2001 – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Wed, 23 Apr 2025 16:37:16 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.3 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg 2001 – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Οι μικροί παράδεισοι», του Πάρι Σταμέλου, εκδ. Καστανιώτη https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%af-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%b9%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bf%25ce%25b9-%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25bf%25ce%25af-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25b4%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2583%25ce%25bf%25ce%25b9-%25cf%2580%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25b9%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%af-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%b9%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82/#respond Tue, 21 Feb 2023 15:21:59 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=13710 Ικαρία και Φλωρεντία, δύο διαφορετικοί τόποι που εμπνέουν τους ανθρώπους με διαφορετικό τρόπο. Η Μαρία και ο Γιούση γνωρίζονται από παιδιά και τελικά ανακαλύπτουν πως τα αισθήματά τους είναι πολλά παραπάνω από αυτά μιας φιλίας. Παρακολουθούμε λοιπόν τις πορείες της ζωής τους ενώ ταυτόχρονα μελετάμε σημαντικές απόψεις της φιλοσοφίας, της βιοηθικής και της θεϊκής παρουσίας στην ψυχή και στο μυαλό μας.

Βιβλίο Οι μικροί παράδεισοι 
Συγγραφέας Πάρις Σταμέλος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Πάρης Σταμέλος έγραψε ένα εντελώς διαφορετικό μυθιστόρημα, γεμάτο υπέροχα λόγια, τρυφερές παρομοιώσεις κι ενδιαφέρουσες εξελίξεις, εκπλήσσοντάς με ευχάριστα. Η ιστορία κινείται μεταξύ της Ικαρίας και της Φλωρεντίας, με το κάθε μέρος να έχει την τιμητική του σε αναφορές και λεπτομέρειες. Ο Μπαμπού, σχολάρχης στην Ικαρία του 1968, τονίζει στους μαθητές του πως πρέπει να ξέρουν την ιστορία τους για να κατανοήσουν τη ζωή τους: «Να ξέρω για κείνους και να φτάνω σ’  εμάς» (σελ. 20). Ο Μπαμπού διδάσκει με ιστορίες και διάφορες αφορμές τους μαθητές του πολλά πράγματα από τα μυθικά ως τα βυζαντινά και τα σύγχρονα χρόνια, όχι μόνο της τοπικής αλλά και της ευρύτερης ιστορίας. Μαθαίνουμε για τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις από το Αιγαίο του Φλωρεντινού ιερέα Χριστόφορου Μπουοντελμόντι, για το κρασί και τα χωστοκέλια της Ικαρίας, για το πώς δημιούργησαν οι κάτοικοι την ψευδαίσθηση της ερημιάς για να γλυτώσουν από Τούρκους και πειρατές ακολουθώντας μια νέα τακτική ζωής (ασχολούνταν με τα βιοτικά τους μόνο τη νύχτα και σταμάτησαν να κυκλοφορούν τη μέρα), για τις ιδιοτροπίες και για την πρακτικότητα της ικαριώτικης οικιακής αρχιτεκτονικής. «Η περιουσία τους ήταν ελάχιστη, μα η ελευθερία και η ασφάλειά τους μεγάλη. Είχανε λίγα, δεν τους έλειπε όμως τίποτα» (σελ. 29). Η επιβίωση της Ικαρίας βασίστηκε στο πρότυπο της αραιής, διάσπαρτης οίκησης, κάτι σπάνιο στην Ελλάδα και κουμάντο κάνει η μάνα ή η πρωτοκόρη της οικογένειας.

Στο βιβλίο ζούμε από κοντά την καθημερινότητα της Μαρίας και του Γιούση κι όταν τελικά οδηγούνται στον γάμο, οπότε ο συγγραφέας καταγράφει ευσύνοπτα τα ήθη και τα έθιμα του νησιού, τα τραγούδια, τα προικοσύμφωνα. Εξίσου όμορφα και παραστατικά, με την ιστορία της και τη ρυμοτομία της, δίνεται και η Φλωρεντία, όπου η Κρίστα και ο Άντζελο γνωρίζονται κι ερωτεύονται. Αγαπημένη τους έξοδος είναι το καφενείο του Ρικάρντο, που παράτησε τη ζωγραφική από σεβασμό για τους ήδη καταξιωμένους καλλιτέχνες και άνοιξε ένα καφενείο που έγινε σύντομα στέκι φοιτητών και άλλων ενώ ο συνεργάτης του, Βίτο Βιτόρε, οργανώνει φιλοσοφικές βραδιές με ποικίλα θέματα, για την αγάπη προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους, για τον έρωτα κ. ά. Έτσι ο συγγραφέας δείχνει πώς μπορούμε να εντάξουμε τη φιλοσοφία στη ζωή μας, πώς μας βοηθάει με τα προβλήματα και τους προβληματισμούς μας κ. ά. Τι συνδέει τα δυο παιδιά με το ζευγάρι από την Ικαρία το αφήνω στον αναγνώστη να το ανακαλύψει. Υπάρχει πλοκή και μάλιστα γεμάτη ανατροπές και αναπάντεχες εξελίξεις, το βάρος όμως δίνεται στη φιλοσοφία, στην ψυχολογία και στην ηθική που διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Η αφήγηση είναι περίτεχνη, με έμφαση σε παρομοιώσεις και μεταφορές, σε «πεζή ποίηση» γεμάτη λυρισμό, με τις σκηνές του βιβλίου να τυλίγονται από ολόκληρες παραγράφους γεμάτες παρομοιώσεις και μεταφορές, άφθονα καλολογικά στοιχεία, στοχασμούς και μια ιδιαίτερη ποιητικότητα. Θεωρώ ελλιπή τα στοιχεία των χαρακτήρων για να τους γνωρίσουμε καλύτερα και για να καταλάβουμε τις μεταξύ τους σχέσεις, όμως αυτό, χάρη στην ιδιαίτερη αφηγηματικότητα του συγγραφέα, δημιουργεί μια μυστηριακή ατμόσφαιρα και μια γλυκιά ασάφεια στην αφήγηση. Δεν είναι τυχαίο που ο κύριος Σταμέλος διαλέγει άκρως αντίθετους θεματικούς άξονες: από τη μια αστροφυσική και διάστημα, οπότε έχουμε φιλοσοφία περί του σύμπαντος κι από την άλλη εσωτερικότητα, αποκρυφισμός, πνευματική αναζήτηση με κάποιους από τους χαρακτήρες να μεταβαίνουν στο Άγιο Όρος και στην Πάτμο. Χωρίς να είναι αυτός ο σκοπός του μυθιστορήματος, ερχόμαστε πιο κοντά στην έννοια του Θεού και της παντοδυναμίας Του σε πραγματικές βάσεις, χωρίς όμως θρησκοληψία και φανατισμό αλλά με όχημα τη γοητεία της φιλοσοφίας και του ανοιχτού πνεύματος. Οι δοκιμασίες και οι αλλαγές που υφίστανται οι χαρακτήρες τούς οδηγούν να αντιδράσουν διαφορετικά και να οδηγήσουν έτσι σε νέες αναζητήσεις και σκέψεις τον αναγνώστη αλλά και τους ίδιους.

