Βιβλίο Με ανοιχτό βιβλίο 
Τίτλος πρωτοτύπου A libro aperto
Συγγραφέας Massimo Recalcati
Μεταφραστής Χρήστος Πονηρός
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Κέλευθος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για ένα είδος αυτοβιογραφίας μέσα από την ανάγνωση των βιβλίων που καθόρισαν τον ψυχαναλυτή, στοχαστή και άνθρωπο Massimo Recalcati και ταυτόχρονα μια απόπειρα να απαντηθούν ερωτήσεις όπως «τι σημαίνει διαβάζω», «γιατί υπάρχουν βιβλία που δεν τα έχουμε ξεχάσει αλλά είναι γραμμένα ανεξίτηλα στη μνήμη μας» και άλλα. Μικρά κεφάλαια που μπορούν να διαβαστούν και αυτόνομα οδηγούν τον αναγνώστη σε μια ενδιαφέρουσα εσωτερική αναδίφηση και δίνουν τις λέξεις που όλοι ψάχνουμε για να περιγράψουμε τα συναισθήματα και τις συνέπειες από την ανάγνωση ενός βιβλίου. «Δεν είμαστε άραγε όλοι μας φτιαγμένοι και από τα βιβλία που έχουμε διαβάσει» (σελ. 13); Ναι, αλλά: «Διαβάζω σημαίνει πρωτίστως ότι διαβάζομαι από το βιβλίο, ότι εκτίθεμαι στην ανάγνωσή του» (σελ. 17). Και πάνω απ’ όλα: «Τι είναι στ’ αλήθεια ένα βιβλίο ώστε να ασκεί όλη αυτήν τη δύναμη στους αναγνώστες του» (σελ. 13);

Η απάντηση είναι έξυπνη και απλή: το βιβλίο είναι ένα μαχαίρι, ένα σώμα και μια θάλασσα. Μαχαίρι γιατί κόβει τη ζωή μας και της δίνει μια νέα μορφή, διαχωρίζει δηλαδή πώς ήταν η ζωή μας πριν και πώς μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου. Κάθε βιβλίο είναι κι ένα σώμα, έχει μυρωδιά, σάρκα, βλέμμα και ξεχωριστή ύπαρξη, αρκεί να διαβάζουμε με την καρδιά κι όχι με τον νου. Θάλασσα γιατί διαβάζεται πάντα ανοιχτό, κουβαλάει το ανεξάντλητο της ανάγνωσης και δεν έχει ιδιοκτησία. Κι επιπλέον: «Η μυστηριώδης δύναμη του βιβλίου συμπίπτει με τη μυστηριώδη δύναμη της επιθυμίας. Γι’ αυτό κάποια βιβλία μένουν στο ράφι τους ή στο σακίδιό τους σαν νεκρά βάρη ενώ άλλα όπως ο Λάζαρος σηκώνονται και περπατούν» (σελ. 47). Το βιβλίο είναι «μια συνάντηση που διακόπτει τη συνηθισμένη ροή του χρόνου. Μετά από αυτήν τη συνάντηση η ζωή μας δεν είναι πια η ίδια»» (σελ. 27). Αυτό το σκεφτήκατε ποτέ; «Τα βιβλία μας αφηγούνται την ιστορία μας, είναι η γλώσσα μας, συγκεντρώνουν όχι μόνο τις λέξεις αυτού που τα έγραψε αλλά και τον συναρπαστικό χρόνο της δικής μας ανάγνωσης» (σελ. 28). Στο δεύτερο μέρος πάμε ακόμη πιο βαθιά, με τον συγγραφέα να καταγράφει τα πιο ουσιώδη ίχνη που αφορούν την προσωπική του βιογραφία, δηλαδή την πνευματική του εξέλιξη, μέσα από την επανανάγνωση εννιά βιβλίων. Αυτό το κομμάτι  χρησιμοποιείται ως τεκμηρίωση στο σκεπτικό: «Γιατί το να μιλήσουμε για τα βιβλία που αγαπήσαμε σημαίνει να μιλήσουμε για τη ζωή μας». Οδύσσεια, Βίβλος, «Ο λοχίας στο χιόνι» του Μάριο Ριγκόνι Στερν, «Η ναυτία» και «Ο ηλίθιος της οικογένειας» του Ζαν-Πωλ Σαρτρ, «Είναι και χρόνος» του Μάρτιν Χάιντεγκερ, «Γραπτά» του Ζακ Λακάν, «Ο δρόμος» του Κόρμακ Μακάρθυ είναι αυτά που επηρέασαν τον συγγραφέα και οι επεξηγήσεις και τα βιώματα που παραθέτει συμπληρώνουν με τον καλύτερο τρόπο το συναρπαστικό φιλαναγνωστικό περιεχόμενο του δοκιμίου.

