Διονύσης Λεϊμονής – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sat, 08 Oct 2022 05:32:11 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Διονύσης Λεϊμονής – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Άρωμα ευγενείας: Άγιος Ευγένιος», του Διονύση Λεϊμονή, εκδ. Νάμα https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ac%25cf%2581%25cf%2589%25ce%25bc%25ce%25b1-%25ce%25b5%25cf%2585%25ce%25b3%25ce%25b5%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25b1%25cf%2582-%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2583%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%258a%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25ae%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/#respond Sat, 08 Oct 2022 05:32:11 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=13308 Ο Άγιος Ευγένιος ο Αιτωλός (1595-1682) ήταν δάσκαλος του Γένους και σημαντική μορφή του χριστιανισμού. Ας γνωρίσουμε καλύτερα την πεφωτισμένη προσωπικότητά του και την πορεία του βίου του με αφορμή το κείμενο του Διον΄ύση Λεϊμονή.

Βιβλίο Άρωμα ευγενείας: Άγιος Ευγένιος 
Συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής
Κατηγορία Εφηβικό μυθιστόρημα
Εκδότης Νάμα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Γεννήθηκε στο Μέγα Δένδρο της Αιτωλοακαρνανίας και πραγματοποίησε σπουδές και μαθητείες σε σημαντικά ιστορικά μοναστήρια (Σινά, Άγιον Όρος κ. α.). Χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια πρεσβύτερος. Το 1636 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κύριλλος Λούκαρις κάλεσε στην Κωνσταντινούπολη τον Θεόφιλο Κορυδαλλέα, στο πλάι του οποίου μαθήτευε ο Ευγένιος, ο οποίος έζησε από κοντά τις περιπέτειες του Πατριάρχη και έζησε φριχτούς διωγμούς λόγω της εμμονής του στην ορθοδοξία. Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη και διάφορες περιπέτειες, άρχισε να διδάσκει στην Άρτα, στο Αιτωλικό και στο Καρπενήσι, αναδεικνύοντας μεταγενέστερους πατριάρχες και επισκόπους. Ήταν φιλάνθρωπος και φωτισμένος δάσκαλος και άφησε πίσω του αξιόλογο συγγραφικό έργο. Το 1982 ανακηρύχθηκε όσιος και η μνήμη του εορτάζεται στις 5 Αυγούστου.

Ο Διονύσης Λεϊμονής ζωντανεύει με τη λυρική του πένα και τον προσεγμένο λόγο του αυτόν τον σημαντικό άνθρωπο. Πώς και γιατί θέλησε να αφιερωθεί στον Θεό, πώς κέρδιζε τους συνομιλητές του με την έμφυτη ευγένειά του, πώς κατάφερε να ξεπεράσει τους φόβους του και να περπατήσει στον αισθητό κόσμο, ποιοι τον βοήθησαν στον δρόμο του χριστιανισμού, γιατί στράφηκε με τόσο πάθος στον φωτισμό των αμαθών, ποια ήταν η σχέση του με τον Θεόφιλο Κορυδαλλέα, τι τον κράτησε στο Αιτωλικό ώστε να ιδρύσει εκεί Σχολή, ποια ήταν τα επιτεύγματά του τα τελευταία χρόνια της ζωής του και άλλα πολλά καταγράφονται με ενάργεια και λιτή αφήγηση σε αυτό το βιβλίο. Το κείμενο διαπνέεται από χριστιανική αγάπη και πίστη προς τη δύναμη και την ουσία του Θεού, υπάρχουν όμως και αρκετά ιστορικά στοιχεία που δίνουν ρεαλισμό στα γεγονότα και ζωντανεύουν παραστατικά τον βίο του οσίου. «Άρωμα ευγένιας» διαχέεται στη μυθιστορηματική βιογραφία που ετοίμασε ο Διονύσης Λεϊμονής για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες και μου έμαθε πολλά για έναν άνθρωπο που διήγε έναν πεφωτισμένο βίο και δίδαξε και ενέπνευσε σημαντικές στο μέλλον προσωπικότητες.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/feed/ 0 «Τα χέρια της θεάς», του Διονύση Λεϊμονή, εκδ. Πατάκη (Η παρέα των Κυθήρων #3) https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b5%ce%ac%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2587%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25ac%25cf%2582-%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2583%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%258a%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25ae%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b5%ce%ac%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/#respond Fri, 23 Apr 2021 18:19:46 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11728 Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των καλών Τεχνών;

