Άγρα – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Tue, 02 Feb 2021 12:23:52 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.8 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Άγρα – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Βιβλιοθήκες γεμάτες φαντάσματα», του Jacques Bonnet, εκδ. Άγρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%ae%ce%ba%ce%b5%cf%82-%ce%b3%ce%b5%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%82-jacques-bonnet/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b2%25ce%25b9%25ce%25b2%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25bf%25ce%25b8%25ce%25ae%25ce%25ba%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b5%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2582-jacques-bonnet https://www.vivliokritikes.com/%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%ae%ce%ba%ce%b5%cf%82-%ce%b3%ce%b5%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%82-jacques-bonnet/#respond Tue, 02 Feb 2021 12:23:52 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11479 Σ’ αυτή τη μικρή πραγματεία με θέμα την τέχνη να συμβιώνει κανείς μ’ έναν εξαιρετικά μεγάλο αριθμό βιβλίων, εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, ο Πεσσόα που επιχειρεί να γίνει βιβλιοθηκάριος, ο Ματίς που θέτει υποψηφιότητα για «επόπτης του δικαίου των φτωχών», ή ακόμη ο πλοίαρχος Άχαμπ και το μυστήριο του ποδιού που του έφαγε ο Μόμπυ Ντικ. Στην πραγματικότητα, οι δεκάδες χιλιάδες σελίδες που καταλαμβάνουν τα ράφια μας κατοικούνται από ολοζώντανα φαντάσματα, τα οποία, έτσι και τα συναντήσουμε στο δρόμο μας, δεν μας αφήνουν πια ποτέ. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Βιβλιοθήκες γεμάτες φαντάσματα
Τίτλος πρωτοτύπου Des bibliothèques pleines de fantômes
Συγγραφέας Jacques Bonnet
Μεταφραστής Βάνα Χατζάκη
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Άγρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δε μου πολυκέντρισε το ενδιαφέρον. Έχει έξυπνα θεματάκια αλλά η πληθώρα των βιβλιογραφικών στοιχείων ξένων εκδόσεων (μιας και το βιβλίο είναι μετάφραση) για να τεκμηριώσει τις απόψεις του και γενικότερα η νοοτροπία του συγγραφέα δε με κέρδισε. Τα άφθονα αποσπάσματα από συγγραφείς είναι διασκεδαστικά και τεκμηριώνουν με άμεσο τρόπο τις γενικές αντιλήψεις που επικρατούν ως προς την τακτοποίηση των βιβλίων, τον τρόπο ανάγνωσής τους, τη συλλογή τους κλπ. Κάπου κάπου το κείμενο μακρηγορούσε και ξέφευγε από το θέμα του.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%ae%ce%ba%ce%b5%cf%82-%ce%b3%ce%b5%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%82-jacques-bonnet/feed/ 0 «Αντιός, Σεχραζάντ», του Donald Westlake, εκδ. Άγρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%8c%cf%82-%cf%83%ce%b5%cf%87%cf%81%ce%b1%ce%b6%ce%ac%ce%bd%cf%84-donald-westlake/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b9%25cf%258c%25cf%2582-%25cf%2583%25ce%25b5%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25b6%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584-donald-westlake https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%8c%cf%82-%cf%83%ce%b5%cf%87%cf%81%ce%b1%ce%b6%ce%ac%ce%bd%cf%84-donald-westlake/#respond Mon, 09 Nov 2020 20:19:05 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8104 Το «Αντιός, Σεχραζάντ» το πρότεινε ο απηγμένος ήρωας στο «Τραγούδι του κούκου» και ναι, είναι πολύ διασκεδαστικό αλλά και σκεπτικιστικό. Αν και γραμμένο το 1970 είναι τόπους τόπους ξεκαρδιστικό, η αγωνία του στερημένου από έμπνευση συγγραφέα διαχρονική και οι αγωνίες του και όλα όσα ζει, γράφει και σκέφτεται μπορούν να έχουν γίνει ακόμη και σήμερα.