Το «Με ανοιχτό βιβλίο» είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και αρκούντως βιβλιοφιλικό δοκίμιο για την αγαπημένη μας ασχολία, την ανάγνωση. Φιλοσοφία και ψυχολογία, γλωσσολογία και κοινωνιολογία έρχονται και συντροφεύουν τον τρόπο σκέψης του συγγραφέα ενώ αποφθέγματα ανθρώπων της διανόησης όπως ο Ζαν Πωλ Σαρτρ, ο Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν και ο Ζακ Λακάν συμπληρώνουν και τεκμηριώνουν τις απόψεις του κειμένου. Παρεκβάσεις με δείγματα από πίνακες ζωγραφικής όπως «Οι πρεσβευτές» του Χανς Χόλμπαϊν του Νεότερου ή μουσικά παραδείγματα δίνουν μια ελκυστική πολυπρισματικότητα και βοηθάνε και με άλλα, πέραν της ανάγνωσης, παραδείγματα, ώστε να γίνουν κατανοητές οι σκέψεις και οι απόψεις του Massimo Recalcati.

Βιβλίο Ο γάτος που έσωζε βιβλία 
Τίτλος πρωτοτύπου The cat who saved books
Συγγραφέας Sosuke Natsukawa
Μεταφραστής Αύγουστος Κορτώ
Κατηγορία Αλληγορία / Περιπέτεια
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Sosuke Natsukawa έγραψε ένα δυνατό, υπέροχο και ανατρεπτικό μυθιστόρημα βιβλιοφιλίας και ταυτόχρονα αυτογνωσίας. Οι μάχες που καλείται ο μικρός ήρωας να δώσει μαζί με τον τιγρέ γάτο αφορούν τον κόσμο του βιβλίου, των εκδόσεων, των αναγνωστών. Θα έρθει αντιμέτωπος με χαρακτήρες που δεν περίμενε και θα δει περιπτώσεις που δε συνάδουν με τα θετικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ανάγνωσης. Η απρόσμενη επίσκεψη από τον πορτοκαλή γάτο ονόματι Τίγρη που ζητάει τη βοήθειά του για να βρουν βιβλία που έχουν φυλακιστεί είναι η αρχή για ένα συναρπαστικό και αναπάντεχο ταξίδι. Η φίλη και συμμαθήτρια του Ριντάρο, Σάγιο Γιουζούκι, που ανησυχεί πραγματικά για κείνον, θα σταθεί στο πλάι του και θα τον βοηθήσει με απρόσμενο τρόπο. Το απλό και λιτό λεξιλόγιο και το γεμάτο νοήματα και ευφάνταστους παραλληλισμούς κείμενο συγκροτούν ένα απολαυστικό μυθιστόρημα που βάζει σε σκέψεις, καταγράφει τα κακώς κείμενα στον εκδοτικό και βιβλιοφιλικό χώρο και προσφέρει άφθονη τροφή για σκέψη. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ιαπωνικού πολιτισμού (όπως οι πύλες γακιμόν, ο ειδικός χώρος υποδοχής γκενκάν, οι χάρτινες πόρτες φουσούμα κ. π. ά.), τα ιδεογράμματα της ιαπωνικής γλώσσας, τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, η φύση του νησιού (ακακίες, φροντισμένοι κήποι, δαμασκηνιές, κληματίδες, κερασιές) στολίζουν το κείμενο και δημιουργούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φόντα στο πλαίσιο των οποίων διαδραματίζεται η καθαυτή δράση. Ρομέν Ρολάν, Μαρσέλ Προυστ, Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί, Αλέξανδρος Δουμάς, Φρίντριχ Νίτσε («…τον προβάρουν σαν να πρόκειται για μοδάτο παλτό»), Τζέιμς Μπόζγουελ, Οσάμου Νταζάι, Μπενζαμέν Κονστάν και χιλιάδες άλλα περισσότερο ή λιγότερο γνωστά ονόματα από τον χώρο της λογοτεχνίας και των επιστημών τοποθετούνται σε καίρια σημεία της αφήγησης κι εμπλουτίζουν τις μάχες που έχει να δώσει ο πρωταγωνιστής με άτομα που αγαπούν τα βιβλία με τον δικό τους, όχι απαραίτητα θετικό, τρόπο. Οι δοκιμασίες θυμίζουν παραφροσύνη αλλά η βασική ιδέα της κάθε μίας είναι το κέντρισμα μιας αλήθειας που θα οδηγήσει σε σκέψεις, αλλαγές, προβληματισμούς και ευφάνταστες περιπέτειες.

