J. K. Rowling – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Mon, 27 Dec 2021 11:02:48 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.5 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg J. K. Rowling – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Το Χριστουγεννιάτικο Γουρουνάκι», της J. K. Rowling, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b9%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%ba%ce%b9/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25b3%25ce%25b5%25ce%25bd%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf-%25ce%25b3%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b9 https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b9%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%ba%ce%b9/#respond Mon, 27 Dec 2021 11:02:48 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=12573 Ο Γου είναι το αγαπημένο λούτρινο γουρουνάκι του Τζακ. Το παιδί εξομολογείται τα πάντα στο παιχνίδι του που του κρατάει συντροφιά τα βράδια, μια μέρα όμως ο Γου χάνεται κι ο Τζακ είναι απαρηγόρητος. Το Χριστουγεννιάτικο Γουρουνάκι που του παίρνουν ως αντικατάσταση τον αναστατώνει πιο πολύ. Το Γουρουνάκι αυτό όμως θα τον βοηθήσει να βρει τον Γου μέσα από μια απρόσμενη συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη ανατροπές, εκπλήξεις και διαχρονικά μηνύματα.

Βιβλίο Το Χριστουγεννιάτικο Γουρουνάκι 
Τίτλος πρωτοτύπου The Christmas Pig
Συγγραφέας J. K. Rowling
Μετάφραση Σοφία Γρηγορίου
Εικονογράφος Jim Field
Κατηγορία Παιδικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το νέο μυθιστόρημα της J. K. Rowling είναι ένα δυνατό, συγκινητικό, τρυφερό παραμύθι για μεγάλα παιδιά που ζωντανεύει τον συναρπαστικό κόσμο των Χαμένων Πραγμάτων. Πού πάνε τα αντικείμενα που χάνουμε; Ποιος τα βρίσκει; Πού μένουν μέχρι να τα βρούμε; Κι αν δεν τα βρούμε ποτέ; Η γόνιμη και αστείρευτη φαντασία της συγγραφέως δημιουργεί ένα ενδιαφέρον σύμπαν γεμάτο όχι μόνο από Πράγματα αλλά και από αφηρημένες έννοιες, όπως Κακές Συνήθειες, Ελπίδα, Αισιοδοξία, ό,τι δηλαδή χάνουμε κατά καιρούς. Εκτός από την ενδιαφέρουσα διάρθρωση της Χώρας των Χαμένων, ο ανθρωπομορφισμός των Πραγμάτων, ο ρόλος τους στην περιπέτεια, η κοινωνική τους θέση (οι Χειριστές Απολεσθέντων είναι υπεύθυνοι για την τήρηση της τάξης και του νόμου), ο ίδιος ο Χαμός που είναι ο απόλυτος κακός αντικαθρεπτίζουν την εικόνα μιας κοινωνίας την οποία σε γενικές γραμμές γνωρίζει ή με την οποία εξοικειώνεται σε αυτήν την ηλικία ο μικρός αναγνώστης. Το Παράχωμα είναι ο αρχικός τόπος διαλογής των Πραγμάτων κι από κει υπάρχουν διάφορες πόρτες και τρύπες που οδηγούν στον τελικό προορισμό, ανάλογα σε ποια κατηγορία ανήκουν αυτά. Το Αναλώσιμο, το Κρίμα-Που-Χάθηκε και η Πόλη των Αλησμόνητων, η Χωματερή των Ακλαύτων και το Νησί των Αγαπημένων είναι μέρη στα οποία εκτυλίσσεται η δράση και οι προϋποθέσεις παραμονής στο καθένα είναι άκρως ευφάνταστες και στηρίζονται σε ρεαλιστικές ιδέες.

