Ιράν – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Wed, 27 Jul 2022 14:27:53 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Ιράν – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Κράτος τρόμου», των Hillary Rodham Clinton και Louise Penny, εκδ. Bell https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85-hillary-clinton-louise-penny/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2584%25cf%2581%25cf%258c%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2585-hillary-clinton-louise-penny https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85-hillary-clinton-louise-penny/#respond Tue, 26 Jul 2022 15:29:53 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=13149 Ο νέος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών διορίζει ως Υπουργό Εξωτερικών τη φανατική προεκλογική του αντίπαλο Έλεν Άνταμς, εκπλήσσοντας τους πάντες. Ταυτόχρονα, γίνονται τρομοκρατικές επιθέσεις σε πόλεις της Ευρώπης, μια διπλωματική υπάλληλος από το Ιράν δέχεται στο κινητό της ένα κωδικοποιημένο μήνυμα, το Πακιστάν αρχίζει να αυξάνει επικίνδυνα τον αριθμό των πυρηνικών κεφαλών του σε μια περίοδο που η περιοχή παραμένει επικίνδυνα ασταθής πολιτικά, με το Αφγανιστάν και το Ιράν να ρίχνονται σε μάχη με τον χρόνο για την απόκτηση τέτοιου εξοπλισμού κι όλα αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο χείλος ενός μεγάλου πολέμου. Θα καταφέρει η νεοδιορισθείσα και άπειρη Υπουργός Εξωτερικών να βρει την άκρη ενός λαβύρινθου που απειλεί με θανάσιμο κίνδυνο τον κόσμο μα κυρίως την ισχυρή πατρίδα της, την Αμερική; Κι αν τα πυρηνικά, τα βιολογικά, τα παραδοσιακά όπλα σε μια  αποσταθεροποιημένη χώρα πέσουν στα χέρια εγκληματιών και τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η Αλ Κάιντα; Μήπως πίσω απ’ όλα αυτά κρύβεται ταυτόχρονα και κάποιος που θέλει πάση θυσία την εξουσία;

Βιβλίο Κράτος τρόμου 
Τίτλος πρωτοτύπου State of terror
Συγγραφείς Hillary Rodham Clinton, Louise Penny 
Μεταφραστής Νίκος Ιβραηνίας
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Bell 
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα είναι μια συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη ανατροπές και εκπλήξεις, διπλωματικούς χειρισμούς και διπλούς κατασκόπους, παιχνίδια εξουσίας και λυκοφιλίες, με κάθε σελίδα να μας βάζει όλο και πιο βαθιά σ’ ένα καλά μπλεγμένο κουβάρι, όπου κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται κι όπου πίσω από κάθε κεφάλι που κόβεται φυτρώνουν περισσότερα. Η Louise Penny και η Hillary Rodham Clinton έγιναν σταδιακά φίλες χάρη σε διάφορες αφορμές που τους έφεραν κοντά. Την άνοιξη του 2020 σκέφτηκαν να γράψουν ένα πολιτικό θρίλερ, επηρεασμένες από την ασταθή θέση του κόσμου γύρω τους και από κάποια δυσάρεστα προσωπικά βιώματα, που κάποια εξ αυτών αντικαθρεφτίζονται στο μυθιστόρημα. Η Hillary Clinton μάλιστα είχε ως πρόσφατο παράδειγμα την επιτυχία του συζύγου της, Bill, που έγραψε δύο αντίστοιχα βιβλία με τον James Patterson, το δυνατό και γρήγορο «Ο Πρόεδρος αγνοείται» και το, αμετάφραστο ακόμη στα ελληνικά, «The President’s daughter». Η Hillary Clinton μάλιστα υποστηρίζει: «…η ιστορία που διηγείται είναι απόλυτα επίκαιρη. Από μας εξαρτάται αν το σενάριο θα παραμείνει στη σφαίρα του μυθιστορήματος» (σελ. 539).