Το κείμενο είναι μια ενδιαφέρουσα μυθιστορηματική καταγραφή και μια έξυπνη επαφή με το βάθος, την έκταση και το μέγεθος της φιλοσοφίας, σε τέτοιο βαθμό που από ένα σημείο και μετά δεν παρακολουθούσα τόσο φανατικά τις εξελίξεις όσο τις αφορμές για στοχασμούς, συζητήσεις και παρατηρήσεις. Είναι ένα εντελώς διαφορετικό μυθιστόρημα από έναν ξεχωριστό συγγραφέα που δοκιμάστηκε σε κάτι εντελώς πρωτότυπο για τη γραφή του και θα βρει τον δρόμο του ανάμεσα σε αναγνώστες που αγαπούν τέτοιου είδους ιστορίες.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%af-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%b9%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82/feed/ 0 «Μίλα μου για τον Μανόλη», του Allain Glykos, εκδ. Ωκεανίδα https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%af%ce%bb%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%bb%ce%b7-allain-glykos/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25af%25ce%25bb%25ce%25b1-%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bd-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%258c%25ce%25bb%25ce%25b7-allain-glykos https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%af%ce%bb%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%bb%ce%b7-allain-glykos/#respond Sat, 30 Jan 2021 20:21:51 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11203 Ο Μανόλης ζούσε στα Βουρλά της Μικράς Ασίας πριν από τον ξεριζωμό του 1922 και στη συνέχεια δούλεψε σε μεταξοϋφαντουργείο στην Αθήνα και στο τέλος εγκαταστάθηκε στο Μπορντό, όπου έκανε και οικογένεια. Τριάντα χρόνια αργότερα, ο γιος του ταξιδεύει στην Κρήτη να γνωρίσει τη θεία του, Ειρήνη, και την ξαδέλφη του, Βασιλεία, ώστε μέσα από τα λεγόμενά τους να γνωρίσει τον σιωπηρό πατέρα του και τη ζωή τους στα Βουρλά.

Βιβλίο Μίλα μου για το Μανώλη
Τίτλος πρωτοτύπου Manolis
Συγγραφέας Allain Glykos
Μεταφραστής Ελίνα Μαρμαρίδου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ωκεανίδα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το κείμενο δε με ενθουσίασε ιδιαίτερα, μάλλον επειδή είχα την προσδοκία να διαβάσω πολλά πράγματα για τα Βουρλά και αυτά φάνηκαν ελάχιστα μες στο βιβλίο. Η γραφή είναι ωραία, λιτή, σχεδόν δωρική, με ωραίες εκφράσεις και παρομοιώσεις και δείχνει τον αγώνα του ταξιδιώτη από τη μια να γνωρίσει την οικογένεια του πατέρα του και από την άλλη την ελληνική γλώσσα και κουλτούρα. Και ο δόλιος βρίσκεται στην Κρήτη, όπου ο πολιτισμός του νησιού είναι τελείως ξεχωριστός και ιδιαίτερος από τον γενικότερο ελληνικό και όπου οι διαφορές λύνονται «με τις γροθιές και τη ρακή». Κρητική προφορά, η ρακή, οι μαυροντυμένες γυναίκες, οι δύσκολες λέξεις, οι αρχαιολογικοί τόποι, η ελιά είναι στοιχεία που μαγεύουν τον γιο του Μανόλη. Η θεία Ειρήνη έχει άνοια, επομένως και εδώ έχουμε μια δυσκολία να καταλάβουμε και να μάθουμε τι συνέβη τότε στα Βουρλά και πώς ζούσαν. Θα το ξαναγράψω πως αυτό το κομμάτι σχεδόν δεν υπάρχει στο κείμενο: αποσπασματικές πληροφορίες για την καθημερινότητά τους τότε εκεί, χωρίς ιδιαίτερες λεπτομέρειες, ελάχιστα κομμάτια για τον ξεριζωμό και στην αρχή του βιβλίου συνοπτικά το ταξίδι του Μανόλη από τη Μικρά Ασία στη Γαλλία.

