Βιβλίο Τι είναι ένα βιβλίο; 
Τίτλος πρωτοτύπου Che cos’è un libro?
Συγγραφέας Lucia Stipari
Εικονογράφος Elisa Codutti
Μετάφραση Παναγιώτης Γκότσης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Lucia Stipari έγραψε ένα υπέροχο παραμύθι με το οποίο καλεί τα παιδιά από 4 ετών και πάνω να ανακαλύψουν τι είναι ένα βιβλίο. Με μικρές και σύντομες προτάσεις και με αχαλίνωτη φαντασία η συγγραφέας εξηγεί πως ναι μεν είναι κάτι μικρό και μοιάζει απλώς με μια στοίβα χαρτιά αλλά δεν είναι μόνο αυτό. «Για περίμενε, κοίταξέ το καλά». Σε ταξιδεύει, σε συντροφεύει, σε πάει σε άγνωστους κόσμους, οξύνει το πνεύμα σου, βοηθάει στον εμπλουτισμό της γνώσης και στην καλλιέργεια της αυτοπεποίθησης.

Ένα βιβλίο είναι ένα σπίτι, σαν μια στέγη πάνω από το κεφάλι σου, ένα ζεστό μέρος μέσα στο οποίο είναι όμορφο να μένεις, μια μικρή γωνιά όπου βρίσκεις καταφύγιο και αισθάνεσαι προστατευμένος και ασφαλής. Ένα βιβλίο είναι μια πόρτα, δεν μπορείς να ξέρεις τι σε περιμένει κι αυτό είναι το ωραίο της περιπέτειας. Είναι σαν μια αγκαλιά εάν θέλεις να κοιμηθείς και σε κρύβει αν θέλεις να εξαφανιστείς. Κυρίως όμως είναι ένας καθρέφτης, όπου αναγνωρίζεις τον εαυτό σου και ανακαλύπτεις περισσότερα για σένα. Το πιο ευχάριστο απ’ όλα μάλιστα είναι πως μπορείς να το μοιραστείς με τους φίλους σου και να διασκεδάσεις ακόμη περισσότερο!

Η εικονογράφηση της Elisa Codutti είναι απολαυστική και γεμάτη κρυμμένες λεπτομέρειες, ζωντανεύοντας με αξεπέραστο τρόπο το κείμενο. Ποικιλία σκηνικών και οπτικών γωνιών, ρεαλισμός και παλ χρώματα δημιουργούν εικόνες που ισορροπούν ανάμεσα στον ρεαλισμό και στη φαντασία. Το κοριτσάκι που μας συντροφεύει σε αυτό το ταξίδι ντύνεται πειρατής, καταφεύγει σ’ ένα φανταστικό σπίτι, ανοίγει τη μυστηριώδη πόρτα, πετάει με πτεροδάκτυλους, παίζει με τη γάτα της που την ακολουθεί παντού, εξερευνά και μαθαίνει, ενισχύοντας τη φαντασία των παιδιών και δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο τι πραγματικά είναι ένα βιβλίο.

Βιβλίο Στον δρόμο για το πάρτι
Τίτλος πρωτοτύπου Cami de la festa
Συγγραφέας Meritxell Marti
Εικονογράφος Anna Aparicio Català
Μετάφραση Παναγιώτης Γκότσης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η κυρία λαγουδίνα έχει ετοιμάσει ένα πάρτι για να γιορτάσει τα γενέθλιά της και καλεί τους φίλους της να έρθουν, μόνο που εκείνοι συναντούν διάφορα εμπόδια στον δρόμο τους. Ο κάστορας, ο βάτραχος, ο τυφλοπόντικας, ο σκίουρος, η πυγολαμπίδα και ο λύκος, κουβαλώντας μια τούρτα που, ομολογουμένως, δε με ενθουσίασε (περιείχε σύκα, ελιές και τσουκνίδες), αρχίζουν να σκαρφίζονται διάφορους τρόπους για να λύσουν τα προβλήματα στο διάβα τους. Αυτό που μου άρεσε στο κείμενο είναι ότι παροτρύνει τους μικρούς αναγνώστες να σκεφτούν, να ψάξουν και να βρουν τη λύση μόνοι τους, βασισμένοι στην εικονογράφηση και στους χαρακτήρες που τους συστήθηκαν στην αρχή του βιβλίου.

Η Meritxell Marti θέτει το πρόβλημα, κάνει την ερώτηση και στη συνέχεια δίνει τη λύση, αφήνοντας στα παιδιά περιθώριο να σκεφτούν ποιος από την παρέα μπορεί να βοηθήσει. Κομμένες γέφυρες, πέτρες σε ορμητικό ποτάμι, αλυσίδες, άγρια σκυλιά, θέλουν σκέψη για να αντιμετωπιστούν και στο τέλος υπάρχουν επιπλέον ερωτήσεις για χαμένα αντικείμενα, κάτι που ωθεί τα παιδιά να πιάσουν το παραμύθι από την αρχή για να απαντήσουν. Κι εκεί που νόμιζα πως έχουμε απλά μια διασκεδαστική ιστορία που ακονίζει το μυαλό έρχεται μια μεγάλη ανατροπή που αφήνει ένα συγκινητικό ηθικό μήνυμα περί φιλίας και για τις άσχημες συνέπειες που προκύπτουν από τα βιαστικά συμπεράσματα.

Η εικονογράφηση της Anna Aparicio Català είναι πολύχρωμη και γεμάτες συναρπαστικές λεπτομέρειες. Μιας κι έχουμε να κάνουμε με διάφορους και διαφορετικούς φίλους, στις πρώτες σελίδες γνωρίζουμε τον καθένα από αυτούς, τις ιδιότητές του, τις δυνατότητές του και μετά μπαίνουμε στην καθαυτή ιστορία. Κάθε λεπτομέρεια είναι σημαντική κι έχει τον ρόλο της στο παραμύθι, κάνοντας έτσι το διάβασμα ένα αξέχαστο παιχνίδι. Μου άρεσαν η εξωτερική διακόσμηση του λαγουμιού της εορτάζουσας, η σκοτεινή φιγούρα που εμφανίζεται σε κάθε σελίδα, οι απρόσμενες και διασκεδαστικές λεπτομέρειες που αποτυπώνουν τον μικρόκοσμο του δάσους, τα χρώματα και οι ποικίλες οπτικές γωνίες. Ας λύσουμε λοιπόν τους γρίφους για να φτάσουμε στο πάρτι της λαγουδίνας εγκαίρως.

Βιβλίο Ένα λουλούδι απ’ τον Έβρο 
Συγγραφέας Βασίλης Κάργας
Εικονογράφος Αθανασία Πεφτουλίδη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κομνηνός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο Δάσος της Δαδιάς, στον ελαιώνα της Μάκρης,  στο χωριό Κίρκη, στην Αλεξανδρούπολη, στο Διδυμότειχο, στην Ορεστιάδα, στα χωριά του Τριγώνου και σε άλλα σημεία που δοκιμάστηκαν από την πυρκαγιά φυτρώνει το εβρολούλουδο. Από τους μαυρισμένους κορμούς των δέντρων ξεπροβάλλουν τρυφερά φύλλα και τα πουλιά επιστρέφουν διστακτικά στις φωλιές τους. Το εβρολούλουδο γίνεται σύμβολο αντοχής και ανανέωσης, τονίζοντας έτσι πως η φύση έχει τη δύναμη να ξαναγεννηθεί ακόμη και μετά από φωτιά. Κάθε τόπος στάθηκε στα πόδια του με διαφορετικό τρόπο, για παράδειγμα τα μεταλλεία του χωριού Κίρκη μεταμορφώθηκαν σε χώρο πολιτισμού, το σχολείο της Παλαγίας γέμισε ξανά παιδικές φωνές, χαμόγελα και όνειρα κλπ. Λιμνοθάλασσες, ποτάμια και δέλτα ξαναγεμίζουν ζωή φέρνοντας χαρά στους ψαράδες, στους τουρίστες, στους επισκέπτες. Ο μορεώνας του Σουφλίου με τα υφαντά του, το απολιθωμένο δάσος της Λευκίμης-Φυλακτού, τα ζαχαρότευτλα της Ορεστιάδας περιμένουν και πάλι με χαρά τον κόσμο για να μοιραστούν τα μυστικά τους μαζί του.

