1998 – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Wed, 18 Oct 2023 14:58:00 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.8 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg 1998 – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Τάλως: ο τρόμος που ήρθε απ’ το χθες», του Στυλιανού Μωυσείδη, εκδ. Εκάτη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ac%ce%bb%cf%89%cf%82-%ce%bf-%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%bc%cf%89%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25ac%25ce%25bb%25cf%2589%25cf%2582-%25ce%25bf-%25cf%2584%25cf%2581%25cf%258c%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2584%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%258c%25cf%2582-%25ce%25bc%25cf%2589%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25b4%25ce%25b7%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ac%ce%bb%cf%89%cf%82-%ce%bf-%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%bc%cf%89%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/#respond Fri, 08 Jan 2021 17:05:24 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10262 Ένα καλογραμμένο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας που δε σε πείθει με τίποτα ότι το έγραψε Έλληνας! Αγωνία, ανατροπές, love story, σασπένς, θύματα και κίνδυνος κι όλα αυτά πλεγμένα με αποσπάσματα από αρχαίους συγγραφείς και κομμάτια του μύθου και της μυθολογίας. Μια βόμβα απελευθερώνει ραδιενέργεια που δίνει ζωή ξανά στον Τάλω κι αρχίζει τις περιπολίες του γύρω από την Κρήτη, προστατεύοντάς την από τους εχθρούς. Παράλληλα με το σήμερα έχουμε μυθοπλαστικά δοσμένη την ιστορία του Τάλω: πώς τον έφτιαξε ο Ήφαιστος, πώς κολύμπησε ως την Κρήτη για να υποταγεί στον Μίνω, πώς προστάτευε με τη φωτιά και τη ρίψη λίθων από τους εισβολείς, πώς λύσσαξε η ανικανοποίητη ερωτικά Καλυψώ να του κάνει έρωτα (από τα αγαπημένα μου κεφάλαια), πώς νίκησαν οι Αργοναύτες τον Τάλω, ανακαλύπτοντας την τρύπα από όπου χύθηκε η ιχώρ (το υγρό που έδινε ζωή στον Τάλω). Μάλιστα, ο συγγραφέας υπονοεί ότι η ιχώρ είχε ραδιενεργά κατάλοιπα, που επηρέασαν τη Μήδεια όταν αλείφτηκε με αυτό, επιδιώκοντας την αθανασία αλλά σάλεψαν τα λογικά της, οδηγώντας την αργότερα στο έγκλημα.

Βιβλίο Τάλως: ο τρόμος που ήρθε απ’ το χθες
Συγγραφέας Στυλιανός Μωυσείδης
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Εκάτη (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στη σύγχρονη εποχή, ο Μάικλ Τζόρνταν (ΕΝΤΟΝΗ ένσταση για την επιλογή του ονόματος του πρωταγωνιστή, αφού μου  θυμίζει κάποιον άλλον και δεν μπορώ να τον αντιμετωπίσω σοβαρά) και η Έθελ βρίσκονται μπροστά στον αρχαίο γίγαντα και ψάχνουν τρόπο να σώσουν την Κρήτη. Από τα πιο ωραία ζευγάρια που έχω διαβάσει, κρύβουν τόσο έντονα το πάθος τους ένεκα εγωισμού που παραμερίζουν το καθήκον τους για να… συνευρεθούν, ακόμη και μπροστά στις κάμερες!! Αμερικανοί, ΝΑΤΟ, βάσεις στη Σούδα, Έλληνες αξιωματικοί στρατού και χωροφυλακής, στενόμυαλοι αλλά και ευρύνοες, αποκρυσταλλώνουν μια εικόνα για την ελληνική ηγεσία, υπαρκτή ακόμη και σήμερα! Ο Τζόρνταν, βασισμένος σε αρχαίες πηγές, καταστρώνει ένα σχέδιο εξόντωσης αντίστοιχο με της Μήδειας, που είχε σαγηνεύσει τον Τάλω με τα κάλλη της και τον πλησίασε για να τον εξουδετερώσει. Έτσι πείθει την Έθελ να κάνει το ίδιο. Εκτυλίσσονται σκηνές στυλ Κινγκ Κονγκ αλλά το τέλος φτάνει αισιόδοξο αν και αρκετά αγωνιώδες.

Μπορεί σαν υπόθεση να φαίνεται παρατραβηγμένη και η γραφή απλοϊκή, αλλά πρόκειται για ένα έξυπνο ελληνικό έργο επιστημονικής φαντασίας, με δεμένη πλοκή, αληθοφάνεια και πιστότητα και καθόλου προχειρογραμμένο. Οι επιμέρους υποθέσεις (οι ψαράδες που ανασύρουν τον Τάλω, τα λυκόπουλα με την κατασκήνωση, ο θαυματοποιός που καταπίνει φωτιές και τόσα άλλα) δίνουν μια πολύ καλή εικόνα για τον τόπο και την εποχή που εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα. Κι επιπλέον η μινωική εποχή και ο Μίνως αναπαριστάνονται με πολύ όμορφο και έξυπνο τρόπο. Και το καλύτερο είναι το μήνυμα που αφήνει για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας: χρειάζεται μέτρο, προσοχή και σύνεση στη χρήση της, αλλιώς μπορεί να εξελιχθεί σε φοβερό όπλο κατά της ανθρωπότητας.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%ac%ce%bb%cf%89%cf%82-%ce%bf-%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%bc%cf%89%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82/feed/ 0 «Σιγά… η θεία Λένα κοιμάται», της Ελίνας Αφεντάκη, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25b8%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25b1-%25ce%25bb%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25b9%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25b9-%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b1%25cf%2586%25ce%25b5%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25ac%25ce%25ba%25ce%25b7 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7/#respond Tue, 29 Dec 2020 15:25:35 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9656 Άλλο ένα διαμαντάκι στο κολιέ των εκδόσεων Τσουκάτου. Δεν μπορώ να το πω αποκλειστικά νουβέλες ή διηγήματα. Πιο πολύ σε αποσπάσματα ημερολογίου μου κάνει, μιας και η συγγραφέας μας ξετυλίγει αποσπάσματα από τη ζωή της (κατά πάσαν πιθανότητα), μας δείχνει ανθρώπους που τη σημάδεψαν, τα αισθήματα που την ταλάνισαν ώσπου να μεγαλώσει (κι εξακολουθούν να την ταλανίζουν), τον πρώτο της έρωτα, τα παιδικά της χρόνια στην Τήνο. Εξαιρετική γραφή, γυναικεία μυστικά, αλήθειες διαχρονικές και πικρές, μεταφορές και παρομοιώσεις, ένας λογοτεχνικός κόσμος που πρέπει να τον ζήσετε!

