Βιβλίο Σημαίες
Τίτλος πρωτοτύπου Flags
Συγγραφείς Jonathan Litton / Laura Knowles
Εικονογράφος Natalia Rojas Castro
Μεταφραστής Ειρήνη Παϊδούση
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Μεταίχμιο

Οι Jonathan Litton και Laura Knowles μας εισάγουν στον κόσμο των εθνικών σημαιών, μιας και η κάθε χώρα μπορεί να έχει και άλλου είδους, όπως ναυτικές και στρατιωτικές, τοπικές κλπ. Οι εθνικές σημαίες λοιπόν αντιπροσωπεύουν την ιστορία, τις φιλοδοξίες, τα τοπία και τον πολιτισμό των εθνών. Άλλες υπάρχουν εδώ και αιώνες, άλλες είναι πρόσφατες, άλλες είναι απλές και άλλες έχουν απίστευτες λεπτομέρειες. Το βιβλίο ξεκινάει με έναν κατατοπιστικό πρόλογο για τα γενικά χαρακτηριστικά, την ιστορία και την ανατομία μιας σημαίας. Τι ρόλο έπαιξε σε ιστορικές περιόδους, πώς ήταν ο κόσμος πριν από αυτήν, πώς ξεχώριζαν οι λαοί, πώς μετέβη η ανθρωπότητα από το κοντάρι στο ύφασμα και στο μετάξι, από τα ξεχωριστά σύμβολα των ισχυρών οικογενειών του Μεσαίωνα στην απαραίτητη ένδειξη της ταυτότητας; Επίσης, τι ρόλο παίζει ο ιστός και τι τοποθετείται προσίστια και αφίστια, τι είναι το φόντο ή έδαφος και το επίθεμα, ποια είναι τα βασικά σχέδια (εντυπωσιάστηκα με το σιρίτι και τη διχάλα), πώς χρησιμοποιούνται τα φύλλα σχεδίασης για μια σημαία, ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες αναλογίες, ποια είναι η πιο μακρόστενη εθνική σημαία;

Στη συνέχεια ταξιδεύουμε χωριστά και ευδιάκριτα σε κάθε ήπειρο, με μια πληθώρα συναρπαστικών πληροφοριών. Η ύλη του κάθε κεφαλαίου είναι χωρισμένη σε μικρές παραγράφους που είναι γραμμένες απλά και κατανοητά και με μια δομή που μας περνάει από το γενικό (χώρα) στο ειδικό (κρατίδια, πόλεις, περιοχές κλπ.), με αποτέλεσμα να συμπληρώνεται κομμάτι κομμάτι το ιστορικό των εκάστοτε σημαιών και ταυτόχρονα να καταγράφονται η ιστορία και οι διάφορες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές τους. Τα παιδιά μπορούν να διαβάσουν ό,τι θέλουν, με όποια σειρά θέλουν ενώ το χρήσιμο και απαραίτητο ευρετήριο στο τέλος μας δείχνει σε ποιες σελίδες αναφέρεται η χώρα για την οποία θέλουμε να ψάξουμε. Σημαντική βοήθεια παρέχει και το γλωσσάρι που παραθέτει σε αλφαβητική σειρά σημαντικούς ορισμούς του βιβλίου και τους επεξηγεί όπως πάντα συνοπτικά και εύληπτα.

Η Ευρώπη έχει πολλές απλές σημαίες, γιατί προέρχονται από τον καιρό των μαχών, οπότε ήταν απαραίτητο να αναγνωρίζει κανείς από μακριά τον φίλο και τον εχθρό. Επίσης, επειδή υπάρχουν κυρίως χριστιανικές ρίζες, έχουμε πολλούς σταυρούς. Γιατί μοιάζουν οι σημαίες της Ολλανδίας και της Ρωσίας; Τι είναι το τρισκέλιον της Νήσου Μαν; Πώς θα φαινόταν η βρετανική σημαία αν ήταν από πάνω ο σταυρός του Αγίου Ανδρέα και όχι του Αγίου Γεωργίου που επικράτησε; Ποια είναι η παλαιότερη εθνική σημαία; Ποια είναι η μικρότερη ανεξάρτητη χώρα του κόσμου; Γιατί το μοβ είναι το πιο σπάνιο χρώμα και σε πόσες σημαίες εντοπίζεται; Σε αυτήν την ενότητα, μπερδεύτηκα με τις σημαίες των βόρειων χωρών (Σουηδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία, νήσοι Φερόες), για να μην αναφερθώ στην Ολλανδία και το Λουξεμβούργο ή στη Γερμανία και στο Βέλγιο ενώ μου άρεσε που η Ελλάδα έχει τη σημαία με τις περισσότερες λωρίδες στην Ευρώπη.