Βιβλίο Αντιός, Σεχραζάντ
Τίτλος πρωτοτύπου Adios, Scheherazade
Συγγραφέας Donald Westlake
Μεταφραστής Σταύρος Παπασταύρου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Χιούμορ
Εκδότης Άγρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Έντουιν αρχίζει και γράφει πορνό μυθιστορήματα, αποσκοπώντας στο να ξεβαλτώσει οικονομικά και να θρέψει την οικογένειά του. Γράφει στηριγμένος σε σκαλέτες (καλά, οι τέσσερις επιλογές-άξονες στους οποίους μπορεί να βαδίσει ένα μυθιστόρημα πορνό είναι απίστευτα ξεκαρδιστικοί και αληθέστατοι) και φτάνει αισίως στο 29ο βιβλίο του. Λεφτά δεν κατάφερε να συγκεντρώσει ποτέ, γιατί κι αυτός κι η γυναίκα του είναι καταναλωτικά όντα. Και τώρα; Τώρα είμαστε μπροστά σε μια άδεια σελίδα και ο χρόνος πιέζει!!!Σε μια βδομάδα πρέπει να έχει παραδώσει το νέο του βιβλίο. Κι έχει μπλοκάρει! Κι αρχίζει και γράφει αρλούμπες! Αρχίζει να βγάζει τα απωθημένα του γάμου του, γράφει για το πώς γνωρίστηκε με τη γυναίκα του, τι έζησαν, πώς απέκτησαν την κόρη τους, ποιες ήταν οι πρώτες του ερωτικές εμπειρίες, ποιες είναι οι σκέψεις του για τις γυναίκες, πώς νιώθει αυτός και ο Όσκαρ (ξέρετε, το…. ενός άντρα, ε; ε; ), μια απίστευτη φιλοσοφία και μια πολύ αστεία κοσμογνωσία. Κι όμως ενδιάμεσα γράφει κάπου κάπου κάποιες καλές εισαγωγές κεφαλαίων κι εκεί που παρασύρεσαι από την ανάγνωση και λες βρήκε το ρυθμό του, αρχίζει να αυτοκαταστρέφεται και να σχολιάζει «όχι αυτό», «το βαρέθηκα αυτό», γράφει μια ωραία περίληψη και στην τελευταία παράγραφο η πρωταγωνίστρια απάγεται από εξωγήινους, δηλαδή ακριβώς όπως νιώθει ένας που στερήθηκε από έμπνευση και κάνει τα πάντα για να ξεμπλοκάρει γράφοντας οτιδήποτε!!!

Και πάνω που λες ότι, οκ, ο συγγραφέας κόλλησε, η γυναίκα του ανακαλύπτει τα χειρόγραφά του, τις καλογραμμένες ερωτικές φαντασιώσεις του με γειτόνισσες και άτομα του άμεσου κοινωνικού τους περιβάλλοντος, τα νομίζει για αληθινά και το μυθιστόρημα απογειώνεται! Τελικά η στέρηση έμπνευσης είναι κάτι πολύ σοβαρό, που μπορεί να στοιχειώσει τη ζωή σου μέχρι υπερβολής αλλά αυτό φυσικά εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του καθενός! Καημένε Έντουιν! Ένα διασκεδαστικά σοβαρό βιβλίο που πραγματικά θα απολαύσετε κάθε σελίδα του!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα (κρίμα που δεν μπορώ να γράψω δημόσια τις ερωτικές σκηνές που έχουν απίστευτη πλάκα):

«…μιας και το Σαν Φρανσίσκο έχει το υψηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών στη χώρα κι εγώ ξέρω γιατί. Γιατί όταν οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι τα μαζεύουν και πάνε αλλού κι επειδή ο ήλιος πηγαίνει από την Ανατολή προς τη Δύση το ίδιο κάνουν κι οι άνθρωποι και συχνά καταλήγουν στο Λος Άντζελες, όπου είτε τους στρίβει είτε στρίβουν για Σαν Φρανσίσκο. Αν τους στρίψει μπορεί να περάσουν στο Λος Άντζελες όλη την υπόλοιπη ζωή τους, αν όμως στρίψουν για Σαν Φρανσίσκο μετά δεν υπάρχει τίποτα πια, το μόνο πράγμα που υπάρχει στα δυτικά τους είναι ο ωκεανός κι έτσι, μπλουμ, πηδάνε μέσα» (σελ. 88).