Εκτός από τον καλοσχεδιασμένο και έξυπνο κόσμο και την ανατρεπτική πλοκή, που είναι γεμάτη εμπόδια, ανατροπές, εκπλήξεις, απρόσμενους φίλους κλπ. με κέρδισε και η προσωπική ιστορία του Τζακ. Η συγγραφέας θα μπορούσε να γράψει οποιαδήποτε απλή, μονοδιάστατη πλοκή για ένα παιδί που έχασε το παιχνίδι του, αντιθέτως όμως, επέλεξε να συστήσει στους μικρούς αναγνώστες τη δύσκολη πλευρά της ζωής, οδηγώντας τη χωρισμένη μητέρα του Τζακ να προχωράει παρακάτω και να φέρνει στο σπίτι τους έναν νέο σύντροφο. Η συμβίωση είναι δύσκολη (προς Θεού, δε μιλάμε για ενδοοικογενειακή βία αλλά για τις ουσιαστικές ψυχολογικές και κοινωνικές δυσχέρειες μιας τέτοιας κίνησης) και τα προβλήματα κορυφώνονται την παραμονή των Χριστουγέννων που χάνεται ο Γου με αναπάντεχο τρόπο. Ο Τζακ και η μητέρα του είναι δείγματα μιας από τις πολλές μονογονεϊκές οικογένειες του σήμερα που προσπαθούν να επιβιώσουν και, γιατί όχι, να προχωρήσουν γυρίζοντας σελίδα. Χωρίς υπερβολές ή ωμότητες, με απλό λεξιλόγιο και καθημερινές καταστάσεις, αποτυπώνεται η ζωή ενός παιδιού με προβληματισμούς, αγωνίες, ανασφάλειες και φόβος, που όλα τα απαλύνει η παρουσία του Γου. Την παραμονή των Χριστουγέννων, τη νύχτα των θαυμάτων, όπου όλα γίνονται, ο Τζακ είναι ο μόνος αληθινός άνθρωπος που πέφτει στη Χώρα των Χαμένων, οπότε όχι μόνο έχει να βρει το αγαπημένο του λούτρινο αλλά και να πείσει τους πάντες πως είναι παιχνίδι. Θα τα καταφέρει;

«Το Χριστουγεννιάτικο γουρουνάκι» είναι μια υπέροχη και συναρπαστική ιστορία που χαρίζει αξέχαστες στιγμές αγωνίας και εκπλήξεων, καθώς και πολλές σκέψεις και διαχρονικά νοήματα γύρω από αρετές όπως η ελπίδα, η αυτοθυσία, η φιλία, η αισιοδοξία, η καλοσύνη, ενώ στηλιτεύει με ευφάνταστο τρόπο την προδοσία, την εγκατάλειψη, τον εγωισμό. Η εικονογράφηση του Jim Field είναι παραστατικότατη, πάντως θα προτιμούσα περισσότερες εικόνες ακριβώς λόγω της τέχνης και του ταλέντου του. Η Χώρα των Χαμένων είναι το μέρος όπου εξαφανίζονται τα πράγματα αλλά και τα συναισθήματα, απλώς εξαρτάται από μας για πόσο θα παραμείνουν εκεί και πώς θα τα ξαναβρούμε. Θα καταφέρει ο Τζακ να βρει το γουρουνάκι του; Θα συμπαθήσει τον αντικαταστάτη του; Τι θα κερδίσει μέσα από την περιπέτειά του αυτή; Πόσο διαφορετικός θα βγει από αυτήν τη νύχτα; Πρόκειται για ένα υπέροχο βιβλίο που με συγκίνησε και το διάβασα με κομμένη ανάσα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b9%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%ba%ce%b9/feed/ 0 «Η σοδειά του κακού», του Robert Galbraith, εκδ. Ψυχογιός (Κόρμοραν Στράικ #3) https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%83%ce%bf%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d-robert-galbraith/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25cf%2583%25ce%25bf%25ce%25b4%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25ac-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ba%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%258d-robert-galbraith https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%83%ce%bf%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d-robert-galbraith/#respond Sun, 06 Sep 2020 15:01:28 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6645 Η Ρόμπιν Έλακοτ, γραμματέας του ιδιωτικού ντετέκτιβ Κόρμοραν Στράικ, λαμβάνει στο όνομά της ένα ακρωτηριασμένο πόδι, που συνοδεύεται με στίχους από τραγούδι των Blue Oyster Cult. Ποιος είναι ο μυστηριώδης άντρας που επιτίθεται σε γυναίκες και αφαιρεί μέλη τους; Τι σχέση έχει με το παρελθόν του Στράικ και γιατί απευθύνθηκε στη Ρόμπιν; Ποιους τέσσερις υπόπτους έχει υπ’ όψιν του ο ντετέκτιβ που να ταιριάζουν με μια τέτοια γκροτέσκα κίνηση και γιατί κατέληξε σ’ αυτούς; Πώς είναι να θες να κόψεις ένα μέλος του σώματός σου γιατί το νιώθεις περιττό πάνω σου ή, ακόμη χειρότερα, γιατί θες να γίνεις ανάπηρος; Η νέα περιπέτεια του Κόρμοραν Στράικ πηγαίνει πολύ βαθιά μέσα στην ανθρώπινη παράνοια.