Από την άλλη, οι εθνικές σημαίες της Ασίας ποικίλλουν όσο και οι λαοί της κι έχουν άφθονους θρησκευτικούς συμβολισμούς, άλλωστε είναι μια ήπειρος όπου γεννήθηκαν έντεκα σημαντικές θρησκείες. Ποια θεωρείται η πιο περίπλοκη σημαία στον κόσμο; Ποια είναι η μοναδική εθνική σημαία με ομπρέλα; Τι συμβολίζουν οι πέντε ακτίνες του αστεριού του Βιετνάμ; Πώς συνδέονται το ροδάνι και το ντάρμα τσάκρα με τη σημαία της Ινδίας; Πού βρίσκεται ο ψηλότερος ιστός του κόσμου; Ποια χώρα απαγορεύει την απεικόνιση της σημαίας σε άλλα αντικείμενα; Τι σημαίνουν τα διακοσμητικά ισλαμικά κείμενα στις σημαίες του Ιράκ και της Σαουδικής Αραβίας; Ποια είναι η μοναδική χώρα της οποίας η σημαία δεν είναι ούτε παραλληλόγραμμη ούτε τετράγωνη; Σε τι διαφέρει το ντρουκ από τους δράκους της Δύσης; Με εντυπωσίασε πάντως που η Κίνα απαγορεύει τις τοπικές σημαίες, με εξαίρεση όμως το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο.

Στην Αμερική, μια ήπειρο που διαμορφώθηκε από την Ισπανία, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, θα συναντήσουμε μεγάλη ποικιλία σημαιών, με πολλούς συμβολισμούς από τους ιθαγενείς. Ποια είναι η μοναδική σημαία με την απεικόνιση γράμματος; Πόσες φορές έχει βρεθεί η σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στη σελήνη; Ποια χώρα έχει δύο επίσημες εθνικές σημαίες και πόσο διαφέρουν μεταξύ τους; Πώς συνδέεται η Καραϊβική με την Αφρική; Σε ποιες σημαίες βρίσκεις ανθρώπους; Απ’ την άλλη, η Αφρική φιλοξενεί 54 χώρες, τις περισσότερες από κάθε άλλη ήπειρο, με κοινό στοιχείο των σημαιών τους το πεντάκτινο αστέρι, που αντιπροσωπεύει την ενότητα, την ελευθερία ή τη ζωή. Ποια είναι τα παναφρικανικά χρώματα; Σε τι διαφέρει η σημαία του Εσουατίνι από τις άλλες αφρικανικές χώρες; Ποια είναι η πιο εντυπωσιακή και πολύχρωμη σημαία του κόσμου; Τι ήταν το απαρτχάιντ; Τι απεικονίζεται στη σημαία του Λεσότο; Τέλος, η Ωκεανία καλύπτει ένα τεράστιο κομμάτι ωκεανού κι έχει τη μικρότερη έκταση γης απ’ όλες τις ηπείρους και τους λιγότερους κατοίκους. Οι σημαίες της συνδέονται λοιπόν με τη θάλασσα και τα αστέρια είτε ως αστερισμοί είτε ως Σταυρός του Νότου είτε ως Άστρο της Κοινοπολιτείας. Ποια σημαία έχει δόντι αγριόχοιρου; Ποιο είναι το πουλί του παραδείσου και πού χρησιμοποιούνται τα φτερά του; Σε ποιες χώρες συναντάμε σημαίες με στοιχεία της κουλτούρας των ανθρώπων της;

Οι ενότητες των ηπείρων χωρίζονται από δισέλιδα με γενικές θεματικές πληροφορίες, όπως για τα χρώματα, για τα θρησκευτικά σύμβολα, για τον ρόλο του ήλιου και της σελήνης, για τα ζώα, καθώς και με αστεία και παράξενα χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Για την εικονογράφηση της Natalia Rojas Castro τα σχόλια περιττεύουν. Άνθρωποι, σημαίες, σχεδιασμοί χωρών, κρατών και ηπείρων, πόλεις και φυσικά τοπία, σημαντικές προσωπικότητες (αν και αποτυπώνονται πολύ αμυδρά, χωρίς έμφαση στη λεπτομέρεια, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό), μικρές εικόνες μέσα σε μεγαλύτερες, απίθανες και ευφάνταστες λεπτομέρειες, εκατομμύρια χρώματα, σωστές τοποθετήσεις και διαστάσεις, όλα αυτά δημιουργούν ένα μεγάλο, χορταστικό, απολαυστικό πανόραμα του κόσμου που ενισχύει τη φαντασία των παιδιών, βοηθάει στην καλύτερη απεικόνιση του κειμένου και ζωντανεύει αξιέπαινα τη σκληρή δουλειά των συγγραφέων.

