<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Kate Mc Kinnon &#8211; &Pi;&alpha;&nu;&omicron;&sigmaf; &Tau;&omicron;&upsilon;&rho;&lambda;&eta;&sigmaf;</title>
	<atom:link href="https://www.vivliokritikes.com/tag/kate-mc-kinnon/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.vivliokritikes.com</link>
	<description>&#914;&#953;&#946;&#955;&#953;&#959;&#954;&#961;&#953;&#964;&#953;&#954;έ&#962;</description>
	<lastBuildDate>Mon, 01 Feb 2021 21:58:10 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.4.5</generator>

<image>
	<url>https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg</url>
	<title>Kate Mc Kinnon &#8211; &Pi;&alpha;&nu;&omicron;&sigmaf; &Tau;&omicron;&upsilon;&rho;&lambda;&eta;&sigmaf;</title>
	<link>https://www.vivliokritikes.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>«Φονικές εικόνες», του Jonathan Santlofer, εκδ. Bell (Kate Mc Kinnon #3)</title>
		<link>https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b5%cf%82-jonathan-santlofer/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25cf%2586%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ad%25cf%2582-%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c%25ce%25bd%25ce%25b5%25cf%2582-jonathan-santlofer</link>
					<comments>https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b5%cf%82-jonathan-santlofer/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Πάνος Τουρλής]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 24 Oct 2020 16:45:14 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Αστυνομικό μυθιστόρημα]]></category>
		<category><![CDATA[2006]]></category>
		<category><![CDATA[Bell]]></category>
		<category><![CDATA[Bell Best Seller]]></category>
		<category><![CDATA[Harlenic]]></category>
		<category><![CDATA[Jonathan Santlofer]]></category>
		<category><![CDATA[Kate Mc Kinnon]]></category>
		<category><![CDATA[Γιώργος Μπαρουξής]]></category>
		<category><![CDATA[Ζωγραφική]]></category>
		<category><![CDATA[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής]]></category>
		<category><![CDATA[Νέα Υορκη]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.vivliokritikes.com/?p=7415</guid>

					<description><![CDATA[Το τρίτο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνίστρια την πρώην αστυνομικό Κέιτ Μακίνον, μετά τον «Καλλιτέχνη του Θανάτου» και τα «Χρώματα στο σκοτάδι», είναι το καλύτερο μέχρι στιγμής. Αυτήν τη φορά η Μακίνον έχει να αντιμετωπίσει έναν παράφρονα που καταστρέφει τους πίνακες των καλλιτεχνών που είναι γνωστοί ως «Σχολή της Νέας Υόρκης», μόνο που από ένα σημείο [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Το τρίτο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνίστρια την πρώην αστυνομικό Κέιτ Μακίνον, μετά τον <a href="https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85-jonathan-santlofer/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">«Καλλιτέχνη του Θανάτου»</a> και τα <a href="https://www.bookia.gr/index.php?action=book&amp;bookid=95486&amp;booklabel=%CE%A7%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%20%CF%83%CF%84%CE%BF%20%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B9" target="_blank" rel="noopener noreferrer">«Χρώματα στο σκοτάδι»</a>, είναι το καλύτερο μέχρι στιγμής. Αυτήν τη φορά η Μακίνον έχει να αντιμετωπίσει έναν παράφρονα που καταστρέφει τους πίνακες των καλλιτεχνών που είναι γνωστοί ως «Σχολή της Νέας Υόρκης», μόνο που από ένα σημείο και μετά αποφασίζει να σκοτώσει και όσους συναντά στον ίδιο χώρο και τον εμποδίζουν! Ποιος είναι τελικά ο Χαρακωτής (όσο κι αν έψαξα δε βρήκα τον πρωτότυπο τίτλο του, μιας και η λέξη στα ελληνικά δε μ’ αρέσει); Γιατί καταστρέφει τους πίνακες της συγκεκριμένης σχολής; Και γιατί η Κέιτ έχει την αίσθηση ότι οι δολοφονίες την αφορούν;<span id="more-7415"></span></p>