Το μυθιστόρημα είναι ένα καλό ψυχογράφημα και μια διαφορετική προσέγγιση πατέρα και γιου, καθώς και ένα ωραίο ταξιδιωτικό κείμενο για την Κρήτη της δεκαετίας του 1980, με χιουμοριστικές αλλά και ανθρωπιστικές παρατηρήσεις και σχόλια, που δίνουν ένα ωραίο σύνολο χαρακτήρων και τόπων. Η μετάφραση από το γαλλικό πρωτότυπο έγινε με τη συνεργασία του ίδιου του συγγραφέα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%af%ce%bb%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%bb%ce%b7-allain-glykos/feed/ 0 «Το μπαράκι του Τσάρλι», του Ηλία Φλωράκη, εκδ. Καστανιώτη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%cf%83%ce%ac%cf%81%ce%bb%ce%b9-%cf%86%ce%bb%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25bb%25ce%25b9-%25cf%2586%25ce%25bb%25cf%2589%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%cf%83%ce%ac%cf%81%ce%bb%ce%b9-%cf%86%ce%bb%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/#respond Wed, 27 Jan 2021 19:28:28 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=11007 Tο μπαράκι του Tσάρλι είναι το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Λεωφόρος. Mια πορεία ανθρώπων και μιας κουκουβάγιας μέσα από αυτοτελείς, σπονδυλωτές ιστορίες, με οδηγό το μαύρο χιούμορ και όχημα την ωμότητα. Kαταστάσεις που πηγάζουν από την καθημερινότητα, αλλά ξεφεύγουν προκλητικά σε μια προσπάθεια να κεντρίσουν και να ωθήσουν το μυαλό σε διαφορετικά μονοπάτια. Mια διαφορετική άποψη της ίδιας Λεωφόρου που βαδίζει ο καθένας. Iστορίες που λέγονται στο «Mπαράκι του Tσάρλι»: (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Το μπαράκι του Τσάρλι
Συγγραφέας Ηλίας Φλωράκης
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων / Τρόμου
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πρωτότυπο. Μεταφυσικό. Ανατριχιαστικό. Κάτι το διαφορετικό. Μου σηκώθηκε η τρίχα. Δεν ήξερα ότι μπορούσε κάποιος να γράψει έτσι. Τι να πω. Άναυδος. Μπράβο στον συγγραφέα!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%cf%83%ce%ac%cf%81%ce%bb%ce%b9-%cf%86%ce%bb%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Τι ωραίο πλιάτσικο!», του Jonathan Coe, εκδ. Πόλις https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b9-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%bf-%cf%80%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%bf-jonathan-coe/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b9-%25cf%2589%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25af%25ce%25bf-%25cf%2580%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ac%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf-jonathan-coe https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b9-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%bf-%cf%80%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%bf-jonathan-coe/#respond Sat, 09 Jan 2021 16:40:16 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10307 Τη Βρετανία που ανέδειξε τη Μάργκαρετ Θάτσερ ως σύμβολο ενός συλλογικού κακού χαρακτήρα, περιγράφει ο Κόου.
Το «Τι ωραίο πλιάτσικο!» περιλαμβάνει μια σειρά από βρετανικές εικόνες και στερεότυπα -για να τα παραμορφώσει και να τα εξωθήσει στο γελοίο: τις μεγάλες αριστοκρατικές οικογένειες που σπαράσσονται αναίμακτα (ή αιματηρά), τις εκκεντρικές γριές, τα στοιχειωμένα αρχοντικά, ολόκληρο το γκραν γκινιόλ της αστικής τάξης, σ΄ ένα βασίλειο κάθε άλλο παρά ενωμένο, (…) όπου «κατεστημένο» είναι η αδυσώπητη οικονομική εξουσία. (από το  οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Τι ωραίο πλιάτσικο!
Τίτλος πρωτοτύπου What a curve up!
Συγγραφέας Jonathan Coe
Μεταφραστής Τρισεύγενη Παπαϊωάννου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πόλις
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Έχουμε λοιπόν μια οικογένεια αριστοκρατική με πολλά μέλη και έναν συγγραφέα που αναλαμβάνει να γράψει τη βιογραφία τους. Στο τέλος θα δούμε γιατί επελέγη ο συγκεκριμένος συγγραφέας και τι τον ενώνει με αυτήν την οικογένεια. Ένα έξυπνο μυθιστόρημα, με ανατροπές και πλατειασμούς. Κάθε μέλος της οικογένειας εκπροσωπεί κι έναν παράγοντα της βρετανικής ζωής: κτηνοτροφία-σίτιση, οπλισμό, ελευθεροτυπία (ή χαζοτυπία), πολιτική… Εναλλαγές από μυθιστόρημα σε ιστορικό κείμενο, από πρώτο πρόσωπο σε τρίτο, όλα άριστα δομημένα στην προσωπογραφία της βρετανικής μεταπολεμικής κοινωνίας. Και στο τέλος το κοινωνικό μυθιστόρημα μετατρέπεται σε αστυνομικό γιατί όλα τα μέλη της οικογένειας δολοφονούνται από… ποιον; Ένα απίστευτο βιβλίο.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b9-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%bf-%cf%80%ce%bb%ce%b9%ce%ac%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%bf-jonathan-coe/feed/ 0 «Η συνάντηση», του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, εκδ. Ίνδικτος https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2583%25ce%25b7-%25ce%25ba%25cf%2589%25ce%25bd%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25b6%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25b9%25cf%258e%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82/#respond Sat, 02 Jan 2021 21:14:22 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9773 Τί μπορεί να συμβεί στην ψυχή ενός γηραιού κυρίου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, κάπου στην Aυστρία, όταν δέχεται πρόσκληση για συνάντηση από τη γυναίκα της ζωής του, ύστερα από σαράντα έξι χρόνια απομόνωσης και χωρισμού; Πώς θα αντιδράσει, και τι θα νοιώσει, βλέποντας πώς «η συνείδηση είναι ένας αντίπαλος ακαταπόνητος»; Όλα τούτα έχει να μας προσφέρει αυτή η συναρπαστική νουβέλα, που με την ξεχωριστή τεχνική της και τον αμείλικτο λόγο της καταφέρνει να γοητεύσει αυξάνοντας ολοένα την ένταση έως το τέλος του κειμένου. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Η συνάντηση
Συγγραφέας Κωνσταντίνος Τζαμιώτης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ίνδικτος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Συνοπτικό, ιδιαίτερο και ψυχαναλυτικό. Τελικά ο μυθιστορηματικός Τζαμιώτης κουράζει. Ενώ στις νουβέλες μιλάει τόσο όμορφα. Και με αυτό το βιβλίο διαπιστώνουμε ότι δεν έχει σημασία η ίδια η συνάντηση αλλά η προετοιμασία. Να βρεθείς αντιμέτωπος με τον εαυτό σου, με τις σκέψεις σου, με τα λάθη σου, με το παρελθόν σου. Για να αντέξεις τις συνέπειες. Πάλι η γνωστή αφήγηση γύρω από την καθημερινή λεπτομέρεια πραγμάτων και καταστάσεων αλλά εδώ δεν κουράζει, δεν προλαβαίνεις να κουραστείς.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%bc%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Συμπληγάδες», του Σαράντη Κρητικού, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%ce%ac%ce%b4%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25bb%25ce%25b7%25ce%25b3%25ce%25ac%25ce%25b4%25ce%25b5%25cf%2582-%25cf%2583%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25ba%25cf%2581%25ce%25b7%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25cf%258c%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%ce%ac%ce%b4%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82/#respond Tue, 29 Dec 2020 15:18:30 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9652 Ένας έρωτας. Πως ξεκινάει και πως εξελίσσεται ανάμεσα σε δύο δεκαεξάχρονα παιδιά. Στη Σύμη του 16ου αιώνα, οι συγκυρίες φέρνουν σε επαφή έναν Συμιακό με μία Tουρκάλα. O έρωτας που αναπτύσσεται, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εξαιτίας των διαφορετικών θρησκειών αλλά και των αντιλήψεων των δύο οικογενειών ―αντιλήψεις που λίγο απέχουν από τις σημερινές― και πως οι συγκυρίες πάλι τους δίνουν τη δυνατότητα να τις ξεπεράσουν. Ένα αισθηματικό μυθιστόρημα που διαβάζεται ευχάριστα από όλες τις ηλικίες. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Συμπληγάδες
Συγγραφέας Σαράντης Κρητικός
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τρυφερό και ρομαντικό. Απλό και καλογραμμένο. Κείμενο που ρέει, χωρίς ακρότητες και υπερβολές. Στη Σύμη του 15ου αιώνα ένα κομμάτι ξύλο ξεβράζεται στα Μπούζμπουρνου από την απέναντι Σύμη και το βρίσκει μια νεαρή Τουρκάλα. Με τη βοήθεια του Έλληνα βυρσοδέψη διαβάζει το ελληνικό όνομα που είναι σκαλισμένο πάνω και σκαλίζει κι αυτή το δικό της και το ξαναρίχνει στη θάλασσα. Έτσι ξεκινάει ένα ρομαντικό παιχνίδι ανάμεσα σε δυο νέα παιδιά, τα ονόματα γίνονται μηνύματα, τα μηνύματα έρωτας και ο έρωτας απελπισία. Αγωνία και ελπίδα, έρωτας και ρομάντσο, μια ιστορία που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει μια αξιόλογη τηλεοπτική σειρά. Διακριτική χρυσόσκονη σε μια ιστορία που επαναλαμβάνεται ακόμη και σήμερα ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικής αντίληψης, θρησκευτικών πεποιθήσεων, νοοτροπίας. Και νικητής βγαίνει πάντα ο έρωτας! Η μόνη μου αντίρρηση είναι οι λέξεις και η νοοτροπία που εκφράζουν, μιας κι έχουμε να κάνουμε με το έτος 1623, π. χ. η έκφραση «ρε» (έστω και χαϊδευτικά) υπήρχε από τότε; Δεν παύει παρ’ όλ’ αυτά να είναι ένα όμορφο κείμενο που σε ταξιδεύει ευχάριστα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%ce%ac%ce%b4%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82/feed/ 0 «Τα Παιδιά του Μεσονυκτίου», του Salman Rushdie, εκδ. Ψυχογιός https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%ce%bd%cf%85%ce%ba%cf%84%ce%af%ce%bf%cf%85-salman-rushdie/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25b1-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b9%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25ac-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25bc%25ce%25b5%25cf%2583%25ce%25bf%25ce%25bd%25cf%2585%25ce%25ba%25cf%2584%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2585-salman-rushdie https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%ce%bd%cf%85%ce%ba%cf%84%ce%af%ce%bf%cf%85-salman-rushdie/#respond Sat, 19 Dec 2020 18:25:25 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9392 Τα «Παιδιά του Μεσονυκτίου» είναι η ταυτόχρονη ιστορία γέννησης και ενηλικίωσης της Ινδίας και του πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος, Σαλίμ Σινάι, που γεννήθηκαν και οι δύο τα μεσάνυχτα της 15ης Αυγούστου 1947. Η μεν Ινδία ανεξαρτητοποιήθηκε και έπαψε η αγγλική κυριαρχία, ο δε Σινάι άρχισε να ζει και να μεγαλώνει σε μια χώρα γεμάτη αλλαγές, ταραχές και κοσμοϊστορικά γεγονότα, συν ότι είχε τη δύναμη της τηλεπάθειας και άκουγε τις εσωτερικές φωνές των γύρω του. Αυτές οι παράλληλες ζωές ξεδιπλώνονται σε ένα διαφορετικό ιστορικό και κοινωνικό μυθιστόρημα που είναι γεμάτο από χαρακτήρες, γεγονότα, σκηνές και περιστατικά  και γι’ αυτό απαιτεί την αμέριστη προσοχή του αναγνώστη.

