Βιβλίο Από την Κέρκυρα στην Αίγυπτο με μια βαλίτσα όνειρα 
Συγγραφέας Μεταξία Φιλιππάτου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Γραφή
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Μεταξία Φιλιππάτου έγραψε με ενάργεια και παραστατικότητα το χρονικό της προγιαγιάς της, Γιαννούλας, που προσπάθησε να μεγαλώσει τα παιδιά της με αυταπάρνηση, ενδιαφέρον και ηθικές αρχές. Κέρκυρα, Πειραιάς, Βόλος, Αλεξάνδρεια και Κάιρο είναι οι τόποι που υποδέχτηκαν τους Πουλάτους και φιλοξένησαν τις ελπίδες, τα όνειρα, τις προσδοκίες, τις χαρές και τις λύπες τους. Ανατροπές και εμπόδια, δυσκολίες και λύσεις, φροντίδα και υποστήριξη μπροστά σε δυσάρεστα γεγονότα, αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν για το καλό των παιδιών κι ας αποδειχθούν λάθος καταγράφονται ακριβοδίκαια και ζωντανεύουν με ρεαλισμό τις συνθήκες ζωής εκείνης της εποχής.

Η Γιαννούλα και ο Αναστάσης αποφασίζουν ν’ αφήσουν τους Λιαπάδες της Κέρκυρας και να μετακομίσουν στον Βόλο, όπου ο Αναστάσης έχει βρει δουλειά στους σιδηροδρόμους Θεσσαλίας. Έχουν τέσσερα παιδιά, τον Σπύρο, με μια λογική που τον κάνει να μοιάζει μεγαλύτερος από την ηλικία του, την ανέμελη Κατίνα που παίρνει εύκολα αποφάσεις, την εσωστρεφή και συγκρατημένη Αγγελική, τον ατακαδόρο, γελαστό και αεικίνητο Γιώργο και ένα μωρό. Τα παιδιά μεγαλώνουν σε δύσκολες συνθήκες αλλά σε χαρούμενο και ελπιδοφόρο περιβάλλον, γεμάτα αγάπη από τους γονείς τους που τα νουθετούν όσο μπορούν καλύτερα: «Να αγαπάμε τα βιβλία και τους καλούς ανθρώπους και να μην τσακωνόμαστε». Μεγαλώνουν απλά αλλά αυστηρά και ταυτόχρονα γλυκά και προσπαθούν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Δύο χρόνια μετά, που πλέον έχουν στήσει καλά το νοικοκυριό τους, Ο απρόσμενος θάνατος του Αναστάση αναγκάζει τη χήρα γυναίκα του να πάρει τα παιδιά της και να μεταναστεύσει στην Αίγυπτο, με τη φροντίδα της Εταιρείας Σιδηροδρόμων που στέλνει εκεί ανθρώπους έμπιστους και φροντίζει να μορφωθούν τα παιδιά τους. Έτσι η Γιαννούλα ακολουθεί έναν μεγάλο αγώνα δρόμου, με δύσκολες αποφάσεις που οφείλει να πάρει εκείνη και μόνο, μια γυναίκα που δεν πρόλαβε να θρηνήσει τον άντρα της γιατί δόθηκε στην έγνοια και στη φροντίδα των παιδιών της. Πρέπει να σταθεί όρθια και καμαρωτή, χωρίς ίχνος στενοχώριας ή αμφιβολίας, θα τα καταφέρει άραγε;

Η συγγραφέας καταγράφει σχεδόν βήμα προς βήμα τα δύσκολα ταξίδια της οικογένειας μεταξύ Κέρκυρας και Βόλου, στα οποία πηγαινοέρχονται με διάφορες αφορμές, και φυσικά το ταξίδι προς την Αλεξάνδρεια με το πλοίο. Δεν επιλέγει δηλαδή να μας παρουσιάσει την οικογένεια του βιβλίου της στον έναν τόπο και στον άλλον αλλά τους δίνει χώρο και χρόνο κάθε φορά, όσο διαρκεί η εκάστοτε μετακίνησή τους, να εκφράσουν τους δισταγμούς, τις αμφιβολίες, τους φόβους και τις ελπίδες για το τι θα συναντήσουν και τι θα βιώσουν κάθε φορά. Σε όλες τις απαραίτητες μετακινήσεις της οικογένειας ως την τελική απόφαση η συγγραφέας έχει και κάτι διαφορετικό να τονίσει, να δείξει, να αναφέρει, όπως την κούραση του ταξιδιού, τις στάνες που φιλεύουν γάλα τα παιδιά, τα πανδοχεία κλπ. Έτσι ξεπηδάει η ελληνική επαρχία των τελών του 19^ου αιώνα, με την απλότητα, τη φιλοξενία της, τη φτώχεια της, τις δυσκολίες της. Διάφορες και ποικίλες μικροπεριπέτειες, γνωριμίες με χαρακτήρες που θα συναντήσουμε αργότερα, μικρές εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για το κάθε μέρος και πολλά άλλα, όλα δοσμένα με συντομία και χωρίς πολλές λεπτομέρειες, κάνουν το κείμενο ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος.

Στην Αίγυπτο, αρχικά στην Αλεξάνδρεια και μετά στο Κάιρο, η οικογένεια της Γιαννούλας ριζώνει για τα καλά, κάνει φιλίες και απλές γνωριμίες, περνά δύσκολες αλλά χαρούμενες στιγμές, ώσπου μια νέα αλλαγή θα τους φέρει αντιμέτωπους με νέες αποφάσεις. Αρχικά, η οικογένεια Πουλάτου μένει με το ζεύγος Γιάννη και Ελένης Παντελίδη, εκείνος φιλόλογος και εκείνη νηπιαγωγός, αποσπασμένοι από την Ελλάδα. Περπατάμε μαζί τους στην προκυμαία, στις εκκλησίες, στα αρχοντικά σπίτια της πόλης, στην Τοσιτσαία Σχολή. Μια λίστα με πληθώρα αλλαγών, πάντα προς το καλύτερο, πέφτει βαριά στους ώμους της Γιαννούλας μέχρι να τα βάλει όλα σε μια σειρά, οι Παντελίδηδες θέλουν τα παιδιά της κι αυτά να μπουν σε μια τάξη, να δουλέψουν ή / και να σπουδάσουν, να κάνει κι η Γιαννούλα κάτι στο σχολείο ή να μάθει κέντημα στις φίλες της Ελένης στις ζουρ φιξ της. Κι έρχεται το Κάιρο στις ζωές τους, με την Αχιλλοπούλειο και την Αμπέτειο και άλλα ευαγή ιδρύματα να αντικατοπτρίζουν τον πλούτο αλλά και το ενδιαφέρον των Ελλήνων της χώρας για τη μόρφωση και την ευζωία.

