Καίτη Οικονόμου – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sat, 16 Jan 2021 21:23:31 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Καίτη Οικονόμου – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Μυστικά και πάθη», της Joanne Harris, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%b8%ce%b7-joanne-harris/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25cf%2585%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ac-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25cf%2580%25ce%25ac%25ce%25b8%25ce%25b7-joanne-harris https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%b8%ce%b7-joanne-harris/#respond Sat, 16 Jan 2021 21:23:31 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10740 Ατμοσφαιρικό, έξυπνο, πρωτότυπο, ανατρεπτικό, άντε και λίγο αστυνομικό. Η Τζόαν Χάρις έχει ξεφύγει αρκετά από τον «μύθο» της σειράς βιβλίων με τη μάγισσα Βιάν Ροσέ κι έχει προχωρήσει σε νέα, πρωτότυπα μονοπάτια. Ίσως κουράσει στην αρχή που πρέπει να αφηγηθούμε το «πριν» της ιστορίας, από το δεύτερο μέρος και μετά όμως δε θα το αφήσετε από τα χέρια σας.

Βιβλίο Μυστικά και πάθη
Τίτλος πρωτοτύπου Holy fools
Συγγραφέας Joanne Harris
Μεταφραστής Καίτη Οικονόμου
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

1610, Νουάρ Μουστιέ, Γαλλία. Μοναστήρι της Παναγίας της Θαλασσινής. Σε αυτό το μέρος κατέφυγε η Ζουλιέτ και έγινε καλόγρια με την κόρη της, Φλερ. Οι καλόγριες υποδέχτηκαν με αγάπη τη χήρα με το ανήλικο παιδί και η Ζουλιέτ εντάχτηκε σχετικά ομαλά στην καθημερινότητά τους. Στην πραγματικότητα, η Ζουλιέν είναι ακροβάτις, εγκατελειμμένη από γονείς και οικογένεια, μέλος περιπλανώμενου θιάσου νάνων, ακροβατών και αυτοσχέδιων παραστάσεων. Βαθιά ερωτευμένη με τον απατεώνα, αριβίστα και οπορτουνιστή ΛεΜερλ (=κότσυφας) ζει διάφορες καταστάσεις με το θίασο, όταν όμως ο θίασος διαλύεται λόγω της παταγώδους αποτυχίας μιας παράστασης που σχεδίασε ο Λεμερλ και του αμαύρωσε για πάντα τη φήμη ο επίσκοπος Εβρέ, εξορίζοντάς τον από τα σαλόνια του Παρισιού, η Ζουλιέτ εξαφανίζεται.

Χρόνια αργότερα, στο μοναστήρι, η νυν αδελφή Ογκίστ αποχαιρετά με θλίψη, μαζί με τις άλλες καλόγριες, την υπερήλικη ηγουμένη τους που αναπαύθηκε εν ειρήνη και αναρωτιούνται ποια θα έρθει να την αντικαταστήσει. Η αδελφή Ογκίστ διαπιστώνει με τρόμο ότι φτάνει στο μοναστήρι τους μια ανήλικη καλόγρια με τον προσωπικό της εξομολογητή: τον ΛεΜερλ!Κι εδώ αρχίζει το βιβλίο! Με πολύ ωραία εναλλαγή της πρωτοπρόσωπης αφήγησης (όπου το σύμβολο της κούπας (καρδιάς) από την τράπουλα δείχνει τη Ζουλιέτ και το σύμβολο του μπαστουνιού τον ΛεΜερλ) εξελίσσεται το σατανικό σχέδιο που κατέστρωσε ο ΛεΜερλ για να εκδικηθεί για την ταπείνωση που υπέστη. Αλλαγές και ανακατατάξεις στο μοναστήρι, ο άντρας αναστατώνει τις νύχτες των γυναικών, το ήρεμο μοναστήρι καταντάει κάτι σαν τηλε-παιχνίδι Big Brother, όπου συνασπίζονται συμμαχίες, έριδες, μίση, προστριβές και τίποτε δεν είναι πια το ίδιο.

