1) η Γιούκι Καστελάνο αναλαμβάνει μια υπόθεση κατά του Κιθ Χέρμαν, πρώην δικηγόρου, που του αφαιρέθηκε η άδεια μιας και πολλές φορές κατέφευγε στη μέθοδο του εκφοβισμού απέναντι σε μάρτυρες κατηγορίας πελατών του, ανάμεσά τους τα ειδεχθέστερα καθάρματα της πόλης. Ο Κιθ Χέρμαν κατηγορείται για τη δολοφονία της συζύγου και τον διαμελισμό του πτώματός της που εντοπίστηκε ενώ ταυτόχρονα εικάζεται ότι συνέβαλε στην εξαφάνιση της ανήλικης κόρης του. Είναι όντως ένοχος ή αθώος και τι συνέπειες θα έχει η έκβαση της δίκης στην καριέρα της Γιούκι;

Βιβλίο Το 12ο θύμα
Τίτλος πρωτοτύπου 12th of never
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Χ. Ν. Αλεξίου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

2) ο δόκτωρ Πέρι Τζαντ αποκαλύπτει στην αστυνομία πως βλέπει οράματα με δολοφονίες, τις οποίες περιγράφει σα να ήταν παρών, κάτι που αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα: ό,τι περιγράφει ο Τζαντ, σύντομα διαπράττεται ακριβώς έτσι, με το ίδιο σκηνικό, τις ίδιες λεπτομέρειες. Ποιος και γιατί κρύβεται πίσω από αυτές τις δολοφονίες αθώων περαστικών, μιας και ο Τζαντ, που είναι υπό παρακολούθηση, είναι αθώος;

3) η σχεδιάστρια μόδας Φέι Φάρμερ δολοφονείται μέσα στο αμάξι της ενώ ύποπτος για τον θάνατό της θεωρείται ο αστέρας του φούτμπολ, Τζέφρι Κένεντι. Όλα καλά σχετικά ώσπου εξαφανίζεται το πτώμα της Φέι Φάρμερ, κάτι που στοιχίζει τη θέση της στην ιατροδικαστή Κλερ Γουόσμπερν! Ποιος το πήρε και γιατί; Ο αρραβωνιαστικός της νεκρής είναι αθώος ή ένοχος;

4) ο Ράντολφ Φις, ένας κτηνώδης και σατανικός δολοφόνος που είχε συνδεθεί με εννιά νεκρά ή εξαφανισμένα κορίτσια, όλα τους ακρωτηριασμένα μετά από φριχτά βασανιστήρια, που είχε πέσει σε κώμα μετά από συμπλοκή σε απόπειρά του να δραπετεύσει, επιτέλους συνέρχεται και ξεκινάνε μια σειρά από ανακρίσεις και άτυπες συνεργασίες για να παραδεχτεί τους φόνους και να δείξει πού έθαψε όσα πτώματα δε βρέθηκαν.

Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της σειράς ως τώρα κι έχοντας δεχτεί το μοτίβο των πολλαπλών υποθέσεων σε κάθε βιβλίο χωρίς ταυτόχρονη εμβάθυνση στους χαρακτήρες και τα περιστατικά, εδώ δυσκολεύτηκα αρκετά να το ολοκληρώσω, γιατί οι ετερόκλητες υποθέσεις έρχονταν η μία πίσω από την άλλη και η αφήγησή τους ήταν παράλληλη. Ειδικά από τη στιγμή που κάποιες από αυτές μπλέκονταν μεταξύ τους και ένα πρόσωπο υπεράνω πάσης υποψίας έπαιξε σημαντικό ρόλο ως κύριος ένοχος, σταμάτησα να επιζητώ λογικοφάνεια και απλώς αφέθηκα στην αφήγηση. Αγνόησα κάποια λάθη, όπως να είναι κάποιος σε ένα υπόγειο τούνελ κάτω από τη γη και να μιλάει στο κινητό με σήμα καμπάνα ή κάποιος άλλος να έχει απαγάγει ένα πρόσωπο που όταν αυτό ξανάρχεται στο φως ο απαγωγέας παραμένει στη θέση του, χωρίς να καταστρέψει το κρυφό δωμάτιο! Ακόμη χειρότερα, ο κύριος ένοχος στο τέλος του βιβλίου δραπετεύει, μόνο και μόνο για να τον αντιμετωπίσουμε κατά μέτωπο στο επόμενο βιβλίο της σειράς. Και δε φτάναν όλα αυτά, έχουμε την αγωνία της μάνας Λίνζι Μπόξερ για την υγεία του μωρού της, μιας και η κόρη της ανεβάζει αδικαιολόγητο πυρετό και μπαίνει σε μια περιπέτεια υγείας, αγωνίας και ξενυχτιού, μόνο και μόνο για να δοθεί ένα αστείο κατ’ εμέ φινάλε που υποτίθεται θα πρόσφερε λύτρωση στον αναγνώστη. Δυστυχώς, μου φάνηκε σχεδόν εκβιαστικό. Από την άλλη, η σχέση της Σίντι με τον Ριτς αρχίζει να έχει σοβαρά προβλήματα!

