Βιβλίο Η Λέσχη των Άλλοθι 
Τίτλος πρωτοτύπου The Alibi Man
Συγγραφέας Tami Hoag
Μεταφραστής Παλμύρα Ισμυρίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η τριαντάχρονη Έλενα Έστες, κάποτε ντετέκτιβ της Δίωξης Ναρκωτικών με δώδεκα χρόνια καριέρα, παραλίγο να χάσει τη ζωή της όταν κατέστρεψε την ενέδρα που είχε στήσει το Τμήμα της σε μεγαλέμπορους ναρκωτικών. Το πρόσωπό της, πλέον ελαφρά στραβωμένο και παράξενα ανέκφραστο, και οι ανήσυχες βραδιές της με στέρηση ύπνου της θυμίζουν κάθε μέρα το συμβάν που παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή. Άνεργη, άστεγη, ανεπιθύμητη και εγκαταλειμμένη κατέφυγε σε μια φάρμα στη νότια Φλόριντα που ανήκει στον Σον Άβαντον, φίλο της από την εφηβεία. Η ίδια, παιδί δικηγόρου των πλουσιότερων απατεώνων της Πολιτείας, μεγάλωσε με περιφρόνηση προς τους γονείς της και η αγάπη προς τα άλογα ήταν ο τρόπος της για να αποβάλει το άγχος και να ξεφεύγει από τον οικογενειακό κλοιό. «Σ’ όλη μου τη ζωή προτιμούσα τη συντροφιά των αλόγων παρά των ανθρώπων. Τα άλογα είναι ειλικρινή, ντόμπρα πλάσματα, άδολα και ανυστερόβουλα. Με ένα άλογο ξέρεις πάντα πού βρίσκεσαι. Από την εμπειρία μου, δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους ανθρώπους» (σελ. 13). Η ευαισθησία της απέναντι στα ζώα αυτά είναι χαρακτηριστική: «Αμοιβαιότητα χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς απώτερα κίνητρα… Η εμπειρία της γνήσιας αθωότητας και της εμπιστοσύνης στο τέλος εκείνης της μέρας είχε καθαρτήρια επίδραση πάνω μου. Αυτό το γλυκό ζώο δεν είχε υποστεί ποτέ κακομεταχείριση, σ’ όλη του τη ζωή είχε υπάρξει αντικείμενο λατρείας. Δεν είχε γνωρίσει τη βία, το μίσος, τη διαστροφή που δηλητηριάζει το μυαλό των ανθρώπων» (σελ. 66).

Η Έλενα είναι μια γυναίκα «…απελπιστική, απαιτητική, ανυπότακτη, εκνευριστική» (σελ. 39), την οποία η υπόθεση της Έριν Σίμπραϊτ επανέφερε σταδιακά στο προσκήνιο και τη βοήθησε να αποκτήσει μέρος της αυτοπεποίθησής της και της πυγμής της, καθώς και να μειώσει τον κυνισμό και την εριστικότητα που τη διακατείχαν. Το μυθιστόρημα είναι η συνέχεια του «Μαύρου αλόγου» και η υπόθεση διαδραματίζεται σχεδόν έναν χρόνο μετά την εξαφάνιση της Έριν Σίμπραϊτ και τη δολοφονία της Τζιλ Μορόουν. Υπάρχουν πολλές αναφορές στις εξελίξεις της αρχικής ιστορίας και το περιβάλλον ερευνών είναι ξανά το συναρπαστικό, λαμπερό πεδίο των ιπποδρομιών και των παιχνιδιών πόλο. Βραβεία, διακρίσεις, σεξ, ναρκωτικά και υψηλές διασυνδέσεις που δυσχεραίνουν μια έρευνα φόνου είναι τα συστατικά που μισεί η πρώην ντετέκτιβ και τώρα αναγκάζεται να έρθει ξανά αντιμέτωπη μαζί τους. Η Έλενα Έστες πεισμώνει γιατί η νεκρή είναι η Ιρίνα Μάρκοβα, φίλη της και συνάδελφος για πάνω από ένα χρόνο δίπλα της στα άλογα. Οι έρευνες οδηγούν την Έλενα και πάλι στο παρελθόν της που γνωρίσαμε τόσο καλά στο πρώτο βιβλίο, μόνο που τώρα έχει να αντιμετωπίσει τον Μπένετ Γουόκερ, γόνο μιας οικογένειας που κατέχει τη μισή νότια Φλόριντα και ετοιμαζόταν να τον παντρευτεί, πολύ καιρό πριν γίνει αστυνομικός.