Αχιλλέας Κυριακίδης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Wed, 03 Mar 2021 07:45:08 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.8 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Αχιλλέας Κυριακίδης – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Το μέγαρο Γιακουμπιάν», του Alaa al-Aswany, εκδ. Πατάκη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ad%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%b9%ce%ac%ce%bd-alaa-al-aswany/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25bc%25ce%25ad%25ce%25b3%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bf-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25b9%25ce%25ac%25ce%25bd-alaa-al-aswany https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ad%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%b9%ce%ac%ce%bd-alaa-al-aswany/#respond Tue, 26 Jan 2021 17:18:23 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10941 Εξαιρετικό, συγκινητικό, απλό, ανατρεπτικό. Μπορεί να ξενίζει ή να μπερδεύει η ροή της αφήγησης στην αρχή αλλά σύντομα όλα τα πρόσωπα του μυθιστορήματος γίνονται μέλη της οικογένειας του αναγνώστη. Άνθρωποι που ξεκινάν αλλιώς και καταλήγουν αλλιώς, η φτώχεια αποκλειστικός παράγοντας της ανέχειας και της κουτοπονηριάς. Αγώνας για επιβίωση. Μεροδούλι μεροφάι. Ο κουτσός υπηρέτης που έχει άλλα σχέδια, ο αδερφός του ο μικροαπατεώνας που δωροδοκεί με χρήματα μια φτωχή κοπέλα για να την πέσει σε έναν γέρο και να του φάνε την περιουσία, ο επαναστάτης νέος που παίρνει μέρος στην Τζιχάντ για να εκδικηθεί για τα βασανιστήρια που υπέστη ως νέος με φρόνημα αντίθετο από την επίσημη κυβέρνηση. Ο ομοφυλόφιλος δημοσιογράφος-αρχισυντάκτης που ψάχνει απελπισμένα για μια συντροφιά κι όχι μια ξεπέτα ενώ αγωνίζεται να περισώσει το κύρος του στην αυστηρή μουσουλμανική κοινωνία που τον περιβάλλει. Η αυστηρή αδελφή που φτάνει στα άκρα για να κλέψει την περιουσία του αδελφού της. Κι όλοι κινούνται, ζουν και μεγαλώνουν στο Μέγαρο Γιακουμπιάν. Ειλικρινά θέλω πολύ να δω και την ταινία.

Βιβλίο Το μέγαρο Γιακουμπιάν
Τίτλος πρωτοτύπου The Yacoubian building (عمارة يعقوبيان)
Συγγραφέας Alaa al-Aswany
Μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο είναι απλό, συγκινητικό και πανέμορφο. Δε διαβάζεις μόνο για την Αίγυπτο από τη δεκαετία του 1950 έως του 1980 (η δράση διαδραματίζεται κυρίως στη δεκαετία του 1980 αλλά υπάρχουν ιστορικές και πολιτιστικές αναφορές στις προηγούμενες δεκαετίες). Τα μηνύματα που περνάει και η κατασκευή των χαρακτήρων είναι διαχρονικά, καθημερινά, λες και ζουν οπουδήποτε κα οποτεδήποτε. Στιγμές της καθημερινότητας, η νομοθεσία, οι επίσημες πολιτικές και κυβερνητικές αντιλήψεις, σαφή αντι-νασερικά συναισθήματα και πράξεις και χαρακτήρες που σίγουρα υπήρχε λόγος να προκαλέσουν σάλος στην Αίγυπτο όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Τέτοια βιβλία με κάνουν να αναζητώ ξανά και ξανά Αιγύπτιους και γενικότερα αραβόφωνους συγγραφείς. Είναι το κάτι άλλο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ad%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%b9%ce%ac%ce%bd-alaa-al-aswany/feed/ 0 «Στο καλό μυθιστόρημα», της Laurence Cossé, εκδ. Πόλις https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8c-%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1-laurence-cosse/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25bb%25cf%258c-%25ce%25bc%25cf%2585%25ce%25b8%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2584%25cf%258c%25cf%2581%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25b1-laurence-cosse