Οι «Σημαίες» των Jonathan Litton και Laura Knowles είναι ένα κείμενο γεμάτο με χιλιάδες λεπτομέρειες και συναρπαστικά μυστικά. 195 ανεξάρτητες χώρες σε έξι ηπείρους και οι αντίστοιχες σημαίες τους αναφέρονται σε αυτό το εκπληκτικό και απολαυστικό ταξίδι στον χρόνο, στην ιστορία, στη γεωγραφία, ένα ταξίδι που δε σταματάει ποτέ, μιας και οι σημαίες εξακολουθούν ν’ αλλάζουν, με τη σημασία τους να επηρεάζεται από γεγονότα που ακόμα δεν έχουν συμβεί. «Το ιστορικό των αλλαγών στις σημαίες και τη σημασία τους μάς φανερώνει πως η ιστορία είναι ζωντανή»! Το ξεφύλλισα, το διάβασα, το μελέτησα, το αγάπησα.

Βιβλίο Ο Άρης χαμογελάει-Ο Άρης γκρινιάζει 
Τίτλος πρωτοτύπου Grahams’ got the grins grumps
Συγγραφέας P. Crumble
Εικονογράφος Matt Shanks
Μετάφραση Εύη Γεροκώστα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Άρης είναι ένα γκρινιάρικο ελεφαντάκι που μια μέρα του πάνε όλα στραβά. Το αγαπημένο του πουλόβερ έχει μπει στο πλύσιμο, πάτησε ένα παιχνίδι, του κόπηκε το κορδόνι του παπουτσιού, άρχισε να βρέχει όταν ξεκίνησε για το σχολείο κι είχε και αρακά για μεσημεριανό όταν γύρισε σπίτι! Ήταν μια απαίσια μέρα για τον Άρη…ή μήπως όχι; Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών και πάνω, τα οποία μπορούν να γυρίσουν το βιβλίο ανάποδα και να διαβάσουν την ιστορία από την αρχή, γεμάτη αισιοδοξία και τύχη αυτήν τη φορά! Έτσι, μέσα από έξυπνες ανατροπές, οι μικροί αναγνώστες μαθαίνουν να βρίσκουν κάτι αισιόδοξο στις αναποδιές τους και να μην γκρινιάζουν ασταμάτητα, αφού σύντομα, με κάποιον τρόπο, κάτι καλό θα βγει στην πορεία. Για παράδειγμα, μετά τον αρακά έχει μηλόπιτα για επιδόρπιο!

Η εικονογράφηση του Matt Shanks είναι απλή και χωρίς πολλές λεπτομέρειες, με μεγάλες μορφές και πολλά χρώματα. Η προβοσκίδα του Άρη βοηθάει κι αυτή με τον τρόπο της δημιουργώντας έτσι αστείες απεικονίσεις ενώ οι καθαυτές ιστορίες χρωματίζονται με πιο σκούρες επιλογές η γκρινιάρικη, με πιο φωτεινές η αισιόδοξη. Ένα θυμωμένο σύννεφο συνοδεύει τον Άρη όταν γκρινιάζει κι ένα κίτρινο φόντο στις περισσότερες στιγμές της ημέρας του αισιόδοξου Άρη. Επίσης μου άρεσε πολύ σε χρώματα και απεικόνιση η βόλτα του Άρη με τη φίλη του τη Φένια κάτω από τη βροχή. Επομένως, ποιον Άρη προτιμάτε και πώς μπορείτε να βελτιώσετε μια δύσκολη μέρα;

