Βιβλίο Κλειστό φέρετρο
Τίτλος πρωτοτύπου Closed casket
Συγγραφέας Sophie Hannah
Μεταφραστής Αύγουστος Κορτώ
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Agatha Christie (1890-1976) είναι η βασίλισσα του αστυνομικού μυθιστορήματος, με εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράσεις των έργων της, με μεταφορές των περιπετειών της σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και η δημιουργός των πολύ αγαπημένων φανταστικών χαρακτήρων Ηρακλή Πουαρό και Μις Μαρπλ. Ο Ηρακλής Πουαρό, με τα φαιά του κύτταρα, το εντυπωσιακό μουστάκι και το αβγοειδές κεφάλι, εμφανίστηκε σε μυθιστορήματα και διηγήματα από το 1929, οπότε και κυκλοφόρησε το βιβλίο «The mysterious affair at Styles» ως το 1975, οπότε και η τελευταία του υπόθεση έλαβε χώρα στον ίδιο τόπο και η σταδιοδρομία του έκλεισε με τον πιο δραματικό τρόπο στο βιβλίο «The curtain». Ο Βέλγος αστυνομικός, που απολαμβάνει τη σύνταξή του λύνοντας υποθέσεις ως ιδιωτικός ντετέκτιβ, είναι από τους πιο ευρηματικούς και τρισδιάστατους χαρακτήρες της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Η συγγραφέας που στο προηγούμενο βιβλίο, το «Έγκλημα με υπογραφή», έστησε έναν καλοδουλεμένο ιστό και σεβάστηκε στο έπακρο τον κόσμο της Christie τα κατάφερε και πάλι! Σαν αστυνομικό μυθιστόρημα έχει πολλά θετικά στοιχεία, αν και το αγάπησα ακόμη περισσότερο από το άλλο και σαν αστυνομικό μυθιστόρημα με δανεικό πρωταγωνιστή εξακολουθεί να είναι πιστό στην αρχική ατμόσφαιρα, κλίμα, νοοτροπία, χαρακτήρα, πλοκή. Το συστήνω ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις του βρετανικού αστυνομικού μυθιστορήματος, τους θιασώτες της Agatha Christie και για όσους θέλουν πραγματικά να στύψουν το μυαλό τους για να εξιχνιάσουν το έγκλημα κι όχι απλά να ξεφυλλίζουν το βιβλίο μέχρι το τέλος.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται κυρίως στην έπαυλη Λιλιόουκ και έχει όλα τα γνωρίσματα που αγάπησαν όσοι διαβάζουν μυθιστορήματα της βασίλισσας του εγκλήματος: ένας κύκλος υπόπτων, με ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, ψηφίδες πληροφοριών που ποτέ δεν τοποθετούνται σωστά παρά μόνο όσο πλησιάζει το βιβλίο στο τέλος, ανατροπές και αναπάντεχες εκπλήξεις, εκτεταμένοι και ζωηροί διάλογοι που θέλουν προσοχή, τα φαιά κύτταρα του μικρόσωμου ντετέκτιβ που κάνει τις κατάλληλες ερωτήσεις χωρίς ο αναγνώστης να καταλαβαίνει πού το πάει, απανωτές αλλαγές πλοκής και φυσικά το απαραίτητο κλου παρουσία των υπόπτων, όπου ο Πουαρό αποκαλύπτει την αλήθεια. Η συγγραφέας Sophie Hannah έχει μελετήσει πολύ καλά το ύφος, το στυλ, τις αντιλήψεις και τη νοοτροπία της Agatha Christie, έχει δουλέψει σκληρά πάνω στην ατμόσφαιρα των βιβλίων της και έχει αποδώσει ορθότατα το κλίμα, τις προσωπικότητες και τις εξελίξεις.

