Χρήστος Αρμάντο Γκέζος – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sun, 10 Jan 2021 11:43:25 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.8 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Χρήστος Αρμάντο Γκέζος – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Τραμπάλα», του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25b1-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25ae%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25ad%25ce%25b6%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/#respond Sun, 10 Jan 2021 11:43:25 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10406 Ο κύριος Χρήστος Αρμάντο Γκέζος μετά το υπέροχο κοινωνικό μυθιστόρημα «Η λάσπη» επιστρέφει με μια συλλογή δέκα διηγημάτων μέσα από τα οποία προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει τον περιβάλλοντα κόσμο και τον ψυχισμό του ανθρώπου. Με σύντροφο και δείκτη τις λέξεις, με όπλα του το ταλέντο και το προσωπικό του, χαρακτηριστικό ύφος γραφής διαλέγει δέκα διαφορετικές αφετηρίες, δέκα διαφορετικά θέματα, με εναλλασσόμενες μορφές αφήγησης και τεχνικές. Διαλέγει το πρώτο και το τρίτο πρόσωπο, την ομαλή αφήγηση αλλά και την πρωτοποριακή, αυτήν χωρίς τελείες, έτσι για να αυξάνεται ο παλμός του αναγνώστη. Δέκα διαφορετικές ιστορίες που όμως σε κάποια σημεία ομοιάζουν, μιας και κάποια χαρακτηριστικά επαναλαμβάνονται: η πίεση της δουλειάς, η απειλή της μοναξιάς, η ανάγκη για μια αύρα στο πλάι της ζωής, η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών, η διαφορετικότητα…

Βιβλίο Τραμπάλα
Συγγραφέας Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
Κατηγορία Συλλογή διηγημάτων
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο συγγραφέας πειραματίζεται με όποιον τρόπο ξέρει και μπορεί να στηρίξει με το στυλ του, χαρίζοντάς μου μια πληθώρα ιστοριών και αφηγηματικών αξόνων, προκαλώντας με κάθε φορά να φτάσω ως το τέλος κάποιες ιστορίες του. Ελάχιστες δεν κατάφερα, κυρίως λόγω του σουρεαλισμού ή της ποιητικότητάς τους, μιας και δεν είναι τα αγαπημένα μου είδη, σε κανένα όμως σημείο δεν ένιωσα χαμένος, μιας και η λεξιλογική απόδοση της καθημερινότητας, του εσωτερισμού, της εποχής μας είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας πένας που ξεχωρίζει διακριτικά από το ποτάμι των σημερινών λογοτεχνικών πονημάτων.

Θα σταθώ ιδιαίτερα στο «Καρδιές για φάγωμα», όπου μια φτωχή γυναίκα καθαρίζει αγκινάρες για λογαριασμό μιας γειτόνισσας και την πιάνει απελπισία γιατί μαύρισαν παρ’ όλο το λεμόνι που τους έριξε. Τι θα γίνει τώρα που η ξένη γυναίκα φυσικά τις θέλει άσπρες άσπρες να τις μαγειρέψει για τους μουσαφιραίους της; Μέσα σε περίπου 12 σελίδες ο συγγραφέας καταφέρνει να αποτυπώσει το κοινωνικό δέσιμο του χωριού, να καταγράψει την ντοπιολαλιά του και να τονίσει με τραγικό τρόπο τη ματαιότητα. Ο γιος της οικογένειας, με τη δική του ματιά, μας περιγράφει την καθημερινότητα της οικογένειάς του, μας δείχνει, ψάχνοντας για δανεικά ώστε ν’ αγοράσουν άλλες αγκινάρες μπας και τις σώσουν, τον τρόπο που φέρονται διάφοροι κάτοικοι του χωριού (κάποιος τσιγκούνης, κάποιος άνεργος, κάποιος με άφθονο έχειν) ανάλογα τη θέση τους και τη χρεία που τους χτυπάει την πόρτα. Πρόκειται για ένα μικρό διαμαντάκι με απρόσμενο τέλος, γεμάτο με όλα τα προτερήματα της γραφής του κυρίου Γκέζου.