Ειλικρινά, αν οι συγγραφείς κρατούσαν μια δυο υποθέσεις και ασχολούνταν μαζί τους σοβαρά θα έλεγα πως τα βιβλία τους είχαν αξιώσεις. Από τη στιγμή όμως που δοκίμασαν να γεμίσουν έτι περαιτέρω τη νέα ιστορία με τέσσερις ολόκληρες παράλληλες εξελίξεις, και μάλιστα κάποιες αλληλένδετες, το παιχνίδι χάθηκε οριστικά. Εύχομαι πραγματικά αυτό το πείραμα να μην ξαναδοκιμαστεί. Γιατί συνεχίζω να διαβάζω τη σειρά; Ναι, θα συνεχίσω σίγουρα στη 13η ακριβώς για να δω την κατάληξη της μονομαχίας με τον προαναφερθέντα εχθρό και για να ζήσω από κοντά κάθε γωνία και αξιοθέατο της πόλης του Σαν Φρανσίσκο.

Ο πρωτότυπος τίτλος του βιβλίου («12th of Never») αναφέρεται στο ομότιτλο τραγούδι του Τζόνι Μάθις και ως μεταφορική έκφραση σημαίνει: «κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί».

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο Η 11η ώρα
Τίτλος πρωτοτύπου 11th hour
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Παλμύρα Ισμυρίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Σε γενικές γραμμές, η σειρά της Γυναικείας Λέσχης Φόνων έχει πολλά σκαμπανεβάσματα. Εκεί που θα σου αρέσει κάποιο βιβλίο ίσως ακολουθήσουν δυο-τρία που να σε απογοητεύσουν μέχρι να έρθει εκείνο που θα σου δώσει τη μεγαλύτερη ένταση ή έκπληξη ως τότε και ξανακολλάς στα βιβλία. Έτσι κι εδώ: χωρίς να είναι συναρπαστικό ή να βαθαίνει σε χαρακτήρες, μου άρεσε πολύ η υπόθεση με τα κομμένα κεφάλια. Ποιος ξέθαψε τα κεφάλια και γιατί και κυρίως ποιος σκότωσε αυτές τις γυναίκες ήταν κάτι σχετικά πολύπλοκο και αρκετά διαφορετικό απ’ ό,τι διάβασα ως τώρα. Ο τρόπος που κλιμακώθηκε η ιστορία μέχρι να φτάσουμε στο φινάλε ήταν εξίσου συναρπαστικός, αν και παρείχε επίσης τροφή για σκέψη ως προς την αληθοφάνεια. Πάντως ήταν αρκετά ενδιαφέρον.

Οι εκτελέσεις των εμπόρων ναρκωτικών ακολούθησαν τη γνωστή συνταγή της αφήγησης των δύο συγγραφέων: περιγράφεται ο ένοχος, αν και δε γνωρίζουμε το όνομά του ή τις συνήθειές του ακόμη, ακολουθεί μια σειρά φόνων ως το σημείο εκείνο που η Λίνζι Μπόξερ θα πιάσει την άκρη του νήματος και θα αρχίσει να την ξετυλίγει. Ίσως ήταν αρκετά απότομος και ξαφνικός ο τρόπος που ήρθε το όνομα του ενόχου στο φως. Παρ’ όλ’ αυτά ο Εκδικητής είναι μια καλή αστυνομική πτυχή του βιβλίου.

Και μέσα σ’ όλ’ αυτά, η Λίνζι προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει στο σώμα της, μιας και είναι έγκυος, και αγωνίζεται να εξισορροπήσει αρμονικά το καθήκον της στη δουλειά με τις ανάγκες ενός εμβρύου. Από την άλλη, μια παρεξήγηση με τον άντρα της την κάνει να φερθεί εντελώς χαζά και αδικαιολόγητα απέναντί του, κάτι που με εκνεύρισε αφάνταστα ως προς τον χειρισμό του θέματος από τους συγγραφείς. Οι υπόλοιπες φίλες δεν κάνουν κάτι ιδιαίτερο, απλώς ζουν τον έρωτά τους με τους ανθρώπους που συναναστρέφονταν ήδη από το προηγούμενο βιβλίο. Επίσης, θα τονίσω για άλλη μια φορά τις αρετές της μεσογειακής διατροφής, μιας και εδώ όπως και σε άλλες περιπέτειες των κοριτσιών βαρέθηκα να διαβάζω για αρακάδες, ρύζια, κάρι με κοτόπουλο και παγωτά. Φάτε κάτι πιο υγιεινό! Ουφ! Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται στην «τελευταία στιγμή» που μπορεί να γίνει κάτι (at the eleventh hour).

Τέλος ξεκαρδίστηκα με την παρομοίωση στη σελίδα 194: «Ο κήπος ήταν όλο λάκκους και βουναλάκια χώμα. Ήταν σα να τον είχαν επισκεφτεί ντοπαρισμένες μαρμότες σε κατάσταση αμόκ».