Βιβλίο Τα χέρια της θεάς
Συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα / Περιπέτεια
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η παρέα που γνωρίσαμε στο «Δέκατο έβδομο κιβώτιο» και στο «Τέταρτο αλογάκι» επιστρέφει με μια συναρπαστική περιπέτεια δοθείσης αφορμής του αγάλματος της Μήλου, μόνο που αυτήν τη φορά το βάρος πέφτει στη συνονόματη Αφροδίτη. Το κορίτσι μαθαίνει πως θα μετακομίσουν οικογενειακώς στη Μήλο, νησί καταγωγής του πατέρα της και δυστυχώς, κάτι τα μαθήματά της, κάτι οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν, θα πρέπει να αποχαιρετίσει την ιδέα των Κυθήρων όπου τόσο όμορφα περνάει πάντα. Η προσαρμογή δεν είναι εύκολη, η παρέα της συνομήλικης Λισαβώς που γνωρίζει όμως τη βοηθάει να εγκλιματιστεί καλύτερα. Δεν ξεχνάει παρ’ όλ’ αυτά τους φίλους της, μιας και, όταν κάνουν οικογενειακώς έναν σύντομο γύρο του νησιού πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα, τους αφιερώνει κι από ένα κεφάλαιο-μέρα στο ημερολόγιό της.

Το μυθιστόρημα είναι εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα της σειράς, χωρίς όμως να υπολείπεται αγωνίας και περιπετειών, μιας και η τάξη της Αφροδίτης, με την παρότρυνση της φιλολόγου, ψάχνουν, μελετούν κι εμπνέονται από τα χαμένα χέρια του αγάλματος. Τι απέγιναν και τι παρίσταναν; Χιλιάδες πληροφορίες γύρω από την ιστορία του νησιού και το χρονικό της εύρεσης του αγάλματος μπλέκονται αρμονικά με τα τοπικά ήθη και έθιμα, με συναρπαστικές ιστορίες όπως της Κουτσοχέρως (αν και από τη Λευκάδα) που έφτασε την τέχνη της κεντητικής σε άλλο επίπεδο και με ολοζώντανες περιγραφές των περισσότερο ή λιγότερο γνωστών τοποθεσιών του νησιού, όπως: Τρυπητή, Πλάκα, Κλήμα, Κατακόμβες (με εντυπωσίασε το παρελθόν των Θειωρυχείων και με μάγεψε η ομορφιά του Κλέφτικου) και άλλα, όλα δοσμένα με φροντίδα, αγάπη, σεβασμό και μηλέικους ιδιωματισμούς.

«Τα χέρια της θεάς» είναι η ιστορία της Μήλου και του γνωστού αγάλματος που κατέληξε μετά από πολλές περιπέτειες στο Μουσείο του Λούβρου και ταυτόχρονα μια ξεχωριστή περιπέτεια, γεμάτη συγκίνηση, πληροφορίες και ανατροπές που φωτίζει τις αρνητικές πλευρές της αρχαιοκαπηλίας μέσα από τα μάτια των μικρών πρωταγωνιστών, που αγαπούν τον τόπο τους, την ιστορία του, τις αρχαιότητές του και θέλουν να υψώσουν φωνή και παράστημα απέναντι στη δήωση που υπέστη το νησί τους.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b5%ce%ac%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/feed/ 0 «Το τέταρτο αλογάκι», του Διονύση Λεϊμονή, εκδ. Πατάκη (Η παρέα των Κυθήρων #2) https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ad%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25ad%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2581%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25bf%25ce%25b3%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b9-%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2583%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%258a%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25ae%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ad%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/#respond Sun, 10 Jan 2021 11:58:12 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10420 Η παρέα που γνωρίσαμε στο «Δέκατο έβδομο κιβώτιο» επιστρέφει με μια συναρπαστική περιπέτεια γύρω από το ναυάγιο των Αντικυθήρων. Τα παιδιά που αγαπήσαμε στο προηγούμενο βιβλίο αυτήν τη φορά ασχολούνται με το ναυάγιο που χαρακτηρίστηκε «Τιτανικός της αρχαιότητας» και το ταξίδι στον χρόνο θα τα γεμίσει με πολλές γνώσεις και πληροφορίες.