CREDIT: DEBORAH FEINGOLD

Το μυθιστόρημα έχει κλιμακωτή πλοκή που κορυφώνεται όλο και περισσότερο σε κάθε σελίδα, έχει λίγους βασικούς χαρακτήρες, κάτι που βοηθάει στις ανατροπές, στις υποψίες και στα διπλά παιχνίδια ενώ με τον διαμοιρασμό των ηρώων σε διαφορετικές ομάδες και σε διαφορετικούς χώρους δράσης αυξάνονται η αγωνία και το σασπένς. Οι προβολείς πέφτουν κυρίως πάνω στην Έλεν Άνταμς και τον Πρόεδρο Ντάγκλας Γουίλιαμς που τη διόρισε.  Η Έλεν είναι τυπική Αμερικανίδα («Πόσο αγαπούσε αυτή τη χώρα. Αυτό τον μεγαλόπρεπο, τραυματισμένο φάρο», σελ. 15), πολιτικός με φιλοδοξίες και όνειρα, παρέδωσε με χαρά στην κόρη της, Κάθριν, την αυτοκρατορία διεθνών μέσων ενημέρωσης που έχτισε και διηύθυνε για μεγάλο διάστημα. Φαίνεται συγκρατημένη, ευγενική, γεμάτη αυτοπεποίθηση και εκπροσωπεί το ισχυρότερο κράτος του κόσμου, στα παρασκήνια όμως δείχνει κουρασμένη, ατημέλητη, εξαντλημένη, μεγαλύτερη σε ηλικία. Το ενδιαφέρον στη σχέση μεταξύ Προέδρου και υπουργού είναι το γεγονός πως οι ισορροπίες δε σταματούν να αλλάζουν, διαπιστώνοντας έτσι πως πέφτουν και οι δύο θύματα είτε του εγωισμού τους (όπως ο Πρόεδρος που σύντομα βλέπει πως το πιόνι του κινείται με αυτοβουλία) είτε των φιλοδοξιών τους (όπως η Έλεν που διαπιστώνει σύντομα πόσο πιο άσχημο παιχνίδι απ’ ό,τι φαινόταν αρχικά είναι η επιλογή της ως Υπουργού). Από κεφάλαιο σε κεφάλαιο τσαλακώνονται, αδειάζουν, ξεφουσκώνουν ή ατσαλώνονται ανάλογα τις περιστάσεις και οδηγούνται σ’ ένα τέλος εκτίμησης και αμοιβαίου θαυμασμού.

Οι προσωπάρχες Τσαρλς Μπόιντον και Μπάρμπαρα Στένχαουζερ, η σύμβουλος της Έλεν και καλύτερή της φίλη Μπέτσι Τζέιμεσον, η διπλωματική υπάλληλος στο Γραφείο Υποθέσεων Νότιας και Κεντρικής Ασίας στο Υπουργείο Εξωτερικών Αναχίτα Ντάχιρ, η δόκτωρ Νασρίν Μπουχάρι, ο επικίνδυνος Μπασίρ Σαχ, ο δημοσιογράφος του Reuters Γκιλ Μπαχάρ, η Κάθριν Άνταμς, ο στρατηγός Μπερτ Γουάιτχεντ και άλλοι κινούνται δίπλα στο πρωταγωνιστικό ντουέτο εμπλουτίζοντας την πλοκή και οδηγώντας τον αναγνώστη σ’ ένα αέναο κυνήγι γάτας και ποντικιού ως προς τα κίνητρά τους, τον πραγματικό τους ρόλο στην ιστορία, τα αληθινά τους συναισθήματα, τα αίτια των πράξεών τους κ. ά. Δεν υπάρχει ιδιαίτερη εμβάθυνση σε ψυχογραφήματα ούτε κάποια λογοτεχνικότητα κι έτσι αφέθηκα να παρασυρθώ από την ταχύτητα των εξελίξεων και τις απανωτές αποκαλύψεις που με οδήγησαν χωρίς ανάσα στο τέλος. Τα κεφάλαια μάλιστα είναι ευσύνοπτα, χωρίς απότομα φινάλε που να αφήνουν κάτι στη μέση σε κρίσιμο σημείο, έχουν τον χώρο τους και τη θέση τους και λείπουν οι μακροσκελείς ανούσιοι διάλογοι, οι περιττές επαναλήψεις, οι κοφτές προτάσεις, κάτι που δείχνει σεβασμό στον αναγνώστη και έλλειψη βιασύνης.

