Βιβλίο Καιρός του θερίζειν 
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελευθερία Μεταξά ξαναφέρνει κοντά μας τους γνωστούς από άλλα μυθιστορήματά της χαρακτήρες, την Έλσα Γληνού, διακεκριμένη ψυχολόγο που συνεργαζόταν με την αστυνομία για διαλεύκανση εγκλημάτων συνθέτοντας το ψυχολογικό προφίλ των δραστών και τον μεσήλικα αστυνόμο Βαρσάμη, τέως προϊστάμενο του Τμήματος Ανθρωποκτονιών και νυν ιδιωτικό ντετέκτιβ. Οι δυο τους μπλέκουν σε μια σκοτεινή υπόθεση και προσπαθούν να ξεχωρίσουν το ψέμα από την αλήθεια ενώ κάποια στιγμή μπαίνουν και οι ίδιοι στο στόχαστρο του δολοφόνου. Όλα ξεκινάνε όταν ο Ευθύμης Λάπας, ο καινούργιος προϊστάμενος του Τμήματος Εγκλημάτων κατά Ζωής, κατόρθωσε να καρπωθεί  ως προσωπικό του κατόρθωμα την εξάρθρωση κυκλώματος ληστειών και δολοφονιών σε Κηφισιά, Φιλοθέη και Πολιτεία, ώστε να αποδείξει σε όλους την αξία του και να αποδειχθεί καλύτερος του προκατόχου του, του Βαρσάμη. Ο αστυνόμος Οδυσσέας Γιαβρόγλου αναγνωρίζει όμως ανάμεσα στα κλοπιμαία ένα μενταγιόν με τρεις καρδιές που ανήκε στη μητέρα του ως την ημέρα που τη σκότωσαν κι έτσι Γληνού και Βαρσάμης αναλαμβάνουν να βοηθήσουν τον Γιαβρόγλου στην υπόθεση του κοσμήματος της μητέρας του.

Ο αστυνόμος υπήρξε μάρτυρας της δολοφονίας της Κλειούς στα δέκα του αλλά δεν κατάφερε να βρει τον δολοφόνο της. Κατατάχτηκε στην αστυνομία θέλοντας να βρει τον ένοχο και τώρα δικαιώνεται, πρέπει όμως να κινηθεί πολύ προσεκτικά. Είναι ο αρχηγός της σπείρας ο δολοφόνος κι αν ναι, γιατί κράταγε το ενοχοποιητικό κόσμημα είκοσι χρόνια τώρα; Αν όχι, από ποιον το πήρε και πότε; Έχει σχέση με όλα αυτά ο βουλευτής Αντίνοος Σαρακηνιώτης, μέλος του αντιδικτατορικού αγώνα και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, με συνεχείς επανεκλογές εδώ και πολλά χρόνια ή η δολοφονία του είναι τυχαία; Τον σκότωσε ο Γιαβρόγλου που παραπήρε προσωπικά την υπόθεση ή κάποιος άλλος; Γιατί τον έντυσαν με κουρέλια ζητιάνου και τον άφησαν έξω από την οδό Μπουμπουλίνας 18; Ποιος ήταν στην πραγματικότητα όμως και τι γνωρίζει ο γιος του, Αλέξης; Τι κρύβεται πίσω από το λαμπρό του προσωπείο; Η συναρπαστική αυτή περιπέτεια ξεδιπλώνεται κλιμακωτά, με τους Γληνού και Βαρσάμη να προχωρούν βήμα βήμα για να διαλευκάνουν αν και κατά πόσο έχει σχέση με τη δολοφονία της μητέρας του Γιαβρόγλου ο επιφανής ποινικολόγος και βουλευτής Σαρακηνιώτης. Μετά από τόσα χρόνια συνεργασίας ξέρουν καλά ο ένας τον άλλον, πολλές φορές όμως θα έρθουν σε αντιπαράθεση για την ενοχή ή όχι του Γιαβρόγλου, μιας και η παγίδα είναι καλά στημένη. Ανατροπές, λανθασμένες οπτικές γωνίες, νέες δολοφονίες, διαρκείς απορίες που καλύπτονται από άλλες πριν πάρουμε απάντηση στις πρώτες, απολαυστικές συζητήσεις μεταξύ Γληνού και Βαρσάμη που μας παραθέτουν όλα τα γεγονότα από κάθε πλευρά, είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά ενός βιβλίου που με ξενύχτησε με την πλούσια πλοκή του και την καλογραμμένη αφήγηση.

Ενδιάμεσα διαβάζουμε τις επιστολές μιας μητέρας προς τον γιο της, γραμμένες από τη Γυάρο κατά την εξορία της εκεί το 1967 ως σύζυγος κομμουνιστή. Ένα «θανατονήσι», ένας ξερότοπος, όπου άνθρωποι πεινάσανε, διψάσανε, πονέσανε, πεθάνανε. «Και για ποιο λόγο; Γιατί το θέλανε άλλοι. Γι’ αυτό» (σελ. 401). Η κοφτή, άμεση γραφή ζωντανεύει με ενάργεια τη σκληρή καθημερινότητα, τα μαρτύρια, τη βρωμιά, την απελπισία, τον αγώνα για επιβίωση, τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης και πολλά άλλα. Μέσα από τα γεγονότα της εξορίας αλλά και τα κατοπινά που βιώνει η συντάκτρια των επιστολών γνωρίζουμε τον Ηλία Ηλιού, τον Κυριάκο Σταμέλο και τη Βάσω Κατράκη αλλά και τους βασανιστές Αναστάσιο Σπανό, Ευάγγελο Μάλλιο και Πέτρο Μπάμπαλη. Πείνα, δίψα και ξύλο η συντροφιά των γυναικών στο ξερονήσι και οι ιστορίες που έχουν να πουν μεταξύ τους για να παρηγοριούνται και να παίρνουν κουράγιο. Κι όσο βυθιζόμουν στη σκοτεινή εποχή της σύγχρονης ιστορίας μας τόσο αναρωτιόμουν ποια γράφει αυτά τα γράμματα στο αγέννητο παιδί της και πώς θα συνδεθεί με την καθαυτή ιστορία. Η Ελευθερία Μεταξά δίνει τον καλύτερό της εαυτό και γεμίζει αυτές τις σελίδες με αγάπη, ειλικρίνεια και συγκίνηση, καταγράφοντας με παραστατικότητα την αγωνία της μάνας για την τύχη του παιδιού που κουβαλάει όταν γεννηθεί, για τις ποικίλες και αντικρουόμενες ψυχικές της διακυμάνσεις κ. ά.