Βιβλίο Το τέταρτο αλογάκι
Συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα / Περιπέτεια
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο «Έφηβος των Αντικυθήρων» και ο «Μηχανισμός των Αντικυθήρων» είναι δύο από τα σημαντικότερα ευρήματα ενός βυθισμένου πλοίου με το οποίο ασχολήθηκε ακόμη και ο Ζακ Υβ Κουστώ! Είναι ένα πολύ σημαντικό εύρημα, μιας και μετέφερε πολλά πολύτιμα αντικείμενα, τεκμήρια για τη σημερινή αρχαιολογική σκαπάνη. Με το δικό του στυλ, ο κύριος Λεϊμονής αναπαριστά το ναυάγιο και τους τρόπους ανέλκυσης που δοκιμάστηκαν κατά καιρούς ενώ ταυτόχρονα οι μικροί ήρωες προσπαθούν να λύσουν ένα αίνιγμα: πού βρίσκεται το τέταρτο άλογο από το τέθριππο που βρέθηκε κάτω από τη θάλασσα και γιατί εξαφανίστηκε;

Η περιπέτεια αυτή είναι σχεδόν αναπόσπαστο κομμάτι του «Δέκατου έβδομου κιβωτίου», μιας και ο αναγνώστης δε συστήνεται εξαρχής με τους μικρούς πρωταγωνιστές ενώ σε όλη την πορεία της περιπέτειας εμφανίζονται πρόσωπα από το προηγούμενο βιβλίο. Από την άλλη, μου άρεσε μια διαφορετικότητα που παρατήρησα: δεν υπάρχει πολλή δράση, ψάξιμο, τρέξιμο κλπ., τα παιδιά δεν πλησιάζουν καν στο ναυάγιο, αντίθετα, με ομιλίες, mail, έρευνες στο Διαδίκτυο και άλλες πηγές πληροφοριών ο συγγραφέας καταφέρνει να εμφυσήσει στους μικρούς αναγνώστες την αγάπη για την αρχαιολογία, τους κινδύνους και τα προτερήματα για την Ιστορία από τις έρευνες στον βυθό και πώς αντλούνται σημαντικές πληροφορίες από τα ευρήματα, το ενδιαφέρον για μια επίσκεψη σε μουσείο (το κεφάλαιο με την ξενάγηση στους θησαυρούς από το περιβόητο ναυάγιο στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών ήταν πραγματικά συναρπαστικό) και πολλά άλλα.