Βιβλίο Η σοδειά του κακού
Τίτλος πρωτοτύπου Career of evil
Συγγραφέας Robert Galbraith
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρόκειται για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και εμπλουτισμένες με δευτερεύουσες περιπτώσεις υποθέσεις του Κόρμοραν Στράικ, την οποία απόλαυσα χωρίς να παραλείψω ούτε μία γραμμή. Και είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα 640 σελίδων, με πάρα πολλές περιγραφές, όπως και τα προηγούμενα της σειράς, τοπίων, ατμόσφαιρας, κλίματος, πόλεων, περιοχών και πολλές εσωτερικές σκέψεις και ψυχογράφηση. Με ανάμικτα αισθήματα (αγωνίας, χαράς, συγκίνησης, τρόμου) χάθηκα και πάλι στα δαιδαλώδη μονοπάτια της γραφής και της σκέψης της J. K. Rowling, που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Robert Galbraith για τη σειρά των βιβλίων με ήρωα τον Κόρμοραν Στράικ. Γιατί δεν παρέλειψα να διαβάζω ούτε λέξη, αφού ήξερα ότι σε κάποια αποσπάσματα δε θα έχανα κάτι σημαντικό για την υπόθεση της δολοφονίας; Δεν έχω απάντηση. Η συγγραφέας έχει μια μοναδική μαεστρία και δεξιοτεχνία να χτίζει ένα περιβάλλον τόσο λεπτομερές και εκτεταμένο όπου ούτε χάθηκα ούτε βαρέθηκα ούτε αποπροσανατολίστηκα. Ρουφούσα κάθε λέξη, δημιουργούσα με τη φαντασία μου κάθε διαμέρισμα, κήπο, δρόμο, τα πάντα.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο η δεξιοτεχνία σκιαγράφησης των χαρακτήρων και ο χειρουργικός σχεδόν χειρισμός του δεσμού μεταξύ τους είναι αξιέπαινα. Οι τέσσερις ύποπτοι στους οποίους επικεντρώνεται ο Στράικ, οι παράλληλες έρευνες της Ρόμπιν που τη φέρνουν σ’ επαφή με τον κόσμο των ακροτομόφιλων (για την επεξήγηση, βλέπω λίγο πιο κάτω) και η προσωπικότητα του δολοφόνου που παρεμβάλλεται στην αφήγηση συγκροτούν ένα πολυποίκιλο, πυκνογραμμένο σύμπαν προσωπικοτήτων και νοοτροπιών που με πήγαινε από το ένα σημείο στο άλλο, από σπίτια σε κακόφημα μπαρ και πορνεία, από το Λονδίνο στη Γλασκώβη και σε άλλα σημεία της αγγλικής υπαίθρου. Άνθρωποι που θα βοηθήσουν, που θα κρύψουν και θα κρυφτούν, που θα φοβηθούν, που θα ξεπεράσουν τον εαυτό τους, άνθρωποι που θα βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην πλοκή.