https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8c-%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1-laurence-cosse/#respond Mon, 21 Dec 2020 17:50:48 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9517 Ένα πρωτότυπο, ευρηματικό μυθιστόρημα για τον κόσμο της ανάγνωσης και της κριτικής της λογοτεχνίας! Ο Ιβάν και η Φραντσέσκα, δύο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι, συναντιούνται τυχαία σε ένα βιβλιοπωλείο κοντά σε χιονοδρομικό κέντρο της Γαλλίας, διαπιστώνουν πόσα κοινά έχουν και βάζουν μπρος το μεγάλο τους όνειρο: ένα βιβλιοπωλείο που θα πουλάει μόνο καλά βιβλία, αγνοώντας τα πακέτα με τις 60.000 εκδόσεις των νέων μυθιστορημάτων, τις φερέφωνες κριτικές βιβλίων, τη μαζική ανάγνωση, τα best stellers! Για το λόγο αυτό προσεγγίζουν οκτώ λογοτέχνες και τους ζητούν ούτε λίγο ούτε πολύ να τους προτείνουν εξακόσιους τίτλους βιβλίων ο καθένας! Το σχέδιο γίνεται πραγματικότητα, το βιβλιοπωλείο Au bon roman ανοίγει στο Παρίσι και κάνει θραύση! Η απόλυτη μυστικότητα όμως των ονομάτων που απαρτίζουν την επιτροπή κάποια στιγμή ραγίζει γιατί οι τρεις από τους οκτώ πέφτουν θύματα μυστηριωδών ατυχημάτων! Πανικός! Ποιος τους έβαλε στο στόχαστρο; Ποιος θέλει το κακό τους και γιατί; Τώρα τι γίνεται; Τι μέτρα πρέπει να πάρουν για να διατηρήσουν το όνειρό τους;

Βιβλίο Στο καλό μυθιστόρημα
Τίτλος πρωτοτύπου Au bon roman
Συγγραφέας Laurence Cossé
Μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πόλις
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σε γενικές γραμμές το βιβλίο δεν είναι σφιχτοδεμένο. Παρακολουθούμε αργά αργά ένα όνειρο να παίρνει σάρκα και οστά με τον πιο πρωτότυπο τρόπο αφήγησης: μετά τα τρία ατυχήματα, ο Ιβάν και η Φραντσέσκα αφηγούνται τις σκέψεις τους και τα όνειρά τους στον αστυνομικό διευθυντή! Δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα ευχαρίστηση γιατί το βιβλίο είναι πολύ γαλλοκεντρικό κι εγώ έχω μεσάνυχτα από γαλλική λογοτεχνία. Το μυθιστόρημα είναι ευχάριστο, έξυπνο, διαφορετικό και ρίχνει μια ωμή και ταυτόχρονα σκωπτική ματιά στον χώρο του βιβλίου και των κανόνων που το διέπουν: αγωνία για το best seller, ποιος είσαι που θα πουλάς ποιότητα και όχι ευπώλητα, γιατί διάλεξες αυτό και όχι το άλλο, το κοινό ψάχνει έναν τίτλο και δεν τον βρίσκει σε σένα, αυτός γιατί εκθείασε στην κριτική του το τάδε βιβλίο κι εσύ το κατέθαψες, αγνοήστε αυτό το ευπώλητο φληνάφημα και αφιερωθείτε σε αυτό το αριστούργημα, και ένα σωρό άλλα συμβάντα που προσωπικά τα συναντώ συχνά τελευταία λόγω των κριτικών που παρουσιάζω και των χιλιάδων βιβλίων που διαβάζω. Θα το απολαύσετε περισσότερο αν γνωρίζετε περί γαλλικής λογοτεχνίας αλλά σίγουρα θα το διασκεδάσετε και θα γνωρίσετε οικείες εικόνες καθημερινής αναγνωστικής τρέλας!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«-Τι κρίμα, θέλετε να πείτε…τη στιγμή που εσείς κι εγώ ανακαλύπτουμε κάθε μήνα κι από ένα αριστούργημα. Φταίει το ότι ενενήντα τοις εκατό των μυθιστορημάτων που εκδίδονται, “δεν αξίζει τον κόπο”, όπως έλεγε ο Πολάν. Η κριτική θα όφειλε να μην ασχολείται παρά με τα άλλα, αλλά είναι επιπόλαιη και φυγόπονη. Και αδιαφορεί τελείως για την αλήθεια. Δε γνωρίζει παρά δύο νόμους: της συντεχνίας και της παρέας. Με μια λέξη, είναι διεφθαρμένη. -Δεν τολμούσα να το πω. Λιβανίζουν κάτι θλιβερά βιβλία και, μέσα σε αυτό το μάγμα, τα μαργαριτάρια περνούν απαρατήρητα. Εξ ορισμού, η σύγχυση ωφελεί τις μετριότητες» (σελ. 83).