Ο φυλακιστής διαβάζει ακατάπαυστα αλλά τα βιβλία του είναι κλειδωμένα με λουκέτα σε αστραφτερές, διαφανείς βιτρίνες. Γιατί να μετράμε τα βιβλία που διαβάζουμε και γιατί να τα κρατάμε στα ράφια μας; Με τη μία και μοναδική ανάγνωση επιτέλεσαν τον ρόλο τους και τώρα καμαρώνουν από σκονισμένα ράφια ή τους οφείλουμε κι άλλες αναγνώσεις; Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αναγνώστη και κατόχου; Τα βιβλία πρέπει να παραμένουν του κουτιού ή να αποκτούν τσακίσεις, γραμμές, αλλοιώσεις ώστε να γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του κατόχου τους; («Αν δεν ανοιχτεί, ένα βιβλίο που κατέχει την τρομερή δύναμη μιας επικής ιστορίας είναι απλώς χαρτομάνι. Αλλά το βιβλίο που έχει δεχτεί φροντίδα κι αγάπη, που έχει γεμίσει με ανθρώπινες σκέψεις, έχει προικιστεί με ψυχή», σελ. 146). Τα πολλά βιβλία δίνουν και περισσότερο κύρος; Από την άλλη, ο ακρωτηριαστής συλλέγει βιβλία αλλά τα κακομεταχειρίζεται φριχτά. Τι είναι η ταχυανάγνωση και πόση αξία έχει να μάθει ο κόσμος να διαβάζει πιο γρήγορα; Ποιες είναι οι τεχνικές ταχείας ανάγνωσης; Είναι απαραίτητες ή μήπως ακρωτηριάζουν και υποβιβάζουν την ουσία του ίδιου του βιβλίου; «Βιασύνη σημαίνει ότι σου ξεφεύγουν ένα σωρό πράγματα» (σελ. 84). Τέλος, ο πωλητής αντιμετωπίζει τα βιβλία ως αναλώσιμο αγαθό, εκδίδει «βιβλία που πουλάνε». «Τυπώνουμε τα βιβλία που θέλει η κοινωνία» (σελ. 121), υποστηρίζει. «Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα βιβλία που εκτιμάς και σ’ εκείνα που θέλει η υπόλοιπη κοινωνία», λέει στον έκπληκτο Ριντάρο και συνεχίζει: «Ξέρεις τι ψάχνουν οι περισσότεροι αναγνώστες σε ένα βιβλίο; Κάτι εύκολο, φτηνό και συναρπαστικό» και ακόμη χειρότερα: «Ο κόσμος είναι κουρασμένος από τη ζωή. Το μόνο που θέλει είναι είτε διέγερση είτε γιατρειά» (σελ. 122-123). Μήπως όμως εκτός από την εμπορική υπάρχει και η συναισθηματική αξία του βιβλίου; Ποιο από τα δύο είναι ισχυρότερο; Πώς μπορεί κάποιος που χρησιμοποιεί τους χάρτινους φίλους ως αντικείμενο προς πώληση να αλλάξει γνώμη; Ποια οπτική γωνία θα τον βοηθήσει ν’ αλλάξει γνώμη; Πώς επηρεάζει η «υπακοή» των εκδοτών στις επιθυμίες του κοινού την πολυφωνία στον εκδοτικό χώρο, τις διαφορετικές αναγνωστικές προκλήσεις, ακόμη και την πνευματική καλλιέργεια των αναγνωστών; Αυτό είναι για μένα το καλύτερο επιχείρημα επ’ αυτού: «Αν σου φαίνεται δύσκολο, σημαίνει ότι περιέχει κάτι που σου φαίνεται πρωτόγνωρο. Κάθε δύσκολο βιβλίο μάς προσφέρει μια ολοκαίνουργια πρόκληση» (σελ. 179).