Ένα τέτοιο μυθιστόρημα περιπέτειας και κατασκοπείας δε θα μπορούσε να μην είναι γεμάτο κλισέ, ειδικά από τη στιγμή που το γράφουν μια σημαντική συγγραφέας και μια ισχυρή πολιτικός. Φυσικά και η Αμερική προβάλλεται ως ισχυρή χώρα, φυσικά και αχνοφαίνεται ως αντίπαλον δέος η Ρωσία (δε θα αποκαλύψω τον ρόλο της), φυσικά και τονίζονται με σαφήνεια και τεκμηριωμένα τα γεωστρατηγικά και κοινωνικοπολιτικά παιχνίδια της Μέσης Ανατολής που με γέμισαν δέος ως προς τους λεπτούς χειρισμούς που απαιτούνται μεταξύ ανθρώπων που βιάζονται ποιος θα εξοπλιστεί περισσότερο, χωρίς να δίνει σημασία από ποιον και με τι συνέπειες, όλα αυτά όμως είναι και τα εχέγγυα για το αίσθημα της ικανοποίησης που άντλησα ολοκληρώνοντας την ανάγνωση. Σαφέστατες αιχμές υπάρχουν για τον Ντόναλντ Τρ…εεεε… Έρικ Νταν, που κατέστρεψε τα πάντα με τη θητεία του, παραδίδοντας μια γραφειοκρατία που την αποτελούσαν οι άνθρωποι που την είχαν σακατέψει, οι ανίκανοι δηλαδή της προηγούμενης κυβέρνησης. Αλώβητος δε βγαίνει ούτε ο Ρώσος Πρόεδρος (μυθιστορηματικά Μαξίμ Ιβάνωφ): «Ένας αδίστακτος τύραννος, εκπαιδευμένος σε μεθόδους καταπίεσης που ήταν συνάμα δόλιες και σκληρές… υπολόγιζε τα πάντα, με μια ψυχρότητα που θα έκανε ακόμα και τη Σιβηρία να ανατριχιάσει» (σελ. 458).

Όταν κυβερνάς με όπλο τον φόβο, δε δημιουργείς αφοσίωση αλλά εχθρούς σε αναμονή. Κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα διαρκείς αλλαγές σε διακρατικές σχέσεις και μια υποφώσκουσα ένταση για κάθε παραστράτημα στην ευαίσθητη διπλωματική κονίστρα. Μυστικές υπηρεσίες, Κογκρέσο, Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Λευκός Οίκος, Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών, Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας είναι βαρύγδουπες λέξεις που τραβούν την προσοχή ενώ ταυτόχρονα δράση και περιπέτεια σε Πακιστάν, Ομάν, Ιράν, Ρωσία, Κεμπέκ και στην καρδιά της Ουάσιγκτον αυξάνουν το σασπένς. Η Hillary Clinton και η Louise Penny έγραψαν ένα δυνατό μυθιστόρημα για το σημείο στο οποίο ίσως φέρουν η ματαιοδοξία και η απληστία των ισχυρών τον κόσμο των αθώων και των αμάχων και χειρίζονται με μαεστρία και ευρηματικότητα μια πλοκή γεμάτη προδοσίες, διλήμματα, διπλές ταυτότητες, μυστικούς πράκτορες, διπλωματικά παιχνίδια και ανατροπές. Το κείμενο ρέει αβίαστα, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και τίποτα δε μένει σταθερό σε θέση, απόψεις και χαρακτήρα σε μια κούρσα με έπαθλο την κυριαρχία του κόσμου για όποιον αδιαφορεί για τις συνέπειες.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%85-hillary-clinton-louise-penny/feed/ 0 «Το μεγάλο σιδηροδρομικό παζάρι», του Paul Theroux, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%ce%b1%ce%b6%ce%ac%cf%81%ce%b9-theroux/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b5%25ce%25b3%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25bf-%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25b4%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b6%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25b9-theroux https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%ce%b1%ce%b6%ce%ac%cf%81%ce%b9-theroux/#respond Fri, 22 Jan 2021 22:03:24 