Nadine Lavoie – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Mon, 01 Feb 2021 20:02:39 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Nadine Lavoie – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Σε βλέπω», της Chevy Stevens, εκδ. Διόπτρα (Nadine Lavoie #3) https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%ce%b5-%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%cf%89-%cf%84%ce%b7%cf%82-chevy-stevens-%ce%b5%ce%ba%ce%b4-%ce%b4%ce%b9%cf%8c%cf%80%cf%84%cf%81%ce%b1-nadine-lavoie-3/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25ce%25b5-%25ce%25b2%25ce%25bb%25ce%25ad%25cf%2580%25cf%2589-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-chevy-stevens-%25ce%25b5%25ce%25ba%25ce%25b4-%25ce%25b4%25ce%25b9%25cf%258c%25cf%2580%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1-nadine-lavoie-3 https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%ce%b5-%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%cf%89-%cf%84%ce%b7%cf%82-chevy-stevens-%ce%b5%ce%ba%ce%b4-%ce%b4%ce%b9%cf%8c%cf%80%cf%84%cf%81%ce%b1-nadine-lavoie-3/#respond Mon, 02 Mar 2020 20:31:32 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3622 Η Ναντίν, προσπαθώντας να βοηθήσει την παρ’ ολίγον αυτόχειρα Χέδερ να επιστρέψει στη φυσιολογική της ζωή, διαπιστώνει ότι το κορίτσι απομακρύνθηκε από ένα κοινόβιο, το Ποτάμι της Ζωής, και την ισχυρή επιρροή του ηγέτη του, Άαρον Κουίν. Ο Άαρον και το κοινόβιό του είναι παλιοί γνώριμοι της Ναντίν και η ψυχίατρος νιώθει το φόβο της να επιστρέφει δριμύτερος τουλάχιστον είκοσι χρόνια αργότερα. Το καινούργιο βιβλίο της Stevens ήρθε και θα σας καθηλώσει! Επιτέλους, η Ναντίν Λαβουά βγαίνει στο προσκήνιο και μας αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο τη δική της περιπέτεια. Μετά τις περιπτώσεις των ασθενών της που αποτέλεσαν υλικό για τα δύο προηγούμενα βιβλία (Η εξαφάνιση και Το στίγμα) η Ναντίν καταθέτει στον αναγνώστη τη δική της τραυματική εμπειρία.

Βιβλίο Σε βλέπω
Τίτλος πρωτοτύπου Always watching
Συγγραφέας Chevy Stevens
Μεταφραστής Φωτεινή Πίπη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στα δεκατρία της, η μητέρα της Ναντίν το έσκασε από το σπίτι μαζί με την κόρη της και το γιο της, Ρόμπι, για να μείνουν στο κοινόβιο. Η Ναντίν έχει απωθήσει στα βάθη του υποσυνειδήτου της τις εμπειρίες της και τις αναμνήσεις από εκείνο το μέρος, ως την ημέρα που ανέλαβε τη Χέδερ. Έτσι, σιγά σιγά διαπιστώνουμε ότι η Ναντίν είχε πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον Άαρον Κουίν αλλά δεν είχε κανέναν να τη λάβει σοβαρά υπ’ όψιν του και να τη βοηθήσει. Μετά την εξαφάνιση μιας γυναίκας και τον πνιγμό ενός παιδιού, η μητέρα της Ναντίν επιστρέφει στο σπίτι της, όπου οι καβγάδες με τον άντρα της συνεχίζονται αμείωτοι. Η Ναντίν σπουδάζει και μετά παντρεύεται τον Πολ, έναν άντρα που πεθαίνει τελικά από καρκίνο κι έχει γιο από άλλο γάμο, τον Γκάρετ. Η κόρη της Ναντίν και του Πολ καταφεύγει στους δρόμους και στα ναρκωτικά, κάνοντας τη μητέρα της να χάσει οριστικά τον ύπνο της από αγωνία για τη ζωή του μονάκριβου κοριτσιού της.