Το μυθιστόρημα «Από την Κέρκυρα στην Αίγυπτο με μια βαλίτσα όνειρα» είναι μια γλυκόπικρη αφήγηση γεμάτη χαρές και λύπες μιας μονογονεϊκής οικογένειας που προσπαθεί να επιβιώσει σε μια εποχή σκληρή αλλά γεμάτη αγάπη και ελπίδα για το μέλλον. Αγαθότητα, αλληλεγγύη, καλοσύνη κυριαρχούσαν τότε και τα γνωρίζει η Γιαννούλα στις προσπάθειές της να μεγαλώσει τα τέσσερα παιδιά της μόνη μετά τον θάνατο του συζύγου της. Απλή μα δυνατή γραφή, με παραστατικότητα και ενάργεια, λιτή αφήγηση που αφήνει τις σκηνές να ζωντανέψουν ολοκάθαρα μπροστά στον αναγνώστη, διεισδυτικά ψυχογραφήματα και αγνά συναισθήματα πλουτίζουν το κείμενο. Μέσα από τα μάτια των μεγάλων μα κυρίως των παιδιών καταγράφονται τα όνειρα, οι ελπίδες και οι προσδοκίες όλων ενώ οι απανωτές ανατροπές κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο ως την τελευταία σελίδα.

Βιβλίο Αλεξάνδρεια: γητειές, μάγια και μπαχάρια 
Συγγραφέας Δήμητρα Ιωάννου
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Δήμητρα Ιωάννου επιστρέφει μ’ ένα απόλυτα ρομαντικό μυθιστόρημα, ποτισμένο από τα γοητευτικά χαρακτηριστικά της Ανατολής που μπορεί κανείς να βρει στην Αλεξάνδρεια ακόμη και σήμερα. Με το γνώριμο και τόσο αγαπημένο στυλ γραφής, με πλούσιο λεξιλόγιο και προσεκτικά επιλεγμένες παρομοιώσεις και μεταφορές («Η νύχτα βουτούσε τα πινέλα της στο σκούρο μπλε και έσβηνε ζηλότυπα από τον ουρανό τις τελευταίες κόκκινες και μαβιές πινελιές του δειλινού», σελ. 53), καθώς και με αραβικές λέξεις και εκφράσεις που εμπλουτίζουν τους διαλόγους, ζωντανεύει μια ιστορία εκδίκησης, πάθους και πλάνης ανάμεσα σε δύο γυναίκες. Η Ραλλού, Κόρη του Δράκου, μιας παλιάς φατρίας που αγαπάει το σκοτάδι, από μικρή γνώρισε την Ομ ελ Λελ που θα γίνει Μάνα της και θα τη μυήσει στις σκοτεινές και μυστηριώδεις επικλήσεις του Κακού. Ένας καινούργιος κόσμος την καλωσόρισε, γεμάτος θαυματουργά φυτά, σπάνια υλικά, μυστικούς ψαλμούς και κρυφές συνταγές για ξόρκια και μαγγανείες, όλα από το βιβλίο με τον αστερισμό του Δράκοντα στο εξώφυλλο. Το αθώο κοριτσάκι μεταμορφώθηκε σε αδυσώπητη νεαρή γυναίκα με άγριο βλέμμα και βάναυση ψυχή, κυρία της σκοτεινής πλευράς της πόλης, ικανή να μαγεύει και να εκμαυλίζει ανθρώπους και καταστάσεις. Μεγαλώνει μέσα στη φτώχεια και την ανέχεια και καταστρώνει πολύ προσεκτικά την εκδίκησή της. Στον αντίποδα, έχουμε την Ισιδώρα, κόρη του μεγαλοβαμβακά Βύρωνα Κοσμίδη, μια κοπέλα που ο πατέρας της την προσέχει με αυστηρό τρόπο μετά τον θάνατο της μητέρας της. Κόρη του Κύκνου, μεγαλώνει στα πλούτη, τη χλιδή και τις ανέσεις. Η Ραλλού καταφέρνει να τρυπώσει στη ζωή της και να την κάνει να εξαρτάται από κείνη, ποιος είναι όμως ο πραγματικός στόχος της; Η Ισιδώρα, χάρη στη φίλη της, αποκτά έναν νέο, καθόλου συνεσταλμένο χαρακτήρα κι αρχίζει, παρά τις απαγορεύσεις του πατέρα της, να έρχεται σ’ επαφή με αριστοκρατικούς κύκλους, να δημιουργεί επιτέλους φιλίες και να δοκιμάζει τον έρωτα.

Δίπλα στις δύο πρωταγωνίστριες υπάρχουν πολλοί ενδιαφέροντες χαρακτήρες, που ο καθένας έχει τον δικό του ρόλο στην ιστορία: ο αυστηρός πατέρας Βίκτωρ Κοσμίδης που ξαναπαντρεύεται κι επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια με το δεύτερο παιδί του, ο ομοφυλόφιλος Ουόλτερ Στρόουμπριτζ, γόνος εμπόρου σίτου και βαμβακιού με κύρος στην Αγγλία, που εστάλη στην Αλεξάνδρεια για να κάνει την έκφυλη, κατά τον πατέρα του, ζωή του μακριά από την επιχείρηση, ο Ιταλός αρχιτέκτων Φαμπρίτσιο Αλεγκρέτι, ο Αιγύπτιος Αλμπιρέο, μέλος της φατρίας του Κύκνου, που, με τη βοήθεια της μητέρας του, αποκαλύπτει πολλά χρήσιμα πράγματα στην Ισιδώρα για τη ζωή της και για τον ρόλο της στον κόσμο και πάρα πολλοί άλλοι. Η ιστορία ξεκινάει το 1948 από την Αλεξάνδρεια, μια πόλη με δύο πρόσωπα, όπου ανακατεύεται η λάμψη με τη σήψη σ’ ένα ιδιότυπο χαρμάνι. Καρτιέ Γκρεκ, Καρμούς, Αλ Γκόμροκ, Μαχμουντία, γνωστά και άσημα τοπόσημα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής αποτελούν ένα άκρως ατμοσφαιρικό φόντο γεμάτο μυρωδιές και μυστικές συνταγές. Η ιστορία όμως δε μένει εκεί, αφού η Αθήνα και η Καλιφόρνια υποδέχονται εξίσου θερμά τους ήρωες του βιβλίου στις ανατρεπτικές τους περιπέτειες.