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10854 Και ναι, είναι αλήθεια! Μετά από πέντε (5) χρόνια η στοίβα μου κατέβηκε και βρήκα αυτό το βιβλίο!!!!!! Το οποίο σε γενικές γραμμές μου άρεσε. Δεν έχω ξαναδιαβάσει ταξιδιωτική λογοτεχνία ή ταξιδιωτικές εντυπώσεις, έχοντας στο μυαλό μου ή περιπέτειες περασμένων εποχών και πιο χαζών ή πιο τυχερών ανθρώπων από μένα (ως προς το τι αντιμετωπίζουν στα ταξίδια και τι τους τυχαίνει αντίστοιχα) ή ανούσια παράθεση χρονολογιών, γεωγραφικών συντεταγμένων τόπων που δεν ξανάκουσα ποτέ και ούτε και θα πάω και δεν μπορώ να πω ότι θα κυνηγούσα να διαβάσω τέτοια βιβλία. Το συγκεκριμένο όμως με τράβηξε και με κράτησε! Είτε γιατί οι παρατηρήσεις του συγγραφέα είναι αντικειμενικές, ανθρωπολογικές, γενικές και πουθενά δε γίνεται γκρινιάρης ή ρατσιστής (αντιθέτως, υπάρχουν σημεία που, παρά την κόπωση που νιώθει από ταλαιπωρία, έλλειψη ανέσεων, πείνα κλπ. τα αντιμετωπίζει όλα με σαρδόνιο, διακριτικό χιούμορ, ακόμη και αυτοσαρκασμό) είτε γιατί γράφει ωραία, καλά, στρωτά (πάντως θα πω την κακία μου εδώ, σε παρένθεση, για να αγνοηθεί: υπάρχουν αρκετά μεταφραστικά λαθάκια στο κείμενο, ασήμαντα σε έκταση ή συχνότητα). Επίσης να ξεκαθαρίσω ότι η Ασία (η μέσα, η ουσιαστική Ασία, όχι τα μικρασιατικά παράλια) είναι ένας από τους τελευταίους προορισμούς που θέλω να πάω (μόνο Κίνα και Ιαπωνία επιθυμώ). Τι έχουμε επομένως μέχρι τώρα; Δύο αρνητικές προδιαθέσεις: ταξιδιωτικό βιβλίο και μάλιστα για την Ασία. Κι όμως και με κράτησε και μου άρεσε.

Βιβλίο Το μεγάλο σιδηροδρομικό παζάρι
Τίτλος πρωτοτύπου The great railway bazaar
Συγγραφέας Paul Theroux
Μεταφραστής Αθανάσιος Ζάβαλος
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

«Τα τρένα είναι ακαταμάχητα παζάρια που ταξιδεύουν φιδογυρίζοντας από τόπο σε τόπο…Το τρένο σε κάνει να νιώθεις ήρεμος όπου κι αν βρίσκεσαι, σε αντίθεση με τον ανήσυχο ιδρώτα που σε λούζει στο αεροπλάνο στη σκέψη ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά (σε νιώθω, συγγραφέα!!!!), με τη ναυτία και τη ζάλη από το καυσαέριο αν ταξιδεύεις με πούλμαν και τη σωματική αγκύλωση που παθαίνεις αν ταξιδεύεις με το δικό σου αυτοκίνητο» (σελ. 9).Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα γιατί ο συγγραφέας προτίμησε να κάνει αυτόν τον γύρο του κόσμου με αυτόν τον τρόπο. Προσοχή, το βιβλίο γράφτηκε το 1975 και κυκλοφόρησε η ελληνική μετάφρασή του το 2005, επομένως σε καμία περίπτωση δε μιλάμε για ένα σύγχρονο βιβλίο. Δε θα βρείτε ούτε ταξιδιωτικές οδηγίες, ούτε περιττά ιστορικά, γεωγραφικά, δεν ξέρω τι άλλο, στοιχεία. Θα βρείτε περιπέτειες, απρόοπτα, καθυστερήσεις, ταλαιπωρίες, τύφο και χολέρα, αγωνία, ξενύχτια, κακούς και καλούς ανθρώπους, απόρους, ζητιάνους, αγνώμονες, βλαχαδερά, κυρίους περιωπής, μια μεγάλη περιπέτεια δηλαδή, ένα μεγάλο σιδηροδρομικό παζάρι. Οι σταθμοί του ταξιδιού: Λονδίνο-Κωνσταντινούπολη με το Όριεν Εξπρές (το οποίο καταθάβει, σβήνοντας οριστικά τον μύθο της αίγλης και της άνεσης, άλλωστε νομίζω ότι πια έχει καταργηθεί ως γραμμή στις μέρες μας) κι από κει η Ασία τον καλωσορίζει: Τουρκία, Ιράν (Τεχεράνη), Μεσέντ, Κιμπέρ, Ινδία, Βιρμανία, Βιετνάμ, Μαλαισία (Κουάλα Λουμπούρ), Ιαπωνία, Ρωσία με τον Υπερσιβηρικό και από Πετρούπολη πίσω στην πατρίδα.