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο Η 10η επέτειος
Τίτλος πρωτοτύπου 10th anniversary
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Παλμύρα Ισμυρίδου
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ομολογώ πως η «10η επέτειος» ήταν αρκετά καλύτερη από τα προηγούμενα βιβλία της σειράς, μιας και περιγράφει ενδιαφέρουσες υποθέσεις, έχει σασπένς και γρήγορους ρυθμούς ενώ τα κίνητρα και οι ένοχοι δε χρήζουν βαθύτερης ψυχολογικής ανάλυσης, μιας και πρωτεύει το στοιχείο της έκπληξης και η αγωνία, κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Ειλικρινά, αν δε μας αποκαλύπτουν οι συγγραφείς από την αρχή τον ένοχο και δεν περιγράφουν απλώς το ανθρωποκυνηγητό μέχρι να συλληφθεί αυτός, χειρίζονται πολύ καλύτερα την ιστορία. Έτσι κι εδώ, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται στην αρχή και οι επιμέρους ιστορίες κορυφώνονται θεαματικά, μέσα από μια σειρά εκπλήξεων και αναπάντεχων ανατροπών! Η υπόθεση εμπορίας βρεφών ήταν πολύ καλά κρυμμένη και έχει την καλύτερη σκηνή δράσης, ήταν πραγματικά σα να έβλεπα ταινία. Ο βιαστής που παρενοχλεί σεξουαλικά τα θύματά του ναρκώνοντάς τα αποκαλύφθηκε με έξυπνο και ευρηματικό, μα πάνω απ’ όλα αληθοφανέστατα τυχαίο τρόπο, που δε με δυσαρέστησε καθόλου! Τέλος, η πολύκροτη δίκη που ανέλαβε η Γιούκι ήταν η πιο ενδιαφέρουσα απ’ όλες, γιατί είχε σωστό χειρισμό της αλήθειας, καλά κρυμμένα μυστικά και με συγκίνησε τολμώ να πω. Είχε απανωτές αποκαλύψεις που έστρεφαν την πορεία της ιστορίας πότε εδώ και πότε εκεί. Κακοδικία, μάρτυρες που δεν ξέρει η Γιούκι, θεατρινισμοί στην εκδίκαση, πολύ καλοστημένη ιστορία!

Ως προς τις πρωταγωνίστριες, η Λίνζι ζει τις δυσκολίες ενός γάμου, ειδικά ως προς το γεγονός ότι η δουλειά της της τρώει πολύ χρόνο και από θέμα ωρών και από θέμα σκέψεων, αλλά αυτό πρέπει να μάθει να το χειρίζεται σωστά γιατί πλέον συγκατοικεί με έναν άνθρωπο που την αγαπά και τη νοιάζεται. Θα καταφέρει να τα εξισορροπήσει σωστά; Η Σίντι χώνει τη μύτη της μετά από καιρό εντονότερα σε μια υπόθεση που χειρίζεται η Λίνζι, στρέφοντας την οργή του βιαστή πάνω της. Η Γιούκι, που έχει σε κάθε βιβλίο και νέο ερωτικό σύντροφο, μάλλον καταστάλαξε στον προϊστάμενο της Λίνζι! Και το βιβλίο ολοκληρώνεται με την επέτειο φιλίας δέκα χρόνων της Λίνζι και της Κλερ. Παρ’ όλο που η Λίνζι εμπλέκεται στην εκδίκαση της υπόθεσης, η Γιούκι καταφέρνει να το χειριστεί με ψυχραιμία και κυρίως αντικειμενικότητα.

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο Η 9η κρίση
Τίτλος πρωτοτύπου The 9th judgement
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Χριστίνα Σπυριδάκη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Αυτό το βιβλίο είχε αρκετή ένταση και αγωνία και ελάχιστη αναφορά στις προσωπικές ζωές των ηρωίδων, με εξαίρεση τη Λίνζι που στο τέλος ετοιμάζεται για τον γάμο της με τον Τζο, μιας και δέχτηκε την πρότασή του ήδη από το προηγούμενο βιβλίο. Παρ’ όλ’ αυτά μου φάνηκε τόσο ουρανοκατέβατο, μιας και το μεγαλύτερο βιβλίο εκτυλίσσεται στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο, οι δύο υποθέσεις μας απασχολούν πάρα πολύ και τσουπ, σχεδόν μετά τη μέση του βιβλίου, εμφανίζεται ένας ουρανοκατέβατος Τζο, που μέχρι τότε, με όσα δεινά είχε περάσει και όση πίεση είχε ζήσει η μέλλουσα γυναίκα του, δεν είχε εμφανιστεί ακόμη για να τα αντιμετωπίσουν μαζί ενώ όταν οι υποθέσεις τείνουν να κλείσουν ο Τζο και η Λίνζι μοιράζονται την ευτυχία τους με διαλεγμένους φίλους. Εξίσου επιδερμικά παίρνει απόφαση η Λίνζι πως αγαπάει μόνο τον Τζο και αρχίζει να δέχεται τη σχέση της φίλης της, Σίντι, με τον συνάδελφό της, Ρίτσι.