Ο ιδιότροπος και ηθικά ακέραιος Κόρμοραν Στράικ εδώ παραθέτει αρκετές ακόμη πληροφορίες από το οικογενειακό του παρελθόν, όπου είχε να κάνει με μια δύσκολη ζωή, γεμάτη από κοινόβια, ναρκωτικά, αποτυχημένους γάμους της μητέρας του και την προσπάθειά του να τη σώσει από όλα αυτά αλλά και να σωθεί ο ίδιος. Οι ύποπτες δοσοληψίες, ο άγραφος νόμος τιμής, οι τύψεις του Στράικ επανέρχονται όσο κρατούν οι έρευνές του για τον πιθανό αποστολέα του κομμένου ποδιού. Εξίσου σημαντικά στοιχεία μαθαίνουμε και για τη Ρόμπιν, είτε για τη φοιτητική της ζωή και πώς οδηγήθηκε στην απόφασή της να ασχοληθεί με την εγκληματολογία είτε για τον αρραβώνα της με τον Μάθιου Κάνλιφ και τον τρόπο που χειρίστηκε κάποιες αναπάντεχες αποκαλύψεις, που κλυδωνίζουν τον αρραβώνα της και ραγίζουν το επαγγελματικό στυλ που έχει υιοθετήσει απέναντι στον Στράικ. Η συγγραφέας ξέρει να χειρίζεται και να παρουσιάζει πολύ καλά τις ανθρώπινες σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις τους, με αποτέλεσμα Στράικ και Ρόμπιν να γνωριστούν καλύτερα και να δουν ολοκληρωμένη την εικόνα του ανθρώπου με τον οποίο δουλεύουν τόσο καιρό. Η μεταξύ τους σχέση και οι αλλαγές που αυτή υφίσταται από τις καταιγιστικές εξελίξεις σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο ίσως κουράσουν, μιας και προστίθεται κι αυτή στο ήδη γεμάτο από, ομολογουμένως καλά, ψυχογραφήματα ενώ και οι δυο τους αναλώνονται σε πολλές εναλλακτικές σκέψεις για το επόμενο βήμα που καλούνται να κάνουν σε κάθε νέα αλλαγή γύρω τους και μέσα τους. Είναι όλα όμως έτσι γραμμένα που κλείστηκα στο σύμπαν που ζωντανεύει η J. K. Rowling με πολύ μεγάλη μου χαρά και βγήκα κερδισμένος ενώ οι τίτλοι αρκετών κεφαλαίων, παρμένοι από στίχους των Blue Oyster Cult, δημιουργούσαν ένα παρανοϊκό soundtrack που αναζητούσα στο διαδίκτυο να με συντροφεύει κατά την ανάγνωση.

Διαταραχή σωματικής ταυτότητας και αρτιότητας ή σύνδρομο BIID, παιδεραστία, εμπόριο ναρκωτικών και ένας πολύ στενός κύκλος ακροτομόφιλων, ανθρώπων δηλαδή που έλκονται σεξουαλικά από ακρωτηριασμένους, είναι το σκοτεινό φόντο στο οποίο διαδραματίζεται το μυθιστόρημα. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ως πού θα φτάσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος σε βίτσιο και στρεβλωμένη ερωτική ικανοποίηση κι ανατρίχιαζα σε κάθε σκέψη, λέξη, πράξη. «Η σοδειά του κακού» λοιπόν είναι ένα πλούσιο σε πλοκή, ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, με προσεγμένη καταγραφή χαρακτήρων, έξυπνες αλληλεπιδράσεις, ποικιλία πρωταγωνιστών και δευτεραγωνιστών που συγκροτούν ένα αρκετά μπερδεμένο αλλά λογοτεχνικά προκλητικό παζλ που δεν μπορούσα ν’ αφήσω από τα χέρια μου αν δεν το τελείωνα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%83%ce%bf%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d-robert-galbraith/feed/ 0 «Ο μεταξοσκώληκας», του Robert Galbraith, εκδ. Ψυχογιός (Κόρμοραν Στράικ #2) https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%bf%cf%83%ce%ba%cf%8e%ce%bb%ce%b7%ce%ba%ce%b1%cf%82-robert-galbraith/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf-%25ce%25bc%25ce%25b5%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25be%25ce%25bf%25cf%2583%25ce%25ba%25cf%258e%25ce%25bb%25ce%25b7%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2582-robert-galbraith https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%bf%cf%83%ce%ba%cf%8e%ce%bb%ce%b7%ce%ba%ce%b1%cf%82-robert-galbraith/#respond Sat, 15 Aug 2020 13:45:15 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6183 Ο Κόρμοραν Στράικ επιστρέφει με μια συναρπαστική περιπέτεια μυστηρίου και αποκαλύψεων. Ο διάσημος συγγραφέας Όουεν Κουίν εξαφανίζεται και η σύζυγός του απευθύνεται στον διάσημο, μετά την υπόθεση που τον έβγαλε από την αφάνεια οκτώ μήνες πριν, ιδιωτικό ντετέκτιβ. Αυτή είναι η αρχή ενός κουβαριού που μπλέκει συγγραφείς, επιμελητές, ατζέντηδες, εκδότες και ρίχνει μια σκιά υποψίας σε μια αθώα γυναίκα. Τι πραγματικά συνέβη στον Όουεν Κουίν; Ποιος τον δολοφόνησε; Είναι δυνατόν να έφτασε ο νεκρός πια συγγραφέας σε τέτοιο βαθμό παραληρήματος που να έγραψε ένα μυθιστόρημα στο οποίο αφήνοντας υπονοούμενα να σκιαγραφεί όλους τους κοντινούς του ανθρώπους και τα βρώμικα μυστικά τους που κατά καιρούς του έχουν εκμυστηρευτεί;