Ο συγγραφέας, με την αστείρευτη φαντασία του και το συγγραφικό του ταλέντο, καταφέρνει να δώσει μια διαφορετική νότα αισιοδοξίας για κάθε σημείο που περιγράφει, δε μένει δηλαδή σε επαναλαμβανόμενες φράσεις ή σε στείρα χρήση συνωνύμων. Αντιθέτως, «φωτογραφίζει» ποικίλα στιγμιότυπα και χρησιμοποιεί χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κάθε σημείου, δίπλα στα οποία φυτεύει το εβρολούλουδό του, φτάνοντας μάλιστα πολλές φορές να ζωντανεύει και σουρεαλιστικές εικόνες, όπως το λουλούδι που φύτρωσε στη μέση της θάλασσας ή τη Νίκη της Σαμοθράκης που επέστρεψε στον τόπο της για να τον βοηθήσει. Μέσα από αυτό το γλυκό και αισιόδοξο παραμύθι, έμαθα πολλά για τη γοητευτική Θράκη, σημείωσα μέρη και μουσεία που θα ήθελα να δω, κατάλαβα το μέγεθος της καταστροφής αλλά και την έκταση της αναγέννησης που έλαβε χώρα μετά και ταξίδεψα σε όμορφα σημεία που δεν ήξερα.

Η εικονογράφηση της Αθανασίας Πεφτουλίδη είναι απλή, χαριτωμένη και ρεαλιστική. Απαλά και φωτεινά χρώματα, σωστές προοπτικές, ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες ζωντανεύουν με τον πιο κατάλληλο τρόπο το παραμύθι. Μάλιστα, στην αρχική εικόνα της καταστροφής δεν υπάρχουν σκοτεινά χρώματα ούτε τρομακτικές αποτυπώσεις, αντίθετα, ένας λαμπερός ήλιος κι ένα κορίτσι με γαλάζιο φόρεμα φέρνουν αισιοδοξία και χαμόγελα, προετοιμάζοντας τα παιδιά για τα όσα όμορφα θα διαβάσουν στη συνέχεια.

«Ένα λουλούδι από τον Έβρο», ένα παραμύθι που θα μας βοηθήσει «να ξαναδούμε τον τόπο μας, τις ρίζες μας, να συνειδητοποιήσουμε τη μεγάλη δύναμη που έχουμε όταν είμαστε ενωμένοι». Πρόκειται για μια διαφορετική και ελκυστική γνωριμία μ’ ένα υπέροχο μέρος της Θράκης και ταυτόχρονα μια υπενθύμιση πως «η παράδοση και η ιστορία μας είναι ο πλούτος μας και το μέλλον μας». Στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου παρατίθενται εγκυκλοπαιδικές και στατιστικές πληροφορίες για γονείς και δασκάλους, εκπαιδευτικές και εικαστικές δραστηριότητες, προτάσεις δημιουργικής γραφής και πολλά άλλα ενδιαφέροντα κείμενα που θα πυροδοτήσουν τη φαντασία μικρών και μεγάλων.

Βιβλίο Το κορίτσι και η κινητή βιβλιοθήκη
Τίτλος πρωτοτύπου La nena i la biblioteca ambulant
Συγγραφέας Eulàlia Canal
Εικονογράφος Sebastia Serra
Μεταφραστής Ιωάννα Καπετάνου
Κατηγορία Παραμύθι / Αλληγορία
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Αρκούδος και ο Κάστορας έχουν μια κινητή βιβλιοθήκη γεμάτη πολλά βιβλία. Μια μέρα συναντούν μπροστά τους έναν τοίχο από τούβλα που τους εμποδίζει να συνεχίσουν κι ένα κορίτσι που θέλει να περάσει από την άλλη μεριά για να βρει τη μητέρα της. Η ιδέα τους θα φέρει μεγάλη αναστάτωση στους φρουρούς του τοίχου, θα πετύχει όμως; Θα καταφέρουν να συνεχίσουν τον δρόμο τους;

Η ιστορία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και η πλοκή κλιμακώνεται από σελίδα σε σελίδα. Σχεδόν από το πουθενά εμφανίζονται ο Κάστορας και ο Αρκούδος με μια κινητή βιβλιοθήκη και σταματούν μπροστά στον τοίχο. Εκεί γνωρίζουν το κορίτσι που ψάχνει τη μαμά του και αποφασίζουν να το βοηθήσουν. Όσο κρατάει η προσπάθειά τους να περάσουν τον τοίχο χωρίς να γίνουν αντιληπτοί μοιράζονται περιστατικά, ιστορίες και αναμνήσεις από τις ζωές τους, οπότε δημιουργείται ένας ισχυρός φιλικός δεσμός. Όταν όμως βγαίνουν από την άλλη μεριά τα πράγματα δυσκολεύουν αρκετά κι ένας ανέλπιστος σύμμαχος θα τους βοηθήσει. Μου άρεσε πολύ η κεντρική ιδέα του παραμυθιού και πώς εφαρμόζεται στην περιπέτεια των τριών πρωταγωνιστών: τα βιβλία έχουν δύναμη και οι λέξεις μπορούν να γκρεμίσουν τείχη και να οδηγήσουν προς την ελευθερία. Η μάθηση, το διάβασμα, η σκέψη είναι τα «όπλα» που απελευθερώνουν το μυαλό, γκρεμίζουν τα εμπόδια και απελευθερώνουν τον καθένα μας από οποιαδήποτε δεσμά.

Ο στρατιώτης, το φυλάκιο, το τρίκυκλο-βιβλιοθήκη, ακόμη και το ντύσιμο του κοριτσιού θυμίζουν εικόνες από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, μια αναγκαία εικαστική αναφορά ως αναγνωριστικό σημείο της δυσχέρειας που προκαλεί η φυλάκιση, η τιμωρία, ο αποκλεισμός, η βία. Ο εικονογράφος Sebastia Serra δούλεψε πολύ πάνω σε αυτές τις λεπτομέρειες και δημιούργησε στιγμιότυπα γεμάτα χαρά και φως αλλά και σασπένς. Φυσικά, λάτρεψα το όχημα του Κάστορα και του Αρκούδου, καθώς και την αρχική εικόνα όπου διαβάζουν. Επιπλέον, απόλαυσα τις εικόνες με τα βιβλία που απελευθερώνουν τα τούβλα και σκορπάνε στον αέρα, καθώς και τους διάφορους χρωματικούς τόνους του δάσους και της φύσης όπου διαδραματίζεται η ιστορία. Πρωτότυπες και δύσκολες να αποτυπωθούν τόσο όμορφα οπτικές γωνίες, υπέροχες φωτοσκιάσεις, ολοζώντανες φιγούρες συνοδεύουν με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία και πυροδοτούν τη φαντασία των παιδιών.