Το γεγονός πως δολοφονούνται βρέφη είναι από μόνο του αρκετό για να με εξοργίσει και να με συγκινήσει, παρ’ όλ’ αυτά, δυστυχώς, τα κίνητρα του δολοφόνου δε με έπεισαν. Το γεγονός που πυροδότησε τη δολοφονική του μανία και η οικογενειακή του καθημερινότητα που ενέτειναν τα αισθήματα μίσους δε με κέρδισαν ούτε στιγμή. Όταν δολοφονούνται αθώα πλάσματα, πρέπει να υπάρχει και ένα ισχυρότατο κίνητρο από πίσω, πειστικό και στέρεο, οπότε εδώ το υπόβαθρο χωλαίνει. Μου άρεσε όμως ο τρόπος με τον οποίο ολοκληρώθηκε η ιστορία, γιατί οτιδήποτε άλλο ίσως να ήταν παρατραβηγμένο ή να μη με έβρισκε σύμφωνο.

Ο μπουκαδόρος «Χελόου Κίτι» είχε μια καλή προσωπικότητα. Ήταν απλώς ένας κλέφτης κοσμημάτων με ηθική και αγνό σκοπό για να διαπράττει τις διαρρήξεις. Μπλέχτηκε άθελά του σε μια δολοφονία και χειρίστηκε έξυπνα την υπόθεση, ώστε να διαλυθούν οι αμφιβολίες της αστυνομίας ως προς το άτομό του. Από την άλλη, ούτε αυτή η προσωπικότητα με έπεισε ως προς το περιβάλλον μέσα στο οποίο δρα και κινείται, γιατί οι επιλογές του ήταν αντικρουόμενες και δεν επεξηγήθηκαν καθόλου. Δεν μπορώ να πω περισσότερα αλλά είμαι σίγουρος πως ο αναγνώστης θα καταλάβει σχεδόν αμέσως πως τέτοιοι χαρακτήρες πρέπει να έχουν και μια καλή δικαιολογία για να πράττουν κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Τέλος, θεώρησα περιττές τη μίνι περιπέτεια που ακολούθησε το τέλος των υποθέσεων και αφορούσε τον Τζο (σωρεία υπερβολών και συμπτώσεων σε ελάχιστες σελίδες) και κυρίως τη μίνι υπόθεση των 8 σελίδων στο τέλος, και καλά εν είδει δώρου: «η τελευταία υπόθεση που χειρίζεται ως ανύπαντρη»!

Η «9η κρίση» (που ως τίτλος μάλλον αναφέρεται στις 9 δολοφονίες που διαπράττονται στο βιβλίο) είναι άλλο ένα καλό θρίλερ της σειράς της Γυναικείας Λέσχης Φόνων, με ελάχιστες αναφορές στο παρελθόν, μπόλικο σασπένς και ανατροπές ως τη λύση του μυστηρίου ενώ οι ηρωίδες μας είναι σα να έχουν αφήσει στην άκρη την προσωπική τους ζωή ώστε να ξεμπερδεύουν γρηγορότερα με αυτό το απάνθρωπο τέρας (κυρίως).

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο Η 8η ομολογία
Τίτλος πρωτοτύπου The 8th confession
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Νίκος Σπυριδάκης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μου άρεσε το όπλο που χρησιμοποιούσε ο δολοφόνος των πλουσίων και η ιστορία που κρυβόταν πίσω από τα αίτια και το κίνητρο των φόνων. Με παρέσυραν οι πρώτες σελίδες που περιέγραφαν την ανατίναξη ενός σχολικού λεωφορείου και ο ανατρεπτικός τρόπος που συνδέθηκε αυτό με την περίπτωση του Ιησού του γυρολόγου. Υπήρχε η γνωστή αγωνία που όλοι ξέρουμε στα βιβλία του Πάτερσον, όμως δεν ήταν κάτι που θα σε κρατάει σχεδόν όρθιο για να διαβάζεις τη συνέχεια. Η 8η ομολογία διαδραματίζεται ενάμιση χρόνο μετά το προηγούμενο βιβλίο της σειράς και σχεδόν έξι χρόνια μετά την έναρξη των ιστοριών της Γυναικείας Λέσχης Φόνων. Η Κλερ δεν παίζει κάποιον ιδιαίτερο προσωπικό ρόλο ενώ αντίθετα η φιλία της Λίνζι και της Σίντι αρχίζει να παρουσιάζει ρωγμές, μιας και η Λίνζι, παρ’ όλο που είναι ευτυχισμένη με τον Τζο, δεν μπορεί να αντισταθεί στην ερωτική χημεία με τον συνάδελφό της, Ρίτσαρντ, τον οποίο όμως επίσης καλοβλέπει η Σίντι! Δυστυχώς, αυτή η ερωτική αντιζηλία δε με έπεισε από το προηγούμενο βιβλίο, που αχνοφαινόταν ο ερωτισμός Λίνζι και Ρίτσαρντ. Είμαι μονογαμικός τύπος κι όσα επιχειρήματα κι αν μου αραδιάσουν για να στραφεί η ματιά μου αλλού δεν πείθομαι, πόσο μάλλον σε αυτήν τη σειρά βιβλίων.