«Ήταν νέα, θαρρώ, μ’ εκείνο το γερασμένο και ταυτόχρονα νεανικό βλέμμα που έχουν οι αληθινά ζόρικες καλντεριμιτζούδες [όχι, πείτε μου πώς λέγονται οι καλντεριμιτζούδες στα αγγλικά, απίστευτη μετάφραση συν τοις άλλοις] … Απλώς το φορούσε εκείνο το χαμόγελο, δεν είχε καμία σχέση με το αληθινό της πρόσωπο, με τα αληθινά της αισθήματα ή οτιδήποτε άλλο. Ήταν κάτι που έριχνε πάνω της πριν βγει έξω και ανάμεσα στις εξόδους της τη διατηρούσε στο ψυγείο» (σελ. 172) (από τα πιο μελαγχολικά σημεία ήταν κι η συνεύρεση του συγγραφέα με νέγρα πόρνη, διαβάστε το σχετικό απόσπασμα, τι νιώθει αυτός, τι νιώθει αυτή, πώς γδύνονται, πώς κάνουν έρωτα κι όλα αυτά γεμάτοι από επαγγελματισμό αυτή κι από απορίες και απόγνωση αυτός).

«Ένας άλλος τρόπος να γεμίσετε δεκαπέντε σελίδες χωρίς να υπάρχει πλοκή είναι ο εσωτερικός μονόλογος, γνωστός επίσης ως Ω-Θεέ-Μου-Πάλι-Σκέφτεται. Οι ήρωες στα πορνό μυθιστορήματα σκέφτονται διαρκώς. Κάθονται εκεί, σκαλίζοντας τη μύτη τους, και σκέφτονται ασταμάτητα για σελίδες ολόκληρες. Άλλοτε σκέφτονται τι θα κάνουν μετά, άλλοτε σκέφτονται αυτό που μόλις έκαναν, άλλοτε σκέφτονται κάτι που έκανε κάποιος άλλος και άλλοτε είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταλάβει κανείς τι ακριβώς σκέφτονται» (σελ. 163). (ειλικρινά, αν κάποιος είναι δυνάμει συγγραφέας και θέλει να ξεκινήσει να δοκιμαστεί στο γραπτό χώρο, αυτό το βιβλίο είναι η καλύτερη αρχή και για ανάγνωση και για συμβουλές! Αμέσως ξεχωρίζει την ήρα από το στάρι και δίνει κάποια hints πολύ σοβαροφανή!!!)

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%8c%cf%82-%cf%83%ce%b5%cf%87%cf%81%ce%b1%ce%b6%ce%ac%ce%bd%cf%84-donald-westlake/feed/ 0 «Κανάλ ντ’ Αμούρ», του Θωμά Κοροβίνη, εκδ. Άγρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb-%ce%bd%cf%84-%ce%b1%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%81-%ce%b8%cf%89%ce%bc%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25ac%25ce%25bb-%25ce%25bd%25cf%2584-%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%258d%25cf%2581-%25ce%25b8%25cf%2589%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25b2%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb-%ce%bd%cf%84-%ce%b1%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%81-%ce%b8%cf%89%ce%bc%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%82/#respond Sun, 23 Aug 2020 16:46:34 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6444 Ένα ζωηρό αφήγημα, ένα τραγούδι για τους έρωτες και τις λαχτάρες των περιθωριακών τύπων της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του ’80. Ο συγγραφέας, που έζησε άμεσα και έμμεσα τα επιθανάτια σπαρταρίσματα μιας πληθωρικής ερωτικής εποχής, ανακαλώντας στη μνήμη του ιστορίες και θρύλους της περασμένης δεκαετίας ξαναζωντανεύει το θέατρο ενός λαϊκού κόσμου που ενταφιάστηκε σκόπιμα για να μεταμορφωθεί σε γραφικό σκηνικό της αβασάνιστης νεοαστικής ψυχαγωγίας των Θεσσαλονικιών. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Κανάλ ντ’ Αμούρ