Και η Ζουλιέτ; Ω, η Ζουλιέτ. Ο ΛεΜερλ δεν την έχει ξεχάσει και θέλει τη βοήθειά της για το σχέδιό του. Αναγκάζεται να απαγάγει το παιδί της για να την έχει του χεριού της, ξαναθυμούνται το ερωτικό τους παρελθόν, όμως η Ζουλιέτ δεν είναι πια η ίδια, έχει μάθει από τα παθήματά της και αγωνίζεται να καταλάβει το σατανικό του σχέδιο και να τον εξολοθρεύσει. Πώς θα το κάνει αυτό όμως εφόσον μία μία οι καλόγριες στρέφονται εναντίον της; Ανατροπές λοιπόν, δεισιδαιμονίες, ένα φάντασμα κυκλοφορεί ανενόχλητο στο μοναστήρι, ο λαοπλάνος ΛεΜερλ κάνει δικές του όλες τις καλόγριες και το σχέδιο στήνεται στην εντέλεια. Και φτάνουμε στην ημέρα της Κρίσης. όπου τα πράγματα δεν εξελίσσονται καλά και οι εξελίξεις επηρεάζουν για πάντα την ψυχολογία και τα συναισθήματα των ηρώων.

Καλογραμμένο, καλοστημένο, έξυπνο, αγωνιώδες, με καταπληκτική απόδοση του κλίματος, της εποχής, των απόψεων, της νοοτροπίας, της θρησκευτικότητας, της καθημερινότητας των κατοίκων του τόπου. Καλοδουλεμένο ως προς το «δράση-αντίδραση», αληθοφανέστατο ως εκδίκηση, πολύ καλά επεξεργασμένο σχέδιο (δεν πάει ο νους του αναγνώστη για το τι σκοπεύει να κάνει ο ΛεΜερλ) κι ενώ ανατρέπονται τα σχέδια και δεν πάνε κατ’ ευχήν, στον επίλογο διαπιστώνουμε για άλλη μια φορά ότι η συγγραφέας χειρίζεται πολύ καλά τα συναισθήματα των ηρώων της, δίνοντάς τους υπόσταση και λόγο, δεν έχουμε να κάνουμε δηλαδή με κάτι μονοδιάστατο.