Αυτές οι δύο παράλληλες υποθέσεις ήταν αρκετές για να καλύψουν όλο το μυθιστόρημα. Παρ’ όλ’ αυτά, οι συγγραφείς προσέθεσαν και μια υπόθεση κακοδικίας, μόνο και μόνο για να την επωμιστεί η Γιούκι, η οποία καταλαβαίνει πλέον πως η θέση της είναι πίσω στις αστικές υποθέσεις, μιας και ως αντεισαγγελέας δεν έχει καταφέρει ως τώρα να κερδίσει ούτε μία δίκη. Ακόμη χειρότερα (για μένα ως αναγνώστη), γνωρίζει έναν γιατρό που τη φλερτάρει και ζουν υπέροχες στιγμές, μόνο που ο γιατρός έχει να συζητήσει κάτι μαζί της. Εκτός του ότι η Γιούκι είναι ξανά ατυχής, ο γιατρός έχει κάτι που προσωπικά δε με έπεισε καθόλου ότι θα μπορούσε να συμβεί σε κάποιον. Όπως έχω τονίσει επανειλημμένως, θέλω ο συγγραφέας να με πείθει για τα πάντα και σε αυτήν τη σειρά βιβλίων οι συμπτώσεις είναι υπερβολικές και οι χαρακτήρες όχι δουλεμένοι σε βάθος.

Ποιος σκότωσε λοιπόν τον Ιησού τον Γυρολόγο και γιατί; Πώς είναι δυνατόν να ήταν ταυτόχρονα άγιος και παλιάνθρωπος; Ποιος δολοφονεί πλούσιους και σνομπ ανθρώπους και γιατί; Θα ξεπεράσει το ερωτικό εμπόδιο η φιλία των δύο γυναικών; Θα δεχτεί επιτέλους η Λίνζι την πρόταση γάμου του Τζο, ξεπερνώντας τον Ρίτσαρντ; Για να δούμε τι θα γίνει στο επόμενο βιβλίο.

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο 7ος ουρανός
Τίτλος πρωτοτύπου 7th heaven
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Νίκος Σπυριδάκης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Επιτέλους, λες και οι συγγραφείς εισάκουσαν τους αναγνώστες τους, ο «7ος ουρανός» μου θύμισε τις καλές μέρες των πρώτων βιβλίων της σειράς. Έχουμε μία υπόθεση που διαδραματίζεται πέντε μήνες μετά το προηγούμενο βιβλίο, καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του και επιπλέον, με ένα παιχνίδι της μοίρας, εμπλέκεται με την εξαφάνιση του Μάικλ Κάμπιον! Οι εκπλήξεις και οι ανατροπές δε σταματούν στιγμή κι ενώ όλα δείχνουν πως οι εμπρηστές και δολοφόνοι δε θα εντοπιστούν ποτέ, υπεισέρχεται το ανθρώπινο λάθος… με έναν δραματικό τρόπο!

Και οι δύο υποθέσεις του βιβλίου ήταν εξίσου καλογραμμένες και πολύ καλά σχεδιασμένες. Οι εμπρησμοί εκτυλίσσονταν ταυτόχρονα με κάποια γεγονότα που απλώς μπερδεύανε τη Λίνζι Μπόξερ και το Τμήμα της και παρ’ όλο που ήξερα τους δολοφόνους, έστω και με ψευδώνυμα, οι συγγραφείς φρόντισαν με σαδιστικό σχεδόν τρόπο να αργήσουν αρκετά να τους τοποθετήσουν στην ιστορία με τα κίνητρά τους και τις πραγματικές τους ταυτότητες (είναι δυνατόν να δημοσιεύτηκε ποτέ ένα κόμικ σαν τον «7ο ουρανό» που σχεδίαζαν οι δολοφόνοι; Προσωπικά δε θα το ήθελα στην ελληνική αγορά!). Δε θα ξεχάσω ποτέ τα τελευταία κεφάλαια με τις ανατριχιαστικές περιγραφές και τη λύση του δράματος, ούτε την ατάκα της ιατροδικαστού Κλερ ότι τα χυμένα μυαλά είναι «σα ζεστά ζελεδάκια»! Μπλιαχ!

Η υπόθεση της πόρνης Τζούνι Μουν ήταν ασύλληπτη! Υποτίθεται ότι ήταν ο τελευταίος μάρτυρας που είδε τον Κάμπιον ζωντανό, παραδέχεται τελικά ότι αυτή τον σκότωσε, η δήλωση αυτή όμως μαζί με την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, η φύση της ομολογίας και η απουσία πτώματος κάνουν τη Γιούκι Καστελάνο που αναλαμβάνει την υπόθεση να τραβάει τα μαλλιά της. Χωρίς να είναι κουραστικές ή μονότονες, οι σκηνές του δικαστηρίου είναι ένα διάλειμμα μεταξύ της φρενήρους δράσης από το κυνηγητό των εμπρηστών και δεν καταλαμβάνει ως ιστορία και τόσο πολύ χώρο. Οι σελίδες που της αναλογούν όμως είναι αρκετές να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη υπόθεση με ένα μη αναμενόμενο τέλος, που δε διστάζω να πω πως με κέρδισε απόλυτα, αν και ίσως ελάχιστα παρατραβηγμένο. Θεωρώ όμως πως ήταν και το πιο δίκαιο.