Σε αυτό το βιβλίο δεν απόλαυσα τον ντετέκτιβ όσο θα ήθελα, μιας και απλώς έδινε τις κατευθυντήριες οδηγίες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην αγγλική ύπαιθρο, ψάχνοντας απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν προτίθεται να μοιραστεί με τον Κάτσπουλ κι έτσι η ιστορία τίθεται στις πραγματικές της διαστάσεις μέσα από συζητήσεις που ξεκινάει ο προαναφερθείς αστυνόμος της Σκότλαντ Γιαρντ. Ο Κάτσπουλ έχει λοιπόν πιο ενεργό ρόλο στο βιβλίο απ’ ό,τι την προηγούμενη φορά ενώ η νοημοσύνη του δείχνει αρκετά βελτιωμένη! Απ’ την άλλη, η υπόθεση είναι αρκετά περίπλοκη και πολυεπίπεδη ενώ ορισμένα σημεία της απαιτούν διευκρίνιση εκτός των τειχών του Λιλιόουκ, γι’ αυτό και ο Πουαρό κάνει την έρευνά του έξω από τις σελίδες του μυθιστορήματος. Για άλλη μια φορά όμως φτάνει στο σωστό συμπέρασμα και η αποκάλυψη έρχεται την κατάλληλη στιγμή.

Τι έχουμε εδώ λοιπόν; Η λαίδη Πλέιφορντ, ικανοποιημένη από τις υπηρεσίες του γραμματέα της, Τζόζεφ Σκότσερ, αποφασίζει ν’ αλλάξει τη διαθήκη της και να του γράψει όλη της την περιουσία, παραμελώντας έτσι την κόρη της, Κλόντια, και τον γιο της, Χάρι. Για ποιο λόγο λοιπόν να προβεί σε μια τέτοια πράξη, ειδικά από τη στιγμή που ο Σκότσερ είναι νεφροπαθής και έχει λίγους μήνες ζωής; Τι πραγματικά θέλει η λαίδη να γίνει με μια τέτοια απόφαση; Τι αντίκτυπο θα έχουν τα λόγια της και πώς θα αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή οι ισορροπίες μεταξύ των συνδαιτυμόνων; Αυτή και ένα σωρό άλλες ερωτήσεις ξεπροβάλλουν μέσα από τις σελίδες του συναρπαστικού αστυνομικού μυθιστορήματος.

Δε θα συγκρίνω ούτε θα αντιπαραβάλλω τα χαρακτηριστικά και τον τρόπο γραφής της Sophie Hannah με της Agatha Christie, γιατί κάτι τέτοιο δεν έχει νόημα. Πιστεύω πως ο Ηρακλής Πουαρό βρήκε μια καλή διάδοχο για να ζωντανέψει τις ιστορίες του και να συνεχίσει να μας κρατάει συντροφιά με τον πολύπλοκο τρόπο σκέψης του, τα γαλλικά του, τη χαρακτηριστική φυσιογνωμία του και τις ξεχωριστές υποθέσεις. Στο «Κλειστό φέρετρο» υπάρχουν συνεχείς αναφορές στον Βασιλιά Ιωάννη του Σαίξπηρ, αναπλάθονται ρεαλιστικά οι συνήθειες της αγγλικής αριστοκρατίας του 1929, καταγράφεται η στάση των Άγγλων απέναντι στους Ιρλανδούς και πώς αλληλεπιδρούν, ζωντανεύουν οι λεκτικοί ιδιωματισμοί της γλώσσας των απλών, «λαϊκών» ανθρώπων (υπηρετών και χωρικών), οι οποίοι στα ελληνικά αποδόθηκαν με μελετημένες αργκό εκφράσεις που πρέπει να ταλαιπώρησαν πολύ τον μεταφραστή, ενώ μέσα από τα λεγόμενα της λαίδης Πλέιφορντ παρουσιάζεται μια σειρά από περιλήψεις βιβλίων της δεκάχρονης ηρωίδας της, Τσιλιβίθρας Σέντον, που τις βρήκα πολύ χαριτωμένες και έξυπνες!