Ένα μυθιστόρημα με τέτοιο περιεχόμενο και με κεντρική ιδέα τον αγώνα εξολόθρευσης ανάμεσα σε δύο γυναίκες και συνεκδοχικά ανάμεσα σε δύο φατρίες θα μπορούσε κάλλιστα να πέσει στις εξής παγίδες και να γίνει εύπεπτο και χωρίς αξιώσεις: οι δύο γυναίκες να κονταροχτυπηθούν για έναν άντρα και τα μαντζούνια να παίζουν κυρίαρχο ρόλο σε κάθε εξέλιξη. Η έμπειρη όμως Δήμητρα Ιωάννου γύρισε την πλάτη της σε αυτές τις ευκολίες και προτίμησε να χαράξει το δικό της μονοπάτι: μετά τη μεγάλη ανατροπή, να καταγράψει ξεχωριστές και παράλληλες πορείες των δύο γυναικών, γεμάτες ενδιαφέροντα περιστατικά που σφυρηλατούν τον χαρακτήρα τους και μέσω των οποίων βιώνουν καταστάσεις που τις αλλάζουν ή τις πεισμώνουν. Η Ισιδώρα ζει μια σειρά από αναπάντεχες εκπλήξεις που της δείχνουν το άλλο πρόσωπο της ζωής και πρέπει να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις και ικανότητες για να επιβιώσει, όπως και η Ραλλού, μόνο που η τελευταία τελικά βρίσκεται παγιδευμένη στο ίδιο της το παιχνίδι, με αποτέλεσμα να προβεί σε μια σειρά ενεργειών που θα ξαναμοιράσουν την τράπουλα των εξελίξεων. Υπάρχει έρωτας και άδολη αγάπη, υπάρχει μίσος και απελπισία, όλα όμως μετρημένα και σωστά σ’ ένα μυθιστόρημα που ξέρει να κρατάει τις αποστάσεις μα πάνω απ’ όλα να σέβεται τον αναγνώστη. Η συγγραφέας φυσικά είναι υπέρ της ελεύθερης βούλησης και αφήνει τα μαγικά ξόρκια απλώς ως το αλατοπίπερο στη μυθιστορία της, γιατί στην πραγματικότητα: «Πάντα πρέπει να σεβόμαστε τις επιθυμίες των άλλων και όχι να τους αποπροσανατολίζουμε ή να τις παραβιάζουμε για να κάνουν κάτι που στην πραγματικότητα δεν θέλουν» (σελ. 235).

Το νέο μυθιστόρημα της Δήμητρας Ιωάννου με ταξίδεψε με τα μεθυστικά του αρώματα στη μαγευτική και συναρπαστική Αλεξάνδρεια, όπου όλα μπορούν να συμβούν. Είναι μια ιστορία αντιπαλότητας ανάμεσα σε δύο γυναίκες, εκ των οποίων η μία εποφθαλμιά τη θέση της άλλης κι αυτό φέρνει απανωτές ανατροπές κι ένα συναρπαστικό παιχνίδι ρόλων πλαισιωμένο από εξίσου ενδιαφέροντες και πολυποίκιλους χαρακτήρες που υποκύπτουν ή αντιστέκονται στα θέλγητρα από τα ξόρκια και τις μαγγανείες και συγκροτούν μια άκρως ενδιαφέρουσα και διαφορετική πλοκή γεμάτη εκπλήξεις, σωστές αλληλεπιδράσεις και προσεγμένη γραφή.

Βιβλίο Ο θείος μου Αλέξανδρος Ιόλας: ο άνθρωπος πίσω από τον μύθο
Συγγραφέας Ελένη Κουτσούδη-Ιόλα
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ιστορία της ζωής του Κωνσταντίνου Κουτσούδη (μεταγενέστερα Αλέξανδρου Ιόλα) ξεκινάει από το μακρινό 1881 όπου γεννήθηκε ο πάππους Ανδρέας Κουτσούδης κι έφυγε μικρός από τη Χίο για να δουλέψει στην Αίγυπτο. Ασχολήθηκε με το εμπόριο βαμβακιού και η οικογένεια που δημιούργησε δίνει την αφορμή στη συγγραφέα να περιγράψει συνοπτικά την ιστορία του ελληνισμού της Αιγύπτου ώστε να δείξει τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στις οποίες διέπρεψε ο παππούς της και μεγάλωσε ο θείος της. Οι αναμνήσεις της δίπλα στον Ιόλα είναι συγκινητικές και γραμμένες με σεβασμό και ταυτόχρονα με λυρισμό. Η γραφή της κυλάει αβίαστα και οι λεπτομέρειες που πλαισιώνουν ή / και τεκμηριώνουν το κείμενό της αντί να κουράζουν δημιουργούν μια σφιχτοδεμένη πλοκή γεμάτη ενδιαφέροντα γεγονότα και έναν αέρα εστετισμού. Εξίσου παραστατικά με την Αίγυπτο αποδίδεται και η Αγία Παρασκευή του 1948-1950, όπου η οικογένεια άρχισε σταδιακά να εγκαθίσταται. Το σπίτι τους είναι το κτήριο όπου θα μείνει ο Ιόλας μετατρέποντάς το θεαματικά από το 1971 με τις αλλαγές και τις προσθήκες που θα το μετατρέψουν σ’ ένα πολύτιμο μουσείο τέχνης. Η συγγραφέας παραμένει πιστή θεματοφύλακας της αλήθειας και δε διστάζει να κατηγορήσει όσα έχουν κατά καιρούς ειπωθεί ως ανυπόστατους ισχυρισμούς και φαντασιοπληξίες.