Με τους χαρακτήρες της Γυναικείας Λέσχης Φόνων τι γίνεται; Η Λίνζι Μπόξερ, όσο είναι σε διάσταση με τον Τζο, κάτι οι πολλές ώρες εργασίας, κάτι ο συγχρωτισμός, πέφτει στην αγκαλιά του συνεργάτη της, Ρίτσι, αλλά προλαβαίνει να μετανιώσει πριν ολοκληρώσουν. Και τι γίνεται τώρα που ο Τζο επιστρέφει στη ζωή της, μετακομίζει οριστικά στο Σαν Φρανσίσκο και συγκατοικούν; Πόσο εύκολο είναι σε καθημερινή πλέον βάση η Λίνζι να νοιάζεται για τον άνθρωπο που αγαπά και πολλές φορές τον αγνοεί ή τον «ξεχνά» λόγω του φόρτου εργασίας; Πώς θα δεχτεί τα νέα δεδομένα ο ίδιος ο Τζο και τι θα συμβεί όταν το ένστικτό του καταλάβει το δέσιμο μεταξύ των Λίνζι και Ριτς; Η Γιούκι Καστελάνο αναλαμβάνει την υπόθεση της Τζούνι Μουν αλλά μια σωρεία πράξεων, αποτελεσμάτων και κινήσεων θα αρχίσει να κλονίζει την αρχική της αποφασιστικότητα να διώκει τους κακούς ως αντεισαγγελέας, ίσως και να μετανιώνει για την απόφαση αυτή. Ταυτόχρονα, ένα φλερτ θα τη βάλει τελικά σε θανάσιμο κίνδυνο! Η Κλερ, που έμαθε λόγω του τραυματισμού της στο προηγούμενο βιβλίο πως είναι έγκυος, αν και 42 ετών με ήδη δύο ενήλικα παιδιά στη ζωή της, φέρνει στον κόσμο μια τρισχαριτωμένη μικρούλα.

Στο έβδομο βιβλίο της σειράς της Γυναικείας Λέσχης Φόνων, ο πήχης ανεβαίνει ξανά ψηλά, η Λέσχη αυτή καθαυτή δεν παραέχει ενεργητικό ή διαλευκαντικό ρόλο στην υπόθεση ενώ οι πρωταγωνιστές κάπου αρχίζουν να μεστώνουν και να αλλάζουν. Όχι πολύ, ούτε βαθιά, κάτι ξεκίνησε να συμβαίνει όμως. Όλα αυτά σε συνδυασμό με μια δραματική, γρήγορη περιπέτεια και ένα τέλος που με ξάφνιασε, αποτελούν ένα καλό σύνολο που μου άρεσε, με κράτησε και μείωσε στο ελάχιστο την γκρίνια μου.

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο Ο 6ος στόχος
Τίτλος πρωτοτύπου The 6th target
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Νίκος Σπυριδάκης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο διαδραματίζεται ένα μήνα μετά τον «5ο ιππέα» και έμεινα κάπως ικανοποιημένος εν συνόλω, χωρίς όμως ακόμη η δυναμική της σειράς να φτάνει στο επίπεδο των πρώτων βιβλίων. Οι επιμέρους υποθέσεις που περιγράφονται είναι ολοκληρωμένες, με τις ανατροπές και τις εκπλήξεις τους ενώ οι προσωπικές ιστορίες των ηρωίδων προχωράνε λίγο ακόμη. Οι ιστορίες του ψυχοπαθούς δολοφόνου και των απαχθέντων παιδιών είναι καλοσχεδιασμένες, με τον Άλφρεντ Μπρίνκλι να καταλαμβάνει σχεδόν όλο το μυθιστόρημα και μέσα από την ιστορία του να τονίζεται ξεκάθαρα πόσο επικίνδυνο είναι να ισχυριστεί κάποιος αθωότητα λόγω σχιζοφρένειας. Την υπόθεσή του ως πολιτική αγωγή αναλαμβάνει η Γιούκι Καστελάνο για πρώτη φορά μετά την πρόσληψή της ως αντεισαγγελέας και δίνει μια πραγματικά σκληρή μάχη. Θα αθωωθεί ή θα καταδικαστεί ο δολοφόνος; Και σε τι βαθμό θα εκμεταλλευτεί αυτήν την εντύπωση εκείνος για να προκαλέσει κι άλλο κακό; Πώς θα νιώθει η Κλερ ως ένα επιζών θύμα του, παρ’ όλο που μαθαίνει ένα ευχάριστο νέο; Ποιος ήταν ο 6ος στόχος και σε τι θα βοηθήσει όταν επέλθει ο μεταγενέστερος θάνατός του;

Η υπόθεση των εξαφανισμένων παιδιών και τον νεκρών νταντάδων τους με κράτησε σε αρκετή αγωνία και προκάλεσε την οργή μου όταν έμαθα τι πραγματικά κρυβόταν πίσω από αυτήν την πλεκτάνη. Η αφορμή για να στηθεί αυτή η «επιχείρηση» έδειξε το άκρον άωτον της κτηνωδίας που μπορεί να κρύβει ο άνθρωπος μέσα του. Μια καλά στημένη κομπίνα που απάγει αθώα παιδιά, προκαλώντας αβάσταχτη οδύνη στις ζωές των γονιών τους και ανατρέποντας για πάντα την καθημερινότητά τους.

