Βιβλίο Γράμματα στις κόρες μου
Τίτλος πρωτοτύπου Things I want my daughters to know
Συγγραφέας Elizabeth Noble
Μεταφραστής Αναστασία Δεληγιάννη
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα συγκινητικό, κοινωνικό αριστούργημα, τόσο αληθινό και ρεαλιστικό που δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου, ούτε να σταματήσω να δακρύζω ή να γελάω εναλλάξ. Σπάνια έχω ταυτιστεί τόσο έντονα με χαρακτήρες μυθιστορήματος και πραγματικά άφηνα τα πάντα στην άκρη ώστε να επιστρέψω στο γνώριμο, μυρωδάτο περιβάλλον της οικογένειας της Μπάρμπαρα. Από γυναίκα σε γυναίκες και όχι μόνο, το κείμενο έχει ανατροπές, δράση και αντίδραση, εξελίξεις απρόσμενες, υπέροχα σκιαγραφημένους πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές, προσεκτικά διαλεγμένες καθημερινές σκηνές που σίγουρα θα θυμίσουν σε όλους τους αναγνώστες κάτι δικό τους και πολλά διαχρονικά και σημαντικά μηνύματα. Χωρίς να τραβάει την πλοκή στα άκρα, χωρίς να διαποτίζεται από πολύ συγκίνηση, κάτι που θα ευτέλιζε την πανέμορφη ιστορία, το κείμενο ακροβατεί επιδέξια ανάμεσα στο κοινωνικό και το ρομαντικό, χωρίς να βάφεται πολύ ροζ, ούτε να αφηγείται παρατραβηγμένα περιστατικά.

Η Λίζα είναι 35 χρονών και αποφεύγει τις ευθύνες μιας σχέσης. Ο Άντι της έκανε πρόταση γάμου κι εκείνη ακόμη το σκέφτεται ενώ η κόρη του από τον πρώτο γάμο, Σίσι, πηγαινοέρχεται στα πόδια τους, μεγαλωμένη από μια γυναίκα που κοιτάει κυρίως τη ζωή της. Γιατί η Λίζα έκανε μια απονενοημένη κίνηση; Θα έρθει αντιμέτωπη ποτέ με τις συνέπειες αυτής της παράλογης πράξης; Τελικά ποια είναι τα πραγματικά της αισθήματα απέναντι στον άντρα που τη θέλει για γυναίκα του;

Η Τζένιφερ έχει παγιδευτεί στον γάμο της με τον Στέφαν. Πνίγεται, στριμώχνεται, δεν ξέρει τι της φταίει. Νιώθει ότι δε θέλει παιδιά αλά δεν έχει καταλάβει αν δε θέλει γενικά ή αν δε θέλει με τον Στέφαν. Κι αν ισχύει το δεύτερο, γιατί; Φταίει που την πιέζει ο Στέφαν πάνω σε αυτό, αρκετά εγωιστικά ομολογουμένως; Ή κάτι δεν της κολλάει στον χαρακτήρα του; Γιατί θεωρεί τον εαυτό της ρίψασπι της ζωής; Τι θα κάνει τελικά; Πόσο κατακριτέο είναι στη σημερινή εποχή να μη θες να αποκτήσεις παιδιά με τον σύντροφό σου, έναν άντρα που σε καλύπτει σχεδόν απόλυτα σε όλα όσα συνιστούν την καθημερινότητά σου;

Η Αμάντα είναι ένα κορίτσι που μεγάλωσε όσο μπορούσε μακριά από την οικογενειακή εστία και έχασε τις τελευταίες μέρες της μητέρας της, ένα βάρος που το ένιωσε περισσότερο όταν επέστρεψε για την κηδεία. Γιατί αυτό το κορίτσι δημιούργησε απόσταση ανάμεσα στον εαυτό της και τους δικούς της; Τι σκέφτεται; Τι της συμβαίνει; Θα συνεχίσει να ταξιδεύει ανά τον κόσμο ή θα βρει κάτι που θα την κρατήσει επιτέλους κοντά στην οικογένειά της και ίσως δίπλα στα προβλήματά της, από τα οποία θα σταματήσει να δραπετεύει; Πόσο έτοιμη είναι να μάθει ένα μυστικό που θα της αλλάξει για πάντα τη ζωή;