«Το τέταρτο αλογάκι» είναι μια μορφωτική περιπέτεια για παιδιά από 9 ετών και πάνω και τονίζει διακριτικά και με συναρπαστικό τρόπο την αγάπη που οφείλουμε να έχουμε για τα ευρήματα που μαρτυρούν το πλούσιο ιστορικό υπόβαθρο της πατρίδας μας της Ελλάδας, την ίδια στιγμή που ένα αίνιγμα ζητάει την επίλυσή του.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ad%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/feed/ 0 «Το παιδί με τη φουστανέλα», του Διονύση Λεϊμονή, εκδ. Αρτέον https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%ce%bc%ce%b5-%cf%86%ce%bf%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%bb%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b9%25ce%25b4%25ce%25af-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25cf%2586%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b1-%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%258a%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25ae%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%ce%bc%ce%b5-%cf%86%ce%bf%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%bb%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/#respond Sat, 14 Nov 2020 14:11:00 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8179 Ο Γρηγόρης γεννήθηκε με σοβαρό πρόβλημα στο ένα του μάτι κι αυτό θα του δημιουργήσει πολλά προβλήματα όταν μεγαλώσει, μιας και τα άλλα παιδιά δεν παίζουν μαζί του ούτε τον κάνουν παρέα. Σύντομα όμως, μαθαίνοντας για την ιστορία του τόπου του, αρχίζει να γεμίζει θάρρος, δύναμη και αυταπάρνηση, στοιχεία που θα τον βοηθήσουν να κάνει μια γενναία πράξη κι αυτό θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του. Τι κοινό έχει το παιδί με τον γενναίο ήρωα Γρηγόριο Λιακατά που πρωτοστάτησε στη μάχη του Αιτωλικού; Πώς θα μπορέσει ο μικρός πρωταγωνιστής να συνδεθεί μαζί του και σε τι θα τον βοηθήσει αυτό; Θα καταφέρει να αντιμετωπίσει σωστά τις δυσκολίες που προέρχονται από τη σωματική του αναπηρία;

Βιβλίο Το παιδί με τη φουστανέλα
Συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής
Εικονογράφοι Πρόδρομος Μάνου / Αρτέον
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Αρτέον
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο κεντρικός ήρωας «…πλαθόταν με της προκοπής τον πλάστη…», όπως έλεγε η μητέρα του ενώ η αγωνία του για αποδοχή, η αδικία που νιώθει από την απόρριψη των άλλων παιδιών, καταγράφονται ανάγλυφα. Ο συγγραφέας δίνει μια πολύ τρυφερή και συγκινητική ιστορία που αφορά κάθε «διαφορετικό» παιδί και χρησιμοποιεί τη μαγιά του ηρωισμού κατά την Επανάσταση του 1821 για να τον μπολιάσει με αυτοπεποίθηση και δυναμικότητα. Μια μέρα, ο Γρηγόρης, βοηθώντας στο καφενείο, ακούει διάφορες ιστορίες, μεταξύ των οποίων την περιπέτεια του Γρηγόρη Λιακατά και των τριακοσίων του, η οποία θα τον σημαδέψει και θα καταφύγει στο άγαλμά του για να του εξομολογείται τα βάσανά του. Σύντομα όμως η μοίρα θα τον φέρει σ’ ένα αναπάντεχο προσκήνιο.

Ο Γρηγόρης Λιακατάς γεννήθηκε κατ’ άλλους στον Ξηρόμερο και κατ’ άλλους στον Ασπροπόταμο της Πίνδου σε κτηνοτροφική οικογένεια. Ένας καλόγερος σε κοντινό μοναστήρι τον μπόλιαζε με ιστορίες και θρύλους της περιοχής κι έτσι μεγάλωνε ο Γρηγόρης, παλικάρι σωστό. Ήταν η εποχή της κυριαρχίας του Αλή Πασά και των Αρβανιτών του που σκότωναν και λήστευαν τον κόσμο ενώ ο ίδιος ο αφέντης άρπαξε την αδερφή του Λιακατά για το χαρέμι του. Όνειρο του Γρηγόρη ήταν να απελευθερωθεί ο τόπος του κι έτσι ξεκίνησε την επανάσταση του Ασπροπόταμου το 1821 ενώ λίγα χρόνια αργότερα κατέφυγε στο Μεσολόγγι για να προσφέρει περισσότερα στην πατρίδα του. Τελικά, τη μαύρη περίοδο πολιορκίας της Ιερής Πόλης, ο μονόφθαλμος από τούρκικο βόλι ήρωας πέθανε υπερασπιζόμενος το νησί Ντολμάς μαζί με 300 μόνο άντρες, χαρίζοντας το όνομά του στις σελίδες της Ιστορίας.