Είναι εντυπωσιακή η παρομοίωση της ζωής του συλλέκτη με το σπίτι του: «Ξεκίνησε με μικρά βήματα να παίρνει μορφή, να αλλάζει σταδιακά εικόνα, για να φτάσει στην κορυφή και μετά να ακολουθήσει η ραγδαία πτώση»  (σελ. 116). Ο παρορμητικός μαχητής από την αρχή ακολούθησε τα δικά του «θέλω». Χορευτής στη Γερμανία και τη Γαλλία του 1930, μετανάστευσε το 1935 στην Αμερική και ακολούθησε μια σημαντική πορεία, ώσπου το 1945, θεωρώντας τον εαυτό του αρκετά μεγάλο για τον χορό, ξεκίνησε να διερευνά έναν τρόπο μετάβασης προς την Τέχνη. Ήδη κατά τη διάρκεια του πολέμου πολλοί Ευρωπαίοι λογοτέχνες και καλλιτέχνες έφταναν στην Αμερική κι έτσι ο Ιόλας έκανε το πρώτο του βήμα: συνίδρυσε τη Hugo Gallery, την πρώτη γκαλερί της Νέας Υόρκης. Ως το 1962 που δημιούργησε τον δικό του χώρο η πορεία του τον φέρνει σε επαφή με σημαντικά ονόματα της εποχής και των συναφών χώρων κι έτσι θέτει τα γερά θεμέλια της λαμπρής του πορείας. Αμερική και τελικά (ή επιτέλους) Ευρώπη τον αγκαλιάζουν. Επιστολές, δημοσιεύματα, συνεντεύξεις συμπληρώνουν την αφήγηση της συγγραφέως: «Είχε μια ευστροφία που τον οδηγούσε με επιτυχία στο επόμενο στάδιο, άλλοτε με αργό και άλλοτε με ταχύ ρυθμό, αλλά ο βηματισμός ήταν σταθερός προς τον στόχο που είχε χαράξει» (σελ. 249).

Τα χρυσά χρόνια της δεκαετίας του 1960 αντικαθίστανται από τα δύσκολα, «βρώμικα» του 1980, όπου ο Ιόλας δέχτηκε απίστευτη «λάσπη» για αρχαιοκαπηλία, με αποτέλεσμα η συγγραφέας να φορτιστεί συναισθηματικά και να αφήσει πλέον τον σύζυγό της, Γκυ Νατάν, να συνεχίσει με τα γεγονότα μετά τον θάνατο του θείου της, αφού δεν έχει την ψυχολογική φόρτισή της κι έχει φυλάξει με επιμέλεια όλα τα αρχεία από Αμερική και Ελλάδα. «Με τη γνωστοποίηση του θανάτου του Ιόλα, ξέσπασε θύελλα. Τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο με ρυθμό πολυβόλου. Διεκδικήσεις από πιστωτές, καλλιτέχνες, τεχνίτες, δικηγόρους, την εφορία, την Αρχαιολογική Υπηρεσία… Όλοι μπήκαν στον χορό. Ασφαλιστικά μέτρα, δικαστήρια, αντεγκλήσεις, δημοσιογράφοι αλαφιασμένοι να μάθουν για τον αμύθητο θησαυρό που άφησε πίσω του…» (σελ. 272). Πόσο στενοχωρέθηκα που η λαμπρή αυτή πορεία αντικατεστάθη από δίκες, αγωγές, μηνύσεις μετά τον θάνατό του και μάλιστα σε διπλό μέτωπο, σε Ελλάδα και Αμερική. Κρίμα, κρίμα, κρίμα…

Η βιογραφία του Αλέξανδρου Ιόλα είναι αντικειμενική, ακριβοδίκαιη, τεκμηριωμένη, λεπτομερής και παραστατική. Η ζωή του μαικήνα της τέχνης ξεδιπλώνεται με όλα τα λάθη αλλά και τις επιτυχίες του, με την ιδιόρρυθμη προσωπικότητά του και το άδοξο τέλος της φήμης του. Το βιβλίο συμπληρώνεται από πρόλογο του γκαλερίστα Adrian Dannatt, ευχαριστίες της συγγραφέως, πλήθος οικογενειακών και όχι μόνο φωτογραφιών, ιδιόχειρες επιστολές, έγγραφα και άλλα πιστοποιητικά, κατάλογο των δωρεών του συλλέκτη, λίστα των εκθέσεών του, καθώς και γενεόγραμμα της οικογένειας Αλέξανδρου Ιόλα. Επιτέλους, έγινε η αρχή για μια σωστή και ουδέτερη μελέτη της πολυσχιδούς προσωπικότητας που άλλαξε το χρηματιστήριο της τέχνης.

Βιβλίο Το υφάδι της προσμονής 
Συγγραφέας Ζωγραφιά Τσαβέα
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Έξη
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η πλοκή στρέφεται γύρω από τα έργα και τις ημέρες του Μοσά Χαντάντ, ο οποίος, μετά από καβγά με τον πατέρα του, αποφασίζει να φύγει από το Χαλέπι και να σταδιοδρομήσει μόνος του στο εμπόριο χαλιών που γνωρίζει τόσο καλά. Θα κάνει φίλους, θα αγαπήσει, θα επηρεαστεί από τα ιστορικά γεγονότα της χώρας του, θα σταθεί όμως στα πόδια του και θα μεγαλουργήσει. Στο βιβλίο περνάνε πολλές επιμέρους ιστορίες, γνωρίζουμε πολλά πρόσωπα που δημιουργούν ποικίλες σχέσεις μεταξύ τους και ταξιδεύουμε στον χρόνο και τον κόσμο ώσπου να φτάσουμε από το 1874 στο 1936 αλλά και αργότερα, όλα δοσμένα με σύνεση και ρεαλισμό. Δεν είναι εφικτό να κρατηθεί για πολύ το ενδιαφέρον του αναγνώστη σε τέτοιου είδους πλοκές και πολύ εύκολα μπορεί να χαθεί ο ειρμός ή / και το μέτρο, η κυρία Τσαβέα όμως ξέρει τι να κρατήσει και πού να στρέψει τη ματιά της για να ντύσει τους ήρωές της με αγάπη και αληθοφάνεια. Ο Μοσά Χαντάντ δημιουργεί μια οικογένεια κι ένα στιβαρό παρελθόν, στα χνάρια του οποίου θα περπατήσουν οι επόμενες γενιές, όμως δεν παρακολουθούμε τα πάντα, αντίθετα, ένιωσα να χωρίζεται το κείμενο σε δύο άτυπα μέρη, πρώτα με τον Μοσά και μετά με τον γιο του, με τα πρόσωπα που παρελαύνουν στις ζωές τους να φέρνουν μαζί νέους χαρακτήρες που όλοι έχουν έναν ρόλο στο κείμενο.