Η μικρότερη, η Χάνα, κόρη της Μπάρμπαρα και του Μαρκ, είναι ένα κορίτσι 16 χρονών, με τον δικό της συναισθηματικό κόσμο, τα δικά της προβλήματα, που μεγαλώνει με τον Μαρκ, έναν άντρα που αγωνίζεται να σταθεί αντάξια πλάι της και να καλύψει όσο μπορεί τα συναισθηματικά κενά της. Θα τα καταφέρουν; Πόσο αρμονική είναι μια τέτοια συμβίωση; Θα οδηγηθούν ποτέ στα άκρα οι σχέσεις τους;

Η Μπάρμπαρα, μια γυναίκα που αγάπησε δύο άντρες στη ζωή της, μια μάνα που μεγάλωσε ολομόναχη τρεις κόρες και ρίσκαρε όταν γνώρισε τον Μαρκ να ξαναμείνει έγκυος μετά τα σαράντα της. Μια μητέρα που φρόντισε όσο μπορούσε τα παιδιά της, χωρίς να τα διαχωρίζει στην καρδιά της, που αγωνιζόταν να κρατήσει τις ισορροπίες σε ένα πολυμελές σπίτι και τώρα το μόνο που έμεινε από κείνη είναι συμβουλές, νουθεσίες και αναμνήσεις. Νομίζετε ότι η Μπάρμπαρα είναι μια γλυκανάλατη, άψογη, συνηθισμένη μαμά; Κι όμως, στο ημερολόγιό της ξεδιπλώνονται όλοι οι φόβοι, οι ανασφάλειες και τα τραγικά λάθη που έχει κάνει στη ζωή της, λάθη των οποίων τις συνέπεις φοβήθηκε να υποστεί, γι’ αυτό τις καταγράφει απρόσωπα και ψυχρά σε ένα άσπρο χαρτί, χωρίς να δίνει το δικαίωμα στις κόρες της να την αντιμετωπίσουν και να συζητήσουν για αυτά από κοντά. Μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, πιο ανθρώπινη από κάθε άλλον χαρακτήρα που έχω συναντήσει.

Στο κείμενο λοιπόν αναλύονται οι σχέσεις μεταξύ των αδελφών, οι σχέσεις των αδελφών με τους άντρες, οι σχέσεις Μπάρμπαρα και Μαρκ απέναντι στα παιδιά τους και τανάπαλιν, οι σχέσεις της Μπάρμπαρα με τους άντρες της και την ασθένειά της και όλα κλείνουν αρμονικά και αισιόδοξα, σε ένα τέλος που απλώς ολοκληρώνει αίσια την ιστορία, χωρίς κάτι ιδιαίτερο, ήταν όμως τόσα πολλά και τόσο έντονα τα αισθήματα που αποκόμισα διαβάζοντάς το που δε με ενόχλησε ιδιαίτερα.

Πολυεπίπεδο, ανθρώπινο, συγκινητικό (όχι μελό), τρυφερό (όχι πολύ ρομαντικό), πολύπλευρο, ψαγμένο, άμεσο, καίριο, αληθινό, γνήσιο, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το χαρακτηρίσω. Η γραφή και οι λύσεις που εμφανίζονται ίσως θεωρηθούν κλισέ και καθόλου πρωτότυπες, όμως το ύφος και η ροή της πλοκής με κέρδισαν. Το αγάπησα και θα το θυμάμαι πάντα!

Βιβλίο  Οι ζωές απέναντι
Τίτλος πρωτοτύπου The girl next door
Συγγραφέας Elizabeth Noble
Μεταφραστής Μιχάλης Μακρόπουλος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα / Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το βιβλίο ξεκινάει με τρεις σελίδες ονόματα των προσώπων που θα διαδραματίσουν ρόλους στο μυθιστόρημα αλλά μη σας πτοήσει αυτό, στην ουσία συγκεκριμένοι άνθρωποι θα μας απασχολήσουν και οι άλλοι απλώς στολίζουν το κείμενο με κάποιες μικρές παρεμβάσεις, κάποιες παρένθετες μικρές ιστορίες, χωρίς να κουράζουν ή να μπερδεύουν. Το κείμενο είναι στρωτό, καλοδουλεμένο, οι διάλογοι αληθινοί και σίγουρα αντιπροσωπεύουν πολλές περιπτώσεις που όλοι μας έχουμε βιώσει ή ακούσει.