«Η τραμπάλα» είναι μια φροντισμένη, καλογραμμένη συλλογή διηγημάτων, με ποικιλία μορφών, αφήγησης, περιεχομένου, συναισθημάτων και μια ένδειξη του πόσο μου λείπει ο κύριος Γκέζος σε κάτι πιο εκτεταμένο, όπως ένα μυθιστόρημα.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/feed/ 0 «Η λάσπη», του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου, εκδ. Μελάνι https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25bb%25ce%25ac%25cf%2583%25cf%2580%25ce%25b7-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25ae%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2582-%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25ad%25ce%25b6%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/#respond Sat, 01 Aug 2020 12:10:36 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=5767 Ένα εξαίρετο και διαφορετικό κοινωνικό μυθιστόρημα που συνδυάζει άριστα την ταχύτητα και την ωμότητα του «Ρέκβιεμ για ένα όνειρο» με το μίσος και την ειλικρίνεια των στίχων της Κατερίνας Γώγου. Ο λόγος τρέχει, κυλάει, όπως οι απελπισμένοι βορειοηπειρώτες που κατηφόρισαν στην Ελλάδα όταν άνοιξαν τα σύνορα τη δεκαετία του 1990 για να βρουν μια μπουκιά ψωμί και μια ελπίδα κρυμμένη πίσω από το μέλλον τους. Οι προτάσεις τεράστιες, οι τελείες σπάνιες, τα συναισθήματα σκορπισμένα από δω κι από κει. Δυνατό, ανατρεπτικό, διαφορετικό, απαιτητικό, πρέπει να το διαβάσετε!

Βιβλίο Η λάσπη
Συγγραφέας Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
Κατηγορία Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Μελάνι
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Αλέξανδρος ή Σάντο επιστρέφει στην Αθήνα μετά από έναν χρόνο, αποφασισμένος να αυτοκτονήσει. Καταστρώνοντας το σχέδιό του περπατά στην πόλη που γνώρισε και αγάπησε (;), μίσησε (;), έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν του, με τη δύσκολη ζωή της οικογένειάς του στο Δρεπένι, με τα σχέδια που έκαναν για τον ερχομό τους στην Ελλάδα. Ο στόχος του είναι να κάτσει την ημέρα των γενεθλίων του στο τραπέζι με τη μητέρα και την αδερφή του και να αυτοκτονήσει μπροστά τους. Θα τα καταφέρει; Θα το κάνει; Υπάρχει περίπτωση κάτι να τον κάνει ν’ αλλάξει γνώμη; Πώς ήταν τα χρόνια εκτός Ελλάδας; Τι ψυχολογικό βάρος κουβαλά ένας νέος άνθρωπος με διπλή πατρίδα και κανένα σπιτικό;

Το κείμενο είναι υπέροχο, το λεξιλόγιο ανεπανάληπτο, το ψυχογράφημα του πρωταγωνιστή αξεπέραστο! Δεν κρύβω ότι συγκινήθηκα με τις συνθήκες διαβίωσης των γονιών και της αδερφής του Αλέξανδρου στο Δρεπένι (σε αυτό βοηθάει και το χιμαριώτικο ιδίωμα που χρησιμοποιείται) και κατάλαβα ότι η βάση της ζωής είναι η ίδια: να είμαι καλά με τον σύζυγό μου, να κάνουμε παιδιά και μέσα από αυτά να είμαστε ευτυχισμένοι, αγωνιζόμενοι ταυτόχρονα σκληρά να μην τους στερήσουμε τίποτα, αρκεί κι αυτά με τη σειρά τους να γίνουν ευτυχισμένα με τη βοήθεια του Θεού και τα παιχνίδια της τύχης. Μέσα από την ιστορία και τα ψυχοσυναισθηματικά σκαμπανεβάσματα του κεντρικού ήρωα δίνεται μια διεισδυτική και διαπεραστική ματιά στην ελληνική κοινωνία (ειδικά ως προς τη στάση της απέναντι στους μετανάστες αλλά όχι μόνο) και η οικογενειακή διαστρωμάτωση των προσφύγων.