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το αρχικό πλαίσιο στο οποίο κινείται η ιστορία και αυτή η ιστορία αποκαλύπτεται τμηματικά. Η Χέδερ καταφέρνει ν’ αυτοκτονήσει τελικά κι έτσι η Ναντίν νιώθει υποχρέωση να αντιμετωπίσει τους φόβους της, να θυμηθεί ακριβώς τι της συνέβη και να καταγγείλει τον Άαρον, ψάχνοντας γυναίκες που εγκατέλειψαν το κοινόβιο και έζησαν παρόμοιες φριχτές στιγμές. Τι θα γίνει όμως όταν η Ναντίν ανακαλύψει ότι την κόρη της την έπεισε ο Άαρον να γίνει μέλος του κοινόβιού του; Πώς θα αντιδράσει όταν η κόρη της της αποκαλύψει ότι έπεσε κι εκείνη θύμα σεξουαλικής καοποίησης μέσα στο ίδιο το σπίτι της από ένα πρόσωπο υπεράνω υποψίας; Θα αναλάβει τις ευθύνες της η Ναντίν και θα παραδεχτεί τα λάθη της; Θα τιμωρηθεί ο Άαρον;

Πιστέψτε με, η ιστορία έχει πολλά σκαμπανεβάσματα, πολλές ανατροπές κι εκεί που λες ότι τελείωσε, αμέσως ξεκινάει μαι καινούργια προοπτική της πλοκής που δεν την είχες υπολογίσει. Καλοφτιαγμένα ψυχολογικά προφίλ, σωστές δράσεις και αντιδράσεις, εξελίξεις που κόβουν την ανάσα, χαρακτήρες ολοζώντανοι και αληθινοί, σε γενικές γραμμές από τα καλύτερα βιβλία της Stevens και δεν πρέπει να το χάσετε!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%ce%b5-%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%cf%89-%cf%84%ce%b7%cf%82-chevy-stevens-%ce%b5%ce%ba%ce%b4-%ce%b4%ce%b9%cf%8c%cf%80%cf%84%cf%81%ce%b1-nadine-lavoie-3/feed/ 0 «Το στίγμα», της Chevy Stevens, εκδ. Διόπτρα (Nadine Lavoie #2) https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b3%ce%bc%ce%b1-chevy-stevens/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25af%25ce%25b3%25ce%25bc%25ce%25b1-chevy-stevens https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b3%ce%bc%ce%b1-chevy-stevens/#respond Mon, 02 Mar 2020 20:25:02 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3616 Η Σάρα Γκάλαχερ αποφασίζει επιτέλους να ψάξει για τους βιολογικούς της γονείς. Μετά από πολλά εμπόδια ανακαλύπτει πως η μητέρα της, Τζούλια Λαρός, ήταν θύμα βιασμού από έναν κατά συρροή δολοφόνο που επιτίθεται τα καλοκαίρια σε άτυχα ζευγάρια που κατασκηνώνουν στο ύπαιθρο και η μητέρα της είναι η μόνη που του ξέφυγε. Αυτή η έρευνα παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις όταν βγαίνει στο φως η κρυμμένη ταυτότητα της Λαρός και έτσι ο δολοφόνος ανακαλύπτει ότι έχει μια κόρη. Τότε ξεκινάει μια παράξενη οικογενειακή σχέση, γεμάτη μίσος, φόβο και κυρίως πόνο, άφατο πόνο. Ο πατέρας της Σάρα, ασύλληπτος εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια, αγωνίζεται να χτίσει μια σχέση επικοινωνίας με το παιδί του. Η Σάρα, έντρομη, βλέπει την ήσυχη ως τότε ζωή της να διαλύεται σε κομμάτια. Κανείς δεν μπορεί να τη στηρίξει, ούτε ο σύντροφός της, Έβαν, ούτε οι θετοί γονείς της και οι κόρες τους. Και πρέπει να κρατήσει πάση θυσία την εκτός γάμου κόρη της, Άλι, μακριά από τα νύχια αυτού του τέρατος. Ο Μπίλι και η Σάντι είναι δύο αστυνομικοί που της παραστέκονται με κάθε τρόπο. Ποιος θα κερδίσει λοιπόν; Θα καταφέρει η Σάρα να κλείσει τον ασκό του Αιόλου που άθελά της άνοιξε; Άραγε, τα γονίδια του πατέρα της έχουν μεταφερθεί και στην Άλι; Τι αντίκτυπο θα έχει στη ζωή της αυτό το αίμα;