Η Εύα και ο Εντ Γκάλλαχερ έρχονται από την Αγγλία. Ο Εντ βάζει πάνω από όλα την καριέρα του και η υποχωρητική γυναίκα του δέχεται κάθε του απόφαση στωικά. Μένει έγκυος στη Νέα Υόρκη και το ζευγάρι περιμένει με ανυπομονησία το πλασματάκι του. Η μοίρα όμως έχει άλλα σχέδια. Η Βάιολετ Γουάλλας είναι 78 ετών και η πιο παλιά στην πολυκατοικία. Σύντομα θα δεθεί με την Εύα και θα επανέλθει δυναμικά στη ζωή, μετά από ένα παλιό τραύμα που αρνείται να κλείσει και να τη βοηθήσει να ανακάμψει ψυχολογικά. Η Κίμπερλι και ο Τζέισον Κράμερ έχουν μια κόρη, την Έιβερυ. Η Κιμ δυσκολεύτηκε πολύ να τη φέρει στη ζωή και από τότε που γεννήθηκε άλλαξαν τα πάντα στη σχέση της με τον άντρα της. Ο καθένας κλείστηκε στο δικό του καβούκι και ποτέ δε μίλησαν ανοιχτά και ουσιαστικά ο ένας στον άλλον ο ένας για τον άλλον και τις ανάγκες του, τις επιθυμίες του, τα θέλω του. Η Κιμ ζητά διαζύγιο. Ο Ντέιβιντ και η Ρέιτσελ Σούλμαν είναι μια ευτυχισμένη οικογένεια με τα τρία τους παιδιά και ένα τέλειο ζευγάρι. Κι όμως ο Ντέιβιντ έχει ερωμένη. Τι θα συμβεί όταν το μάθει αυτό η Ρέιτσελ κατά λάθος; Ο Τζάκσον Γκρέυλινγκ είναι ένας νεαρός που ζει από τα άφθονα χρήματα των γονιών του. Όταν γνωρίζει όμως την Πολωνή Έμιλυ Μικανόβσκι θέλει να την κατακτήσει (κι αυτήν). Η Έμιλυ όμως δεν είναι για τα δικά του σαγόνια κι η απλότητά της, η αθωότητά της, η γλυκύτητά της του δίνουν ένα γερό μάθημα ζωής. Κι έτσι ο ανεπρόκοπος κι εγωιστής Τζάκσον ξεκινά να δουλεύει, ξεκινά να ταπεινώνεται, αλλά κυρίως κυνηγά ουσιαστικά αυτό που θέλει να κατακτήσει. Η Έμιλυ θα τον δεχτεί κοντά της; Η Σάρλοτ Μέρφυ είναι ρομαντική, τρυφερή και κλεισμένη στον εαυτό της. Δυσκολεύεται να επιδιώξει ανοιχτά το όνειρό της να βρει έναν σύντροφο και κλείνεται στο διαμέρισμά της διαβάζοντας ρομαντικά μυθιστορήματα. Ο γοητευτικός Ισπανός θυρωρός, ο Τσε, τη βοηθά να καταλάβει ότι υπάρχει και ο έρωτας στη ζωή. Τι θα συμβεί όμως όταν ο Τσε την εγκαταλείψει; Θα βρει άλλο όνειρο να κρυφτεί πίσω του ή θα βγει επιτέλους στη ζωή;

Αυτά είναι τα κύρια πρόσωπα της ιστορίας μας και η συγγραφέας δεν τους χαρίζεται. Τους φέρνει αντιμέτωπους με τα λάθη τους, τους βοηθάει να γνωρίσουν καλύτερα τους εαυτούς τους, να μη φοβηθούν να μετανιώσουν και να ζητήσουν συγνώμη, να δεχτούν να αλλάξουν τη νοοτροπία τους, να δουν τη ζωή στις πραγματικές της διαστάσεις. Όλα αυτά μαζί με ένα υπέροχο στυλ γραφής που σε κατακτά σχεδόν από την αρχή κάνουν αυτό το μυθιστόρημα ένα έργο που θα το θυμάστε για καιρό και θα σας συγκινήσει πραγματικά.