Βιβλίο Σιγά… η θεία Λένα κοιμάται
Συγγραφέας Ελίνα Αφεντάκη
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Από αποσπάσματα τι να πρωτοδιαλέξω (είναι που είναι μικρό το βιβλίο, φοβάμαι μην το μεταγράψω ολόκληρο εδώ):

«Οι παιδικές φιλίες σαν τα πουλιά. Όμορφα αποδημητικά που δεν ξαναγύρισαν ποτέ κι άλλοτε πάλι περιστέρια που μεγάλωσαν στην αυλή μας» (σελ. 15).

«Οι πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη έμπαιναν πάντα κρατώντας αγκαζέ τις αντιπαθητικές ξαδέλφες τους: τις τελευταίες μέρες των διακοπών μας. Τι στενοχώρια ήταν εκείνη….Ένα ετοιμοθάνατο καλοκαίρι μοιάζει με μοχθηρό σκατόγερο, αυτό ξέρω να πω εγώ!» (σελ. 21).

«Ο ήλιος πάντα ξέρει…Γι’ αυτό και σκύβει πιότερο πάνω από τον αδέσποτο σπόρο» (σελ. 33).

«Χωρίς να διαθέτω την τεχνική, νομίζω πως εκείνο το βράδυ χόρεψα πολύ όμορφα. Ίσως γιατί είχα ένα σώμα καινούργιο κι ένα μεράκι παλιό, τα εργαλεία δηλαδή» (σελ. 48).

«Τέλος πάντων, το κοινό κριτήριο λέει πως με τον Αντώνη πέρασα μια καλή ζωή. Εγώ λέω πως ο Αντώνης υπήρξε ένας αποτυχημένος μάγειρας, αφού ποτέ μα ποτέ δεν έριξε μια σταγόνα λάδι στη φωτιά μου» (σελ. 49).

«Ο καύσωνας απ’ έξω σα ζητιάνος να εκλιπαρεί να μπει χτυπώντας με το μαύρο του νύχι» (σελ. 53).

«Αυτή η παράνομη σχέση που οι ρίζες της είναι χωμένες βαθιά στο παρελθόν έχει ένα μέλλον κοντό σα σπιρτόξυλο» (σελ. 57).

«Δεν πλησιάζω την τηλεόραση παρά μόνο για να ακουμπήσω πάνω κανά βάζο. Τώρα μη μου πείτε πως αυτή η σαβούρα ωφελεί και σε τίποτ’ άλλο! Να ενημερώνεσαι, λέει. Γιατί; Ο περισσότερος κόσμος αγοράζει εφημερίδα και βλέπει τις ειδήσεις των οκτώμισι. Ε, όλο και κάτι θα πιάσει τ\’ αφτί μου αν συμβεί τίποτα σοβαρό» (σελ. 67).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7/feed/ 0 «Παλιές αγάπες στις κορνίζες», της Λιάνας Πουρνάρα, εκδ. Πλοηγός https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%bd%ce%af%ce%b6%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%ac%cf%81%ce%b1/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ad%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25b3%25ce%25ac%25cf%2580%25ce%25b5%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b9%25cf%2582-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25b6%25ce%25b5%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25bd%25ce%25ac%25cf%2581%25ce%25b1 https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%bd%ce%af%ce%b6%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%ac%cf%81%ce%b1/#respond Sat, 05 Dec 2020 09:09:53 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8941 Αγάπες, όνειρα, έρωτες, κρυφοί καημοί, ανεκπλήρωτοι πόθοι, αγαπημένα πρόσωπα, ξυπόλητα νιάτα, φλύαρες γειτονιές και ξεθωριασμένα χαμόγελα, μας κοιτάνε από τις κορνίζες, μαρτυρίες για όσα άλλαξαν, για όσα πέρασαν κι αποξεχάστηκαν και όσα ρήμαξε ο χρόνος. Φωτογραφίες σε άσπρο και μαύρο φόντο. Η Αργυρούλα τη μέρα του γάμου της μεσ’ στ’ άσπρα, τα μοναδικά στη μαύρη ζωή της… Το βελουδένιο πρόσωπο της Κρινιώς με δύο λαχταριστά λακάκια στα μάγουλα, λίγο πριν τ’ αφανίσει το βιτριόλι… Η Πολυξένη στα δεκάξι της με δύο πλεξούδες ν’ αγγίζουν το χώμα. Όσα ζήσαμε, όσα ονειρευτήκαμε, όσα αγγίξαμε και δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε, όσα βιαστήκαμε ν’ απαρνηθούμε μες στην προσμονή του καλύτερου. Όλες στις κορνίζες σε απόσταση ασφαλείας ν’ απαλύνουν τον πόνο ν’ αυγαταίνουν τη νοσταλγία! (απ’ το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Παλιές αγάπες στις κορνίζες
Συγγραφέας Λιάνα Πουρνάρα
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Πλοηγός (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πολύ χαίρομαι να ανακαλύπτω άγνωστα βιβλιαράκια που θέλουν κάτι κι αυτά να πουν στο κοινό, σ’ ένα κοινό τυφλωμένο από τις λίστες best-seller. Ανακαλύψτε το, αξίζει! Προσωπικές αναμνήσεις της συγγραφέως από το χωριό της στην Ήπειρο, χωρίς να αναφέρεται καθόλου στην εαυτό της ή στην οικογένειά της, παρά μόνο ελάχιστα στο τελευταίο κεφάλαιο, μόνο και μόνο για να μας κάνει κι εμάς να συγκινηθούμε με έναν τρυφερό επίλογο. Ηθογραφίες των κατοίκων του χωριού, γάμοι από συμφέροντα, ματωμένο σεντόνι και προίκα, «το χωριό είναι μικρό δεν τα σηκώνει αυτά», δουλειά στο χωράφι από νύχτα σε νύχτα, ο δωσίλογος του χωριού, ο φόβος του κομουνισμού ακόμη παρών ύστερα από τόσα χρόνια, αντιπρόσωποι του βασιλιά που έρχονται να βαφτίσουν το 12ο παιδί, βιτριόλι στα μούτρα της σπιτωμένης γκόμενας από το τίμιο στεφάνι, δράμα και λύση, έλεος και φόβος, τα παιδιά στην αλάνα και να μην μαζεύονται με τίποτα, τα νυχτέρια, τα σούσουρα και τα κουτσομπολιά, οι κρυφές ιστορίες κάθε σπιτιού που μόνο κρυφές δεν είναι. Και τόσα μα τόσα άλλα ξεπετάγονται σε αυτό το μεστό βιβλίο με γλώσσα ιδιωματική αλλά όχι κουραστική ή ξεπερασμένη, μη σου πω και ποιητική σε πολλά σημεία.