Στην αρχή της ιστορίας, το βάρος πέφτει στα ιστορικά γεγονότα, στις αντιλήψεις και τη στάση ζωής της κοινωνίας και της εποχής απέναντι στη γυναίκα, στην ανατροφή των παιδιών, στις ενδοοικογενειακές ισορροπίες, με πολλές ανατροπές στην Ιστορία που επηρεάζουν βαθιά τις τύχες και τις ζωές των ηρώων. Υπάρχει αγάπη και ενδιαφέρον για τους χαρακτήρες και μια θετική ματιά απέναντί τους, χωρίς ακρότητες και περιττολογίες. Καταγράφεται όμορφα ο μαγικός κόσμος των χειροποίητων χαλιών, με τα χιλιάδες σχέδια και χρώματα, με τους ξεχωριστούς κόμπους, κάματος ολόκληρης ζωής των ταπητουργών, μα πάνω απ’ όλα με τους συμβολισμούς των απεικονίσεων (ζώα, γεωμετρικά σχήματα κλπ.) που όλα έχουν το δικό τους νόημα και σημασία κι έτσι το κάθε χαλί μπορεί να το αγαπήσει ο κάτοχός του και για άλλους λόγους πλην της ομορφιάς του. Δίνονται συναρπαστικές λεπτομέρειες οι οποίες είναι απόλυτα εντεταγμένες στη ροή του κειμένου και το ζωντανεύουν με μια υποβλητική ατμόσφαιρα. Η Δαμασκός και η Αλεξάνδρεια, ευνοημένες από τις αλλαγές στους εμπορικούς δρόμους και η Κωνσταντινούπολη, η βασίλισσα των πόλεων είναι κυρίως οι τόποι δράσης.

Η συγγραφέας καταγράφει σωστά και συνοπτικά τις συνθήκες άνθησης και οικονομικής ανάπτυξης του ελληνισμού της Αιγύπτου, με την επανάσταση του Ουράμπι πασά το 1879, που έδιωξε μεν τους ξένους υπηκόους, οδήγησε όμως τη χώρα του σε πόλεμο με την Αγγλία, κάτι που τη μετέτρεψε τελικά σε αγγλικό προτεκτοράτο, να αναπαρίσταται με τέτοιο τρόπο που με παρακίνησε να μάθω περισσότερα γι’ αυτήν, οι συνθήκες της οποίας μάλιστα μου θύμισαν αρκετά τα Σεπτεμβριανά του 1955! Ο Μοσά παντρεύεται ένα άγουρο σχεδόν κορίτσι κι όμως δείχνει με την ακεραιότητά του τη σωστή συμπεριφορά, τον σεβασμό και την αληθινή αγάπη που οφείλει κανείς να δείχνει απέναντι στη γυναίκα. Επίσης, μέσα από τις περιπέτειες αυτές καταδεικνύεται η πίκρα και η θλίψη της ξενιτειάς, τα τόσα χαμένα χρόνια μακριά από γονείς κι αδέλφια που όταν επιστρέφεις έχουν γεράσει πια κι έτσι διαπιστώνεις πως έχεις χάσει στιγμές μαζί τους.

Όταν τα ηνία περνάνε σταδιακά στην επόμενη γενιά, τα πραγματολογικά στοιχεία αρχίζουν να υποχωρούν σταδιακά και επικεντρωνόμαστε περισσότερο στην ψυχολογία και τις αντιλήψεις των παιδιών των πρωταγωνιστών, που βιώνουν ακόμη πιο δυνατές περιπέτειες και περισσότερες ανατροπές, με τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και την πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης να πυροδοτούν τις εξελίξεις. Ένας απαγορευμένος έρωτας, μια συνομωσία, μια προδοσία και άλλα γεγονότα φέρνουν σταδιακά το μυθιστόρημα στην αυγή του 20ού αιώνα και εξακολουθούν να κρατούν αμείωτη την προσοχή. Μαζί τους αλλάζει και η ταυτότητα του ελληνισμού της Αιγύπτου, το εμπόριο, ο κόσμος ολόκληρος μα μέσα σ’ αυτήν τη δίνη ο έρωτας εξακολουθεί να βρίσκει πρόσφορο έδαφος και να φύεται σκορπώντας τη μυρωδιά του γύρω του. Θα καταφέρει να προσπεράσει τα εμπόδια της μοίρας;

Το νέο μυθιστόρημα της Ζωγραφιάς Τσαβέα είναι μια τρυφερή ρομαντική ιστορία, γεμάτη αισιοδοξία, δύναμη και αγάπη που ζωντανεύει ενδιαφέρουσες εποχές και αληθινούς χαρακτήρες. Με μέτρο και απόλυτο έλεγχο της ροής, η συγγραφέας παρακολουθεί, καταγράφει, αναβιώνει και συστήνει ανθρώπους της διπλανής πόρτας, ιστορικά γεγονότα και περίπλοκες διαπροσωπικές σχέσεις που σταδιακά ξεχωρίζουν και παίρνουν τη θέση τους στο κέντημα της ζωής λίγο πριν τα ντύσει το υφάδι της προσμονής με τα δικά του σχέδια.

