Βιβλίο Ο ιερόσυλος
Τίτλος πρωτοτύπου The holy thief
Συγγραφέας William Ryan
Μεταφραστής Φωτεινή Πίπη
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μιλίτσια ή Πολιτοφυλακή των Εργατών και των Αγροτών ήταν η Αστυνομία της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Τις ποινικές υποθέσεις διερευνά η αντίστοιχη Διεύθυνση στην οποία ανήκει ο Κόρολεφ ενώ τις πολιτικές η ΝιΚαΒεΝτε (NKVD), δηλαδή η Κρατική Ασφάλεια (NKVD = Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) με έδρα τα γραφεία της Λουμπιάνκα. Η Μιλίτσια και η ΝιΚαΒεΝτε υπάγονται στο Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας, όπου νέος κομισάριος αναλαμβάνει ο Γιέζοφ. Πρόδρομος της NKVD είναι η ΤσεΚά και συνέχειά της είναι η γνωστή σήμερα KGB.

Στο βιβλίο ζούμε επακριβώς την ατμόσφαιρα της εποχής, με τις ουρές για το ψωμί, με τα κάρα, με τις εκδηλώσεις για την επιτυχία της Επανάστασης, με την απαγόρευση θρησκευτικών πεποιθήσεων (θρησκεία είναι το Κόμμα), με την κοινωνική ένδεια των Ρώσων, με τους γαβριάδες και τα ορφανά παιδιά που πλημμύρισαν τους δρόμους της Μόσχας, με την απίστευτη φοβιστική ατμόσφαιρα όπου ο καθένας καταγγέλλει τον γείτονά του, τον φίλο του, τον αδερφό του για το παραμικρό, έστω και αν αυτό δεν ισχύει, μόνο και μόνο για να δημιουργηθούν προβλήματα, με τη σωρεία ανθρώπων που αυτοκτονούν μην αντέχοντας άλλο αυτήν την εκπεσμένη μορφή ζωής. Και το Κόμμα εκεί, να επιμένει στο σωστό της γραμμής και της σκέψης του! Η Σιβηρία να είναι το πιο έντονο φόβητρο, οι φυλακές της Λιουμπιάνα να είναι οι χειρότερες και πιο απάνθρωπες κλπ. Και σα να μη φτάναν όλα αυτά έπρεπε ο δόλιος ο λαός να προστατευτεί από ενδεχόμενους αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε περίπτωση πολέμου και οι αντι-αεροπορικές ασκήσεις είναι σε καθημερινή βάση!

Σύμφωνα με την ιατροδικαστή που εξετάζει τα πτώματα των αυτοχείρων: “Αυτό που ξέρω εγώ είναι πως μου φαίνεται αντισοβιετικό να βάζεις μόνος σου τέλος στη ζωή σου σε μια εποχή εθνικής απειλής. Αν είσαι δυστυχισμένος, καλά θα κάνεις να βρεις παρηγοριά σε κάποια χρήσιμη εργασία. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν εγωιστές. Ατομιστές. Έβαλαν όλοι τον εαυτό τους πάνω από το κράτος” (σελ. 81-82).

Ο Κόρολεφ αναζητά λοιπόν έναν κατά συρροήν δολοφόνο και μπλέκεται σε μια συνωμοσία λαθρεμπορίου πολύτιμων εικόνων, με κορυφαία τη μοναδική “Παναγία Καζάνσκαγια” (εικόνα της Παρθένου Μαρίας και του Ιησού νηπίου, που είχε πάρει το όνομά της από την πόλη Καζάν, όπου είχε θαυματουργά ανακαλυφθεί από τη Ευλογημένη Ματρόνα κι από τότε είχε προστατεύσει τη Ρωσία σε κάθε ώρα ανάγκης) να είναι στο μάτι όλων. Γιατί δολοφονούνται αυτά τα θύματα; Τι ξέρουν; Ποιος έχει την αυθεντική Καζάνσκαγια; Γιατί κινδυνεύει η ζωή του Κόρολεφ; Ποιος κρύβεται πίσω από τη συνωμοσία και γιατί κάποια στιγμή ο Κόρολεφ απομακρύνεται από την υπόθεση; Πόσο αναμεμιγμένος είναι ο ανώτερός του, συνταγματάρχης Γκρεγκόριν και γιατί; Ποια είναι η αλήθεια πίσω από αυτόν τον ιστό; Ποιος θα βγει κερδισμένος και ποιος θα χάσει; Μια περιπέτεια κατασκοπίας και ανελέητου κυνηγητού στους χιονισμένους δρόμους της Μόσχας και ο Κόρολεφ αγωνίζεται να παραμείνει άνθρωπος πιστός στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, κάτι που δεν πρέπει να μάθουν οι ανώτεροί του!

Η αρχή μιας πολύ καλής και ξεχωριστής σειράς αστυνομικών βιβλίων!