Η αφήγηση μας ταξιδεύει πότε στο σήμερα και πότε στο χτες και είναι γεμάτη καλολογικά στοιχεία, πρωθύστερα, πλούσιο λεξιλόγιο και ιδιωματισμούς που επεξηγούνται στο τέλος του βιβλίου. Το κείμενο είναι κατάλληλο για παιδιά από 8 ετών και πάνω και είναι γεμάτη νοήματα και ιδανικά σημαντικά για τη βελτίωση της προσωπικότητάς τους, χωρίς ίχνος διδακτισμού ή εθνικοπατριωτικών κορωνών. Ο συγγραφέας παραθέτει τα γεγονότα που οδήγησαν στην τελευταία μάχη και την ήττα των Ελλήνων με ακρίβεια και συναρπαστικές λεπτομέρειες. Τα ιδανικά για τα οποία οφείλουμε να πολεμάμε και να τα υπερασπιζόμαστε παρατίθενται ως φυσική συνέπεια της εποχής και των συνθηκών, με απλότητα και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Ο Λιακατάς, πληγωμένος από τη δίκη του Καραϊσκάκη και γαλουχημένος με υψηλά ιδεώδη, μάχεται για την πατρίδα του, για την οικογένειά του, μπολιάζει με πυγμή και θάρρος τους συμπολεμιστές του, δεν τον νοιάζει κάτι άλλο, απλώς να διώξουν τον Τούρκο και να ελευθερωθεί η πατρίδα τους. Με τον ίδιο τρόπο και με διαφορετικές συνθήκες αυταπάρνησης έρχεται ο μικρός Γρηγόρης να σταθεί επάξια δίπλα στον πρόγονό του και χάρη σ’ αυτόν η κοινωνία του χωριού του να τον δει με άλλο μάτι.

Η εικονογράφηση των δύο καλλιτεχνών είναι άκρως ρεαλιστική και λεπτομερής. Οι φυσιογνωμίες θυμίζουν βυζαντινή τεχνοτροπία και αγιογραφίες, το Αιτωλικό είναι υπέροχο και σκιαγραφείται με απλότητα, το βλέμμα σε πολλές περιπτώσεις έχει τέτοια ένταση και εκφραστικότητα που δεν έχω ξαναδεί αλλού ως τώρα, ο Γρηγόρης Λιακατάς αποκτά σημαντική πλαστικότητα στις κινήσεις του ενώ σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν άφθονες λεπτομέρειες που συγκροτούν έναν ενδιαφέροντα μικρόκοσμο (το καφενείο, τα τούρκικα πλοία, η ίδια η μάχη των 300 ηρώων).

«Το παιδί με τη φουστανέλα» είναι ένα συγκινητικό και λυρικό μυθιστόρημα που συνδυάζει υποδειγματικά τη σωματική μειονεκτικότητα μ’ ένα ηρωικό γεγονός και τονίζει μέσα από μια ενδιαφέρουσα και γεμάτη ανατροπές ιστορία τον άρρηκτο δεσμό του σήμερα με το γενναίο και αγωνιστικό χτες. Η Επανάσταση του 1821 δεν απελευθέρωσε απλώς την πατρίδα μας και προχωράμε τώρα ανεμπόδιστα στον ρου της Ιστορίας αλλά μπόλιασε τον κάθε ένα από μας με ιδανικά χρήσιμα στην καθημερινότητά μας, είτε σε ακραίες είτε σε φυσιολογικές συνθήκες. Ο ηρωισμός, η αυταπάρνηση, η γενναιότητα είναι κομμάτια του «είναι» μας και πολύτιμη παρακαταθήκη ανθρώπων που σκοτώθηκαν δύο αιώνες πριν ώστε σήμερα να έχουμε, εκτός από ελευθερία, αξιοπρέπεια και αυτογνωσία.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%ce%bc%ce%b5-%cf%86%ce%bf%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%bb%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/feed/ 0 «Το χαμένο ταίρι», του Διονύση Λεϊμονή, εκδ. Ακρίτας https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%b1%ce%af%cf%81%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2587%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25bf-%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25af%25cf%2581%25ce%25b9-%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2583%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%258a%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25ae%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%b1%ce%af%cf%81%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/#respond Sat, 18 Jul 2020 08:15:27 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5499 Η γιαγιά Δέσποινα και το χαμένο ταίρι της. Η οδύσσεια μιας γυναίκας που ξεριζώθηκε μαζί με τόσους από τη Σμύρνη το 1922 για να έρθει στην Ελλάδα και να αντιμετωπίσει το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Το βιβλίο μού τράβηξε το ενδιαφέρον λόγω της Σάμου (νησί καταγωγής μου) όπου ζει η εγγονή της κυρά-Δέσποινας, και λόγω της μικρασιατικής καταστροφής που πάντα μου χτυπάει μια ευαίσθητη χορδή (ένεκα οι παππούδες εκ Βουρλών).