Ρεαλισμός λοιπόν, ενδιαφέρουσα πλοκή, σύνθετες εξελίξεις και μια συναρπαστική κεντρική ιδέα είναι γνωρίσματα που με ικανοποίησαν απόλυτα κατά την ανάγνωση. Θα προτιμούσα ίσως προς το τέλος να μην είχαμε τόσο εκτενείς μονολόγους που φωτίζουν συγκεκριμένα στιγμιότυπα του παρελθόντος, σημαντικά όμως για τις εξελίξεις στο παρόν, γιατί κατ’ εμέ ο ανατρεπτικός, σύνθετος και πλουραλιστικός τρόπος του Πουαρό στο τέλος κάθε υπόθεσης δε χρειάζεται «χάρτινους ανταγωνιστές». Πάντως δε θα συγχωρέσω ποτέ στη συγγραφέα την ικανότητά της να μου περιγράφει σκηνές και περιστατικά φωτισμένα κατά τέτοιο τρόπο που όταν αποκαλύφθηκαν στις πραγματικές τους διαστάσεις με άφησαν άναυδο. Διάβασα προσεκτικά κάθε πρόταση του κειμένου κι όμως, μόνο χάρη στον Πουαρό, μια φυσιολογική κίνηση που περιγράφηκε σχεδόν από την αρχή και πέρασε αδιάφορα από μπροστά μου τοποθετήθηκε στις πραγματικές της διαστάσεις.  Ακόμη δεν μπορώ να το αποδεχτώ που δεν κατάλαβα την αλήθεια, η οποία ήταν φανερότατα κρυφή!

Το «Κλειστό φέρετρο» είναι μια νέα συναρπαστική περιπέτεια που ζωντάνεψε με αξιώσεις και μαεστρία η Sophie Hannah, αφορά μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα γύρω από την οποία διαδραματίζονται αναπάντεχα γεγονότα και ζωντανεύει παραστατικά την αγγλική νοοτροπία και ατμόσφαιρα της δεκαετίας του 1920, παίζοντας ακόμη και με τις λέξεις του τίτλου που αποδόθηκε στο μυθιστόρημα! Ο για άλλη μια φορά δεξιοτεχνικός τρόπος που ξεδιπλώνεται η υπόθεση θα ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς!

Βιβλίο Έγκλημα με υπογραφή
Τίτλος πρωτοτύπου The monogram murders
Συγγραφέας Sophie Hannah
Μεταφραστής Αύγουστος Κορτώ
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Με μεγάλη μου χαρά μόλις τελείωσα το βιβλίο που παρουσιάζω σήμερα, ομολογώ έχοντας ξεκινήσει να το διαβάζω με επιφυλακτικότητα και δισταγμό. Χωρίς να φτάνω σε ακρότητες, διθυράμβους και ανούσιες συγκρίσεις, η συγγραφέας τα κατάφερε! Το κείμενο είναι δουλεμένο, μελετημένο, ξεψαχνισμένο, πρωτότυπο και στην όλη ατμόσφαιρα βοηθάει και η μετάφραση του Αύγουστου Κορτώ, που χρησιμοποίησε ωραιότατες λέξεις, επίσημες και όχι βαρύγδουπες, τόσο προσεγμένες που τω όντι μου θύμισε το περιβάλλον ενός άκρως βρετανικού σκηνικού! Σίγουρα δε θα πω ότι το Έγκλημα είναι εφάμιλλο της Αγκάθα Κρίστι ή η συγγραφέας μια νέα Αγκάθα Κρίστι, γιατί, συγνώμη κιόλας, η Βασίλισσα του Εγκλήματος είναι μία και μοναδική. Σαν αστυνομικό μυθιστόρημα έχει πολλά θετικά στοιχεία και σαν αστυνομικό μυθιστόρημα με δανεικό πρωταγωνιστή είναι πιστό στην αρχική ατμόσφαιρα, κλίμα, νοοτροπία, χαρακτήρα, πλοκή.