Τρυφερές (;) αναμνήσεις από τη βιοπάλη, ο άντρας στα χωράφια ή στο καφενείο ανάλογα το ριζικό της νύφης, τα παιδιά αμολυτά στους δρόμους, μια μικροκοινωνία ξεχασμένη σήμερα στις πόλεις. Δεν παύεις να αναρωτιέσαι τι σκέφτονταν αυτοί οι άνθρωποι, τι ένιωθαν πραγματικά, πώς τα έφερναν βόλτα μόνο με στενοχώριες και πίκρες, δηλαδή μια πολύ ωραία μικροκοινωνία με τα πάνω της και τα κάτω της, χωρίς όμως να καταντά γελοία παρόλα τα τραγικά και άτοπα και κάπου κάπου αστεία φερσίματα των χωριανών, σε αυτό έχει δοθεί πολύ μεγάλη προσοχή, τα γεγονότα δίνονται όπως είναι και τα λόγια εκφράζονται όπως τότε.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«…ο Θανασάκης τη σάπιζε στο ξύλο και της έσπερνε παιδιά σε τέτοιο συνδυασμό, που οι γείτονες μπέρδευαν τους βόγγους» (σελ. 12).

«Στα ξένα ο ήλιος αργούσε να φανεί και πολλές φορές χάνονταν ολότελα, όπως χάνονταν οι φίλοι, οι γνωστοί και τα όνειρα μέσα στη φάμπρικα. Και κείνη η ελπίδα που χουχούλιαζε στον τόπο της σαν πουλί στην παλάμη, κουράστηκε να καρτερά και πέταξε, κουράστηκε κι εκείνη να ελπίζει…» (σελ. 142).

«-Βαγγελιώώώώ…-Ναι, μάνα…-Νέκρα, πανάθεμά σε στραβούλιακα, δεν το βλέπεις μωρή το μαξούμ’ που λάκισε στο δρόμο;-Βαγγελιώώώώ… Πού στον αφανισμό πήγες;-Εδώ μάνα. -Μάνα και κόριζα κι ακόμα να φανείς; Τσακίδια, σύμπα τη φωτιά…ειδεμή ζωντανή θα τη φαρμακώσετε την πουλάδα!»¨(σελ. 149, παιδαγωγικές μέθοδοι που ακολουθεί κι ο Πιαζέ!!!!).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%bd%ce%af%ce%b6%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%ac%cf%81%ce%b1/feed/ 0 «Το παραμύθι της Έλλης», της Ελίνας Γαληνού, εκδ. Αρσενίδη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%bf%cf%8d/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25bc%25cf%258d%25ce%25b8%25ce%25b9-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25b7%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%258d https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%bf%cf%8d/#respond Fri, 04 Dec 2020 22:01:02 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8926 Η ιστορία μας βασίζεται σε ένα απλό μύθο. Μπορεί κανείς να πει ότι είναι κοινός όπως άλλωστε κοινή είναι και η μοίρα όλων των ανθρώπων κι ας αγωνιζόμαστε συνεχώς να αποδείξουμε το αντίθετο. Το γράψιμο, μου ελευθερώνει τη σκέψη και με φτάνει πιο γρήγορα από κάθε άλλο μέσο στο σκοπό μου. Όταν κανείς νιώσει ότι μπόρεσε να κατακτήσει κάτι, αισθάνεται δυνατός και γεμάτος. Πόσο μάλλον όταν αυτό το “κάτι” βρίσκεται μέσα του και απλά το ανακαλύπτει, διαβάζοντας το δικό του παραμύθι. Γιατί είναι αλήθεια πως όσο κι αν μεγαλώσει ο άνθρωπος τα παραμύθια παραμένουν μαγικά…