Εθνολογικές παρατηρήσεις, κουλτούρα διαφορετικών λαών, ακόμη και διαφορετικών ανθρώπων στην ίδια χώρα, διατροφικές συνήθειες, ασυνεννοησίες, παρεξηγήσεις, το άγνωστο, το μυστηριώδες, από τους αφημένους στη μοίρα και στο Θεό Ινδούς στους βουδιστές, από κει στους Ιάπωνες που είναι λες και τους προγραμμάτισαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές (πολύ γέλιο στο σημείο που ο συγγραφέας ανακαλύπτει ότι η στάση στους σταθμούς της Ιαπωνίας διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα κι όποιος κατέβηκε, κατέβηκε!!!), και στους Ρώσους (που πίνουν για να ξεχνάνε). Εξαιρετικά αποσπάσματα, κάθε σελίδα και μια έκπληξη, μια ανατροπή, ένα εμπόδιο. Κι όμως ο συγγραφέας δεν τα παρατά, ολοκληρώνει το ταξίδι του, αν και στην πορεία της γραφής του καταλαβαίνεις ότι «το αστείο παρατράβηξε», ο άνθρωπος έζησε τέσσερις μήνες μέσα στα τρένα, στην άλλη άκρη της γης κι όσο κι αν του άρεσε κάπου κουράστηκε, η σωματική κόπωση και η ταλαιπωρία νίκησαν. Ποτέ δεν το μετάνιωσε, ποτέ δεν άλλαξε τη γραφή του, πουθενά δεν πλατειάζει, ούτε βαριέται να παρατηρήσει, να σχολιάσει και να γράψει αλλά κάπου φθίνει η σπιρτάδα του, ως ένδειξη της κόπωσης που έγραψα πιο πριν. Στη σελ. 505 γράφει: «Στο τέλος του τετράμηνου εκείνου ταξιδιού ένιωθα ένα πτώμα, σαν να είχα επιβάλει στον εαυτό μου να αρρωστήσει με σκοπό να ξεπεράσω εκείνη την αρρώστια. Τώρα όμως ένιωθα σαν να είχα θεραπευτεί και το μόνο που ήθελα ήταν να γυρίσω σπίτι…Τελικά όλες οι μεγάλες περιοδείες είναι ένας τρόπος για να γυρίσει κανείς ξανά στο σπίτι του».