Βιβλίο Τα ταξίδια του Μαρίνου
Τίτλος πρωτοτύπου I viaggi di Marino
Συγγραφέας-Εικονογράφος Cecilia Cavallini 
Μετάφραση Βαρβάρα Καρζή
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Μαρίνος είναι ένας γλυκός ρινόκερως που θέλει να νιώθει χρήσιμος κι εφευρίσκει διάφορες ιδέες για να βοηθάει τον κόσμο. Όλα ξεκίνησαν όταν το καλοκαίρι μοίραζε σπιτικές λεμονάδες και διαπίστωσε πως αυτό μπορεί να το προσφέρει ο οποιοσδήποτε κι έτσι στρέφει το ενδιαφέρον του αλλού. Αποφασίζει λοιπόν να φέρνει τη βροχή όπου την έχουν ανάγκη και σύντομα αρχίζει να ταξιδεύει ακολουθώντας πάντα το καλοκαίρι. Έτσι ξεκινάει μια συναρπαστική σειρά ταξιδιών σε όλο τον κόσμο και οι μικροί αναγνώστες ακολουθούν τον Μαρίνο από τον βορρά μέχρι τον νότο. Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών και πάνω και το λεξιλόγιο είναι απλό και εύληπτο. Ο γλυκός ρινόκερως πότε ταξιδεύει στον νότο κάτω από τον Ισημερινό, πότε στον Νέο Κόσμο που θέλουν να καθαρίσει ο βρώμικος αέρας, πότε στην Ευρώπη που έχει αναστατωθεί από τις θερμοκρασίες, πότε στην ανατολή για τους πολύτιμους ορυζώνες. Γιατί δεν τον καλούν όμως και στον Βόρειο Πόλο; Θα στρέψει τη ματιά του ο Μαρίνος και προς τα εκεί; Και πώς μπορεί να συνεισφέρει στους πόλους με τη βροχή; Τίποτα δεν εμποδίζει τον ήρωα της ιστορίας να σκαρφιστεί κάτι εξίσου χρήσιμο και γέλασα πολύ με την ευστροφία του.

Η Cecilia Cavallini έκανε και την εικονογράφηση του κειμένου της, το οποίο γέμισε με παλ και πλούσια χρώματα γεμάτα φως και αδρές γραμμές. Παραστατικές απεικονίσεις, ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, σωστή προοπτική, έξυπνες οπτικές γωνίες κι ένα χορταστικό δισέλιδο στο τέλος του βιβλίου όπου ξεδιπλώνεται ο πλανήτης μας σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια είναι γνωρίσματα που θα οξύνουν τη φαντασία των παιδιών, θα εμπλουτίσουν τη σκέψη τους και το λεξιλόγιό τους στην προσπάθειά τους να περιγράψουν τι βλέπουν σε κάθε σελίδα. Αγάπησα τα σαλιγκαράκια μες στη βροχή, εντυπωσιάστηκα από τα πολύχρωμα ψάρια και τις πανέμορφες ομπρέλες που δημιούργησαν γοητευτικές εικαστικές αντιθέσεις και απόλαυσα τις μεταμορφώσεις του Μαρίνου σε κάθε περίσταση. Ελάτε λοιπόν να ζήσουμε «Τα ταξίδια του Μαρίνου».

Βιβλίο Γεωγραφία για εντελώς αγεωγράφητους 
Συγγραφείς Η γεωγραφία είναι πολύ κουλ
Κατηγορία Non fiction / Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ας ξεκινήσουμε με δύο καίριες αλήθειες: έχουμε συνδέσει «τη διαδικασία της μάθησης με τη μαραζωτική και ξενέρωτη εμπειρία του σχολείου» και «σχεδόν όλοι είμαστε αγεωγράφητοι και αυτό είναι λογικό». Επομένως, αν θέλουμε από μόνοι μας να μάθουμε πράγματα, αν μας λείπει η πραγματική και ουσιαστική μάθηση, αν η κοιμισμένη παιδική μας περιέργεια ξεκουράστηκε αρκετά με άφθονο ύπνο, αυτό το βιβλίο είναι η καλύτερη ευκαιρία να ξεκινήσουμε από την αρχή και με τους δικούς μας ρυθμούς να μάθουμε, να γνωρίσουμε, να κατανοήσουμε και να θαυμάσουμε την ομορφιά και τη μαγεία του πλανήτη μας. Ας μην ξεχνάμε πως η γεωγραφία είναι η πιο κατάλληλη αφετηρία για να κατανοήσουμε την ιστορία και την επικαιρότητα, οπότε οι απορίες που γεννιούνται οδηγούν σε νέο ψάξιμο κ. ο. κ. «Είναι η γνωριμία με τον χώρο στον οποίο συμβαίνουν όλα και έχει ενδιαφέρον γιατί πολλές φορές ο χώρος ο ίδιος καθορίζει τα γεγονότα. Η πορεία του ανθρώπινου είδους (και όχι μόνο) έχει καθοριστεί σε τεράστιο βαθμό από τη γεωγραφία και είναι κρίμα που της έχει κολλήσει η ρετσινιά του πιο βαρετού μαθήματος» (σελ. 7).