Βιβλίο Ο μεταξοσκώληκας
Τίτλος πρωτοτύπου The silkworm
Συγγραφέας Robert Galbraith
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα 620 σελίδων. Με πάρα πολλές περιγραφές τοπίων, ατμόσφαιρας, κλίματος, πόλεων, περιοχών και πολλές εσωτερικές σκέψεις κυρίως του πρωταγωνιστή. Εγώ όμως, που έχω χιλιάδες αδιάβαστα να με στοιχειώνουν κάθε βράδυ («διάβασε κι εμένα», «διάβασε κι εμένα») γιατί δεν μπόρεσα να προσπεράσω καμία σελίδα, καμία παράγραφο; Γιατί άφησα τον χρόνο να περνάει εις βάρος της στοίβας μου και χανόμουν στα δαιδαλώδη μονοπάτια της γραφής και της σκέψης της J. K. Rowling, που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Robert Galbraith για τη σειρά των βιβλίων με ήρωα τον Κόρμοραν Στράικ; Γιατί δε σταμάτησα να διαβάζω, αφού ήξερα ότι σε κάποια αποσπάσματα δε θα έχανα κάτι σημαντικό για την υπόθεση της δολοφονίας; Δεν έχω απάντηση. Η συγγραφέας έχει μια μοναδική μαεστρία και δεξιοτεχνία να χτίζει ένα περιβάλλον τόσο λεπτομερές και εκτεταμένο όπου ούτε χάθηκα ούτε βαρέθηκα ούτε αποπροσανατολίστηκα. Ρουφούσα κάθε λέξη, έχτιζα μπροστά μου κάθε διαμέρισμα, κήπο, δρόμο, τα πάντα.

Επιπλέον, οι χαρακτήρες! Αχ, αυτοί οι χαρακτήρες! Η ατζέντισσα Ελίζαμπεθ Τάσελ, ο Κρίστιαν Φίσερ, ο συγγραφέας Μάικλ Φάνκορτ, ο υπεύθυνος του εκδοτικού οίκου του Κουίν Ντάνιελ Τσαρντ, η ερωμένη Κάθριν Κεντ και τόσοι άλλοι! Ποιος σκότωσε και γιατί; Τι ήταν αυτό που έκρυβε καλά ο δολοφόνος και ο Κουίν τον ενόχλησε φανερώνοντάς το; Ο κάθε χαρακτήρας άψογα σκιαγραφημένος, οι σχέσεις μεταξύ τους άρρηκτα δεμένες στο αιώνιο παιχνίδι της δράσης-αντίδρασης. Έρευνες, αποκαλύψεις, κυνηγητό, κρυμμένα μυστικά και ο Κόρμοραν Στράικ να αγωνίζεται να φέρει σε πέρας την υπόθεση ενώ το κομμένο του πόδι να βογγάει από τον πόνο για την κακομεταχείριση που υφίσταται όσο ο Στράικ, λαχταρώντας να βρει τον δολοφόνο, δε διστάζει να υπερβάλει εαυτόν. Επιπλέον, χάρηκα με τη Ρόμπιν, τη γραμματέα, που αρχίζει να αποκτά μια πιο ογκώδη υπόσταση, να κατασταλάζει σε αυτό που θέλει να κάνει πραγματικά στη ζωή της ως προς το εγκληματολογικό κομμάτι και να έρχεται σε αντιπαράθεση γι’ αυτό ακόμη και με τον μέλλοντα σύζυγό της!

Άλλο ένα απολαυστικό αστυνομικό μυθιστόρημα από μια ταλαντούχα συγγραφέα, αρκετά εκτεταμένο και πεπλατυσμένο, όμως κάθε λέξη του και παράγραφος είναι πολύτιμα για τη μεγαλύτερη απόλαυση του κειμένου. Και βγάζω το καπέλο στη συγγραφέα γιατί ο δολοφόνος περιγράφηκε σχεδόν από την αρχή με τέτοιο τρόπο που φυσικά δεν έδωσα σημασία, όταν όμως συνδυάστηκαν τα κατάλληλα χαρακτηριστικά, βγήκε η κλασική φράση: «Μα, γιατί δεν το σκέφτηκα;». Μπράβο και πάλι μπράβο!