Σε αυτό το βιβλίο, η επιθυμία της Λίνζι Μπόξερ γίνεται δεκτή: υποβιβάζεται σε αρχιφύλακα, ώστε να αφιερώνεται περισσότερο σε αυτό που πραγματικά ξέρει να κάνει και αγαπά: να βρίσκεται στον δρόμο, να είναι μέρος της ενεργού δράσης, μακριά από γραφεία και καθιστική εργασία. Η Λέσχη συγκεντρώνεται κάνα δυο φορές, πιο πολύ όμως για νέα, κουτσομπολιά και ειδήσεις παρά για τις τρέχουσες υποθέσεις. Τέλος, κάποιες απερίσκεπτες κινήσεις της Λίνζι βοηθούν τον Τζο να καταλάβει πόσο κακό κάνει στη γυναίκα που αγαπάει με την απόσταση που τους χωρίζει κι έτσι προβαίνει σε κάποιες αλλαγές. Τέλος, πραγματικά αναρωτιέμαι πώς έχουν επιζήσει ως τώρα όλοι οι χαρακτήρες, αφού τρώνε συνέχεια: ντόνατς, cinnamon rolls, πίτσες, σάντουιτς, κοτόπουλο με κάρι, ρύζι. Είπαμε, δεν υπάρχει μεσογειακή διατροφή στις Πολιτείες αλλά όλοι τρώνε τα ίδια και με άτακτα ωράρια; Αναρωτιέμαι!

Ο «6ος στόχος» είναι ένα σχετικά καλό θρίλερ, γεμάτο υποθέσεις και προσωπικές εξελίξεις των μελών της Λέσχης, με κλιμακωτή αγωνία και μια έκπληξη στις τελευταίες σελίδες. Επομένως, θα συνεχίσω και με το επόμενο βιβλίο για να δω πώς θα εξελιχθούν από δω και πέρα οι χαρακτήρες.

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο Ο 5ος ιππέας
Τίτλος πρωτοτύπου The fifth horseman
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Νίκος Σπυριδάκης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Οι Τέσσερις Ιππείς της Αποκάλυψης είναι ο Λιμός, ο Θάνατος, ο Λοιμός και ο Πόλεμος. Ο Πέμπτος Ιππέας όμως είναι ο Άνθρωπος κι αυτός είναι ο πιο επικίνδυνος απ’ όλους. Με τέτοιους αδίστακτους ανθρώπους τα ξαναβάζει η υπαστυνόμος Λίνζι Μπόξερ, αδίστακτα πρόσωπα που δεν έχουν δεύτερες σκέψεις πριν αφαιρέσουν μια αθώα ζωή, ακόμη κι αν αυτή είναι ενός πεντάχρονου παιδιού. Στο πλάι της, η επικεφαλής ιατροδικαστής της πόλης Κλερ Γουόσμπερν, η δικηγόρος Γιούκι Καστελάνο, της οποίας η μητέρα πέφτει θύμα του δολοφόνου στο νοσοκομείο κι αυτό της αλλάζει για πάντα τη ζωή και η δημοσιογράφος Σίντι Τόμας, που κάποια στιγμή δε χειρίζεται πολύ καλά τα ρεπορτάζ για την υπόθεση της ακροαματικής διαδικασίας. Κι όλα αυτά σχεδόν πέντε μήνες μετά την υπόθεση της προηγούμενης ιστορίας.

Οι κατά συρροήν δολοφόνοι των νεκρών κοριτσιών αποκαλύφθηκαν κοντά στη μέση του βιβλίου με τον γνωστό συναρπαστικό τρόπο των δύο συγγραφέων, μόνο που μου άφησαν πολλά κενά για την αιτιολογία των εγκλημάτων τους και για τη μεταξύ τους σχέση. Ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασε ο ένας εκ των δύο ήταν ακραίος κι έμεινε ανεξήγητος, ακόμη και μέσα από τα λόγια των αστυνομικών ή την ομολογία του δεύτερου. Και ειλικρινά, όπου συναντώ παράλληλες ιστορίες χωρίς συνδετικό κρίκο μεταξύ τους, το μυαλό μου πάει αυτόματα σε «γέμισμα σελίδων».

Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στους θανάτους στο Δημοτικό Νοσοκομείο της πόλης και στη δίκη που ξεκίνησε η Μορίν Ο’ Μάρα για ηθική αποζημίωση των συγγενών των νεκρών. Ευτυχώς, χωρίς υπερβολικά πολλές στατικές σκηνές όπως στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, «4η Ιουλίου», αυτό το ανατρεπτικό θρίλερ τα είχε όλα και σε σωστές δόσεις: ένας άγγελος θανάτου αφαιρεί ανθρώπινες ζωές, η Λίνζι Μπόξερ κάνει ό,τι μπορεί για να εντοπίσει τα ίχνη του ενώ ταυτόχρονα το ένστικτό της δεν είναι αρκετό για να κινήσει τις νόμιμες διαδικασίες. Η έκβαση της δίκης είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, μιας και αμέσως μετά ξεκινάει μια χιονοστιβάδα αποκαλύψεων και ανατροπών που δε με άφησαν να πάρω ανάσα μέχρι το τέλος.