Συγγραφέας Θωμάς Κοροβίνης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άγρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ερωτική παρα-ζωή της Θεσσαλονίκης. Αφορμή για άλλη μια γλυκόπικρη ανάμνηση αυτό το αφηγηματάκι. Το ρούφηξα κι έμεινα με την πίκρα μιας αθωότητας που χάνεται, έστω κι αν βρωμοκοπά υπόκοσμο. Πάνε τα παλιά καλά….Αξιόλογο ταξίδι στο χτες και μακάρι να ζούσα στη Θεσσαλονίκη για να δακρύσω και λίγο με αυτές τις ιστορίες, τις αγνές, τις αληθινές…

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb-%ce%bd%cf%84-%ce%b1%ce%bc%ce%bf%cf%8d%cf%81-%ce%b8%cf%89%ce%bc%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Εγκλήματα στην Πανσιόν Απόλλων», του Ανδρέα Αποστολίδη, εκδ. Άγρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%83%ce%b9%cf%8c%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b5%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25bb%25ce%25ae%25ce%25bc%25ce%25b1%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bd-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2583%25ce%25b9%25cf%258c%25ce%25bd-%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25af%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%83%ce%b9%cf%8c%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/#respond Mon, 17 Feb 2020 18:08:53 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3433 Σεπτέμβριος 1974, “λίγο μετά τη γενική επιστράτευση και την πτώση του καθεστώτος των συνταγματαρχών”. Δώδεκα, πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, άνθρωποι απολαμβάνουν τις τελευταίες τους διακοπές στην πανσιόν πολυτελείας “Απόλλων”, σε μια λουτρόπολη, ενώ στην Αθήνα τα πολιτικά κόμματα ετοιμάζονται για τις πρώτες ελεύθερες εκλογές. Μεταξύ τους και ο δικηγόρος Ανδρέας Οικονόμου, ο οποίος έχει αποδράσει από την πρωτεύουσα, για να γλιτώσει από την ακατάσχετη πολιτικολογία των ημερών. Την ησυχία των παραθεριστών θα ταράξουν δύο άγριες δολοφονίες, και ο Οικονόμου θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια υπόθεση εκδίκησης, πάθους και ραδιουργιών, στην οποία εμπλέκονται παλιοί αντιστασιακοί, χουντικοί, φλεγματικοί θαμώνες του Zonar\’s, δραστήριοι δημοσιογράφοι, αστυνομικοί και οι μυστικές υπηρεσίες. Τα “Εγκλήματα στην πανσιόν “Απόλλων”” (2000) -το τρίτο αστυνομικό μυθιστόρημα του Ανδρέας Αποστολίδη-, χάρη στην πλοκή και τους χαρακτήρες τους, κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Επίγραμμα θανάτου
Συγγραφέας Ανδρέας Αποστολίδης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άγρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αρκετά ενδιαφέρον, αν και στο τέλος έχασα την μπάλα. Ξεκινάει θυμίζοντας πολύ το “Έγκλημα κάτω από τον ήλιο,” όπου μια ηλικιωμένη κυρία “ξεναγεί” τον Πουαρό στις ιστορίες των παραθεριστών του ξενοδοχείου. Καλογραμμένο, με ωραίες εκφράσεις (π. χ. δείτε πώς περιγράφει μια κοπέλα, το πρώτο θύμα: “Η σύνθεση των χαρακτηριστικών της φώλιαζε σε δυο υγρά μπλε μάτια, που έλαμπαν σε ροδοκόκκινο φόντο, όπως είχαν γίνει το πρόσωπο και τα μαλλιά της εκτεθειμένα επί ώρες στον ήλιο και στην αλμύρα της θάλασσας και η ακριβής τους απόχρωση έπαιζε, ανάλογα με το φως, στο μεταίχμιο ενός έντονου μπλε κοβαλτίου κι ενός πιο ανοιχτού, αραιωμένου στο σταχτί του καπνού”). Καλοί διάλογοι, πισωγυρίσματα στην αφήγηση που σε κρατάνε σε αγωνία και αναρωτιέσαι συνέχεια τα πώς και τα γιατί. Πολύ καλά γραμμένη και δοσμένη η αναπαράσταση της εποχής (οι πρώτες μέρες της Μεταπολίτευσης του 1974) και ο τρόπος που ανακατεύονται στην ιστορία το σκάνδαλο των νωπών κρεάτων (υπήρξε άραγε τότε κάτι τέτοιο;) με τους Ρουμάνους κατασκόπους, την ΚΥΠ, το Χίλτον στα σχετικά πρώτα του βήματα, η δίκη των χουντικών κλπ. Πολύ καλή ατμόσφαιρα και περιγραφή των υπόπτων, γενικά όλα καλά. Αλλά….