Βιβλίο Τα Παιδιά του Μεσονυκτίου
Τίτλος πρωτοτύπου Midnight’s children
Συγγραφέας Salman Rushdie
Μεταφραστής Ρένα Χατχούτ
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μέσα από τις σελίδες του βραβευμένου με Best of the Booker και όχι μόνο μυθιστορήματος περνάνε χιλιάδες ήσσονος και μείζονος σημασίας περιστατικά που αντικαθρεφτίζουν είτε την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων της χώρας μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας του πρωταγωνιστή και γύρω από αυτό είτε τις σημαντικές ιστορικές αλλαγές όπως η απόσχιση του Πακιστάν από την Ινδία, τα προβλήματα και οι δυσκολίες ενός νεοσύστατου ανεξάρτητου κράτους (ένας Άγγλος μάλιστα φτάνει σε σημείο να κομπορρημονεί για τα καλά της αγγλοκρατίας: «Θα πρέπει να παραδεχτείτε πως δεν ήμαστε και τόσο κακοί! Σας φτιάξαμε δρόμους. Σχολεία, τρένα, είχατε κοινοβουλευτικό σύστημα, όλα τα πράγματα που άξιζαν τον κόπο. Το Τατζ Μαχάλ είχε αρχίσει να καταρρέει, μέχρι που ένας Εγγλέζος μπήκε στον κόπο να το φροντίσει», σελ. 161), ακόμη και η απελευθέρωση του Μπαγκλαντές! Η αφήγηση ξεκινάει από τη δεκαετία του 1940 και φτάνει ως αυτήν του 1970 και βρίθει κοινωνιολογικών, ανθρωπιστικών, ιστορικών, οικονομικών, πολιτιστικών και γλωσσικών στοιχείων. Η οικογένεια του αφηγητή δε ριζώνει σχεδόν πουθενά, «μας σπρώχνουν» όπως λέει χαρακτηριστικά ο παππούς Ααντάμ Αζίζ: Κασμίρ, Αμρίτσαρ, Δελχί, Καράτσι, Άγκρα, Νέο Δελχί και φυσικά Βομβάη, η οποία περιγράφεται από ιστορικής και γεωγραφικής άποψης με έναν ξεχωριστό και άκρως επιμορφωτικό τρόπο!