Είμαστε στο 1929 και ο Ηρακλής Πουαρό αποφασίζει να ξεφύγει από τις μυστηριώδεις υποθέσεις που τον περιτριγυρίζουν, καταφεύγοντας σε μια πανσιόν…κοντά στο γραφείο του, στο Λονδίνο! Είναι φίλος με τον αστυνόμο της Σκότλαντ Γιαρντ, Έντουαρντ Κάτσπουλ, που αφηγείται και την ιστορία, με τον οποίο συνεργάζεται όταν ανακαλύπτουν στο κοντινό ξενοδοχείο Μπλόξχαμ τρία πτώματα, σε τρία διαφορετικά δωμάτια, ξαπλωμένα στο ίδιο σημείο του δωματίου και με τον ίδιο τρόπο ενώ ένα μανικετόκουμπο υπάρχει φωλιασμένο στο στόμα τους. Η γνωστή «κωλυσιεργία» της Αγκάθα Κρίστι μέχρι να φτάσει στον στόχο της, ένα σωρό διάλογοι και περιστατικά που περιστοιχίζουν την υπόθεση, η βρετανική κουλτούρα, νοοτροπία και χιούμορ που είναι διάχυτα στις σελίδες, η αδεξιότητα και η έλλειψη φαντασίας του Κάτσπουλ, ανατροπές, εκπλήξεις και η τελική λύση, ακριβώς με τον τρόπο που το έκανε η αγαπημένη συγγραφέας όλων των εποχών: μπροστά σε ακροατήριο.

Η κεντρική ιδέα της υπόθεσης είναι ευρηματική: ο αναγνώστης κατευθύνεται προς συγκεκριμένους υπόπτους, μαθαίνει και πείθεται για μια ιστορία που συνέβη πριν χρόνια στο Γκρέιτ Χόλινγκ και ξεκίνησε από τις φήμες που έσπειρε μια αστόχαστη υπηρέτρια κι ενώ όλα δείχνουν πως πρόκειται για ιστορία αυτοχειρίας, ένεκα οι τύψεις για το παρελθόν, ξαφνικά υπάρχει ένας δολοφόνος που εκμεταλλεύτηκε όλη αυτήν τη «συνωμοσία σιωπής», παίζοντας διπλό παιχνίδι στην ιστορία! Ο δεξιοτεχνικός τρόπος που ξεδιπλώνεται η υπόθεση θα ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς!

Το συστήνω ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις του βρετανικού αστυνομικού μυθιστορήματος, τους θιασώτες της Αγκάθα Κρίστι και για όσους θέλουν πραγματικά να στύψουν το μυαλό τους για να εξιχνιάσουν το έγκλημα κι όχι απλά να ξεφυλλίζουν το βιβλίο μέχρι το τέλος. Είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα έχουμε κι άλλο βιβλίο από την ικανή Sophie Hannah, μακάρι όμως αυτό να μη γίνει αυτοσκοπός και χάσει το δικό της στυλ και τρόπο γραφής.

Βιβλίο Η γυναίκα με το μυστικό
Τίτλος πρωτοτύπου The telling error
Συγγραφέας Sophie Hannah
Μεταφραστής Βαγγέλης Γιαννίσης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα τελείως διαφορετικό αστυνομικό μυθιστόρημα, totally british, σύγχρονο, φρέσκο, με μια καινοφανή οπτική των πραγμάτων και της υπόθεσης. Η Νίκι έχει ένα μυστικό στη ζωή της, που δεν πρέπει να το μάθει ο άντρας της, πόσο μάλλον τα παιδιά της. Δεν ξέρει πού να στραφεί. Η καλύτερή της φίλη παντρεύτηκε πριν καιρό τον αδερφό της και η σχέση τους άλλαξε για πάντα, κυρίως λόγω της συμπεριφοράς της πρώην κολλητής. Βήμα προς βήμα ανακάλυψα πόσο μπλεγμένη είναι η ζωή της, πόσο χάλια ψυχολογικά είναι η ίδια και πόσα λάθη έκανε στη ζωή της. Ναι, αλλά όλα αυτά τι σχέση έχουν με τον φόνο; Ποιος σκότωσε τον αρθρογράφο Ντέιμον Μπλάντι, ένα άντρα που καυτηρίαζε τους πάντες και τα πάντα μέσα από τη στήλη του, δημιουργώντας καθημερινά χιλιάδες εχθρούς; Τι τον συνδέει με τη Νίκι αλλά και με μια ανερχόμενη βουλευτή, που ξαφνικά στράφηκε στην οικογενειακή γαλήνη; Πόσο πραγματικά επικίνδυνο είναι να ξεκινήσεις μια ερωτική γνωριμία μέσω sites γνωριμιών και πού μπορεί να καταλήξει αυτό; Τελικά, αξίζει να κομπάζεις  ότι έχεις ένα μυστικό και να αναζητάς αντίστοιχους ανθρώπους;