Τέλος, ευχαριστήθηκα με τις αναφορές στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς χωρίς όμως να αποκαλύπτεται ο δολοφόνος και χωρίς να εξιστορούνται σημαντικά για την εξέλιξη περιστατικά, οπότε με άνεση μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει και το «Κάλεσμα του κούκου». Προχωράω ακάθεκτος στο τρίτο βιβλίο της σειράς!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%bf%cf%83%ce%ba%cf%8e%ce%bb%ce%b7%ce%ba%ce%b1%cf%82-robert-galbraith/feed/ 0 «Το κάλεσμα του κούκου», του Robert Galbraith, εκδ. Ψυχογιός (Κόρμοραν Στράικ #1) https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%ce%bb%ce%b5%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-robert-galbraith/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ba%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%2583%25ce%25bc%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%258d%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2585-robert-galbraith https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%ce%bb%ce%b5%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-robert-galbraith/#respond Sat, 15 Aug 2020 13:37:22 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6179 Την J. K. Rowling, που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Robert Galbraith για τη σειρά των βιβλίων με ήρωα τον Κόρμοραν Στράικ, τη γνώρισα όπως οι περισσότεροι με τα βιβλία της σειράς Χάρι Πότερ και πάντα αναρωτιόμουν μετά τη μεγάλη αυτή επιτυχία τι εφάμιλλο ή αντίστοιχο θα γράψει. Κι έγραψε το αγαπημένο μου «Ένας ξαφνικός θάνατος». Και τώρα ένα αστυνομικό βιβλίο που ευελπιστώ να γνωρίσουμε και τις συνέχειές του. Έχω διαβάσει τόσα αστυνομικά βιβλία που τολμώ να πω ότι το «Το κάλεσμα του κούκου» είναι από τα καλά, σύγχρονα αγγλικά αστυνομικά μυθιστορήματα. Η συγγραφέας έχει μια ωραία πλοκή, συνεχείς ανατροπές και διαστρεβλώσεις, αληθινούς χαρακτήρες, διεισδυτική ματιά στην ψυχολογία των ηρώων και φυσικά τη λύση του γρίφου στο χέρι της (ή μάλλον στην πένα της!).

Βιβλίο Το κάλεσμα του κούκου
Τίτλος πρωτοτύπου The cuckoo’s calling
Συγγραφέας Robert Galbraith
Μεταφραστής Χρήστος Καψάλης
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Κόρμοραν Στράικ αποστρατεύεται λόγω του σοβαρού τραυματισμού του σε αποστολή στο Αφγανιστάν, κατά τη διάρκεια της οποίας χάνει το πόδι του από το γόνατο και κάτω. Ανοίγει γραφείο ντετέκτιβ, αναλαμβάνει διάφορες υποθέσεις, αγωνίζεται να χάσει τα περιττά κιλά του και να ξεχάσει το οικογενειακό του παρελθόν και τις καταβολές που τον κατηύθυναν στη νομική, από την οποία το έβαλε στα πόδια για να καταταγεί στο στρατό. Η Λούλα Λάντρι πέφτει από το μπαλκόνι του διαμερίσματός της και σκοτώνεται ακαριαία. Λόγω της άστατης ζωής της, της γοητευτικής λάμψης της δημοσιότητας, του εθισμού της από ναρκωτικές ουσίες, όλοι θεωρούν ότι αυτοκτόνησε. Λίγο καιρό μετά, ο αγαπημένος της αδερφός, Τζον Μπρίστοου, αναθέτει στον Κόρμοραν και παιδικό φίλο του νεκρού αδερφού του, Τσάρλι Μπρίστοου, την υπόθεση. Εντελώς συμπτωματικά είναι η περίοδος που πιάνει δουλειά ως γραμματέας η Ρόμπιν, μια αθώα και αφελής Λονδρέζα, που αποδεικνύεται πολύτιμη στη διερεύνηση της υπόθεσης.

