Άγκυρα (εκδ.) – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Mon, 25 Apr 2022 06:42:32 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.3 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Άγκυρα (εκδ.) – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Τα backstage του ελληνικού σινεμά», του Μάκη Δελαπόρτα, εκδ. Άγκυρα https://www.vivliokritikes.com/backstage-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%ac-%ce%b4%ce%b5%ce%bb%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%ce%b1%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=backstage-%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%258d-%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25bc%25ce%25ac-%25ce%25b4%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c%25cf%2581%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/backstage-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%ac-%ce%b4%ce%b5%ce%bb%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%ce%b1%cf%82/#respond Mon, 25 Apr 2022 06:42:32 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=12901 Ο Μάκης Δελαπόρτας γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1982 κι έκτοτε συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Από το 1989 ασχολείται με τη δισκογραφία διασώζοντας και καταγράφοντας σημαντικά soundtrack μεγάλων Ελλήνων συνθετών και από το 1998 ξεκίνησε να ασχολείται και με τις βιογραφίες σημαντικών Ελλήνων ηθοποιών. Η νέα του εργασία και μελέτη ταξιδεύει τον αναγνώστη πίσω από τις κάμερες των αξέχαστων ελληνικών ταινιών της χρυσής δεκαετίας του 1960 και όχι μόνο, μέσα από 121 πολύτιμες «μπουκίτσες», όσες και τα κεφάλαια του βιβλίου δηλαδή, πληροφοριών και κωμικοτραγικών περιστατικών.

Βιβλίο Τα backstage του ελληνικού σινεμά
Συγγραφέας Μάκης Δελαπόρτας
Κατηγορία Non fiction
Εκδότης Άγκυρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Μάκης Δελαπόρτας σημειώνει στον Πρόλογο τις δικές του αναμνήσεις από τη συνεργασία, τη γνωριμία και τη φιλία με τους μεγάλους Έλληνες ηθοποιούς και υποστηρίζει πως «…πίσω από τα λαμπερά φώτα, τα μικρόφωνα, τις κλακέτες και τις κάμερες έπαιζαν μια άλλη ταινία, ίσως πιο αληθινή, πιο ανθρώπινη και σίγουρα πιο διασκεδαστική» (σελ. 11). Ο συγγραφέας, έχοντας αγαπήσει αυτόν τον χώρο στον οποίο κι εκείνος συμμετείχε με τον δικό του τρόπο, θέλησε να καταγράψει σε μια πολυτελή και φροντισμένη έκδοση όσες ιστορίες άκουσε από τους πρωταγωνιστές, τους τεχνικούς και τους σκηνοθέτες, με τις οποίες διασκέδαζαν στα διαλείμματα. «Πίσω από τις κάμερες λοιπόν, ένας ολόκληρος κόσμος κινούνταν, ζούσε, παλλόταν και κατέθετε ψυχή και μεράκι για τη δημιουργία μιας ταινίας», σε μια εποχή με αντίξοες συνθήκες, πρωτόλεια (στην αρχή τουλάχιστον) μέσα αλλά με έμπειρους συντελεστές που είχαν μεράκι και ταλέντο.

Το βιβλίο ξεκινάει με την προϊστορία του ελληνικού κινηματογράφου (αδελφοί Μανάκη) και τα πρώτα του βήματα με ταινίες βωβές, οι περισσότερες χαμένες σήμερα, με τον Αχιλλέα Μαδρά, τα αλαλούμ και τα σαρδάμ, συνεχίζει με τις πρώτες εμφανίσεις του Βασίλη Λογοθετίδη, του Αλέκου Αλεξανδράκη και του Λάμπρου Κωνσταντάρα, μας ταξιδεύει στα πλατό των αιγυπτιακών στούντιο όπου γυρίστηκαν αρκετές από τις ελληνικές ταινίες του 1950, μας φέρνει σιγά σιγά σε επαφή με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Μελίνα Μερκούρη, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Θανάση Βέγγο και όλα τα άλλα ιερά τέρατα του σελιλόιντ και καταλήγουμε στις Κάννες και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, στο ρεκόρ εισιτηρίων της «Υπολοχαγού Νατάσας», στον Νίκο Φώσκολο και στον φόρο τιμής στον Γιάννη Δαλιανίδη. Αυτοψίες, μαρτυρίες, φωτογραφικό υλικό συγκροτούν ένα παζλ με χιλιάδες λαμπερά κομμάτια που όλοι μας θέλουμε να απολαμβάνουμε ξανά και ξανά.