<p><em>Βιβλίο <strong><a href="https://www.bookia.gr/index.php?action=book&amp;bookid=110211&amp;booklabel=%CE%A6%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82%20%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82&amp;viewmode=book" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Φονικές εικόνες</a><br />
</strong></em><em>Τίτλος πρωτοτύπου <a href="https://www.fantasticfiction.com/s/jonathan-santlofer/killing-art.htm" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>The killing art</strong></a><br />
Συγγραφέας <strong><a href="https://www.facebook.com/jsantlofer/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Jonathan Santlofer</a></strong></em><br />
<em>Μεταφραστής <strong><a href="https://www.bookia.gr/index.php?action=person&amp;personid=2195" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Γιώργος Μπαρουξής</a></strong><strong><br />
</strong>Κατηγορία</em> <em><strong><a href="https://www.vivliokritikes.com/category/%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Αστυνομικό μυθιστόρημα</a></strong></em><br />
<em>Εκδότης<b> <a href="https://harlenic.gr" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Bell</strong></a> </b>(εξαντλημένο στον εκδότη)</em><br />
<em>Συντάκτης:</em> <a href="https://www.facebook.com/vivliokritikes/"><strong><em>Πάνος Τουρλής</em></strong></a></p>
<p>Η Κέιτ Μακίνον, έναν χρόνο μετά την υπόθεση του Δολοφόνου με την Αχρωματοψία, προσπαθεί να συνέλθει από τον άδικο και <a href="https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/10/80231238_3592854124090642_2189137052585426944_o-2.jpg"><img fetchpriority="high" decoding="async" class="alignright wp-image-7416 " src="https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/10/80231238_3592854124090642_2189137052585426944_o-2.jpg" alt="" width="283" height="425" srcset="https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/10/80231238_3592854124090642_2189137052585426944_o-2.jpg 600w, https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/10/80231238_3592854124090642_2189137052585426944_o-2-200x300.jpg 200w" sizes="(max-width: 283px) 100vw, 283px" /></a>βίαιο θάνατο του άντρα της και τη νέα της ζωή, που πλέον είναι ελάχιστα πολυτελής και εντελώς διαφορετική από ό,τι είχε συνηθίσει. Η τηλεοπτική της εκπομπή πηγαίνει ακόμη καλά, απλώς έχει περιοριστεί σε ένα διαμέρισμα και έχει χάσει αρκετές από τις κοινωνικές της επαφές. Περιέργως, όμως, δεν της λείπουν αυτά, μόνο ο άντρας της και η ζωή τους μαζί. Γράφοντας λοιπόν μια μελέτη για το κίνημα της Σχολής της Νέας Υόρκης, αρχίζει να μπλέκεται σε μια νέα υπόθεση που γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη και παράλογη όσο περνάει ο καιρός.</p>
<p>Η Σχολή της Νέας Υόρκης αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1940 και είναι ίσως το πρώτο σημαντικό κίνημα τέχνης που γεννήθηκε στην Αμερική, δηλώνοντας την ανεξαρτησία του από τα ευρωπαϊκά ιδεώδη. Κέντρο του ήταν ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός που συνδυάζει τον γερμανικό εξπρεσιονισμό με τις καθαρά αφηρημένες τάσεις κινημάτων όπως ο φουτουρισμός και ο κυβισμός. Σημαντικοί εκπρόσωποι του κινήματος είναι οι: Τζάκσον Πόλοκ, Βίλεμ ντε Κούνινγκ, Μαρκ Ρόθκο, Άρσιλ Γκόρκι, Χανς Χόφμαν, Φραντς Κλάιν, Ρόμπερτ Μάδεργουελ και πολλοί άλλοι. Ο συγγραφέας έχει εμπνευστεί από αυτήν τη σχολή και στήνει έναν αριστοτεχνικό καμβά μυστηρίου γύρω από αυτήν την ομάδα και το μυστικό που κρύβανε τα μέλη της. Ο δολοφόνος είναι λοιπόν κάποιος από αυτούς, κάποιος θαυμαστής τους, κάποιος μελετητής τους, ποιος;</p>
<p>Το μυθιστόρημα είναι πολυπρόσωπο αλλά καθόλου χαοτικό. Εδώ μάλιστα εντόπισα για πρώτη φορά την ιδέα του συγγραφέα να γεμίσει το κείμενό του με εικόνες ζωγραφικής και σχεδίου, κάτι που θα αξιοποιήσει επαρκέστερα στη σειρά μυστηρίου με τον Νέιτ Ροντρίγκεζ αργότερα. Αναπαράσταση των πινάκων λοιπόν σε ένα χαοτικό παζλ, τα βήματα για το επόμενο θύμα είναι κρυμμένα μέσα σε αυτά τα πρωτότυπα κολλάζ πινάκων ζωγραφικής και βρέθηκα με κομμένη ανάσα να ψάχνω κι εγώ μαζί με τη Μακίνον τις κρυφές εικόνες-μηνύματα του δολοφόνου.</p>
<p><img decoding="async" class="size-full wp-image-7418 alignleft" src="https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/10/14955970_680073725487126_8237318401049550653_n.jpg" alt="" width="182" height="277" />Μέσα σε όλα αυτά ο συγγραφέας καταφέρνει να τοποθετήσει κι ένα κύκλωμα λαθρεμπορίου έργων τέχνης, κάνοντας την ιστορία πολυδιάστατη και πολυεπίπεδη, χωρίς όμως να χαθώ σε κανένα σημείο. Η αφήγηση ήταν δεμένη και η πλοκή πολύ καλά οργανωμένη. Παραδέχομαι βέβαια ότι γέλασα όταν ο Πάμπλο Εσκομπάρ ήταν ένας από τους συλλέκτες των πινάκων ζωγραφικής κι εμφανίστηκε μάλιστα για αρκετές σελίδες στο μυθιστόρημα.</p>
<p>Οι «Φονικές εικόνες» είναι λοιπόν ένα καλογραμμένο, ανατρεπτικό, γεμάτο αγωνία και ένταση αστυνομικό θρίλερ, που με άφησε άφωνο αρκετές φορές, λόγω των εκπλήξεων, της ταυτότητας του δολοφόνου και του καλοδουλεμένου συνδυασμού πραγματικότητας και φαντασίας. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.vivliokritikes.com/%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b5%cf%82-jonathan-santlofer/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>«Ο καλλιτέχνης του θανάτου», του Jonathan Santlofer, εκδ. Bell (Kate Mc Kinnon #1)</title>
		<link>https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85-jonathan-santlofer/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25ce%25bf-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b9%25cf%2584%25ce%25ad%25cf%2587%25ce%25bd%25ce%25b7%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b8%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-jonathan-santlofer</link>
					<comments>https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85-jonathan-santlofer/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Πάνος Τουρλής]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 23 Aug 2020 13:55:02 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Αστυνομικό μυθιστόρημα]]></category>
		<category><![CDATA[2003]]></category>
		<category><![CDATA[Bell]]></category>
		<category><![CDATA[Bell Best Seller]]></category>
		<category><![CDATA[Harlenic]]></category>
		<category><![CDATA[Jonathan Santlofer]]></category>
		<category><![CDATA[Kate Mc Kinnon]]></category>
		<category><![CDATA[Ζωγραφική]]></category>
		<category><![CDATA[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής]]></category>
		<category><![CDATA[Μιχάλης Μακρόπουλος]]></category>
		<category><![CDATA[Νέα Υορκη]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.vivliokritikes.com/?p=6397</guid>

					<description><![CDATA[Έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε που η Κέιτ Μακίνον υπηρετούσε στο τμήμα Ανθρωποκτονιών της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης. Τώρα είναι μια διάσημη ιστορικός τέχνης, ζει σ&#8217; ένα υπερπολυτελές ρετιρέ με θέα το Σέντραλ Παρκ κι έχει μια επιτυχημένη εκπομπή στην τηλεόραση. Η ζωή της είναι σχεδόν τέλεια. Όταν όμως μια σειρά περίτεχνα εκτελεσμένων φόνων [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε που η Κέιτ Μακίνον υπηρετούσε στο τμήμα Ανθρωποκτονιών της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης. Τώρα είναι μια διάσημη ιστορικός τέχνης, ζει σ&#8217; ένα υπερπολυτελές ρετιρέ με θέα το Σέντραλ Παρκ κι έχει μια επιτυχημένη εκπομπή στην τηλεόραση. Η ζωή της είναι σχεδόν τέλεια. Όταν όμως μια σειρά περίτεχνα εκτελεσμένων φόνων συγκλονίζει τους καλλιτεχνικούς κύκλους της Νέας Υόρκης, η Κέιτ αναγκάζεται να επιστρέψει στο σκοτεινό κόσμο του παρελθόντος της. Είναι ήδη πολύ οδυνηρό γι&#8217; αυτήν το ότι ένα από τα θύματα είναι μια νεαρή προστατευόμενή της. Έπειτα, όμως, ο δολοφόνος αρχίζει μια ανατριχιαστική επικοινωνία μαζί της, στέλνοντάς της κωδικοποιημένα μηνύματα που μόνο εκείνη μπορεί να αποκρυπτογραφήσει. Καθώς τα μηνύματα γίνονται όλο και πιο περίπλοκα και οι φόνοι όλο και πιο αποτρόπαιοι, η Κέιτ ξέρει πως έχει ελάχιστο χρόνο για να λύσει την πιο σημαντική υπόθεση της καριέρας της. Ν&#8217; ανακαλύψει την ταυτότητα του καλλιτέχνη του θανάτου, προτού γίνει η ίδια το τελευταίο τρόπαιο στη μακάβρια συλλογή του&#8230; (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)<span id="more-6397"></span></p>
<p><em>Βιβλίο <strong><a href="https://www.bookia.gr/index.php?action=book&amp;bookid=79814&amp;booklabel=%CE%9F%20%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%82%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%85&amp;viewmode=book" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Ο καλλιτέχνης του θανάτου</a><br />
</strong></em><em>Τίτλος πρωτοτύπου <a href="https://www.scribd.com/book/163622344/The-Death-Artist" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>The death artist</strong></a><br />
Συγγραφέας <strong><a href="https://www.facebook.com/jsantlofer/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Jonathan Santlofer</a></strong></em><br />
<em>Μεταφραστής <strong><a href="https://www.bookia.gr/index.php?action=person&amp;personid=1127" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Μιχάλης Μακρόπουλος</a></strong><strong><br />
</strong>Κατηγορία</em> <em><strong><a href="https://www.vivliokritikes.com/category/%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Αστυνομικό μυθιστόρημα</a></strong></em><br />
<em>Εκδότης<b> <a href="https://harlenic.gr" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Bell</strong></a> </b>(εξαντλημένο στον εκδότη)</em><br />
<em>Συντάκτης:</em> <a href="https://www.facebook.com/vivliokritikes/"><strong><em>Πάνος Τουρλής</em></strong></a></p>
<p><img decoding="async" class="size-full wp-image-6399 alignright" src="https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/08/νου-3.jpg" alt="" width="152" height="233" /></p>
<p>Ανατριχιαστικό και γεμάτο σασπένς. Ένα κλασικό θριλεράκι του πρωτοεμφανιζόμενου Jonathan Santlofer που δεν έχει να  προσφέρει κάτι ξεχωριστό από τα υπόλοιπα του είδους εκτός από την πρωτότυπη ιδέα: θύματα-αναπαραστάσεις πινάκων ζωγραφικής! Έχει σασπένς, έχει υπόπτους, έχει κόντρα στο χρόνο, έχει παιχνίδι γάτας-ποντικού, έχει serial killer, σου σπάει τα νεύρα όταν όλοι οι ύποπτοι εξοντώνονται αλλά προσωπικά δεν κόλλησα εκεί. Είναι αξιοπρεπές, είναι καλοστημένο, έχει ζωντανούς διαλόγους και ναι, θα το ήθελα σε ταινία. Οι αναπαραστάσεις των πινάκων καλύπτουν όλα τα φάσματα της τέχνης και είναι ανατριχιαστικά στις περιγραφές και στις σκηνές του φόνου-αναπαράσταση. Ακόμη και η λύση του μυστηρίου έρχεται βήμα-βήμα, ακόμη και κίνηση έχει η Νέα Υόρκη! <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/14.0.0/72x72/1f642.png" alt="🙂" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /> Θα περάσετε καλά πάντως και θα μείνετε ξάγρυπνοι για να το τελειώσετε.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85-jonathan-santlofer/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