Ένα κλασικό whodunit, που διεξάγεται στον αστραφτερό κόσμο της μόδας και τον σκοτεινό κόσμο των επιχειρήσεων. Αν δεν αυτοκτόνησε η Λούλα, ποιος τη σκότωσε και γιατί; Τι θα κέρδιζε; Η επιστήθια φίλη της κι επίσης εξαρτημένη σε ουσίες, Ροσέλ Ονιφάντε γνωρίζει τον πραγματικό δολοφόνο; Κι αν ναι, γιατί το κρύβει από τον ντετέκτιβ; Τι ρόλο παίζει ο κινηματογραφικός παραγωγός Τόνυ Μπρίστοου και θείος του μοντέλου; Ωραίοι χαρακτήρες, ωραία πλοκή, ωραίος τρόπος αποκάλυψης της αλήθειας, αγωνία όση και όπου χρειάζεται, αληθοφάνεια, τι άλλο θέλετε για να περιμένετε με αγωνία το επόμενο βιβλίο;

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%ce%bb%ce%b5%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%bf%cf%85-robert-galbraith/feed/ 0 «Ένας ξαφνικός θάνατος», της J. K. Rowling, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%be%ce%b1%cf%86%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-j-k-rowling/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2582-%25ce%25be%25ce%25b1%25cf%2586%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c%25cf%2582-%25ce%25b8%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-j-k-rowling https://www.vivliokritikes.com/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%be%ce%b1%cf%86%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-j-k-rowling/#respond Mon, 09 Mar 2020 20:12:03 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=3731 Ένα από τα μυθιστορήματα που με έκαναν να σκεφτώ βαθιά, να συγκινηθώ, να παρασυρθώ, να μην μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου. 593 σελίδες 24 εκατοστών με πυκνή γραμματοσειρά και ούτε μία σειρά περιττή, ούτε μία σελίδα κενή περιεχομένου. Άνθρωποι, άνθρωποι, άνθρωποι. Μια κλειστή κοινωνία. Μια κλειστή κοινότητα. Οικογένειες με μυστικά, φαντασιώσεις, ελπίδες, προσδοκίες, επιθυμίες, πόθους, σχέδια. Ανατροπές, εκπλήξεις, αλλαγές σχεδίων, σαμποτάζ κι ένας ξαφνικός θάνατος που ανοίγει τον κύκλο. Κάτι σαν το Desperate Housewives στο πιο απαιτητικό. ΜΗΝ το χάσετε!

Βιβλίο Ένας ξαφνικός θάνατος
Τίτλος πρωτοτύπου The casual vacancy
Συγγραφέας J. K. Rowling
Μεταφραστής Έφη Τσιρώνη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τη Ρόουλινγκ τη γνώρισα μέσα από τα βιβλία του Χάρι Πότερ, τα οποία μου άρεσαν πάρα πολύ κι αν εξαιρέσεις την υπερβολική και έντονη διαφήμιση που γινόταν γύρω από αυτά και τις ταινίες αργότερα ήταν καλογραμμένα βιβλία φαντασίας για προ-εφηβικές ηλικίες και για μεγαλύτερους. Χάρη στη Ρόουλινγκ τα παιδιά επιτέλους αγκάλιασαν το διάβασμα και μεταξύ μας προτιμώ να διαβάζουν το Χάρι Πότερ παρά τα Πόκεμον και τα συμπαρομαρτούντα.

Τον Ξαφνικό θάνατο τον διάβασα αποστασιοποιημένος από την επιτυχία του Χάρι Πότερ και έσπρωξα στο πίσω μέρος του μυαλού μου την εικόνα ενός πάμπλουτου συγγραφέα που επιδιώκει να παραμείνει στο φως των εξελίξεων και της δημοσιότητας γράφοντας ακόμη και βλακείες. Ευτυχώς διαψεύστηκα. Το βιβλίο είναι καλογραμμένο, με φοβερή ψυχολογία, άψογο χειρισμό προσώπων, γεγονότων και καταστάσεων. Ένα ντόμινο επεισοδίων και δράσεων και ο κλασικός κανόνας της φυσικής: δράση-αντίδραση.

SPOILERS

Το βιβλίο το συνιστώ σε όσους έχουν δει ταινίες του Λαρς φον Τρίερ και τον έχουν λατρέψει. Αν έχετε δει Dogville, Dear Wendy, Δαμάζοντας τα κύματα και σας άρεσαν, διαβάστε το βιβλίο. Σίγουρα οι σελίδες διαπνέονται από απαισιοδοξία, σίγουρα η συγγραφέας δε γράφει για την Πολυάννα και για την Κάντυ-Κάντυ, σίγουρα δεν είναι όλος ο κόσμος χτισμένος και δομημένος έτσι, σίγουρα δε θέλει τόσο πολύ πια ο ένας το κακό του άλλου, όμως η συγγραφέας πήρε έναν κλειστό κύκλο ανθρώπων και τους τσαλάκωσε, τους έκανε σκουπίδια μπροστά στα μάτια των αναγνωστών. Δεν υπάρχει αισιοδοξία στο βιβλίο αλλά δεν καταντά και Ρέκβιεμ για ένα όνειρο (διαβάστε το κι αυτό).