Βιβλίο Το χαμένο ταίρι
Συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ακρίτας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Επιτρέψτε μου να πω ότι το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη: στα πριν της αφήγησης της γιαγιάς και στην αφήγηση. Τι εννοώ; Μέχρι να μπούμε στο κλίμα και να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται διαβάζουμε για τη συνονόματη εγγόνα και πώς μαθαίνει για το εγκεφαλικό που χτύπησε τη γιαγιά. Η Δέσποινα παίρνει το καράβι για Πειραιά κι από κει το λεωφορείο για Βόλο. Στη διάρκεια του ταξιδιού θυμάται τη γιαγιά, τις αφηγήσεις της και τη συντροφιά της. Με λύπη μου το λέω ότι είναι λίγο κακογραμμένο το κείμενο, με παρομοιώσεις και σολοικισμούς που χρήζουν εντατικότερης επιμελείας, διαλόγους που δεν στέκουν στο χαρτί και αρκετές ασάφειες. Δεν ξεκινάει να μας συστήσει τα πρόσωπα, να μας δείξει πού ζουν και τι κάνουν, να έχουμε έναν μπούσουλα. Με βάση τις αφηγήσεις της γιαγιάς αρχίζουμε να βλέπουμε ένα ένα τα πρόσωπα της ιστορίας αλλά η μπάλα έχει χαθεί.