Από ένα σημείο και μετά εμφανίζονται όλα αυτά μαζί και ανακατεύονται σε ένα απίστευτο κουβάρι. Στο βιβλίο δεν υπάρχει μονοδιάσταστη και μονόδρομη αφήγηση: πρωταγωνιστές, ο φόνος, ύποπτοι, άλλοθι, ανακρίσεις κ. ο. κ. Αυτό ακριβώς, όπως τουλάχιστον το χειρίζεται εδώ ο συγγραφέας, λειτουργεί αρνητικά και για μένα προσωπικά η αλήθεια με μπέρδεψε και με ξένισε ολότελα. Δεν το προτείνω και πολύ φανατικά αλλά τι στο καλό, καλοκαίρι είναι ακόμη, κάποιους θα τους χαλαρώσει εκεί στην ξαπλώστρα….

Κυκλοφόρησε ξανά το 2011 από την εφημερίδα “Το Βήμα”.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%83%ce%b9%cf%8c%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Μέδουσα από σμάλτο», του Παναγιώτη Αγαπητού, εκδ. Άγρα (Πρωτοσπαθάριος Λέων #3) https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%ad%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%83%ce%bc%ce%ac%ce%bb%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25ad%25ce%25b4%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b1-%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c-%25cf%2583%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bb%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b9%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b7%25cf%2584 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%ad%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%83%ce%bc%ce%ac%ce%bb%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84/#respond Tue, 11 Feb 2020 18:49:16 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3346 Σκύρος, Νοέμβριος του 835. Ο Λέων, μετά από αποτυχημένη πρεσβεία στην Κρήτη, επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη, πέφτει σε τρικυμία και το πλοίο του προσαράζει στη Σκύρο. Μέχρι να επιδιορθωθούν οι ζημιές ο Λέων γνωρίζεται με τους κατοίκους του νησιού κι αρχίζει να γνωρίζει την οικογένεια του τοπάρχη και το γύρω του περιβάλλον.. λίγο πριν ο τοπάρχης δολοφονηθεί. Βήμα προς βήμα γνωρίζουμε τους υπόπτους, μαθαίνουμε τις συνήθειές τους και μας αποκαλύπτεται ότι ο καθένας από αυτούς είχε κάθε λόγο να σκοτώσει τον τοπάρχη, που αποδεικνύεται ότι δεν είναι και ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου! (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Μέδουσα από σμάλτο
Συγγραφέας Παναγιώτης Αγαπητός
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άγρα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Και ναι ο Παναγιώτης Αγαπητός έγραψε και τρίτο μυθιστόρημα μυστηρίου. Το διάβασα σε μια μέρα. Η γραφή, το στυλ, η πλοκή δεν χάνουν ούτε πόντο από όσα έχει γράψει ήδη ο συγγραφέας. Συνεχίζει ακατάπαυστα να μας μυεί στον κόσμο του Βυζαντίου χωρίς ποτέ να είναι τα κείμενά του κουραστικά, λεπτολόγα ή «διδακτικά» με τη στενή έννοια του όρου.