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία ξεκάθαρα κεφάλαια: τα Βασικά με χιλιάδες διευκρινίσεις πάνω στους χάρτες, στα κράτη, στο φυσικό περιβάλλον, στα σύνορα, στην Ιστορία κλπ., τις Συχνές απορίες και παρεξηγήσεις που συμπληρώνουν τις πρώτες γνώσεις και τις Εξυπνάδες, οπότε αφήνεσαι εντελώς ελεύθερος να γελάσεις και να μάθεις μέσα από ερωτήσεις που πολύς κόσμος θεωρεί χαζές αλλά είναι πέρα για πέρα σωστές. Μικρά υποκεφάλαια, ακόμη πιο μικρές και συμπυκνωμένες παράγραφοι, παραστατική εικονογράφηση που βοηθάει πάρα πολύ, πολλά και διαφορετικά χρώματα που στηρίζουν ακόμη περισσότερο τον τρόπο μάθησης, διάσπαρτο χιούμορ και αστείες παρατηρήσεις, ο συνδυασμός της επιστημονικής γνώσης με τον προφορικό, οικείο και άμεσο λόγο (χρησιμοποιείται το β΄ ενικό πρόσωπο), η ξεκάθαρη και βοηθητική δομή είναι τα βασικότερα θετικά γνωρίσματα ενός βιβλίου που με έπιασε από το χέρι και με οδήγησε σωστά στον αρχικά δύσβατο κόσμο της γεωγραφίας και με γέμισε ιδέες, απορίες, σκέψεις και προβληματισμούς.

Από την αρχή παθαίνεις «Ένα μικρό σοκ»: Μόνο το 29% της γης είναι ξηρά και μάλιστα μόνο το 1% κατοικείται, δηλαδή αν ενώναμε όλες τις πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά κλπ. θα δημιουργούνταν μια αστική έκταση όση το ¼ της ερήμου Σαχάρα! Κι όσο προχωρούσα και βυθιζόμουν στον κόσμο που με περιβάλλει, απορροφημένος από τις γεωπολιτικές και στρατηγικές μεταβολές, να σου και η ατάκα: «Η Ασία όμως, που είναι και τεράστια, είναι ένα γεωμορφολογικό τουρλουμπούκι» (σελ. 52). Επίσης, δεν ήξερα πως οι ωκεανοί, που φαίνονται σα βαρετές και άδειες εκτάσεις, σφύζουν από ζωή! Ω, ναι! Το 95% όλων των έμβιων όντων του πλανήτη ζει στους ωκεανούς, οι οποίοι είναι και ο πραγματικός πνεύμονας του πλανήτη, γιατί εκεί παράγεται το 70% του οξυγόνου της ατμόσφαιρας! Πιο συγκεκριμένα, ο Ειρηνικός είναι μεγαλύτερος σε έκταση απ’ ό,τι όλη η ξηρά της γης μαζί, στα νησιά του ζουν 15.000.000 άνθρωποι, χώρια ο πληθυσμός της Αυστραλίας ενώ ταυτόχρονα στα νερά του έχουν γίνει πάνω από 1000 πυρηνικές δοκιμές! Τι άλλο να σημειώσω; Α, ναι! Μπορώ να φτιάξω ένα δικό μου κράτος; Με βάση το Διεθνές Δίκαιο μπορώ αλλά: πρέπει να είναι σε εδαφική περιοχή που δεν ανήκει ήδη σε άλλον, να έχει μόνιμο πληθυσμό, δική του κυβέρνηση που να συνεννοείται με τα άλλα κράτη, να έχει σύνταγμα, νόμους, σημαία και εθνικό ύμνο, να έχει κηρυχθεί ανεξάρτητο και να το αναγνωρίζουν τα υπόλοιπα κράτη!

Αυτά είναι ελάχιστα μόνο δείγματα γραφής και γνώσης που βρήκα στο εκπληκτικό «Γεωγραφία για εντελώς αγεωγράφητους». Ταξίδεψα, έμαθα, προβληματίστηκα, ξεκαθάρισα, συνειδητοποίησα και θαύμασα την ομορφιά και τις εξελίξεις του γύρω μας κόσμου. Ποια είναι η ψηλότερη κορυφή της Αυστραλίας και γιατί δε βρίσκεται στην Αυστραλία; Γιατί δεν πρέπει να ταυτίζουμε την έννοια του κράτους με την έννοια του έθνους; Ποιες είναι οι χώρες με τη μεγαλύτερη και ποιες με τη μικρότερη έκταση; Γιατί η Ινδονησία έχει μουσουλμανικό πληθυσμό και μάλιστα τον μεγαλύτερο της Νοτιοανατολικής Ασίας; Ποιο είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Αφρική και λειτούργησε ως εμπόδιο στην ανάπτυξη της ηπείρου και γιατί είναι τόσο φτωχές οι χώρες της ενώ έχουν τόσο φυσικό πλούτο; Τι είναι η μερκατορική προβολή ενός χάρτη; Ποια είναι η διαφορά μεταξύ Αγγλίας, Μεγάλης Βρετανίας και Ηνωμένου Βασιλείου; Αυτές και χιλιάδες άλλες ερωτήσεις βρίσκουν απαντήσεις σε αυτό το βιβλίο και περιμένουν τον καθένα από μας να ψαχουλέψει, να ξεφυλλίσει, να μάθει και να κατανοήσει!