Ευτυχώς, όταν έρχεται η ώρα να πει η γιαγιά Δέσποινα την ιστορία της, τα βάσανά της, την τραγωδία της, τις περιπέτειές της, η γλώσσα ζωντανεύει, η αφήγηση ρέει, παρασύρθηκα και σταμάτησα την γκρίνια. Αφέθηκα στα πάθη της ηρωίδας, που έχασε την παντόφλα της στο διωγμό και την έκλεισε σε ένα κουτάκι με την ελπίδα να γυρίσει στα χώματα αυτά και να ξαναβρεί το χαμένο ταίρι της, που νόμιζε ότι έχασε τον άντρα της στα τάγματα εργασίας αλλά τον ξαναβρήκε στο Βόλο και από τότε δεν ξαναχώρισαν ποτέ. Έζησα έντονα τα συναισθήματα της γυναίκας αυτής και τόσων άλλων μικρασιατών προσφύγων, τον πόνο, το φόβο, την αγωνία, τη στενοχώρια που αφήνεις το βιος πίσω σου. Από τη Σμύρνη στη Θεσσαλονίκη όπου δεν τους αφήνανε να αποβιβαστούν για λόγους υγιεινής, από κει ρεγάλο στον καπετάνιο να τους μεταφέρει στη φάμπρικα του Βόλου, όπου επιτέλους ρίζωσαν κι άρχισαν να χτίζουν το σπιτικό τους. Όλες τις μικροχαρές και την καθημερινότητα που έζησαν σαν “τουρκόσποροι” και το πώς στέργιωσαν και ρίζωσαν κι έκαναν οικογένειες (ακόμα και πώς αντιπαρήλθαν τις κακουχίες της Κατοχής). Για να φτάσουμε στο πικρό τέλος, πολλά χρόνια μετά για να κλείσω συγκινημένος και βουρκωμένος το βιβλίο. Ένα ωραίο θέμα, ένα ωραίο υλικό (η αφήγηση της γιαγιάς Δέσποινας με τα πέντε παιδιά και τα εγγόνια που της χάρισαν τα παιδιά της) αλλά σε πολλά σημεία η γραφή με ξένισε και με αποθάρρυνε.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%b1%ce%af%cf%81%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/feed/ 0 «Ο θαλασσοσφυριχτής», του Διονύση Λεϊμονή, εκδ. Αρτέον https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%bf%cf%83%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b9%cf%87%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf-%25ce%25b8%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2583%25ce%25bf%25cf%2583%25cf%2586%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25b9%25cf%2587%25cf%2584%25ce%25ae%25cf%2582-%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%258a%25ce%25bc%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25ae%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%bf%cf%83%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b9%cf%87%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/#respond Sat, 13 Jun 2020 10:35:08 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5160 Τα αδέρφια Σίμος και Μιχάλης κάθε καλοκαίρι περνάνε τις διακοπές τους στη νερένια πολιτεία, παίζοντας με την ξαδέρφη τους, Αγαθή. Βόλτες στη λιμνοθάλασσα που περιβάλλει την πολιτεία, παιχνίδι, ξεγνοιασιά κι ένα παράξενο, μοναχικό παιδί, ο Στρατής. Μαζί του οι τρεις φίλοι θα ζήσουν μια πρωτόγνωρη περιπέτεια μέσα στις καλαμιές του τόπου, παρέα με τους φτερωτούς θαλασσοσφυριχτές.

Βιβλίο Ο θαλασσοσφυριχτής
Συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής
Εικονογράφος Δήμητρα Ψυχογιού
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Αρτέον
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Διονύσης Λεϊμονής επιστρέφει με μια τρυφερή και γλυκιά ιστορία, γράφοντάς την με υποδειγματικό και συναρπαστικό τρόπο. Το κείμενο διανθίζεται με υπέροχες καλολογικές εκφράσεις, μεταφορές και παρομοιώσεις, ενώ το λεξιλόγιο των ναυτικών της λιμνοθάλασσας δίνει χρώμα και ρεαλισμό στο κείμενο (για την επεξήγηση των όρων υπάρχει γλωσσάρι στο τέλος του βιβλίου) και οι περιγραφές των πτηνών στήνουν ένα ρομαντικό σκηνικό ενώ τονίζουν τη σημασία και την αξία της φύσης. Πώς ζουν και πώς ψαρεύουν οι κάτοικοι της λιμνοθάλασσας, πώς επικοινωνούν μεταξύ τους, πώς χτίζουν τις καλύβες τους, ποιο είναι το πλούσιο λαογραφικό και ιστορικό υπόβαθρό τους;