Βιβλίο Το αόρατο νήμα
Τίτλος πρωτοτύπου El hilo invisible
Συγγραφέας Miriam Tirado
Εικονογράφος Marta Moreno
Μεταφραστής Δέσποινα Δρακάκη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Νούρα συζητάει με τη μαμά της για τον αφαλό της και τη ρωτάει σε τι της χρησιμεύει πλέον, αφού γεννήθηκε πια. Η μητέρα της της αποκαλύπτει πως εκεί φυλάσσεται ένα μεγάλο μυστικό: από τον αφαλό βγαίνουν αόρατα νήματα που μας συνδέουν με όσους αγαπάμε και παραμένουμε δεμένοι μαζί τους ακόμη κι αν είμαστε σε απόσταση. «…είμαι δίπλα σου κι ας μη με βλέπεις, είσαι μαζί μου κι ας μην μπορώ να σε αγγίξω»!

Με γλυκό, ευφάνταστο και ευφυή τρόπο η συγγραφέας μιλάει στους μικρούς αναγνώστες για το θαύμα της μητρότητας, για τα αισθήματα που αναπτύσσει η μητέρα προς το παιδί της πριν καν αυτό γεννηθεί: «Και πριν, όταν ακόμη δεν ήσουν στην κοιλιά μου, σε αγαπούσα ήδη, σου μιλούσα και σου έλεγα πως μπορείς να έρθεις όποτε θέλεις, πως σε περιμένουμε…Το αόρατο νήμα με έδενε ήδη μαζί σου κι ας μη σε είχα γνωρίσει ακόμη». Επειδή είναι αόρατο όμως και δεν μπορούμε να το πιάσουμε, δε σημαίνει πως δεν υπάρχει. Τόσα πράγματα είναι άυλα κι όμως γεμίζουν τη ζωή μας, όπως η αγάπη, οι οικείες μυρωδιές που δημιουργούν αναμνήσεις, τα συναισθήματα. Αυτά και άλλα υπέροχα λόγια γεμίζουν ασφάλεια, σιγουριά και αυτοπεποίθηση τη Νούρα, που πλέον δε νιώθει μοναξιά και φόβο. Έτσι παρακολουθούμε στη συνέχεια διάφορα περιστατικά από τη ζωή του κοριτσιού και πόσο απλόχερα δίνει μαθήματα ζωής στον συμμαθητή της που φοβάται μακριά από τη μαμά του, στη γιαγιά της που ξέρει πως κάποια στιγμή θα πεθάνει αλλά το αόρατο νήμα θα τις έχει για πάντα δεμένες κ. π. ά. Τι όμορφα λόγια, πόσο γλυκές στιγμές, τι υπέροχο πλάσμα η Νούρα, τι εκπληκτική γραφή!

Η εικονογράφηση της Marta Moreno αποτυπώνει μεγάλες, χορταστικές φιγούρες, γεμάτες όμως μόνο από βασικές λεπτομέρειες, οπότε δεν κουράζεται το μάτι των παιδιών. Τα νήματα είναι χιλιάδες, πολύχρωμα, προς κάθε κατεύθυνση και δημιουργούν αστείες μικροπεριπέτειες. Κοντινά πλάνα και γενικές αποτυπώσεις, ανοιχτά και χαρούμενα χρώματα, παραστατικές εικόνες που ζωντανεύουν τα καθημερινά περιστατικά στην οικογένεια της Νούρα, μια γλυκιά γιαγιά, μια όμορφη μαμά, δεν ξέρω τι να πρωτοαναφέρω! Ένα μεγάλο μπράβο στις δημιουργούς γι’ αυτό το ξεχωριστό παραμύθι.

Βιβλίο Μου έκανες δώρο τα Χριστούγεννα
Συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Κώστας Κρομμύδας έγραψε ένα συναρπαστικό ρομαντικό μυθιστόρημα που μυρίζει ζεστό κρασί και ηπειρώτικη πίτα, αναμμένο τζάκι και έλατο. Μας συστήνει δυο ανθρώπους με διαφορετικές πορείες και καταβολές που έρχονται κοντά κατά τη διαμονή τους στη συναρπαστική ηπειρώτικη φύση και διαπιστώνουν πως ό,τι ξέρουν, ό,τι σκέφτονται και ό,τι νιώθουν δεν έχει σημασία όταν απομονωθούν χωρίς ρεύμα και διαδίκτυο σε ένα παραμυθένιο σκηνικό, όπου χιονίζει ακατάπαυστα. Η ιστορία κλιμακώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, τα άγρια βουνά της Ηπείρου και οι καλοσυνάτοι άνθρωποί της πλαισιώνουν με τον καλύτερο τρόπο τους δύο πρωταγωνιστές και όλα αλλάζουν σταδιακά μαζί με τον καιρό. Ο συγγραφέας δημιούργησε ενδιαφέρουσες ανατροπές, σχεδίασε έξυπνα τον τρόπο που οι δύο πρωταγωνιστές θα έρθουν κοντά, έστησε τη ζωή τους με παρένθετες ιστορίες που κρατάνε το ενδιαφέρον του αναγνώστη και πασπάλισε το βιβλίο του με ίχνη αισιοδοξίας και ρομαντισμού. Πολλά από τα τοπόσημα και από τους ανθρώπους που συναναστρέφονται είναι αληθινά και δημιουργούν άφθαστο ρεαλισμό, με αποτέλεσμα όχι μόνο να νιώθω πως βρίσκομαι στα δωμάτιά τους και στο χιονισμένο τοπίο αλλά και στο τραπέζι της παραμονής των Χριστουγέννων, στο φιλόξενο σπίτι της κυρίας Ανθούλας, να μυρίζω, να γεύομαι, να παρατηρώ τα πάντα.

Η Δάφνη, υπεύθυνη ανάπτυξης πωλήσεων σε εταιρεία αθλητικών ειδών, πρώην πρωταθλήτρια κολύμβησης, την οποία αναγκάστηκε ν’ αφήσει μετά από ένα τραυματικό γεγονός, ανυπομονεί να ξαναδεί τον αγαπημένο της, Μίλτο, που επιστρέφει απ’ την Ιταλία, με τον οποίο θα περάσει τα Χριστούγεννα σ’ ένα σαλέ στο Δίλοφο. Μια σειρά από γεγονότα όμως τη φέρνουν αντιμέτωπη με μια σκληρή αλήθεια και αλλάζει τα σχέδιά της. Ταξιδεύει λοιπόν χωρίς αυτόν, σε μια προσπάθεια να μαζέψει τα κομμάτια της και να βρει τον εαυτό της. Όταν φτάνει στον προορισμό της, η χιονοθύελλα κάνει τα πράγματα δύσκολα αλλά αποφασίζει να προσαρμοστεί στον «αποκλεισμό» και να μείνει μόνη με τις σκέψεις της και τον εαυτό της, να πάρει αποφάσεις, να αναθεωρήσει, να ρισκάρει στα επόμενα βήματα της ζωής της.