Θα μείνω στον τίτλο πρωτοτύπου «Holy fools» που κακώς μεταφράστηκε ως «Μυστικά και πάθη», παραπέμποντας σε άρλεκιν και ίσως έτσι να μην προσείλκυσε κόσμο. Ιεροί τρελοί λοιπόν ή αγαθοί του Θεού θεωρούνταν τότε οι νάνοι ή οι αγαθιάρηδες που μάζευαν οι περιπλανώμενοι θίασοι για γούρι, όπως ισχυρίζονταν. Σε μια δεύτερη ανάγνωση Holy fools μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τις καλόγριες του μοναστηριού, που παρασύρθηκαν από την ευπιστία τους και την έλλειψη πνευματικής καλλιέργειας από έναν λαοπλάνο απατεώνα, που τις κορόιδεψε συστηματικά και τις έκανε υποχείριά του για να ευοδωθούν τα προσωπικά του σχέδια. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%b8%ce%b7-joanne-harris/feed/ 0 «Το φθινόπωρο της μάγισσας», της Καίτης Οικονόμου, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%b8%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%80%cf%89%cf%81%ce%bf-%ce%bc%ce%ac%ce%b3%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2586%25ce%25b8%25ce%25b9%25ce%25bd%25cf%258c%25cf%2580%25cf%2589%25cf%2581%25ce%25bf-%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25b3%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2583%25ce%25b1%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25af%25cf%2584%25ce%25b7-%25ce%25bf%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%258c%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2585 https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%b8%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%80%cf%89%cf%81%ce%bf-%ce%bc%ce%ac%ce%b3%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85/#respond Fri, 16 Oct 2020 16:24:32 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7302 Η Μυρσίνη, καρπός του παράφορου έρωτα ενός Μακεδόνα και μιας Τσιγγάνας, μεγαλώνει ανάμεσα στους διαφορετικούς κόσμους του πατέρα και της μητέρας της, νιώθοντας πως δεν ανήκει απόλυτα σε κανέναν. Στα εννιά της χρόνια, όταν την εγκαταλείπει η μητέρα της, η μικρή Μυρσίνη πρέπει ν’ αντιμετωπίσει ολομόναχη το παράξενο χάρισμά της, την έκτη αίσθηση που έχει κληρονομήσει από την τσιγγάνα προγιαγιά της. Αδυνατώντας να διαχειριστεί ένα χάρισμα που το βλέπει σαν κατάρα, το καταπιέζει και εντάσσεται στον κόσμο του πατέρα της. Πολλά χρόνια αργότερα, γυναίκα πια, επισκέπτεται για πρώτη φορά με το μνηστήρα της τον τόπο καταγωγής της για να τακτοποιήσει τις κληρονομικές της υποθέσεις. Κι εκεί γνωρίζει τον Στέφανο Βρεττό, έναν άντρα που ανατρέπει όλες τις βεβαιότητες της ζωής της. Στη φθινοπωρινή Μακεδονία, ο διαισθητικός της εαυτός αφυπνίζεται έπειτα από ένα λήθαργο που κράτησε είκοσι χρόνια. Κι ενώ η Μυρσίνη παλεύει με τα χαώδη συναισθήματά της, ένας άγνωστος εχθρός επιβουλεύεται τη ζωή της… (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το φθινόπωρο της μάγισσας
Συγγραφέας Καίτη Οικονόμου
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα καλογραμμένο ρομαντικό μυθιστόρημα, με σκόρπια καλολογικά στοιχεία που συμπληρώνουν όμορφα την ιστορία. Το φθινόπωρο είναι μια εποχή ρομαντισμού και θλίψης που μπορεί να δώσει πολλές και διαφορετικές αποχρώσεις. Η Μυρσίνη πηγαίνει στη Μακεδονία να τακτοποιήσει τις κληρονομικές διαφορές της, καθ’ υπόδειξιν του αρραβωνιαστικού της, ο οποίος την πιέζει σε πολλά πράγματα και δεν την αφήνει ελεύθερη να εκφράσει τις σκέψεις της. Εκεί η Μυρσίνη νιώθει να αφυπνίζεται η έκτη της αίσθηση, ένα προαίσθημα που το είχε πνίξει γιατί την είχε τρομάξει αλλά τώρα κοντά στον τόπο καταγωγής της, τη βοηθά να τοποθετήσει τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Κι ερωτεύεται. Η γραφή σχεδόν προφορική, αδύναμη, με πολλή χρυσόσκονη και ζάχαρη άχνη, καλούς διαλόγους αλλά σε κάποια σημεία της πλοκής βοηθούν την κατάσταση. Δεν έχουμε μόνο τον έρωτα μιας αρραβωνιασμένης με έναν χήρο, που της αλλάζει ζωή και νοοτροπία αλλά κι έναν κακό άνθρωπο που επιβουλεύεται τη ζωή της. Οπότε ευτυχώς τα σαλιαρίσματα και η φλυαρία εναλλάσσονται με κάποιες (ελάχιστες για μένα) στιγμές αγωνίας. Τον ένοχο τον κατάλαβα από νωρίς, αν και κρατούσα επιφυλάξεις γιατί δεν ήξερα τι μπορεί να είχε στο μυαλό της η συγγραφέας (το προφανές είχε, τελικά) και αν έχετε δει Λάμψη στα πρώτα της επεισόδια ή στα Ατίθασα Νιάτα τη Σίλα με τον Σκοτ θα καταλάβετε κι εσείς ποιος την κυνηγά αυτήν την ξενομερίτισσα!! Μην περιμένετε δυνατό τέλος ή σοβαρή λύση του μύθου, μονόλογος πλάνης και παράφορου έρωτα είναι αλλά έχε χάρη που τελειώνει το βιβλίο. Σε γενικές γραμμές ένα αξιοπρεπέστατο γυναικείο μυθιστόρημα που κάτι λέει παραπάνω από μια ερωτική ιστορία.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%b8%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%80%cf%89%cf%81%ce%bf-%ce%bc%ce%ac%ce%b3%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85/feed/ 0 «Γόβες και γλυκές αμαρτίες», της Joanne Harris, εκδ. Ψυχογιός (Chocolat #2) https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%8c%ce%b2%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b3%ce%bb%cf%85%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%b5%cf%82-joanne-harris/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b3%25cf%258c%25ce%25b2%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25b9-%25ce%25b3%25ce%25bb%25cf%2585%25ce%25ba%25ce%25ad%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25b1%25cf%2581%25cf%2584%25ce%25af%25ce%25b5%25cf%2582-joanne-harris https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%8c%ce%b2%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b3%ce%bb%cf%85%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%b5%cf%82-joanne-harris/#respond Sat, 22 Aug 2020 10:31:12 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6309 Το δεύτερο βιβλίο με ηρωίδα τη Βιάν Ροσέ, μια γυναίκα με… μαγικές ιδιότητες και ανεπανάληπτη γνώση της σοκολάτας, τέσσερα χρόνια μετά την ιστορία της «Καυτής σοκολάτας», προχωράει την ιστορία ένα βήμα πιο πέρα και τη ζωή της Βιάν ένα βήμα παραπάνω (ή παρακάτω). Το βιβλίο αφορά τις περιπέτειες που ζει μια ανύπαντρη γυναίκα με πλέον δύο κόρες, την εντεκάχρονη Ανούκ και την τετράχρονη Ροζέτ, η οποία είναι ένα κοριτσάκι μάλλον με προβλήματα γιατί δεν έχει μιλήσει ούτε περπατήσει κανονικά ακόμη. Η Βιάν, ως Ιάν Σαρμπονό πλέον, μετά από περιπλανήσεις, εγκαταστάθηκε στη Μονμάρτρη του Παρισιού, ως υπάλληλος σε καφετέρια στην Πλας ντε Φο-Μοναγέρ. Στη ζωή τους μπαίνει η Ζοζί ντε λ’ Αλμπά, στην κυριολεξία μια κακιά μάγισσα, η οποία θέλει δική της την προικισμένη Ανούκ, φτάνοντας στα άκρα. Υπέροχοι και ολοκληρωμένοι ανθρώπινοι χαρακτήρες, τρυφερότητα, ανθρωπιά, προδοσία, έρωτας, υπερφυσικό και μαγεία, όλα πολύ όμορφα και πολύ σωστά δοσμένα.