«Μιλάω για τον τρόπο με τον οποίο ζουν σήμερα οι συγγραφείς: τόσο ανταγωνιστικά, ώστε, απ’ ό,τι μου λένε, να φτάνουν στο σημείο να γράφουν μόνο και μόνο για να συντρίψουν τους αντιπάλους τους. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης σ’ αυτό φέρουν τα λογοτεχνικά βραβεία. Να γράφεις για να νικήσεις τους άλλους: τι φτωχή φιλοδοξία! Η τάξις της πνευματικής δημιουργίας έχει αυτό το ωραίο και μοναδικό: είναι ανοιχτή σ’ όλον τον κόσμο. Κι έχουν βαλθεί να την οροθετήσουν! Την έχουν κάνει κλειστή αγορά, όπου κάποια μπεστ-σέλερ καλύπτουν όλο το χώρο της. Κι όταν λέω \”έχουν\”, εννοώ τις εκδοτικές βιομηχανίες, τους δημοσιογράφους-πιόνια, τους χονδρέμπορους της κουλτούρας. Α, χίλιες φορές καλύτερος ο κόσμος των ερασιτεχνών…» (σελ. 147).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8c-%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1-laurence-cosse/feed/ 0 «Αγαπητέ Θεέ», του Eric-Emmanuel Schmitt, εκδ. Opera https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%ce%ad-%ce%b8%ce%b5%ce%ad-eric-emmanuel-schmitt/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b7%25cf%2584%25ce%25ad-%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25ad-eric-emmanuel-schmitt https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%ce%ad-%ce%b8%ce%b5%ce%ad-eric-emmanuel-schmitt/#respond Mon, 02 Nov 2020 20:02:48 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7871 Το κείμενο το γνώρισα χάρη στη θεατρική παράσταση «Όσκαρ» που ανέβηκε στο θέατρο Ελυζέ την περίοδο 2014-2015 και πραγματικά κλονίστηκα. Ένα δεκάχρονο παιδί που πάσχει από λευχαιμία γράφει κάθε μέρα κι ένα γράμμα στο Θεό, περιγράφοντάς του τη μέρα του στο νοσοκομείο, τον μικρόκοσμο στο διάστημα της ανάρρωσης, τους φίλους που έκανε, την κοπέλα που ερωτεύτηκε, τη γιαγιά Ρόουζ που στεκόταν δίπλα του από την αρχή, τη φοβισμένη και γι’ αυτό απομακρυσμένη συμπεριφορά των γονιών του κλπ.