Βιβλίο Συνέντευξη με έναν κούρο
Συγγραφέας Μαίρη Βογιατζή
Εικονογράφος Ράνια Ηλιάδου
Κατηγορία Βιβλία γνώσεων
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Ευτύχης είναι ένας ρεπόρτερ που γράφει στην εφημερίδα του σχολείου του και παίρνει συνεντεύξεις από… αγάλματα και εκθέματα μουσείων! Το πρώτο βιβλίο της σειράς με τον ρεπόρτερ Ευτύχη αφορά τον τεράστιο κούρο της Σάμου, ένα εντυπωσιακό άγαλμα πέντε μέτρων που βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο στο Βαθύ. Μέσω ερωταποκρίσεων και με εύληπτο τρόπο ξεδιπλώνεται η ιστορία του αγάλματος, του αρχαιολογικού χώρου του Ηραίου και της αρχαίας Σάμου, μαθαίνουμε πώς και γιατί κατασκευάζονταν τα αγάλματα, τι απέγιναν τα χρώματα με τα οποία τα είχαν βάψει κ. π. ά. Το κείμενο συμπληρώνεται από ερωτήσεις που μπορούν να απαντήσουν τα παιδιά, από τον δεκάλογο του καλού ρεπόρτερ μουσείων, κάτι που θα καθοδηγήσει σωστά τους μικρούς αναγνώστες την επόμενη φορά που θα επισκεφθούν ένα μουσείο στο πώς να κινηθούν, τι να παρατηρήσουν, πώς να αγαπήσουν αυτές τις επισκέψεις, καθώς και από άφθονο χώρο για να γράψουν τη δική τους συνέντευξη από ένα έκθεμα. Η εικονογράφηση της Ράνιας Ηλιάδου είναι αφαιρετική και σουρεαλιστική, με ποικίλες οπτικές γωνίες, βοηθάει το κείμενο με ενδιαφέρουσες απεικονίσεις γύρω από την εποχή και την τέχνη στις οποίες αναφέρεται το κείμενο.

Βιβλίο Το ημερολόγιο ενός εξερευνητή #3: Στη μαύρη ήπειρο
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφος Βασίλης Γρίβας
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Άρης μετακομίζει στην Αθήνα από τη στιγμή που ο πατέρας του πήρε προαγωγή στη δουλειά του. Μένει με τους γονείς του σε μια ανακαινισμένη πολυκατοικία στο κέντρο, στο ρετιρέ, με μια σοφίτα που αν την καθαρίσει ο Άρης θα μπορεί να τη χρησιμοποιεί ως αποκλειστικά δικό του χώρο. Έτσι το παιδί πέφτει με τα μούτρα στην καθαριότητα ώσπου… ανακαλύπτει κάτι σημειώσεις κι ένα αραχνιασμένο ιπτάμενο τρίκυκλο. Στα προηγούμενα βιβλία μάθαμε πως το όχημα άνηκε στον εξερευνητή Φίλιππο Φευγάτο, έναν επιστήμονα που μια μέρα εντελώς ξαφνικά μεταφέρθηκε με ζουρλομανδύα σε άσυλο. Γιατί βρίσκεται ο καθηγητής στην Αφρική και τι ψάχνει πάλι που θα τον φέρει αντιμέτωπο με νέους κινδύνους; Γιατί θέλει κάποιος να δηλητηριάσει το νερό της Κένυας; Ποιο μυστικό κρύβεται στις καλλιέργειες λουλουδιών κοντά στη λίμνη της Ναϊβάσα;