Από την άλλη, ο ψυχοθεραπευτής Ορέστης Μακρής δίνει με βαριά καρδιά την κόρη του στην πρώην σύζυγό του για χριστουγεννιάτικες διακοπές στο Ντουμπάι, κουρασμένος από τα εμπόδια που εκείνη βάζει διαρκώς ανάμεσά τους. Δε θέλει να είναι πατέρας-επισκέπτης, ξέρει πως χάνει πολύτιμες στιγμές με το παιδί του αλλά δεν μπορεί να παλεύει άλλο: «Ήθελα με κάθε τρόπο να ξέρει πως θα ήμουν πάντα εκεί, για ό,τι χρειαζόταν. Όχι επειδή έτσι έπρεπε αλλά επειδή το είχα εγώ ανάγκη» (σελ. 18). Το επιτηδευμένο εορταστικό κλίμα τον απωθεί κι αποφασίζει να ξεφύγει απ’ όλα αυτά ως την Πρωτοχρονιά. Άλλωστε, συνηθίζει να απομονώνεται τακτικά σε μέρη με ελάχιστη ανθρώπινη δραστηριότητα. Ένα σπίτι στο Δίλοφο, τζάκι και βιβλία, τι άλλο να ονειρευτεί; Το τρίξιμο των ξύλων στο τζάκι, οι νιφάδες που στροβιλίζονται πριν καταλήξουν στο έδαφος, η ησυχία, ο ήχος του αέρα ανάμεσα στα δέντρα, η ηρεμία, η απομόνωση δημιουργούν τις ιδανικές διακοπές για τον Ορέστη: «Δεν ένιωθα μοναξιά αλλά μια γλυκιά αίσθηση πληρότητας…ακόμα και η καρδιά μου ένιωθα πως χτυπούσε πιο αργά, λες και είχε συγχρονιστεί με το περιβάλλον». Εκεί συναντά τη Δάφνη: «Ήμαστε μόνοι και μαζί. Χωρίς διακοπές από ειδοποιήσεις, χωρίς ανάγκη να δείξουμε τίποτα σε κανέναν. Κι όσο περνούσε η ώρα, αυτό το «τίποτα» έγινε το πιο πλήρες που είχα ζήσει εδώ και καιρό» (σελ. 246).

Με εναλλάξ πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις γνωρίζουμε πότε τον έναν και πότε τον άλλον που φτάνουν σε γειτονικά σαλέ σχεδόν ταυτόχρονα κατά τη διάρκεια μιας από τις χειρότερες χιονοθύελλες της περιοχής. Εξερευνούν το κοντινό χωριό, προμηθεύονται τρόφιμα και νερό, έχουν την προσοχή του ιδιοκτήτη που κινείται με χιονοσκούτερ και τελικά γνωρίζονται καλύτερα. Δυο άνθρωποι που αναζητούν τη μοναξιά και την απομόνωση για διαφορετικούς λόγους θα έρθουν κοντά, θα ρίξουν τις άμυνές τους, θα αλλάξουν και θα γνωρίσουν χαρακτηριστικά του εαυτού τους που δεν ήξεραν. Η παραμονή των Χριστουγέννων με τους κατοίκους του χωριού, η γνωριμία με την κυρία Ανθούλα, η θαλπωρή και η ζεστασιά από το τζάκι, οι ακατάπαυστες χιονοπτώσεις, όλα αυτά δημιουργούν ένα ιδανικό ρομαντικό περιβάλλον και αξέχαστες, άκρως ρεαλιστικές σκηνές.

Ταυτόχρονα, όσο ξεδιπλώνεται διακριτικά και βήμα προς βήμα η ρομαντική ιστορία του Ορέστη και της Δάφνης, ο συγγραφέας βρίσκει την ευκαιρία να τους εντάξει σ’ ένα ενδιαφέρον δίπολο: από τη μια η τρέλα των γιορτών στην μπλοκαρισμένη από κίνηση Πανεπιστημίου και στο πηγμένο από κόσμο κέντρο της Αθήνας («Παντού επικρατούσε ένταση και νεύρα…κάποιοι πλακώνονταν στη μέση του δρόμου για ασήμαντες αφορμές», σελ. 14) κι από την άλλη η γαλήνη του σαγηνευτικού ηπειρώτικου τοπίου («Όλοι οι ήχοι είχαν υποταχτεί στη δύναμη της φύσης» και «Ο χρόνος εδώ πέρα μοιάζει να κρατά πιο πολύ, γιατί ό,τι κάνεις έχει αξία»). Πόσο κακό λοιπόν κάνει στην ψυχή μας η εξεζητημένη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα των πόλεων; «Με μελαγχολούσαν οι προσδοκίες των ανθρώπων για τις γιορτές και πάντα ένιωθα ένα μικρό άγχος να περάσω καλά αυτές τις μέρες» (σελ. 13). Και πόση αλήθεια βρίσκουμε σε μια σειρά προτάσεων: «Αυτή η ξαφνική απομόνωση έμοιαζε σαν κάποιος να είχε πατήσει παύση, για να θυμηθούμε πώς είναι να είσαι παρών και να κουβεντιάζεις σε βάθος με έναν άλλον άνθρωπο. Να τον κοιτάς στα μάτια και να μην ψάχνεις το κινητό σου. Να τον ακούς να ανασαίνει δίπλα σου, να γελάει, να λέει ιστορίες που αλλιώς ίσως να μην είχαν ειπωθεί ποτέ…» (σελ. 246).

Το μυθιστόρημα «Μου έκανες δώρο τα Χριστούγεννα» είναι η πιο ζεστή χριστουγεννιάτικη ιστορία που έχω διαβάσει ως τώρα, μια τρυφερή υπενθύμιση πως η αγάπη έρχεται όταν είσαι έτοιμος να τη δεχτείς αφήνοντας χώρο στη σιωπή για να αφουγκραστείς την καρδιά σου και ένας φόρος τιμής σε όσα αγνοούμε τρέχοντας πίσω από την απαιτητική καθημερινότητά μας. Χάρη στη γραφή του Κώστα Κρομμύδα συμπόνεσα, ένιωσα, κατανόησα τους ανθρώπους που δε θέλουν τις γιορτές, με την παραμονή των Χριστουγέννων να είναι η πιο δύσκολη όλη της χρονιάς γι’ αυτούς, και απόλαυσα μια γλυκιά, διακριτική ερωτική ιστορία που με συγκίνησε. Αλήθεια, πώς είμαστε μακριά από τον πολιτισμό; Θα επιβιώσουμε; Κι όμως: «Αρκετοί άνθρωποι θεωρούν τη φύση εχθρό τους αλλά για μένα ήταν ο καθρέφτης στον οποίο μπορούσα να κοιτάξω καθαρά τη ζωή μου και να την επαναπροσδιορίσω» (σελ. 172). Επίσης, πότε και γιατί απαρνηθήκαμε τα έθιμα και τις δοξασίες του τόπου μας, τις συνήθειες που μας έφερναν κοντά και τώρα λησμονήθηκαν, καταργώντας τη ζεστή ατμόσφαιρα των ημερών; Δεν προλάβαινα να σημειώσω σημαντικές διαχρονικές αλήθειες: «Η ενσυναίσθηση…Αυτή μας δείχνει τον δρόμο για να καταλάβουμε ότι η ατομικότητα και ο εγωισμός λυγίζουν μπροστά στη μεγαλύτερη δύναμη που διαθέτει η ανθρώπινη ψυχή. Και δεν είναι τίποτα παραπάνω από το χέρι που απλώνεται για να βοηθήσει κάποιον δίπλα του. Σώζοντας όχι μόνο τον άλλον αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό» (σελ. 153). Μια δυνατή, ρεαλιστική και παραστατική ιστορία, γεμάτη ζωντανές εικόνες, απαλές μυρωδιές και έντονα συναισθήματα.