Βιβλίο Το ματωμένο λιβάδι
Τίτλος πρωτοτύπου The bloody meadow
Συγγραφέας William Ryan
Μεταφραστής Φωτεινή Πίπη
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μιλίτσια ή Πολιτοφυλακή των Εργατών και των Αγροτών ήταν η Αστυνομία της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Τις ποινικές υποθέσεις διερευνά η αντίστοιχη Διεύθυνση στην οποία ανήκει ο Κόρολεφ ενώ τις πολιτικές η ΝιΚαΒεΝτε (NKVD), δηλαδή η Κρατική Ασφάλεια (NKVD = Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) με έδρα τα γραφεία της Λουμπιάνκα. Η Μιλίτσια και η ΝιΚαΒεΝτε υπάγονται στο Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας, όπου νέος κομισάριος αναλαμβάνει ο Γιέζοφ. Πρόδρομος της NKVD είναι η ΤσεΚά και συνέχειά της είναι η γνωστή σήμερα KGB.

Στο βιβλίο ζούμε την ίδια ζοφερή ατμόσφαιρα με τον «Ιερόσυλο», απλώς μεταφερόμαστε χιλιόμετρα μακριά, στην Οδησσό της Ουκρανίας. Ένα χρόνο μετά την πρώτη υπόθεση του Κόρολεφ και τα εύσημα που δέχτηκε από υψηλά ιστάμενη αρχή, αυτή ακριβώς η γνωριμία θα τον φέρει αντιμέτωπο άλλη μια φορά με έναν μυστηριώδη θάνατο. Μια γυναίκα βρίσκεται απαγχονισμένη στο υποστατικό που χρησιμοποιούν τα μέλη ενός συνεργείου γυρισμάτων ταινίας για σοβιετική προπαγάνδα. Η γυναίκα είναι ερωμένη υψηλά ιστάμενου αξιωματικού που εμπιστεύεται την εχεμύθεια του Κόρολεφ και τον στέλνει να λύσει την υπόθεση.

Ποιος σκότωσε τη γυναίκα; Με ποιους είχε σχέσεις; Με ποιους είχε στενές επαφές; Τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη γυναίκα; Είναι κατάσκοπος ή προδότρα; Ο αρχηγός των Ληστών που συναντάμε και στο πρώτο βιβλίο, ένας βασιλιάς του εγκλήματος και αρχηγός του υποκόσμου της Μόσχας, έχει απαντήσεις σε πολλά ερωτηματικά του Κόρολεφ, όμως θέλει και ένα αντίτιμο για τις πληροφορίες αυτές. Μορφίνη και λαθρεμπόριο όπλων, κρυφοί εραστές και κρυμμένοι συγγενείς χορεύουν γύρω από το πτώμα της γυναίκας και συνθέτουν έναν αξεδιάλυτο γρίφο, τον πιο επικίνδυνο που θα ζήσει ο Κόρολεφ. Ο οποίος δεν παύει να πιστεύει κρυφά στον Θεό και να στενοχωριέται όλο και περισσότερο με την απομάκρυνση του γιου του. Η επίλυση του γρίφου θα γεμίσει επαίνους τον Κόρολεφ ή θα τον βουτήξει πιο μέσα σε απόρρητα μυστικά και κρυφές διπλωματικές σχέσεις, οπότε κάθε βήμα τον φέρνει μπροστά και σε μεγαλύτερο βαθμό απειλής;

Ζοφερή ατμόσφαιρα, φόβος και τρόμος παντού, μην εμπιστεύεσαι κανέναν, βότκα και Βάλτερ, αναπαράσταση της ανέχειας και της καθημερινής δύσκολης ζωής των Ρώσων, ειδικά στις γεωργικές και αγροτικές περιοχές, όλα δίνονται και δένονται με έναν ωραίο, μοναδικό τρόπο στο δεύτερο αστυνομικό βιβλίο με ήρωα τον Κόρολεφ και κατάληξη ένα άγριο πιστολίδι α λα Φαρ Ουέστ.
Στα συν τα ωραία φινιρίσματα στην τελευταία σελίδα κάθε κεφαλαίου, όπου σκοτεινά κλαδιά και μια άγνωστη σκιά περπατούν ανάμεσα στα γράμματα και σε κάνουν να ριγείς.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

«Εσύ, δηλαδή, πιστεύεις ότι οι αγαπημένοι σου Μπολσεβίκοι νοιάζονται για την ευημερία του λαού; Δεκάρα δε δίνουν. Το μόνο που τους νοιάζει είναι η δική τους επιβίωση. Και θα σκότωναν και τη μάνα τους αν θεωρούσαν πως αυτό θα τους βοηθούσε να επιβιώσουν λίγο ακόμα. Ένας θεός ξέρει πόσοι άνθρωποι πέθαναν σ\’ αυτά τα μέρη προσπαθώντας να επιτύχουν νόρμες που ήταν αδύνατον να επιτευχθούν. Και όλα αυτά γιατί κάποιος κομματικός γραφειοκράτης, με φαγητό εξασφαλισμένο από την καντίνα του Κόμματος, ήξερε πως παιζόταν ο δικός του λαιμός αν δεν έβγαινε η νόρμα» (σελ. 173).