Σε όλες αυτές τις διχογνωμίες που έχει να αντιμετωπίσει ο νεαρός ήρωας αντιδιαστέλλεται η καλλιέργεια και η αγάπη που του έχει ήδη ενφυσήσει ο παππούς του, ένας σοφός άνθρωπος. «Τα βιβλία έχουν τρομερή δύναμη», υποστήριζε. Γιατί άφησε το πανεπιστήμιο και άνοιξε το μαγαζί; Σε τι προσέβλεπε; Ποια ήταν τα σχέδιά του, τα όνειρα και οι φιλοδοξίες του; Πώς θα βοηθήσει έστω και μετά θάνατον τον εγγονό του να εντρυφήσει περισσότερο και βαθύτερα στον κόσμο των βιβλίων και στον πραγματικό τους ρόλο στη ζωή; «Το διάβασμα δεν είναι μόνο απόλαυση ή διασκέδαση. Καμιά φορά πρέπει να περιεργαστείς τις ίδιες αράδες σε βάθος, να ξαναδιαβάσεις κάμποσες φορές τις ίδιες προτάσεις… προχωράς με οδυνηρή βραδύτητα. Και το αποτέλεσμα όλου αυτού του σκληρού μόχθου και της προσεκτικής μελέτης είναι ότι… το οπτικό πεδίο σου διευρύνεται» (σελ. 82-83). Πρέπει να ανεβαίνεις μοχθώντας το βουνό της ανάγνωσης για να το απολαύσεις, τονίζει ξανά και ξανά. «Δεν είναι αλήθεια ότι όσο περισσότερο διαβάζεις τόσο περισσότερο γνωρίζεις τον κόσμο. Όση γνώση και να στριμώξεις στο κεφάλι σου, αν δε σκέφτεσαι ανεξάρτητα, αν δεν πατάς στα πόδια σου, η γνώση που αποκτάς θα είναι πάντα κούφια και δανεική» (σελ. 43).