Βιβλίο Ο πιο άτακτος φίλος του Αϊ-Βασίλη 
Συγγραφέας Ράνια Μπουμπουρή
Εικονογράφος Γιώτα Κοκκόση
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Susaeta
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Θάνος ζει με τις δίδυμες αδελφές του, Εύη και Ειρήνη. Τα Χριστούγεννα το σπίτι τους βουίζει σα μελίσσι, μιας και τα κορίτσια παίζουν και ζωγραφίζουν, συζητάνε για το δώρο που θα τους φέρει ο Αϊ-Βασίλης κλπ. Ο Θάνος όμως είναι στενοχωρημένος γιατί έκανε πολλές αταξίες κι έτσι δε θα πάρει δώρο. Με διαρκή πρωθύστερα μαθαίνουμε λοιπόν πόσες φορές μάλωσε με τις αδελφές του, γιατί χάλασε τη σχολική τσάντα της Εύης, πόσα πράγματα των γονιών του κατέστρεψε κλπ. Να όμως που ο Θάνος βοηθάει ένα αδέσποτο σκυλάκι μαζί με τη μαμά του, που «φαινόταν τόσο λυπημένο, θαρρούσες πως είχε αντικρίσει όλη την κακία του κόσμου και κουβαλούσε όλη την πίκρα του». Το ταΐζουν και το περιποιούνται κι έτσι ο Γλύκας, όπως τον βάφτισαν, γίνεται καλά κι αρχίζει να παίρνει τα πάνω του. Θα το εκτιμήσει άραγε αυτό ο αγαπημένος άγιος των παιδιών;

Η Ράνια Μπουμπουρή με την υπέροχη πένα της ζωντανεύει τη συγκινητική ιστορία ενός παιδιού που καταλαβαίνει πως έκανε πολλές σκανταλιές και πως ταλαιπώρησε την οικογένειά του κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Έχει μετανιώσει αλλά αναγνωρίζει πως δεν του αξίζει ανταμοιβή. Είναι ταπεινό και υπάκουο παιδάκι, γι’ αυτό και δίνει όλη του την αγάπη στον Γλύκα. Η εικονογράφηση της Γιώτας Κοκκόση είναι υπέροχη και άκρως ρεαλιστική. Μεγάλες εικόνες, γεμάτες χρώματα και λεπτομέρειες ζωντανεύουν την καθημερινότητα της οικογένειας του Θάνου εντός σπιτιού αλλά και το κοντινό πάρκο. Ο Γλύκας έχει εκπληκτική εκφραστικότητα και μεταμορφώνεται από σελίδα σε σελίδα, τα τρία παιδιά είναι έτοιμα να ζωντανέψουν και οι οπτικές γωνίες είναι πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες. Ένα σπίτι γεμάτο βιβλία (με ελληνικούς και αγγλικούς τίτλους ποικίλης θεματολογίας), πανέμορφα στολισμένο εν όψει των γιορτών (μέχρι και advent calendar έχουν), είναι το φόντο της περιπέτειας και χάζευα αρκετή ώρα τα στολίδια του δέντρου και ό,τι αποτύπωσε η εικονογράφος για να εμπλουτίσει τα σχέδιά της.

Πλούσια πλοκή, χορταστικό κείμενο με παρένθετες αφηγήσεις που ολοκληρώνουν τον χαρακτήρα του μικρού πρωταγωνιστή και ένα γλυκό τέλος είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά μιας ιστορίας που ζωντανεύει με τον καλύτερο τρόπο τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα μιας ευτυχισμένης οικογένειας. «Ο πιο άτακτος φίλος του Αϊ-Βασίλη» λοιπόν μήπως ήταν τελικά καλό παιδί κατά τη διάρκεια του χρόνου και του αξίζει μια ανταμοιβή;

Βιβλίο Το γάντι
Συγγραφέας Απόστολος Πάππος
Εικονογράφος Φωτεινή Στεφανίδη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Susaeta
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια φορά κι έναν καιρό, ένας άντρας έβγαλε βόλτα τον σκύλο του στο χιονισμένο δάσος και του έπεσε το γάντι. Ένα ποντικάκι αποφάσισε λοιπόν να περάσει μέσα σε αυτό τον χειμώνα του. Σταδιακά το γάντι γίνεται καταφύγιο για πολλούς φίλους, τι θα συμβεί όμως όταν επιστρέψει ο άντρας;

Βασισμένη σε ουκρανικό παραδοσιακό παραμύθι, η ιστορία μάς δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την αξία της φιλίας και της υποστήριξης σε δύσκολες στιγμές και περιστάσεις, όπως ένας βαρύς χειμώνας. Το γάντι γεμίζει σταδιακά από ζωάκια οπότε τη χαρά και την καταδεκτικότητα σύντομα τις αντικαθιστούν ο δισταγμός και οι δεύτερες σκέψεις. Παρ’ όλ’ αυτά, «χίλιοι καλοί χωράνε», άλλωστε «Ο χειμώνας είναι βαρύς. Ύστερα βλέπουμε» κι έτσι το γάντι γεμίζει ασφυκτικά. Επίσης, μου άρεσε πολύ το τέλος με την επιστροφή του άντρα και τη γλυκιά απόφαση που πήρε. Το κείμενο είναι γραμμένο με επαναλαμβανόμενο τρόπο, με τα ζώα να κάνουν ακριβώς τις ίδιες κινήσεις μέχρι να μπουν στο γάντι, να συστήνονται όλοι ένα προς ένα στον καινούργιο ένοικο και το επιμύθιο να αυξάνεται αντίστοιχα: «Τι θαυμάσια ζεστασιά! Μια τέτοια χειμωνιάτικη μέρα είναι καλύτερα να είσαι με ακόμα δύο…» (ή τρεις ή τέσσερις κλπ). Αυτός ο παιχνιδιάρικος τρόπος της εξιστόρησης μπορεί να δημιουργήσει κέφι και χαρά, με τα παιδιά να προσμένουν τον επόμενο φίλο και τον επόμενο κ. ο. κ. Η ιστορία αποτυπώνεται μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο στο ηχογραφημένο παραμύθι που συνοδεύει το βιβλίο και μπορεί να το ακούσει όποιος θέλει σκανάροντας το QR code στις πρώτες σελίδες.

Η εικονογράφηση της Φωτεινής Στεφανίδη είναι γεμάτη παλ χρώματα και στηρίζεται κυρίως στο γαλάζιο και στο ροδακινί, δημιουργώντας έτσι ένα χειμωνιάτικο μούχρωμα με ιδιαίτερο φωτισμό, αποφεύγοντας τη σκοτεινιά του χειμώνα που δε θα επέτρεπε τη ζωντάνια και τις λεπτομέρειες στις φιγούρες της. Αδρές γραμμές, βασικά γνωρίσματα των ζώων του δάσους και του τοπίου γύρω τους, σωστές προοπτικές, όλα αυτά ζωντανεύουν με τον καλύτερο τρόπο το παραμύθι.

Βιβλίο Το δώρο των λέξεων 
Τίτλος πρωτοτύπου The gift of words
Συγγραφέας-Εικονογράφος Peter H. Reynolds
Μετάφραση Μάρω Ταυρή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Τζερόμ βγαίνει μια βόλτα στους χιονισμένους δρόμους μαζί με τον σκύλο του, Έκο. Θέλει να συλλέξει λέξεις ελπίδας και χαράς για να τις μοιράσει σε φίλους και συγγενείς που αγαπάει. Αρχίζει λοιπόν να ψάχνει σε όλη την πόλη, μόνο που ό,τι βλέπει και ό,τι ακούει δεν τον ικανοποιεί. Είναι μέρες γιορτών αλλά παντού συναντά φράσεις που δε ζεσταίνουν την καρδιά του («Εκπτώσεις», «Αγοράστε», «Φτηνά» κλπ.), οπότε στρέφεται στο περίπτερο, όπου τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων μιλάνε για φτώχεια, λειψυδρία κλπ. Το παιδί κοιτά τον κόσμο γύρω του και ακούει λέξεις λύπης, απογοήτευσης και εκνευρισμού. Όλα αυτά όμως αντί να τον αποθαρρύνουν του δίνουν μια ιδέα: «Γιατί να μη βρει τρόπο να δώσει στους ανθρώπους τις λέξεις που χρειάζονταν»; Γιορτινές λέξεις, λέξεις καλοσύνης, χαρούμενες και θετικές, από την πλούσια συλλογή του! Πώς θα το κάνει λοιπόν; Πώς θα καταφέρει να ενώσει ανθρώπους και ζώα κάτω από τις λέξεις και να φωτίσει τη ζωή τους;