Νομίζω πως δεν έχει νόημα να αναλύσω το γενεαλογικό δέντρο του Σαλίμ Σινάι (όλα τα μέλη της οικογένειάς του αποτελούν εκπροσώπους της εκάστοτε ιστορικής, πολιτικής, κοινωνικής ή και πνευματικής περιόδου μέσα στην οποία δρουν) και βάσει του οποίου καταγράφεται το παρελθόν και το παρόν της οικογένειάς του. Ιστορίες μέσα στην ιστορία, ανατροπές, εξελίξεις, όμορφες και σκληρές στιγμές και χιλιάδες αφορμές για δεύτερες σκέψεις ή περαιτέρω διερεύνηση των γεγονότων που αποδίδονται κατά καιρούς τόσο παραστατικά! Ο κάθε αναγνώστης, έτοιμος και σίγουρος πως θα βυθιστεί σε μια διαφορετική αναγνωστική πρόκληση, θα βρει κάτι που θα τον συγκινήσει, θα τον συναρπάσει, θα τον παρασύρει, θα τον κατακτήσει, θα τον θυμώσει, θα τον πικράνει, θα τον διασκεδάσει. Από μεριάς μου θα ήθελα να εστιάσω στις αναφορές που γίνονται μέσα από κωμικοτραγικά ή συγκινητικά περιστατικά σε καταστάσεις και θέσφατα όπως:

-η σεμνότητα και η ταπεινότητα της γυναίκας που δεν πρέπει να κοιτάει τον άντρα κατάματα ή να κυκλοφορεί προκλητικά και αυτάρεσκα, κάτι που σταδιακά στις μέρες μας τείνει (;) να εκλείψει («-Πάψε πια να είσαι μια καλή κοπέλα από το Κασμίρ. Κοίταξε να γίνεις μια μοντέρνα Ινδή», σελ. 63).