Ποια ακριβώς δύναμη κατέχουν λοιπόν τα βιβλία; Η χαρά τού να μαθαίνεις πράγματα και το να βλέπεις τις καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο είναι κάτι το συναρπαστικό, υπάρχει όμως κάτι σημαντικότερο από αυτά που να δίνει και τη δύναμη στα βιβλία; Πώς συνδέονται αυτά με τα ανθρώπινα αισθήματα, το νοιάξιμο, τη δοτικότητα, την αγάπη; Πώς αυτή η δύναμη έχει περισσότερο χώρο για εφαρμογή στον σημερινό κόσμο, όπου το αυτονόητο δεν είναι πλέον αυτονόητο, όπου οι άνθρωποι ρωτάνε γιατί δεν πρέπει να πληγώσουν τον άλλον, γιατί να μην τον φοβίσουν ή να μη τον εκμεταλλευτούν; Επιπλέον, σε προσωπικό επίπεδο, το μυθιστόρημα απαντάει σε ερωτήσεις όπως: «Πώς μπορώ να πάω μπροστά αν δεν πιστεύω στον εαυτό μου» κ. ά. Οι περιπέτειες του Ριντάρο Νατσούκι είναι απρόσμενες, συναρπαστικές, γεμάτες εκπλήξεις και δοσμένες μ’ έναν τρόπο που με κράτησε ως την τελευταία σελίδα και την πιο δύσκολη δοκιμασία απ’ όλες!

ΥΓ. Η δεύτερη φωτογραφία είναι από άρθρο της εφημερίδας Japan Times.

Βιβλίο Όλα μπορείς να τα ζήσεις σε ένα βιβλίο
Συγγραφέας Βαγγέλης Ηλιόπουλος
Εικονογράφος Έφη Λαδά
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο κύριος Βαγγέλης Ηλιόπουλος χαρίζει ένα μαγικό ταξίδι στα παιδιά από 6 ετών και πάνω που θα εμπιστευτούν την ιστορία του, μια περιπέτεια γεμάτη απρόοπτα, εκπλήξεις, μεταμορφώσεις και υπέροχα, γλυκά νοήματα! Πλούσιο λεξιλόγιο, ωραίες περιγραφές που ζωντανεύουν τρυφερές και διασκεδαστικές στιγμές, λιτοί διάλογοι και ένας πρωτότυπος τρόπος να πείσει κανείς τα παιδιά να διαβάσουν ένα βιβλίο ή και να μάθουν ανάγνωση, αν ξεκινάνε τώρα να συστήνονται στις υπέροχες λέξεις της γλώσσας μας, είναι μερικά από τα ιδιαίτερα γνωρίσματα που θα συναντήσει κάποιος σε αυτό το βιβλίο.

Συγκινήθηκα με τον λόγο για τον οποίο ο κύριος μαζεύει τις σκόρπιες σελίδες από τον δρόμο κι όταν κατάφερα να φτάσω στο καταφύγιό του αφέθηκα κι εγώ να υποδυθώ αγαπημένους και ξεχωριστούς χαρακτήρες από τον κόσμο της λογοτεχνίας. Τρελαντώνης, Φιλέας Φογκ, Αλέξης Ζορμπάς, Όλιβερ Τουίστ και Φιλέας Φογκ ταξιδεύουν με τον Ναυτίλο του Βερν και με το αεροπλάνο του Μικρού Πρίγκιπα ζωντανεύοντας ένα σύμπαν που περιμένει νέους μικρούς αναγνώστες. Στα πέντε του χρόνια ένα παιδί δύσκολα θα έχει γνωρίσει από πριν αυτούς τους χαρακτήρες, επομένως η κίνηση του κυρίου Ηλιόπουλου να τους συστήσει στο δικό του κοινό ήταν αρκετά τολμηρή, κάτι που επικροτώ, μιας και η μάθηση, η ανάγνωση είναι ένα ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ. Έτσι, όποιος γοητευτεί και συγκινηθεί από την ιστορία αυτή, μόλις την τελειώσει θ’ αναζητήσει αυτούς τους ήρωες, που θα του γνωρίσουν κι άλλους και πριν το καταλάβει θ’ αγαπήσει το διάβασμα! Έτσι γεννιούνται οι νέοι αναγνώστες, με έξυπνους και ευρηματικούς τρόπους!