Επίσης μου άρεσε που η αφήγηση δεν είναι γραμμική. Η ιστορία δηλαδή δεν εξελίσσεται ομαλά, ο Αλέξανδρος πήγε εκεί, έκανε αυτό, η οικογένειά του έζησε αυτά κλπ. Όχι, το πριν ξεδιπλώνεται αργά και μεθοδευμένα κατά την πορεία του τώρα, τα συναισθήματα αυξομειώνονται βασανιστικά και ο συγγραφέας αργεί να μας εξηγήσει τα αίτια της σημερινής εξέλιξης! Άριστος χειρισμός πλοκής και μοναδική ψυχογραφική πένα!

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δυσκολευτεί ο αναγνώστης γιατί το κείμενο ξεφεύγει αρκετά από τα συνηθισμένα και τυποποιημένα ελληνικά μυθιστορήματα, πρέπει όμως να διαβαστεί και να του δοθεί η θέση που του αξίζει στο ράφι αλλά κυρίως στην καρδιά του βιβλιόφιλου!

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Κουραφέξαλα, παιδάκια που δεν ήξεραν τι έκαναν, φρέσκα σώματα με διάφανα μυαλά που στη χειρότερη πηθίκιζαν τα καμώματα των μεγάλων μιας κοινωνίας οξύμωρης και σοκαρισμένης (φυσικά, άνοιξαν για πρώτη φορά μετά από χρόνια τα σύνορα και μπούκαραν κατά χιλιάδες άνθρωποι κουρελιασμένοι και ξεδοντιάρηδες, με κοιλιές πρησμένες από την πείνα, πολλοί από αυτούς πρώην κατάδικοι για βαριά εγκλήματα, κανένα καραβάνι να δώσει σχήμα σε αυτή τη σιωπηρή κεκαλυμένη προσφυγιά, μόνο λεωφορεία με ξεφουσκωμένα λάστιχα που τρέκλιζαν πέρα δώθε και απέραντες άχρονες πεζοπορίες σε χαράδρες και πλαγιές, καμία ερυθρά θάλασσα να σχιστεί στη μέση, μόνο μια γη διαμελισμένη και παρατημένη και μπάσταρδη) μεγάλων που, ναι, μπορώ να πω για αυτούς πως μια γριά με μαύρο μαντίλι στο κεφάλι και μούτρο πληγιασμένο από τα χρόνια και πλάτη γυρτή από το κουβάλημα της ελιάς ή ένας μπάρμπας με κίτρινο μουστάκι και μαγκούρα που ταλαντεύει σαν εκκρεμές στη βόλτα του στο καφενείο, πραγματοποιούν μια ανώφελη και ηλίθια κατασπατάληση ενέργειας όταν σκούζουν σ’ ένα παιδάκι άντε φύγε να πας πίσω στο χωριό σου να παίξεις τι δουλειά έχεις εδώ πέρα βρωμιάρικο;» (σελ. 41)