-η αποκλειστική ευθύνη για την ανατροφή των παιδιών, τις σπουδές του κλπ. που αναλαμβάνει εξολοκλήρου ο πατέρας και κανένας άλλος

-οι δοξασίες, οι δεισιδαιμονίες και τα γιατροσόφια που άργησαν να εξαφανιστούν από τις οικογενειακές εστίες, όσο και αν η παραδοσιακή ιατρική κέρδιζε έδαφος (δεν είναι παράξενο που οι πρώτοι επαγγελματίες γιατροί δεν ήταν και τόσο καλοδεχούμενοι στα αστικά κέντρα και στις αγροτικές περιοχές).

Η ιστορία ξεδιπλώνεται σε δύο επίπεδα: από τη μια η οικογένεια του αφηγητή και πρωταγωνιστή και από την άλλη οι συνθήκες διαβίωσής του την ώρα που μεταγενέστερα γράφει αυτό το κείμενο (πώς κατέληξε, τι κάνει στο κειμενικό παρόν όσο αφηγείται το παρελθόν, γενική επισκόπηση των αλλαγών που βίωσε και που τώρα καταθέτει στα μάτια του αναγνώστη κλπ.). Αυτό που ξεχώρισα είναι το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός που αλάφρωναν κατά τόπους την παράθεση των γεγονότων ενώ η μυστηριώδης Πάντμα, οικονόμος, ερωμένη και φίλη του Σινάι, διέκοπτε τον ειρμό του για να εκφράσει απορίες όμοιες με αυτές που μου δημιουργούνταν εμένα εκείνη σχεδόν τη στιγμή («Μ’ αυτό το ρυθμό… θα περάσουν διακόσια χρόνια μέχρι να φτάσεις να μας πεις για τη γέννησή σου», σελ. 69, «Κοίτα να προχωρήσεις λίγο, γιατί θα πεθάνεις πριν καν γεννηθείς», σελ. 70 κλπ.) με χαρακτηριστικό λαϊκισμό και παραδειγματική θυμοσοφία! Μάλιστα, έσκασα στα γέλια όταν διάβασα την υπέροχη και περιεκτική λέξη «και-μετα-τισμός», δηλαδή τι θα γίνει παρακάτω! Όπως παραδέχεται ο Σινάι: «Δε σας ζητώ παρά να παραδεχτείτε το γεγονός (όπως το παραδέχτηκα κι ο ίδιος) ότι θα διαλυθώ τελικά σε (περίπου) εξακόσια τριάντα εκατομμύρια ανώνυμα και, αναγκαστικά, αμνήμονα μόρια σκόνης. Γι’ αυτό αποφάσισα να καταγράψω τις σκέψεις μου στο χαρτί, πριν τα ξεχάσω όλα (είμαστε έθνος ανθρώπων που ξεχνάνε)» (σελ. 68). Αυτό το συγγραφικό εύρημα γρήγορα αποσύρεται διακριτικά, αφήνοντας χώρο σε διαφορετικά υφολογικά πειράματα, οπότε δεν κούρασε.

Η μάνα του Σαλίμ, Αμίνα, παντρεύτηκε τον Αχμέντ Σινάι κι απέκτησαν τον Σαλίμ και την Τζαμίλα ή «Μπρούντζινη Μαϊμού»! Ο γιος τους όμως ανήκει στα Παιδιά του Μεσονυκτίου και γι’ αυτό είναι ξεχωριστός, σχεδόν ευλογημένος: «Κατά τη διάρκεια της πρώτης ώρας της 15ης Αυγούστου 1947 -ανάμεσα στα μεσάνυχτα και στη μία το πρωί- όχι λιγότερο από χίλια και ένα παιδιά γεννήθηκαν μέσα στα σύνορα του βρεφικού κυρίαρχου κράτους της Ινδίας… Αυτό που έκανε το γεγονός αξιοσημείωτο… ήταν η φύση των παιδιών αυτών, το καθένα από τα οποία -εξαιτίας κάποιου αλλόκοτου βιολογικού φαινομένου ή ίσως χάρη σε κάποια υπερφυσική παρέμβαση της στιγμής ή τελικά ίσως από απλή σύμπτωση… ήταν προικισμένο με χαρακτηριστικά, ταλέντα ή ικανότητες που μπορούν να περιγραφούν μόνον ως θαυματουργά» (σελ. 317-318).

Προς Θεού, το μυθιστόρημα δεν έχει να κάνει με το υπερφυσικό και υπεράνθρωπο σύμπαν της Marvel ή της DC Comics, αντιθέτως, καταγράφει αυτό το υπερφυσικό χάρισμα μέσα από απόλυτα φυσιολογικές και άκρως ρεαλιστικές συνθήκες διαβίωσης, ειδικά σε μια φτωχή χώρα όπως η Ινδία, οπότε παρελαύνουν μπρος στα μάτια του αναγνώστη οι ακραίες συνθήκες φτώχειας, οι απροσπέλαστες κοινωνικές κάστες, τα ιστορικά μνημεία, οι σχέσεις του κράτους με τους γείτονές του αλλά και η διαστρωμάτωση, η χάραξη πενταετούς πλάνου ανάπτυξης και πολλά άλλα. Δεν είναι τυχαίο που τα Παιδιά του Μεσονυκτίου είναι 581 στο σύνολο, όσοι δηλαδή και οι βουλευτές του πρώτου κοινοβουλίου της Ινδίας και επέζησαν σε σύνολο 1001 (όσες και οι νύχτες της Χαλιμάς)[1]! Γιατί λοιπόν τονίστηκε αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, πώς και πόσο θα κυριαρχήσει στην ιστορία και πώς θα επηρεάσει την προσωπικότητα του Σινάι αλλά και την πλοκή είναι ερωτήματα που θα αφήσω στον αναγνώστη να ανακαλύψει μόνος του την απάντησή τους ενώ ενδόμυχα θα αναρωτιέται για την πραγματική σημασία αρκετών συμβολισμών που θα ξεπετάγονται κατά τόπους!