Το κείμενο αναβιώνει τα τοπία, τους ανθρώπους και τη νοοτροπία των κατοίκων του νησιού. Σημαντικό ρόλο παίζουν ένας μοναχός-καλόγερος, ο Συμεών, και η μάγισσα Λευκοθέα. Πάρα πολύ καλογραμμένος είναι ο τρόπος που συζητούν με τον Λέοντα για τις κινήσεις των πλανητών και των άστρων και πολύ καλογραμμένο το ωροσκόπιο που παραδίδει ο Συμεών στον Λέοντα, που προβλέπει έναν κίνδυνο σε δύο χρόνια από τώρα. Παράλληλα με τη διαλεύκανση του φόνου, ο Λέων έρχεται και πάλι αντιμέτωπος με τον εαυτό του και το παρελθόν της οικογένειάς του. Ο Λέων μαθαίνει πώς και γιατί διαδέχτηκε ο πατέρας του τον παππού του στη θέση του πρωτοασηκρίτη και δικαστικού της Πόλης κι αρχίζει να θεριεύει μέσα του το δικαίωμα της επιλογής, φτάνοντας στο σημείο να βρει τους ενόχους και να τους συγχωρέσει!!Κι αυτή ακριβώς η απόφαση, σε συνδυασμό με το φόνο που ο ίδιος είχε διαπράξει στο προηγούμενο βιβλίο παίρνοντας τον νόμο στα χέρια του αρχίζει να του συστήνει έναν νέο άνθρωπο, που ούτε ο ίδιος δεν αναγνωρίζει (κάτι μου λέει ότι δε θα σταματήσουν εδώ οι περιπέτειές του!). Η Λευκοθέα αποκαλύπτει στον Λέοντα, με αφορμή τον χάλκινο οφθαλμό που φορά, την αιώνια σύγκρουση θηλυκού και αρσενικού θυμικού μέσα στην ψυχή του ανθρώπου και τον βοηθά να κατανοήσει καλύτερα την προσωπικότητά του. Τέλος ο Λέων βρίσκει τον αντικαταστάτη του γέροντα οικονόμου του, Νικολάου, στον Δαμιανό, ένα πανέξυπνο δεκατετράχρονο παιδί.

Καλογραμμένο, ανατρεπτικό, ανατριχιαστικό στις περιγραφές των φόνων, με συνοχή και στέρεη πλοκή κι έναν Λέοντα που αρχίζει να μεταμορφώνεται. Θέλω κι ελπίζω να υπάρξει και συνέχεια. Πάνω από όλα μου αρέσει που ο συγγραφέας καταπιάνεται κάθε φορά και με κάτι διαφορετικό από την εποχή και την κοινωνία του Βυζαντίου χωρίς να επαναλαμβάνεται ποτέ και πουθενά.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%ad%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%83%ce%bc%ce%ac%ce%bb%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84/feed/ 0 «Ο χάλκινος οφθαλμός», του Παναγιώτη Αγαπητού, εκδ. Άγρα (Πρωτοσπαθάριος Λέων #2) https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bf%cf%86%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2587%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25bf%25cf%2586%25ce%25b8%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25bc%25cf%258c%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b9%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b7%25cf%2584 https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bf%cf%86%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84/#respond Tue, 11 Feb 2020 18:39:03 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3341