Βιβλίο Μετάξι 
Συγγραφέας Νεκταρία Ζαγοριανάκου
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η κυρία Νεκταρία Ζαγοριανάκου αυτήν τη φορά ασχολείται με την παραγωγή και την κατασκευή του μεταξιού και ταυτόχρονα, μέσα από τα μάτια ενός άντρα που γίνεται πανίσχυρος εμποροράφτης, ξεδιπλώνει τα τραγικά γεγονότα των αρχών του ελληνικού 20ού αιώνα μέσα από διηγήσεις, ντοκουμέντα και μαρτυρίες. Η λυρικότητα της αφήγησής της συναντά την εμπεριστατωμένη και εμβριθή μελέτη και την ομορφιά ενός αρμονικού συνόλου από έρωτες, προδοσίες, πλούτο και ευμάρεια. Από τη ζωή του Αρσέν, όπως συστήνεται στον κύκλο του, περνάνε γυναίκες που τον στοιχειώνουν, τον προδίδουν, τον ερωτεύονται, τον ζητάνε. Μεγαλώνει, ωριμάζει, αμφισβητεί, δειλιάζει, τύπτεται, δημιουργεί, πλουτίζει, σκέφτεται, μοιράζεται. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του δίνει το περιθώριο να καταγράψει τα πάντα με καθαρή ματιά και να μην αφήσει τίποτε απ’ έξω. Παραδέχεται τα λάθη του, καταγράφει τις φοβίες του, αποδέχεται τις αλλαγές που ατσαλώνουν τον χαρακτήρα του, αμφισβητεί, παρασύρεται, πάντα όμως ακολουθεί τα χνάρια της ηθικής που του μεταλαμπάδευσε ο παππούς του, Πετρής, ένας άντρας που έζησε χωρίς στερεότυπα και καθωσπρεπισμούς.

Η συγγραφέας με ταξίδεψε και με ξενάγησε στη Λυών και το Παρίσι, την Κωνσταντινούπολη και την Προύσα μα κυρίως στην Αλεξάνδρεια. Φωτίζει και παραθέτει με εύληπτο τρόπο γεγονότα ήσσονος και μείζονος σημασίας, που συμπληρώνουν την αφήγηση και της δίνουν παλμό και αληθοφάνεια. Η επανάσταση των εργατών του μεταξιού το 1831 στη Γαλλία, η διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ, η εκστρατεία στην Καλλίπολη, ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος, οι σφαγές του 1922 είναι γεγονότα ιστορικά που επηρεάζουν τις δουλειές και τις γνωριμίες του Αρσέν. Παραμένοντας πιστός στις αξίες του, συνεταιρίζεται πλούσιους πελάτες, συναναστρέφεται τις μούσες που τον εμπνέουν για να τις ντύσει στα μετάξια και όλα αυτά σχηματίζουν ένα όμορφο παζλ, γεμάτο με μυρωδιές και χρώματα.

Φυσικά η Αλεξάνδρεια, ως μαγική και ταυτόχρονα ιστορική πόλη, έχει κυρίαρχο ρόλο στο μυθιστόρημα: οι Παναιγύπτιοι-Πανελλήνιοι αγώνες του 1910, η εμπειρία μιας κρουαζιέρας στον Νείλο, η Βιβλιοθήκη, ο ποιητής Καβάφης που τον κέρδισε η δεξιοτεχνία του Αρσέν και τόσα άλλα γεγονότα παρελαύνουν και εξοικειώνουν τον αναγνώστη με την εποχή και τους τόπους. Ντοκουμέντα όπως το Βασιλικό Διάταγμα που απαγόρευε την υποδοχή ομαδικών αφίξεων από την αλλοδαπή άνευ διαβατηρίου, τα άρθρα των εφημερίδων που ζωντάνευαν τα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού κ. ά. εναλλάσσονταν με τα λόγια ψυχής που περιείχαν οι επιστολές από την πατρίδα Κίο, τις αισθήσεις που ξυπνούσαν κατά τον διάπλου του Νείλου και τόσα όμορφα, ζωντανά στιγμιότυπα και περιστατικά.

Το «Μετάξι» είναι η ζωή ενός ανθρώπου που ξεκίνησε από τα χαμηλά και κατάφερε με προσωπικό μόχθο και δουλειά να ανέβει κοινωνικά, να κυριαρχήσει στον χώρο του πολύτιμου υφάσματος, να γνωρίσει σημαντικές προσωπικότητες μα πάνω απ’ όλα να ζήσει γεγονότα που τον ατσάλωσαν, τον γαλούχησαν και στο τέλος του επεφύλασσαν απανωτές εκπλήξεις. Ο Αρσένιος Ασλάνογλου ακολούθησε ακριβώς την πορεία της κάμπιας που γίνεται μεταξοσκώληκας και τυλίχτηκε με τις ατσάλινες κλωστές της μοναξιάς και της απομόνωσης ώσπου να βρεθεί η κατάλληλη ραγισματιά που θα τον ξαναφέρει στο φως: η γυναίκα.

Βιβλίο Μάγκας 
Συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα
Διασκευή Μαρία Δασκαλάκη
Εικονογράφοι Ειρήνη Ζελέσκου, Θάνος Τσίλης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια τρυφερή ιστορία, γραμμένη από την αξεπέραστη Πηνελόπη Δέλτα, αχώριστο σύντροφο των παιδικών χρόνων πολλών αναγνωστών, είναι η νέα επιλογή για τη σειρά των Κλασικών Θησαυρών των εκδόσεων Μίνωας. Προσεγμένη διασκευή από τη Μαρία Δασκαλάκη, μεγάλη γραμματοσειρά, τονισμένες λέξεις, καταπληκτική εικονογράφηση από τους Θάνο Τσίλη και Ειρήνη Ζελέσκου, που αναπαριστά πιστά την Αλεξάνδρεια, τους φτωχούς και τους πλούσιους κατοίκους της πόλης, την καθημερινότητα του Μάγκα, τα αφεντικά του, τα παιχνίδια του, είναι λίγα μόνο από τα πλεονεκτήματα του βιβλίου. Ένα υπέροχο κείμενο που ρέει σα νεράκι, γεμάτο μηνύματα, αστεία περιστατικά, διαολιές, ζημιές και πολλές αλήθειες, θα κρατήσει αχώριστη συντροφιά στους μικρούς αναγνώστες και θα τους εισαγάγει στον μοναδικό κόσμο της μεγάλης μας συγγραφέως.