Ο Μάκης Δελαπόρτας δε στηρίχτηκε μόνο στις αναμνήσεις και τις δηλώσεις των συνεργατών για τα κωμικοτραγικά περιστατικά του βιβλίου του αλλά έψαξε και σε χρονογραφήματα και άρθρα της εκάστοτε εποχής από περιοδικά κι εφημερίδες, διασταυρώνοντας και τεκμηριώνοντας πρόσωπα και πράγματα. Το ταξίδι που χαρίζει στον αναγνώστη είναι ουσιαστικά η ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, μιας και τα γεγονότα παρατίθενται με χρονολογική σειρά, υπάρχουν πληροφορίες για καστ, συνεργεία, αριθμούς εισιτηρίων, κόστη, αντιδράσεις κοινού και κριτικών, γνωστές αλλά και αδημοσίευτες φωτογραφίες (έχω πλούσιο υλικό στη διάθεσή μου πάνω στο θέμα αλλά φωτογραφία της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον Μιχάλη Νικολινάκο δεν είχα, οπότε χάρηκα ιδιαίτερα που επιτέλους βλέπω τον λόγο που πετάχτηκαν τα αρνητικά από το «Κλωτσοσκούφι» πριν ξαναγυριστεί το φιλμ με τον Αλέκο Αλεξανδράκη) και πολλά άλλα, χωρίς όμως όλος αυτός ο πλούτος πληροφοριών να εμποδίζει την απόλαυση της ανάγνωσης, αφού τα «μικρά μυστικά» πίσω από τις κάμερες είναι άφθονα και προσφέρουν γέλιο και συγκίνηση εναλλάξ με τέτοιο τρόπο που μόνο ο Μάκης Δελαπόρτας ξέρει να προσφέρει. Ελάτε λοιπόν να γνωρίσουμε μαζί τα «Backstage του του ελληνικού σινεμά», να γελάσουμε, να μάθουμε, να νοσταλγήσουμε και να αγαπήσουμε ξανά τις ελληνικές ταινίες που δε σταματάνε να συντροφεύουν τα βράδια και τα όνειρά μάς.