Ιανουάριος του 833: Με εντολή του βασιλέα, ο πρωτοσπαθάριος Λέων συνοδεύει στη Θεσσαλονίκη τον στρατηγό που πρόκειται να αναλάβει διοικητής της ευρύτερης περιφέρειας, αλλά ο πραγματικός σκοπός της επίσκεψής του είναι να ενημερωθεί από κοντά για τις δραστηριότητες του εικονόφιλου αρχιεπισκόπου της πόλης. Άθελά του ο Λέων γίνεται μάρτυρας μιας δυσάρεστης σκηνής ανάμεσα στον προσωρινό τοποτηρητή της πόλης και τη σύζυγό του. Το επόμενο πρωί ο τοποτηρητής βρίσκεται δολοφονημένος και ο Λέων αναλαμβάνει τη διαλεύκανση μιας φαινομενικά απλής υπόθεσης. Χωρίς να το γνωρίζει, θα συναντήσει στο πρόσωπο της μοναχής και ποιήτριας Κασσίας μια ευφυέστατη, ίσως και επικίνδυνη, αντίπαλο. Και τότε θα ανακαλυφθεί το δεύτερο πτώμα. Μετά την πρώτη του περιπέτεια στα βάθη της Μικράς Ασίας, ο πρωτοσπαθάριος Λέων πίστευε ότι θα συνέχιζε την ήσυχη ζωή του στη βασιλεύουσα. Όμως η ξαφνική αποστολή στη Θεσσαλονίκη θα τον αναγκάσει να αναθεωρήσει τις απόψεις του για τη δικαιοσύνη και θα τον φέρει αντιμέτωπο με μια οδυνηρή ερωτική ιστορία από το μακρινό παρελθόν του. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Ο χάλκινος οφθαλμός
Συγγραφέας Παναγιώτης Αγαπητός
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άγρα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής
Ένα πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, με μια Θεσσαλονίκη αγνώριστη, με μια πόλη με κόσμο και υπόκοσμο. Ο Λέων ξαναμεταμφιέζεται κι ανακατεύεται με το λαό για να πιάσει τον παλμό του πληθυσμού. Ανατρεπτικότατος ο ρόλος που μασκαρεύτηκε αυτήν τη φορά. Σαν να αρχίζει να αποκτά κάποια εξατομικευμένα χαρακτηριστικά κι αρχίζει να γίνεται πιο ανθρώπινος. Μακάρι να υπάρξει και συνέχεια, θα το ευχαριστηθώ πολύ. Άμα διαβάζεις και τα δυο βιβλία μονοκοπανιά ίσως βαρεθείς αλλά το καθένα χωριστά είναι εύπεπτο, ανατρεπτικό κι αγωνιώδες, χωρίς να είναι απαραίτητο να τα διαβάσεις με τη χρονολογική τους σειρά (εγώ είμαι ο τελειομανής). Σε αυτό το βιβλίο ο Λέων αναλαμβάνει τις δικαστικές εξουσίες και φέρνει στο φως μια μεγάλη απάτη με ιδιωτικές περιουσίες που παραχωρήθηκαν σε μοναστήρια κι από κει θα έρχονταν στα χέρια του ενόχου, που αναγκάζεται να καταφύγει σε φόνους για να κλείσει τα στόματα των μαρτύρων. Έντονα ανακατεμένη η Εκκλησία, κάτι που φέρνει σε δύσκολη θέση τον Αρχιεπίσκοπο. Για άλλη μια φορά η καθημερινότητα και τα λόγια των ηρώων του βιβλίου σε ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο. Και ανάμεσα στους ήρωες του βιβλίου, η Κασσία, η μετέπειτα γνωστή ως Κασσιανή. Κάλλιστα θα μπορούσε ο συγγραφέας να εξαργυρώσει την επιτυχία του πρώτου βιβλίου με κάτι πρόχειρο και φτηνό. Ευτυχώς ο “Χάλκινος οφθαλμός” είναι εξίσου καλός και αγωνιώδης και τολμώ να πω ότι προχωράει και την ψυχοσύνθεση του Λέοντα ένα βήμα πιο πέρα, δεν τον αφήνει μονοδιάστατο. Γνωρίζει τον έρωτα στα χέρια μιας ξένης και δε διστάζει να πάρει τη δικαιοσύνη στα χέρια του.