Βιβλίο Τσάι με τον Καβάφη
Συγγραφέας Κατερίνα Καριζώνη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένας έρωτας με πισωγυρίσματα, το «θέλω» κόντρα στο «πρέπει» και πίσω από όλα αυτά ένα συμφέρον οικονομικό κι ένας αθέμιτος ανταγωνισμός. Ένα νέο είδος βαμβακιού μπορεί να φυτευτεί σε άγονες περιοχές. Επανάσταση!!! Η κοπέλα, αρραβωνιασμένη, γνωρίζει έναν αντιπρόσωπο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια που, αντί να κλείσει τους λογαριασμούς της Τράπεζας με την διαλυόμενη παροικία των Ελλήνων (δεκαετία του 1930, αναταραχές με την αγγλοκρατία της Αιγύπτου κλπ.), κάνει νέα ανοίγματα, που θα του κοστίσουν τη θέση και θα μετατεθεί πίσω στην Αθήνα. Ο καμβάς είναι αληθινός (όντως υπήρξε τέτοιος υπάλληλος τράπεζας και τέτοιος βαμβακοπαραγωγός) αλλά τα γεγονότα είναι μυθιστορηματικά. Πού είναι κρυμμένοι οι σπόροι της νέας παραγωγής; Πού είναι η φόρμουλα; Ποιος κανόνισε τη δολοφονία του παραγωγού; Και γιατί η κοπέλα διάλεξε τον Άγγλο κι όχι τον Έλληνα; Χωρίς να είναι καθαρά αστυνομικό και χωρίς να κουράζουν οι λογοτεχνικές περιγραφές της μάγισσας Αλεξάνδρειας, παρακολουθούμε την ιστορία ενός έρωτα με προδιαγεγραμμένο τέλος. Το κουραστικό ήταν οι άγνωστες για μένα λέξεις που χρησιμοποιούν οι Έλληνες της Αιγύπτου κι αναγκαζόμουν να τρέχω στις τελευταίες σελίδες συνέχεια. Τέσπα. Κι ο Καβάφης, στα τελευταία του, να ανοίγει και να κλείνει με την παρουσία του το βιβλίο, χωρίς να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στην πλοκή. Αρκετά καλό.

Βιβλίο Μαργκώ
Συγγραφέας Άννα Γαλανού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Μαργκώ ή Μαργαρίτα γεννήθηκε το 1902 στη Σμύρνη από πατέρα που δούλευε στον ταρσανά και μητέρα με καταγωγή από τη Γαλλία που η ζωή τα έφερε έτσι ώστε να έρθει προσωρινά αλλά τελικά να μείνει στην πόλη με τα χίλια πρόσωπα. Το μυθιστόρημα εκτείνεται ως το 1933 και περιγράφει τις δυσκολίες, τις εκπλήξεις και τον έρωτα που έζησε η ηρωίδα. Αρχικά, μπλέκεται σ’ έναν δυστυχισμένο γάμο με έναν πάμπλουτο τραπεζικό που την παίρνει μαζί του στην Αλεξάνδρεια πριν ξεσπάσει η οργή του Κεμάλ κατά του ελληνικού στοιχείου. Εκεί η ζωή της χειροτερεύει από την απαξίωση και την έχθρα που της δείχνουν τα μέλη της οικογένειας του άντρα της. Η μητέρα της ως Γαλλίδα υπήκοος επιστρέφει στο Παρίσι κι όταν φτάνει η στιγμή η Μάργκω σπεύδει να τη βρει. Έτσι θα γνωρίσει και θα βρεθεί σε ερωτικό δίλημμα ανάμεσα σε δύο άντρες: τον δικηγόρο Στεφάν ντε λα Περίν και τον φίλο του, γιατρό Φιλίπ Ροδινό. Το παρελθόν όμως δεν την έχει ξεχάσει.

Τα τοπόσημα της Σμύρνης και της Αλεξάνδρειας και η κοινωνική ζωή της αστικής τάξης σε Παρίσι και Κηφισιά ζωντανεύουν το κατάλληλο φόντο για την ιστορία αγάπης που ζει η Μαργκώ. Το μυθιστόρημα είναι μια ρομαντική ιστορία με απανωτές ανατροπές στη ζωή της πρωταγωνίστριας, η οποία δεν καταφέρνει να αποκτήσει το τσαγανό που χρειάζεται ώστε να πολεμήσει για τη ζωή και τα δικαιώματά της. Ερωτικά διλήμματα, άνθρωποι-κλειδιά που την οδηγούν στο επόμενο στάδιο της ζωής της, καθώς και αγάπη, προδοσία, μίσος, απαξίωση, επιτυχία είναι μερικά μόνο από τα αισθήματα που βιώνει. Από τους βερχανέδες στα υψηλά σαλόνια του Παρισιού, η Μαργκώ, που υπήρξε ως πρόσωπο κι η ζωή της ενέπνευσε τη συγγραφέα να την μπολιάσει με μυθιστορηματικά στοιχεία, είναι μια γυναίκα που βίωσε τη δυστυχία, την απάτη, τη φυλάκιση και προσπάθησε να βρει την ευτυχία σε λάθος επιλογές. Θα καταφέρει να ηρεμήσει και ν’ ατενίσει το μέλλον με αισιοδοξία; Αυτό το αφήνω να το ανακαλύψει ο αναγνώστης που θα ταξιδέψει στις σελίδες του βιβλίου.

Βιβλίο Σχήμα οξύμωρον
Συγγραφέας Κανή Καραβά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τα αισθήματα όμως, οι υποχρεώσεις και κυρίως η κόρη της, η Αννέτα, τη βγάζουν από την πλάνη της κι επιστρέφει σπίτι της. Οι Βρυξέλλες της αλλάζουν τη νοοτροπία και τα πολιτικά γεγονότα με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την απάτη που ζει η Ελλάδα επί ΠΑΣΟΚ τη βοηθούν να πάρει τις οριστικές αποφάσεις της («Σχήματα οξύμωρα στη ζωή άφθονα είχε να παρατηρήσει η Λίζα. Κι η ίδια άλλωστε δεν ήταν ένα από αυτά; Αυτή, που ξελαρυγγιαζόταν στις διαδηλώσεις «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», «Έξω απ’ την ΕΟΚ, έξω απ’ το ΝΑΤΟ» δε βρέθηκε αργότερα δεμένη στο άρμα της ευρωπαϊκής ιδέας και μάλιστα με το αζημίωτο;» (σελ. 144).