Θα σταθώ στην ιστορία της Εύας και του Εντ. Ένα χαστούκι συνεφέρει τον Εντ που καταλαβαίνει ότι τόσον καιρό άφηνε τη γυναίκα του μόνη της και κώφευε στα θέλω της και στις ανάγκες της, οπότε ασυζητητί παρατά τα πάντα. Κι όπως λέει η συγγραφέας, τίποτε δε θύμιζε από το διαμέρισμα ότι κάποτε έζησαν εκεί μέσα αυτοί οι άνθρωποι. Ο Εντ και η Εύα όμως θα θυμούνται για πάντα τη Νέα Υόρκη, την πόλη που τους έφερε πιο κοντά από ποτέ. Θα σταθώ στην ιστορία της Βάιολετ, μιας ηλικιωμένης γυναίκας που παντρεύτηκε και χήρεψε δυο φορές. Δέθηκε με την Εύα, την ξύπνησε από τον λήθαργό της και τώρα τι θα απογίνει; Επιτέλους απέκτησε μια φίλη, έναν δικό της άνθρωπο. Μετά όμως τι; Θα μείνουν μόνο οι τυπικές κάρτες κάθε Χριστούγεννα; Θα σταθώ στην ιστορία της Ρέιτσελ και του Ντέιβιντ. Ο Ντέιβιντ τα είχε όλα κι όμως βρήκε ερωμένη. Η Ρέιτσελ καταλαβαίνει ότι δεν είχε το δικαίωμα να αποφασίσει μόνη της.

Όλα αυτά η συγγραφέας τα μοιράζεται μαζί μας, ακροβατώντας ανάμεσα στον εντυπωσιασμό και στο αληθινό ταλέντο να γράφεις για ιστορίες ανθρώπων που κερδίζουν το αναγνωστικό κοινό. Ευτυχώς για το βιβλίο το ταλέντο της συγγραφέως κλίνει ολοφάνερα προς το δεύτερο σκέλος κι έτσι οι σελίδες του βιβλίου είναι μια γλυκόπικρη παρέα για τις χιλιάδες μοναχικές ψυχές που κλείνονται στο δικό τους διαμέρισμα σε κάθε πολύβουη πρωτεύουσα του κόσμου. Μη διστάσετε να το διαβάσετε, δε θα το αφήσετε εύκολα από τα χέρια σας.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Θυμάσαι τους όρκους που είχαμε δώσει; Εγώ τους εννοούσα όταν τους έδωσα. Νομίζω πως κι εσύ τους εννοούσες. Απλώς τους ξεχάσαμε στην πορεία. Αγάπη, τιμή, φροντίδα, σεβασμός. Θέλω να τους ξαναθυμηθούμε» (σελ. 344, Τζέισον).

«Το αγαπημένο βιβλίο της Μία αυτόν τον καιρό ήταν Τα τρία γουρουνάκια…Της άρεσε εκεί που ο λύκος φυσούσε και ξεφυσούσε και τα σπιτάκια σωριάζονταν. Εκείνο το βράδυ, την ώρα που της το διάβαζε ξανά, σκέφτηκε πως κάποτε κι η ίδια πίστευε ότι ζούσε σ’ ένα πέτρινο σπίτι, όμως στην πραγματικότητα ήταν αχυρένιο. Ίσως φτιαγμένο με όμορφα άχυρα, αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, σαθρό. Ίσως όλοι αυτό να πιστεύουν, μέχρι να εμφανιστεί ο λύκος. Ίσως η πραγματική πρόκληση να έρχεται όταν συνειδητοποιείς πως πρέπει να το φτιάξεις ξανά από την αρχή με πέτρες και να ψάξεις να βρεις τον τρόπο» (σελ. 348, Ρέιτσελ).

«Μην επιτρέψεις σ’ αυτό που σου συνέβη να σε αλλάξει, Εύα. Κάντο μέρος σου αλλά μην του δώσεις τα πάντα. Υπάρχει πολλή ζωή και πολλή αγάπη μέσα σου για να πάει χαμένη. “Μην πηγαίνεις εκεί που σε οδηγεί το μονοπάτι. Αντίθετα, πήγαινε εκεί όπου δεν υπάρχει μονοπάτι και άφησε το χνάρι σου» [Ραλφ Έμερσον] (σελ. 384, Βάιολετ).

«Κι εκείνη ήταν ξαπλωμένη εκεί και σκεφτόταν πως η ζωή, η ζωή που είχαν τώρα ήταν σέπια. Το χρώμα της είχε χαθεί. Είχε ξεβάψει» (σελ. 388, Ρέιτσελ).

ΥΓ. Η σελιδαρίθμηση βασίζεται στην 1η έκδοση, του 2013.