Βιβλίο Γόβες και γλυκές αμαρτίες
Τίτλος πρωτοτύπου The lollippop shoes
Συγγραφέας Joanne Harris
Μεταφραστής Καίτη Οικονόμου
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Προσοχή, το κείμενο ίσως να περιέχει spoilers

Έχω συμπαθήσει πάρα πολύ τη Βιάν Ροσέ, την περιπλανώμενη γυναίκα με τα δύο παιδιά, που αγωνίζεται να στεριώσει σε ένα μέρος και να ζήσει επιτέλους ήσυχα και φυσιολογικά. Την ιστορία του βιβλίου αυτού μας την αφηγούνται εναλλάξ η Ζοζί, η Βιάν και η Ανούκ. Η ιστορία φτάνει σε ένα ωραίο σημείο καμπής: η Βιάν έχει μαγικές ιδιότητες και προσπαθεί να προσαρμοστεί ήρεμα σε μια καθημερινή ζωή, χωρίς να εκμεταλλεύεται ξόρκια και φίλτρα. Η Ζοζί όμως είναι αδίστακτη, μηχανορράφος και απατεώνισσα! Τι θα κάνει λοιπόν όταν μπει στη ζωή της Βιάν, ανακαλύψει ότι έχει κι αυτή μαγικές δυνάμεις και η Ανούκ είναι ένα άγραφο χαρτί, πρόθυμο να κατευθυνθεί όπου θέλει η Ζοζί;; Την εκμεταλλεύεται, την εξαπατά, τη φέρνει αντιμέτωπη με την ίδια της τη μητέρα, μόνο και μόνο για να την κερδίσει και να την κρατήσει κοντά της.

Το σατανικό σχέδιο της Ζοζί έχει πολλές παραμέτρους. Στήνει ένα φοβερό δίχτυ εξαπάτησης για τη Βιάν και εκμεταλλεύεται στην κυριολεξία όλες της της αδυναμίες. Μάνα και κόρες παρασύρονται από τη γοητεία της, την απλότητά της, τη φιλικότητά της, την αισιοδοξία της και μπλέκονται βαθιά. Επίσης έχουμε τον Τιερί, έναν άντρα που προσφέρει στη Βιάν ασφάλεια, σιγουριά, σταθερότητα και χρήματα κι η Βιάν δέχεται την πρόταση γάμου του, χωρίς να παραδεχτεί ότι δεν έχει αισθήματα γι’ αυτόν κι ότι στην καρδιά της είναι πάντα ο Ρούσσος, ο πατέρας της Ροζέτ. Ο Ρούσσος έρχεται στο Παρίσι και αρχίζει ένας αγώνας διεκδίκησης ανάμεσα στους δύο άντρες.

Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε το καφέ να μεταμορφώνεται μετά το θάνατο της ιδιοκτήτριας σε σοκολατερί, η Βιάν να ξαναπαίρνει τα ηνία της ζωής και με τη βοήθεια της Ζοζί να ξαναγίνεται γνωστή και αγαπημένη με τη σοκολάτα της και το χαμόγελό της. Η Βιάν ξανακάνει φίλους και παρέες, δημιουργεί γύρω της έναν κύκλο, που τη βοηθάει σημαντικά την παραμονή των Χριστουγέννων να οργανώσει ένα πάρτι για το χατήρι της Ανούκ. Παράλληλα, από την πλευρά της Ανούκ, ζούμε τις αγωνίες, τις τύψεις, τις ανασφάλειες, τα ερωτικά σκιρτήματα, τον εκφοβισμό που ζουν τα παιδιά της προεφηβικής ηλικίας στο σχολείο: ζήλιες, κακίες, ανταγωνισμοί, υλικό άφθονο για ντο εκμεταλλευτεί η Ζοζί και να δείξει στην Ανούκ ότι κάπου κάπου πρέπει να χρησιμοποιούμε τη μαγεία υπέρ μας κι ας φανεί αυτό σαν ατύχημα στα μάτια των άλλων, δεν πειράζει!

Άραγε, θα πετύχει η Ζοζί τον σκοπό της; Ο δεσμός που ενώνει μάνα και κόρη είναι ισχυρός ή διαβρώθηκε σημαντικά; Θα παραμείνουν όλοι μαζί ευτυχισμένοι κάπου μόνιμα ή θα ξαναφυσήξει ο άνεμος της αλλαγής; Μεστό, πλούσιο, ολοκληρωμένο, υπέροχο, τρυφερό βιβλίο! Επιτέλους, μια συνέχεια καλύτερη από το πρώτο βιβλίο!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Όταν είσαι μάνα, ζεις μες στο φόβο. Το φόβο του θανάτου, της αρρώστιας, της απώλειας, των δυστυχημάτων, των αγνώστων, του Μαύρου Ανθρώπου ή απλώς των μικρών καθημερινών πραγμάτων που, όλως παραδόξως, μας πληγώνουν περισσότερο απ\’ όλα: του ανυπόμονου βλέμματος, της θυμωμένης λέξης, του παραμυθιού που έμεινε ανείπωτο, του φιλιού που ξεχάστηκε, της φοβερής στιγμής που η μάνα παύει να είναι το κέντρο του κόσμου της κόρης της και γίνεται άλλος ένας δορυφόρος που κινείται γύρω από ένα λιγότερο σημαντικό ήλιο» (σελ. 46).

«…κι είναι τόσο έντονη η αίσθηση της σιγουριάς και της ασφάλειας ώστε ξεχνώ προς στιγμήν πως είναι χάρτινοι οι τοίχοι μας, γυάλινη η ζωή μας, ότι αρκεί μια πνοή ανέμου για να μας διαλύσει, μια χειμωνιάτικη καταιγίδα για να μας παρασύρει» (σελ. 185).

«Τα παιδιά είναι μαχαίρια, είπε κάποτε η μητέρα μου. Δεν το θέλουν αλλά κόβουν. Γαντζωνόμαστε όμως από πάνω τους -έτσι δεν είναι;- και τα αγκαλιάζουμε ώσπου να τρέξει αίμα» (σελ. 290).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b3%cf%8c%ce%b2%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b3%ce%bb%cf%85%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%b5%cf%82-joanne-harris/feed/ 0