Γνωρίζουμε λοιπόν μια γυναίκα που σκέφτεται πως δεν της αξίζει να βρίσκεται ανάμεσα σε αγωνιστές, σε ανθρώπους που πληρώνουν για τα πιστεύω τους και βασανίζονται για τις ιδέες τους. Ντρέπεται που δεν έφαγε ξύλο και απλώς την έστειλαν εξορία λόγω του γάμου της. «Όμως παίρνω κι εγώ λίγο από το θάρρος τους, από τη λεβεντιά τους, γιατί ανασαίνω τον ίδιο αέρα μ’ εκείνους, γιατί κρυώνω μαζί τους, πεινάω μαζί τους, φοβάμαι μαζί τους» (σελ. 173). Συγκινητικό το δίλημμα: δηλωσίας και προδότης για να σώσεις το παιδί σου ή αγωνιστής; «Άραγε, βαραίνει πιο πολύ η υπογραφή από τη ζωή ενός παιδιού»; Δε γίνεται να μη δακρύσεις σε τέτοια αποσπάσματα: «…όσο εγώ άντεχα, τόσο αυτοί δέρνανε. Και όσο με δέρνανε, τόσο εγώ άντεχα. Αυτοί κουραστήκανε πρώτοι, όχι εγώ! Τους νίκησα τους κερατάδες! Χαλάλι που σακατεύτηκε το πόδι μου» (σελ. 173). Μια κραυγή ενάντια στα «καλά» της Δικτατορίας: «Και μην ακούς που λένε κάποιοι πως κάνει η χούντα πολλά καλά… Στάχτη στα μάτια μας ρίχνει, για να μη βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας, μας γεμίζει την κοιλιά, για να μας κλείνει το στόμα» (σελ. 345).

«Καιρός του θερίζειν» λοιπόν για τους πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος ή, όπως λέει ο σοφός λαός «ό,τι έσπειρες, θερίζεις». Ένα δυνατό, ανατρεπτικό και πλούσιο σε πλοκή αστυνομικό μυθιστόρημα, γεμάτο ανθρωπιά και συγκίνηση, εκπλήξεις και αναβίωση των σημαντικών στιγμών της αντίστασης κατά της δικτατορίας του 1967, της νύχτας του Πολυτεχνείου και της επανόδου του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Τα πάντα συνδέονται με ένα σκοτεινό παρελθόν και κάποιος δε θέλει να έρθει αυτό στο φως. Θα καταφέρουν οι Βαρσάμης και Γληνού να τον νικήσουν;

Βιβλίο Το στοιχειό του Αχέροντα 
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελευθερία Μεταξά έγραψε μια πλούσια σε πλοκή ιστορία και έστησε έναν καμβά όπου αποτυπώνεται η ζοφερή ατμόσφαιρα του τρόμου και της προδοσίας που κυριαρχούσε στην Κατοχή ενώ ταυτόχρονα ξεδιπλώνεται ένα μπερδεμένο κουβάρι όπου μπλέκονται αριστοκράτες και μεροκαματιάρηδες, προδότες και ήρωες, πληγωμένες γυναίκες, υιοθετημένα παιδιά και άλλα πρόσωπα. Η ιστορία ξεκινάει στην Παραμυθιά του 1943, όπου η Ευρυδίκη Αγγελή μένει έγκυος στο παιδί του Βολφ Μάισνερ, με αποτέλεσμα να τη διώξει η οικογένειά της και να την κυνηγήσουν οι χωριανοί ως τη Σκάλα της Τζαβέλαινας όπου πέφτει στα ορμητικά νερά του Αχέροντα. Ο πατέρας της, Κωνσταντίνος, ο δάσκαλος του χωριού και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, κοντεύει να τρελαθεί από την προδοσία της κόρης του. Έξι άντρες αποτελούν τον πυρήνα της Αντίστασης του τόπου, με τον μικρότερο, τον Γιακουμή, να φτάνει στα όρια της αποκοτιάς με τα καμώματά του. Κάνουν δολιοφθορές κατά των Γερμανών και κρύβουν αντάρτες μέχρι να διαφύγουν στα βουνά. Η μοίρα θα τα φέρει έτσι που η Ευρυδίκη θα στιγματιστεί για πάντα, μιας και η αλήθεια είναι στα χέρια κάποιου που θα την εκμεταλλευτεί. Από την άλλη, γιατί ο Βολφ Μάισνερ, που ήρθε στην Παραμυθιά μαζί με τον σκληρό και πιστό στο Ράιχ Ντίτερ Κράουζε,  εξαφανίστηκε εσπευσμένα τον Σεπτέμβριο του 1943, λίγους μήνες αφού αγόρασε σπίτι στην Πρέβεζα; Τι απέγιναν οι χρυσές λίρες που είχε πάντα μαζί του;