Ο Σαλμάν Ρούσντι, μέσα από τα λόγια του αφηγητή, αγκαλιάζει όλον τον κόσμο και δεν παίρνει το μέρος κανενός, ειδικά όταν αφορά πολέμους, αποσχίσεις, εμφυλίους κλπ. Η γλαφυρότητά του μάλιστα φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη όταν καλείται να περιγράψει εκτεταμένα τη δυστυχία, τη μιζέρια και την απίστευτη φτώχεια που επικρατούσε σε δρόμους μακριά από τις κεντρικές περιοχές των μεγάλων πόλεων ή όταν θέλει να φωτίσει ανθρώπους που έχουν κληθεί από γεννησιμιού τους να παίξουν ρόλο κομπάρσου στην ίδια τους τη ζωή: «Ήταν είκοσι ενός χρόνων, διανοητικά καθυστερημένη, σ’ ένα μόνιμο άναρθρο παραλήρημα, προϊόν απανωτών αιμομιξιών στο συγγενικό της περιβάλλον, αλλά μέσα στο μυαλό μου ήταν όμορφη γιατί δεν είχε χάσει τα χαρίσματα με τα οποία γεννιέται κάθε μωρό και τα οποία διαβρώνει σιγά σιγά η ζωή» (σελ. 215).

«Τα Παιδιά του Μεσονυκτίου» είναι ένα δικαίως πλειστάκις βραβευμένο μυθιστόρημα, ο καθρέφτης μιας χώρας κι ενός ανθρώπου, δυο κομμάτια που αλληλοεπικαλύπτονται και αλληλοσυμπληρώνονται αρμονικά, αξεχώριστα και συναρπαστικά, όπως μόνο μια μεγάλη και ταλαντούχα πένα γνωρίζει να το κάνει. Είναι ένα βιβλίο που εκτυλίσσεται αργά και ίσως λόγω του πλούσιου ιστορικού και μυθολογικού υπόβαθρου τα περισσότερα στοιχεία του να θεωρούνται ξένα ως προς την ελληνική αναγνωστική κοινότητα ή πολλοί συμβολισμοί ή παιχνίδια με τις λέξεις και τις έννοιες να μη γίνονται αντιληπτά, παρ’ όλ’ αυτά είναι ένα κείμενο που αξίζει κανείς να το ανακαλύψει και να αφεθεί σε μια από τις λαμπρότερες εκφάνσεις μαγικού ρεαλισμού που αποτελεί σημείο αναφοράς για πολλά χρόνια.

[1] Midnight’s children: a readers guide, Norbert Schurer, New York: Continuum, 2004, σελ. 42