Παρατηρήσεις Σπιρτούλη: 1) Παρ’ όλ’ αυτά, μου κάνει εντύπωση που δολοφονήθηκαν πάνω από 30 άνθρωποι σε ένα μέρος και αυτό δεν ανάγκασε την Αστυνομία να το αποκλείσει, να το σφραγίσει, τέλος πάντων να πάρει μέτρα νωρίτερα! 2) Είναι δυνατόν το ένα θύμα στο νοσοκομείο να πέθανε από λάθος φάρμακο γιατί έτυχε ν’ αλλάξει κρεβάτι με άλλον ασθενή που πήρε εξιτήριο; Δεν του μίλησε η νοσοκόμα; Δεν είδε τα στοιχεία του;

Με τον «5ο ιππέα» η Γυναικεία Λέσχη Φόνων παίρνει ξανά τα πάνω της και μεταμορφώνει κυρίως τη Γιούκι, η οποία από απλή συνήγορος προτιμά να κυνηγάει και να χώνει στη φυλακή ενόχους, οπότε ξεκινάει να εργάζεται ως περιφερειακός αντεισαγγελέας! Από την άλλη, ο σύντροφος της Λίνζι πηγαινοέρχεται στο Σαν Φρανσίσκο ενώ ένα κωμικοτραγικό εμπόδιο τους χαλάει τα σχέδια για ένα ήρεμο Σαββατοκύριακο. Για να δούμε τι μας επιφυλάσσει η συνέχεια αυτής της γυναικείας ομάδας!

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.

Βιβλίο 4η Ιουλίου
Τίτλος πρωτοτύπου 4th of July
Συγγραφέας James Patterson
Μεταφραστής Χριστίνα Σπυριδάκη
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Bell
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μετά το αξεπέραστο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, «Το 3ο χτύπημα», εδώ παρατήρησα μια κάθετη πτώση στην πρωτοτυπία και τις ανατροπές. Εκτός του ότι το μισό σχεδόν βιβλίο είναι τα πρακτικά μιας δίκης, γραμμένα μεν με συναρπαστικό τρόπο, νομικές ορολογίες που βοηθούν στο σασπένς κλπ. όμως έχουμε στατικές εικόνες και σκηνικά, το υπόλοιπο βιβλίο είναι η εξιχνίαση των δολοφονιών σε μια περιοχή εκτός δικαιοδοσίας της Μπόξερ, η οποία επιπλέον έχει προσωρινά παυθεί από την ενεργό δράση ως την απόφαση των ενόρκων. Η κεντρική ιδέα των δολοφονιών είναι αρκετά ανατριχιαστική και δείχνει πως σε κάποιες περιπτώσεις ο άνθρωπος οδηγείται να πάρει τον νόμο στα χέρια του, όσο κι αν αυτό είναι ηθικά και ανθρωπιστικά μεμπτό. Κατά τα άλλα, η Γυναικεία Λέσχη απλώς δείχνει τη συμπαράστασή της στην Μπόξερ ενώ η δικηγόρος της, Γιούκι Καστελάνο, εντάσσεται σταδιακά ως τέταρτο μέλος στην παρέα μετά τη δολοφονία της εισαγγελέως στο προηγούμενο βιβλίο και ο Τζο Μολινάρι μόλις βρίσκει χρόνο στέκεται στο πλάι της γυναίκας που αγαπάει.

Από την άλλη, η υπόθεση λύνεται με έναν περίεργο κατ’ εμέ τρόπο, σχεδόν εντελώς συμπτωματικά, έτσι που δείχνει πως ο πανούργος ως τότε δολοφόνος απλώς αφαιρείται! Επίσης, δεν κατάλαβα πώς γίνεται και γιατί ένας μικρός χαρακτήρας να οδηγεί την Μπόξερ ακριβώς την ώρα που διαπράττονται τα εγκλήματα. Και μάλιστα χωρίς αυτός ο χαρακτήρας να δείχνει ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα και ότι όλα αυτά που ζούσε (;) τον επηρέασαν ψυχολογικά. Ένιωσα λες και διάβαζα το «Άσε το κακό να μπει» που εκεί δικαιολογημένα κάτι τέτοιο φάνηκε αληθινό. Για να μη θυμηθώ την έκφραση: «Η μέρα ξετυλίχτηκε σαν κίτρινη πετσέτα θαλάσσης» (σελ. 106). Περιμένω με μεγάλη αγωνία να διαβάσω το πέμπτο βιβλίο της σειράς και ευελπιστώ κάποια στιγμή να ζήσουμε μια περιπέτεια με πρωταγωνίστρια και κάποιες άλλες από τις κοπέλες.

ΥΓ. Το εξώφυλλο του βιβλίου προέρχεται από την πλούσια συλλογή της Λέσχης Φίλων Κόμικς.