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Έλενα αποκαλύπτει τα πάντα για την προσωπικότητά της: τα λάθη της και τα θετικά της χαρακτηριστικά, τα ψυχολογικά της προβλήματα. Κρυμμένη στη φάρμα του Σον, ουσιαστικά χωμένη στο ιδιωτικό της κολαστήριο, ήταν η μοναδική λύση μέχρι ν’ αποφασίσει τι θα κάνει με τη ζωή της, να καταλάβει ποια είναι, να νιώσει ποιο είναι το επόμενο σωστό βήμα. Ο Μπένετ Γουόκερ εκπροσωπείται φυσικά από τον μεγαλύτερο απατεώνα δικηγόρο, τον πατέρα της, κι αυτό δίνει λαβές για νέα αποδόμηση της οικογενειακής ζωής της. Οι γονείς της την υιοθέτησαν από άσυλο, εφόσον ο πατέρας της ήταν στείρος ενώ η μητέρα της: «Η Έλεν, ένα ρηχό, επιπόλαιο, κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο, είχε διαπιστώσει ότι της έλειπε το εξάρτημα της μόδας που είχαν όλες οι φίλες της, ένα μωρό» (σελ. 59). Να όμως που αυτή η επιλογή δεν ήταν και η καλύτερη, μιας και η μητέρα της ήταν τυπική έως ανύπαρκτη και ο πατέρας της δεν έχανε ευκαιρία να τη λοιδωρεί για την αμφίβολη καταγωγή της! Γι’ αυτό η επαναστατικότητά της, γι’ αυτό και η επιλογή της να γίνει αστυνομικός, με αποτέλεσμα ο πατέρας της να την αποκληρώσει. Όλες αυτές οι ψυχοσυναισθηματικές διακυμάνσεις που κορυφώθηκαν στο προηγούμενο μυθιστόρημα επανέρχονται, με αποτέλεσμα η Έλενα να έρθει αντιμέτωπη με ό,τι άφησε οριστικά πίσω της στα είκοσί της χρόνια. Σε αυτό το βιβλίο δείχνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, μιας και έχει να χειριστεί τον θυμό της για τον πρώην αρραβωνιαστικό της, τον οποίο είχε αρνηθεί να καλύψει σε μια επίθεση βιασμού και σχεδόν θανάσιμου ξυλοδαρμού (η εμμονή της δεν την αφήνει να δει, σκεφτεί ή κινηθεί καθαρά, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην έρευνα) ενώ ταυτόχρονα η κατάσταση δυσκολεύει εφόσον μόλις έχει χωρίσει ερωτικά με τον ντετέκτιβ Λάντρις. Η μεταξύ τους αλληλεπίδραση είναι προσεκτικά σχεδιασμένη και αποφεύγει την παγίδα των κλισέ και του ρομάντσου. Δύσκολα εξομολογούνται ο ένας στον άλλον τα πραγματικά τους αισθήματα και επιθυμίες, εκείνος γιατί ζηλεύει που τη βλέπει να ανακατεύεται με τους γοητευτικούς αθλητές του πόλο, εκείνη γιατί δεν παραδέχεται πως τον ερωτεύτηκε κι επιμένει να κρύβεται πίσω από βολικές δικαιολογίες.

«Η Λέσχη των Άλλοθι» είναι η ανατρεπτική και συναρπαστική συνέχεια του «Μαύρου Αλόγου» και μας ξεναγεί για άλλη μια φορά στην ελίτ της Φλόριντα, δείχνοντάς μας πως το χρήμα, η δύναμη και οι κατάλληλες γνωριμίες μπορούν να κάνουν πολλά. Έχει το δικαίωμα ένα αθώο και πρωτόβγαλτο κορίτσι να μπει σε αυτόν τον κόσμο; Με τι τίμημα; Είναι πρόθυμη να κάνει τα πάντα; Η συγγραφέας στρέφει τις εξελίξεις προς συγκεκριμένη κατεύθυνση, δημιουργεί ολοκληρωμένους χαρακτήρες, χαρίζει άφθονο σασπένς και ανατρέπει τα πάντα με ευφάνταστο και ρεαλιστικό τρόπο όσο πλησιάζουμε προς το τέλος, βάζοντας την ιστορία στις πραγματικές της διαστάσεις και δημιουργώντας συγκίνηση και λύτρωση. Κρίμα που δεν υπήρξε συνέχεια των περιπετειών της Έλενα Έστες, είχε πολύ υλικό ακόμη να δώσει μέχρι να κουράσει (αν κούραζε και ποτέ, αφού η Tami Hoag ξέρει να κρατά τον αναγνώστη καθηλωμένο ως το τέλος).

Βιβλίο Το μαύρο άλογο
Τίτλος πρωτοτύπου Dark horse
Συγγραφέας Tami Hoag
Μεταφραστής Στέλλα Μίμη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η τριαντάχρονη Έλενα Έστες, κάποτε ντετέκτιβ της Δίωξης Ναρκωτικών με δώδεκα χρόνια καριέρα, πριν δύο χρόνια παραλίγο να χάσει τη ζωή της όταν κατέστρεψε την ενέδρα που είχε στήσει το Τμήμα της σε μεγαλέμπορους ναρκωτικών. Το πρόσωπό της, πλέον ελαφρά στραβωμένο και παράξενα ανέκφραστο, και οι ανήσυχες βραδιές της με στέρηση ύπνου της θυμίζουν κάθε μέρα το συμβάν που παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή. Άνεργη, άστεγη, ανεπιθύμητη και εγκαταλειμμένη κατέφυγε σε μια φάρμα στη νότια Φλόριντα που ανήκει στον Σον Άβαντον, φίλο της από την εφηβεία. Η ίδια, παιδί δικηγόρου των πλουσιότερων απατεώνων της Πολιτείας, μεγάλωσε με περιφρόνηση προς τους γονείς της και η αγάπη προς τα άλογα ήταν ο τρόπος της για να αποβάλει το άγχος και να ξεφεύγει από τον οικογενειακό κλοιό. Μια μέρα, η έφηβη Μόλι Σίμπραϊτ τη βρίσκει τυχαία και της ζητά να βρει την εξαφανισμένη αδελφή της, Έριν, που εργαζόταν ως ιπποκόμος του Ντον Τζέιντ. Η Έλενα, που ήδη έχει πολύπλοκα ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα να αντιμετωπίσει, αρχικά είναι αρνητική, σύντομα όμως διαπιστώνει πως ο Τζέιντ είναι ανακατεμένος σε βρωμοδουλειές, με πολλές υποψίες να βαραίνουν τη λαμπερή πορεία του.

Εκτός από τη συναρπαστική, ανατρεπτική υπόθεση, υπάρχουν ενδιαφέρουσες ψυχογραφίες και μια διεισδυτική ματιά στον κόσμο της ιππασίας και του πρωταθλητισμού αλόγων, με την ίδια τη συγγραφέα, στο προλογικό της σημείωμα, να εξηγεί τα δικά της ερεθίσματα που την οδήγησαν να γράψει αυτό το βιβλίο. Αγωνίσματα, εμπόδια, άλματα, περιποίηση και φροντίδα, ο δεσμός που είναι απαραίτητος ανάμεσα σε άλογα και αναβάτη, η τρυφερότητα και η ανιδιοτέλεια του αλόγου αλλά και η εκμετάλλευση, η απληστία, όλα συγκροτούν το ιδανικό φόντο για μια ιστορία αγωνίας, σασπένς και ανατροπών που διαδραματίζεται στον κόσμο της ιππασίας. «Στον κόσμο των αλόγων συναντάς δύο είδη ανθρώπων: αυτούς που αγαπούν τα άλογα και αυτούς που εκμεταλλεύονται τα άλογα και τους ανθρώπους που τα αγαπούν» (σελ. 34). Η ίδια η Έλενα μάλιστα κάνει τα πάντα για να στρέψει την προσοχή του ντετέκτιβ Τζέιμς Λάντρι από το Γραφείο του Σερίφη στην υπόθεση, να τη θεωρήσει απαγωγή και να αρχίσουν να κινούνται τα επίσημα νήματα. Μόνο που μια δολοφονία στους στάβλους κάνει τα πράγματα χειρότερα!