Βιβλίο Το παραμύθι της Έλλης
Συγγραφέας Ελίνα Γαληνού
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Αρσενίδης (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τρυφερό και ρομαντικό. Χωρίς να έχει κάτι το ιδιαίτερο ή ξεχωριστό, σε παρασέρνει το στιλ και η αφήγηση. Ένα κορίτσι μεγαλώνει και γεμίζει όνειρα και προσδοκίες. Βλέπουμε τις πρώτες της αναμνήσεις, τα σχολικά της χρόνια και τη δύσκολη επιλογή του επαγγελματικού προσανατολισμού. Καλογραμμένο αλλά ελλείπει φιλολογικής επιμέλειας και δυστυχώς είναι γεμάτο λάθη ορθογραφικά. Δεν έχει τέλος και μάλλον αυτό το κάνει πιο όμορφο. Αξίζει όμως μια ανάγνωση. Για τρυφερές και ρομαντικές ψυχές.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%bf%cf%8d/feed/ 0 «Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα», του Νίκου Τσιφόρου, εκδ. Ερμής https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b3%ce%ba%ce%b5%ce%bb%ce%b1-%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25bc%25cf%258d%25ce%25b8%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2580%25ce%25af%25cf%2583%25cf%2589-%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c-%25ce%25ba%25ce%25ac%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25b1-%25cf%2584%25cf%2583%25ce%25b9%25cf%2586%25cf%258c%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b3%ce%ba%ce%b5%ce%bb%ce%b1-%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%82/#respond Fri, 04 Dec 2020 20:38:11 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8878 «Άλλοι πάνε, άλλοι έρχονται. Kόσμος, δρομολόγια. Eλπίδες… Όξω το φθινόπωρο λέει τραγούδια, βορεινά… Mέσα λένε παραμύθια… Aπό τη ζωή δηλαδή. Tη δικιά τους. -Πώς έγινε; -Nα, ήτουνε… Kόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη. -Ήτουνε… Άνθρωποι. Kαι ιστορίες. Mέσα από τον δικό τους τον κόσμο. Tον άλλονε. Tον εκτός νόμου… Tον εκτός ημών των τιμίων… Παραμύθια… Tρίχες… Έτσι τα λένε. Όπως γίνανε… Παραμύθια πίσω απ’ τα κάγκελα». (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα
Συγγραφέας Νίκος Τσιφόρος
Κατηγορία Χιούμορ / Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Ερμής
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ευθυμογραφήματα μικρά, 2-3 σελίδες το καθένα, εύθυμα σφηνάκια να γελάς μες στο τρόλεϋ και να κοιτάν οι συνεπιβάτες ενοχλημένοι, ίσως από τη φασαρία που προκαλείς, ίσως από τη ζήλια τους που’ χει να σκάσει χειλάκι από τα πρώτα τους κουπεπέ. Εύκολο, εύπεπτο, εύθυμο, ευθύβολο. Ρίχνουμε μια τεθλιμμένη ματιά πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, όπου για να περάσει η ώρα λένε ιστορίες, γιατί μπήκαν, πότε θα βγουν κλπ. Ιστορίες άτυχες, ιστορίες εξ ανάγκης, ιστορίες μικροκλοπών, απατεωνιών, ακόμη και φόνων. Στις 8 από τις 10 περιπτώσεις, οι μάγκες την πατάνε ένεκα το γκομενάκι. Φέρε άντρα μου, φέρνει ο άντρας της, πάνε τα λεφτά, πάμε στη ρεμούλα τώρα, να τα κονομήσουμε. Απ’ ό,τι κατάλαβα, οι ιστορίες διαδραματίζονται από τη δεκαετία του 1930 έως και την εποχή που γράφει ο Τσιφόρος, οπότε αναπαρίστανται μπροστά μας τα ήθη και τα έθιμα της κοινωνίας, τα μέρη της Ομόνοιας όπου συχνάζουν οι μάγκες και τα καραγκιοζάκια τους, πειραγμένα ζάρια, όλος ο υπόκοσμος δηλώνει το παρόν. Το μόνο μείον η γλώσσα του Τσιφόρου, μάγκικη, με διαλέκτους περίεργες, ουχί καθημερινές, ουχί 21ου αιώνα κι ίσως δυσκολευτούν κάποιοι. Από την άλλη ίσως αυτό αποτελεί κι άλλον έναν λόγο χαμόγελου.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b3%ce%ba%ce%b5%ce%bb%ce%b1-%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%82/feed/ 0 «Παράδεισος», της Toni Morrison, εκδ. Παπαδόπουλος https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%82-toni-morrison/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25b4%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2583%25ce%25bf%25cf%2582-toni-morrison https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%82-toni-morrison/#respond Thu, 03 Dec 2020 17:58:17 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8810 Αχ, τι να γράψω για την Toni Morrison. Για τον κόσμο της, τα κείμενά της, τις απόψεις της, τη γλώσσα της, το στυλ της. Και μόνο ότι διαβάζω για δεύτερη φορά την «Αγάπη» φτάνει για να καταλάβετε πόσο μου αρέσει αυτή η συγγραφέας. Να ξέρετε ότι όσο όμορφα, λογοτεχνικά, ποιητικά γράφει τόσο δύσκολο είναι να την παρακολουθήσεις. Έχει πολλά πισωγυρίσματα, παίρνει την καθημερινότητα των δεκαετιών 1960 και 1970, όπου κορυφώθηκε το κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα υπέρ των μαύρων, και την κάνει απτή, καθημερινή, άμεση. Όμως, το σύνολο που αποκομίζει ο αναγνώστης είναι απλώς εξαίρετο. Ένα παζλ που στην αρχή η εικόνα σού φαίνεται στριφνή, δύσκολη, πολυ-επίπεδη, όταν όμως αρχίζουν να μπαίνουν τα κομμάτια στη θέση τους θέλεις αμέσως να φτιάξεις και το επόμενο παζλ.

Βιβλίο Παράδεισος
Τίτλος πρωτοτύπου Paradise
Συγγραφέας Toni Morrison
Μεταφραστής Κατερίνα Σχινά
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Νεφέλη (εξαντλημένο στον εκδότη)
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Toni Morrison είναι έγχρωμη συγγραφέας. Και ο κόσμος της είναι οι έγχρωμοι, οι δύσκολες συνθήκες τους, η καταπίεση, η επανάσταση, τα ίσια δικαιώματα και πάνω από όλα είναι η γυναίκα. Δυστυχώς, κάτι που ξενίζει εμένα, πάντα θα υπάρχει κάτι μεταφυσικό στο γραπτό της, κάποια πτυχή της ιστορίας θα έχει σχέση με τον άλλο κόσμο ή στο γραπτό της θα δίνεται κάποια λύση όχι με τη λογική που βλέπει ο μέσος άνθρωπος το σύμπαν. Έτσι κι εδώ, έχουμε την ιστορία του Χέιβεν (πριν τον Β΄ Παγκόσμιο) ή Ρούμπι (μετά τον πόλεμο), μιας μικρής κωμόπολης (;) που ζει κι αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της εκδίωξης των εγχρώμων από περιοχές λευκών. Η περιοχή κατοικείται, αναπτύσσεται, μεγαλώνει, επεκτείνεται (τόσο που οι κεντρικοί δρόμοι παίρνουν τα ονόματα των τεσσάρων ευαγγελιστών Λουκά, Ματθαίου, Ιωάννη, Μάρκου). Ο κόσμος πάει στην Εκκλησία τις Κυριακές, είναι αυστηροί προτεστάντες και απεχθάνονται κάθε τι που θα ανατρέψει τη ρουτίνα τους και τα πιστεύω τους στη Βίβλο.

Η πρώην βίλα και νυν Μοναστήρι είναι μακριά από το Ρούμπι. Κι όμως, οι γυναίκες που το κατοικούν μπαίνουν στη ζωή των αντρών της κοινωνίας και τους αναστατώνουν, χωρίς να έχουν αυτόν τον σκοπό. Σιγά σιγά και μεθοδικά γνωρίζουμε τις γυναίκες που μένουν στο Μοναστήρι (κάτι σα σχολείο οικότροφων) και τον κόσμο που απαρτίζει το Ρούμπι, από το παρελθόν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970, οπότε και οι άντρες παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και εισβάλλουν στο Μοναστήρι με όπλα για να σκοτώσουν τις γυναίκες. Γνωρίζουμε κάθε μία γυναίκα (κάθε κεφάλαιο έχει το όνομα της κάθε κοπέλας), πώς ήρθε στον κόσμο, ποια τα πιστεύω της, γιατί κατέφυγε στο Μοναστήρι, τι κάνει εκεί, πώς μπλέχτηκε με τον κόσμο του Ρούμπι. Ένας σφιχτοδεμένος ιστός περιβάλλει το πιστό ποίμνιο και το τέλος θα είναι ριζικό, βίαιο, απότομο.