Οι γνωστοί από άλλα μυθιστορήματα χαρακτήρες, Έλσα Γληνού, διακεκριμένη ψυχολόγος που συνεργαζόταν με την αστυνομία για διαλεύκανση εγκλημάτων συνθέτοντας το ψυχολογικό προφίλ των δραστών και ο μεσήλικας αστυνόμος Βαρσάμης, τέως προϊστάμενος του Τμήματος Ανθρωποκτονιών και νυν ιδιωτικός ντετέκτιβ, πηγαίνουν για διακοπές στην Πρέβεζα για να χαλαρώσουν από την πίεση και τη ρουτίνα του γραφείου που άνοιξαν μαζί και που πηγαίνει πολύ καλά από υποθέσεις. Μόνο που στη διαδρομή τους στον Αχέροντα συναντούν την Ευρυδίκη Αγγελή που είχε πεθάνει το 1943! Την αναγνωρίζει ένας από τους συνεπιβάτες τους και στο νοσοκομείο της Πρέβεζας η Έλσα προσπαθεί να καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει, αφού και η ίδια η κοπέλα επιμένει να συστήνεται ως Ευρυδίκη και να αναζητά τους νεκρούς πλέον γονείς της και τον Γερμανό εραστή της! Όταν εξαφανίζεται από το νοσοκομείο, η Γληνού και ο Βαρσάμης καταλαβαίνουν πως κάτι κακό κρύβεται πίσω από αυτήν την ιστορία. Πράγματι, φαίνεται πως η Ευρυδίκη έβαλε στόχο την αδελφή της και όσους ισχυρίζεται πως την αδίκησαν τότε! Θα ξεκινήσει όντως εκδίκηση; Ποιοι κινδυνεύουν; Ποιος είναι ο άντρας που τη συνοδεύει;

Η αφήγηση μέσα από πρωθύστερα ρίχνει φως στα ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια των ερευνών των δύο πρωταγωνιστών του βιβλίου και μαθαίνουμε από πρώτο χέρι τι πραγματικά συνέβη το 1943 κυρίως αλλά και αργότερα, μιας και υπάρχουν σημαντικά γεγονότα που έγιναν μετά την πτώση της Αγγελή στον Αχέροντα. Και στο χτες και στο σήμερα έχουμε χαρακτήρες που παίζουν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις και συνδέονται μεταξύ τους αναπάντεχα ενώ κάποιες φορές εμπλέκονται οι επίγονοί τους, με αποτέλεσμα να συμβαίνουν συνέχεια ανατροπές, να αυξάνονται τα ερωτήματα και να απογειώνεται η δράση. Η συγγραφέας δε με άφησε να χαθώ, μιας και πάντα παρέθετε εγκαίρως πληροφορίες είτε μέσω αφήγησης είτε μέσω διαλόγων για ό,τι συνέβαινε κάθε φορά ενώ από σελίδα σε σελίδα το μυστήριο πυκνώνει. Ποια είναι η γυναίκα που εμφανίστηκε ως Ευρυδίκη Αγγελή; Γιατί σκότωσε κάποιος έναν κατάκοιτο άντρα; Γιατί μια γυναίκα πέθανε με το στίγμα της προδοσίας αφού κάποιος μπορούσε να τη βοηθήσει; Ποιος γράφει απειλητικές επιστολές; Τι απέγινε ο Γερμανός αξιωματικός; Ποιος κρύβεται πίσω από όλες αυτές τις δολοπλοκίες; Πώς και γιατί αυξάνονται τα πτώματα σ’ έναν φιλήσυχο κατά τα άλλα τόπο; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται σταδιακά κι όσο προχωρά η ανάγνωση τόσο κορυφώνεται η αγωνία για το τέλος και για τη λύση του μυστηρίου.

Παράλληλα με τις ανωτέρω εξελίξεις, η Ελευθερία Μεταξά χαρίζει άφθονες και όμορφες περιγραφές της Πρέβεζας, της Πάργας και της Παραμυθιάς, με έμφαση στην τελευταία, και πολλά πραγματολογικά στοιχεία για γεγονότα της τοπικής Εθνικής Αντίστασης που δε γνώριζα. Ποιοι ήταν οι Αυτόμολοι της Βέρμαχτ και πώς έδρασαν στην Ελλάδα κατά των Γερμανών; Τι είναι τα Σεπτεμβριανά της Πρέβεζας; Τι οδήγησε στην εκτέλεση στην Παργινόσκαλα και στο Νταλαμάνι; Τι ήταν οι Παιδοπόλεις και το παιδομάζωμα και τι ρόλο έπαιξαν στο αντικομμουνιστικό κλίμα της εποχής; Τι απέγιναν όλα αυτά τα παιδιά και πόσες ιστορίες παράνομων υιοθεσιών συνέβησαν τότε; Με τον γνωστό συναρπαστικό τρόπο της συγγραφέως ζωντανεύουν οι σελίδες της Εθνικής Αντίστασης, ο ηρωισμός των αγωνιστών, το κόστος των θυσιών, η δίψα για εκδίκηση και ελευθερία, το μίσος για τους δωσίλογους και τους προδότες ενώ αναδεικνύονται στο πρόσωπο του Βολφ όσοι κατακτητές δεν ήταν τέρατα αλλά όφειλαν να υπακούνε σε διαταγές ανωτέρων τους. Όλα αυτά δίνονται παραστατικά και ζωντανεύουν μέσα από συναρπαστικά περιστατικά με επίκεντρο τα όσα βίωσε η Παραμυθιά και ο γύρω τόπος, στα οποία μπλέκεται η ιστορία της Ευρυδίκης. Μου άρεσαν επίσης οι περιγραφές των εκβολών του Αχέροντα και οι σημαντικές πληροφορίες για τη μυθολογία και τις δοξασίες που συνοδεύουν το ποτάμι, κάτι που δημιουργεί υποβλητική ατμόσφαιρα μέχρι να λυθεί το μυστήριο.