Το κείμενο είναι καλογραμμένο σε γενικές γραμμές, όμως οι ιστορίες της οικογένειας της Λίζας με τα συνεχή πηγαινέλα στο παρελθόν και στο παρόν ίσως μπερδέψουν τον αναγνώστη (ευτυχώς υπάρχει στην αρχή το γενεαλογικό δέντρο της Λίζας). Το κείμενο έχει μια ελαφρότητα και μια προφορικότητα ως προς το γράψιμο και τους διαλόγους, χωρίς να είναι κακογραμμένο. Η διεισδυτική ματιά της συγγραφέως τέμνει ορθά κοφτά τις εκάστοτε κοινωνικές πραγματικότητες της Ελλάδας και μας δείχνει τα «φιλέτα» και τα «κόκαλα» της Ιστορίας μας. Παραδέχομαι ότι αυτή η έντονη «κόκκινη» τοποθέτηση της Λίζας και η «γαλαζοπράσινη» και όχι μόνο του Παναγιωτάκη κάπως μονομέρησαν το κείμενο, σύντομα όμως κατάλαβα πόσο σημαντική ήταν αυτή η τοποθέτηση για τη συνολική πλοκή του βιβλίου.

Παρ’ όλο που η ιστορία έχει ως αφορμή τη ζωή της Λίζας οι υπόλοιποι ανιόντες και κατιόντες συγγενείς έχουν κι αυτοί το δικαίωμα να εμφανιστούν με πρωταγωνιστικό ή δευτερεύοντα ρόλο στο βιβλίο οπότε είναι φυσικό ως ρομαντικός και ονειροπόλος αναγνώστης να με κέρδισε η ιστορία του προπάππου Συμεών, αρωματοποιού και σαπωνοποιού στην Αλεξάνδρεια των αρχών του 20ού αιώνα. Πολύ καλή αναπαράσταση εποχής, ηθών κι εθίμων, κοινωνικών αντιλήψεων και προσδοκιών των Αιγυπτιωτών Ελλήνων. Ο προπάππος Συμεών, γνωστός για τα σαπούνια του, έχτισε μια αυτοκρατορία γνωστή σε όλο τον κόσμο, με το πλήρωμα του χρόνου όμως όλα αυτά χάθηκαν μέσα από τα χέρια του σαν άμμος σε κλεψύδρα. Μαζί με τους υπόλοιπους Αιγυπτιώτες ξενιτεύτηκε στην Ελλάδα τις μαύρες μέρες της εκδίωξης.

«Πάντα η Αλεξάνδρεια είναι. Λίγο να βαδίσεις / στην ίσια της οδό που στο Ιπποδρόμιο παύει / θα δεις παλάτια και μνημεία που θ’ απορήσεις. / Όσο κι αν έπαθεν απ’ τους πολέμους βλάβη, / όσο κι αν μίκραινε, πάντα θαυμάσια χώρα. / Κ’ έπειτα μ’ εκδρομές, και με βιβλία / και με σπουδές διάφορες περνά η ώρα…» (Φυγάδες, Κ. Π. Καβάφης).

Εξίσου όμορφη ιστορία και για μένα το τραγικότερο πρόσωπο όλων η μάνα της Λίζας, Αρετή, που ήταν ελαφρών ηθών κι όταν έμεινε έγκυος δέχτηκε να δώσει το μωρό της στην αδελφή της, Αντιγόνη, να το μεγαλώσει με τα δικά της. Έτσι, αυτός ο ισχυρός δεσμός με τον αδελφό της, Γεράσιμο, και το αβυσσαλέο μίσος της για την αδελφή της, Βαρβάρα, διατρέχουν όλο το κείμενο. Η Βαρβάρα ποτέ δεν έπαψε να χαρακτηρίζει τη Λίζα νόθο και μπάσταρδο, με τις αντίστοιχες τιμωρίες από τους γονείς της. Μια πινακοθήκη χαρακτήρων λοιπόν, που εκπροσωπούν την εποχή τους με τις αντιλήψεις και τις τάσεις της, των οποίων οι περιπέτειες και οι ζωές επηρεάζουν έντονα και το παρόν της Λίζας. Θα σας συντροφέψει και θα σας ταξιδέψει με όμορφο και απλό τρόπο.

Βιβλίο Οι σκιές που αναζητάς στην Αλεξάνδρεια
Συγγραφέας Μάρω Φιλίππου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στην Αίγυπτο γνωρίζει τη γυναίκα της ζωής του, Μαριγή Φωτεινοπούλου, ενώ η χώρα που τον φιλοξενεί παραπαίει ανάμεσα στα αγγλικά και τα γαλλικά συμφέροντα. Το 1881, με την επανάσταση στην Αίγυπτο, η οικογένεια Χαβάκη μετακομίζει για δύο χρόνια στη Σμύρνη, όπου κερδίζουν την εύνοια της Ευαγγελίας Ράλλη, της Dame Evangelie, της πρωταγωνίστριας της αστικής τάξης στην πόλη. Στην επιστροφή στην Αίγυπτο, ο Ιωάννης Χαβάκης, που έχει πειραματιστεί με όλα τα είδη του εμπορίου, ασχολείται και πάλι με επιτυχία σε μεσιτικές επιχειρήσεις, την περίοδο που χαραζόταν η περιβόητη Κορνίς της πόλης.

Αυτή είναι μόνο η αρχή της ζωής και της καριέρας του Χαβάκη, η οποία μας δίνεται με γλαφυρό και καθόλου κουραστικό τρόπο. Έχει ανατροπές, αναποδιές, εκπλήξεις, εξελίξεις, πείσμα, επιτυχία, πλούτο και φτώχεια, άνοδο και κάθοδο. Η συγγραφέας έχει κάνει πολύ καλή έρευνα για την οικογένειά της, την οποία συμπληρώνει με φωτοτυπίες πρωτότυπων εγγράφων και φωτογραφίες των δικών της ανθρώπων. Πολύ όμορφα γραμμένο κείμενο, λογοτεχνικό, μεστό σε εικόνες, αισθήματα και ιδέες, γεμάτο με προσωπικότητες και συνήθειες και ονόματα της ελληνικής παροικίας στην Αίγυπτο και στη Σμύρνη που θα συντροφέψει γλυκά τους αναγνώστες στις σκιές της Αλεξάνδρειας και μιας εποχής περασμένης ανεπιστρεπτί.