Κύριο βάρος ρίχνει ο συγγραφέας στους διαλόγους, χαρίζοντας έτσι παραστατικότητα και αμεσότητα. Συναρπαστικές είναι οι περιγραφές του βυθού και με ρεαλισμό αναπαρίσταται η διαδικασία του πυροφανιού. Επίσης παρατήρησα πόσο διακριτική είναι η αντίθεση ανάμεσα στη ζωή των ψαράδων με το βιοτικό τους επίπεδο και τη ζωή στις πελάδες (δηλαδή τις καλύβες με τους ξύλινους πασσάλους πάνω στη λιμνοθάλασσα) με την ηλεκτρονική ζωή των παιδιών που απλώς «γκουγκλάρουν» τις πληροφορίες και δεν αφήνουν τις ατμοσφαιρικές συνθήκες ή τους ίδιους τους βιότοπους να τους εξηγήσουν τα καιρικά φαινόμενα. Σε άλλα βιβλία για μικρούς ή μεγάλους αναγνώστες, πολλές φορές το παγιδευμένο στον ηλεκτρονικό «πολιτισμό» παιδί βρίσκει ευκαιρία μέσα από συναρπαστικές περιπέτειες να απαγκιστρωθεί από το μηχάνημα που κρατά στα χέρια του και ν’ αλλάξει γνώμη για τον χρόνο και τον βαθμό χρήσης του. Εδώ όμως δεν είναι αυτό το θέμα μας ή έστω ο εφαλτήριος άξονας. Κεντρική ιδέα είναι η αγάπη για τη φύση, η απλότητα που χαρίζει στον κουρασμένο άνθρωπο και η διαφορετική ματιά που οφείλουμε να ρίξουμε γύρω μας όσοι έχουμε συνηθίσει στις ανέσεις και την ετοιμότητα της αστικής ζωής.

Ο Στρατής, η μυστηριώδης παρουσία του βιβλίου, από μοναχικό και λιγομίλητο παιδί μεταμορφώνεται μέσα από την αγάπη των καινούργιων του φίλων και πείθεται να τα πάρει μαζί του στις καλαμιές της λιμνοθάλασσας. Παρ’ όλο που χάνονται σε αυτόν τον λαβύρινθο, η μουσική του βιολιού του Στρατή είναι η αρχή για μια μαγική κι ανεπανάληπτη περιπέτεια. Αποστασιοποιημένος, μετρημένος, με τους συγχωριανούς του να σέβονται και να δέχονται τη διαφορετικότητά του, είναι απόλυτα εντεταγμένος στο περιβάλλον όπου ζει. Δεν έχει ακραία ξεσπάσματα, ακόμη κι όταν διαπιστώνει πως χαθήκανε με τη βάρκα του. Βρίσκει τη λύση και δίνει έτσι στον αναγνώστη μια ξεχωριστή ανατροπή. Το δε τέλος της ιστορίας, μετά την ολοκλήρωση της περιπέτειας, ήταν τόσο τρυφερό και γλυκό!

Ο συγγραφέας δε διστάζει να σκορπίσει απλόχερα στις σελίδες του κειμένου λέξεις, ονόματα, όρους, είδη πτηνών και να στήσει μια ανεπανάληπτη εμπειρία για κάθε αναγνώστη από 10 χρονών και πάνω. Ανεπτυγμένες κύριες και δευτερεύουσες προτάσεις, καθόλου περιττοί διάλογοι, αληθοφάνεια και ζωντάνια χαρακτήρων, με ταξίδεψαν στη νερένια πολιτεία, με οδήγησαν να ακούσω τη σιωπή της φύσης, με βοήθησαν να καταλάβω τον τρόπο ζωής των πλασμάτων του νερού, να αγκαλιάσω τη δύσκολη και γεμάτη λυρισμό και παραδόσεις ζωή των ψαράδων. Για μένα ήταν ένα αναπάντεχο και αγαπημένο ταξίδι που ανέβασε τον συγγραφικό πήχη του κυρίου Λεϊμονή ακόμη πιο ψηλά.

Τέλος, η εικονογράφηση της κυρίας Δήμητρας Ψυχογιού μου θυμίζει πολύ το βλέμμα των βυζαντινών εικόνων. Με αδρές γραμμές, ρεαλιστικές λεπτομέρειες, υπέροχα χρώματα στο φόντο του κειμένου, αναπαριστά σωστά, όμορφα και ρεαλιστικά τον μικρόκοσμο της λιμνοθάλασσας και τη δύσκολη ζωή των ψαράδων από το πάστωμα ως τη συντήρηση της γαΐτας και όχι μόνο. Μη διστάσετε λοιπόν να χαρίσετε στα παιδιά σας αυτό το όμορφο και ξεχωριστό βιβλίο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%bf%cf%83%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b9%cf%87%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8a%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae%cf%82/feed/ 0