Η πιο συγκλονιστική περίπτωση για μένα είναι η Κρίσταλ Γουίντον: 16χρονη “αλήτισσα”, με μάνα πρεζού και πόρνη, δακτυλοδεικτούμενη στην κοινότητα του Πάγκφορντ, με ένα τρίχρονο αδελφάκι, που μεγαλώνει σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον. Έμεινα άφωνος με τη δύναμη των εικόνων που μετέφερε η συγγραφέας, από τις περιγραφές του τόπου κατοικίας τους, από τις μεταξύ τους σχέσεις και την αλληλεπίδραση, τις άκουγα να φωνάζουν δίπλα στο αυτί μου, τις έβλεπα να τσακώνονται μπροστά μου, έβλεπα την απελπισία της κοινωνικής λειτουργού, ένιωθα ολοζώντανη την απειλή να κλείσει το κέντρο απεξάρτησης και καλά λόγω έλλειψης πόρων. Και δε θα ξεχάσω ποτέ το τέλος του βιβλίου.

Εκτός από τους Γουίντον, έχουμε τους Γουόλι, επικεφαλής του τοπικού σχολείου και την απροσάρμοστη συμπεριφορά του υιοθετημένου γιου τους και τις ψευδαισθήσεις που ζει κάτω από καταστάσεις άγχους ο Κόλιν Γουόλι, καταστάσεις που πολλές φορές ξεφεύγουν από τον έλεγχό του.

Έχουμε τους Πράις, άλλη μία οικογένεια-αντιπρότυπο: ο Σάιμον Πράις ασκεί λεκτική και σωματική βία στη γυναίκα του και στα παιδιά του και η συμπεριφορά του ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, μιας και ο μεγαλύτερος γιος του, Άντριου, αρχίζει να σαμποτάρει διά της ηλεκτρονικής οδού τη θέση εργασίας του πατέρα του. Οι τσακωμοί, οι καβγάδες και η βία τρισδιάστατα και πέρα για πέρα φυσιολογικά και αληθινά (δυστυχώς).

Έχουμε τους Τζαβάντα, τους Ινδούς γιατρούς της κοινότητας και τον αγώνα των παιδιών τους να προσαρμοστούν σε μια κλειστή κοινότητα που αποτελείται αποκλειστικά από λευκούς! Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η Σούκβινταρ, η οποία είναι λίγο παχουλή, λίγο άσχημη και πολύ κλειστή στον εαυτό της. Η λανθασμένη συμπεριφορά των γονιών της απέναντί της και οι κοροϊδίες των συμμαθητών της της μειώνουν την αυτοπεποίθηση και η μόνη της παρηγοριά είναι να χαράζει με ξυράφι τον εαυτό της κάθε βράδυ εν είδει τιμωρίας.

Γύρω τους κινούνται κι άλλοι χαρακτήρες, όλοι με μυστικά και απωθημένα. Τους γνωρίζουμε σιγά σιγά και τους αντιπαθούμε ή αγαπάμε ακόμη πιο σιγά. Ως το τραγικό τέλος, ως την πιο άδικη απώλεια από όλους τους κατοίκους του Πάγκφορντ. Σχέσεις διαλύονται, παιδιά επιτίθενται στους γονείς, γονείς μεγαλώνουν δύσκολα παιδιά (ή μήπως το αντίστροφο;), κοινωνική ανισότητα, αγώνας για εξουσία και χιλιάδες άλλα θέματα, όλα εδώ, σε αυτές τις σελίδες.

Το βιβλίο κλείνει με το τραγούδι Under my umbrella της Rhianna και οι στίχοι αποκτούν άλλο νόημα όταν έχεις διαβάσει και την τελευταία σελίδα:

Because when the sun shines, we\’ll shine together

Told you I’ll be here forever Said

I’ll always be your friend

Took an oath, I’ma stick it out to the end

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%be%ce%b1%cf%86%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-j-k-rowling/feed/ 0