«Ο καθένας είναι έτσι όπως είναι για κάποιον λόγο κι αυτό δεν του αφαιρεί καθόλου από αυτό που είναι. Πόσο διαφορετικά μπορείς να ζωγραφίσεις όταν με το που γεννιέσαι σου βάζουν στις μικροσκοπικές παλάμες χρώματα που άλλοι διάλεξαν χωρίς να σε ρωτήσουν;» (σελ. 188).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%bb%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/feed/ 0 «Το δέντρο που είχε μια μπάλα για κεφάλι», του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου, εκδ. Καστανιώτη https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%af%cf%87%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25b4%25ce%25ad%25ce%25bd%25cf%2584%25cf%2581%25ce%25bf-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b5%25ce%25af%25cf%2587%25ce%25b5-%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25bc%25cf%2580%25ce%25ac%25ce%25bb%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25ad%25ce%25b6%25ce%25bf%25cf%2582 https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%af%cf%87%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/#respond Sat, 28 Dec 2019 09:56:28 +0000 http://www.vivliokritikes.com/?p=1889 Ένα δέντρο που στεκόταν μονάχο στη μέση του λιβαδιού ένιωσε πολύ καλύτερα όταν άρχισαν να παίζουν στη σκιά του τρία παιδιά. Έγινε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς τους αλλά κάποια στιγμή τα παιδιά δεν ξανάρθαν κι έτσι το δέντρο πήρε μια πολύ δύσκολη απόφαση: να ξεριζωθεί και να πάει να τα βρει. Θα τα καταφέρει; Τι εμπόδια θα συναντήσει το δέντρο με την ξεχασμένη μπάλα στην κορυφή του; Πώς θα καταφέρει να αντιμετωπίσει τον πληθυσμό μιας πόλης; Πόση δύναμη έχει η θέληση που πραγματοποιεί οτιδήποτε φαντάζει απίθανο;

Βιβλίο Το δέντρο που είχε μια μπάλα για κεφάλι
Συγγραφέας Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
Εικονογράφος Βασίλης Γαλάνης
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Καστανιώτης
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος γράφει το πρώτο του παραμύθι για παιδιά κι εύκολα διαπιστώνει κανείς την τρυφερότητα και την ευαισθησία της ψυχής του που έχουμε γνωρίσει στα άλλα του κείμενα. Εδώ έχουμε την κινητήρια δύναμη της θέλησης που βοηθάει το δέντρο να οπλιστεί με θάρρος, υπομονή και επιμονή ώστε να βρει τα ίχνη των παιδιών που του έκαναν παρέα και να τους επιστρέψει την μπάλα που καρφώθηκε στα πιο ψηλά κλαριά του. Οι λυρικές σκηνές της φύσης αντικαθίστανται από τις αντίστοιχες σκληρές μιας γεμάτης ανθρώπους και μοναξιά πόλης, όπου βρίσκουν καταφύγιο άγνωστοι, βιαστικοί και αδιάφοροι. Ακόμη και η εμφάνιση μιας οικογένειας με κουρελιασμένα ρούχα είναι μια σκοτεινότερη κηλίδα αποξένωσης στη βουή του δρόμου. Η διάχυτη μελαγχολία όμως εναλλάσσεται με την αισιοδοξία και τη χαρά όσο φτάνουμε σ’ ένα προσδοκώμενο τέλος. Οι προτάσεις είναι μικρές, το λεξιλόγιο προσεγμένο και πλούσιο και η ιστορία θα δημιουργήσει πολλά συναισθήματα στους μικρούς αναγνώστες.

Η εικονογράφηση του Βασίλη Γαλάνη έχει μια καλοδεχούμενη αφαιρετικότητα που ταιριάζει με τη ροή της αφήγησης. Τα παιδιά, το δέντρο, η πόλη, αντικείμενα και γνωρίσματα της φύσης και της πόλης σκιαγραφούνται με όμορφα χρώματα και γραμμές που δεν επιμένουν σε λεπτομέρειες. Οι προοπτικές καταργούνται, τα μεγέθη εξισώνονται και δημιουργείται έτσι μια ονειρική εικονογράφηση που καλωσορίζει με αγάπη τα παιδιά που θα διαλέξουν αυτό το βιβλίο.

«Το δέντρο που είχε μια μπάλα για κεφάλι» είναι ένας ύμνος στη δύναμη της θέλησης και στην αξία της φιλίας και καταγράφει λιτά και προσεγμένα βασικές έννοιες που θα ενισχύσουν και θα βελτιώσουν τον ψυχισμό των μικρών αναγνωστών.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%ad%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%af%cf%87%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%ce%ad%ce%b6%ce%bf%cf%82/feed/ 0