]]> https://www.vivliokritikes.com/backstage-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%ac-%ce%b4%ce%b5%ce%bb%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%ce%b1%cf%82/feed/ 0 «Αργοναύτες του έρωτα», του Τάσου Κοντογιαννίδη, εκδ. Άγκυρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ad%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b3%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%258d%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ad%25cf%2581%25cf%2589%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ad%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/#respond Mon, 16 Nov 2020 17:28:07 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8223 Εκείνος από ένα χωριό της Δράμας κι εκείνη από χωριό του Πόντου. Η μοίρα τούς οδηγεί στη Γερμανία για σπουδές κι ο έρωτας xτυπά με τα φλογερά του βέλη τις καρδιές του Κώστα και της Εμινέ. Οι δύο νέοι αποφασίζουν να παντρευτούν, αλλά ο πατέρας του Κώστα, ο Σταύρος, αρνείται να δώσει την ευχή του. Οι δύο ερωτευμένοι καταφεύγουν τότε στον Πόντο, όπου θα ‘ρθουν αντιμέτωποι με την οργή των συγγενών της Εμινέ, που δεν θέλουν για γαμπρό τον γκιαούρη. Στο χωριό καταφτάνει και ο Σταύρος για να πάρει πίσω το γιο του. Η μοίρα όμως αλλάζει το παιχνίδι, όταν στην πλατεία του χωριού που γεννήθηκε, ένας Τούρκος τον οδηγεί στα ίχνη της αδελφής του, που θεωρούσε νεκρή! (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Αργοναύτες του έρωτα
Συγγραφέας Τάσος Κοντογιαννίδης
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Άγκυρα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Νιώθω τα βιώματα του συγγραφέα για τη γενοκτονία των Ποντίων, για τις ταλαιπωρίες που υπέστη ο ελληνικός πληθυσμός ώσπου να εγκατασταθεί εδώ και καταλαβαίνω ότι ο συγγραφέας θέλει να αποτινάξει το μίσος αυτών των αιώνων και να βρει μια λύση για να προχωρήσουμε ως ανθρωπότητα και ως προσωπικότητες παραπέρα. Δυστυχώς όμως η πένα του είναι πολύ αδύνατη. Το κείμενο, αν και ρέει και δε σε κουράζει, δεν είναι καλογραμμένο. Οι ποντιακοί ιδιωματισμοί πρέπει να συνοδεύονται από επεξηγήσεις για να τους κατανοήσει ο αναγνώστης (επεξηγούνται κάποιοι αλλά όχι όλοι). Η ίδια η ιστορία είναι σχετικά καλή. Ο Έλληνας και η Τουρκάλα γνωρίζονται και αποφασίζουν να παντρευτούν, ειδικά όταν η Εμινέ μένει έγκυος. Οι γονείς του από τη Δράμα, διωγμένοι από τον Πόντο, οι γονείς της Τούρκοι από τον Πόντο (ο αδερφός της μέλος των Γκρίζων Λύκων). Φυσικά, εμπόδια ανυπέρβλητα. Τι γίνεται όμως όταν ο πατέρας πείθεται να πάει στα πάτρια εδάφη του Πόντου και να ξαναζήσει τα παιδικά του χρόνια και τον ξεριζωμό των γονιών του; Κι αφού περνούν του λιναριού τα πάθη οικογενειακώς (οι Γκρίζοι Λύκοι απειλούν να διώξουν τον αδελφό της Εμινέ από την ομάδα) έρχεται ο γηραιότερος του χωριού να δώσει τη λύση, αποκαλύπτοντας τι πραγματικά συνέβη τη νύχτα που γεννήθηκε η Εμινέ.

Ωραία πλοκή, που ειλικρινά θα μπορούσε να γραφτεί αλλιώς. Τώρα έχουμε ένα γάργαρο κείμενο που προχωρά ανεμπόδιστα με πολύ ωραίες περιγραφές συνηθειών του τόπου και ιστορικών στοιχείων (στην ιστοριογραφία τον φαντάζομαι πιο δυνατό τον συγγραφέα) και το απαραίτητο ευτυχισμένο τέλος. Κλείνοντας έχω δύο απορίες: ενώ στον Πόντο ο πατέρας μιλάει με τους χωριανούς στα τουρκικά και ο συγγραφέας μας εξηγεί ότι ο άνθρωπος τα θυμόταν από τότε, όταν πρωτογνωρίζονται τα δυο παιδιά στη Στουτγάρδη μιλάνε κατευθείαν μεταξύ τους (στα ελληνικά ή στα τουρκικά ή στα αγγλικά; εδώ δεν διευκρινίζεται). Από την άλλη πόσο εύκολα μπαίνεις στο γερμανικό πανεπιστήμιο; Χωρίς εξετάσεις, χωρίς διάβασμα; Όλο αυτό το στάδιο της προετοιμασίας το προσπερνάμε κι η Εμινέ πάει στο πανεπιστήμιο! Χαζές λεπτομέρειες για μένα που δε σε εμποδίζουν να διαβάσεις τις περιπέτειες των νέων αργοναυτών. Αλλά το κείμενο επιμένω ότι έχει αδύναμα σημεία.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ad%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Η ανατολική εποχή», του Αλέκου Κιτζίρη, εκδ. Κέδρος https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b9%cf%84%ce%b6%ce%af%cf%81%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25ce%25b5%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2587%25ce%25ae-%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ad%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25b9%25cf%2584%25ce%25b6%25ce%25af%25cf%2581%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b9%cf%84%ce%b6%ce%af%cf%81%ce%b7%cf%82/#respond Tue, 10 Nov 2020 19:53:45 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8127 Η Ζωή αποφασίζει να ξεφύγει από τις αναμνήσεις της. Παίρνει απόσπαση στην Πόλη. Η ζωή γίνεται πάλι ελκυστική. Όμως όλες οι μέρες του χρόνου δεν είναι ίδιες. Ξαφνικά η ισορροπία των πραγμάτων ανατρέπεται. Ο «Τύπος» τής προτείνει μια επικίνδυνη αποστολή. Το ταξίδι στην Αντάλια – στο νότο – είναι ρίσκο, αλλά της αρέσει… Αργότερα, κυνηγημένος από τα δικά του αδιέξοδα, φτάνει κι ο Θράσος στην Πόλη. Γίνονται αχώριστοι φίλοι. Ζουν τις νύχτες τους με ένταση. Άστρα πέφτουν στις ακτές του Βοσπόρου… Ο «Τύπος» διατάζει να φύγουν ξανά. Και οι δύο. Το ταξίδι στις τουρκικές ακτές του Αιγαίου, μεγάλο. Ο κίνδυνος, μια πρόκληση που απολαμβάνουν. Στο Μποντρούμ, ο Τζιχάν τούς σώζει την τελευταία στιγμή. Στη Σμύρνη αποκοιμίζουν τους διώκτες. Στο Αϊβαλί, μέσα στο χαμάμ, γίνεται η ανταλλαγή… Η ραστώνη της ζωής τους διαλύεται. Ο κύκλος κλείνει στην Πόλη. Το μυστήριο επιτέλους λύνεται. Περνώντας τον Έβρο, γυρίζουν πάλι τα φαντάσματα του παρελθόντος… (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Η ανατολική εποχή
Συγγραφέας Αλέκος Κιτζίρης-Σταματιάδης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Κέδρος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δεν ξέρω πού να το κατατάξω. Στα αισθηματικά; Στα κατασκοπικά; Το βιβλίο έχει μια δική του ταυτότητα και την ικανότητα να ξεφεύγει και να καταστρατηγεί κάθε φόρμα γραφής στην οποία ίσως κάποιος το εντάξει. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ή δε μου άρεσε, με έχει βάλει σε σκέψεις πάντως. Η πλοκή λίίίγο ακραία: γυμνάστρια με απόσπαση στην Πόλη για να κάνει μια νέα αρχή στη ζωή της, γνωρίζει τον Πρόξενο της Ελλάδας που την επιλέγει για κατάσκοπο του δικτύου κατασκοπείας των Ελλήνων στην Ανατολή! Χωρίς να μπλέκει κομμουνισμούς, πυροβολισμούς και τρελά ακραία πράγματα ρέει σχετικά καλά. Βοηθάνε και οι κοφτές, σύντομες προτάσεις που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Ποιος είναι μαζί μας και ποιος είναι εναντίον μας; Επίσης αυτό που με μπέρδεψε και δεν ξέρω αν ήταν απαραίτητο ήταν η ομοφυλοφιλία του Θράσου, του νέου δασκάλου που γνώρισε τη Ζωή και συνεργάστηκε μαζί της κατ’ εντολήν του Προξένου. Έχουμε δύο ασύνδετες σκηνές λάθρας ομοφυλοφιλίας, ωραία δοσμένες (όπως και κάθε ερωτική σκηνή στο βιβλίο) αλλά σε τι εξυπηρετούν;

Σχετικά πρωτότυπο μυθιστόρημα κυρίως γιατί δεν θεωρείται κακέκτυπο κατασκοπικού βιβλίου ούτε άλλο ένα άρλεκιν. Επίσης έχω αντιρρήσεις ως προς τις εικόνες της Κωνσταντινούπολης που περιγράφονται, οι οποίες δεν έχουν σχέση με την πόλη που γνώρισα εγώ. Το βιβλίο όμως εκτυλίσσεται στη δικτατορία του Οζάλ αρχές του ’80 οπότε σίγουρα άλλαξαν πολλά από τότε. Και φυσικά ξεχωριστή θέση κατέχουν οι «ταξιδιωτικές σημειώσεις» σε Πόλη, Άγκυρα, Σμύρνη, Τσεσμέ, περπάταγα μαζί με τον συγγραφέα σε μνημεία, τοπία, εικόνες και μυρωδιές. Γνωστά και άγνωστα σημεία της Πόλης και της Ανατολίας, άνθρωποι και παρέες, δοτικότητα και κέφι. Αυτά ναι είναι αναμνήσεις που συγκέντρωσα κι εγώ σε αυτό το ταξίδι και θα με συντροφεύουν για πάντα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b9%cf%84%ce%b6%ce%af%cf%81%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Η χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι», του Χρήστου Δασκαλάκη, εκδ. Άγκυρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%87%ce%b9%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%86%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25cf%2587%25ce%25b9%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b9%25cf%2586%25ce%25ac%25ce%25b4%25ce%25b1-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25ae%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%87%ce%b9%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%86%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Sat, 01 Aug 2020 09:54:26 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5747 Ο Νικόλας και η Ευτυχία είναι δυο παιδιά που αγαπούν πολύ τον χειμώνα και λατρεύουν τις χιονονιφάδες, μόνο που το χιόνι είναι σπάνιο φαινόμενο στην πόλη τους. Όταν επιτέλους μια νιφάδα κάνει τη δειλή της εμφάνιση, τα παιδιά γεμάτα χαρά θα τη φυλακίσουν σ’ ένα βαζάκι που θα το κλείσουν στην κατάψυξη. Είναι σωστό όμως να αιχμαλωτίζεις αυτό που αγαπάς; Πόσο θ’ αντέξουν τα παιδιά να κρατάνε για τον εαυτό τους αυτήν τη μικρή χαρά; Τελικά γιατί η χιονονιφάδα αγάπησε το καλοκαίρι;

Βιβλίο Η χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι
Συγγραφέας Χρήστος Δασκαλάκης
Εικονογράφος Ντανιέλα Σταματιάδη
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Άγκυρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Χρήστος Δασκαλάκης επιστρέφει στο παιδικό βιβλίο, αυτήν τη φορά με μια τρυφερή αλληγορία πάνω στον σεβασμό για τη φύση και στο σωστό μέγεθος που πρέπει να έχει η αγάπη. Με λόγια γλυκά, με πολλούς και ποικίλους επιθετικούς προσδιορισμούς, με μια στρωτή αφήγηση, με λεξιλόγιο κατάλληλο για μικρά παιδιά ξεδιπλώνεται μια ιστορία καθημερινή σχεδόν, η οποία ξεκινάει από μια αυθόρμητη αντίδραση του Νικόλα και της Ευτυχίας και καταλήγει ως μια περιπέτεια που θα τη θυμούνται για καιρό. Η φύση είναι ένας αείρροος ποταμός και σαν τέτοια πρέπει να αφήνεται ελεύθερη να κάνει τον κύκλο της, όχι να φυλακίζεται για «προσωπική χαρά». Σεβασμός απέναντι στους άλλους και στις ιδιαιτερότητές τους, αγάπη απέναντι στις επερχόμενες αλλαγές στην καθημερινότητά μας μα πάνω απ’ όλα ιδέες για να αντιμετωπίσουμε καλύτερα και ηρωικότερα τον φόβο της απώλειας είναι κάποια από τα περιεχόμενα του συναρπαστικού αυτού βιβλίου, που θα γίνει ένας απαραίτητος σύντροφος για τους μικρούς αναγνώστες.

Η ιστορία ζωντανεύει αδρά και παραστατικά χάρη στις εικόνες της κυρίας Ντανιέλας Σταματιάδη, η οποία εικονογραφεί τις μέρες και τις νύχτες των παιδιών με διακριτικά χρώματα, έντονες εναλλαγές σκοτεινών και φωτεινών σκηνικών, χαριτωμένες λεπτομέρειες όπως η σκηνή στον κήπο ή η ετοιμασία της καλοκαιρινής βαλίτσας, με όλα δηλαδή τα θετικά γνωρίσματα ενός σχεδίου που θα βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα την περιπέτεια της χιονονιφάδας.

«Η χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι» δένει αρμονικά τις εκ διαμέτρου αντίθετες εποχές του χρόνου (καλοκαίρι και χειμώνα) με μια πρωτότυπη και τόσο αληθινή ιστορία και δίνει στα παιδιά να κατανοήσουν με εύληπτο τρόπο στοιχειώδεις αξίες της ζωής. Μάλιστα, μαζί με το βιβλίο δίνονται δώρο και σπόροι για να φυτέψουν μεγάλοι και μικροί το δικό τους λουλούδι, ώστε να μάθουν με πρακτικό τρόπο όσα μυστικά τους εμπιστεύτηκε το νέο παιδικό βιβλίο του Χρήστου Δασκαλάκη.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%87%ce%b9%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%86%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Τα χαμένα βήματα του αυτοκράτορα», της Ακακίας Κορδόση, εκδ. Άγκυρα https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%b2%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b4%cf%8c%cf%83%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2587%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b2%25ce%25ae%25ce%25bc%25ce%25b1%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25af%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25b4%25cf%258c%25cf%2583%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%b2%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b4%cf%8c%cf%83%ce%b7/#respond Sat, 18 Jul 2020 07:38:49 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5486 Συλλογή διηγημάτων-αναμνήσεων. Στιγμές καθημερινές, καταθλιπτικές, ανθρώπινες. Αναμνήσεις δεμένες στο μυαλό της συγγραφέως πότε με λαμπερά και πότε με σκούρα χρώματα. Τα δύο τελευταία διηγήματα τελειώνουν απότομα αν και θα μπορούσε να εξελιχθεί πολύ ωραία η πλοκή τους. Η συλλογή αυτή σε κάνει να ξεχνιέσαι, σε ταξιδεύει. Γλώσσα στρωτή, μεστή, ο καλύτερος ξεναγός στις ιδέες της συγγραφέως.

Βιβλίο Τα χαμένα βήματα του αυτοκράτορα
Συγγραφέας Ακακία Κορδόση
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Άγκυρα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Θα σταθώ στο πιο συγκινητικό από όλα, “Το βάρος του αλατιού”:

Μια γιαγιά από κυρά και αφέντρα σιγά-σιγά γίνεται ξωμάχος, κομπάρσος στη ζωή του παιδιού της που μεγαλώνει και παντρεύεται. Για να μην μπλέκεται στα πόδια τους μετακομίζει μόνη της σε μικρότερο σπίτι. Μόνη της χαρά να βλέπει τα εγγόνια της και να φροντίζει το σπίτι μιας και οι γονείς δουλεύουν ολημερίς. Όμως ο καιρός είναι αμείλικτος και τα αρθριτικά καραδοκούν. Η γυναίκα πονά, κάθε μετακίνηση είναι δύσκολη κι έτσι πότε ο γιος της και η γυναίκα του, πότε τα εγγόνια της έρχονται τώρα να τη δουν αλλά κι αυτά τα αντικαθιστά λόγω έλλειψης χρόνου μια νταντά! Η ρουτίνα είναι ο χειρότερος εχθρός μιας οικογένειας που αποξενώνεται πριν προλάβεις να πεις κύμινο. Κι όμως αυτή η γυναίκα δεν βαρυγκομά, δεν παραπονιέται, τα δέχεται όλα στωικά: ¨Ο άνθρωπος είναι γλυκός σαν μέλι και βαρύς σαν αλάτι”, λέει και καταλαβαίνει την έλλειψη χρόνου των δικών της ανθρώπων. Προσαρμόζεται λοιπόν στον δικό της μικρόκοσμο, φιλά κάθε λεπτό της ημέρας, χαμογελά σε κάθε φύσημα του αγέρα, του συντρόφου της, ζει σε άλλους ρυθμούς, εγκατάλειψης και μοναξιάς αλλά δεν το βάζει κάτω. Συγκινητικό κι αληθινό πέρα για πέρα. Μια εικόνα καθημερινή σε εποχές όπως η δική μας, σε πόλεις όπως η δική μας. Μπράβο, μάνα, με έφερες στον κόσμο, κάτσε τώρα στην άκρη! Τι να πω, με συγκλόνισε και το θέμα του και η γραφή, η οποία, χωρίς να εκβιάζει επιφανειακό συναισθηματισμό, σε κάνει να σκεφτείς και ίσως προλάβεις να αλλάξεις συμπεριφορά απέναντι σε έναν άνθρωπο που σε περιμένει εκεί που τον άφησες!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%b2%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b4%cf%8c%cf%83%ce%b7/feed/ 0 «Ο θησαυρός του Ξέρξη», του Νάνου Βαλαωρίτη, εκδ. Άγκυρα https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b7%cf%83%ce%b1%cf%85%cf%81%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%be%ce%ad%cf%81%ce%be%ce%b7-%ce%b2%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%89%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf-%25ce%25b8%25ce%25b7%25cf%2583%25ce%25b1%25cf%2585%25cf%2581%25cf%258c%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25be%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25be%25ce%25b7-%25ce%25b2%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b1%25cf%2589%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b7%cf%83%ce%b1%cf%85%cf%81%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%be%ce%ad%cf%81%ce%be%ce%b7-%ce%b2%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%89%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82/#respond Sat, 13 Jun 2020 08:08:07 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5100 Ένα μυθιστόρημα περιπέτειας και συμβολισμού. Τα τέσσερα τμήματα παρουσιάζουν πρόσωπα αντίστοιχα, αλλά και αντιφατικά. Το πρόβλημα της ταυτότητας του ποιοι είμαστε αληθινά και ποιοι θα μπορούσαμε να είμαστε, προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Η αναζήτηση ενός θρυλικού θησαυρού του Βασιλιά Ξέρξη θαμμένου κάπου στους λόφους δυτικά των Αθηνών είχε απασχολήσει τα πρόσωπα του προηγούμενου μυθιστορήματος του Νάνου Βαλαωρίτη, «Απ’ τα Κόκκαλα βγαλμένη», όπου τα κόκκαλα είναι τα ρητά των Ελλήνων που προκαλούν την αφήγηση. Στον «Θησαυρό του Ξέρξη» ο πραγματικός ανεύρετος θησαυρός μετατρέπεται σε ανθρώπινο, συμβολικά, όπου παίζει ρόλο μια ιδεατή επανάσταση, σ’ έναν ανάστατο κοινωνικά πλανήτη. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Ο θησαυρός του Ξέρξη
Συγγραφέας Νάνος Βαλαωρίτης
Κατηγορία Αλληγορία
Εκδότης Άγκυρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τελικά δεν πρέπει να τα πηγαίνω καλά με το συμβολισμό. Το βιβλίο το παράτησα μετά το τρίτο κεφάλαιο, δεν έβγαζα άκρη, 

κουράστηκα, πολλοί συμβολισμοί και κρυμμένα (πολύ καλά κρυμμένα) νοήματα. Μόνο το όνομα Νάνος Βαλαωρίτης με συγκρατεί για να μην εκφραστώ επιθετικά ή άδικα για αυτό το βιβλίο. Σίγουρα σε κάποιον κάτι θα πει, σίγουρα κάποιοι άλλοι ίσως το απολαύσουν ή έστω αγαπήσουν αλλά εγώ έχω χιλιάδες βιβλία αδιάβαστα ακόμη οπότε δεν υπάρχει χρόνος να καθυστερώ με αυτό. Έχετε υπ’ όψιν πως έχετε να κάνετε με τον ποιητή Νάνο Βαλαωρίτη πριν ξεκινήσετε αυτό το βιβλίο. Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

ΥΓ. Το εξώφυλλο επάνω είναι της πρώτης έκδοσης (Εστία, 1984).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%b8%ce%b7%cf%83%ce%b1%cf%85%cf%81%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%be%ce%ad%cf%81%ce%be%ce%b7-%ce%b2%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%89%cf%81%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Το Γονεοτροφείο», του Χρήστου Δασκαλάκη, εκδ. Άγκυρα https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b5%ce%af%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b3%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25bf%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2586%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25bf-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25ae%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b5%ce%af%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Mon, 10 Feb 2020 18:43:20 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3323 Πώς θα σας φαινόταν να μην υπήρχαν ορφανοτροφεία αλλά γονεοτροφεία, όπου το κάθε παιδί θα μπορούσε να πηγαίνει και να διαλέγει τους γονείς του και οι υποψήφιοι γονείς θα είχαν συνεχώς μαθήματα για το πώς να φέρονται στα παιδιά και πώς να τα μεγαλώνουν; Έτσι λοιπόν μια μέρα φτάνει στο Γονεοτροφείο του λόφου ο Παύλος που αποφασίζει να διαλέξει ένα ζευγάρι γονιών, θα είναι όμως αυτή η σωστή του επιλογή; Αν όχι, θα το καταλάβει εγκαίρως; Τελικά πώς θα είναι ευτυχισμένο ένα παιδί και μαζί μ’ αυτό κι οι γονείς του;

Βιβλίο Το Γονεοτροφείο
Συγγραφέας Χρήστος Δασκαλάκης
Εικονογράφος Βασίλης Παπατσαρούχας
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Άγκυρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο ευαίσθητος και δημιουργικός Χρήστος Δασκαλάκης δημιουργεί μια εντελώς ανατρεπτική ιστορία, όπου βρίσκει και πάλι τον χώρο για να αναπτύξει τις τρυφερές του σκέψεις και ιδέες για μια σωστή ανατροφή των παιδιών που όλοι αγαπάμε, που ποτέ δε θα πάψουν να μας εκπλήσσουν, που ποτέ δε θα καταφέρουμε να τα κατανοήσουμε πλήρως. Η κεντρική ιδέα αντιμεταθέτει έναν λυπηρό θεσμό, όπως αυτόν του ορφανοτροφείου, και του εμφυσεί αισιοδοξία και υπέροχες ιδέες, πάνω στις οποίες μπορούν να συζητούν για πολλές ώρες οι μικροί αναγνώστες με τους γονείς τους. Ο αφηγηματικός άξονας στρέφεται γύρω από δύο εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους ζευγάρια γονέων και από τον Παύλο που ελκύεται από τη συμπεριφορά του ενός από αυτά. Εκεί που αγωνιούσα για την τελική επιλογή, περνούσαν υποδόρια διαχρονικά μηνύματα γύρω από τις πραγματικές ανάγκες ενός παιδιού και από τις ελπίδες των γονιών να καταφέρουν να μεγαλώσουν σωστά το παιδί τους. Ο συγγραφέας τονίζει πως η οικογένεια δεν είναι παρέα αλλά ούτε και η αυστηρή ιεραρχία σ’ ένα σπιτικό: «Μαμά και μπαμπάς δε σημαίνει όνο παιχνίδι και ελευθερία… Αγάπη σημαίνει επίσης όρια, ασφάλεια κι αληθινό ενδιαφέρον».

Η σουρεαλιστική εικονογράφηση του Βασίλη Παπατσαρούχα είναι γεμάτη χρώματα κι ενδιαφέρουσες ιδέες όμως ίσως να μην τραβήξει όσο θα έπρεπε το βλέμμα των παιδιών. Οι εικόνες είναι γεμάτες συμβολισμούς και ενδιαφέρουσες αλληγορίες και η σκηνή της τελικής επιλογής είναι δοσμένη με τρυφερότητα και αγάπη.

«Το Γονεοτροφείο» είναι ένα ανατρεπτικό παραμύθι για παιδιά από 5 ετών και πάνω που δείχνει με ευφάνταστο και έξυπνο τρόπο τι σημαίνει οικογένεια και πόσο σημαντικές είναι για όλους οι δικές τους επιθυμίες. «-Τι θέλετε από ένα παιδί; … -Να μας αφήσει να το αγαπάμε όπως είναι, γι’ αυτό που είναι…», γράφει ο Χρήστος Δασκαλάκης κι εγώ απλώς προσυπογράφω.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b5%ce%af%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0