Η μεταφράστρια στο επίμετρο υποστηρίζει ότι το βιβλίο κλείνει την τριλογία περί αγάπης που ξεκίνησε με τη μητρική αγάπη στο Αγάπη και συνέχισε με την έντονη, παθιασμένη αγάπη στο Τζαζ. Εδώ έχουμε την αγάπη για το Θεό. Εντύπωση μου έκανε η Πατρίτσια Μπεστ, δασκάλα της κωμόπολης, που καταγράφει την ιστορία της πόλης κι έρχεται πολύ κοντά σε ορισμένα μυστικά που δεν πρέπει να δουν το φως του ήλιου!

Όσοι ξεκινάτε το διάβασμα τώρα, αφήστε την Toni Morrison για αργότερα. Όσοι έχετε απαιτήσεις και θέλετε κάτι διαφορετικό και προκλητικό για τη σκέψη σας, ξεκινήστε τώρα με αυτό το βιβλίο!

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το palaiokinimatopoleio.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%cf%82-toni-morrison/feed/ 0 «Το άρωμα του ονείρου», του Tom Robbins, εκδ. Αίολος https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%bf%cf%85-tom-robbins/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ac%25cf%2581%25cf%2589%25ce%25bc%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25af%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2585-tom-robbins https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%bf%cf%85-tom-robbins/#respond Sun, 15 Nov 2020 16:33:22 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8184 Και ναι, ήρθε η στιγμή που διάβασα Tom Robbins. Μου άρεσε πολύ. Διέκρινα πολλά και πίσω από τις γραμμές και πέρα από τις γραμμές. Είναι ένας συγγραφέας με κάποιες μεγαλοσχηματικές μεταφορές και κάποιο χιούμορ απέναντι στην ιστορία του. Αλλά ταυτόχρονα με δυνατές λογοτεχνικές στιγμές και μια ιστορία που σε παρασύρει και δεν βιάζεται να αποκαλύψει τα μυστικά της.

Βιβλίο Το άρωμα του ονείρου
Τίτλος πρωτοτύπου Jitterbug Perfume
Συγγραφέας Tom Robbins
Μεταφραστής Γιάννης Κωστόπουλος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Αίολος
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

ΜΗΝ το ξεκινήσετε από το τέλος (γιατί η τελευταία σελίδα-κεφάλαιο σε βάζει σε πειρασμό να το διαβάσεις και διαβάζεις για το πατζάρι που είναι το πιο ισχυρό ζαρζαβατικό και βγαίνει στα κόπρανα -με το μπαρδόν- όπως είναι, νικητής και κάτι τέτοια και στράβωσα αλλά μετά το έπιασα από την αρχή). Τι έχουμε λοιπόν; Έναν αρχηγό άγριας, βαρβαρικής φυλής κάπου στη Βοημία, που δε θέλει να πεθάνει και να γεράσει (όχι από φόβο αλλά θεωρεί ότι ο θάνατος είναι εγωιστής και παρεμβαίνει όποτε του γουστάρει ενώ αυτός θέλει ο Χάρος να τον συμβουλευτεί πρώτα!).

Όταν έρχεται η ώρα του να πεθάνει γιατί η φυλή βρήκε μια άσπρη τρίχα στο κεφάλι του και τους σκοτώνουν τους αρχηγούς πριν γεράσουν έχοντας την ψευδαίσθηση ότι σκοτώνοντάς τους πριν γεράσουν διατηρείται ακμαία και η φυλή, το σκάει. Στις περιπλανήσεις του συναντιέται με μια κλειστή κάστα ασκητών που του διδάσκουν ασκήσεις μακροζωίας (αν αφήσεις τον εαυτό σου να γεράσει μόνο τότε γερνάς, κι αυτό είναι ολόσωστο ακόμη και σήμερα) και μια Ινδή χήρα που το έσκασε από την πυρά του συζύγου της. Μαζί μυούνται στα μυστικά της μακροζωίας και μεγαλώνουν μαζί με τον κόσμο μας! Γνωρίζουν την Αρκαδία του Πάνα (ο οποίος στην εποχή μας έχει αρχίσει να εξασθενίζει εξαιτίας της εκκλησίας που αφόρισε την ωμότητα και λαγνεία των οπαδών του, εξοβελισμός δηλαδή του έρωτα από την καθημερινή ζωή ενός καλού χριστιανού) και του κάνουν παρέα.

Μεγαλώνουν και μεγαλώνουν και δεν γερνάνε ποτέ. Για να μην κινήσουν υποψίες κάθε 20 χρόνια μετακομίζουν (Αρκαδία, Κωνσταντινούπολη και Βυζάντιο, Παρίσι και μεσαίωνας, Ντεκάρτ κλπ.). Και καταλήγουν στη Νέα Υόρκη. Εν τω μεταξύ η χήρα Ινδή θέλει να φτιάξει ένα άρωμα μοναδικό για αυτούς τους δυο, αν χαθούν να αναγνωρίσει ο ένας τον άλλον από αυτό το μοναδικό άρωμα. Παράλληλα στη σημερινή εποχή αρωματοβιομηχανίες αλληλοκατασκοπεύονται για να φτιάξουν ένα μοναδικό άρωμα. Και μέσα σε όλον αυτόν τον κυκεώνα οι ιστορίες ενώνονται, οι ήρωες συναντιούνται και η πλοκή παίρνει απρόσμενη τροπή. Απίθανο κείμενο, ανατρεπτική και καθηλωτική ιστορία, παρομοιώσεις και μεταφορές, φιλοσοφίες για τον θάνατο, μαθαίνουμε γιατί πραγματικά εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι (μετάβαση από την ερπετοειδή συνείδηση στην εγκεφαλική!!!), φιλοσοφικά ρεύματα και κινήματα, ανθρώπινες στιγμές, η ολοσχερής εξαφάνιση του έρωτα στην εποχή μας (μια εποχή γρήγορη, βιαστική, ανούσια και απαιτητική). Πραγματικά όλοι οι αναγνώστες κάτι θα βρουν σε αυτό το βιβλίο που θα τους τραβήξει. Ένα καλειδοσκόπιο εννοιών, περιπετειών και εικόνων που μόνο ο Tom Robbins θα μπορούσε να γράψει.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Δίχως εκείνο το πάπλωμα από σύννεφα που έκανε συνήθως τον ουρανό του Σηάτλ να μοιάζει με τυρί φέτα που είχε συρθεί κάμποσα χιλιόμετρα πίσω από καμιόνι φορτωμένο με τσιμέντο, η πόλη, για πρώτη φορά στην ιστορία, θα είχε μια ανεμπόδιστη θέα ενός από τα πιο μυστηριακά φαινόμενα της φύσης» (σελ. 72) (εδώ η μεταφορά είναι από τις πιο ακραίες που έχω διαβάσει κι όμως διασκεδαστική).