«Αλήθεια, τους θυμόμαστε τους ήρωες; Καταλαβαίνουμε πόσα τους χρωστάμε ή απλώς καταθέτουμε στεφάνια στη μνήμη τους σε γιορτές και επετείους και ύστερα τους εγκαταλείπουμε πάλι στη λήθη» (σελ. 83); Με αφορμή αυτήν τη σκέψη, η Ελευθερία Μεταξά ξεδιπλώνει μια πολυεπίπεδη ιστορία μυστηρίου, αγωνίας και ανατροπών ντύνοντάς την με σημαντικά περιστατικά ηρωισμού από τα σκοτεινά χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου και βάζει τους πρωταγωνιστές τους να παίζουν σημαντικό ρόλο στην πλοκή, φέρνοντας στο φως σταδιακά διάφορα μυστικά που κουμπώνουν στις εξελίξεις. Από κεφάλαιο σε κεφάλαιο βαθαίνει το μυστήριο της εμφάνισης της Ευρυδίκης και του τι πραγματικά συνέβη το 1943 στους αντιστασιακούς, στον Γερμανό και στην ερωμένη του και οι Βαρσάμης και Γληνού βυθίζονται όλο και περισσότερο σε ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που δε δίστασαν να πολεμήσουν τον κατακτητή αγνοώντας τις συνέπειες και το κόστος του αίματος. Πώς συνέχισαν τη ζωή τους όσοι επέζησαν, τι ρόλο έπαιξαν οι επίγονοί τους σε κατοπινά γεγονότα που μας φέρνουν στο σήμερα, πώς θα καταφέρουν Γληνού και Βαρσάμης να κερδίσουν την εμπιστοσύνη ή να «εξαπατήσουν» τον κόσμο για να μάθουν τις αλήθειες που κρύβουν τα κλειστά σπίτια και να βγάλουν μιαν άκρη σ’ ένα μπερδεμένο κουβάρι; «Το στοιχειό του Αχέροντα» ίσως έχει τις απαντήσεις!

Βιβλίο Το χέρι του Θεού 
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Έλσα Γληνού, διακεκριμένη ψυχολόγος που συνεργάζεται με την αστυνομία για διαλεύκανση εγκλημάτων συνθέτοντας το ψυχολογικό προφίλ των δραστών και ο μεσήλικας αστυνόμος Βαρσάμης, προϊστάμενος του Τμήματος Ανθρωποκτονιών, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σειρά φόνων που ακολουθούν το ίδιο τελετουργικό και έχουν τις ρίζες τους στις προσταγές της Βίβλου. Η νέα αυτή υπόθεση οδηγεί την ψυχολόγο και τον αστυνόμο στα μονοπάτια της βαθιάς χριστιανικής πίστης, σε μοναστήρια κι εκκλησίες, και διαπιστώνουν με τρόμο πως ο άνθρωπος μπορεί να φανατιστεί σε τέτοιο βαθμό που ν’ αρχίσει να αφαιρεί ζωές.

Στο νέο μυθιστόρημα της Ελευθερίας Μεταξά, όπως και στα προηγούμενα βιβλία της, υπάρχουν ανατροπές, εκπλήξεις, αγώνας ενάντια στον χρόνο, μόνο που αυτήν τη φορά η παρουσίαση των υπόπτων συγκροτεί ένα σκοτεινό παρελθόν κυρίως μέσα από τις μακροσκελείς αλλά ενδιαφέρουσες εξιστορήσεις τους. Βήμα προς βήμα ο Βαρσάμης και η Γληνού βρίσκουν τον επόμενο κρίκο που χρειάζεται για την επίλυση του μυστηρίου και με γέμισαν αγωνία ως προς την ταυτότητα του ενόχου και σκέψεις ως προς το πόσο παράλογο είναι να επιτρέπει κάποιος να πειστεί πως επιτελεί έργο Θεού. Όταν μάλιστα κατάλαβα πως στο στόχαστρο μπαίνει και η ίδια η ψυχολόγος λόγω του δικού της παρελθόντος, γύριζα τις σελίδες πυρετωδώς. Έχουμε και πάλι ηθελημένα στρεβλωμένο φωτισμό της υπόθεσης, όχι για να ξεγελαστεί ο αναγνώστης αλλά για να δοθεί μεγαλύτερη ένταση στο τέλος του μυστηρίου, μάλιστα ήταν τόσο καλά δοσμένο που δεν πίστεψα στην αρχική λύση, μιας και περίσσευαν αρκετές σελίδες μέχρι το τέλος μεν, πολύ εύκολα και βατά παρουσιάστηκαν τα γεγονότα δε. Και όντως, η συγγραφέας έκανε μια μεγάλη ανατροπή και έβαλε τα  πράγματα στη θέση τους όπως έπρεπε, σωστά και υπολογισμένα!

«Το χέρι του Θεού» είναι ένα ανατρεπτικό μυθιστόρημα με ενδιαφέρον κεντρικό θέμα, που σπάνια έχω συναντήσει σε σύγχρονα, αστυνομικά και μη, ελληνικά μυθιστορήματα κι ενδιαφέρουσες σκέψεις γύρω από τον θρησκευτικό φανατισμό, την υποκειμενική απόδοση δικαιοσύνης και για την εκδίκηση που μπορεί να ζητήσει κάποιος, «επικαλούμενος το όνομα του Κυρίου επί ματαίω».