Στο τρίτο βιβλίο αυτής της συναρπαστικής και διασκεδαστικής περιπέτειας για παιδιά από 9 ετών και πάνω, γεμάτης χιουμοριστικά περιστατικά, πολλές γεωγραφικές πληροφορίες γύρω από την Αφρική, την έρημο, τους Τουαρέγκ, μυστήριο και αγωνία, μαθαίνουμε πολλά και χρήσιμα πράγματα για την καθημερινότητα των ανθρώπων στη μαύρη ήπειρο. Αγάπησα τη γραφή της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου, γιατί κατάφερε να με εντάξει στον ψυχισμό ενός παιδιού σαν τον Άρη, να με παρασύρει σε άλλη μια καθόλου συνηθισμένη ιστορία και ταυτόχρονα να μου μάθει πράγματα γύρω από την καθημερινή ζωή στην έρημο και πώς επιβιώνουν οι κάτοικοί της, τι σημαίνει Σαχάρα και Τουαρέγκ, πώς είναι η πολιτική κατάσταση στην περιοχή του Νίγηρα, γιατί ανθεί ακόμη το δουλεμπόριο, σε τι κατάσταση είναι η Κένυα και ποιες οι λαογραφικές της παραδόσεις και πολλές άλλες πληροφορίες που περνάνε εύληπτα και καθόλου βαρετά μέσα από τις ιστορίες του εξερευνητή μας. Η εικονογράφηση του Βασίλη Γρίβα είναι εκπληκτική και εξίσου παραστατική με της προκατόχου του, Σάντρας Ελευθερίου, που απολαύσαμε στα δύο πρώτα βιβλία της σειράς. Εναλλάσσεται ανάμεσα στο ασπρόμαυρο και το έγχρωμο, είναι λεπτομερέστατη και αποτυπώνει με σαφήνεια και δυναμισμό μια ποικιλία σκηνών, από την έρημο της Σαχάρα και τα φυσικά τοπία της Κένυας ως τη σοφίτα του καθηγητή και το διαμέρισμα του Άρη. Εξαίρετες λεπτομέρειες, ρεαλιστικές απεικονίσεις, μελετημένες διαστάσεις, προοπτικές και σχέδια, όλα καλοδουλεμένα και απαραίτητα για να ξεκουράσει κανείς το βλέμμα του από την καταιγιστική δράση.

Βιβλίο Το ημερολόγιο ενός εξερευνητή #1
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο μιας διασκεδαστικής περιπέτειας για παιδιά από 9 ετών και πάνω, γεμάτης χιουμοριστικά περιστατικά, πολλές γεωγραφικές πληροφορίες γύρω από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, μυστήριο και αγωνία. Έμαθα πολλά πράγματα αλλά πάνω απ’ όλα αγάπησα τη γραφή της κυρίας Κουτσοδημητροπούλου, γιατί κατάφερε να με εντάξει στον ψυχισμό ενός παιδιού σαν τον Άρη, να με παρασύρει σε μια καθόλου συνηθισμένη ιστορία και ταυτόχρονα να μου μάθει πράγματα γύρω από την οικολογική συνείδηση και τον τρόπο ζωής σε μια μακρινή ήπειρο, όπως η Αυστραλία.

Ο Άρης είναι ένα συνηθισμένο παιδί που διαβάζει Λούκι Λουκ στον ελεύθερο χρόνο του, πρόθυμο και εργατικό (καλά, ας μην του χαρίζανε τη σοφίτα αν δεν την καθάριζε μόνος του και θα σου ‘λεγα εγώ). Γέλασα πολύ με την κλασική κουτσομπόλα γειτόνισσα, την κυρία Μοσχούλα και συμπάθησα το κοριτσάκι του δεύτερου ορόφου, τη Λίνα, που θυμάται ακόμη τον παράξενο Φίλιππο Φευγάτο, έναν επιστήμονα που μια μέρα εντελώς ξαφνικά μεταφέρθηκε με ζουρλομανδύα σε άσυλο. Τι πραγματικά να του συνέβη άραγε; Όντως τρελάθηκε ή ήταν θύμα σκευωρίας, μιας και οι ανακαλύψεις του δεν άρεσαν σε κάποιους;

Η εικονογράφηση της κυρίας Σάντρας Ελευθερίου είναι εκπληκτική. Εναλλάσσεται ανάμεσα στο ασπρόμαυρο και το έγχρωμο, είναι λεπτομερέστατη και αποτυπώνει με σαφήνεια και δυναμισμό μια ποικιλία σκηνών, από τη μακρινή Νέα Ζηλανδία ως τη σοφίτα του καθηγητή και το διαμέρισμα του Άρη. Πολλές φορές μου φάνηκε σα να έβλεπα καλοδουλεμένο κινούμενο σχέδιο από γνωστή εταιρεία παραγωγής ταινιών!

Το πρώτο βιβλίο από το «Ημερολόγιο ενός εξερευνητή» είναι μια διασκεδαστική, επιμορφωτική ιστορία, γεμάτη πληροφορίες για την κουλτούρα των Αβοριγίνων και αγωνία για την τύχη του καθηγητή Φευγάτου. Σασπένς, γνώση και καλοσχεδιασμένη πλοκή, γραμμένη σε σωστά και πλούσια ελληνικά. Αναρωτιέμαι ποιος κατέχει το δεύτερο ημερολόγιο και τι θα συμβεί στο επόμενο βιβλίο!