]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%bf%cf%86%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84/feed/ 0 «Το εβένινο λαούτο», του Παναγιώτη Αγαπητού, εκδ. Άγρα (Πρωτοσπαθάριος Λέων #1) https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%b2%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%cf%8c/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b5%25ce%25b2%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25bf-%25ce%25bb%25ce%25b1%25ce%25bf%25cf%258d%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b9%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b7%25cf%2584%25cf%258c https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%b2%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%cf%8c/#respond Tue, 11 Feb 2020 18:29:26 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3336 Μάιος του 832: Ο αυτοκράτορας στέλνει τον πρωτοσπαθάριο Λέοντα επικεφαλής μιας πρεσβείας στον χαλίφη της Βαγδάτης για να διαπραγματευθεί ειρήνη στην Ανατολή. Ο πρεσβευτής και η συνοδεία του φτάνουν στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, τελευταίο σταθμό πριν από τα σύνορα. Κάτω από την ήρεμη επιφάνεια, τα πράγματα βρίσκονται σε αναβρασμό. Άραβες κατάσκοποι προετοιμάζουν μια εξέγερση, καλόγεροι υποθάλπουν την αίρεση της Εικονολατρίας, σωματέμποροι κλέβουν νεαρές γυναίκες για τα σκλαβοπάζαρα της Συρίας. Ο στρατιωτικός διοικητής φαίνεται πως έχει χάσει τον έλεγχο της πόλης. Ο αποτρόπαιος φόνος της δεκατριάχρονης κόρης του δικαστή έξω από τα τείχη τον αναγκάζει να ζητήσει τη βοήθεια του πρεσβευτή. Ο πρωτοσπαθάριος Λέων ζούσε μέχρι εκείνη τη στιγμή την ήσυχη ζωή ενός κρατικού αξιωματούχου. Ανύπαντρος, λίγο απόμακρος, διαβάζει ερωτικά μυθιστορήματα και παίζει μουσική με ένα εβένινο λαούτο. Τώρα, ανάμεσα στους στρατώνες, τα καπηλειά και τα πορνεία της Καισάρειας, πρέπει να λύσει πρωτόγνωρα γι’ αυτόν εγκλήματα και βρίσκεται αντιμέτωπος με τον εαυτό του και το παρελθόν του.(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το εβένινο λαούτο
Συγγραφέας Παναγιώτης Αγαπητός
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα / Ιστορικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άγρα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μάιος 832. Ο πρωτοασηκρήτης Λέων φτάνει στην Καισάρεια για να σώσει διά της διπλωματικής οδού την ειρήνη του Βυζαντίου με τους Άραβες. Και βρίσκει μια πόλη σάπια, διεφθαρμένη. Οι εξαφανίσεις τριών κοριτσιών που θα βρεθούν άγρια δολοφονημένες θα αναστατώσουν την τοπική κοινωνία κι ο Λέων θα αναλάβει προσωρινά τη δικαστική αρχή της πόλης. Αληθοφάνεια, ανατροπές, μυστήριο, πορνεία και πόρνες, χαλίφηδες και περιπλανώμενοι μουσικοί, καλόγεροι και αρχιερείς μας καλωσορίζουν σε μια εποχή κι έναν τόπο που ποτέ πριν δεν έχει αποτελέσει σκηνικό αστυνομικού μυστηρίου. Δεν είναι γρήγορο αλλά δεν είναι βαρετό. Υπάρχουν ανατροπές κι εκπλήξεις και θέλει προσοχή στο διάβασμα. Οι εκφράσεις, οι ημερομηνίες που χρησιμοποιούνται, η καθημερινή ζωή, τα ήθη και τα έθιμα, ακόμη και οι βάρβαρες τιμωρίες των ενόχων είναι πράγματα που πιστεύω κατάφερε με κόπο να συλλέξει και να συνταιριάξει στο κείμενο ο συγγραφέας. Άλλωστε υπάρχει κι επιλογικό σημείωμα όπου μας εξηγεί το σκεπτικό της συγγραφής και το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι ήρωές του (κάτι σαν άτυπη βιβλιογραφία). Θεωρώ ότι το βιβλίο είναι μια πολύ καλή προσπάθεια Έλληνα συγγραφέα να γράψει αστυνομική περιπέτεια σε μια εποχή που δύσκολα μπορείς να την προσεγγίσεις ιστορικά, πόσο μάλλον να πλησιάσεις ακόμη περισσότερο το κλίμα και την εποχή για να δείξεις τα βαθύτερα αίτια του κακού. Μπράβο στον Παναγιώτη Αγαπητό.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%b2%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%cf%84%cf%8c/feed/ 0