Βιβλίο Αθώοι ένοχοι
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Έλσα Γληνού, διακεκριμένη ψυχολόγος που συνεργάζεται με την αστυνομία για διαλεύκανση εγκλημάτων συνθέτοντας το ψυχολογικό προφίλ των δραστών, επέστρεψε πλέον στην ενεργό δράση κι έχει υιοθετήσει τη Λένα, το κοριτσάκι που γνώρισε στο μυθιστόρημα «Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά», η οποία τώρα είναι έφηβη. Η σχέση τους είναι αρκετά καλύτερη αλλά τα γεγονότα που μεσολάβησαν στο προηγούμενο βιβλίο έχουν αφήσει ακόμη τα σημάδια τους και στις δύο. Η Έλσα προσπαθεί να είναι πάντα στο πλευρό του κοριτσιού της, να το στηρίξει και να το προστατέψει ενώ ένα άσχημο προαίσθημα την τριβελίζει σε όλο το βιβλίο. Από την άλλη ο μεσήλικας αστυνόμος Βαρσάμης, προϊστάμενος του Τμήματος Ανθρωποκτονιών, βρίσκεται αντιμέτωπος με απάνθρωπες δολοφονίες που τον κάνουν ν’ αρρωσταίνει και αγωνίζεται με την πολύτιμη συνεργασία της ψυχολόγου να βγάλει άκρη από όλο αυτό το κουβάρι.

Η Ζωή Κομνηνού αποκαλύπτει στην Έλσα πως αυτή κρύβεται πίσω από τις τρεις δολοφονίες που απασχολούν την αστυνομία το τελευταίο διάστημα. Η κοπέλα συλλαμβάνεται, μόνο που διαπιστώνεται πως είναι μυθομανής ενώ έχει και ακλόνητο άλλοθι! Αυτό δυσκολεύει αρκετά τις έρευνες και η Έλσα προσπαθεί να ξεδιαλύνει τι συνέβαινε μέσα στο μυαλό της κοπέλας διαβάζοντας το ημερολόγιό της ξανά και ξανά. Η ιστορία δεν ξεκινάει από την αρχή, μιας και από το πρώτο κεφάλαιο είμαστε ήδη τρεις φόνους πίσω, οπότε η αγωνία είναι πιο έντονη και η πλοκή γρηγορότερη. Αυτή η αφηγηματική επιλογή με βύθισε αμέσως στα γεγονότα που διαδραματίζονται με μότο τη μυστηριώδη φράση «Memento mortis» κι αποδύθηκα μαζί με το πρωταγωνιστικό ντουέτο σ’ έναν αγώνα δρόμου γεμάτο ερωτηματικά και ανατροπές για να ανακαλύψω τον δράστη. Πτώματα με όργανα βασανισμού από τον Μεσαίωνα, όπως το «αχλάδι της αγωνίας» που σφηνώνανε στο στόμα του ψεύτη ξεσκίζοντάς το και θρυμματίζοντας το σαγόνι, τη «σιδερένια παρθένα», μια μεταλλική κάσα με καρφιά, το «πιρούνι του αιρετικού», ένα όργανο με τέσσερις αιχμές που έδεναν στο σαγόνι και στον λαιμό του απολογούμενου και άλλα δείχνουν πως η συγγραφέας μελέτησε σωστά το αντικείμενό της και οι περιγραφές των θυμάτων ήταν άκρως ανατριχιαστικές.

Η υπόθεση ξεδιπλώνεται βήμα προς βήμα, μέσα από τις ανακρίσεις που κάνει ο Βαρσάμης παρουσία της Γληνού και τις συζητήσεις μεταξύ τους. Και οι δυο είναι καλοί στη δουλειά τους, όμως κάποιες φορές μερικά συμπεράσματα σα να παραβγαίνουν εύκολα κι έτσι σκέφτονται νέες θεωρίες, μιας και το προφανές κάποιες φορές ίσως δεν είναι και το σωστό. Η αφήγηση δεν είναι κουραστική, οι ψυχολογικές παρατηρήσεις και η ανταλλαγή απόψεων εναλλάσσονται με κάποιες εκπλήξεις στην πορεία κι έτσι γύριζα κάθε σελίδα με προσμονή για τον εντοπισμό του ενόχου και το σκεπτικό του κινήτρου του. Η αληθινή ταυτότητα μάλιστα με άφησε με ανοιχτό το στόμα και ο σκοπός της σειράς δολοφονιών με έβαλαν σε σκέψεις για την ορθότητα και την αμεροληψία της δικαιοσύνης ενώ οι τελευταίες σκηνές που αφορούν την ιερότητα της μητρότητας, με αφορμή ένα σημαντικό περιστατικό, ήταν συγκινητικές, δυνατές και από τις καλύτερες του μυθιστορήματος, με την Έλσα Γληνού αντιμέτωπη με το δικό της παρελθόν και το τέλος που έδωσε στα «Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά».

Οι «Αθώοι ένοχοι» είναι μια υπόθεση γεμάτη μυστικά και εκπλήξεις που περιστρέφεται γύρω από την επιθυμία του ανθρώπου να πάρει τον νόμο στα χέρια του.  Τελικά ποιος είναι αθώος και ποιος ένοχος και πώς αποφασίζουμε γι’ αυτό; Οφείλουμε να υπακούμε στη δικαιοσύνη ή να ακολουθούμε τα δικά μας μονοπάτια, ορμώμενοι από τον αυθορμητισμό της άδικης στιγμής που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε;

Βιβλίο Μην κοιτάξεις πίσω
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η συγγραφέας βελτιώθηκε πολύ από το προηγούμενό της βιβλίο, το «Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά». Οι διάλογοι άρχισαν να σφίγγουν περισσότερο και οι περιττές σκέψεις και περιγραφές να μειώνονται. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια καθαρά αστυνομική ιστορία με πιτσιλιές κοινωνικής ευαισθησίας. Η συγγραφέας είναι γυναίκα κι αυτό αποτυπώνεται στον ολοκληρωμένο χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας και στην αγάπη με την οποία ντύνει την ιστορία της που αφορά εμπορία βρεφών. Έχουμε έναν ωραίο έρωτα, που δίνεται όσο πρέπει, χωρίς φλυαρίες κι άσκοπα ερωτόλογα, έχουμε μια αστυνομική ιστορία που είναι γραμμένη πολύ καλά και δεν πλατειάζει πουθενά και φυσικά με συγκίνησε πάρα πολύ το μυστικό της Φαίδρας που κρατούσε από όλους. Ωραίοι χαρακτήρες, ωραία επιλογή καλών και κακών προσώπων, έξυπνες εκπλήξεις, σε γενικές γραμμές έχω μείνει απόλυτα ικανοποιημένος και πιστεύω ότι η συγγραφέας θα βρει τη σειρά της και την πορεία της και κάθε της νέο βιβλίο θα είναι και μια έκπληξη. Μου αρέσει η θεματολογία της, μου αρέσουν οι ιστορίες της, μου αρέσει η γραφή της. Γυναικεία ευαισθησία, ρομαντισμός και βία σε σωστές δόσεις!