Βιβλίο Τομέας 12
Τίτλος πρωτοτύπου The twelfth department
Συγγραφέας William Ryan
Μεταφραστής Αναστασία Καλλιοντζή
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα / Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μιλίτσια ή Πολιτοφυλακή των Εργατών και των Αγροτών ήταν η Αστυνομία της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Τις ποινικές υποθέσεις διερευνά η αντίστοιχη Διεύθυνση στην οποία ανήκει ο Κόρολεφ ενώ τις πολιτικές η ΝιΚαΒεΝτε (NKVD), δηλαδή η Κρατική Ασφάλεια (NKVD = Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) με έδρα τα γραφεία της Λουμπιάνκα. Η Μιλίτσια και η ΝιΚαΒεΝτε υπάγονται στο Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας, όπου νέος κομισάριος αναλαμβάνει ο Γιέζοφ. Πρόδρομος της NKVD είναι η ΤσεΚά και συνέχειά της είναι η γνωστή σήμερα KGB.

Το βιβλίο είναι το καλύτερο από όσα διάβασα ως τώρα της σειράς με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Κόρολεφ. Ζούμε επακριβώς την ατμόσφαιρα της εποχής, με τις ουρές για το ψωμί, με τα κάρα, με τις εκδηλώσεις για την επιτυχία της Επανάστασης, με την απαγόρευση θρησκευτικών πεποιθήσεων (θρησκεία είναι το Κόμμα), με την κοινωνική ένδεια των Ρώσων, με τους γαβριάδες και τα ορφανά παιδιά που πλημμύρισαν τους δρόμους της Μόσχας, με την απίστευτη φοβιστική ατμόσφαιρα όπου ο καθένας καταγγέλλει τον γείτονά του, τον φίλο του, τον αδερφό του για το παραμικρό, έστω και αν αυτό δεν ισχύει, μόνο και μόνο για να δημιουργηθούν προβλήματα, με τη σωρεία ανθρώπων που αυτοκτονούν μην αντέχοντας άλλο αυτήν την εκπεσμένη μορφή ζωής. Και το Κόμμα εκεί, να επιμένει στο σωστό της γραμμής και της σκέψης του! Όπως υποστηρίζει ο συγγραφέας: «Αυτόν τον καιρό, καταπώς φαίνεται, έπρεπε να στέκεσαι στην ουρά ακόμα και για να πέσεις από ένα κτίριο»!

Στον Τομέα 12 τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα, αν μπορεί να τα πει κανείς καλύτερα. Οι Ρώσοι έχουν αποδεχτεί τον τρόπο ζωής τους, τις πεποιθήσεις του Στάλιν και την καθημερινότητά τους. Κάπου όμως κάποιο σατανικό μυαλό ετοιμάζει μια στρατιά από υπάκουους σοσιαλιστές, ρομποτάκια που αναμασούν τις απόψεις του Στάλιν και τις ιδέες του Λένιν. Ένα κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται όταν ο διευθυντής του Ινστιτούτου Αζάροφ βρίσκεται δολοφονημένος κατά περίεργο και μη επεξηγήσιμο τρόπο. Σα να μη φτάναν όλα αυτά, σύντομα εντοπίζεται το πτώμα και του αντικαταστάτη του διευθυντή και τα πράγματα δυσκολεύουν.

Ο Κόρολεφ αποσπάται στη ΝιΚαΒεντέ κι αγωνίζεται να βρει τον δολοφόνο έχοντας να αντιμετωπίσει μυστικοπάθεια, εθελοτυφλία, πιστή υποταγή στη γραμμή του κόμματος, αυστηρές εντολές να μη διαδοθούν τα αποτελέσματα της έρευνας σε ανώτερα κλιμάκια και αξεπέραστη γραφειοκρατία. Και σα να μη φτάναν όλα αυτά, εξαφανίζεται ο γιος του Αλεξέι Κόρολεφ, Γιούρι. Κι αν το έχουν απαγάγει οι ίδιοι που κάνουν τα απάνθρωπα πειράματα πάνω σε ανθρώπινους εγκεφάλους, ώστε με ηλεκτροσόκ να διαγράψουν τις μνήμες της ως τώρα ζωής τους κι από δω και πέρα να ζουν και να αναπνέουν για τον σοσιαλισμό; Κι αν όλο αυτό αποτύχει, η σοβιετική επιστήμη θα αμαυρωθεί για πάντα ή θα μπορέσει να το δικαιολογήσει με πιστευτό τρόπο;

Χιλιάδες ερωτήματα αναζητούν απάντηση, ο κόσμος του Κόρολεφ αναπαρίσταται πολύ καλά, ο συγγραφέας έχει μελετήσει και ερευνήσει εξονυχιστικά και την παραμικρή λεπτομέρεια και ο αναγνώστης κρατά στα χέρια του ένα δυνατό, σφιχτοπλεγμένο μυστήριο εποχής που δε θα το αφήσει από τα χέρια του εύκολα!