Εξίσου πρωτότυπη ήταν και η ιδέα να δει ο αφηγητής τον άντρα να διαβάζει σ’ ένα συσσίτιο, κάτι που δείχνει και την κοινωνική ευαισθησία του συγγραφέα. Χιλιάδες μέρη υπάρχουν όπου μπορεί κανείς να διαβάσει όμως ο κύριος Ηλιόπουλος προτίμησε κάτι που ξεφεύγει από την παιδική καθημερινότητα, με την ελπίδα να κινητοποιήσει αυτά τα υπέροχα μυαλουδάκια και να σκεφτούν πως δεν είναι όλα στη ζωή ρόδινα για κάποιους.

Η εικονογράφηση της κυρίας Έφης Λαδά είναι ρεαλιστική, με ωραίες λεπτομέρειες στα κοντινά πλάνα των προσώπων και με ποικιλία οπτικών ερεθισμάτων στις εικόνες που αναπαριστούν την πόλη. Διακριτικές χρωματικές διαβαθμίσεις προσκαλούν τα παιδιά να διαβάσουν την ιστορία και να την αγαπήσουν με τον δικό τους ρυθμό και τρόπο ενώ η αποτύπωση των ηρώων της παγκόσμιας λογοτεχνίας έγινε πιστά και προσεγμένα.

«Όλα μπορείς να τα ζήσεις σ’ ένα βιβλίο» αποφαίνεται ο κύριος Βαγγέλης Ηλιόπουλος και βοηθάει με την ευαισθησία του και την προσεκτική ματιά του κάθε παιδί ν’ αγαπήσει το διάβασμα και να ξεχαστεί μ’ έναν χάρτινο φίλο. Η ιστορία ανήκει στην τριλογία της Ενσυναίσθησης, με τα «Το γιατί των παιδιών φέρνει ελπίδα» και «Δεν έχουν όλα τα παιδιά ίσες ευκαιρίες» να συμπληρώνουν μια καλογραμμένη παλέτα συναισθημάτων και εντυπώσεων.

Βιβλίο Ιπτάμενες σελίδες
Συγγραφέας Βασίλης Παπαθεοδώρου
Εικονογράφος Πέτρος Μπουλούμπασης
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα παιδί, κρυφά από τους γονείς του, πιάνει φιλίες με ένα άστεγο παιδί και μοιράζονται τις ιπτάμενες σελίδες. Ένα άρρωστο κορίτσι στο νοσοκομείο, δίπλα στην ετοιμοθάνατη γιαγιά του, βρίσκει την ελπίδα και τη δύναμη να αντιμετωπίσει τη δυστυχία της διαβάζοντας τις ιπτάμενες σελίδες. Οι φαντάροι στα ακριτικά σύνορα των δύο χωρών ανακαλύπτουν ότι τους ενώνουν πολύ περισσότερα από όσα τους χωρίζουν και κρυφά παρατούν τις σκοπιές τους για να περάσουν όμορφες στιγμές με τους φαντάρους της “απέναντι πλευράς”.

Στις ιπτάμενες σελίδες βρίσκει ο καθένας αυτό που του λείπει, θάρρος, ελπίδα, αισιοδοξία κλπ. Κι η αστυνομία, η Εκκλησία, ο στρατός, να αγωνίζονται να μην ξαναρχίσει ο λαός το διάβασμα γιατί θα αποκτήσει δύναμη και γνώση και θα αμφισβητήσει την αδικαιολόγητη ισχύ που έχουν οι αρχές εξουσίας.

Ένα πάρα πολύ ωραίο αλληγορικό παραμύθι (ο ορισμός το αδικεί το κείμενο, θα προτιμούσα παραβολή) για τα καλά του διαβάσματος και τα οφέλη που αποκομίζει κανείς, ειδικά όταν το κείμενο απευθύνεται σε εφήβους, οι οποίοι στην εποχή μας έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σωρό προβλήματα κι ίσως το διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων δεν είναι και η πρώτη τους επιλογή. Και πάλι, αποφεύγοντας τον διδακτισμό και την κατήχηση, ο συγγραφέας μάς δείχνει με όμορφο και γοητευτικό τρόπο τι θα κερδίσει κανείς απλώς διαβάζοντας: δύναμη, γνώση, αυτογνωσία, βελτίωση κλπ. Από τα πολύ καλά βιβλιοφιλικά αναγνώσματα.