Η συγγραφέας διάλεξε έναν εντελώς διαφορετικό φωτισμό της ιστορίας: όχι δολοφονία και ανακρίσεις από τη μεριά του αστυνομικού που αναλαμβάνει την υπόθεση αλλά η ζωή της Νίκι πριν και μετά τον φόνο παράλληλα με την πορεία των ερευνών. Η αφήγηση εναλλάσσεται από την πρωτοπρόσωπη της Νίκι στην τριτοπρόσωπη, δίνοντας έτσι και μια ποικιλία στη ροή της υπόθεσης. Συμπόνεσα τη Νίκι και το πόσο απελπισμένη ήταν στον γάμο της για να προβεί σε μια κίνηση που ποτέ δε θα φανταζόταν ότι θα επηρέαζε τη ζωή της. Κι αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα ήταν πόσο εγκεφαλικό ήταν όλο αυτό που έζησα, χωρίς γρήγορη δράση και πολλές ανατροπές αλλά με ψυχολογικές διακυμάνσεις. Το αίτιο, οι εξηγήσεις, η απάντηση στο μυστήριο ήταν όλα κρυμμένα στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και τα ανέσυρε η κυρία Hannah με μαεστρία και με καθόλου βαρετό τρόπο. Και πόσο ταραγμένα παιδικά χρόνια έζησε η ηρωίδα, που κατέφευγε στο ψέμα, γραμμένα τόσο ωμά και απροκάλυπτα που θύμωσα!

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς λουτρά αίματος και διαταραγμένους ψυχικά δολοφόνους, χωρίς σκηνοθετημένα κόλπα κατά συρροήν εγκληματιών, ένα κείμενο που ξεφεύγει αρκετά από τα στερεότυπα της εποχής μας και προχωράει το βρετανικό θρίλερ ένα βήμα παραπέρα. Με δυσκόλεψε, δε λέω, όμως έδειξε πόσο καλά ξέρει η συγγραφέας την ανθρώπινη ψυχολογία και πόσο δεξιοτεχνικά ξέρει να χειρίζεται την πένα της και να κουμαντάρει την ιστορία της. Απαιτεί συγκέντρωση κατά την πορεία της ανάγνωσης κι έχετε υπ’ όψιν πως αυτό είναι το 9^ο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνιστές τον αστυνομικό Σάιμον Γουότερχάουζ και τη σύζυγό του, Τσάρλι.