Από αυτό το βιβλίο, μεταξύ άλλων, θα μου μείνει η λέξη «νταφιλιάζομαι» (εδώ συγχαίρω το μεταφραστή) που σημαίνει ότι χάνω το τρένο και μένω καρφωμένος σε ξένη πόλη, εκ του Ντάφιλ, συνεπιβάτη του συγγραφέα, που την πάτησε στα σύνορα της Ιταλίας!!!! Επίσης ακόμη γελάω όταν θυμάμαι το εξής σημείο: «μια νεαρή Ινδή χωρική, φορτωμένη νερό σε κανάτι στους τρυφερούς της ώμους μετέφερε τη δυσεντερία στο χωριό της» (απόδοση δική μου), δηλαδή το νερό ήταν μολυσμένο, το ήξερε και το ξέρουν κι όλοι οι Ινδοί αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να πιουν!!!! Μη σας τρομάξει το μέγεθος του βιβλίου, είναι ένας πολύ καλός σύντροφος σε μεγάλα ταξίδια που πιθανόν να κάνετε. «…η διαφορά ανάμεσα στο ταξιδιωτικό βιβλίο και στο μυθιστόρημα είναι η διαφορά ανάμεσα στο να καταγράφεις αυτό που βλέπει το μάτι και στο να ανακαλύπτεις αυτό που γνωρίζει η φαντασία. Το μυθιστόρημα είναι σκέτη χαρά, τι κρίμα που δεν μπορούσα να αφηγηθώ όλο το ταξίδι σαν να ήταν ένα μυθιστόρημα» (σελ. 505).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%ce%b1%ce%b6%ce%ac%cf%81%ce%b9-theroux/feed/ 0 «Περσέπολις 2: Η επιστροφή», της Marjane Satrapi, εκδ. Ηλίβατον https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%82-2-marjane-satrapi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b5%25cf%2581%25cf%2583%25ce%25ad%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25b9%25cf%2582-2-marjane-satrapi https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%82-2-marjane-satrapi/#respond Thu, 03 Dec 2020 20:26:17 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8851 Πώς μεγαλώνει ένα παιδί στο Ιράν στα δύσκολα χρόνια της ανατροπής του Σάχη, της ισλαμικής επανάστασης και του πολέμου του Ιράν – Ιράκ. Η Μαργιάν Σατραπί αφηγείται τα παιδικά της χρόνια και ταυτόχρονα μια ταραγμένη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της πανάρχαιης χώρας της μέσα από την καθημερινότητα και την ασυνήθιστη ιστορία της οικογένειάς της.
Η καταπίεση των ανθρώπων και ιδιαίτερα των γυναικών, η εντυπωσιακή αντίθεση δημοσίου και ιδιωτικού βίου, η πανανθρώπινη δίψα για ελευθερία, ειρήνη και δημοκρατία με τα μάτια μιας αξιολάτρευτης πιτσιρίκας, δοσμένα με χιούμορ, συγκίνηση και τρυφερότητα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Περσέπολις 2: Η επιστροφή
Τίτλος πρωτοτύπου Persepolis 2
Συγγραφέας-Εικονογράφος Marjane Satrapi
Μεταφραστές Γεωργία Τσάκωνα, Μελίτα Γκουρτσογιάννη
Κατηγορία Graphic novel
Εκδότης Ηλίβατον (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα εκπληκτικό ιστόρημα (δεν μπορώ να το περιορίσω στο χώρο του κόμικ, αφού τα συναισθήματα που μου γέννησε δε μου τα γέννησε ούτε το καλύτερο βιβλίο). Ζούμε μπροστά μας τρισδιάστατο τον αποπροσανατολισμό των κατοίκων του Ιράν, τους αγώνες τους για την αποπομπή του εγκληματία Σάχη, τον εμφύλιο που ακολούθησε, την επέμβαση των Άγγλων, την καθιέρωση των μουτζαχεντίν στην εξουσία, τους θρησκευτικούς και κοινωνικούς περιορισμούς των κατοίκων, όλη τη σύγχρονη άγνωστη στους Ευρωπαίους ως προς την αντικειμενικότητά της. Και μια κοπέλα αποφασίζει να φύγει μακριά από όλα αυτά, μόνη και χωρίς χρήματα. Η ζωή στην Αυστρία δύσκολη, καταφεύγει στα ναρκωτικά, πεινάει, ζει όμως τελείως διαφορετική κουλτούρα, έρχεται πρώτη φορά σε επαφή με το αντρικό σώμα, αλλάζει. Κι όταν όλα καταρρέουν, επιστρέφει στην πατρίδα