Βιβλίο Το στίγμα
Τίτλος πρωτοτύπου Never knowing
Συγγραφέας Chevy Stevens
Μεταφραστής Φωτεινή Πίπη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι μετά από 34 χρόνια (όσα είναι και η πρωταγωνίστρια δηλαδή) που αποφασίζεις να ψάξεις για τους βιολογικούς σου γονείς ανακαλύπτεις ότι είσαι κόρη κατά συρροή δολοφόνου, κάτι που συμβαίνει σε πολύ λίγες περιπτώσεις ανθρώπων, η ιστορία κυλάει γοργά και δε σε αφήνει να ησυχάσεις. Ίσως φανεί μακροσκελές και “τραβηγμένο” σε κάποιους να περάσουν τόσες μέρες (ή μάλλον σελίδες) ώσπου να κλιμακωθεί η αγωνία και να αρχίσει ουσιαστικά το κυνηγητό. Κι εμένα με κούρασε, το ομολογώ, όμως οι σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων που αναπτύσσονται είναι αληθέστατες. Η Σάρα έχει να ετοιμάσει έναν γάμο, να κάνει τον πατέρα της, που εξαρχής δεν ήθελε να την υιοθετήσουν, για μια στιγμή να αισθανθεί περήφανος γι’ αυτήν, να ξαναφτιάξει τη σχέση της με τη μία ετεροθαλή αδελφή που δεν τη χωνεύει καθόλου, να πείσει τον αρραβωνιαστικό της, Έβαν, ότι πρέπει να αντιμετωπίσει κατά μέτωπον την περίπτωση του δολοφόνου πατέρα της ώστε να ησυχάσει και η βιολογική της μητέρα και η ψυχή της και φυσικά τη μικρούλα Άλι, που πεισμώνει τη στιγμή που δεν πρέπει και έχει επιθετική συμπεριφορά στο σχολείο.

Καλοστημένο, καλογραμμένο, ένα κείμενο όπου η πρωταγωνίστρια (κι αυτή από το Νησί του Βανκούβερ) πάλι μιλάει στην ψυχολόγο της και έτσι διαβάζουμε εμείς την ιστορία. Μου άρεσε η σχέση συμπάθειας που ανέπτυξε η Σάρα με τον αστυνομικό Μπίλι και τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο κλιμακώθηκε. Ήταν λογικό η Σάρα να κάνει αυτό ακριβώς που έκανε όταν έπεσαν όλα τα χαρτιά στο τραπέζι και δεν είχε άλλη επιλογή ώστε να προστατέψει το παιδί της. Μια μεγάλη ανατροπή στο τέλος, εκεί που λες ότι όλα πήγαν καλά και “καληνύχτα σας” σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Νόμιζα ότι είχα μια μονοδιάστατη ιστορία, με κλιμακούμενη αγωνία ως το αναμενόμενο τέλος και ξαφνικά, μπαμ!

Όταν ο δολοφόνος νιώθει την ανάγκη να αποκτήσει την απερίσπαστη προσοχή της κόρης του, αρχίζει να επιτίθεται στα άτομα του περιβάλλοντός της, στον Έβαν, στην ψυχολόγο της. Μήπως όμως δεν είναι αυτός; Και αν αυτό ισχύει, ποιος τους επιτέθηκε και γιατί; Ένα βιβλίο για απαιτητικούς αναγνώστες. Η συγγραφέας προχωρά την αστυνομική λογοτεχνία αγωνίας ένα βήμα παραπέρα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b3%ce%bc%ce%b1-chevy-stevens/feed/ 0 «Η εξαφάνιση», της Chevy Stevens, εκδ. Διόπτρα (Nadine Lavoie #1) https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%b5%ce%be%ce%b1%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%b7-chevy-stevens/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25b5%25ce%25be%25ce%25b1%25cf%2586%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b9%25cf%2583%25ce%25b7-chevy-stevens https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%b5%ce%be%ce%b1%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%b7-chevy-stevens/#respond Mon, 02 Mar 2020 20:18:11 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3613 Η Ανν Ο’ Σάλιβαν ζει στο Νησί του Βανκούβερ, στον Καναδά. Είναι μεσίτρια και εκείνη τη μέρα θα αλλάξει οριστικά η ζωή της. Θα την απαγάγει ένας ψυχάκιας που θα την κρατήσει κλεισμένη σε μια απομονωμένη εξοχική καλύβα για έναν χρόνο σχεδόν. Ζούμε την παράλογη καθημερινότητα που της επιβάλλει, νιώθουμε την αγωνία της και τη λαχτάρα της να γυρίσει πίσω στην ασφαλή και τακτοποιημένη ζωή της. Η Ανν αγωνίζεται να κερδίσει σε αυτό το καθημερινό πνευματικό σκάκι. Ο άντρας τη φροντίζει, την καθαρίζει, τη βιάζει, κάνει παιδί μαζί της. Κι όταν επιτέλους έρχεται η ευκαιρία, η Ανν το σκάει. Την ιστορία μάς την αφηγείται η ίδια η Ανν σε πρώτο πρόσωπο κατά τη διάρκεια συνεδριών που έχει με την προσωπική της ψυχολόγο, η οποία ψυχολόγος δεν εμφανίζεται διαλογικά (πρωτότυπη προσέγγιση του θέματος).