Βιβλίο Το ημερολόγιο ενός εξερευνητή #2: Στην παγωμένη γη
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ελληνοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο δεύτερο βιβλίο αυτής της συναρπαστικής και διασκεδαστικής περιπέτειας για παιδιά από 9 ετών και πάνω, γεμάτης χιουμοριστικά περιστατικά, πολλές γεωγραφικές πληροφορίες γύρω από τη Γροιλανδία, μυστήριο και αγωνία, μαθαίνουμε πολλά και χρήσιμα πράγματα για την καθημερινότητα των ανθρώπων στο βόρειο ημισφαίριο και μέσα από ανατροπές και εκπλήξεις διαπιστώνουμε με τα ίδια μας τα μάτια πώς επηρεάζει ολόκληρο το οικολογικό σύστημα το λιώσιμο των πάγων. Αγάπησα τη γραφή της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου, γιατί κατάφερε να με εντάξει στον ψυχισμό ενός παιδιού σαν τον Άρη, να με παρασύρει σε μια καθόλου συνηθισμένη ιστορία και ταυτόχρονα να μου μάθει πράγματα γύρω από την οικολογική συνείδηση και τον τρόπο ζωής σε άλλη μια μακρινή ήπειρο, αυτήν τη φορά τη Γροιλανδία. Πώς ψαρεύουν, πώς ζουν, πώς επιβιώνουν, ποιες είναι οι συνήθειές τους και η νοοτροπία τους, πώς χτίζουν τα ιγκλού, πώς ονομάστηκε Γροιλανδία (Groen Land = πράσινη χώρα) ένα νησί με 85% πάγο και πολλές άλλες πληροφορίες περνάνε εύληπτα και καθόλου βαρετά μέσα από τις ιστορίες του εξερευνητή μας.

Ο Άρης είναι ένα συνηθισμένο παιδί που διαβάζει Λούκι Λουκ στον ελεύθερο χρόνο του, πρόθυμο και εργατικό (καλά, ας μην του χαρίζανε τη σοφίτα αν δεν την καθάριζε μόνος του και θα σου ‘λεγα εγώ). Γέλασα και πάλι με την κλασική κουτσομπόλα αλλά πανέξυπνη γειτόνισσα, την κυρία Μοσχούλα και συμπάθησα το κοριτσάκι του δεύτερου ορόφου, τη Λίνα, που θυμάται ακόμη τον παράξενο Φίλιππο Φευγάτο. Σε αυτό το βιβλίο μας δίνονται λίγες ακόμη πληροφορίες για την τύχη του και για το μυστήριο που συνοδεύει την εξαφάνισή του, ειδικά από τη στιγμή που συμμετείχε σε μια ακτιβιστική δράση κατά μιας εξέδρας άντλησης πετρελαίου κοντά στην πρωτεύουσα. Πού είναι λοιπόν ο καθηγητής και ποιοι τον κυνηγάνε;

Η εικονογράφηση της κυρίας Σάντρας Ελευθερίου είναι εκπληκτική. Εναλλάσσεται ανάμεσα στο ασπρόμαυρο και το έγχρωμο, είναι λεπτομερέστατη και αποτυπώνει με σαφήνεια και δυναμισμό μια ποικιλία σκηνών, από τον μακρινό Αρκτικό Κύκλο ως τη σοφίτα του καθηγητή και το διαμέρισμα του Άρη. Πολλές φορές μου φάνηκε σα να έβλεπα καλοδουλεμένο κινούμενο σχέδιο από γνωστή εταιρεία παραγωγής ταινιών! Εξαίρετες λεπτομέρειες, ρεαλιστικές απεικονίσεις, μελετημένες διαστάσεις, προοπτικές και σχέδια, όλα καλοδουλεμένα και απαραίτητα για να ξεκουράσει κανείς το βλέμμα του από την καταιγιστική δράση.

Το δεύτερο βιβλίο από το «Ημερολόγιο ενός εξερευνητή» είναι μια διασκεδαστική, επιμορφωτική ιστορία, γεμάτη πληροφορίες για την κουλτούρα των Εσκιμώων (ουπς, των Ινούκ ήθελα να πω, μιας και η λέξη είναι υποτιμητική στη γλώσσα των αυτοχθόνων), αρκτικές αλεπούδες και φώκιες, καθώς και αγωνία για την τύχη του καθηγητή Φευγάτου. Σασπένς, γνώση και καλοσχεδιασμένη πλοκή, γραμμένη σε σωστά και πλούσια ελληνικά. Ναρκουμίκ, Τζένη! Αναρωτιέμαι τι θα συμβεί στο τρίτο βιβλίο και γιατί επέλεξε ο καθηγητής τον Άρη για να τον εντοπίσει και να ακολουθήσει τα χνάρια του!