της για να τελειώσει τις σπουδές της. Παντρεύεται κι εκεί χάνει τελείως την πραγματική της ταυτότητα. Δεν ξέρει ποια είναι, πού πάει, τι θέλει. Και τα πράγματα ως προς την εμφάνιση της γυναίκας στο Ιράν χειροτερεύουν. Όλοι περιμένουν ένα καλύτερο μέλλον που δεν έρχεται. Μια δυνατή ιστορία που ντύνεται ακόμη καλύτερα με τη δωρικότητα και την ένταση του ασπρόμαυρου σχεδίου. Σκληρά βιώματα της συγγραφέως, καυτές αλήθειες που πονάνε (πώς βλέπει τη σύγχρονη ιστορία του τόπου του ο μέσος Ιρανός κι όχι η τηλεόραση), φονταμενταλισμός, καταπίεση της γυναίκας, πάρα πολλά πράγματα περνάνε μπροστά και πίσω από τις γραμμές και το σκίτσο. Μπράβο της που κατάφερε να ξεφύγει για δεύτερη φορά από όλα αυτά και να σταδιοδρομήσει στη Γαλλία, έστω και πληρώνοντας το βαρύτερο τίμημα, την απόσταση από τα αγαπημένα της πρόσωπα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%82-2-marjane-satrapi/feed/ 0 «Περσέπολις: μια αληθινή ιστορία», της Marjane Satrapi, εκδ. Ηλίβατον https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%82-marjane-satrapi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b5%25cf%2581%25cf%2583%25ce%25ad%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25b9%25cf%2582-marjane-satrapi https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%82-marjane-satrapi/#respond Thu, 03 Dec 2020 20:14:57 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8847 Πώς μεγαλώνει ένα παιδί στο Ιράν στα δύσκολα χρόνια της ανατροπής του Σάχη, της ισλαμικής επανάστασης και του πολέμου του Ιράν – Ιράκ. Η Μαργιάν Σατραπί αφηγείται τα παιδικά της χρόνια και ταυτόχρονα μια ταραγμένη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της πανάρχαιης χώρας της μέσα από την καθημερινότητα και την ασυνήθιστη ιστορία της οικογένειάς της.
Η καταπίεση των ανθρώπων και ιδιαίτερα των γυναικών, η εντυπωσιακή αντίθεση δημοσίου και ιδιωτικού βίου, η πανανθρώπινη δίψα για ελευθερία, ειρήνη και δημοκρατία με τα μάτια μιας αξιολάτρευτης πιτσιρίκας, δοσμένα με χιούμορ, συγκίνηση και τρυφερότητα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Περσέπολις: μια αληθινή ιστορία
Τίτλος πρωτοτύπου Persepolis
Συγγραφέας-Εικονογράφος Marjane Satrapi
Μεταφραστές Γεωργία Τσάκωνα, Μελίτα Γκουρτσογιάννη
Κατηγορία Graphic novel
Εκδότης Ηλίβατον (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα εκπληκτικό ιστόρημα (δεν μπορώ να το περιορίσω στο χώρο του κόμικ, αφού τα συναισθήματα που μου γέννησε δε μου τα γέννησε ούτε το καλύτερο βιβλίο). Ζούμε μπροστά μας τρισδιάστατο τον αποπροσανατολισμό των κατοίκων του Ιράν, τους αγώνες τους για την αποπομπή του εγκληματία Σάχη, τον εμφύλιο που ακολούθησε, την επέμβαση των Άγγλων, την καθιέρωση των μουτζαχεντίν στην εξουσία, τους θρησκευτικούς και κοινωνικούς περιορισμούς των κατοίκων, όλη τη σύγχρονη άγνωστη στους Ευρωπαίους ως προς την αντικειμενικότητά της. Και μια κοπέλα αποφασίζει να φύγει μακριά από όλα αυτά, μόνη και χωρίς χρήματα. Η ζωή στην Αυστρία δύσκολη, καταφεύγει στα ναρκωτικά, πεινάει, ζει όμως τελείως διαφορετική κουλτούρα, έρχεται πρώτη φορά σε επαφή με το αντρικό σώμα, αλλάζει. Κι όταν όλα καταρρέουν, επιστρέφει στην πατρίδα της για να τελειώσει τις σπουδές της. Παντρεύεται κι εκεί χάνει τελείως την πραγματική της ταυτότητα. Δεν ξέρει ποια είναι, πού πάει, τι θέλει. Και τα πράγματα ως προς την εμφάνιση της