Ένα υπέροχο, απολαυστικό και τρυφερό παραμύθι που, με αφορμή τη φωτεινή κατά τα άλλα περίοδο των γιορτών, δείχνει στους μικρούς αναγνώστες πόσο ψυχρή, τυπική και εκνευριστική έχει καταντήσει η καθημερινότητα όλων και πόσο πολύ έχει κυριεύσει τον κόσμο η ανασφάλεια και ο φόβος. Μέσα από την ιστορία του Τζερόμ ο συγγραφέας ρίχνει φως και ζεσταίνει τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Ξεκινάει την ιστορία του με γκρίζα, ψυχρά χρώματα και μ’ ένα παιδί που περπατάει μόνο του, παρατηρώντας τον κόσμο γύρω του, σύντομα όμως η καταθλιπτική αυτή κατάσταση θα γεννήσει μια ιδέα στον Τζερόμ κι από εκείνο το σημείο η δράση απογειώνεται. Με ένα αξιέπαινο σεναριακό εύρημα οι άνθρωποι αλλάζουν, έρχονται πιο κοντά και ενώνουν τις φωνές τους για ειρήνη, αγάπη, ελπίδα, χαρά, ευτυχία, ενότητα κ. π. ά.

Εξίσου γλυκά και όμορφα εικονογραφεί ο συγγραφέας το κείμενό του, διαλέγοντας ζωηρά χρώματα και άφθαστη ομορφιά στα σχέδιά του. Ποικιλία χαρακτηριστικών και χρωμάτων, άνθρωποι αρτιμελείς και σε αμαξίδιο, όλων των φυλών και θρησκειών γεμίζουν τις σελίδες, δείχνοντας στα παιδιά την οικουμενικότητα του κειμένου και τονίζοντας την αποδοχή της διαφορετικότητας. Οι χιλιάδες λέξεις θα χαρίσουν ατέλειωτες ώρες ανάγνωσης και εκμάθησης στα παιδιά και πολλά στιγμιότυπα θα φέρουν αβίαστο γέλιο (όπως οι άνθρωποι μπροστά στη βιτρίνα των παιχνιδιών, τα οποία επίσης είναι για κλάματα όπως αποτυπώνονται).

«Το δώρο των λέξεων» είναι μια πραγματική έκπληξη για μικρούς και μεγάλους. Τα πάντα θα γίνουν καλύτερα μετά από αυτό αλλά πού και πώς θα μοιραστούν αυτές οι λέξεις στον κόσμο; Μια γλυκιά και τρυφερή ιστορία γεμάτη θετικά και χαρούμενα μηνύματα.

Βιβλίο Περπατώντας στο δάσος
Συγγραφέας Κατερίνα Ζωντανού
Εικονογράφος Μαίρη Καλαμπαλίκα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια λιακάδα μέσα στο καταχείμωνο γεννάει τη λαχτάρα στο σκιουράκι να παίξει όλη μέρα, μόνο που η μητέρα του το αναγκάζει να πάει ξύλα στον γερο-λαγό στην άλλη άκρη του δάσους. Το σκιουράκι ξεκινάει γκρινιάζοντας και βλέπει όλα τα ζώα να έχουν ξεχυθεί για να απολαύσουν τον ήλιο. Μια σειρά από γεγονότα θα του αλλάξουν τη διάθεση όμως και θα του δείξουν πόσο σημαντική είναι η προσφορά. Το παραμύθι της Κατερίνας Ζωντανού περιγράφει μια μέρα από τη ζωή ενός μικρού σκίουρου που, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του, θα γκρινιάξει για το θέλημα της μαμάς. Το ελάφι, ο ασβός και ο κάστορας όμως θα βοηθήσουν το σκιουράκι σε δύσκολες στιγμές της πορείας του μέσα στο δάσος και τελικά θα του δείξουν με τον τρόπο τους πόσο όμορφο είναι να βοηθάς όποιον έχει ανάγκη. Φυσικά, αυτό πρέπει να γίνεται αφιλοκερδώς για να έχει μεγαλύτερη αξία, αν όμως ο άλλος σου προσφέρει από μόνος του κάτι με όλη του την αγάπη, τότε το δέχεσαι με χαρά. Κι αν δεν το θες, δεν πειράζει: «όλο και κάποιος θα βρισκόταν που να το λαχταρά»!

Η εικονογράφηση της Μαίρης Καλαμπαλίκα είναι υπέροχη και καλοδουλεμένη. Οι γραμμές της θυμίζουν bandes dessinées και εκτός από ολοσέλιδες εικόνες έχουμε και διαδοχικά καρέ που θυμίζουν κόμικ. Φως, χρώματα, σκιές, ρεαλισμός, εκφραστικότητα ζωντανεύουν με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία. Προσέξτε τη μικρή ακαταστασία με τους πεταμένους βόλους κάτω από το κρεβάτι του σκίουρου στην αρχή του βιβλίου, τη σκηνή της γκρίνιας και του μητρικού φιλιού, τα κρυμμένα ζώα στο δάσος, τις χιλιάδες λεπτομέρειες στο τραπέζι του κάστορα και πώς σκάει από το φαΐ ο μικρός μας ήρωας, τις γαλότσες που φοράνε όλοι (ή τις αφήνουν λερωμένες δίπλα στην πόρτα τους) ένεκα το λασπωμένο δάσος κλπ. Επίσης, δε γίνεται να μη γελάσεις με τη σοβαρότητα και την «παππουδίστικη» απεικόνιση του ανέκφραστου γερο-λαγού!

«Περπατώντας στο δάσος» μπορεί να βρεις λοιπόν ανέλπιστους φίλους και να μάθεις με τον καλύτερο τρόπο για την προσφορά και την ανιδιοτέλεια.

Βιβλίο Το Κουτί της Βοήθειας / Δεν είναι αστείο, Σκοτ!
Συγγραφέας Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου
Εικονογράφος Ναταλία Καπατσούλια
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Susaeta
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο «Κουτί της Βοήθειας» η Γκίλι και ο Φλιν βάζουν ένα κουτί στη Γωνιά της Ηρεμίας κάτω από το Βιβλιόδεντρο με ένα κατατοπιστικό σημείωμα: «Αν χρειάζεστε βοήθεια, αφήστε μια ζωγραφιά ή ένα σημείωμα μέσα στο κουτί». Οι δυο φίλοι θέλουν όλοι να είναι χαρούμενοι κι έτσι σύντομα η ζωή τους γεμίζει με μικρά καθήκοντα που θα βοηθήσουν τους ανθρώπους που αγαποούν να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους. Η ζωή της παρέας της Γκίλι και του Φλιν γίνεται πολύ καλύτερη χάρη στην ανιδιοτελή αγάπη τους και στη βοήθεια που προσέφεραν γιατί: «Κάθε μέρα είναι μια πιο χαρούμενη μέρα για όλους με μια μικρή πράξη καλοσύνης». Μια όμορφη ιστορία για τη συνεργασία, την προσφορά και την καλοσύνη. Από την άλλη, στο «Δεν είναι αστείο, Σκοτ!» η Γκίλι και ο Φλιν παίζουν ανέμελα στο δάσος, απολαμβάνουν το φθινόπωρο και κάθε φορά γίνονται θύματα στις φάρσες του Σκοτ. Έτσι, αποφασίζουν να στήσουν κι αυτοί με τη σειρά τους μια κασκαρίκα στον φίλο τους για να καταλάβει πως «Ένα αστείο είναι αστείο όταν γελάμε όλοι». Μια ιστορία για τον σεβασμό και τη χαρά του να γελάμε όλοι μαζί.

Η εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια είναι όμορφη και χαριτωμένη, γεμάτη μικρές λεπτομέρειες που θα συναρπάσουν τα παιδιά. Το δάσος, τα σπίτια των ζώων, οι σπηλιές, το μεγάλο φαγοπότι στο πρώτο βιβλίο αποτυπώνονται με χιλιάδες χρώματα και αναδίδουν ζεστασιά και θαλπωρή. Το φυσικό τοπίο, οι εναλλαγές των εποχών και ο μικρόκοσμος των πρωταγωνιστών των βιβλίων στο δεύτερο δίνονται με υπέροχο τρόπο και ζωντανεύουν τις αστείες και χαριτωμένες φάρσες των αγαπημένων φίλων.

Η Γιώτα Αλεξάνδρου με τις δίγλωσσες ιστορίες της, γεμάτες σημαντικά διαχρονικά νοήματα, κωμικές στιγμές και ολοζώντανη εικονογράφηση, θα βοηθήσει τα παιδιά να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους και να μάθουν βασικές αρχές συμπεριφοράς.

Βιβλίο Νάνι νάνι το μωρό μου
Συγγραφέας Αγγελική Σταματακοπούλου
Κεντήματα Chloe Giordano
Κατηγορία Ανθολογίες
Εκδότης Μεταίχμιο

Η Αγγελική Σταματακοπούλου συγκέντρωσε σε μια καλαίσθητη ανθολογία παραδοσιακά νανουρίσματα, ταχταρίσματα και

μικρά παραμύθια που μας ταξιδεύουν σε όλες τις γωνίες της Ελλάδας μα και στη Μικρά Ασία. Στον κατατοπιστικό πρόλογο, μαθαίνουμε ότι τα παραδοσιακά νανουρίσματα είναι δημοτικά παιδικά τραγούδια για την ώρα του ύπνου, απλά και σύντομα, με επαναλαμβανόμενη μελωδία, που βοηθούν το παιδί να κοιμηθεί ξένοιαστα και με αίσθημα ασφάλειας. Έτσι οι γονείς χτίζουν την επικοινωνία μαζί του και του μεταδίδουν μηνύματα αγάπης, στοργής και φροντίδας. Ταυτόχρονα τα νανουρίσματα καλλιεργούν δεξιότητες και βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και της γλωσσικής νοημοσύνης. Στους στίχους τους κρύβονται ευχές για υγεία, προκοπή και ευτυχία του μωρού, είναι τρυφερά, αλλά και νοσταλγικά, όπως τα μικρασιατικά που κρατούν τις θύμησες του ξεριζωμού. Από την άλλη, τα ταχταρίσματα είναι ρυθμικά και σύντομα τραγούδια, πιο εύθυμα και συνοδεύονται από χαρακτηριστικές κινήσεις των χεριών και των ποδιών αυτού που τα τραγουδά. Συνήθως τραγουδιούνται την ώρα του παιχνιδιού, του μπάνιου και σε άλλες στιγμές της καθημερινότητας του παιδιού.

Μικρά και μεσαία σε έκταση νανουρίσματα και ταχταρίσματα, καθώς και σύντομα παραμύθια δημιουργούν ένα απολαυστικό περιβάλλον ασφάλειας, χαράς και μάθησης. Τα κεντήματα της Chloe Giordano δημιουργούν την ιδανική οπτική συντροφιά με παιδιά, ζώα, σπιτάκια, λουλούδια και άλλες χαρούμενες λεπτομέρειες. Στο βιβλίο περιέχονται QR Code, χάρη στο οποίο, αν το σκανάρουμε, ακούμε εννιά νανουρίσματα με τη φωνή της Καίτης Κουλλιά, σύντομες προτάσεις αξιοποίησης των νανουρισμάτων (πώς να τα τραγουδήσουμε, πώς να ετοιμάσουμε το μωρό για ύπνο, πώς να φτιάξουμε τον χώρο του για την κατάκλιση κλπ.) και πηγές. Μια υπέροχη και απολαυστική συλλογή για μικρούς και μεγάλους.

Βιβλίο Ο αρκούδος που ψάρευε
Τίτλος πρωτοτύπου Fisherbear
Συγγραφέας Ruth Quayle
Εικονογράφος Victoria Sandøy
Μεταφραστές Απόστολος Πάππος, Κατερίνα Χατζηανδρέου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μεταίχμιο

Ο Αρκουδοψαράς, που ονομάστηκε έτσι επειδή προφανώς είναι αρκούδος και του αρέσει το ψάρεμα, ζούσε με την οικογένειά του σε μα παγωμένη λίμνη. Ψάρευε μόνο όσα ψάρια χρειάζονταν η οικογένεια και οι φίλοι του και τους τα μοίραζε με χαρά. Μια μέρα όμως έρχεται ο Τζέφρι με το κότερό του και γελάει με αυτήν τη συνήθεια του αρκούδου. «-Αν αφιέρωνες περισσότερο χρόνο στο ψάρεμα, θα πουλούσες τα ψάρια που θα έπιανες και θα κέρδιζες περισσότερα χρήματα», τον συμβουλεύει. Έτσι ξεκινάει ένα προφορικό γαϊτανάκι πειρασμών που όμως θα ολοκληρωθεί με αναπάντεχο τρόπο. Γέλασα πολύ με τα επιχειρήματα του επισκέπτη της λίμνης και τα διαρκή «γιατί» του Αρκουδοψαρά που μας οδηγούν από τη μια εικόνα στην άλλη και με μαθηματική ακρίβεια στην αρχή της ιστορίας! Γιατί να αγοράσει κανείς μια μεγαλύτερη βάρκα, γιατί να φτιάξει τη δική του επιχείρηση, γιατί να δουλέψει σε γραφείο; Υπέροχο και απολαυστικό το τέλος και η μεγάλη αλήθεια που κρύβει στην απλή σχετικά διατύπωσή του.

Η εικονογράφηση της Victoria Sandøy είναι γεμάτη φως και χρώματα, με μικρές λεπτομέρειες και απολαυστικές ολοσέλιδες απεικονίσεις. Από τη σελίδα τίτλου ήδη μας καλωσορίζει με μικρές λεπτομέρειες στον τόπο δράσης της ιστορίας και στη συνέχεια ρίχνει τη ματιά της στους κατοίκους του μικρού χωριού και στον ήρωα της ιστορίας μας. Πόσο όμορφη και απλή είναι η ζωή στον τόπο τους, όπου όλα τα ζώα ξεκινάνε με χαμόγελο τη μέρα τους και πόσο γλυκές λεπτομέρειες κρύβονται δίπλα στο διδακτικό κείμενο (δείτε για παράδειγμα πώς υποδέχεται μια οικογένεια ποντικιών τον Αρκουδοψαρά, με το ψάρι να είναι μεγαλύτερο απ’ όλα τους μαζί). Η δύση του ήλιου είναι υπέροχη και το κότερο του Τζέφρι εντυπωσιακό ενώ δεν είναι τυχαίο που οι εικόνες με τις συμβουλές και τα σχέδια του ξένου αποτυπώνονται ασπρόμαυρες, κάτι που δείχνει από μόνο του πόσο άσχημες είναι για την καλή διάθεση και την ψυχολογία κάποιου αυτές οι «στιγμές». Μια ιστορία για την αληθινή ευτυχία που κρύβεται πολύ κοντά μας.