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%ce%bd%cf%85%ce%ba%cf%84%ce%af%ce%bf%cf%85-salman-rushdie/feed/ 0 «Περίπατος φαντασμάτων», της Marianne MacDonald, εκδ. Καστανιώτη https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd-marianne-macdonald/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b5%25cf%2581%25ce%25af%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2586%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2584%25cf%2589%25ce%25bd-marianne-macdonald https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd-marianne-macdonald/#respond Sat, 12 Dec 2020 20:48:03 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9126 Επιστρέφοντας ένα βράδυ στο σπίτι, που βρίσκεται επάνω από το βιβλιοπωλείο της, η Διδώ Χόαρ βρίσκει αναίσθητο στο κατώφλι τον ηλικιωμένο Τομ Ας, έναν από τους πιο εκκεντρικούς πελάτες της. Ωστόσο, από τη στιγμή που οδηγεί τον Τομ Ας στο νοσοκομείο, η Διδώ μπαίνει άθελά της στον λαβύρινθο της μυστηριώδους ζωής του. O Τομ παίρνει μόνος του εξιτήριο, για να επανεμφανισθεί αργότερα και να της χαρίσει ένα αρχαίο κόσμημα. Άραγε η επιστροφή του έχει κάποια σχέση με το γεγονός ότι αυτός και ο πατέρας της Διδώς, ο Βαρνάβας, συνταξιούχος καθηγητής, είχαν εργαστεί μαζί στην Υπηρεσία Πληροφοριών κατά τη διάρκεια του πολέμου; Όμως, το μεγαλύτερο ερώτημα απ’ όλα είναι για ποιον λόγο θα ήθελε να δολοφονήσει κανείς αυτόν τον μισότρελο γέροντα; (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Περίπατος φαντασμάτων
Τίτλος πρωτοτύπου Ghost walk
Συγγραφέας Marianne MacDonald
Μεταφραστής Τόνια Κοβαλένκο
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια όμορφη συναρπαστική ιστορία. Της λείπει όμως το σασπένς και οι ανατροπές. Μου άρεσε το σαρκαστικό χιούμορ της πρωταγωνίστριας όμως δεν υπήρχε καμία έκπληξη. Θα χαρακτήριζα την αφήγηση μονοδιάστατη. Όμως δεν ήταν καθόλου βαρετό. Αξίζει να το ανακαλύψουν κι άλλοι.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd-marianne-macdonald/feed/ 0 «Άντε γεια», της Γιοβάννας, εκδ. Πατάκη https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%bf%ce%b2%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b1/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b5-%25ce%25b3%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25bf%25ce%25b2%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25bd%25ce%25b1 https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%bf%ce%b2%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b1/#respond Sat, 21 Nov 2020 16:27:29 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8373 Άντε γεια. Άντε γεια σου έρωτα. Τον έρωτα που τον έζησε παρά μόνο στις φαντασιώσεις της η Μαρίνα. Η Μαρίνα των πενήντα εφτά χρόνων, των ογδόντα κιλών, των τεσσάρων παιδιών, των δυο εγγονιών και του άντρα της, που μύριζε κιμά και αδιαφορία. Η Μαρίνα και η κάθε Μαρίνα που πηγαίνει στη λαϊκή και γυρίζει στο σπίτι της σέρνοντας το καρότσι της, ξεχειλισμένο από ζαρζαβατικά, κούραση και ανεκπλήρωτα όνειρα. Τα όνειρα δεν είναι τσάμπα. Και μάλιστα εκείνα, τα έξω από τον καιρό τους, πανάκριβα είναι. Όταν το κατάλαβα η Μαρία τα πουλιά της ομορφιάς, πουλιά της ζωής, στραφταλίζανε στον ήλιο φεύγοντας. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Άντε γεια
Συγγραφέας Γιοβάννα
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πατάκης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ανάμεσα στο αίσθημα του καθήκοντος προς την οικογένεια και στην επιθυμία για ζωή, παίζεται μια σιωπηλή τραγωδία. Καταπληκτική αφήγηση, ζωηρός ρυθμός, λογοτεχνικά ίχνη. Το πρώτο βιβλίο της Γιοβάννας που είχε κερδίσει τον διαγωνισμό των εκδόσεων Bell για νέους συγγραφείς. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Η Μαρίνα, κεντρική ηρωίδα του έργου, σε ένα ξέσπασμα οργής και απελπισίας, που θα την οδηγήσει στην επανάσταση. Το δράμα της είναι το δράμα εκατοντάδων γυναικών της γενιάς της και της εποχής της. Αντίκρυ της στέκονται τα τρία νεαρά παιδιά της κι οι φίλοι τους, παιδιά της γενιάς τους, με τα μηχανάκια και τις ντισκοτέκ, την ανεργία και την έλλειψη προσανατολισμού. Ανάμεσα στις δυο γενιές το χάσμα αγεφύρωτο, οι αντιθέσεις τεράστιες.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από τη σελίδα της Κιβωτού Πειραιά στο facebook.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%bf%ce%b2%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b1/feed/ 0 «Αίτηση για τηλέφωνο», του Andrea Camilleri, εκδ. Ωκεανίδα https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%ad%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%bf-andrea-camilleri/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25af%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2583%25ce%25b7-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bb%25ce%25ad%25cf%2586%25cf%2589%25ce%25bd%25ce%25bf-andrea-camilleri https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%ad%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%bf-andrea-camilleri/#respond Fri, 20 Nov 2020 22:05:44 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8365 «Την άνοιξη του 1995 βρήκα στο σπίτι, ανάμεσα σε παλιά χαρτιά, ένα υπουργικό διάταγμα για την παραχώρηση μιας προσωπικής τηλεφωνικής γραμμής. Το έγγραφο συνεπαγόταν ένα τόσο πυκνό δίκτυο γραφειοκρατικών και διοικητικών διατυπώσεων, ώστε ένιωσα αμέσως την επιθυμία να γράψω μια φανταστική ιστορία πάνω σ’ αυτό το θέμα». Με βάση τα πραγματικά αυτά γεγονότα, από τη φαντασία και την εκπληκτική σατιρική πένα του διάσημου Ιταλού συγγραφέα βγήκε ένα ακόμα τρισχαριτωμένο μυθιστόρημα, από τα καλύτερά του, που έχει ήδη μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Σ’ αυτό ζωντανεύει και διακωμωδείται η ζωή στη Σικελία στις αρχές του 20ού αιώνα. Πίσω από την εφιαλτική γραφειοκρατία για την παραχώρηση της γραμμής κρύβονται καταχρήσεις, σκανδαλώδεις εύνοιες, διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, ξεδιάντροπες πελατειακές σχέσεις πολιτικών και ψηφοφόρων, εκλογικά τερτίπια, ερωτικές βρωμοδουλειές… Ένα βιβλίο με άφθονο γέλιο, αλλά και βαθύ κοινωνικό υπόβαθρο. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Αίτηση για τηλέφωνο
Τίτλος πρωτοτύπου La concessione del telefono
Συγγραφέας Andrea Camilleri
Μεταφραστής Μάρα Ευθυμίου
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Ωκεανίδα (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα πολύ διασκεδαστικό βιβλίο, με πρωτότυπη γραφή. Δεν υπάρχει συνεχής ροή λογοτεχνικού κειμένου αλλά επίσημα έγγραφα, άρθρα εφημερίδων και κάποιοι διάλογοι των πρωταγωνιστών. Απολαυστικό, το διάβασα σε μια μέρα. Πώς ξεκινάει μια απλή αίτηση για τηλέφωνο να καταλήξει σε συνωμοσία κατά της Σικελίας!! Αποκάλυψη ο πραγματικός λόγος που ήθελε να μπει τηλέφωνο στο σπίτι του ο πρωταγωνιστής.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%ad%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%bf-andrea-camilleri/feed/ 0