γυναίκας στο Ιράν χειροτερεύουν. Όλοι περιμένουν ένα καλύτερο μέλλον που δεν έρχεται. Μια δυνατή ιστορία που ντύνεται ακόμη καλύτερα με τη δωρικότητα και την ένταση του ασπρόμαυρου σχεδίου. Σκληρά βιώματα της συγγραφέως, καυτές αλήθειες που πονάνε (πώς βλέπει τη σύγχρονη ιστορία του τόπου του ο μέσος Ιρανός κι όχι η τηλεόραση), φονταμενταλισμός, καταπίεση της γυναίκας, πάρα πολλά πράγματα περνάνε μπροστά και πίσω από τις γραμμές και το σκίτσο. Μπράβο της που κατάφερε να ξεφύγει για δεύτερη φορά από όλα αυτά και να σταδιοδρομήσει στη Γαλλία, έστω και πληρώνοντας το βαρύτερο τίμημα, την απόσταση από τα αγαπημένα της πρόσωπα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%ad%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%82-marjane-satrapi/feed/ 0 «Ο θείος μου ο Ναπολέων», του Iraj Pezeshkzad, εκδ. Πάπυρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%ce%bd%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%ad%cf%89%ce%bd-iraj-pezeshkzad/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf-%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25bf-%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25ad%25cf%2589%25ce%25bd-iraj-pezeshkzad https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%ce%bd%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%ad%cf%89%ce%bd-iraj-pezeshkzad/#respond Sat, 13 Jun 2020 07:53:50 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5097 «Θεός φυλάξοι, είμαι ερωτευμένος με τη Λάιλι!» Με αυτή τη διαπίστωση ξεκινάει, τη δεκαετία του ’40, μια φάρσα που φέρνει τα πάνω-κάτω στη ζωή μιας πολυμελούς Ιρανικής οικογένειας, της οποίας ο πατριάρχης φαντάζεται πως είναι ο Ναπολέων. Όταν μάλιστα ο λιγότερο προσφιλής ανιψιός του ερωτεύεται την κόρη του Λάιλι, η φαντασιοπληξία του επιδεινώνεται ανατρέποντας τις ισορροπίες ολόκληρης της οικογένειας. Οι αλλεπάλληλες οικογενειακές έριδες που προκύπτουν, χρωματίζονται με ξεκαρδιστικό τρόπο από τη μεγαλομανία του «θείου Ναπολέοντα», ο οποίος σε μια κρίση πιστεύει πως οι Βρετανικές δυνάμεις κατοχής της χώρας συνωμοτούν για να τον εξοντώσουν και απευθύνει γράμμα στον Χίτλερ ζητώντας τη βοήθειά του. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Ο θείος μου ο Ναπολέων
Τίτλος πρωτοτύπου My uncle Napoleon (دایی جان ناپلئون‎)
Συγγραφέας Iraj Pezeshkzad
Μεταφραστής Λητώ Σεϊζάνη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πάπυρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Για να είμαι ειλικρινής άλλα περίμενα. Ήταν σα να έβλεπα τα Σύνορα της αγάπης με την Τουρκάλα και τον Έλληνα. Κι εννοώ τις εσωτερικές έριδες της οικογένειας, τους καυγάδες και τις αντιζηλίες. Προσπερνώ όμως την πρώτη εντύπωση και μπορώ να πω ότι κρύβει αρκετά στοιχεία μέσα του για την κουλτούρα του Ιράν. Έχει αστείες στιγμές, έχει διεξοδική ανάλυση προσωπικοτήτων καθημερινών και όμως τόσο κωμικών. Μου έκανε εντύπωση που γυρίστηκε και σε σειρά για την ιρανική τηλεόραση. Σαν μυθιστόρημα δε μου έκανε κλικ. Με εντυπωσίασε όμως ξαναλέω ο πλούτος των πληροφοριών και η φωτογράφιση των εθίμων και των ηθών μιας καθημερινής ιρανικής κοινωνίας εν όψει του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Αξίζει να διαβαστεί.
]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%ce%bd%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%ad%cf%89%ce%bd-iraj-pezeshkzad/feed/ 0