Νοσταλγικές οι περιγραφές της Κεφαλλονιάς (το Φισκάρδο θέλω να το επισκεφθώ χάρη σε αυτήν τη γραφή!) και πολύ συγκινητικές οι σκηνές που εκτυλίσσονταν στο ορφανοτροφείο. Η κοινωνική λειτουργός, η μαγείρισσα, ο διευθυντής, ο προμηθευτής είναι πρόσωπα δεμένα άρρηκτα με το παρελθόν της Φαίδρας κι έχουν ο καθένας το δικό του ρόλο στη σκοτεινή και μπερδεμένη αυτή ιστορία. Κι όσο της συστήνουν να μην κοιτάξει πίσω και να προχωρήσει στη ζωή της, τόσο εκείνη πεισμώνει να μάθει, να ξεθάψει, να ανακαλύψει, με ό,τι κόστος κι αν έχει αυτό στη ζωή της.

Βιβλίο Τα τρία πρόσωπα της Εκάτης
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Περιπέτεια / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ελευθερία Μεταξά επιστρέφει με άλλο ένα καταιγιστικό μυθιστόρημα δράσης και αγωνίας, γεμάτο μυστικούς κώδικες, ανθρωποκυνηγητό, απαγωγές και ανομολόγητα μυστικά που διαδραματίζεται κυρίως στην Αίγινα. Ο Απόλλωνας Ροδόπουλος είναι ο απόλυτος κακός της ιστορίας κι ένας από τους καλύτερα σκιαγραφημένους παλιανθρώπους της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Είναι μια προσωπικότητα που σκιαγραφείται με τα μελανότερα χρώματα κι ενώ αρχικά φαίνεται άπληστος και με διαστρεβλωμένες αντιλήψεις περί καλού και κακού, στην πορεία αποκαλύπτονται τα πραγματικά του σχέδια και διαπίστωσα πως ο ήρωας αυτός έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα επίπεδα της ύβρεως. Ο «σύγχρονος θεός» δεν ορρωδεί προ ουδενός και σταδιακά αποκαλύπτεται πως έχει πολλά μυστικά κρυμμένα για όλους τους συμπρωταγωνιστές και ταυτόχρονα ένα καλά μελετημένο σχέδιο. Ασύνδετες αρχικά δολοφονίες αρχίζουν να ενώνονται με αιματηρούς κρίκους ενώ σποραδικά ίχνη πονοκεφαλιάζουν τον Βαρσάμη, που απελπισμένα ψάχνει να βρει μιαν άκρη για να ξετυλίξει το δυσκολότερο κουβάρι της καριέρας του. Μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η συγγραφέας τον πάμπλουτο αρχικακοποιό, μιας και αναρωτιόμουν πώς θα τιμωρηθεί ένας άνθρωπος που ουσιαστικά είναι αήττητος και ανίκητος. Έτσι, η ζωή του κινδυνεύει από κάτι εντελώς απρόσμενο και απόλυτα λογικοφανές.

Εκτός από τον Ροδόπουλο, έχουμε ένα περίεργο δίπολο «καλών» πρωταγωνιστών, τον αστυνόμο και την αρχαιολόγο. Έχουν μεγάλη διαφορά ηλικίας και πνευματικού επιπέδου, αυτό όμως δεν τους εμποδίζει να αποτελέσουν ένα καλό ντουέτο και να συνεργαστούν υποδειγματικά για την επίλυση μιας υπόθεσης που αφορά την ίδια την οικογένεια της Τζόουνς! Το εύρος και ο πλούτος των εγκυκλοπαιδικών γνώσεων της γυναίκας κεντρίζουν το ενδιαφέρον του αστυνόμου και από την άλλη η δική του πείρα που πηγάζει από τα χρόνια που εργάζεται σε δυσεπίλυτες υποθέσεις και η πατρική του φιγούρα ενισχύουν σημαντικά τον χαρακτήρα της ανθρωπολόγου που ως νέα κοπέλα είτε θα αντιδράσει σπασμωδικά είτε θα λιγοψυχήσει πιο εύκολα.