Βιβλίο Αγαπητέ Θεέ
Τίτλος πρωτοτύπου Oscar et la dame rose
Συγγραφέας Eric-Emmanuel Schmitt
Μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Opera
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα υπέροχο κείμενο, ωμό, άμεσο, αληθινό και ευρηματικό. Οι χαρακτήρες αληθινοί, η μοίρα τους τραγική, η εξέλιξη του χαρακτήρα του παιδιού ανεπανάληπτη. Όταν είδα την παράσταση δάκρυσα από τη συγκίνηση, από την τραγικότητα και ταυτόχρονα την αισιοδοξία του Όσκαρ κυρίως αλλά και της Πέγκι Μπλου, από τις σκηνές που περιέγραψε ο συγγραφέας μέσα σε ένα νοσοκομείο κι ήταν λες και όλα όσα έβλεπα συνέβαιναν στο διπλανό διαμέρισμα. Σε δύο σημεία θα σταθώ: όταν η γιαγιά Ρόουζ καταφέρνει να πάρει άδεια για να βλέπει τον Όσκαρ κάθε μέρα για 12 μέρες, αντίθετα με τους κανονισμούς, ο Όσκαρ, αντί να χαρεί, τη ρωτάει: -Τόσο άσχημα είναι τα πράγματα; Και στον συγκλονιστικό μονόλογο της σελίδας 90, όπου ένα άρρωστο παιδί περιγράφει άλλο ένα πρωινό και καταλαβαίνει το μέγεθος και τη δύναμη του «ακατάβλητου» Θεού. Επίσης δε θα ξεχάσω τη συμπεριφορά του Όσκαρ απέναντι στους γονείς του όταν καταλαβαίνει ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι και φοβούνται, η αμηχανία τους οφείλεται στην τραγικότητα της στιγμής και δε θα πάψουν να τον αγαπούν. Αυτό ακριβώς είναι το μεγαλείο του Όσκαρ: ξέρει την κατάστασή του αλλά δε δειλιάζει!

Ένα πλούσιο σε περιεχόμενο βιβλίο, όπου η αθωότητα και η ωμότητα κονταροχτυπιούνται, όπου ένα μικρό παιδί έχει να παλέψει για τη ζωή του αλλά δεν παύει να είναι γεμάτο απορίες, φόβο, προκαταλήψεις. Και παρά το απαισιόδοξο της κεντρικής ιδέας, το χιούμορ και η αισιοδοξία σου κλείνουν το μάτι σε κάθε σελίδα. Ένα από τα ελάχιστα βιβλία που θα κρατήσω στη βιβλιοθήκη μου!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%ce%ad-%ce%b8%ce%b5%ce%ad-eric-emmanuel-schmitt/feed/ 0 «Όλα τα μανιτάρια τρώγονται», του Hervé Le Tellier, εκδ. Opera https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%81%cf%8e%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-herve-le-tellier/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%258c%25ce%25bb%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b9%25cf%2584%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25cf%2581%25cf%258e%25ce%25b3%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25b9-herve-le-tellier https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%81%cf%8e%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-herve-le-tellier/#respond Wed, 28 Oct 2020 15:07:44 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7689 Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως είναι πολύ δύσκολο να συγκρατήσεις τα γέλια σου όταν κάποιος υπεύθυνος του σούπερ μάρκετ σού συστηθεί ως προϊστάμενος των λαχανικών ή των κατεψυγμένων. Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως, αν ήμουν καθηγητής σχεδίου, θα ζητούσα από τους μαθητές μου να σχεδιάσουν τα πόδια της Τζοκόντας. Τι σκέφτεσαι; Σκέφτομαι πως ευτυχώς που κουφός ήταν ο Μπετόβεν και όχι ο Μότσαρτ. Χίλιες καθημερινές, τρυφερές, σκληρές, ορθόδοξες, ανορθόδοξες, βίαιες, λογικές, παράλογες, αυθόρμητες, επεξεργασμένες ή μη, αλλά αναμφίβολα έξυπνες απαντήσεις σε μια πολύ απλή ερώτηση. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Όλα τα μανιτάρια τρώγονται
Τίτλος πρωτοτύπου Les amnésiques n’ont rien vécu d’inoubliable
Συγγραφέας Hervé Le Tellier
Μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης
Κατηγορία Non fiction / Χιούμορ
Εκδότης Opera
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σκέφτομαι τι να πάρω για την υψοφοβία μου στο αεροπλάνο: xanax των 5 ή βαλεριάνα (φυσική λύση);
Πανέξυπνο βιβλίο, με καίρια υποχθόνια και between the lines σκέψεις και ατάκες. (σύντομη κριτική μου που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2012).
]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%81%cf%8e%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-herve-le-tellier/feed/ 0