Βιβλίο Ο Ρόκο είναι μάγος
Συγγραφέας Μαρία Ρουσάκη
Εικονογράφος Ναταλία Καπατσούλια
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η αγαπημένη σειρά των παιδιών «Τάμι και Ρόκο», με ήρωες δύο αδέλφια που ζουν διάφορες περιπέτειες με την οικογένειά τους, εμπλουτίστηκε με νέο τίτλο. Η Τάμι και ο Ρόκο είναι δύο μικρά και χαριτωμένα πλασματάκια που υποδύονται διάφορους ρόλους παίζοντας, αντικατοπτρίζοντας έτσι στιγμές του στενού μα και του ευρύτερου περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώνουν. Μέσα από έξυπνες και διασκεδαστικές ιστορίες μαθαίνουμε με τον καλύτερο τρόπο για τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τα όνειρα καθώς και για την αχαλίνωτη φαντασία όχι μόνο των πρωταγωνιστών των βιβλίων μα και όλων των παιδιών του κόσμου. Στο βιβλίο «Ο Ρόκο είναι μάγος» ο μικρός μας ήρωας εξαφανίζει με το «μαγικό του ραβδί» όσα τον κάνουν να μουτρώνει: την μπανιέρα για να μην πλυθεί, τις σούπες, ακόμη και τους γονείς του. Η αδελφή του όμως γλυτώνει γιατί τον βάζει να σκεφτεί τι θα απογίνει χωρίς αυτά που εξαφάνισε: η μαμά φτιάχνει λαχταριστά γλυκά, ο μπαμπάς τού διαβάζει παραμύθια κλπ. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να αλλάξει γνώμη; Και πώς θα επανορθώσει;

Η εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια είναι υπέροχη, γεμάτη ζωηρά χρώματα και υπέροχες σκηνές. Μέσα από ολοσέλιδα και μικρότερα καρέ ξεπηδάνε με παραστατικότητα και ρεαλισμό οι μαγικές κινήσεις του Ρόκο που εξαφανίζει σχεδόν όλα τα μέλη της οικογένειάς του, οι ευτυχισμένες οικογενειακές τους στιγμές, η κουβέντα με την αδελφή του κ. ά. Σωστοί φωτισμοί, συναρπαστικές λεπτομέρειες, προσεγμένη προοπτική, ποικίλες οπτικές γωνίες ζωντανεύουν τις ιστορίες με τον καλύτερο τρόπο. Ο Τάμι και ο Ρόκο ήρθαν για να βοηθήσουν τα παιδιά να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους και να αποδεχτούν τα όρια των δυνατοτήτων τους. Ελάτε να τους γνωρίσουμε!

Βιβλίο Κάποιος μ αγαπάει
Συγγραφέας Βάνα Μαυρίδου
Εικονογράφος Αγγελική Ρελάκη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο σκίουρος αρχίζει να βρίσκει δώρα στην πόρτα του δέντρου του: ένα λουλούδι, μια ζωγραφιά, ένα πιάτο ζεστή βελανιδόσουπα και ρωτάει όλα τα ζώα του δάσους για να βρει ποιος του τ’ αφήνει. Οι «ύποπτοι» μειώνονται, η αγωνία μεγαλώνει, μήπως όμως τελικά δεν έχει και τόση σημασία ποιος είναι αλλά ότι «κάποιος μ’ αγαπάει»; Η Βάνα Μαυρίδου έγραψε μια τρυφερή ιστορία που μαθαίνει στα παιδιά πώς είναι να νιώθεις την αγάπη κάποιου και πόσο θετικά συναισθήματα σου γεννάει κάτι τέτοιο.

Η εικονογράφηση της Αγγελικής Ρελάκη είναι υπέροχη και απολαυστική, με λεπτομέρειες που θα τραβήξουν την προσοχή των παιδιών και με ποικίλες οπτικές γωνίες. Ο σκίουρος έχει μια γλυκύτατη φατσούλα, η ζωγράφος ρακούν είναι συμπαθέστατη, ο ασβός είναι άκρως ρεαλιστικός κι όλα αυτά τα πλάσματα έχουν τους δικούς τους χώρους, απόλυτα ενταγμένους στο φυσικό περιβάλλον του δάσους. Δεν ξέρω πού να πρωτοεστιάσω: στη γλυκύτατη μουρίτσα του σκίουρου όταν γεμίζει απορία για όσα γίνονται γύρω του, στο ατελιέ της ρακούν όπου απολαμβάνουμε ζωόμορφες απεικονίσεις από το Φιλί του Κλιμτ και τη Μόνα Λίζα, στο υπέροχο δεντρόσπιτο του ήρωα της ιστορίας μας, στη γεμάτη τρυφερότητα στιγμή που το ζωάκι κοιμάται αγκαλιά με το μαξιλάρι του σε μια σκηνή που ξεχειλίζει ηρεμία και τρυφερότητα; Υπέροχες εικόνες που συντροφεύουν υποδειγματικά το κείμενο.

Βιβλίο Με το Νι και με το Βήτα
Συγγραφέας Ισμήνη Παφίτη
Εικονογράφος Μαρία Μανουρά
Κατηγορία Παραμύθι 
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Γεωργία Νικολοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Πάνος Τουρλής

Η Ισμήνη Παφίτη έγραψε μια γλυκιά και τρυφερή ιστορία για την αξία, τη σημασία και τον ρόλο της φιλίας και της αλληλοϋποστήριξης στη ζωή μας. Ένα σκιουράκι ζητάει τη βοήθεια ενός ποντικού-ντετέκτιβ για να βρει το χαμένο βήτα που πλέον δεν μπορεί να το προφέρει, ο ποντικός  χωρίς δεύτερη σκέψη δέχεται κι έτσι ξεκινάει ένα ταξίδι γεμάτο ανατροπές και αποκαλύψεις. Σταδιακά έρχονται στο πλάι τους ένα βατραχάκι που προσγειώθηκε με ένα σάλτο μπροστά τους, μια σοφή κουκουβάγια με το βιβλίο της, δύο καβουράκια που τους ζήτησαν να τους φέρουν ένα κοχύλι από τον ωκεανό κι εφτά χαριτωμένα προβατάκια που τους ζήτησαν λίγο γάλα. Στο τέλος της διαδρομής φτάνουν στο κάστρο του βασιλιά και τότε…

Το παραμύθι είναι γραμμένο με απλές και λιτές προτάσεις και εμπλουτίζει το λεξιλόγιο των μικρών αναγνωστών. Το σκιουράκι που πρωταγωνιστεί στην ιστορία στενοχωρήθηκε πάρα πολύ με το πάθημά του αλλά δεν τα παράτησε και, με τη βοήθεια των φίλων του, διαπίστωσε πως κανείς δεν τα καταφέρνει μόνος του. Είναι πολύ θετικό που το γλυκό αυτό ζωάκι ήταν τόσο γενναίο και δε δίστασε να ζητήσει βοήθεια, κάτι που θα μεταλαμπαδεύσει και στα παιδιά. Η εικονογράφηση της Μαρίας Μανουρά είναι πολύχρωμη, χορταστική, με ποικίλες οπτικές γωνίες και φανταστικά χρώματα. Οι εικόνες είναι γεμάτες φως και ζωντανεύουν με ενάργεια και ρεαλισμό το δάσος και τη μαγική ατμόσφαιρα που ξεπηδά μέσα από το κείμενο. Μια έξυπνη και τρυφερή ιστορία που τονίζει ότι όλοι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον, στα πιο μικρά και στα πιο μεγάλα εμπόδια και ταυτόχρονα παρακινεί τα παιδιά να αγαπήσουν λίγο περισσότερο τα γράμματα και τις λέξεις.