Οι πληροφορίες που αφορούν την Εκάτη, ο τρόπος που πείθει ο Ροδόπουλος ανθρώπους να γίνουν μέλη της αίρεσής του, οι κωδικοποιημένες πληροφορίες που με προκάλεσαν να ασχοληθώ μαζί τους κατά την πορεία της ανάγνωσης, το κείμενο της ανατριχιαστικής προφητείας που σταδιακά αρχίζει να κουμπώνει πάνω σε πραγματικούς χαρακτήρες και χρονικές στιγμές της πλοκής, οι αποκαλύψεις ως προς τη σημαντικότητα του ειδωλίου και του μέρους όπου έχει κρυφτεί αυτό, ο ορφικός ύμνος προς την Εκάτη, ο διπλός ρόλος κάποιων χαρακτήρων και η κατά περιόδους καταιγιστική δράση είναι κάποια από τα θετικά χαρακτηριστικά του νέου βιβλίου της Ελευθερίας Μεταξά που με ταξίδεψε για άλλη μια φορά σε πρωτόγνωρα γνωστικά μονοπάτια και μου σύστησε νέους, ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Η εμφάνιση μάλιστα της ψυχολόγου της αστυνομίας Έλσας Γληνού που γνωρίσαμε στα «Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά» είναι ένα κλείσιμο του ματιού στον αναγνώστη κι ένα ασφαλές και οικείο περιβάλλον για να κλείσει ικανοποιητικά η συναρπαστική περιπέτεια. Τέλος, ήθελα να επισημαίνω πως η εξιστόρηση ξεκινάει δυναμικά και με έντονη αγωνία, μιας και στα πρώτα κεφάλαια γνωρίζουμε μια γυναίκα με αμνησία, αιχμάλωτη κάποιων απαγωγέων, και κάποιες σκηνές που εκτυλίσσονται με γέμισαν αμφιβολίες ως προς την πραγματική της ταυτότητα, έχουμε δηλαδή πραγματικά ένα πήδημα στα βαθιά της πλοκής κι όχι ένα χαλαρό, γλυκανάλατο ξεκίνημα, επομένως ο αναγνώστης γίνεται αμέσως κομμάτι της αφήγησης κι αρχίζει από τις πρώτες σελίδες να σκέφτεται, να παρακολουθεί, να αναρωτιέται και να διαβάζει πυρετωδώς.

«Τα τρία πρόσωπα της Εκάτης» είναι ένα συναρπαστικό θρίλερ, με αγωνία, σασπένς, άφθονο πραγματολογικό υλικό, ζωντανούς χαρακτήρες, εκπλήξεις και δράση που δε σταματά ποτέ. Παρασύρει και συναρπάζει, ξετυλίγεται κλιμακωτά και παραθέτει άφθονες αξέχαστες σκηνές και καλά μελετημένους, απόλυτα ρεαλιστικούς χαρακτήρες σ’ ένα βιβλίο με σασπένς και αλλεπάλληλες ανατροπές.

Βιβλίο Ποιος σκότωσε την Ιφιγένεια;
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το μυθιστόρημα είναι άλλο ένα συναρπαστικό θρίλερ από την πάντα αγαπημένη κυρία Ελευθερία Μεταξά, η οποία ξέρει να διαλέγει θέματα που ξεφεύγουν από την πεπατημένη, να τα συνταιριάζει αρμονικά με μια ερωτική ιστορία και κυρίως να αφήνει τον αναγνώστη της γεμάτο από ιδέες, νοήματα και ηθικά διλήμματα. Η κεντρική ιδέα έχει να κάνει με την εκμετάλλευση άστεγων ανθρώπων σε πειράματα σχετικά με τον καρκίνο και ο τρόπος που ξετυλίγεται το κουβάρι είναι βαθμηδωτός, γεμάτος σασπένς και αναπάντεχες αποκαλύψεις. Η συγγραφέας χειρίζεται πολύ καλά την ιστορία της: με βύθισε σε έναν κόσμο γεμάτο συνωμοσίες και μυστικά, μου ξεσκέπασε έναν προς έναν τους πρωταγωνιστές των ειδεχθών αυτών εγκλημάτων, όμως σχεδόν σαδιστικά δε με άφηνε να πάρω ανάσα με τον τρόπο που μου έδειχνε και ταυτόχρονα μου έκρυβε τον πραγματικό ρόλο κάποιων σημαντικών χαρακτήρων του μυθιστορήματος. Η Κλαίρη Αυγέρη μπλέκεται σε μια συνωμοσία, στην οποία δεν πρέπει να δείξει εμπιστοσύνη σε κανένα πρόσωπο, όσο αγαπητό κι αν της είναι, αν θέλει να επιβιώσει. Και φυσικά δεν είναι έτοιμη για τη μητέρα όλων των αποκαλύψεων, κάπου εκεί προς το τέλος, ένα γεγονός που θα τη φέρει αντιμέτωπη με τον αληθινό της εαυτό και ο χειρισμός αυτών των νέων αισθημάτων θα τη βοηθήσει να συνειδητοποιήσει μόνη της τον βαθμό ωριμότητάς της και ετοιμότητάς της.

Στο «Ποιος σκότωσε την Ιφιγένεια», οι σκέψεις και τα νοήματα ξεπηδούν το ένα πίσω από το άλλο. Πάνω απ’ όλα, κυριαρχεί η ιατρική ηθική και το κατά πόσο κάποιος μπορεί να κάνει πράγματα που αντιβαίνουν στην επιστήμη και κυρίως στην ηθική. Είναι σωστό να υπάρξει πρόοδος στην επιστήμη με ανθρώπινες θυσίες; Είναι βατό να παίζει κάποιος με τις ελπίδες ενός μελλοθάνατου, να τον μπολιάζει φάρμακα χωρίς αποδείξεις ίασης και θεραπείας και αισιοδοξία για κάτι που δεν έχει ερευνηθεί σωστά και αντικειμενικά; Τι είναι προτιμότερο, να παλέψεις και να αγωνιστείς, χωρίς να χάσεις την ελπίδα και κυρίως την ψυχή σου ή να επαναπαυθείς σε μια σειρά πειραμάτων που αφαιρούν ανθρώπινες ζωές για να σώσεις τη δική σου; Πέρα από το ιατρικό κομμάτι, πώς μπορεί το μίσος να δηλητηριάζει έναν άνθρωπο και πόσο εύκολο είναι κάποιος να κατανοήσει τα προτερήματα μιας συγχώρεσης; Πόσο εύκολο και πόσο δύσκολο είναι να συγχωρέσεις κάποιον, ειδικά όταν τον αγαπάς πολύ ή τον μισείς τόσο που πιστεύεις πως δεν έχει γίνει άλλος άνθρωπος; Πόσο πολύ ανακουφίζεται μια ψυχή όταν πει «σε συγχωρώ;». Δεν έχουν δικαίωμα οι βιολογικά ανίκανες να τεκνοποιήσουν γυναίκες να ζήσουν τον έρωτα, την ευτυχία, ακόμη και την ολοκλήρωση, με χιλιάδες εναλλακτικές που προσφέρει στον 21^ο αιώνα η ιατρική; Αυτά είναι λίγα μόνο από τα σημεία που θέλησα να σταθώ σε αυτό το καλογραμμένο μυθιστόρημα, όπου, σε συνδυασμό με τη γρήγορη δράση, τις ανατροπές και την αναμενόμενη ερωτική ιστορία που πηγάζει μέσα από τις σελίδες, ταξίδεψα, ξεχάστηκα, προβληματίστηκα, έμεινα άφωνος, δάκρυσα, συγκινήθηκα, πείστηκα.