«Η υψηλότερη λειτουργία του έρωτα αντικαθρεφτίζεται στο γεγονός ότι κάνει τον αγαπημένο μας μια μοναδική και αναντικατάστατη ύπαρξη. Παρ’ όλ’ αυτά, οι ερωτευμένοι εξακολουθούν να τσακώνονται. Πολύ συχνά τσακώνονται μόνο και μόνο για να ξαναφορτίσουν την ατμόσφαιρα ανάμεσά τους, για να ζωηρέψουν τον τόνο της σχέσης τους. Για να προκληθεί ένας τέτοιος καβγάς, συνήθως ανασύρεται από το μπαούλο το ιδρωμένο κιμονό της ζηλοτυπίας, αν και εξίσου καλή θα ήταν οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία…» (σελ. 166).

«Αν η μυρωδιά που ξεχύνεται από μια φρεσκοανοιγμένη κυψέλη είναι τόσο οικεία που μας θυμίζει με κάποιο αίσθημα ντροπής κάποια δική μας μυρωδιά (ρωτήστε έναν οποιονδήποτε ευαίσθητο μελισσοκόμο), το ίδιο συμβαίνει και με τη γύρη του πατζαριού. Έχει κάτι πολύ προσωπικό και πολύ αρχέγονο…Αλλά η γύρη του πατζαριού είναι μέλι στο τετράγωνο, βασιλικός πολτός στον κύβο, νέκταρ στη νιοστή δύναμη» (σελ. 226).

Οι σελίδες 383-393 είναι αρκετά βαριές (φιλοσοφία γαρ) είναι όμως και πολύ πρωτότυπες στη σύλληψή τους για την εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη!!!

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%bf%cf%85-tom-robbins/feed/ 0 «Όταν το τρένο φεύγει…», του Παύλου Ανδριά, εκδ. Βιβλιοεκδοτική https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%86%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%b5%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%ac%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%258c%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd-%25cf%2584%25ce%25bf-%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25ad%25ce%25bd%25ce%25bf-%25cf%2586%25ce%25b5%25cf%258d%25ce%25b3%25ce%25b5%25ce%25b9-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%258d%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b4%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25ac%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%86%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%b5%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%ac%cf%82/#respond Thu, 29 Oct 2020 20:03:41 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=7735 Όταν το τρένο φεύγει για το τελευταίο νυχτερινό δρομολόγιο, ο σταθμός ερημώνει και τα φώτα χαμηλώνουν. Ο Παύλος εργάζεται στο καφενείο του σταθμού για τα προς το ζην. Δεν μπορεί να φανταστεί πόσο θα αλλάξει η ζωή του. Σε εκείνο το σημείο, εκείνες τις ώρες, η ζωή βγάζει τη μάσκα της και ξαπλώνει θρασύδειλα γυμνή μπροστά του. Θα αντέξει τη γύμνια της; Πώς θα χειριστεί τις ποικίλες δύσκολες καταστάσεις που του παρουσιάζονται;

Βιβλίο Όταν το τρένο φεύγει…
Συγγραφέας Παύλος Ανδριάς
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Βιβλιοεκδοτική
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ένα υπέροχο, σκληρό και δυνατό κείμενο για αυτά που συμβαίνουν όταν εμείς κοιμόμαστε ή διασκεδάζουμε. Κάπου μες στην πόλη, κάποιοι έχουν ανάγκη από ζεστασιά, συντροφιά, χρήματα, έναν καλό λόγο, ακόμη και βοήθεια. Και δεν υπάρχουν πάντα πρόθυμοι και καλοσυνάτοι άνθρωποι αλλά κακοποιά στοιχεία που παρασιτούν απομυζώντας την ικμάδα του άλλου. Αυτούς τους χαρακτήρες συστήνει ο κύριος Ανδριάς στην πρώτη του συγγραφική απόπειρα, φυσιογνωμίες που θα συναντήσουμε καιρό αργότερα να εμφανίζονται ακόμη πιο καλογραμμένες και αληθινές στο νέο του μυθιστόρημα, την «Άννα». Νονοί της νύχτας, πόρνες, ομοφυλόφιλοι, μπράβοι, φαντάροι, ξεχασμένες κοπέλες που δεν πρόλαβαν το τελευταίο τρένο, αίμα και χρήμα, ιδρώτας και απλυσιά, λαχτάρα για έναν ζεστό καφέ που θα κρατήσει παρέα ως το ξημέρωμα….

Παραστατικότατες σκηνές, αληθινοί χαρακτήρες, πραγματικές καταστάσεις, γρήγοροι και καθημερινοί διάλογοι, κινηματογραφικός ρυθμός σε ένα ημιφωτισμένο σκηνικό, το «Όταν το τρένο φεύγει» είναι ένα σύνολο ιστοριών και μια δεμένη πλοκή που θα συγκινήσει και θα προβληματίσει.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%86%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%b5%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%ac%cf%82/feed/ 0 «Η κυρία του Τοπ Καπί», του Jean Bell, εκδ. Λιβάνη https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%80-%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%af-jean-bell/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25ba%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2580-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25af-jean-bell https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%80-%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%af-jean-bell/#respond Sun, 23 Aug 2020 19:45:20 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6479 H Kοσέμ, που αιχμαλωτίστηκε το 1603 από τους Tούρκους, ήταν μόνο δεκατεσσάρων ετών όταν πουλήθηκε στο Σεράι του Tοπ Kαπί. H ομορφιά της αλλά και το ανυπότακτο πνεύμα της την έκαναν να ξεχωρίζει από τις εκατοντάδες γυναίκες του χαρεμιού. O σουλτάνος Aχμέτ A’, που την ερωτεύτηκε παράφορα, έχτισε προς τιμήν της το Mπλε Tέμενος. Bαλιδέ σουλτάνα στα τριάντα τέσσερα χρόνια της, πιο ισχυρή πίσω από τα πέπλα της απ’ όσο υπήρξαν οι ερωμένες των βασιλιάδων της Γαλλίας, η Kοσέμ ανέτρεψε τα έθιμα του Iσλάμ. Περιγράφοντας το γεμάτο αισθησιασμό και ωμότητα τρόπο ζωής της οθωμανικής δυναστείας του 17ου αιώνα, ο Zαν Mπελ αποδίδει φόρο τιμής σε αυτή τη σύγχρονη του Λουδοβίκου IΓ’, που άλλοι λάτρεψαν και άλλοι μίσησαν και της οποίας η μοίρα μοιάζει να έχει βγει από τις Xίλιες και Mία Nύχτες. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Η κυρία του Τοπ Καπί
Τίτλος πρωτοτύπου La dame de Topkapi 
Συγγραφέας Jean Bell
Μεταφραστής Άγγελος Φιλιππάτος
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Λιβάνης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Με τίποτα! Κι όταν λέμε με τίποτα, το εννοώ! Σαφώς πιο καλογραμμένο από τη «Χουρέμ» (Χριστέ μου) αλλά από τη μια να έχω να διαβάσω άλλες 565 σελίδες για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, για άλλη μια πανέξυπνη γυναίκα που κατάφερε να γίνει Πρώτη Κυρία της εποχής ενώ ο όγκος των αδιάβαστων βιβλίων ανεβαίνει και από την άλλη να κάθομαι να διαβάζω για τη Χρυσοποίκιλτη Σελήνη, την Άλικη Χαρά, τον (ναι, τον) Άλμα της Ελαφίνας, τη Βασανισμένη Καρδιά, την Ψυχή χωρίς Ανάπαυση, την Ημέρα των Στεναγμών, λες και διαβάζω για την Ποκαχόντας, μόνο γέλια μου προκάλεσε και δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω. Ναι, δεν αμφισβητώ ότι το βιβλίο είναι ιστορικά τεκμηριωμένο (έχει και βιβλιογραφία στο τέλος) αλλά μάλλον έχει κακή μετάφραση (η τουρκική γλώσσα είναι πολύ ποιητική αλλά αν μεταφραστεί στην ελληνική ακούγεται το λιγότερο γελοία αν δεν αποδοθεί σωστά), οπότε τα φιλιά μου και καλό κουράγιο στον επόμενο αναγνώστη!

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από την ομάδα του facebook Bookaholic Thoughts Fever.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%80-%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%af-jean-bell/feed/ 0 «Η Λέσχη Δουμάς ή Η σκιά του Ρισελιέ», του Arturo Perez-Reverte, εκδ. Πατάκη https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ad%cf%83%cf%87%ce%b7-%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%ac%cf%82-arturo-perez-reverte/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25bb%25ce%25ad%25cf%2583%25cf%2587%25ce%25b7-%25ce%25b4%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2582-arturo-perez-reverte https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ad%cf%83%cf%87%ce%b7-%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%ac%cf%82-arturo-perez-reverte/#respond Sun, 02 Aug 2020 12:24:59 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5843 Μπορεί ένα βιβλίο να γίνει αντικείμενο αστυνομικής έρευνας σαν να επρόκειτο για ένα έγκλημα, με ίχνη στις σελίδες του, στις γκραβούρες του και στα διακριτικά της εκτύπωσής του; Ο Λούκας Κόρσο, ένας μισθοφόρος της βιβλιοφιλίας, κυνηγός βιβλίων για λογαριασμό άλλων, πρέπει να βρει την απάντηση όταν αναλαμβάνει μια διπλή αποστολή από τους πελάτες του: να εξακριβώσει τη γνησιότητα ενός χειρόγραφου κεφαλαίου των “Τριών Σωματοφυλάκων” και να λύσει το αίνιγμα ενός παράξενου βιβλίου, που κάηκε το 1667 μαζί με τον άνθρωπο που το τύπωσε. Η έρευνα αυτή θα τον οδηγήσει στα αρχεία της Ιερής Εξέτασης, σε απαγορευμένα βιβλία, σε σκονισμένα ράφια βιβλιοπωλείων και στις εκλεκτές βιβλιοθήκες φημισμένων συλλεκτών. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο  Η Λέσχη Δουμάς ή Η σκιά του Ρισελιέ
Τίτλος πρωτοτύπου El club Dumas
Συγγραφέας Arturo Perez-Reverte
Μεταφραστής Δημήτρης Δημουλάς
Κατηγορία Περιπέτεια
Εκδότης Πατάκης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Προσοχή, η παρουσίαση μπορεί να περιέχει SPOILERS =)

Ομολογώ ότι αυτό το βιβλίο με προβλημάτισε πολύ. Πάρα πολύ. Έχουμε τον Λούκας Κόρσο, κυνηγό βιβλίων για λογαριασμό άλλων, ο οποίος αναλαμβάνει διπλή αποστολή: να εξακριβώσει τη γνησιότητα ενός χειρογράφου του Αλέξανδρου Δουμά πατρός (τέσσερις σελίδες από τους Τρεις Σωματοφύλακες) και να εξακριβώσει ποιο από τα τρία αντίτυπα του Βιβλίου των Εννέα Πορτών του Βασιλείου των Σκιών είναι πλαστό ή αν είναι όλα αυθεντικά. Για το χειρόγραφο ο Κόρσο απευθύνθηκε στον λογοτέχνη και λόγιο επιστήμονα-φιλόλογο Μπόρις Μπάλκαν, που αφηγείται και την ιστορία. Τις Εννέα Πύλες τού τις ανέθεσε ο βιβλιόφιλος και βιβλιοπώλης Βάρο Μπόρχα. Το βιβλίο το τύπωσε ο Αριστείδης Τόρκια το 1666 στη Βενετία και έχει 9 γκραβούρες (ανάτυπα από παλαιότερη έκδοση του Delomelanicon, ενός βιβλίου-μύθος στον κύκλο των συλλεκτών βιβλίων σχετικών με απόκρυφες επιστήμες, μιας και ήταν, για να το πω απλά ,το Ευαγγέλιο γραμμένο από τον Σατανά). Τέλος πάντων, οι γκραβούρες από τις 9 Πύλες έχουν τον μαγικό τρόπο να καλέσουν τον Σατανά. Ο Κόρσο ξεκινά την αποστολή του: τα άλλα δύο αντίτυπα είναι σε Σίντρα (Πορτογαλία) και Παρίσι. Έτσι, κατά την πορεία της ανάγνωσης ξετυλίγονται δύο χωριστές ιστορίες: η ιστορία της δημιουργίας των Τριών Σωματοφυλάκων και οι περιπέτειες του αιρετικού και απαγορευμένου βιβλίου Οι Εννέα Πύλες.

Ως προς το πρώτο σκέλος, μαθαίνουμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ για τον Δουμά, την ερωτική του ζωή, τις επιφυλλίδες που δημοσίευε σε συνέχειες και που αργότερα κυκλοφόρησαν ως αυτοτελή βιβλία (οι Τρεις Σωματοφύλακες, Μετά είκοσι έτη, Ο υποκόμης της Βραζελόνης -η τριλογία των Τριών Σωματοφυλάκων δηλαδή-, ο Κόμης Μοντεχρίστο κ. π. ά., μέχρι και πλήρη και αναλυτικό κατάλογο σε ποιες εφημερίδες κυκλοφόρησαν και από πότε ως πότε σε επιφυλλίδες όλα αυτά τα κείμενα). Ακόμη, έχουμε  ταυτοποίηση των μυθιστορηματικών προσώπων με την πραγματικότητα, δηλαδή από ποια πρόσωπα εμπνεύστηκε ο Δουμάς, ποια τα πραγματικά τους ονόματα και η πραγματική τους δράση. Έχουμε ακόμη και φωτογραφίες του Δουμά, σκίτσα από τις ιστορίες του, που παραλληλίζουν τη δράση με αυτήν στο μυθιστόρημα του Perez-Reverte. Ακόμη αποκαλύπτεται σε όσους δεν ξέρουν ότι ο Δουμάς συνεργαζόταν με τον Αύγουστο Μακέ, ο οποίος του υπέβαλλε μια αρχική πλοκή για κάθε μυθιστόρημά του κι ο Δουμάς, με το ταλέντο του και την ικανότητά του έδινε πνοή, τρισδιάστατη αφήγηση, πλαστικότητα στους ήρωες των έργων του. Αυτό οδήγησε αργότερα και σε νομικές διενέξεις για την πατρότητα των κειμένων που αποδίδονται στον Δουμά: ανήκαν στον Μακέ ή στον Δουμά; Κι όλα αυτά τελειώνουν την 1η Δευτέρα του Απριλίου στο Μεγκ, ακριβώς όπως ξεκινάει δηλαδή το μυθιστόρημα των 3 Σωματοφυλάκων! Ο Μπάλκαν τυχαία έπεσε πάνω στα χειρόγραφα των Τριών Σωματοφυλάκων, τα οποία, αν και μετά τη δημοσίευσή τους συνήθως πετάγονταν, αφού είχαν ήδη στοιχειοθετηθεί στην εφημερίδα, φαίνεται κάποιος εκδότης κατά λάθος ή σκόπιμα τα κράτησε. Έτσι ο Μπάλκαν, μιας και τα χειρόγραφα έχουν τις σημειώσεις και του Μακέ και του Δουμά, αντί να επιφέρει ένα σκάνδαλο που θα διαβρώσει για πάντα την πατρότητα των έργων του Δουμά, στηριγμένος σε αυτά τα κεφάλαια, δημιούργησε μια λέσχη Δουμάς, που συγκεντρώνεται μια φορά το χρόνο στο Μεγκ! Έλα όμως που ένας εκδότης, από εκδίκηση που ο Μπάλκαν ανακάλυψε ότι γράφει επιφυλλίδες πατώντας στα ίχνη της νοοτροπίας της εποχής του Δουμά (και κάπου κάπου, ακόμη χειρότερα, ξεπατικώνοντας αποσπάσματα από κείμενα τέτοιου είδους), πουλάει τις 4 σελίδες που έχει στην κατοχή του και αυτοκτονεί!

Πάμε τώρα στις 9 Πόρτες. Ο Κόρσο συναντιέται με τους άλλους δύο συλλέκτες που έχουν τα άλλα γνωστά αντίτυπα του βιβλίου και τα αντιπαραβάλλει. Έκπληκτος, διαπιστώνει ότι υπάρχουν διαφορές στις γκραβούρες! Μικρολεπτομέρειες που κάνουν τις γκραβούρες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους! Επιπλέον σε κάποιες υπάρχει η υπογραφή του τυπογράφου Τόρκια και σε άλλες η υπογραφή LF, κάτι που βοηθάει στη φήμη ότι αυτές τις εικόνες τις έφτιαξε ο Εωσφόρος (Lucifer)! Γιατί όμως οι διαφορές; Και γιατί δεν διαφέρουν όλες στα ίδια σημεία; Το συμπέρασμα είναι ένα: και τα τρία βιβλία μαζί (ειδικά οι γκραβούρες τους) καλούν τον Εωσφόρο, τα κρυπτογραφημένα λατινικά κείμενα των εικόνων μαζί συνδυασμένα και με συγκεκριμένο τρόπο αποκαλύπτουν την αλήθεια. Σε αυτό το σκέλος της ιστορίας διαβάζουμε πάρα πολλά για τα βιβλία, για τη συντήρησή τους, για την κατασκευή τους, την τυπογραφία, πλήθος τυπογραφικοί και βιβλιολογικοί όροι, αξίες και δεσίματα παλαιών εκδόσεων. Ο αναγνώστης συμμετέχει στο παιχνίδι, μιας και παρατίθενται και οι 9 γκραβούρες στο βιβλίο με τη σειρά τους. Εδώ να σημειώσω ότι ο Τόρκια και τα έργα που τύπωσε, ακόμη και το Ντελομελάνικον, είναι μη υπαρκτά, καθαρά φανταστικά στοιχεία που επινόησε ο συγγραφέας για να βοηθήσουν στην πλοκή του έργου του.

Έχω ένα σημαντικό ερώτημα: γιατί να μπλεχτούν αυτές οι δύο υποθέσεις; Κάλλιστα θα μπορούσαν να στηρίξουν δύο διαφορετικά βιβλία, με τα σχετικά τρεναρίσματα, επιπλοκές και ανατροπές. Γιατί αυτό το συνονθύλευμα; Πραγματικά στο τέλος πονοκεφάλιασα περισσότερο παρά ενθουσιάστηκα. Έκπληκτος ανακάλυψα ότι το βιβλίο γυρίστηκε και ταινία το 1999, με τίτλο «Η Ένατη Πύλη» και την είδα, μπας και ξεμπερδευτώ. Ο σκηνοθέτης Ρόμαν Πολάνσκι πέταξε τελείως το σκέλος του Δουμά και κράτησε μόνο αυτό του παγανιστικού βιβλίου και καλά έκανε. Λοιπόν το μυθιστόρημα είναι καλογραμμένο αλλά μπερδεμένο, έχει ανατροπές, αγωνίες, φόνους, μυστήρια και ταξίδια ανά την Ευρώπη αλλά οι δύο παράλληλες ιστορίες περισσότερο συγχύζουν παρά βοηθάνε τον αναγνώστη.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ad%cf%83%cf%87%ce%b7-%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%ac%cf%82-arturo-perez-reverte/feed/ 0