“…όλα ήταν ένα ψέμα. Ούτε και υπήρχαν δυο χώρες εχθρικές μεταξύ τους. Όλοι οι άνθρωποι μοιράζονταν το ίδιο αίμα, ήταν αδέλφια. Και το κράτος, άσχετα αν κάποιοι ήθελαν να το χωρίσουν και να στρέψουν τους πολίτες τον έναν εναντίον του άλλου, ήταν τελικά ένα…” (σελ. 152).

Βιβλίο Το ψηλότερο βουνό βιβλίων στον κόσμο
Τίτλος πρωτοτύπου La montaña de libros más alta del mundo
Συγγραφέας-Εικονογράφος Rocio Bonilla
Μεταφραστής Κατερίνα Α. Τσιούμα
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα διασκεδαστικό παραμύθι για παιδιά από 4 ετών και πάνω που δείχνει με γλαφυρότητα, χιούμορ και απίθανη φαντασία τα προτερήματα της ανάγνωσης και του βιβλίου. Μικρές και σύντομες προτάσεις, αστεία περιστατικά, αθωότητα και αφέλεια ζωντανεύουν σε αυτό το γλυκό παραμύθι που με γύρισε πίσω στην παιδική μου ηλικία και τη στάση που τηρούσα κι εγώ απέναντι στους αγαπημένους μου χάρτινους φίλους. Η ιστορία έχει ωραία εξέλιξη που βοηθάει και ενισχύει τη φαντασία των μικρών αναγνωστών ενώ ταυτόχρονα ζωντανεύει τον μικρόκοσμο της οικογένειας του Ερρίκου που πιάνεται εξ απήνης μπροστά στις αλλαγές του παιδιού!

Ο συγγραφέας είναι και εικονογράφος, μεταφέροντας την εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ και την παρατηρητικότητά του σε εικόνες γεμάτες λεπτομέρειες, μικρότερες ιστορίες αόρατες στην πρώτη ματιά, χαρούμενα πρόσωπα και φυσικά οικείες (ή προσιτές σε εξερεύνηση για όσα παιδιά δεν τα ξέρουν) αναπαραστάσεις αγαπημένων λογοτεχνικών έργων για παιδιά: Κινγκ Κονγκ, Το βιβλίο της ζούγκλας, Μόμπι Ντικ, Μικρός πρίγκιπας κ. ά. Βλέμματα σπιρτόζικα, αγαπημένες παιδικές συνήθειες όπως το αγκάλιασμα μιας κούκλας ή η ευτυχία κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, οικεία σημεία όπως το σαλόνι, η στέγη, το παιδικό δωμάτιο, το πάρκο που όλα είναι γεμάτα από φροντισμένες και ταιριαστές λεπτομέρειες, και τόσα άλλα πλαισιώνουν έναν φιλομαθή Ερρίκο και αναπαριστούν ένα ξεχωριστό, ιδιαίτερο σύμπαν από το οποίο κανένας μικρός αναγνώστης δε θα θέλει να φύγει αν δεν τελειώσει την ιστορία.

«Το ψηλότερο βουνό βιβλίων στον κόσμο» είναι ο καλύτερος τρόπος για να φτάσει κανείς πραγματικά ψηλά, διαβάζοντας, ανακαλύπτοντας, μαθαίνοντας. Κι αν δεν έχετε εμπιστοσύνη στις δικές σας μεθόδους, το βιβλίο το συνοδεύει ένας χάρτινος υψομετρητής 140 εκατοστών για πραγματικά ατελείωτες ώρες διασκέδασης!