Βιβλίο Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά
Συγγραφέας Ελευθερία Μεταξά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Έλσα Γληνού, διακεκριμένη ψυχολόγος που συνεργαζόταν με την αστυνομία για διαλεύκανση εγκλημάτων, τώρα είναι βυθισμένη στο αλκοόλ, ελπίζοντας να ξεχάσει τη φριχτή δολοφονία του άντρα της και της κόρης της από δικό της λάθος όταν είχαν απαχθεί από αγνώστους. Χρόνια μετά, η Στεφανία και ο Μιχάλης ζουν τον ίδιο εφιάλτη: κάποιος απάγει τη δική τους κόρη. Με τη συμβολή του φίλου και συνεργάτη της Έλσας, Ηλία, το ζευγάρι ζητά τη βοήθεια της Έλσας για να βρει την κόρη τους. Θα δεχτεί η ψυχολόγος να ξεπεράσει τα αδιέξοδα και τα προβλήματά της και να περάσει άλλη μια δοκιμασία; Θα δεχτεί να βοηθήσει το ζευγάρι να βρει την κόρη του; Ποιος κρύβεται πίσω από την απαγωγή; Γιατί ξαφνικά ο απαγωγέας ζητά να μιλήσει μόνο με την Έλσα; Ποιοι παρακολουθούν το οικονομικά εύπορο ζευγάρι και ποιοι είναι οι εχθροί τους; Γιατί ο αδερφός του Μιχάλη, ο Πάρης, ζει με το ζευγάρι; Η νονά του παιδιού μήπως κρύβει περισσότερα μυστικά από όσα δείχνει;

Ας ξεκινήσω με το κοινωνικό κομμάτι. Μια ψυχολόγος, μια μάνα που έχασε το παιδί και τον σύζυγο από δική της ευθύνη (όπως η ίδια ισχυρίζεται). Ένα ράκος, μια πολύ καλή σκιαγράφηση χαρακτήρα. Ναι, η Έλσα με έπεισε ότι έχει παραιτηθεί από τη ζωή, με έπεισε επίσης ότι έχει ικμάδες δύναμης ακόμη. Το εύπορο ζευγάρι περιγράφεται όσο και όπως πρέπει, δίχως ατέλειωτες περιγραφές πορσελάνινων σερβίτσιων, πισίνας, κι ένα στρατό από υπηρέτες. Ναι, ζουν στην Πολιτεία αλλά αυτό είναι το πρόσχημα για να καταλάβουμε γιατί διάλεξαν αυτούς κι όχι εμένα π. χ. Μου άρεσε πολύ ο ιστός που συνδέει τα πρόσωπα μεταξύ τους, τα μυστικά που κρύβουν και ο τρόπος και το σημείο στο οποίο αποκαλύπτονται. Όλα αυτά δείχνουν ότι η συγγραφέας ξέρει να πλάθει ιστορίες και να παρατηρεί σωστά τον κόσμο γύρω της. Έχω μια ένσταση ως προς την εξέλιξη της ιστορίας (με την αναπάντεχη και έξυπνη, το τονίζω, ανατροπή). Μου φάνηκε πολύ γλυκερή και συναισθηματική, αν και διαφαινόταν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση. Ωραίος ο χειρισμός, πολύ συναίσθημα για μένα (μην ξεχνάτε ότι είμαι άντρας όμως).

Συνεχίζω με το αστυνομικό κομμάτι. Ένας σκληροπυρηνικός αναγνώστης θα έλεγε ότι έχει διαβάσει και καλύτερα: Dean Koontz, James Patterson, έστω Mary Higgins-Clark (ομολογώ ότι η Εξαφάνιση που έγραψε η Chevy Stevens με στοιχειώνει ακόμη!). Εγώ όμως δεν μπορώ να πετάξω όλη αυτήν τη δουλειά και τον κόπο της συγγραφέως για να την εξισώσω με ξένα ονόματα ή να την καταβαραθρώσω! Το συνολικό αποτέλεσμα που αποκόμισα είναι θετικότατο και αξιοπρεπέστατο, με ίχνη βελτίωσης σκορπισμένα ανάμεσα στις σελίδες. Επιπλέον, φαντάζομαι ότι το βάρος του κειμένου είναι στον κοινωνικό τομέα κι όχι στον αστυνομικό. Στο βιβλίο δεν έχουμε την κλασική σειρά: απαγωγή, αναζήτηση, παζλ και γρίφοι, κόντρα με το χρόνο, τη βρήκαμε ή μας τη σκότωσαν, φινάλε καλό ή κακό. Έχουμε μια απαγωγή που έχει επηρεάσει έναν κοινωνικό περίγυρο, έχουμε δύο γυναίκες και τους ανθρώπους γύρω τους. Άρα, η συγγραφέας βρίσκει την ευκαιρία να δείξει με σοβαρή και διεισδυτική ματιά τις συνέπειες από μια τέτοια πράξη κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της. Οπότε ίσως φανεί σχετικά χαλαρό το αστυνομικό κομμάτι της ιστορίας αλλά θα επιμείνω ότι η έξυπνη ανατροπή και η μέθοδος διαλεύκανσης θα ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη.