«Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα», του Γιάννη Ξανθούλη, εκδ. Καστανιώτη

Πάνος Τουρλής — Sun, 16 Aug 2020 16:05:11 +0000

Ένα από τα πρώτα βιβλία του Γιάννη Ξανθούλη, που εμένα μου είχε ξεφύγει (κυκλοφόρησε το 1984 και επανεκδόθηκε το 2009). Σε γενικές γραμμές μου άρεσε αλλά αυτό το επίμονο σουρεαλιστικό στοιχείο στα κείμενα του Ξανθούλη με ξενερώνει απίστευτα! Στο βιβλίο ο αφηγητής (ο συγγραφέας;) μας περιγράφει το εφηβικό του καλοκαίρι του 1962 στη Θράκη. Τότε που εγκαταστάθηκε νοικάρισσα στο δωμάτιο του πατρικού του η δασκάλα Ντάλια Βεντάλια και ξύπνησε τα αντρικά του αισθήματα.

Βιβλίο Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα
Συγγραφέας Γιάννης Ξανθούλης
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η γνωστή, γνώριμη γραφή του Ξανθούλη που σε άλλους αρέσει και σε άλλους όχι. Σε ένα τελείως κουλό οικογενειακό σπίτι, όπου η μάνα αυτοκτόνησε πηδώντας στον ασβέστη, ο αδερφός του αφηγητή κι η σύντροφός του Ροδόπη (το θέτω κομψά) κάνουν έρωτα καθημερινώς και θορυβωδώς, η θεία Αλκιβιάδα μεγαλώνει το στερνοπούλι της οικογένειας, ο θείος Μπατίστας, γνωστός σε όλη την οικογένεια ότι του αρέσουν «τα ξινά», ερωτοτροπεί με την άλλη πλευρά της πόλης και πέφτει θύμα των ερωτικών του προτιμήσεων και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και την Ντάλια Βεντάλια και τον μαύρο της μινιόν πάνθηρα Ντε Γκωλ (στην ουσία ένα μαύρο ψωρόγατο). Και η κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική Ελλάδα δεν αφήνει ανεπηρέαστο τον αφηγητή.

Ο φίλος του ο Θοδωρής είναι το αποκούμπι του και σε αυτόν εκμυστηρεύεται αισθήματα, όνειρα, ελπίδες, απογοητεύσεις, μαζί σκέφτονται, μαζί κολυμπάνε, μαζί επιστρέφουν το φθινόπωρο στο σχολείο. Και το καλοκαίρι χάθηκε στο χειμώνα, όπως η ζωή χάνεται μες στην αιωνιότητα και μας μένει ο λόγος για να διασώζουμε ό,τι πολύτιμο φυλάττουμε στο σεντούκι των αναμνήσεών μας.

Αναμνήσεις ξανά λοιπόν, μια ελάχιστη δόση έρωτα μεταξύ των αδερφών, πολιτιστικό και κοινωνικό υπόβαθρο, ομοφυλοφυλία, γενικά ό,τι συντηρεί τον κόσμο του Ξανθούλη σε ένα από τα πρώτα του κείμενα που ακροβατεί περίτεχνα ανάμεσα στα βιβλία που μου άρεσαν και σε αυτά που δε μου άρεσαν.

«Ο θησαυρός του Ξέρξη», του Νάνου Βαλαωρίτη, εκδ. Άγκυρα

Πάνος Τουρλής — Sat, 13 Jun 2020 08:08:07 +0000

Ένα μυθιστόρημα περιπέτειας και συμβολισμού. Τα τέσσερα τμήματα παρουσιάζουν πρόσωπα αντίστοιχα, αλλά και αντιφατικά. Το πρόβλημα της ταυτότητας του ποιοι είμαστε αληθινά και ποιοι θα μπορούσαμε να είμαστε, προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Η αναζήτηση ενός θρυλικού θησαυρού του Βασιλιά Ξέρξη θαμμένου κάπου στους λόφους δυτικά των Αθηνών είχε απασχολήσει τα πρόσωπα του προηγούμενου μυθιστορήματος του Νάνου Βαλαωρίτη, «Απ’ τα Κόκκαλα βγαλμένη», όπου τα κόκκαλα είναι τα ρητά των Ελλήνων που προκαλούν την αφήγηση. Στον «Θησαυρό του Ξέρξη» ο πραγματικός ανεύρετος θησαυρός μετατρέπεται σε ανθρώπινο, συμβολικά, όπου παίζει ρόλο μια ιδεατή επανάσταση, σ’ έναν ανάστατο κοινωνικά πλανήτη. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Ο θησαυρός του Ξέρξη
Συγγραφέας Νάνος Βαλαωρίτης
Κατηγορία Αλληγορία
Εκδότης Άγκυρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Τελικά δεν πρέπει να τα πηγαίνω καλά με το συμβολισμό. Το βιβλίο το παράτησα μετά το τρίτο κεφάλαιο, δεν έβγαζα άκρη,

κουράστηκα, πολλοί συμβολισμοί και κρυμμένα (πολύ καλά κρυμμένα) νοήματα. Μόνο το όνομα Νάνος Βαλαωρίτης με συγκρατεί για να μην εκφραστώ επιθετικά ή άδικα για αυτό το βιβλίο. Σίγουρα σε κάποιον κάτι θα πει, σίγουρα κάποιοι άλλοι ίσως το απολαύσουν ή έστω αγαπήσουν αλλά εγώ έχω χιλιάδες βιβλία αδιάβαστα ακόμη οπότε δεν υπάρχει χρόνος να καθυστερώ με αυτό. Έχετε υπ’ όψιν πως έχετε να κάνετε με τον ποιητή Νάνο Βαλαωρίτη πριν ξεκινήσετε αυτό το βιβλίο. Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

ΥΓ. Το εξώφυλλο επάνω είναι της πρώτης έκδοσης (Εστία, 1984).

1984 – Πανος Τουρλης

«Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα», του Γιάννη Ξανθούλη, εκδ. Καστανιώτη

«Ο θησαυρός του Ξέρξη», του Νάνου Βαλαωρίτη, εκδ. Άγκυρα