεχωριστή και εμπεριστατωμένη μικρή βιβλιοθήκη για κάθε αναγνώστη!