Σε δεύτερο επίπεδο, η συγγραφέας «διαλύει» και την οικογένεια της εξαφανισμένης κοπέλας, που ζούσε με τον πατριό της και τον γιο του, με τη μητέρα και την αδελφή της. Οι οικογενειακοί δεσμοί έχουν τιναχτεί στον αέρα σχεδόν από το πρώτο κεφάλαιο και μένουν η θλίψη και η στενοχώρια για τη στάση των γονέων απέναντι στα παιδιά, για τις ψυχρές και υποτακτικές σχέσεις πατριού και μητέρας, για την επαναστατικότητα της μεγάλης κόρης και για την ωριμότητα της μικρής. Κι όλα αυτά σε μια υπέροχη, ακριβή γειτονιά: «Εύποροι, πετυχημένοι, νευρωτικοί, επιθετικοί, με κρυφές πίκρες να κοχλάζουν μέσα τους. Το είδωλο του αμερικάνικου ονείρου στον παραμορφωτικό καθρέφτη του λούνα παρκ» (σελ. 115). Η Μόλι που της ανέθεσε με γοητευτικά παράδοξο τρόπο την υπόθεση; «…είχε γίνει αυτό που ήταν ή από τύχη ή από ανάγκη αυτοσυντήρησης ή επειδή παρακολουθούσε το Νόμος και Τάξη» (σελ. 116). Με αυτόν τον τρόπο αποδομείται και η οικογενειακή ζωή της Έστες, μιας και οι γονείς της την υιοθέτησαν από άσυλο, εφόσον ο πατέρας της ήταν στείρος. Να όμως που αυτή η επιλογή δεν ήταν και η καλύτερη, μιας και η μητέρα της ήταν τυπική έως ανύπαρκτη («ήμουν ένα αξεσουάρ στη ζωή της») και ο πατέρας της δεν έχανε ευκαιρία να τη λοιδωρεί για την αμφίβολη καταγωγή της! Γι’ αυτό η επαναστατικότητά της, γι’ αυτό και η επιλογή της να γίνει αστυνομικός, με αποτέλεσμα ο πατέρας της να την αποκληρώσει. Όλες αυτές οι ψυχοσυναισθηματικές διακυμάνσεις κορυφώνονται όσο προχωράει το μυθιστόρημα και πλησιάζουμε στη λύση του μυστηρίου, με αποτέλεσμα ο καθένας να πληρώνει και το αντίστοιχο τίμημα.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Έλενα αποκαλύπτει τα πάντα για την προσωπικότητά της: τα λάθη της και τα θετικά της χαρακτηριστικά, τα ψυχολογικά της προβλήματα και την αμφιβολία της ότι τώρα κάποιος τη χρειάζεται. Ο ίδιος της ο χαρακτήρας είναι σύνθετος, με αντιφατικά χαρακτηριστικά: «Νόμιζα ότι ήμουν δυνατή ενώ ήμουν κακομαθημένη, νόμιζα ότι ήμουν ανεξάρτητη ενώ ήμουν ανυπάκουη, νόμιζα ότι ήμουν γενναία ενώ ήμουν παράτολμη» (σελ. 49). Κρυμμένη στη φάρμα του Σον, ουσιαστικά χωμένη στο ιδιωτικό της κολαστήριο, ήταν η μοναδική λύση μέχρι ν’ αποφασίσει τι θα κάνει με τη ζωή της, να καταλάβει ποια είναι, να νιώσει ποιο είναι το επόμενο σωστό βήμα: «Το να παραμένω ζωντανή μου άφηνε τουλάχιστον το περιθώριο κάποιας βελτίωσης» (σελ. 49).

Από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, η Έλενα βυθίζεται όλο και περισσότερο σε αυτήν τη σκοτεινή υπόθεση, όπου πολλές φορές το κέρδος είναι μεγάλο δέλεαρ, ακόμη κι αν αφαιρούνται ανθρώπινες ζωές ή καταστρέφονται καριέρες ή εξοντώνονται αθώα ζώα. Η αγάπη και η προσοχή της συγγραφέως στα άλογα, που πηγάζει κι από τα δικά της βιώματα, είναι συγκινητική: «Η ανταπόκριση ενός ζώου στην άθληση είναι κάτι αγνό και απλό. Τα ανθρώπινα συναισθήματα, όμως, οι ανθρώπινες ανάγκες, η απληστία, περιπλέκουν τα πράγματα κι έτσι δεν υπάρχει τίποτα αγνό ή απλό στο άθλημα στο οποίο βάζουμε τα άλογα να αγωνίζονται» (σελ. 40). Αρχίζει να συμπαθεί τη Μόλι και σύντομα διαπιστώνει πως έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος, έχει αρχίσει να κερδίζει ξανά την αυτοεκτίμησή της και, γιατί όχι, να ετοιμάζεται για να υποδεχτεί ένα ξεχασμένο συναίσθημα: τον έρωτα.

Οι χαρακτήρες του βιβλίου μπλέκονται σταδιακά σ’ ένα φαινομενικά αξεδιάλυτο κουβάρι και όσο πλησίαζα προς το τέλος τόσο αγωνιούσα για πολλά πράγματα: είναι ζωντανή η Έριν και ποιος την κρατάει; Ποιος έχει δολοφονικές τάσεις μέσα στον ευρύτατο κύκλο ιππέων, ιπποκόμων, εμπόρων, οικονομικών παραγόντων, ασφαλιστών; Πώς θα επηρεάσει η εξαφάνιση της έφηβης κοπέλας το μέλλον της οικογένειάς της; Πώς θα είναι η Έλενα Έστες μετά από όλη αυτήν την περιπέτεια; Θα χωρέσει επιτέλους στη ζωή της ο έρωτας; Ποιος κρύβεται πίσω από την πολύκροτη υπόθεση και ποιος κινεί τα νήματα των πανάκριβων δοσοληψιών στους ιππικούς αγώνες; Και τελικά το μυθιστόρημα τίναξε στον αέρα κάθε υποψία μου, αποκαλύπτοντας μια πολύπλοκη, ευρηματική, συναρπαστική πλοκή που δεν μπόρεσα να υποψιαστώ ούτε για μια στιγμή, αφήνοντάς με άφωνο και ταυτόχρονα φέρνοντας ένα δίκαιο, λυτρωτικό, ρεαλιστικό τέλος για όλους.

Βιβλίο Η τελευταία διαδρομή
Τίτλος πρωτοτύπου Kill the messenger
Συγγραφέας Tami Hoag
Μεταφραστής Παλμύρα Ισμυρίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Δε μου άρεσε πολύ. Για κάποιον καινούργιο ανάγνωστη ίσως να είναι καλό. Για μένα όμως που Μπελίζω εδώ και χρόνια κι ειδικά της Hoag έχω διαβάσει «Το μαύρο άλογο» που ήταν ό,τι καλύτερο δικό της και γενικά εδώ έχω απαιτήσεις. Ένας αγγελιαφόρος παίρνει ένα δέμα, κάποιος αποπειράται να τον δολοφονήσει, τι έχει το δέμα, ποιος εκβιάζει ποιον και γιατί; Και ο δολοφόνος να σκοτώνει τους πάντες στο πέρασμά του για να ανακαλύψει τον κούριερ. Πολύ καλή ανατροπή η αποκάλυψη του ιθύνοντος νου που συνεργάζεται με τον δολοφόνο και φέρνει τα πάνω κάτω στην ιστορία. Καλό σε κάποια σημεία αλλά η συγγραφέας έχει γράψει και καλύτερα.