Βιβλίο Η εξαφάνιση
Τίτλος πρωτοτύπου Still missing
Συγγραφέας Chevy Stevens
Μεταφραστής Φωτεινή Πίπη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

ΔΕΝ το συνιστώ για καρδιοπαθείς και κλειστοφοβικούς. Δεν μπορείς να πάρεις ανάσα από πουθενά, δεν μπορείς να ξεφύγεις! Ο εφιάλτης είναι εκεί. Και να γλυτώσεις, πάντα ο ένοχος θα είναι εκεί έξω.

Πολύ καλογραμμένο, ατμοσφαιρικό, σφιχτοδεμένο. Ένα κείμενο που θα μπορούσε να καταντήσει βαρετό είναι τόσο καλό και διανθίζεται με περιστατικά από τη ζωή της Ανν μετά την απαγωγή της με τέτοιο τρόπο που δεν προλαβαίνεις να συνέλθεις και να πάρεις ανάσα. Δε θα ξεχάσω εύκολα όλη την περιπέτεια που έζησε με την κόρη που γέννησε, πώς σχημάτισε τείχος άμυνας απέναντι στο τέρας που τη βίαζε και πώς κατάφερνε να απορροφάται αποκλειστικά στην ανατροφή του μωρού για να μην την επηρεάζει συναισθηματικά και ψυχολογικά ο απαγωγέας της. Για να μην αναφέρω την αυτονόητη αλλαγή που μπορεί να συμβεί σε μια γυναίκα που ζει κάτι τέτοιο: δεν ξαναεμπιστεύεται άντρα, κλείνεται και κλειδαμπαρώνεται στο σπίτι, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για τη ζωή και τις ευχάριστες στιγμές της, η Ανν καταντά να κοιμάται στην ντουλάπα για επιπλέον ασφάλεια.

Το ακόμη χειρότερο είναι μετά την απόδραση της Ανν: ποιος κρύβεται πραγματικά πίσω από αυτήν την απαγωγή και γιατί; Ποιος έβαλε τον ψυχοπαθή να την απαγάγει και πού στράβωσε το σχέδιο; Και τι γίνεται όταν διαπιστώνεις ότι ο εγκέφαλος πίσω από αυτήν τη σκευωρία είναι ένα πολύ στενό συγγενικό σου πρόσωπο; Η συγγραφέας περιγράφει χαρακτήρες, περιστατικά, συναισθήματα με αδυσώπητη και ανελέητη πένα. Η ζωή σας δε θα είναι η ίδια μετά από αυτό το βιβλίο!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

“Το να προσπαθείς να αποφύγεις τέτοιες μνήμες είναι σα να κλείνεις την πόρτα σε ένα ορμητικό ποτάμι. Στην αρχή, περνούν μόνο λίγες σταγόνες νερού από τις χαραμάδες και μετά, πριν καλά καλά το καταλάβεις, η πόρτα που εκρήγνυται” (σελ. 54).

“Όταν αναρωτιέμαι πώς κατάντησα το ζόμπι που είμαι τώρα, πώς κατάφερα να γίνω έτσι, πάντα καταλήγω σε εκείνη τη μια στιγμή -εκείνη τη στιγμή που έβαλα την ψυχή μου στο ράφι για να κάνω χώρο στο διάβολο” (σελ. 74).

“Υποτίθεται ότι αν τριγυρνάμε με μια γιγάντια φούσκα γύρω από το κεφάλι μας γεμάτη ευτυχισμένες σκέψεις, τότε όλα γύρω μας θα είναι μέλι-γάλα. Μπα, σόρι, δε νομίζω. Δεν πα να ‘σαι όσο ευτυχισμένος θέλεις…οι αναποδιές θα συμβούν έτσι κι αλλιώς. Και δεν συμβαίνουν απλώς. Σου ρίχνουν μια και σε γκρεμίζουν χάμω, γιατί εσύ προχωρούσες σαν ξένοιαστος ηλίθιος που νόμιζε πως όλα ήταν μέλι-γάλα” (σελ. 131).

“Η μαμά δε θα καταλάβαινε ποτέ ότι η στέρηση της στοργής είναι ένα είδος κακοποίησης” (σελ. 238).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%b5%ce%be%ce%b1%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%b7-chevy-stevens/feed/ 0