Βιβλίο Το μυστήριο των τριών τετάρτων
Τίτλος πρωτοτύπου The mystery of three quarters
Συγγραφέας Sophie Hannah
Μεταφραστής Νοέλα Ελιασά
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Agatha Christie (1890-1976) είναι η βασίλισσα του αστυνομικού μυθιστορήματος, με εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράσεις των έργων της, με μεταφορές των περιπετειών της σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και η δημιουργός των πολύ αγαπημένων φανταστικών χαρακτήρων Ηρακλή Πουαρό και Μις Μαρπλ. Ο Ηρακλής Πουαρό, με τα φαιά του κύτταρα, το εντυπωσιακό μουστάκι και το αβγοειδές κεφάλι, εμφανίστηκε σε μυθιστορήματα και διηγήματα από το 1929, οπότε και κυκλοφόρησε το βιβλίο «The mysterious affair at Styles» ως το 1975, οπότε και η τελευταία του υπόθεση έλαβε χώρα στον ίδιο τόπο και η σταδιοδρομία του έκλεισε με τον πιο δραματικό τρόπο στο βιβλίο «The curtain». Ο Βέλγος αστυνομικός, που απολαμβάνει τη σύνταξή του λύνοντας υποθέσεις ως ιδιωτικός ντετέκτιβ, είναι από τους πιο ευρηματικούς και τρισδιάστατους χαρακτήρες της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Η Sophie Hanna έστησε έναν καλοδουλεμένο ιστό και σεβάστηκε στο έπακρο τον κόσμο της Christie! Σαν αστυνομικό μυθιστόρημα έχει πολλά θετικά στοιχεία και σαν αστυνομικό μυθιστόρημα με δανεικό πρωταγωνιστή εξακολουθεί να είναι πιστό στην αρχική ατμόσφαιρα, κλίμα, νοοτροπία, χαρακτήρα, πλοκή. Το συστήνω ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις του βρετανικού αστυνομικού μυθιστορήματος, τους θιασώτες της Agatha Christie και για όσους θέλουν πραγματικά να στύψουν το μυαλό τους για να εξιχνιάσουν το έγκλημα κι όχι απλά να ξεφυλλίζουν το βιβλίο μέχρι το τέλος. Η υπόθεση έχει όλα τα γνωρίσματα που αγάπησαν όσοι διαβάζουν μυθιστορήματα της βασίλισσας του εγκλήματος: ένας κύκλος υπόπτων, με ενδιαφέρουσες προσωπικότητες, ψηφίδες πληροφοριών που ποτέ δεν τοποθετούνται σωστά παρά μόνο όσο πλησιάζει το βιβλίο στο τέλος, ανατροπές και αναπάντεχες εκπλήξεις, εκτεταμένοι και ζωηροί διάλογοι που θέλουν προσοχή, τα φαιά κύτταρα του μικρόσωμου ντετέκτιβ που κάνει τις κατάλληλες ερωτήσεις χωρίς ο αναγνώστης να καταλαβαίνει πού το πάει, απανωτές αλλαγές πλοκής και φυσικά το απαραίτητο κλου παρουσία των υπόπτων, όπου ο Πουαρό αποκαλύπτει την αλήθεια. Η Sophie Hannah έχει μελετήσει πολύ καλά το ύφος, το στυλ, τις αντιλήψεις και τη νοοτροπία της Agatha Christie, έχει δουλέψει σκληρά πάνω στην ατμόσφαιρα των βιβλίων της και έχει αποδώσει ορθότατα το κλίμα, τις προσωπικότητες και τις εξελίξεις.

Βρισκόμαστε στο 1929 και ο θάνατος του Μπάρναμπας Πάντι ξεκινάει μια ολόκληρη σειρά από φήμες, κίνητρα και σκοτεινές επιθυμίες. Την ιστορία αφηγείται ο Επιθεωρητής της Σκότλαντ Γιαρντ Έντουαρντ Κάτσπουλ, φίλος και συνεργάτης του Βέλγου ντετέκτιβ και καταγράφει με προσεγμένες και καθόλου κουραστικές λεπτομέρειες όλες τις παραμέτρους. Με έναν πολύ έξυπνο χειρισμό και απανωτές ανατροπές που φέρνουν στην κυριολεξία τα πάνω κάτω στην έκβαση του μυστηρίου, η συγγραφέας δημιουργεί μια ιστορία γύρω από τέσσερις υπόπτους, που ίσως όμως μόνο οι τρεις να είναι οι πραγματικοί. Είναι όμως έτσι ή κάποιος έχει καταφέρει να εξυφάνει έναν ακόμη πιο μπερδεμένο ιστό; Οι διακριτικές ανακρίσεις και η μυστικοπάθεια του Πουαρό αρχίζουν να φέρνουν στην επιφάνεια ανομολόγητα μυστικά, ενδοοικογενειακές σχέσεις που τίθενται σε κίνδυνο, σκελετούς καταχωνιασμένους σε ντουλάπια και πολλά άλλα. Βήμα προς βήμα ο αναγνώστης παρακολουθεί μια πραγματικά δύσκολη υπόθεση, μιας και τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, αντίθετα μάλιστα αντικαθρεφτίζεται λανθασμένα σε ευήκοα ώτα και πρόθυμες να λυθούν γλώσσες. Κι όλα αυτά για να τονιστεί ο πραγματικός ένοχος: «-Η αγάπη!… Η αγάπη είναι ο πραγματικός ένοχος, κύριε Πουαρό… Πόσες αμαρτίες και εγκλήματα δεν γίνονται στο όνομα της αγάπης!» (σελ. 376). Δεν είναι όμως μόνο αυτή ο κινητήριος άξονας των γεγονότων αλλά και η δύναμη της συγχώρεσης, η οποία εκφράζεται πολυπρισματικά στο βιβλίο και δείχνει διαφορετικές εκφάνσεις της και πού μπορούν να οδηγήσουν. Πρέπει ν’ αγαπάμε αλλά με όριο, πρέπει να συγχωρούμε γιατί η ανθρώπινη φύση δεν έχει όρια.

Ο Βέλγος ντετέκτιβ αυτήν τη φορά δυσκολεύεται πραγματικά να βγάλει άκρη και παρ’ όλο που καταλήγει σε μια σειρά ενδείξεων που τον βάζουν στο σωστό μονοπάτι, κάποιες εκκρεμότητες τον οδηγούν σε αγώνα δρόμου προκειμένου να είναι συνεπής και να κρατά αποδείξεις όταν κλείνει το περιβόητο ραντεβού με τους υπόπτους, μια εξίσου αγαπημένη συνήθειά του. Οι σχέσεις που συγκροτούν ένα ευτυχισμένο σπιτικό αρχίζουν να καταρρίπτονται και να κατακερματίζονται, αμυδρές αναμνήσεις δημιουργούν παρεξηγήσεις, μια χαλασμένη γραφομηχανή κρύβεται καλά, μια διαθήκη ίσως αλλάξει, ένα σκυλί είναι κάτι παραπάνω από σύντροφος και παρέα κι όλα αυτά συγκροτούν μια συναρπαστική και ατμοσφαιρική ιστορία, που αφουγκράζεται τον τρόπο σκέψης της Agatha Christie και βαδίζει στα χνάρια της.

Δε θα συγκρίνω ούτε θα αντιπαραβάλλω τα χαρακτηριστικά και τον τρόπο γραφής της Sophie Hannah με της Agatha Christie, γιατί κάτι τέτοιο δεν έχει νόημα. Πιστεύω πως ο Ηρακλής Πουαρό βρήκε μια καλή διάδοχο για να ζωντανέψει τις ιστορίες του και να συνεχίσει να μας κρατάει συντροφιά με τον πολύπλοκο τρόπο σκέψης του, τα γαλλικά του, τη χαρακτηριστική φυσιογνωμία του και τις ξεχωριστές υποθέσεις.  Έτσι, «Το μυστήριο των τριών τετάρτων» δε με άφησε στιγμή να κουραστώ ή να βαρεθώ, αντίθετα με κατηύθυνε από τη μια πιθανότητα στην άλλη και μου παρουσίασε μια καλά σχεδιασμένη ποικιλία χαρακτήρων, τους οποίους στην κυριολεξία ξετίναξε μπροστά στα μάτια μου. Καλογραμμένο και έξυπνο, διορατικό και με πλούσια πλοκή, είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου που με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο.